Necip Fazıl Kısakürek 

ÇİLE (şiir kitabı)

---

BEN

BEN, kimsesiz seyyahı, meçhuller caddesinin...

BEN, yankısından kaçan çocuk kendi sesinin...

BEN, sırtında taşıyan işlenmedik günahı;

Allah'ın körebesi, cinlerin padişahı...

BEN, usanmaz bekçisi, yolcu inmez hanların;

BEN tükenmez ormanı, ısınmaz külhanların...

BEN, kutub yelkenlisi buz tutmuş kayalarda;

Öksüzün altın bahtı, yıldızdan mahyalarda...

BEN, başı ağır gelmiş, boşlukta düşen fikir;

Benliğin dolabında, kör ve çilekeş beygir...

BEN Allah diyenlerin boyunlarında vebal;

BEN bugünküne mazi, yarınkine istikbal...

BEN, BEN, BEN; haritada deniz görmüş, boğulmuş;

Dokuz köyün sahibi, dokuz köyden kovulmuş...

Hep BEN, ayna ve hayal; hep BEN, pervane ve mum;

Ölü ve Münker-Nekir, baş dönmesi, uçurum...

ALLAH

AFFET

Göz kaptırdığım renkten , kula verdiğim sesten,

 Affet senden habersiz aldığım her nefesten....

ÇİLE

Gaiblerden bir ses geldi:

 Bu adam Gezdirsin boşluğu ense kökünde!

 Ve uçtu tepemden birden bire dam. Gök devrildi, künde üstüne künde...

Pencereye koştum: Kızıl kıyamet!

 Dediklerin çıktı. İhtiyar bacı! Sonsuzluk elinde bir mavi tülbent,

 Ok çekti yukardan, üstüme avcı.

Ateşten zehrini tattım bu okun.

 Bir anda kül etti can elmasımı.

 Sanki burnum değdi burnuna(yok)un.

 Kustum, öz ağzımdan kafatasımı.

Bir bardak su gibi calkandı dünya;

 Söndü istikamet, yıkıldı boşluk,

 Al sana hakikat, al sana rüya!

 İşte akıllılık, işte sarhoşluk!

Ensemin örsünde bir demir balyoz Kapandım yatağa son çare diye.

 Bir kanlı şafakta , bana çil horoz Yepyeni bir dünya etti hediye.

Bu nasıl bir dünya hikayesi zor;

 Mekânı bir satıh, zamanı vehim.

 Bütün bir kainat muşamba dekor,

 Bütün bir insanlık yalana teslim.

Nesin sen , hakikat olsan da çekil!

 Yetiş körlük, yetiş takma gözde cam!

 Otursun yerine , bende her şekil;

 Vatanım sevgilim , dostum ve hocam!

Aylarca gezindim , yıkık ve şaşkın .

 Benliğim bir kazan ve aklım kepçe,

 Deliler köyünden bir menzil aşkın Her fikir içimde bir çift kelepçe.

Niçin küçülüyor eşya uzakta ?

 Gözsüz görüyorum rüyada, nasıl ?

 Zamanın raksı ne , bir yuvarlakta? Sonum varmış , onu öğrensem asıl ?

Bir fikir ki, sıcak yarada kezzap,

 Bir fikir ki, beynin zarında sülük.

 Selâm , selâm sana haşmetli azap;

 Yandıkça gelişen tılsımlı kütük.

Yalvardım : Gösterin bilmeceme yol!

 Ey yedinci kat gök, esrarını aç!

 Annemin duası, düş de perde ol! Bir asâ kes bana , ihtiyar ağaç.

Uyku, kaatillerin bile çeşmesi; Yorgan , Allahsıza kadar sığınak Teselli pınarı, sabır memesi; Size şerbet, bana kum dolu çanak.

Bu mu, rüyalarda içtiğim cinnet, Sırrını ararken patlayan gülle? Yeşil asmalarda depreniş , şehvet; Karınca sarayı, kupkuru kelle....

Akrep , nokta nokta ruhumu sokmuş. Mevsimden mevsime girdim böylece Gördüm ki, ateşte cımbızda yokmuş. Fikir çilesinden büyük işkence.

* *

Evet her şey bende bir gizli düğüm Ne ölüm terleri döktüm , nelerden! Dibi yok göklerden yeter ürktüğüm, Yetişir çektiğim mesafelerden!

Ufuk bir tilkidir, kaçak ve kurnaz. Yollar bir yumaktır, uzun dolaşık Her gece rüyamı yazan sihirbaz, Tutuyor önümde bir mavi ışık.

Büyücü, büyücü ne bana hıncın? Bu kükürtlü duman nedir inimde ? Camdan keskin , kıldan ince kılıcın, Bir zehirli kıymık gibi beynimde.

Lügat, bir isim ver bana halimden ; Herkesin bildiği dilden bir isim! Eski esvaplarım tutun elimden Aynalar söyleyin bana ben kimim?

Söyleyin, söyleyin, ben miyim yoksa, Arzı boynuzunda taşıyan öküz? Bela mimarının seçtiği arsa ; Hayattan muhacir, eşyadan öksüz?

Ben ki toz kanatlı bir kelebeğim, Minicik gövdeme yüklü Kafdağı, Bir zerreciğim ki, Arş'a gebeyim, Dev sancılarımın budur kaynağı!

Ne yalanlarda var, ne hakikatta . Gözümü yumdukça gördüğüm nakış Boşuna gezmişim yok tabiatta. İçimdeki kadar iniş ve çıkış.

Gece bir hendeğe düşercesine, Birden kucağına düştüm gerçeğin. Sanki erdim çetin bilmecesine, Hem geçmiş zamanın , hem geleceğin.

Açıl susam açıl! Açıldı kapı; Atlas sedirinde maverâ dede. Yandı sırça saray, ilahi yapı Bin bir avizeyle uçsuz maddede.

Atomlarda cümbüş, donanma şenlik Ve çevre çevre nur, çevre çevre nur. İç içe mimari, iç içe benlik; Bildim seni ey Rab , bilinmez meşhur!

Nizam köpürüyor, med vakti deniz; Nizam köpürüyor, ta çenemde su. Suda bir gizli yol, pırıltılı iz; Suda ezel fikri, ebed duygusu.

Kaçır beni âhenk, al beni birlik; Artık barınamam gölge varlıkta Ver cüceye , onun olsun şairlik Şimdi gözüm büyük sanatkârlıkta.

Ötelet öteler, gayemin malı; Mesafe ekinim, zaman madenim Gökte Samanyolu benim olmalı; Dipsizlik gölünde, inciler benim.

Diz çök ey zorlu nefis, önümde diz çök! Heybem hayat dolu, deste ve yumak. Sen, bütün dalların birleştiği kök; Biricik meselem , Sonsuza varmak...

1939

NUR

Sen ol dersin ve olur!

Pırıltı dolu billur, Çığlık içinde fağfur. Bir renk bize öteden Ve bir ses o besteden Nur bize Allah ' ım nur!

Büyük divan ve huzur......

Bekliyor mezarı Sûr. Sonsuzluk ölümsüzlük Bitmez tükenmez düzlük; Nur bize Allah ' ım nur!

Güneşi tuttu çamur; Elmas mahçup zift mağrur. Yakın kandili yakın; Ne donanma ne yangın Nur bize Allah 'ım nur!

Sen ol dersin ve olur!

SEN

Senden ,senden , hep senden Akisler aynalarda. Göğe çıksam mahzenden; Hasretim turnalarda.

Seni buldum bulduysam; Gökten bir davet duysam! Ben ki, suçumu y uy sam, Su biter kurnalarda.

Garibe sensin vatan. Ne yurdunu aratan! Sensin , sensin yaratan, Rahmeti analarda.

ALLAH DERİM

Sırtımda taşınmaz yükü göklerin; Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem İsterseniz hayat aşını verin; Sayılı nimetler bal olsa yemem!

Ey akıl, nasılda delinmez küfen ? Ebedi olsun urbası kefen! Kursa da boşluga asma köprü , fen, Allah derim, başka hiç bir şey demem!

OLMAZ MI ?

Yön yön sarılmışım ne yana baksam; Sarılan olur da saran olmaz mı? Kim bu yüzü çizen sanatkar ressam; Geçipte aynaya soran olmaz mı?

Bir parçacığım ben, bütüne hasret; Zaman döne dursun , o güne hasret; Ruhumsa zamanın üstüne hasret; Ebediyet boyu bir an olmaz mı?

O ÂN

Taş merdivenler gibi, aşınmış ayaklardan, Secde yerine çarpa çarpa alnım aşınsa! Göklerin kamçısıyle yediğim dayaklardan, Erisem de , tabutum boşmuş gibi taşınsa !

Bir garip insan olsam , benzemez hiç kimseye ; Tek hece bilmez , tek renk görmez, tek ses işitmez. Karanlığı, yuğursam nura döndüresiye, Tımarsam o ana ki, yek paredir ve bitmez.

ALLAH DİYENE

Her şey, her şey şu tek müjdede; Yoktur ölüm , Allah diyene! Canım kurban , başı secdede , İki büklüm Allah diyene

Akıl, kırık kanadı hiçin Derdi gücü "nasıl" ve "niçin... Bağlı perçin üstüne perçin, Benim gönlüm Allah diyene....

EN YAKIN

Bütün insanlığı dövsen havanda , Zerre zerre herkes yine yalınız. Boşlukta yol alan uçsuz kervanda , Her şey tek başına , dağ taş ve yıldız.

Herkes bir vücutsuz hayal peşinde ; Eşini kaybetmiş herkes eşinde. İçinizde yiv yiv derinleşin de , Çıksın karşınıza en yakınınız.

YÂR O Kİ...

Falan, dağın ardında; Seslen seslen işitmez! Filan, toprak altında ; Gözyaşları diriltmez! Neye vardın , vardında ? Ufuk varmakla bitmez.

Bir şey göster kadında Tılsımını eskitmez!

Yâr o ki, hep yâdında; Eskitmez ve eksilmz. Muradı muradında , Seni bırakıp gitmez.

İŞARET

O ki,pınar başında çeker suya hasreti; Kadınında kadına , yurdunda yurda hasret. Yalan dünyada bütün görünüşler iğreti; Her şey o şeye hazin benzeyişten ibaret.

Var olan yoklukların ömrünü soruyorum! Aşklar bom boş kuruntu , hürriyetler esaret! Yalnız , "Rakip" ismiyle Allah ı görüyorum! Bir yokluk ki bu dünya , var olandan işaret....

O'NUN SANATI

(Yok) bir (var)dır; Geçit vermez; Dar mı, dardır!

(yok) bir (yok)tur; Akıl ermez. Ne de çoktur!

(Var) bir (yok)tur; Yusyuvarlak Dönen oktur.

(Var) bir (var)dır; O'na varmak .... Bu kadardır!

TÂ MEVERÂDAN

Rüzgar öyle esti, öyle esti ki; Her şey uçup gitti kaldı Yaradan. Ayna düştü , hayal, perdelerdeki

Bir akiscik gibi çıktı aradan.

Sırtımı uykuda dürtüyor bir el; Fırla yatağından koşar adım gel ! O bir minicik zar kabuğunu del ! Seni çağıran var, tâ maverâdan !

O VAR !..

Her defa haberi taze bir müjde ; O var !

Her defasında, geç, gafletten vecde; O var !

Ne sen varsın , ne ben , ne yâr, ne kimse; O var !

Bütün sevdiklerin elden gittiyse ; O var !

Kalacak kim var ki dost tomarında ? O var !

Sana daha yakın şah damarından; O var !

Arama, bir ilaç yok eczahanede ! O var !

Gayede, sebepte ve bahanede ; O var !

Sevdiğini ebed boyu tutan dinç ; O var !

Ölümsüzlük şevki, ilahi sevinç; O var !

Yıkılmaz dayanak, kırılmaz destek ; O var !

Tekten de tek, bir tek, tek başına tek; O var !

HASRET

O ki, kadını var kadına hasret; Hasret, kelimeye ,kelimelerde. Bir damla bal tadsa, tadına hasret; Peşimden koştukça ufuk ilerde.

Allah ' ım eşyanın hicabındasın! Sensin suda , kuşta, telde ses veren. Nice hasret varsa gıyabındasın; Aynalarda sensin seni gösteren...

DUA

Bende sıklet, sende letafet....

Allah'ım affet!

Lâtiften af bekler kesafet.... Allah'ım affet!

Etten ve kemikten kıyafet.....

Allah'ım affet!

Şanındır fakire ziyafet... Allah'ım affet!

Âcize imdadın şerafet.... Allah'ım affet!

Sen mutlaksın ,bense izafet! Allah'ım affet!

Ey kudret, ey rahmet, ey re'fet Allah'ım affet!

TAM OTUZ YIL

Tam otuz yıl saatim işlemiş ben durmuşum; Gökyüzünden habersiz, uçurtma uçurmuşum.

HOKKABAZ

Marifetli hokkabaz , başını kaldır da bak ! Gökte bir oynayan var, yıldızlarla kaydırak..

MİMARÎ

Fikret nasıl kurulmuş , içiçe bu iklimler?

Nasıl kaynştırılmış , sesler, renkler, hacimler ?

MERDİVEN

Diyorlar bana : Kalsın şiir de söz de yerde ! Sen araştır, göklere çıkan merdiven nerde?

SANAT

Anladım işi, sanat Allah 'ı aramakmış; Marifet bu , gerisi yalnız çelik çomakmış...

ZEHİRLE PİŞMİŞ AŞ

"Zehirle pişmiş aşı yemeğe kimler gelir?" Dilsizce ,yalnız Allah demeye kimler gelir?

YAKINLIK

İnsan , yaklaştıkça yaklaştığından ayrı; Belli ki; yakınımız yoktur Allah 'tan gayrı.

ALLAH VE İNSAN

Seni aramam için uzağa attın !

Âlemi benim , beni kendin için yarattın

AĞZIMI DİKSELER

Tel tel ve iple iplik dikseler de ağzımı;

Tek ses duysalar ; ALLAH... Yoklayanlar nabzımı

İLMİHAL

Yandı kitap dağlarım , ne garip bir hal oldu Sonun da bana kalan , yalnız ilmihal oldu !

LÛGAT

Tutuşturanlar, lûgat kitabını elime ,

Bilsin : Allah ' tan başka bilmiyorum kelime..

ÖPMEK

Ellerime uzanan dudaktan tepeyim; Allah diyen seni gel ayağından öpeyim

TEL KELİME

Ne var ki, pazarlığa girişecek ecelle ; Sermayem tek kelime , ALLAH azza ve celle..

GÜZEL

Güzel Allah ' ım , senden ne gelecekse gelsin ; Sen ki; rahmetinle de , kahrınla da güzelsin ..

YAKINLIK

Neye yaklaşsam , sonu uzaklık ve kırgınlık; Anla ki, yok Allah ' tan başkasıyla yakınlık...

KUDRET

Kudret O ' nun ; gayrında ne mecal var, ne tüyan; Alim ilmine yansın , pazısına pehlivan ...

AŞK

Rabbim , Rabbim , bu işin , bildim neymiş Türkçesi; Senin aşkın ateştir, ateşin gül bahçesi...

AŞK VE KORKU

Aşk korkuya peçedir , korkuda aşka perde, Allah 'tan nasıl korkmaz , insan O ' nu severde..

İSTE

Verirler " ben acizim , kudret senin" dedikçe Verenin şanı büyük, sen iste istedikçe !..

YAKIN

Yakın O ' dur, gerisi birbirine en uzak;

Her şey Rakip ismiyle O ' nun kurduğu tuzak.

HEY

Neye baksam aynı şey, neyi görsem aynı şey.

Olan sensin , heydiki Hakikat Sultanı hey !

YÜK

Bu yük senden Allah 'ım , çekeceğim , naçarım !

Senden sana sığınır, senden sana kaçarım !

EMANET

Bir anlık emanetle ne türlü övünelim;

Gel, rahmet kapısında ağlaşıp dövünelim !.

RAHMET

Yaradan , rahmetini kahrından üstün saydı; Ne olurdu halimiz gözyaşı olmasaydı ?

AFFET

Göz kaptırdığım renkten , kula verdiğim sesten, Affet senden habersiz aldığım her nefesten....

İNSAN

PEYGAMBER

Sen , fikir kadar güzel; Ve tek, birden daha tek ! Itrını süzmüş ezel; Bal sensin , varlık petek....

Sensin ölüme ölüme hisar; BÂkisi hep inkisar... Sar bizi, çepeçevre sar, Rahmet rûzgarı etek !...

SONSUZLUK KERVANI

Sonsuzluk Kervanı, "peşinizde ben, Üç ayakla seken köpeğim!" Bastığınız taş taş öpeim; Bir kırıntı yeter, kereminizden! Sonsuzluk Kervanı, peşinizde ben ...

Gidiyor, gidiyor, nurdan heykeller... Ufuk, önlerinde bayrak kulesi. Bu gidenler, Altun Kol Silsilesi; Ölçüden ahenkten daha güzeller. Gidiyor, gidiyor ,nuradn heykeller...

Sonsuzluk Kervanı, istemem azat! Köleniz olmakmış gerçek hürrüyet Ölmezi bulmaksa biricik niyet; Bastıgınız yerde ebedi hasat. Sonsuzluk Kervanı ,istemem azat.

BENDEDİR

Ne azap , ne sitem bu yalnızlıktan, Kime ne aşılmaz duvar bendedir. Süslenmiş gemiler geçse açıktan, Sanırım gittiği diyar bendedir.

Yaram var, havanlar dövemez merhem; Yüküm var, bulamaz pazarlar dirhem. Ne çıkar, bu yola düşmemiş gölgem; Yollar ki, Allah 'a çıkar, bendedir.

BEN

Ben , kimsesiz seyyahı, mechuller caddesinin; Ben, yankısından kaçan çoçuk kendi sesinin. Ben , sırtında taşıyan işlenmedik günahı; Allah'ın körebesi, cinlerin padişahı. Ben , usanmaz bekçisi, yolcu inmez hanların; Ben , tükenmez ormanı, ısınmaz külhanların. Ben kutup yelkenlisi, buz tutmuş kayalarda; Öksüzün altın bahtı, yıldızdan mahyalarda. Ben başı ağır gelmiş, boşlukta düşen fikir; Benliğin dolabında , kör ve cilekeş beygir. Ben , Allah diyenlerin boyunlarında vebal;

Ben bugüküne mazi, yarınkine istikbal.

Ben , ben ,ben , haritada deniz görmüş boğulmuş;

Dokuz köyün sahibi, dokuz köyden kovulmuş.

Hep ben , ayna ve hayal; hep ben , pervane ve mum;

Ölü ve Münker-Nekir ; baş dönmesi uçurum...

SERSERİ

Yeryüzünde yalnız benim serseri, Yeryüzünde yalnız ben derbederim. Herkesin dünyada varsa bir yeri; Bende bütün dünya benimdir derim.

Yıllarca gezdirdim hoyrat başımı, Aradım bir ömür, arkadaşımı. lsem dikecek yok mezar taşımı, Halime ben bile hayret ederim.

Gönlüm ne dertlidir ne de bahtiyar; Ne kendisine yâr, ne kimseye yâr, Bir rüya uğrunda ben diyâr diyâr, Gölgemin peşinden yürür giderim....

NEFS

Geceler toprağa benimle inmiş. Kasırga benimle kopmuş denizde. Sanırım vebalı elim gezinmiş, Çürüyen ağaçta, hasta benizde.

Cinnet, şüphe , korku benim eserim; Sıcak kalbinizde gizlidir yerim, Bir kurddum ki, s,z, diş diş yerim Ve gezerim her gün elbisenizde....

BENİM NEFSİM

Ruhuma bir kefen bezi yeter de , Yetmez aç nefsime sırma ve ipek. Çare yok yüzünden düştüğüm derde; Yesem de "toprakla karışık kepek..."

Güneşle bir tutsam girmez hızaya; Dar bulur , sığmam der dipsiz fezaya. Kuyruk sallar sonra hırlar ezaya; Benim nefsim , benim nefsim ne köpek !.

VE NEFS

Köpek korkusuyla korktu ölümden, Ölmeden ölmeyi anlayamadım. Ne güneşler dogup battı üstümden; Bir günü bir güne bağlayamadım.

Hırsıma ne şöhret yetti ne de şan. Döndüğüm her nokta dünyadan nişan. Nefsimin ardından koştum perişan, Ondan bir kıl bile avlayamadım.....

HEP NEFS

Göğsü yakut ve safir, Kapıda bir misafir... Sordum: Kimsin nesin sen? Dedi : Şeytandan sefir! Nefs isimli o kafir....

Yüzü kapkara zifir; Elinde kös ve nefir. Sabit fikir burgusu, Dili, çözülmez cifir. Nefs isimli o kafir....

SABIR

Sabrın sonu selamet, Sabır hayra alamet. Belâ sana kahretsin; Sen belâya selam et!

Felâh mı, onda felâh, Silah mı, onda silah Sen de kim oluyorsun?

Asıl sabreden Allah..

Sabır incecik sırat; Murat içinde murat. Sabır Hakk 'a tevekkül. Sabır Hakk 'a itimat.

Sabırda pişer koruk, Yerle bir olur doruk. Sabır , sabır ve sabır, İşte Kur'an 'da buyruk !

Bir sırki âşikâre, Avcı yenik şikâre. Yalnız, yalnız sabırda Çaresizliğe çare.....

ÇOCUK

Annesi gül koklasa , ağzı gül kokan çocuk; Ağaç içinde ağac geliştiren tomurcuk....

Çacukta , uçurtmayla göğe çıkmaya gayret; Karıncaya göz atsa "niçin , nasıl? ve hayret...

Fatihlik nimetinden yüzü nurlu bir mühür; Biz akıl tutsağıyız , çocuklar ki asıl hür.

Allah diyor ki : "Geçti azabımı rahmetim!" Bir merhamet heykeli mahzun bakışlı yetim..

Bugün ağla çocuğum , yarın ağlayamazsın! Şimdi anladığını, sonra anlayamazsın !

İnsanlık zincirinin ebediyet halkası; Çocukların kalbinde işler zaman rakkası...

ANLAMAK

Anlamak yok çocuğum, anlar gibi olmak var; Akıl için son tavır, saçlarını yolmak var...

ALLAH DOSTU

Allah dostunu gördüm bundan altı yıl evvel; Bir akşamdı ki, zaman donacak kadar güzel.

MÜRŞİD

Bana yakan gözlerle , bir kerecik baktınız; Ruhuma büyük temel çivisini çaktınız....

ALLAH 'IN SEVGİLİSİ

Düşünüyorum : O 'ndan evvel zaman varmiydi? Hakikatler boşluğa bakan aynalarmıydı?

PEYGAMBER

Sende insan ve toplum , sende temel ve bina; Ne getirdin götürdün, bildirdinse âmennâ !....

O

O , Allah 'ın emriyle Kâinat Efendisi, Varlığın Tacı, varlık nurunun ta kendisi ....

ÖLÇÜ

Müjdecim , Kurtarıcım , Efendim , Peygamberim; Sana uymak ölçü , hayat olsa teperim !..

O DİYORSA

Gözüm aklım , fikrim var deme hepsini öldür Sana çöl gibi gelen. O ,diyorsa göldür !

RÜTBE

Düşünün, ben ne büyük rütneye tutkuluyum Çünkü onun kulunun kölesinin kuluyum !

KARA TAHTA

Dünyayı yererkende yine onunla ilgim; Nefse el düremiyor kara tahtada silgim..

HEP O

Hep nefs çıkar karşıma , ölüp ölüp dirilsem; İnsandan kaçmak kolay , kendimden kaçabilsem

SOFRA

Doymayan nefs , gözünü kara toprak doyursun Sofraya açlığı besleyenler buyursun !...

ALLAH DOSTU

Allah dostu odur ki, nefsine tek pay biçmez; Kırk yıl bir ekşi ayran özler de onu içmez.

HAYRET

Şeyh-i Ekber'e göre en üstün makam , hayret; Ben de şaşkınlardanım , Rabbim sonumu hayr et

DİVANE

Düşün o divaneyi, " herşey içimde " diyen; Ateş denilse yanan , su denince eriyen...

ŞAİR

Ben şairim, gaibi kurcalayan çilingir; Canlı cenazelerin başında Münker-Nekir..

KAVANOZ

Bir cümbüştür kopsa da , gece , yakamozlarda; Münzevi balıklarız aynı kavanozlarda...

İNSAN VE ALLAH

İnsan ... İplikle büklüm suda bir anlık suret.... Allah .... Olmanın O'na mahsus olduğu kudret...

BAŞ

Eklensede başıma dünyada kaç baş varsa

Başım onların hepsi için secdeye varsa....

MÜSLÜMAN YÜZÜ

O yüz , her hattı tevhid kaleminden bir satır; O yüz ki, göz değince Allah ' ı hatırlatır.

MUTLU

Mutlu adam , dünyayı bir acı gurbet bilen; Öz vatan pınarından , ölümü şerbet bilen..

LEVHA

Mezarlarda susarken dilsizler, dudaksızlar; Üstlerinde ot biter , kuş öter , arı vızlar...

UÇANLAR

Uçanlar, iç fezada mesafeyi yenesi;

Sayıları yakacak kadar ışık senesi...

OYUNCAK

Ben bir atım, iradem , elinde binicimin; Bir çocuk oyuncağı, ucunda bir sicimin...

KAMIŞ

Ben o kutsi nefesin üflediği kamışım;

Ses onun , ben imzamı atmışım, atmamışım

ESFEL-İ S A FİLİN

Bir bak, zaman ve mekân , nasıl kuşatılmışız; Belli ki, en tepeden en dibe atılmışız...

ONLAR

Onlar ki, dudakları ölümsüzlük tasında; İmzaları, mâverâ yurdu haritasında....

İNSAN

Bir bölünmez ki, insan , onu zaman bölüyor; İnsan her ân dirilip her saniye ölüyor...

SÛAL-CEVAP

Sual : Ey veli, insan nasıl olmalı, söyle ! Cevap : Son anda nasıl olacaksa hep öyle.

ÇİFT KANAT

Biri aşık biri nefret; bizim kanadımız çift...

Ateş saçmalı ki nur, erisin kapkara zift...

DEV

Öyle bir devim ki, ben , hakikatte pireyim,

Bir delik gösterinde utancımdan gireyim...

AKIL

Akıl ,akıl olsaydı ismi gönül olurdu; Gönül gönlü bulsaydı bozkırlar gül olurdu

İNSAN

İnsan , bir mes'ut zalim , insan bir mağrur cahil; Tekne kırıl, su azgın ve kayıplarda sahil......

SEVİNÇ

Bir sevinç var ki kalbte Arşı doldurur sesi; O ne sonsuz sevinçtir, ebediyet neş'esi...

YAĞIZ AT

İşaret bekliyorum , yağız atım eyerli; Yanarım sorarlarsa ne getirdin degerli?

ŞARKI

Her ağıda „ her telde fânilik dırıltısı Sonunda tek bir şarkı, tabutun gıcırtısı...

VASİYET

Son gün olmasın dostum , çelengim top arabam; Alıp beni götürsün , tam dört inanmış adam...

KORKU

CİNLER

Ne derlerse desinler,

Yakın dostlarım cinler...

Havanın ve alevin kemiksiz çocukları;

Yüzbir odalı evin

Haşmetli konukları,

Rüzgârdan topukları,

Yakın doslarım cinler...

Kum gibi kalabalık, Bin şekil ve bin kılık, Suda bir gümüş balık, Postacı güvercinler, Zümrüt yüklü hecinler, Yakın dostlarım cinler...

BOŞ ODALAR

Şu karşı evin boş odalarında, Duvarlara sinmiş bir hayâlet var. Elinde mum gece ortalarında Bucak bucak gezer, birini arar.

Camlar tutuşurken eski kafesler, Beyaz duvarlara aksetmiş durur. Dağınık sürüyütoplayan sesler, Kapıya sokulup tokmağı vurur.

Sonra işitilir sert bir ıçkırık, Basar odaları belirsiz cinler. Karanlık avluda döner bir çıkrık; Sanırsın kundakta bir çouk inler.

Akşam dağılırken yerli yerine, Bu evin önünde ürperiyorlar. İçlerinden kendi kendilerine: Şu karşı ev tekin diyorlar.

GECE YARISI

Her gece periler uyur odamda, Derinlerden gelir uzun nefesler, Yanan mum bir rüya seyreder camda, Bir ağır hastanın nabzıdır sesler.

Gittikçe alçalır, yükselir tavan, Duvarda küçülür büyür parmaklar, Elbisem çivide canlanır o ân, İçinde bir başka vücudu saklar.

Her perdeden çıkar sivri sinekler, Sanki bir tel gevşer bir tal burulur. Sokakta uyanık kalanküpekler, Yıldızlara bakıp durmadan ulur.

Birden bire bir şey çıtırdar derken, Merdivenden gelir bir ayak sesi, Basamaklar birer birer esnerken, Kilitli kapının düşer perdesi.

Gözler parlayınca karanlıklarda, Kemikten parmaklar terimi siler, Yanyana oturmuş bekler dışarda, Sarışın kediler, siyah kediler.....

AYAK SESLERİ

Hep bu ayak sesleri, hep bu ayak sesleri, Dolaşıyor dışarda gün batışından beri. Bu sesler dokunuyor en ağıran yerime, Bir eski çıban gibi işliyor içerime. Ey şimdi kara haber gibi bana yaklaşan, Sonra saadet olup yanımdan uzaklaşan Sesler, ayak sesleri, kesilmez çıtırdılar ! Bana gelen müjdeyi gaiba caydırdılar. Böyle adım atarlar, ayrılanlar eşinden, Böyle yürür, gidenler bir tabutun peşinden.

Kimsesiz gecelerim , bu kesik sesle doldu, Artık, atan kalbimde bir ayak sesi oldu. Bir gün , sönük göğsüme düştüğü vakit başım, Benden ayrılıyormuş gibi bir can yoldaşım, Gittikçe uzaklaşan bu sesi duya duya, Yavaşça dalacağım , o kalkılmaz uykuya....

AÇIKLARDA

Bir ağızdan çalınan düdükler, kalın kalın, Boşlukta tos vuracak nokta arayan çığık. Koşup , yılanlar gibi üzerinden suların, Arıyor teknemizi oturacak bir sığlık.

Omuz omza şahlanan dalgalar, büyük büyük, Bir ses işitip ürkmüş, sürülerle canavar. Gözlerinde kıvılcım , ağızlarında köpük, Birbirinin üstünde atlayıp geliyorlar.

Gittikçe boşluklara düşmekteyiz enginde; Arkadaki sahilse , fosfor bir iz halinde, Her ân bir parça daha uzaklaşıyor bizden.

Deniz, bu yerde ölüm korkusu kadar derin; Kocaman bir kuş gibi geliyor peşimizden, Ruhu bu kapkaranlık suda can verenlerin....

VEHİM

Her gün elim tokmakta, Bir ân irkiliyorum; Annem belki yatakta, Annem belki toprakta.

Gün bitiyor şafakta; Biliyor, biliyorum: Tabut gıcırdamakta Ve hevesler damakta.....

KARINCA

Ruhum kelle şekeri, vehimlerse karınca; Kömürden kara rengim, onlar beni sarınca..

KORKUYORUM

Su çekildi, göründü sanki zamanın dibi; Korkuyorum, bu akşam kıyamet varmış gibi.

KORKU

Bir kalbim varki benim, sevdiğinden burkulur: Kahredenden ziyade, sevilenden korkulur.....

ŞEHİR

KALDIRIMLAR (1)

Sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında; Yürüyorum , arkama bakmadan yürüyorum. Yolumun karanlığa saplanan noktasında , Sanki beni bekleyen bir hayâl görüyorum.

Kara gökler kül rengi bulutlarla kapanık; Evlerin bacasını kolluyor yıldırımlar. İn cin uykuda , yalnız iki yoldaş uyanık; Biri benim, biri de serseri kaldırımlar.

İçimde damla damla bir korku birikiyor; Sanıyorum her sokak başını kesmiş devler... Üstüme camlarını, hep simsiyah, dikiyor; Gözüne mil çekilmiş bir âmâ gibi evler.

Kaldıırımlar, çilekeş yalnızların annesi; Kaldırımlar, içimde yaşamış bir insandır. Kaldırımlar, duyulur ses kesilince sesi; Kaldırımlar, içimde kıvrılan bir lisandır.

Bana düşmez can vermek, yumuşak bir kucakta ; Ben bu kaldırımların emzirdiği çocuğum ! Aman sabah olmasın bu karanlık sokakta; Bu karanlık sokakta bitmesin yolculuğum !

Ben gideyim , yol gitsin , ben gideyim , yol gitsin ; İki yanımdan aksın bir sel gibi fenerler. Tak ,tak ayak sesimi aç köpekler işitsin; Yolumun zafer tâkı, gölgeden taş kemerler.

Ne sabahı göreyim, ne sabah görüneyim; Gündüzler size kalsın verin karanlıkları ! Islak bir yorgan gibi sımsıkı bürüneyim; Örtün, üstüme örtün, serin karanlıkları.

Uzanıverse gövdem taşlara boydan boya; Alsa buz gibi taşlar alnımdan bu ateşi. Dalıp sokaklar kadar esrarlı bir uykuya, Ölse kaldırımların kara sevdalı eşi....

KALDIRIMLAR (2)

Başını bir gayeye satmış kahraman gibi, Etinle , kemiğinle , sokakların malısın ! Kurulup sitesine bir tahtaravan gibi, Sonsuz mesafelerin üstünden aşmalısın !

Fahişe yataklardan kaçtığın günden beri, Erimiş ruhlarımız bir derdin potasında. Senin gölgeni içmiş, onun gözbebekleri; Onun taşı erimiş senin kafatasında.

İkinizinde ne eş ne arkadaşınız var; Sükût gibi münzevi, çığlık gibi hürsünüz. Dünyada taşınacak bir kuru başınız var; Onu da , hangi diyar olsa götürürsünüz.

Yağız atlı süvari, koştur atını, koştur! Sonunda kabre çıkar bu yolun kıvrımları. Ne kaldırımlar kadar seni anlayan olur, Ne senin anladığın kadar kaldırımlar

KALDIRIMLAR (3)

Bir esmer kadındır ki, kaldırımlarda gece, Vecd içinde başı dik, hayalini sürükler. Simiyah gözlerine , bir ân gözüm değince, Yolumu bekleyen genç, haydi düş peşime , der.

ondan bir temas gibi rüzgâr beni bürür de,

Tutmak, tutmak isterim onu göğsüme alıp. Bir türlü yetişemem , fecre kadar yürür de, Heyhat, o bir ince ruh , bense etten bir kalıp.

Arkamdan bir kahkaha duysam yaralanırım; Onu bir başkasına râm oluyor sanırım, Görsem pencerelerde , soyunan bir karaltı.

Varsın, bugün bir acı duymasın gözyaşımdan; Bana rahat bir döşek serince yerin altı, Bilirim, kalkmayacak, bir yâr gibi başım

OTEL ODALARI

Bir merhamettir yanan , daracık odaların,

İsli lambalarında, isli lambalarında.

Gelip geçen her yüzden gizli bir akis kalmış, Küflü aynalarında, küflü aynalarında.

Atılan elibiseler, boğazlanmış bir adam, Kırık masalarında, kırık masalarında.

Bir sırrı sürüklüyor, terlikler tıpır tıpır, İzbe sofralarında , izbe sofralarında.

Atıyor sızıların , çıplak duvarda nabzı, Çivi yaralarında , çivi yaralarında.

Kulak verin ki, zaman, tahtayı kemiriyor, Tavan aralarında , tavan aralarında.

Ağlayın , âşinasız, sezsiz, can verenlere, Otel odalarında , otel odalarında !.....

BACALAR

Görürüm, çıkmışlar, kararmışlar çatılardan,

Kemik bir kol nasıl fırlarsa mezardan.

Her ân , bir haberi kollar gibi yukardan,

Dipsiz maviliğin esrarını kurcalar,

Bacalar....

Kimi ince, kimi uzun , kimide kısa ; Dalmışlar başbaşa afyon çekerek yasa. Onlar, insanların gözünde bir karta lsa, İnsanlar, onların gözünde karıncalar,

Bacalar....

Kimbilir, belki de evlerin cinleridir; Kolları bir dâvet gibi göğe yükselir, Ölüler, ölüler, arka arkaya gelir, Ruhların mehtaba daldığı taraçalar, Bacalar....

Azap kuleleri, cüceleşmiş devlerin; Kör mazgallarında raksı var alevlerin. Öyle evciller ki, tepesinde evlerin, Kopuyor içinde görünmez facialar, Bacalar....

İSTASYON Burda gelir insana, Boş günlerin usancı. Çalar birden kampana, Ölüm çanından acı.

Sonra bir düdük öter, Kesik çığlıklarla der : Burdan bildik gidenler, Yarın döner yabancı...

İSKELE

Yorulmuş esnemekten, Herkes neyi bekliyor? Bir ölü beklemekten, Bu bekleyiş daha zor.

Geldi yorgun ve hazin, Hiç de sezdirmeksizin, Sularla kabrimizin, Yolunu açan vapur....

SOKAK

Öyle bir sokak ki, bu Her köşede bir kadın; Geçene, öz yolcusu Gibi bakar.... Anladın...

Ve kalbin sana sorar: Bakıp geçmekte ne var?

Sen de her insan kadar onlara aşinaydın...

CANIM İSTANBUL

Ruhumu eritip de kalıpta donsurmuşlar; Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar. İçimde tüten bir şey ;hava ,renk, edâ, iklim; O benim , zaman, mekân aşıp geçmiş sevgilim. Çiçeği altın yaldız , suyu telli pulludur; Ay ve güneş ezelden iki İstanbulludur. Denizde toprak, yalnız onda ermiş visale; Ve kavuşmuş rüyalar, onda, onda misale.

İstanbul benim canım; Vatanım da vatanım... İstanbul, İstanbul....

Tarihin gözleri var, sularda delik delik; Servi, endamlık servi, ahirete perdelik... Bulutta şaha kalkmış Fatih'tan kalma kır at; Pırlantadan kubbeler, belki bir milyar kırat... Şahadet parmağıdır göğe doğru minare; Her bakışta o mana : Öleceğiz ne çare? Hayattan canlı ölüm, günahtan baskın rahmet; Beyoğlu tepinirken , ağlar Karacaahmet...

O mânayı bul da bul ! İllede İstanbuul 'da bul ! İstanbul, İstanbul....

Boğaz gümüş bir mangal, kaynatır serinliği; Çamlıca 'da, yerdedir göklerin derinliği. Oynak sular yalının alt katına misafir; Yeni dünyadan mahzun, resimde eski sefir. Her akşam camlarında yangın çıkan Üsküdar, Panli ahşap konak, koca bir şehir kadar... Bir ses , bilemem tanbur gibi mi, ud gibi mi ? Cumbalı odalarda inletir "Kâtibim"i.....

Kadını keskin bıçak, Yaze kan gibi sıcak. İstanbul, İstanbul....

Yedi tepe üstünde zaman bir gergef işler !

Yedi renk, yedi sesten sayısız belirişler... Eyüp öksüz , Kadıköy süslü , Moda kurumlu, Adada rüzgâr, uçan eteklerden sorumlu. Her şafak Hisarlarda oklar çıkar yayından Hâlâ çığlıklar gelir Topkapı Sarayından. Ana gii yâr olmaz , İstanbul gibi diyar; Güleni şöyle dursun, ağlayanı ağlayanı bahtiyar.

Gecesi sümbük kokan Türkçesi bülbül kokan İstanbul, İstanbul....

APARTMAN Sır vermeye alışkan Pencereler aydınlık. Duvara şüphe çakan Gölgelerde şaşkınlık.

Üst üste insan türü , Bu ne hayat, götürü ! Yakınlıktan ötürü Kaçıp gitmiş yakınlık...

KARACAAHMET

Deryada sonsuzluğa fikretmeye ne zahmet! Al sana derya gibi sonsuz Karacaahmet! Göbeğinde yalancı şehrin , sahici belde; Ona sor, gidenlerden kalan neymş elde ?

Mezar, mezar, zıtların kenetlendiği nokta; Mezar, mezar, varlığa yol veren geçit, yokta... Onda sırların sırrı : Bulmak için kaybetmek. Parmakların saydığı ne varsa tüketmek. Varmak o iklime ki, uğramaz ihtiyarlık; Ebedi gençliğin taht kurdugu yer, mezarlık. Ebedi gençlik ölüm desem kimse inanmaz; Taş ihtiyarlar, servi çürür, ölüm yıpranmaz. Karacaahmet bana neler söylüyor, neler ! Diyor ki, viran olmaz tek bucak, viraneler, Zaman deli gömleği, Onu yırtan da ölüm; Ölümde yekpare ân, ne kesiklik ne bölüm.. Hep olmadan hiç olmaz, hiçin ötesinde hep; Bu mu dersin , taşlarda donmuş sükûta sebep ?

Kavuklu, baş örtülü , fesli, baş açık taşlar; Taşlara yaslanmış da küflü kemikten başlar, Kim dolu sözleriyle süzüyor insanları; Süzüyor , sahi diye toprağa basanları, Onlar ki, her nefeste habersiz öldüğünden, Gülüp oynamaktalar, gelir gibi düğünden. Onlarki sıfırlarda rakamları bulmuşlar; Fikirden kurtularak ölümden kurtulmuşlar. Söyle Karacaahmet, bu ne acıklı talih ! Taşlarına kapanmış ağlıyor koca tarih !

NUR ŞEHRİ

Şehirlerde tabanım değil, yüreğim yarık:

Nur şehrine gidelim , yürü, çilekeş çarık !

ŞEHRİN KALBİ

Nur yolunu tıkıyor yüzbir katlı gökdelen.

Bir küçük iğne yok mu şehrin kalbini delen?

KADIN

BEKLENEN

Ne hasta bekler sabahı, Ne taze ölüyü mezar, Ne de şeytan bir günahı, Seni beklediğim kadar.

Geçti istemem gelmeni, Yokluğunda buldum seni; Bırak vehmimle gölgeni, Gelme , artık neye yarar?

BEKLEYEN

Sen , kaçan bir ürkek ceylânsın dağda, Ben peşine düşmüş bir canavarım ! İstersen dünyayı çağır imdada ; Sen varsın dünyada , bir de ben varım !

Seni korkutacak geçtiğin yollar, Arkandan gelecek hep ayak sesim. Sarıp vücudunu belirsiz kollar, Enseni yakacak ateş nefesim.

Kimsesiz elinde kış geceleri, İçin ürperdiği demlerbeni an ! De ki : Odur sarsan pencereleri, De ki : Rüzgar degil odur haykıran !

Göğsümden havaya kattığım zehir, Solduracak bir gül gibi ömrünü, Kaçıp dolaşsanda sen şehir, şehir, Bana kalacaksın yine don günü.

Ölürsüm.. Kapanır yollar geriye; Ben mezarla sırdaş olur beklerim. Varılmaz hayale işaret diye , Toprağında bir taş olur beklerim....

DÖNEMEÇ

Bir gündü, hava ılık Ve cadde kalabalık

Bir kadın sapıverdi önümden dönemece; Yalnız bir endam gördüm , arkasından, ipince. VE görmeden sevdiğim, işte bu kadın dedim, Çarpıldım sendeledim.

Bir gündü mevsim bayat

Ve esmekte hayat.....

Dönemeçten bir tabut çıktı ve üç beş adam; Yalnız bir ahenk sezdim, çerçevede bir endam. Ve tabutta , incecik, okadın var, anladım; Bir köşede ağladım.....

GEL

Yüzün bir sebepsiz korkuyla uçuk, O gün başucuma karalarla gel ! Arkanda çepçevre , kızıl bir ufuk, Tepende simsiyah kargalarla gel !

Elinden , dal gibi düşerken ümit, Ne bir hasret dinle , ne bir ah işit; Bir yaprak ol, esen rüzgarlarla git, Kırık bir tekne ol, dalgalarla gel !..

VEDA

Elimde sükûtun nabzını dinle. Dinlede gönlümü alıver gitsin! Saçlarımdan tutup kör gözlerinle, Yaşlı gözlerime dalıver gitsin !

Yürü gölgen seni ugurlamakta, Küçülüp ,küçülüp kaybol ırakta., Yol tam dönerken arkana bak da, Köşede bir lahza kal ıver gitsin !

Ümidim yılların seline düştü, Saçının en titrek teline düştü, Kuru yaprak gibi eline düştü, İstersen rüzgara salıver gitsin !

AYDINLIK

Uyan yârim , uyan söndü yıldızlar, Gün karşı tepeden doğmak üzeredir. Her sabah güneşi seyreden kızlar, Mahmur gözlerini oğmak üzeredir.

Uyan yârim , sesler geldi derinden, Karanlık oynadı, koptu yerinden; İlk ışık, kapının eşiklerinden, Şimdi, bir bölgeyi koğmak üzeredir.

Sevgilim , kapımı çaldı aydınlık, baygın gözlerimi aldı aydınlık, İçimde tıkandı kaldı aydınlık, Bu aydınlık beni boğmak üzeredir.

KADIN

Kalıp değil bir fikir.... Elmas sorguçla fakir; Açıkça sırrı bâkir; Kadın...

Çölde kaçan bir serap; Yönü kementli mıhrap.. Mâdeni som ıstırap; Kadın...

Dipsiz hasrete tuzak; En yakınken en uzak... Tadı zehrinde erzak; Kadın...

Bir işaret, bir misal; Ayrılık remzi visâl... Allah'a yol bir timsal; Kadın...

KALAN

Bir ebedi mahrumluk, kalan bu hikayeden;

Git, git, bir çıkmaz sokak, o varılmaz gayeden.

KADIN

Bir ufuk ki, ne Mecnun varabildi, ne ferhad; Bir ufuk ki, ilahi sırrı bekleyen serhad......

KADIN

Kadından kendisinde olmaynı isteriz; Hasret yerinde kalır ve biz çekip gideriz.

TABİAT

ŞEHİRLERİN DIŞINDAN Kalk arkadaş , gidelim ! Dereler yoldaşımız, Dağlar omuzdaşımız, Dünyayı seyredelim, Şehirlerin dışından. Esmerden , sarışından Kaçalım kurtulalaım ! Haydi yürü, bulalım ;

Kat kat çıkmış evlerin, O cam gözlü devlerin Gizlediği âlemi ! Bir tüy gibi yel alsın, Bir dal gibi sel alsın, Bizden menbus elemi. Attığımız nâralar, Yol açsın karanlıkta. Çeksin bizi mağralar, Bir derin ormanlıkta; Öttürüp sert bir ıslık, Yılanları çağıralım. Peşinden çığlık çığlık, Çakallara bağıralım, Ötelim baykuşlarla. Kızıl akşamüstleri. Hicret eden kuşlarla. Sema, deniz ve yeri Çepe çevre , iklim iklim. Dolaşalım gezelim ! Yollar bizden bir izdir, Ne duysak sesimizdir. Ne görsek benzer bize. Hiç şaşmayan bir saat Gibi işler tabiat, Uyarak kalbimize. Mevsimler boğum boğum,

Zamanım ipliğinde. Başı görünmez doğum, Sonu ölçülmez hayat...

Hayvan, nebat ve cemaat, Hepsi ilk gençliğinde. Ölen ölür, yıpranmaz; Giden gider, aranmaz. Böyle geçer ömrümüz, Bir gün gelir ölürüz, Haberimiz olmadan. Ve o zaman , ozaman, Hayat neymiş görürsün ! Bırak, keyfini sürsün, Şehirlein, köleler ! Yeter bizi tuttuğu ! Tükensin velveleler! Kalk arkadaş , gidelim ! İnsanın unuttuğu Allah 'ı zikredelim; Gül ve sümbül hırkamız, Sular, kuşlar, halkımız....

GARİBCİK

Bahçemde Yusufcuk adlı kuş Öter hep : Necipcik, Necipcik Bir iğne, kalbime sokulmuş, Başıma küt diye bir dipcik...

Tabiat gurbetten bir pusu; Çırpınır, denizi arar su. Haykırır, baykuşu, kumrusu : Var yürü garibcik, garibcik....

SES

Her taraf pırıl pırıl;

Toz yağmuru, samandan.

Rüyada bastırıldım,

Ses geliyor ormandan.....

Süzülmüş ki, süzülmüş, Son kelime harmandan; Altından bir anahtar, Ses geliyor ormandan.....

Benim bir bilmecem var, Daha rift zamandan.

Çözülsene kördüğüm ! Ses geliyor ormandan..

Arkalarda şehirler, Kıvılcımdan , dumandan, Hasretten daha ılık, Ses geliyor ormandan.....

Kaçın, kaçın kuytuyu, Ahtani oftan , amandan ! Kafdağına giden yol, Ses geliyor ormandan.....

Bir yıldızdan münzevî Bir sahilsiz ummandan, Gariblere bir haber, Ses geliyor ormandan.....

AZGIN DENİZ

Hangi hissin parmağı dokundu ki, derine,

Düştü bir gizli alev salkımı içerine ?

Hasgi kabus bastı ki, seni uykularında,

Birdenbire cehennem kaynadı sularında?

Örtüldü baştan başa tenin beyaz bir terle,

Duman duman yayılan incecik köpüklerle.

Hangi dert kaldı, söyle bağrına üşüşmeyen,

Hangi ölüm şarkısı, bu dilinden düşmeyen?

Hangi öfkeyle yüzün, böyle karıştı yer yer,

Sana yan mı baktıla , bir şey mi söylediler?

Bir şey dinleme artık, artık bir şey dinleme !

Çağır,bütün günahkâr ruhları cehenneme !

Karşına sail, kaya , insan kim çıkarsa vur !

Vur başına , âlemde , kör, sağır, ne varsa vur!

Sal her taraftan , dağdan , gökten , pencereden sal !

Nihayet kala kala dünyada tek kişi kal !..

DALGALAR

Sarmış deniz kızları gibi dalgalar bizi, Uzun saçları gümüş , şeffaf tenleri fosfor. Yumuşak başlariyle sarsarak teknemizi, Yolcu gittiğin sahil nerde diye bağırıyor..

Ne bir kıyıdan eser, ne bir ışıktan eser, Sulardan daha derin , yolun karanlıkları.

Dalgalar yürüyünüz , arayalım beraber, Başımızı dövecek yalçın kayalıkları !....

SUSAN DENİZ Gittim gittim, denizin, Sınır yerine vardım. Halin banada geçsin! Diye ona yalvardım.

Bir çılgın vesvelede, İçim didiklense de, Olayım o cüssede, Onun gibi susardım...

DAĞLARDA ŞARKI SÖYLE Al eline bir değnek, Tırman dağlara şöyle! Şehir farksız olsun tek, Mukavvadan bir köyle.

Uzasan göğe ersen , Cücesin şehirde sen; Bir dev olmak istersen, Dağlarda şarkı söyle!

YILDIZLI BİR GECEDE Sema bize seslenir; Kalma , gel, işkencede! Ruhumuz ebedidir; Bunu duy, tek hecede!

Ömür ki, bir kurak çöl, Onu tek bir güne böl; Şebnem gibi doğ ve öl, Yıldızlı bir gecede !...

MADDE VE RUH

Ne varsa nakış nakış, tabiatta, maddede,

Gözlerimdeki nurun aksi, beyaz perdede...

SU(1)

Bir haman ki, arınma gayesinden şahaser;

Arınmışların yeri, Cennette nurlu Kevser.

SU (2)

Kâinatta ne varsa suda yaşadı önce;

Üstümüzden su gecer doğunca ve ölünce.

SU (3)

İnsanlar habersizken yolların verâsından,

Gökle toprak arası su şaşmaz mecrasından.

SU (4)

Su kesiksiz kareket, zikir, ahenk, şırıltı;

Akmayan kokar diye esrarlı bir mırıltı..

SU (5)

Kâh susar, kâh çırpın ır, kâh ürperir, kâh çağlar;

Su , eşyayı kemiren küfe ve pasa ağlar..

SU (6)

Su bir şekil üstü ruh, kalıplarda gizlenen;

Yerde kire battımı, bulutta temizlenen....

SU (7)

Bu dünya insanlığa manevî hamam olsa;

Her rengiyle insanlık tek renkte tamam olsa.

SU (8)

Su duadır, yakarış , berraklık, saffet;

Onu madeni gökte altınlar gibi sarfet!

DEKOR

ANNECİĞİM

Ak saçlı başını alıp eline ,

Kara hülyalara dal anneciğim !

O titrek kalbini bahtın yeline, Bir ince tüy gibi sal anneciğim ! Sanma bir gün geçer bu karanlıklar, Gecenin ardında yine gece var; Çocuklar hıçkırır, anneler ağlar, Yaşlı gözlerinle kal anneciğim ! Gözlerinde aksi bir derin hiçin, Kanadın yayılmış çırpınmak için; Bu kış yolculuk var, diyorsa için, Beni de beraber al anneciğim !..

ANNEME

Anne girdin düşüme ! Yorganın olsun duam, Mezarında üşüme! Anlamam anlatamam; Düşen düştü peşime, Artık vâdeler tamam....

BAHÇEDEKİ İHTİYAR Yıllar bir göz yaşı olupta kaymış Nurlu ihtiyarın yanaklarında; Yapraktan saçını yerlere yaymış, Sonbahar ağlıyor ayaklarında. Süzüyor ufukta bir kızıl yeri, İçi karanlıkla dolu gözleri; Alnında akşamın ince kederi, Sessizliğin sırrı, dudaklarında. Yanan bir kâğıtta küçük bir satır Yazı gibi akşam onu karartır; Artık o , silinen bir hatıradır, Bu ısız bahçenin uzaklarında....

ODALARIM

Camekânlı odanın kızıl perdeleri var. Kızıl; o ateş rengi kapanan gözlere sor! Perdeler bilezikler üstünde ilerliyor, Gerisinde güneşler, kıvılcımlar yangınlar. Mazgallı taş odanın siyah perdeleri var, Siyah , otsuz dağların yüreği kadar siyah. Bir tokmak sedasıdır orda akşamla sabah. Dövülür mahzenlrde , büyük tahta havanlar. Sarmaşıklı odanın siyah perdeleri var, Yeşil; doğan göz gibi baharın ortasında,

Öyle hisli bir duman yüzer ki, havasında, Sanki orda buluşmuş ve ayrılmış âşıklar...

TAVAN

Titrek mumlar yanınca , bu bir asırlık ağaç

Mehtapta orman gibi gizli yollarla doldu.

Dedi : Yastığa dayan o cam gözlerini aç.

Seyret çizgilerimle neler geçti, ne oldu !

Mânalarla çizgiler, içiçe bende hazır;

Her şey, her şey toz duman, zamanın havanında.

Arıyorsan , tarihin hani kaybettiği sır?

Çok eski bir konağın oymalı tavanında !..

MANGAL

Bana tül gibi ince Bir hülya verir mangal. Küllerini deşince Titrer ürperir mangal. Şikâyetsiz âşıklar Gibi içinden yanar, Fani günleri anar, Sabaha erir mangal..

AKŞAM

Güneş çekildi demin, Doğdu bir renk akşamı. Bu bütün günlerimin, İçime denk akşamı. Akşamı duya duya, Sular yatı uykuya; Kızıllık çöktü suya, Sandım bir cenk akşamı.

ÜÇ ATLI

Karşı yoldan üç atlı, Bir kuş gibi kanatlı, Geliyor köye doğru. Cebkeni kola atmış, Sağ elini uzatmış, Üçüde göğe doğru. Bir bulut olmuş rüzgâr, Heyecandan başaklar, Tutmuş nefeslerini.

Sıra dağlar inliyor, Kalbi diye dinliyor, Çelik nal seslerini. Sürün atlılar, sürün! Beni alıp götürün, Bu yerde pek yalnızım. Demeyiniz bu da kim? Öyle diyor ki, içim, Candan aşinanızım....

MEVSİM DÖNERKEN Ufukta pas tutu birdenbire yaz; Gün çabucak geçti, akşam tez oldu. Toz kaldırdı karşı yoldan poyraz, Kopan yol uçları eklenmez oldu. Akşam; sanki boşluk içime dolar, Dağların cilası gittikçe solar, Rüzgârda bir kadın saçını yolar. Arık bu yollarda beklenmez oldu...

NİNNİ

Melekler dolanır bu kuytu yerde, Ey gün kadar güzel çocuğum, uyu! Bir gün hasretiyle için titrer de, Anarsın, bu derin , bu tatlı uykuyu. Uyuda gündüzler su gibi dinsin, Menekşe gözüne kirpikler insin; Yarın, şafak vakti, içine sinsin, Güneşler uyanan kuşların huyu.. Uyu yavrum, akşam seni üzüyor, Artık gözlerini uyku süzüyor, Uykunun gölünde başın yüzüyor, Dalgalandırmadan o durgun suyu...

YATTIĞIM KAYA

Bu akşam o kadar durgun ki sular Gömül benim gibi kedere diyor. İçimden mazide kalma duygular Ağla yeri gelmez günlere diyor. Ey gönül, gidenden ümüdünü kes! Kaçan bir hayale benziyor herkes, Sanki kulağıma gaipten bir ses

Buluşmalar kaldı mahşere diyor. Enginden engine koşarken rüzgâr, Bende bir yolculuk heyecenı var... Yattığım kayaya çarpan dalgalar Çıkıver sonsuz bir sefere diyor.

EVİM

Ahşap ev camlardan kızıl biberler sarkan ! Arsız gökdelenlerle çevrilmiş önün, arkan! Kefensiz bir cenaze , çırılçıplak, ortada.. Garanti yok sen gibi faniye sigortada! Eskiden ne güzeldin, evdin ,köşktün , yalıydun! Madden kaç para eder, sen bir remz olmalıydın ! Bir köşemde annânem, dalgun, Kur'an okurdu; Ve karşısında annem, sessiz gergef dokurdu. Semaverde huzuru besteleyen bir şarkı; Asma saatte tık tık zamanın hazin çarkı... Çam kokulu tahtalar, gıcır gıcır silinmiş; Sular cömert, "temizlik imandandır" bilinmiş.... Komşuya hatır soran sıra sıra terlikler. Ölçülü uzaklıkta , yakın beraberlikler.... Seni yiyip bitiren kırk katlı ejder oldu; Komşuluk, mâna ve ruh, ne varsa heder oldu. Bir yeni nesil geldi, üstüste binenlerden; Göğe çıkayım derken boşluğa inenlerden... Seninle sarmaş dolaş , kökten bozuldu denge; Vuran kimse kalmadı bu dâvayı mihenge... Şimdi sen git mahkemede hesap ver iki büklüm; Cezan , susuz , ekmeksiz, olduğun yerde ölüm!.... Evim , evim , vah evim, gönül bucağı evim ! Tadım , rengim , ışığım, anne kucağı evim !

AZİZ EŞYA

Sırma renginde pislik, dünyanın süsü püsü.

Bende tek aziz eşya annemin baş örtüsü...

DAUSSILA

TAKVİMDEKİ DENİZ Hasreti denizlerin, Denizler kadar derin Ve okadar bucaksız.... Ta karşımda , yapraksız, Kullanılmış bir takvim... Üzerinde bir resim: Azgın, sonsuz bir deniz; Kaygısız düşüncesiz, Çalkalanıyor boşlukta. Resimdeyse bir nokta; Yana yatmış bir gemi.... Kaybettiği âlemi Arıyor deryalarda Bu resim rüyalarda Gibi aklımı çeldi; Bana sahici geldi. Geçtim kendi kendimden, Yüzüme, o resimden, köpükler vurdu sandım; Duymuş gibi tıkandım, Ciğerimde bir yosun. Artık beni kim tutsun? Denizler oldu tasam. Yakar, onu bulmazsam, Beni bu hasret, dedim, Varırım, elbet, dedim, Bir ömür geze geze, Takvimdeki denize, Ne var bana ne oldu, Odama nasıl doldu, Birden bire bu meltem? Ve dalgalandı perdem, Havalandı kâğıtlar. Odamda kıyamet var! Ah yolculuk, yolculuk! Ne kadar baygın, soluk, O gün bizde bet ben iz; Ve ne titrek kalbimiz Ve eşyamız ne küskün! Yola çıktığımız gün, Bir sıraya dizilmiş, Gözyaşlarını silmiş, Bakarlar sinsi sinsi. Niçin o ân da hepsi, Bir kuş gibi hafifler,

Arkadan geleyim der? Niçin o güne kadar, Dilsiz duran ne kadar Eşya varsa dirilir, Yolumuza serpilir? Ufak böcekler gibi, Gezer onların kalbi, Üstünde döşemenin. Bir gizli didişmenin Saati çala o ân; Birden bakar ki, insan, Her şey karmakarışık. Ayırmak olmaz artık Bir kalbi bir taraktan; Ve kalb, ağlayaraktan, Çekilir geri geri, Terkeder bu mahşeri. Bu mahşerin içinden O gün ben de geçtim, ben; Nem varsa , evim , anam, Çocukluğum hatıram Ve ne sevdalar serde, Bıraktım gerilerde, Kaçar gibi yangından. Rüzgârların ardından, Baktımda süzgün süzgün, Kurşun yükünü gönlün, Tüy gibi hafiflettim, Denize hicret ettim....

GECEYE ŞİİR (1)

Kalbim bir çiçektir, gündüzler ölgün; Gelin, gelin , onu açın geceler! Beni yâdedermiş gibi, bütün gün Ötün kulağımda , çın , çın , geceler!

Geceler çekmeyin beniöçin hüzün, Gelin siz , ruhumu tenimden süzün; Bırakın nâşımı yerde gündüzün, Gölgemi alında da kaçın geceler !

GECEYE ŞİİR (2) İnsanlar içinde en yalnız insan ; Düşün , taş duvara başın gömülü! Ve kaptan sükûta, granitten, taştan; Mazgallı bir kale gibi örtülü.

Gözünü tavandan ayırma ki, sen , Üşürsün , gölgeni yerde görürsen. Dikilir karşına , mumu söndürsen, Ölüler içinde en yalnız ölü......

GECEYE ŞİİR (3) Sesimi alıp da kayvetse rüzgâr, Versen gözlerimi bir sonsuz renge! İçimde bir mahşer uğultusu var; Ruhumdur çağıran, tenimi cenge.

Gözlerim bir kuyu, dilim kördüğüm, Bir görünmez âlem olsa gördüğüm; Mermer bir kabuğa girip, ördüğüm, Kapansam içimden gelen âhenge...

YOLCULUK

Yolculuk, her zaman düşündüm onu ; İçimde bu azgın davet ne demek ? Oraya , neredeyse güneşin sonu, Uçmak, kayıp gitmek, kaçıp dönmemek.

Atımdan kaydırdı bir el minderi; Herkes yatağında , ben ayaktayım. Bir gece , rüyada gördüğüm yeri, Gözlerim yumulu, aramaktayım.

Beni çağırmakta yabancı dostlar; Bu doslar ne güzel, dilsiz ve adsız. Eski evde , şimdi bir başka ev var: Avlusu karanlık, suları tadsız.

Her akşam , aynı yer, aynı saatta, Güneşten eşyama düşen bir çubuk; Yangın varmış gibi, yukarı katta, Arkamdan gel diyor, sessiz ve çabuk !

Başım artık, onu taşımak ne zor ! Başım , günden güne kayıtsız bana. Dalında bir yaprak gibi dönüyor, Acı rüzgârların çektiği yana......

ANNEME MEKTUP Ben bu gurbet ile düştüm düşeli, Her gün biraz daha süzülmekteyim. Her gece , içine mermer döşeli, Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.

Böylece bir lahza kaldığım zaman, Geceyi koynuma aldığım zaman, Gözlerim kapanıp daldığım zaman, Yeniden yollara düzelmekteyim.

Son günüm yaklaştı görünesiye, Kalmadı bir adım yol ileriye: Yüzünü görmeden ölürsem diye, Üzülmekteyim ben , üzülmekteyim.

GURBET

Dağda dolaşırken yakma kandili, Fersiz gözlerimi dağlama gurbet! Ne söylemez , akan suların dili, Sessizlik içinde çağlama gurbet!

Titrek parmağınla tutup tığını, Alnıma işleme kırışığını Duvarda, emerek mum ışığını, Bir veremli rengi bağlama gurbet!

Gül büyütenlere mahsus hevesle, Renk renk dertlerimi gözümde besle ! Yalnız , annem gibi, o ılık sesle, İçimde dövünüp ağlama gurbet!...

YALNIZLIK Yalnızlık bir fenerse, Bende içindeki mum, Onu , billur bir kâse Doldurur nurum.

Dışardan bana neler Getirir pervaneler ! Pırıltılar, nağmeler, Renklerle eriyorum....

IRAKLARDA Yolcu benmişim gibi, Bir gemi demir aldı, Ey her yerin garibi, Vatan ırakta kaldı.

Sıra sıra duraklar; Durak bilmez ıraklar, Şu uçuşan yapraklar, Beni rüzgâra saldı.

VİSAL

Beni zaman kuşatmış, mekân kelepçelemiş;

Ne sanattır ki, her şey , her şeyi peçelemiş...

Perde perde verâlar, ışık başka nur başka;

Bir ânlık visal başka, kesiksiz huzur başka;

renk, koku, ses ve şekil, ötelerden haberci;

Hayat mı bu sürdüğün, kabuğundan ezberci?

Yoksa göz, görüyorsun sanmanın öksesi mi?

Fezada dipsiz sükût, duyulmazin sesi mi?

Rabbim ,Rabbim , Yüce Rab , âlemlerin Rabbi, sen

Sana yönelsin diye icad eden kalbi, sen !

Senden uzaklık ateş , sana yakınlık ateş !

Azap varmı alemde fikir çilesine eş?

Yaşamak zor, ölmek zor, erişmekse zormu zor;

Çilesiz suratlara tüküresim geliyor!

Evet ben bir kapalı hududu aşıyorum;

Ölen ölüyor bense ölümü yaşıyorum !

Sonsuzu nasıl bulsun , pösteki sayan deli?

Kendini kaybetmek mi, visalin son bedeli?

Mahrem çizgilerine baktıkça örtünen sır;

Belki de benliğinden kaçabilene hazır.

Hâtıra küpü, devril, sende ey hayal, gömül !

Sonu gelmez visalin gayrından vaz geç, gönül

O visal, can sendeyken canını etmek feda;

Elveda, toprak, güneş, anne ve yâr, elveda !

G EÇTİ , GEÇTİ Geçti, geçti mevsimler.... Süpürüldü takvimler. Gidenlerden kalan şey; Duvarlarda resimler, Mezarlarda isimler....

Geçti, geçti mevsimler..

Hani eski iklimler? Has ekmekten dilimler. Hey gidi zamane hey! Tesellisiz ilimler, Adaletsiz taksimler... Hani eski iklimler?

O BAHÇELER

Adının o bahçeler, her gün anıldığı yer;

O bahçeler, yalanın bile yanıldığı yer....

HABERCİ

Ne kadar vatan varsa, o vatandan haberci,

Gurbet dediğin senin, Yaradandan haberci...

EBEDÎ TAZE

Bir yer var ki, orada sayı üstü endâze;

Ne solmak, ne yıpranmak, her şey ebedi taze.

HASRET

Hasretim, her tümseğin, her çatının altında;

Kelimenin üsünde , cümlelerin altında....

BOŞ UFUKLAR

Ne kervan kaldı, ne at, hepsi silinip gitti,

İyi insanlar iyi atlara binip gitti.

NİMET

Dünyada her nimeti bıraksam ne çıkar ki?

Orda o varken, burda bırakılmaz ne var ki?

KAVUŞMAK

Ne görsem, ötesinde hasret çektiğim diyar;

Kavuşmak nasıl olmaz, mademki ayrılık var ?

AYRILIK

Hep ayrılık; isteğe varınca istek ölür,

Bir anda ölselerde insanlar tek tek ölür...

HİCRET

Baktığımız her ufkun öte yanına hasret;

Bir ömür ürüyoruz , nereye varsak hicret....

VATAN

Bu dünya bir benzeyiş, bir vatanı andırış;

Ve göz , görmediğine kendini inandırış !...

ZİFAF

Birazcık su ve kepek, şu kuduz nefse kifaf;

Dünyada varsa söyle, sabaha çıkan zifaf !....

GEÇER

Hasret bir rüzgâr, kapı kapı aralar geçer;

Gördüğüm her güzel şey, beni yaralar geçer...

AYNI NOKTA

Çocukken gün battımı, bir köşede ağlardım;

Nihayet döne döne aynı noktaya vardım.

RAMAZAN

Ramazan mübarek ay, müminlerin balayı;

Hatırla der, suyu bal kaybedilmiş sılayı.....

MURAD

Hangi dağa tırmansam muradım ötesinde;

Murad, bugün yerine her günün ertesinde...

HAYRET

Ruhum öz dünyasına kaçmak için gayretle;

Yalan dünyaya şimdi inmiş gibi hayretle....

GÖLGELER

Gönlüm uçmak dilerken semavi ülkelere;

Ayağım takılıyor yerdeki gölgelere...

YALNIZ

Yalnızız , beşikten tut, tabuta kadar yalnız;

Ülfet, kara yalnızlık madeninde bir yaldız...

KAMIŞ

Ben gurbet rüzgârının üflediği kamışım......

Bir su başında mahzun, yapayalnız kalmışım.

KAHRAMANLAR

O'NA

Benim efendim ! Ben sana bendim ! Bir üfledin de Yıkıldı bend'im. Ben ki, denizdim, Dağbaşı bendim. Şimdi sen oldun, Âleme pendim. Benim efendim !

Benim efendim , Feza levendim ! Ölmemek neymiş; Senden öğrendim. Kayboldum sende, Sende tükendim! Sordum aynaya: Hani ya kendim? Benim efendim !

Benim efendim ! Emri yüklendim! Dağlandım kalbden Ve mühürlendim. Askerin oldum, Başta tülbendim; Okum sadakta, Elde kemendim. Benim efendim.

BİZİM YUNUS

Bir zaman dünyaya bir adam gelmiş:

Okunu kör nefsin , kılıçla çelmiş...

Bizim Yunus,

Bizim Yunus....

Bir zaman dünyaya bir adam gelmiş; Ölüm dedikleri perdeyi delmiş.... Bizim Yunus, Bizim Yunus....

Bir zaman dünyaya bir adam gelmiş; Ali kaatile de kalkamaz elmiş.... Bizim Yunus, Bizim Yunus....

Bir zaman dünyaya bir adam gelmiş; Zaman , onun kemend attığı selmiş... Bizim Yunus, Bizim Yunus....

Bir zaman dünyaya bir adam gelmiş; Toprakta devrilmiş , göğe çömelmiş.. Bizim Yunus, Bizim Yunus...

Bir zaman dünyaya bir adam gelmiş;

Sayıları silmiş. BİR 'e yönelmiş Bizim Yunus, Bizim Yunus....

YUNUS EMRE

Kaç mevsim bekleyim daha kapında, Ayağımda zincir, boynumda kement? Beni de, piştiğin belâ kabında , O kadar kaynat ki, buhara benzet!

Bekletme Yunus'um, bozuldu bağlar, Düşüyor yapraklar, geçiyor çağlar, Veriyor, ayrılık dolu semalar, İçime bayıltan, acı bir lezzet.

Rüzgâra bir koku ver ki, hırkandan; Geleyim, izine doğru arkandan; Bırakmam , tutmuşum artık yakandan, Medet ey dervişim , Yunus'um medet!.

O ZEYBEK

Zeybeğimi, bir kaç kızan vurdular; Çukurda üstüne taş doldurdular. Bir de, ya kalkarsa diye kurdular... Zeybeğim, zeybeğim, ne oldu sana? Allah deyip, şöyle bir doğrulsana !

Zeybeğim , kalkamaz , dirilemez mi ? Odası mühürlü, girilemez mi? Şu ters akan sular çevrilemez mi? Ne günedek böyle gider bu devran? Zeybeğim , bir sel ol, bir çığ ol, davran !

Kır at zincirlenmiş, ufuk sahipsiz.... Han kayıp, hancı yok, konuk sahipsiz... Baş köşede sırma koltuk sahipsiz... Kızanlar dört yandan, hep abandınız ! Zeybeğin kanına ekmek bandınız !

Bilemem , susarak ölmek mi hüner ? Lisan çıldırıyor, dil nasıl döner? Ondan son iz , uzak, uzak bir fener... Öldü mü ? Çatlarım yine inanmam ! Gizliye yanarım, ölüye yanmam!

Zeybek kaybolduysa bunca kayıp ne ? Tesbihi dökülmüş , aranır nine; Balonu yok ağar çocuk haline... Zeybeğim , dünyayı aldın götürdün ! Bir öldünde beni binbir öldürdün !

Beyni tırmık tırmık, pençelere sor ! Mevsim niçin ölgün, bahçelere sor! Sor ; çukuru nerde , serçelere sor! Ağla , bir dinmeyen hasretle ağla ; Zeybeksiz yolları gözetle , ağla !

KÖROĞLU

Sırmalı çepkeni attı koluna, Tek elle digini gerdi Köroğlu. Tozlarla atılıp sağın yoluna, Yeşil muradına erdi Köroğlu.

Dağlar omuz omza yaslanan dağlar, Sular kararınca paslanan dağlar, Azatlık ufkunda rastlanan dağlar; Bu dağlara gönül verdi Köroğlu.

Dağların ardında kalınca çile, Köroğlu yeniden gelmişti dile; Ak saçlı anadan geçilse bile , Dağlardan geçilmez derdi Köroğlu.....

MAHSUR

Mercan mercan, uçuk dudağında kan,

İnci inci, soluk şakağında ter.

Ne baş yedi, ne kan içti bu meydan !

Bu meydan aşıktan canını ister.

Tatlıydı akrebin sana kıskacı, Acıya acıda buldun ilaci; Diyordun , geldikçe üstüste acı: Bir azap isterim bundan da beter.

Sana taş attılar, sen gülümsedin, Dervişin bir çiçek attı, inledin, Bağrımı delmeye taş yetmez dedin, Halden anlayanın bir gülü yeter !..

O ERLER Kİ ...

O erler ki, gönül fezasındalar,

Toprakta sürünme ezasındalar.

Yıldızları tesbih tesbih çeker de, Namazda arka saf hizasındalar.

İçine nefs sızan ibadetlerin, Bir biri ardınca kazasındalar.

Günü her dem dolup her dem başlayan, Ezel senedin imzasındalar.

Bir ân yabancıya kaysa gözleri, Bir ömür gözyaşı cezasındalar.

Her rengi silici aşk ötesinde renk; O rengin kavuran beyazındalar.

Ne cennet tasası ve ne cehennem; Sadece Allah ' ın rızasın

ONLAR

İnsandan murad onlar, ölümü öldürenler;

Ötenin ötesinde sonsuz hayat sürenler...

VE ONLAR

Sebil sebil sunanlar, ölümsüzlük tasını;

Çizenler, nokta nokta ebed haritasını...

SEYYİD TÂHÂ 'YI ZİYARET

Şemdinli dağlarının içtim nur çeşmesinden;

Kurtuldum akreplerin ruhumu deşmesinden...

KAHRAMANLIK

Ne varsa çöplüğe at, belli başlı zamanlık;

Ölümü öldürmekte olanca kahramanlık.

ŞAH-I NAKŞIBEND

Yüce Şah-ı Nakşibend , Nakkaş ve Nakış onda

Bütün içi dışıyle ölüme bakış onda.

HAFAKAN

DAYAN KALBİM

Seni dağladılar, değil mi kalbim , Her yanın , içi su dolu kabarcık. Bulunmaz bu halden anlar bir ilim; Akı yırtık çuval, sökük dağarcık. Sensin gökten gelen oklara hedef; Oyası ateşle işlenen gergef. Çekme üç beş günlük dünyaya esef! Dayan kalbim üç beş nefes kadarcık!

BİTMEZ

Bilmezdim iş bütünde;

Bu ömür derdim , bitmez.

Bir yuvarlak üstünde

Git, git, giderdim , bitmez.

Bir deli kafacıktım;

Sonsuzluğa acıktım.

Farzet denize çıktım,

Su biter derdim bitmez.

BELÂ

Ne var, ne var alemde, Belâ kadar çekici? Örse benzer kellemde, Belâlarım çekici. Çiçeklik bana ateş, Bena pınar, karbelâ, Koynumdan çıkmayan eş, Suyum, ekmeğim belâ....

SAAT KAÇ

Bir yürek, bir yürek, kutuda, tık tık. Korkarım saat kaç diye bakamam. Son vapur kalkarken atlayamadık,

Kapılar kapandı, vadeler tamam. Ne oldu , ne bitti, anlayamadık: Zamandaymış meğer zorlanmaz mantık, O , her yaratığı yiyen yaratık, Bense öz beynini dişleyen yamyam.

HAYAT

Rüzgârdan açılsa kapım bir anda, Kara haber gelmiş gibi ürkerim. Sanki gemilerim battı ummanda, Paramparça oldu gökte ülkerim. Ne acı, kaybetmek için sahiplik! Ölümlüyü sevmek, ne korkulu iş !... Hayat mı, püf desem kopacak iplik, Çıkmaz sokaklarda varılmaz gidiş.

RÜYA

Uzun bir uykudan kalkıp bir sabah, Baktımki yepyeni odamda eşya. Çocukluk evim bu değildi..Eyvah ! Gördüğüm, değildi bildiğim dünya ! Ellerim bir kanat gibi titrekti, Tutmasam , gözümden yaş inecekti; Bir şey beni dürtüp aynaya çekti, Ondaydı gecenin esrarı güya. Sordum etrafıma, ne oldu , ne var ? Nedir suratımda bu çukur yollar? Sanki yaşamaya güvenim kadar Büyük bir şey çaldı benden o rüyâ...

BU YAĞMUR

Bu yağmur, bu yağmur, bu kıldan ince,

Nefesten yumuşak yağan bu yağmur.

Bu yağmur, bu yağmur, bir gün dinince,

Aynalar yüzünü tanımaz olur.

Bu yağmur kanımı boğan bir iplik,

Tenimde acısız yatan bir bıcak,

Bu yağmur, yerde taş ve bende kemik,

Dayandıkça çisil çisil yağacak.

Bu yağmur, delilik vehminden üstün,

Karanlık kovulmaz düşüncelerden.

Cinlerin beynimde yaptığı düğün.

Sulardan , seslerden ve gecelerden....

AZAP

Azap, saçlarıma ak, Yüzüme çizgi serdi, Ruhumu çırılçıplak, Soyup çarmıha gerdi. Bağrım , çizgi çizgi kan; Beni seyretti hayran. Bir kadın oldu o ân, Kendini bana verdi...

40 DERECE Dizilirler ayakta, Anne , baba ve kardeş. Hayal, uzak, uzakta, Eder fillerle güreş. Başından kayar yastık, Nura döner karanlık; Sırlar çözülür artık, Kırka çıkınca ateş....

SAYIKLAMA

Kedim ayak ucuma büzülmüş uyumakta;

İplik iplik sarıyor sukûtu bir yumakta,

Hırıl hırıl

Hırıl hırıl....

Bir göz gibi süzüyor beni camlardan gece,

Dönüyor etrafımda bir sürü kambur cüce,

Fırıl fırıl

Fırıl fırıl....

Söndürün lambaları, uzaklara gideyim;

Nurdan bie şehir gibi ruhumu seyredeyim,

Pırıl pırıl

Pırıl pırıl....

Sussun , sussun , uzakta ölümüne ağlayan;

Gencim, ölmem, arzular kanımda bir çağlayan;

Şırıl şırıl

Şırıl şırıl....

Ne olurdu, bir kadın, elleri avucumda,

Bahsetse yaşamanın tadından başucumda,

Mırıl mırıl

Mırıl mırıl....

SAAT 12

Çın, çın , on iki hece,

Çaldı bir eski saat.

On ikide her gece,

Bana diyor ki, saat:

Dün , bugün, yarın, siz, biz,

Bu yayın içindeyiz;

Onu yüzyıl sayın siz.

Ömür on iki saat.....

AĞLAYAN ÇOCUKLAR Kafesli evlerde ağlar çocukar, Odalarda akşam olurken henüz. O zaman gözümüzün önünde parlar, Buruşuk buruşuk, ağlayan bir yüz. Ne vakit karanlık kaplasa yeri, Başlar çocukların büyük kederi; Bakınır, korkuyla dolu gözleri: Ya artık bir daha olmazsa gündüz? Gittikçe kesilir derken sedalar, Gece bir siyah el gözümü bağlar; Duyarım, içime sığımış, ağlar, Bir ufacık çocuk, bir küçük öksüz....

ÖRÜMCEK AĞI

Duvara, bir titiz örümcek gibi, İnce dertlerimle işledim bir ağ. Ruhum gün doğunca sönecek gibi, Şimdiden edior hayata veda. Kalbim , yırtılıyor her nefesinde, Kulağım, ruhumun kanat sesinde; Eserim duvarın bir köşesinde; Çıkamaz göğsümden başka bir seda....

KÜLHAN YERİ

Yaklaştım hamamda külhan yerine;

Yaklaştıkça daha sıcak bölmeler.....

Saplandımı akıl bir kez derine,

Her ân dirilmeler, her ân ölmeler....

Necipcik, Cecipcik, dem çekiyor kuş;

Yokuşlar iniştir, inişler yokuş;

Bir yokluk, bi varlık; ne değiş-tokuş!

Bir şu yan . bir bu yan gidip gelmeler..

HÂLİM

Bilmem hangi alemden bu toprağa düşeli,

Yataklara serildim,cam kırığı döşeli..........

Kaam bir cenk meydanı, kokusu kan ve barut;

Elindeyse düşünme , gücün yeterse unut!

Takılıyor yerdeki gölgelere ayağım;

Sanki arz delinecek ve ben yutulacağım.

Bana yanmak düşüyor, yangın görsem resimde;

Yaşıorum zamanın koptuğu bir kesimde.

Alırken dilenciyim , verirkende borçluyum;

Kalmadı eşya ile aramda hiç bir uyum.

Taş taş üstüne koysam bozuk diyorlar, devir!

Bir ok çeksem , diyorlar; peşinden koş b-ve çevir!

Nefes alırken bile inkisar ve pişmanlık;

Kimse edemez bana benim kadar düşmanlık.

İşte şüpheci aklı çatlatan korkunç nokta:

O ki sonsuz var, nasıl aranır dipsiz yok'ta?

Olur olmaz her şey, yokluk da onun kulu;

Bu noktaya vardın mı, el tutuk, dil burkulu.

Allah ' ı hakikate soran kafa ne sakat?

Hakikat de ne ; Hakk ' ın muradıdır hakikat,

Balonunu kaçırmış çocuk gibi ağla dur !

Rabbim böyle emretmiş, ya dize gel, ya kudur !

Hayat bir zar içinde, hayatı örten bir zar ;

Bana da hayat yeri "Bağlum" köyünde mezar....

ZEHİR

Çocukken haftalar bana asırdı;

Derken saat oldu , derken saniye....

İlk düşünce , beni yokluk ısırdı:

Sonum yokluk olsa bu varlık niye ?

Yokluk, sende yoksun, bir var gibi yoksun

İnsanoğlu kendi varından yoksun....

Gelsin beni yokluk akrebi soksun !

Bir zehir ki, hayat özü fâniye........

GİZLİ

Azdırma, rahat bırak, içimdeki deliyi;

Bana sorma , benim de bilmediğim gizliyi !.

UYKUSUZ BAŞ

Soğu ey terli kemik, soğu ey yanık tuğla !

Fabrikam , mühendisin kaçtı, ya dur, ya patla

KAFA

Kan pıhtısı takkeli, saçları yoluk kafa !....

Sende "dır-dır" bildiğin ne varsa kaldır rafa !

NE ARIYORUM ?

Ân oluyor bir garip duyguya varıyorum ;

Ben bu sefil dünyada acep ne arıyorum ?...

LODOS

Lodos rüzgârıdır bu , tımarhane kafesi;

Günhkâr ölülerin, kezzap yüklü nefesi...

ZIPKIN

Zıpkın düşüncelerden kalbim iğne yastığı,

Çökecekmiş gibi yer, ayağımın bastığı......

MEDET

Beni zaman bölüyor, beni doğruyor adet,

Medet ey birin Bir 'i, ey birin Bir 'i medet!.

KOŞU

Hakikat değişiyor daha bitmeden cümle;

Koşuyorum yetişmek için bütün gücümle...

ECEL

Yetişir boğuştuğum gece gündüz ecelle ;

Allah Rahim ve Rahman, Allah Azze ve Celle...

UKDE

UKDE

Biriktir; delik kese ! Yetiştir toprak köse ! Hep kesiklik hep eksiklik, Hadisede hadise. Nasıl alsın deryayı; Kafa bir küçük kâse... Akla yoktur çıkar yol; Ne hesap ne hendese! Gelde suda aksi tut! Gölgeyi tık kafese! Şu zaman dediğinden Bir tek anmış son hissse. Istırap ki, gövdesi, Boşluğa sığmaz cüsse. Rahatlık senin deden; Benim annem vesvese. Bu ukdenin dilinden, Kalmadı anlar kimse. Mezarda sır, mezarda; O bilir bilse bilse. Kurtuluşmu muradın, Yolmu aradın kese? Ateşe gir gölgelen! Kaynar suda gülümse

PERDELER

Perdeler, hep perdeler... Her yerde her yerdeler. Pencerede, kapıda. Geçitte, kemerdeler.... Perdeler, hep perdeler...

Ya benim sevdiklerim, Şimdi nerde, nerdeler? Önü bomboş perdenin; İçerde, içerdeler!

Perdeler, hep perdeler..

Gönülde asıl perde; Onu hangi göz deler? Surat maske altında, Sis altında beldeler. Perdeler, hep perdeler...

Perdeye doğru akın; Atlılar, piyadeler. Yollar, yönler dolaşık; Değişik ifadeler. Perdeler, hep perdeler....

Bir tohumda bin gömlek. Giyim giyim fideler. Kalbler dilini yutmuş; Bangır bangır mideler, Perdeler, hep perdeler...

Son noktada son perde; Çevrilmiş seccadeler. Orada işte işte, Ölümden âzadeler! Perdeler, hep perdeler

YÜZ KARASI

Beni şafak vakti bir el dürtükler; İdam mahkumu, kalk, bekliyor savcı! Zindan avlusunda öter düdükler; Bir güneş doğar ki, zakkumdan acı...

İpten indirilir, yine uslanmam, Belâ...Belâ bende yakıcı şehvet... Bir olur ateşi görmemle yanmam; Dipsiz uçurumda kaçılmaz davet.

Bak nasıl silinir bu yüz karası; Elimde ölümü öldüren silah, Alnımda toz pembe secde yarası, Lügât kitabımda tek isim : Allah...

KAFİYELER Ne diye, Bu şuna, Şu, buna Kafiye? Başa taş, Aşa yaş, Hey'e ney, Tuhaf şey!

Kafiye Mantığı, O mantık! Hediye Sandığı, Bu sandık! O mantık, Bu sandık Ta sandık, Ve yandık. Ne yandık! Hendese, Kümese Tıkılmak. Hadise, Kırkayak, Adese, Oyuncak. Vesvese, Gök bayrak. Ölümse, Gel dese; Tak, tak, tak! Mu-hak-kak!

Sorular Sordular, Neden çok, Nasıl yok, Niçin var?

Sanatsız Papağan, Neden çok; Ve atsız Kahraman, Niçin yok?

Çok ve yok, Yok ve çok, Aç ve tok, Tok ve aç; Tut ve kaç! Saklambaç. Neden çok, Nasıl yok, Niçin var?

Niçin'i,

Boğarken

Piçini,

Yatakta

Bastılar,

Şafakta

Astılar.

Ve derken: Nasıl yok, Niçin var?

Bir varmış,

Bir yokmuş.

Kararmış

Ve kokmuş

Dünyamız.

Rüyamız kapkara.

Manzara:

Gebeler

Döşeksiz.

Ebeler

İsteksiz.

Kubbeler

Desteksiz.

Habbeler

Süreksiz.

Türbeler

Meleksiz.

Tövbeler

Gerçeksiz.

Cübbeler

Yüreksiz.

Cezbeler

Şimşeksiz.

İzbeler

Emeksiz.

Heybeler

Ekmeksiz.

Kafiye, Hikâye! Dâvâ tek: Ölmemek! Peygamber! Ne haber? Bir batan Var : Vatan ! Kandil loş, Ocak boş: Ve dağ dağ Elveda !

Gitme kal! Nefes al ! Emir tez, Bekletmez ! Ve o nur Bulunur ! İşte iz ! Geliniz ! Toprak post, Allah dost....

KIVRIM KIVRIM

Vehim kadehinde zehirli tütsü.....

Kıvrım kıvrım, Beyin törpüsü....

Durulan sonsuzluk, yemyeşil gece..... Dalga dalga, Büyük düşünce...

Tek ölçü, her şeyin her şeyden farkı. Âhenk âhenk, Bir yatan şarkı....

GEÇEN DAKİKALARIM Kimbilir nerdeseniz, Geçen dakikalarım? Kimbilir nerdesiniz?

Yıldızların koklarım,

Düştüğü yerdesiniz; Geçen dakikalarım?

Acaba tütsü yaksam, Görünürmü yüzünüz? Acaba tütsü yaksam?

Siz benim yüzümsünüz Egilip suya baksa m, Görünür mü yüzünüz?

Gitti bütün güzeller; Sararmış biri kaldı, Gitti bütün güzeller.

Gün geldi saat çaldı, Aranızda verin yer; Sararmış biri kaldı!

ZAMAN

Nedir zaman, nedir? Bir su mu , bir kuş mu? Nedir zaman, nedir? İniş mi, yokuşmu?

Bir sese benziyor; Arkanız hep zifir! Bir sese benziyor; Önünüz tüm kabir!

Belki de bir hırsız, İzi, lekesi var. Belkide bir hırsız; O yok, gölgesi var.

Annesi azabın, Sonsuzluk, şarkısı. Annesi azabın, Cinnetin tıpkısı.

İçimde bir nokta; Dönüyor aleve. İçimde bir nokta; Beynimde bir güve.

Akrep ve yelkovan, Varlığın nabzında.

Akrep ve yelkovan, Yokluğun ağzında.

Zamanın çarkları, Sizi yürütüyor! Zamanın çarkları, Beni öğütüyoor.

Zaman her yerde ve Her şeyin içinde. Zaman her yerde ve Acem'de ve Çin'de.

Kime kaçsam ondan; Ha yakın , ha ırak? Kime kaçsam ondan; Ya sema , ya toprak....

NAKARAT

Küçükken derdiki dadım: Çoğu gitti, azı kaldı. Büyüdüm ihtiyarladım Çoğu gitti ,azı kaldı.

Vur kazmayı dağa Ferhat! Çoğu gitti, azı kaldı. Kişne kır at, kişne kır at! Çoğu gitti, azı kaldı.

Doğar bir gün benim günüm, Çoğu gitti, azı kaldı. Kırk gün kırk gece düğünüm, Çoğu gitti, azı kaldı.

Ektik, ektik yetişecek, Çoğu gitti, azı kaldı. Bütün yollar bitişecek, Çoğu gitti, azı kaldı.

Bir gün anlaşılır şiir ; Çoğu gitti, azı kaldı. Ekmek gibi azizleşir, Çoğu gitti, azı kaldı.

ŞÖHRET

Bir baltada indirdin, Ağacımdan dalımı, Bana zehir yed irdin, Elâleme balımı.

İstemem , ne dil, ne mal, Bana ne verdinse al ! Sazını kafana çal, Ver bana kavalımı !.....

AYNALAR YOLUMU KESTİ Aynalar, bakmayın yüzüme dik dik; İşte yakalandık, kelpçelendik ! Çıktınız umulmaz anda karşıma, Başımın tokmağı indi başıma. Suratımda her suç bir ayrı imza, Benmişim kendime en büyük ceza! Ey dipsiz berraklık, ulvi mahkeme! Acı, hapsettiğin sefil gölgeme! Nur topu günlerin kanına girdim. Kutsi emaneti yedim bitirdim. Doğmaz güneşlere bağlandı vâde; Dişlerinde köpek nefsin , irade. Günah, günah , hasad yerinde demet; Merhamet, suçumdan aşkın merhamet! Olur mu , dünyaya indirsem kepenk: Gözyaşı döksem, Nuh Tufanına denk?

Çıkamam, aynalar, aynalar zindan. Bakamam , aynada, aynada vicdan; Beni beklemeyin , o bir hevesti; Gelemem aynalar yolumu kesti.

UYUMAK İSTİYORUM

İki yıldız arası göğe asılı hamak.....

Uyku , uyku ... Zamansız ve mekansız, uyumak. Uyumak istiyorum başım bir cenk meydanı; Harfsiz ve kelimesiz düşünmek Yaradanı. İlgisizlik, her şeyden kesilmiş ilgisizlik; Bilmeyiz ki, en büyük ilme denk bilgisizlik. Usandım boş yere hep gitmeler, gelmelerden; Bırakın uyuyayım yandım kelimelerden! Göz kapaklarımda gün , kapkara bir kızılıık; Kulağımda tarihin çıkrık sesi, bin yıllık.

Bir yurt ki bu, diriler ölü , ölüler diri; Raflarda toza batmış Peygamberden bildiri. Her gün yalnız namazdan namaza uyanalım; Bir dilim kuru ekmek, acı suya banayım! Ve tekrar uyuyayım ve kalkayım ezanla! Yaşaya dursun insan hayat dediği zanla...

ÖLÜMSÜZLÜK Sabah, akşam öğlende, Aklım büyük şölende. Bütünlük o "bir"'dedir. Sayı sayı bölende. Bilmez yaşayan ölü; Asıl habaer ölende. Tek hat, tek yön, burada; Giden de bir, gelen de. O ' nunla buluşmak var, Sıra bize gelende. O ' na deki : Ey Resul Ölümsüzlük kölende....

AYNADAKİ HAYALİME Akmayan yaşlarla sıcacık yüzün; Yavrum, bugun seni pek ölgün gördüm. Gözünde bir küçük noktadır hüzün, Neş'eni ne bugün , ne e dün gördüm.

Eğri dallar gibi halsiz, yorgunsun, Birikmiş sularda daha durgunsun, Görünmez bıçakla içten vurgunsun, Seni öz yurdunda bir sürgün gördüm.

Geçti bir cenaze peşinde ömrün; Bilemem vardığın neresi,bugün? Her gün yürüdüğün kadar yürüdün, Arkasından kendi ölünün, gördüm...

MERCEK

Kesildimi yoksa ardı, arkası,

Nur diyarından kol kol gelenlerin?

Yetmez mi ampulun nura cakası,

Başları dönmez mi gökdelenlerin?

Hiç kalmadı soran; Ne var insanda? Ben duvarda ezik bir böcek miyim?

Yoksa, pırıl pırıl, tek damla kanda, Kâinatı süzen bir mercek miyim?

SAAT

Bakma saatine ikide birde ! Halin neyse saat onun saati. Saat tutamaz ki, ölü kabirde; Zamana eşyada gör itaati ! Bir kıvrım, bir helezon, Her noktası baş ve son...

Dün hâtıra , yarın hayal, bugün ne? İki renk arası bir cizgicik pay. Ne devlet zamanı bütünleyene! Ebed bestecisi bir çark ve bir yay. Hesap soran yaratık; O dimdik her şey yatık.

Zaman bir işvebaz, kaçak hayalet; Eskiyenin kemet atar boynuna. Ne pişmanlık tanır, ne af, ne mühlet; Ancak fatihinin girer koynuna. Niyeti gizli fettan Köle biçimli sultan...

ZARF

Şafakta, namaz vakti bana uzatılan zarf;

Kelime bu zarftadır, gerisi sadece harf...

KALMADI

Bu kasvet dünyasında kalmadı özlediğim,

Namaz vaktinden başka , ânını gözlediğim.

GÜNAH

Sanırım , insanların her suçunda ben varım;

Günah uzun bir kervan , tâ ucunda ben varım!

HÂL

Pencereme vurmayın, ödüm patlayabilir;

Dokunmayın, vücudum boşluğa kayabilir...

YİNE HÂL

Kazanda su kaynasa sanki ben pişiyorum;

Bir kuş bir kuş öldürse ben can çekişiyorum...

NEFS MUHASEBESİ

Bıçaklarım su oldu , boyuna bilenmekten;

Bitti benlik madenim her ân törpülenmekten.

DELİ

Mayın tarlasına düşmüş bir deliyim , hudutta;

Gözüm, sekizinci renk be dördüncü buutta....

ZOR

Onu beyni kanayan soylu kafalara sor;

Ölüm zırların zoru, yaşamak ondan zor...

BAŞIM

Zonklayan başım benim, kan pıhtısı, cerahat;

Ona yastıkla değil, secde yerinde rahat...

MESAFE

Bu ne hazin mesafe iki ten arasında;

Bir hali dinleyenle dinleten arsında...

ZITLAR

Zıtlar arası ahenk, af ve günah yarışta;

Bütün zıtlar kavgada bütün zıtlar barışta....

VEHİM

Her şey kesik ve kopuk, zaman tutamaz lehim;

Mazi albümde hayal, istikbal kalbde vehim......

KALMADI

Yıkılan sarayımdan tek bir nakış kalmadı;

Dışa mıhlandı gözler, içe bakış kalmadı.

MUKAYESE

Çıbanımız çok derin, işletemez yakılar;

Nerde bizim şarkımız , nerde öbür şarkılar ?

TECRİT

NE İLERİ , NE GERİ Ne ileri, ne geri; Kimlerin var haberi Benim sonsuz dünyamdan? Belki sabahtan beri Ve belki akşamdan, Bakıyorum bir camdan, Renk renk billur eframdan, Haberim yok, rüyamdan, Ne geri ne ileri !

İskemle düşmüş, bırak, Açma, çalsın çıngırak! Geçen trenlere bak; Rüyada bir kabartma. Onlar gidiyor ama, Kalıyor dumanları. Tirenler götürüyor, Dağdan dağa sürüyor, Kendi gölgelerinden Başsız gövdelerinden Kaçışan insanları.... Ve rüzgâr üfürüyor, Geride dumanları.

Ve rüzgâr üfürüyor, Kaynaşan ummanları.

Vaz geç onlardan vaz geç! İstediğim bu değil; Ve o değil, şu değil. Eğil, ruhuma eğil! Bin hayal içinden geç Ve benim hülyamı seç !

Bak şu ağaçlı yola, Bize doğru geliyor. Orda üç kız kol kola, Bize doğru geliyor. Kömür tozundan ince, Su gibi şeffaf gece, Doldurmuş yüzlerini, Silmş pürüzlerini. Kalmamış, Meryem gibi Yüzlerinde kırışık; Ve o Bâkirem gibi, Yüzleri birer ışık, Vücutları bir âhenk. Öyle hafif ki, onlar, Elimizi uzatsak, Havayı kımıldatsak, Bir âhenk gibi ürkek, Havada eriyecek.

Başka ses, ayrı biçim, Ne de istiyor içim, Kapının kenarına, Parmaklık duvarına, Bir genç aşık otursun. Tel tel sazını kursun, Karanlıkla başbaşa, Gömsün başını taşa. Ve derin, sıcak, uzun Şarkısı okusun.

Tirenler gitmeseydi. Yolda gezen kızları, Rüzgâr eritmeseydi. Döşekler yalnızları, Dürtmese, itmeseydi. Şarkılar bitmeseydi.

Bu çözülmez bilmece;

Hep sayı, harf ve hece... Peçe üstünde peçe.... Böyle aynı noktanın Üstünde saatlerce, Benliğğime eğilsem, Sabah, akşam ve gece, Ortasında odanın, Karanlıkla çevrilsem, Bir çözülmez bilmece;

Hep sayı, harf ve hece.....

İçinden bu kafanın, Fâni dünyayı silsem. Dünyalar nice nice; Yavaşça ölebilsem, Yeni baştan dirilsem, Duysam , görsem ve bilsem ! Ne ileri, ne geri, Ne geri, ne ileri !....

YOLLAR VE GÖKLER Üstüste, altaltalar, Bende gökler ve yollar.

Gökler kat kat mavilk. Yollar kol kol servilik.

Yollar nereye gider, Ve ne düşünür gökler?

Göklerin bir sırrı var, Onu arıyor yollar.

Gökler suda titriyor, Gökler suda bitiyor.

Göklerin yüzü yerde, Yollarınki göklerde

Bu yollarda izimiz . Bu göklerde gizlimiz.

Yollar beni vardırın ! Gökler, tutup kaldırın

YENİ

Neymiş o , kimmiş o , eskimeyecek ?

Ruhiyle , öziyle daima taze,

Su ve ekmek gibi her zaman aziz....

Cümle son bulmadan bitiyor gerçek; Zamanın ardında kalan cenaze. Hakikat göklerde şimşekten bir iz.

Güzellik hep yeni, yenilik güzel, Dostunu bulan aşk sonsuz ömürlü, Sevgili hayarlar ama aşk yeni.

Kalbinde birleşik elbette ezel. Ateş çubuklarla kalbin mühürlü, Bizim köyde ara pörsümeyeni !..

HANİ YA ?

Gözüne mil çekersen Görünür gerçek dünya. Aynalarda sen , hep sen; Dost, sevgili, hep riya!

Kaç , kurtul kelimeden ; Ağlamadan, gülmeden ! Hani ya sen ölmeden, Ölecektin, hani ya ?...

MEÇHUL

Sordular : Adresi ne ?.. Çeşmeye karşı, dedim;

"Çanakkale içinde aynalı çarşı" dedin.

AKIL

Cüce akıl, bilmece salıncağında çocuk:

"Bir ufacık fıçıcık, içi dolu turşucuk"....

VAR - YOK

"Var"ın altında yokluk, yokun altında varlık; Başını kaldırda bak, boşluk bile mezarlık..

İMAN

Yum gözünü, kalbine her ân yokluğunu üfür

"Kendinden geçmek iman, kendinde olmak küfür".

HAKİKAT

Allah ' a hakikatten yola çıkmak, meşakkat;

Allah ' tan yola çıkıp varılan şey , hakikat....

GAYE

Perdenin ardı perde, perdenin ardı perde,

Her siper aşıldıkça gaye öbür siperde......

ATEŞ

İçimde bir fırın var, ateşi yakan ateş,

O ne alev deryası, çiçek bahçasine eş.

CEHENNEM

Ateş benim yıkayan, yuyan , emzirem annem

Bir arınma kurnası olsa gerek cehennem......

LÂTİF

Aşya latifleştikçe göze görünmez olur;

Solucan kanat taksa yerde sürünmez olur.

MANTIK

Dağı tanıyan, nasıl tanımaz uçurumu ?

Mademki yükselş var, iniş olmaz olur mu ?

ZAMAN

Zaman, sudan çıkarıp suya daldıran dolap;

Bir varlık ve bir yokluk; her tasta bir inkılâp..

KESİKSİZ ÂN

Zamanın olmadığı diyar acaba nasıl ?

Kesiksiz bir ân mıdır bundan sonraki fasıl ?

HİÇ

Âlemin küfre göre, hem başı, hem sonu "hiç"

"İki hiç" arasında varlık olur mu hiç ?...

KADER

Kader, beyaz kâğıda sütle yazılmış yazı;

Alindeyse beyazdan, gel de sıyır beyazı !.

OLUR - OLMAZ

Olmaz bil de "olur"u , olur bilde "olmaz"ı;

Buluver günü geçmez , pörsümez ve solmazı.

VARLIK

Tek neşe bu dünyada , var olmanın sevinci;

Ve tek ilim, varlığın bilinmeden bilinci.......

İN-ÇIK

Çıktım, çıktım, inilmez dağlar elimden tuttu;

İndim, indim , çıkılmaz çukurlar beni yuttu.

AYRI AYRI

Ne kadar göz bebeği varsa üst üste gelse

Yine ayrı manzarayı, ayrı görüş herkese.

O KİTAP

Hasta olsam, ilâcım, çorbam, sütüm, o kitap.

Suda mantarım, gökte; paraşütüm o kitap....

HAYRET

Kuyruğu etrafında dönen kedi hayrette;

Âlim ki, hayreti yok, ne boş yere gayrette !

VE HAYRET

Şeyh-i Ekber diyor ki . "en büyük makam hayret"

İki bir, iki eder demek bile cesaret....

KELİME

İman. İhlas , vecd ve aşk, bunlar birer kelime...

Kelimeyi boğardım verselerdi elime......

EKSİK

Göz attığım her şeyde işte o şeydir eksik;

Mekân kopuk kopuktur, zamanda kesik kesik...

BESTE

Halim, açık denizde düdük çalan bir gemi;

Kim duyar, ötelerden haber veren bestemi ?....

BİR

Varlık yalnız Bir ' dedir, Toplam bölüm hep birde...

Devam eden yalnız bir, sayıda dört tekbirde....

SAYILAR

Sayılar yalnız Bir ' in kendi dalgalanışı,

Sayılar kemmiyetin keyfiyeti anışı....

HİÇ Mİ HİÇ

Sayılarda çoğalmak, niçin , ne olmak için ?

Bir tek hiçtir çarpışı, kırk milyona bir hiçin...

BİR

"Bir"i deşerken her ân beynini yiyen adam

Sayılar köpürdükçe "Allah bir!" diyen adam.

BU DÜNYA

Bu dünya bir tamam'dan eksiklikler âlemi;

Kopuşlar, ayrılıklar, kesiklikler âlemi....

HÂTIRA

Renk renk hâtıralarım oda oda silindi;

Anne kokan bir Türkçem vardı, o da silindi.

İHTİZAZ

Renkte, seste, ışıkta her şeyde bir ihtizaz;

Her şeyde bir titreşim, zikir, fikir ve niyaz...

YENİ

Tohum çatlar da bilmem , kafa nasıl çatlamaz?

Yeni odur ki, solmaz, pörsümez , bayatlamaz.

AŞK

Allah , Resûl aşkıyle yandım, bittim kül oldum !

Öyle zayıfladım ki, sonunda herkül oldum.

OYUNCAK

Kırıldı oyuncağım, artık bir daha gülmem;

Toz olur, toprak olur, duman olurum ölmem !

DAVA VE CEMİYET

BÜYÜK DOĞU MARŞI Allah ' ın seçtiği kurtulmuş millet! Güneşten başını göklere yükselt! Avlanır, kim sana atarsa kement, Ezel kuşatılmaz , çevrilmez ebet.

Allah ' ın seçtiği kurtulmuş millet! Güneşten başını göklere yükselt!

Yürü altın nesli, o tunç Oğuz'un ! Adet küçük, zaman çabuk yol uzun. Nur yoklu izinden git KILAVUZ'un ! Fethine çık doğru güzel, sonsuzun !

Yürü altın nesli, o tunç Oğuz'un ! Adet küçük, zaman çabuk, yol uzun .

Aynası ufkumun, ateşten bayrak ! Babamın külleri, sen , kara toprak ! Şahit ol, ey kılıç, kalem ve orak ! Doğsun BÜYÜK DOĞU, benden doğarak!

Aynası ufkumun, ateşten bayrak ! Babamın külleri, sen , kara toprak !...

O'NUN ÜMMETİNDEN OL Beri gel, serseri yol ! O'nun Ümmetinden ol ! Sel sel kümelerle dol ! O'nun Ümmetinden ol !

Sen , hiçliğe bakan yön ! Hep sıfır, arka ve ön ! Dosdoğru Kâbe'ye dön!

O'nun Ümmetinden ol !

Gel ,dünya muhdar kafes ! Gel, gırtlakta son nefes ! Gel ,Arşı arayan ses! O'nun Ümmetinden ol !

Solmaz , solmaz; bu bir renk...

Ölmez , ölmez; bir ahenk.....

İnsanlık; hevenk hevenk, O'nun Ümmetinden ol !

Gökte çıkıyor haber, Geber çelik put geber ! Doğrul yeni seferber, O'nun Ümmetinden ol !

SAKARYA TÜRKÜSÜ

İnsan bu,su misali, kıvrım kıvrım akar ya ; Bir yanda akan benim , öbür yanda Sakarya. Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak; Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak. Her şey akar, su , tarih, yıldız ,insan ve fikir; Oluklar çift;birinden nur akar; birinden kir. Akışta demetlenmiş, büyük,küçük, kainat; Şu çıkan buluta bak, bu inen suya inat! Fakat Sakarya başka, yokuş mu çıkıyor ne, Kurşundan bir yük binmiş, köpükten gövdesine; Çatlıyor, yırtınıyor yokuşu sökmek için. Hey Sakarya, kim demiş suya vurulmaz perçin ? Rabbim isterse, sular büklüm büklüm burulur, Sırtına Sakaryanın, Türk tarihi vurulur. Eyvah, eyvah, Sakarryam, sana mı düştü bu yük? Bu dava hor, bu dava öksüz , bu davabüyük !...

Ne ağır imtihandır, başındaki Sakarya ! Binbir başlı kartalı nasıl taşır kanarya ?

İnsandır sanıyordum mukaddes yüke hamal. Hamallık ki, sonunda ne rutbe var, ne de mal, Yalnız acı bir lokma, zehirde pişmiş aştan; Ve ayrılık anneden , vatandan , arkadaştan. Şimdi dövün Sakarya, dövünmek vakti bu ân; Kehkeşanlara kaçmıış eski güneşleri an! Hani Yunus Emre ki, kıyında geziyordu; Hani ardında çil çil rutbeler serpen ordu? Nerede kardeşleri, cömert Nil, mert Tuna;

Giden şanlı akıncı ne gün döner yurduna? Mermerlerin nabzında hâlâ çapar mı tekbir? Bulur mu deli rüzgâr o sedayı: Allah bir ! Bütün bunlar sendedir, bu grift bilmeceler: Sakarya kandillere katran döktü geceler.

Vicdn azabına eş, kayna kayna Sakarya, Öz yurdunda garipsin, öz vatanında parya !

İnsan üç beş damla kan, ırmak üç beş damla su;

Bir hayata çattık ki, hayata kurmuş pusu.

Geldi ölümlü yalan, gitti ölümsüz gerçek;

Siz , hayat süren leşler, sizi kim diriltecek?

Kafdağını assalar, belki çeker de bir kıl !

Bu ifritten sualin, kılını çekmez akıl !

Sakarya , saf çocuğu , masum Anadolu'nun,

Divanesi ikimiz kaldık Allah yolunun !

Sen ve ben , göz yaşiyle ıslanmış hamurdanız;

Rengimize baksınlar, kandan ve çamurdanız !

Akrebin kıskacında yoğurmuş bizi kader;

Aldırma, böyle gelmiş, bu dünya böyle gider!

Bana kefendir yatak, sana tabuttur havuz;

Sen kıvrıl, ben gideyim, Son Peygamber Kılavuz !

Yol onun, varlık onun, gerisi hep angarya;

Yüz üstü çok süründün , ayağa kalk, Sakarya !...

MÜJDE

O gün bir kanlı şafak, gökten üflenen ateş; Birden, dağın sırtında atlılar belirecek. Atlılar put şehrine gediklerden girecek; Bir şehir ki, orada insan ayak üstü leş.

Yalnız iman ve fikir ; ne sevgili ne kardeş; Bir akıl gelecek ki, akıllar delirecek. Ve bir devrim, evvelâ devrimi devirecek. Her şey birbirine denk, her şey birbirine eş.

Fertle toplum arası kalkacak artık güreş; Herkes tek tek sırtına toplumu bindirecek. Gökler iki şak olmuş haberi bildirecek. Müjdeler olsun size; doğdu batmayan güneş

MUHASEBE

Ben artık ne şairim, ne fıkra muharriri !

Sadece, beyni zonk zonk sızlayanlardan biri !

Bakmayın tozduğuma meşhur Bâbıâlide! Bulmuşum rahatımı ben de bir tesellide . Fikrin ne fahişesi oldum , ne zamparası ! Bir vicdanın , bilemem, kaçtır, hava parası ? Evet kafam çatlıyor, gûya ulvi hastalık; Bendedir duymadığı dertlerde kalabalık. Büyük meydana düştüm, uçtu fil dişi kulem; Milyonlarca ayağın altında kaldı kellem. Üstün çile , dev gibi gelip çattı birden ! Tos!!! Sen , cüce sanatkarlık, sana büsbütün paydos ! Cemiyet ah cemiyet yok edilen ruhiyle; Ve cemiyet, cemiyet, yok eden güruhiyle... Çok var ki, b hınç bende fikirdir, fikirse hınç! Genç adam al silahını, iman tılsımlı kılınç ! İşte bütün meselem , her meselenin başı, Ben bir genç arıyorum, gençlikle köprü başı! Tırnağı, en yırtıcı hayvanın pençesinden, Daha keskin eliyle, başını ensesinden, Ayırıp o genç adam uzansa yatağına; Yerleştirse başını iki diz kapağına, Soruverse : Ben neyim ve bu hal neyin nesi? Yetiş , yetiş , hey sonsuz varlık muhasebesi? Dışımda bir dünya var, zıpzıp gibi küçülen, İçimde homurtular, inanma diye gülen... İnanmıyorum , bana öğretilen tarihe ! Sebep ne, mezardansa bu hayatı tercihe? Üç katlı ahşap evin her katı ayrı âlem ! Üst kat: Elinde tesbih , ağlıyor babaannem, Orta kat: (Mavs) oynayan annem ve âşıkları, Alt kat: Kız kardeşimin (Tamtam)da çığlıkları. Bir kurtlu peynir gibi ortasından kestiğim; Buyrun ve maktaından seyredin işte evim ! Bu ne hazin ağaçtır, bütün ufkumu tutmuş ! Kökü iffet, dalları taklit, meyvesi fuhuş.... Rahminde cemiyetin, ben doğum sancısıyım ! Mukaddes emanetin dönmez dâvâcısıyım! Zamanı kokutanlar mürteci diyor bana ; Yükseldik sanıyorlar, alçaldıkça tabana. Zaman, korkunç daire ; ilk ve son nokta nerde? Bazı geriden gelen , yüz bin devir ilerde ! Yeter senden çektiğim, ey tersi dönmüş ahmak! Bir saman kâğıdından, bütün iş kopya almak; Ve sonra kelimeler ; kutlu, mutlu , ulusal. Mavalları bastırdı devrim isimli masal. Yeni çirkine mahküm, eskisi güzellerin; Allah kuluna hâkim , kulları heykellerin ! Buluştururlar bizi, elbet bir gün hesapta; Lafını çok dinledik, şimdi iş inkılâpta !

Bekleyin , görecektir, duranlar yürüyeni; Sabredin gelecektir, dolmaz pörsümez Yeni ! Karayel, bir kıvırcım; simsiyah oldu ocak ! Gün doğmakta , anneler ne zaman doğuracak ?

ÇIRPINIR

Dinle, kulağını verde mezara ! Ölüler evlâttan yana çırpınır. Nesiller arası korkunç manzara; Domuz yavrulayan ana çırpınır.

Kalbten kazıdılar iman sırrını; Her gün bugünden beter yarını. Acı rüzgârlarla vermiş bağrını Türk Bayrağı yana yana çırpınır.

DESTAN

Durun kalabalıklar, bu cadde çıkmaz sokak !

Haykırsam , kollarımı makas gibi açarak:

Durun, durun, bir dünya iniyor tepemizden,

Çatırdılar geliyor karanlık kubbemizden,

Çekiyor tebeşirle yekün hattını âfet;

Alevler içinde ev, üst katında ziyafet!

Durum diye bir laf, buyrun size durum;

Bu toprak çirkef oldu, bu gökyüzü bodurum !

Bir şey koptu benden, şey, her şeyi tutan bir şey,

Benim adım Bay NEcip , babamınki Fazıl Bey,

Utanırdı burnunu göstermekten sütninem,

Kızımın gösterdiği, kefen bezine mahrem.

Ey tepetaklak ehram, başı üstünde bina;

Evde cinayet, tramvay arabasında zina !

Bir kitap sarayının bin dolusu iskambil;

Barajlar yıkan şarap, sebil üstüne sebil !

Ve ferman , kumardaki dört kralın buyruğu:

Başkentler haritası, yerde sarhoş kusmuğu !

Geçenler geçti seni, uçtu pabucun dama,

Çatla Sodom-Gomore, patla Bizams ve Roma !

Öttür yem borusunu öttür,öttür, borazan !

Bit pazarında sattık, kalkamaz artık kazan !

Allah ' ın on pulunu bekleye dursun on kul;

Bir kişiye dokuz , dokuz kişiye bir pul.

Bu taksimi kurt yapmaz kuzulara şah olsa;

Yaşasın, kefenimin kefili karaborsa !

Kubur faresi hayat, meselesiz , gerçeksiz;

Heykel destek üstünde , benim ruhum desteksiz.

Siyaset kavas, ilim köle, sanat ihtilâç ;

Serbest, verem ve sıtma; mahpus ,gümrükte ilâç.

Bülbüllere emir var : Lisan öğren vakvaktan;

Bahset tarih, balığın tırmandığı kavaktan !

Bak, arslan hakikate, ispinoz kafesinde ;

Tarılan vatana bak, dalkavuk kefesinde !

Mezarda kan terliyor babamın iskeleti;

Ne yaptık, ne yaptılar mukaddes emaneti?

Ah , küçük hokkabazlık, sefil aynalı dolap;

Bir şapka, bir eldiven, bir maymun ve bir inkılap .

GELİR

Pervane dediğin, çerağa gelir;

Sular, kıvrım kıvrım, ırmağa gelir.

Bülbül kovuldu mu dil bahçesinden, Gak gak, karga; vak vak,kurbağa gelir.

O yön ki, ezelle ebed arası Ne sola kıvrılır, ne sağa gelir.

Gam çekme , böyle gitmez bu devran, Nihayet sonuncu durağa gelir.

Hasretle beklenen gelir mutlaka; Sultan fikir, şanlı otağa gelir.

Yırtılır güneşin kapkara zarı, Dünyamız yepyeni bir çağa gelir.

Füzeler kağnıya döner ve nöbet, Işıktan da hızlı Burağa gelir.

Gökyüzü , yeryüzü , helalleşirler, Nur, kaçtığı yerden toprağa gelir.

Birleşir, kupkuru dalla yanık kök, Yemyeşil ışık, yaprağa gelir.

Kal'anın burcunda çakar işaret; Millet dalga dalga bayrağa gelir.

VE GELİR

Bu yurda her belâ içinden gelir;

"Hep"leri hep, hiçin hiçinden gelir. Gelemez bir ithal malıdır akıl, Kafdağından, Çinden, Maçinden gelir. Dünküne eş , bugün küfür yobazı; Bütün derdi festen, lapçinden gelir. "Allah vardır !" dersin ; sorarlar : Niçin ? Sonra tokat, puta "niçin?"den gelir. Benim nur mayama pislik atanlar, Şeytan, senin büyük elçinden gelir ! Biricik selamet yolu tarihte , "Sormayın, görmeyin , geçin !"den gelir. Genç Osman'ı lif lif yolan o güruh, Kahbe davşirmenin piçinden gelir. Bir gün bu gidişle çatlarsa yürek, Dile vurdukları perçinden gelir.

FEZA PİLOTU

Yirminci Asrın ablak yüzlü feza pilotu ! Buldun mu Ay yüzünde ölüme çare otu ? Bir odun parçasına at diye binen çocuk! Başında çelik külah , sırtında plastik gocuk. Uzaklıkları yenmiş fâtih edasındasın! Dipsizliğin dibini bulmak sevdasın!... Allah ' a dil çıkarır gibi küstah bir yarış ... Farkında değilsin ki, Ay dünyaya bir karış. Fezada milyarlarca ışık, yol, mesafe; Seninki, saniyelik zafer, ilmi hurâfe ! Kavanozda , kendini deryada sanan balık; Ne acı vahşat, mağrur ilimdeki kalabalık; Fezada "Allah diye bir şey yok" iddiası!!! Gel gör, kaç duaya denk bir müminin duası; Rafa kaldırmak için ruhlarını dürdüler; Güneş diye ruhtaki güneşi söndürdüler. Bilmediler, kalbtedir, kalbtedir asıl feza; Kalbtedir, ölümsüzlük kefili kutsî imza. Sayıdan sonsuzluğa sınıf geçirtecek not; Bizdedir, ve bizdedir Arş'a giden astronot, Ve mekândan alınmış ve zamandan ilerde, Fezayı teslim alma sırrı bizimkilerde.

Bizimkiler ışığa gem vurur da binerler; Yerden göğe çıkmazlar, gökten yere inerler

ŞARKIMIZ

Kırılır da bir gün bütün dişliler,

Döner şanlı şanlı çarkımız bizim.

Gökten bir el yaşlı gözleri siler, Şenlenir evimiz barkımız bizim.

Yokuşlar kaybolur, çıkarız düze, Kavuşuruz sonu gelmez gündüze, Sapan taşlarının yanında füze, Başka âlemlerle farımız bizim.

Kurtulur dil, tarih, ahlak ve iman; Görürler nasılmış, neymiş kahraman! Yer gmk ve su vermem dediği zaman, Her tarlayı sular arkımız bizim.

Gideriz nur yolu izde gideriz, Taş bağırda, sular dizde, gideriz, Bir gün akşam olur, bizde gideriz, Kalır dudaklarda şarkımız bizim...

UTANSIN

Tohum saç, bitmezse toprak utansın! Hedefe varmayan mızrak utansın! Hey gidi küheylan koşmana bak sen ! Çatlarsan, doğuran kısrak utansın ! Eski çınar şimdi Noel ağacı; Dallarda iğreti yaparak utansın! Ustada kalırsa bu öksüz yapı, Onu sürdürmeyen çırak utansın! Ölümden ileri varış dediğin, Geride ne varsa bırak utansın! Ey binbir tane de solmayan tek renk, Bayraklaşmıyorsan bayrak utansın!

DAVETİYE

Telli pullu, anlı, şanlı bir gelin;

Aynalar, gelin !

Bir güzelki, en güzeli güzelin;

Gönüller, gelin!

Sonsuz gerçek, habercisi ezelin;

Kitaplar, gelin!

Ey karanlık, gelmektedir ecelin;

Işıklar, gelin !

Toplanın hep, derlenin hep, düzelin;

Yığınlar, gelin !

En güzeli, en güzeli, güzelin;

Habercisi, habercisi. ezelin; Tellerinde şafak söken bir gelin; Anneler, babalar, çocuklar, gelin

AÇ KAPIYI

Aç kapıyı, haber var, Ötenin ötesinden! Dudaklarında şarkılar, Kurtuluş bestesinden.

Biz geldik, bilen bilsin! Gönül gönül girilsin, İnsanlar devrişilsin, Sonsuzluk destesinden.

BABADAN OĞULA

Eve dönmez bir akşam; Ve gün yüzlü çocuğu, Sorar Nerede babam?

Bakarlar, oldu bitti; Gelir, derler çocuğa, Baban attâya gitti.

Uzar gider bu attâ; Ve neler neler olmaz! Ve kimbilir ve hattâ:

Bir mahşer gerisinde; Babası döner bir gün, Oğlunun derisinde...

HAYAT , MAYAT

Hayat, mayat diyorlar; Benim gözüm mayat'ta. Hayatın eksiği var: Hayat eksik hayatta.

Takınsam, kanat, manat; Kuş, muş olsam seğirtsem. Bomboş vatana inat, Matan'a doğru gitsem...

DUA

Bıçak soksan gölgeme, Sıcacık kanım damlar. Girde bak bir ülkeme: Başsız başsız adamlar...

Ağlayın, su yükselsin ! Belki kurtulur gemi. Anne, seccaden gelsin; Bize dua et, emi !

İHTİLÂL

Ortalık mahşer gibi; Kim buranın sahibi, Kimlerin düğünü var?

Güneş batan bir bayrak, Şu kıpkızıl ufka bak, Ana baba günü var !...

ZİNDANDAN MEHMED'E MEKTUP

Zindan iki hece Mehmed'im lâfta! Baba katiliyle baban bir safta ! Bir de, geri adam , boynunda yafta... Halimi düşünüp yanma Mehmed'im! Kavuşmak mı?.... Belki....Daha ölmedim!

Avlu... Bir uzun yol .. Tuğla döşeli,

Kırmızı tuğlalar altı köşeli.

Bu yolda tutuktur hapse düşeli...

Git ve gel... Yüz adım.....Bin yıllık konak.

Ne ayak dayanır buna, ne tırnak!

Bir alem ki, gökler boru içinde !

Akıl, olmazların zoru içinde.

Üstüste sorular soru içinde:

Füşün mü, konuş mu , sus mu , unut mu ?

Buradan insan mı çıkar, tabut mu?

Bir idamlık Ali vardı, asıldı; Kaydını düştüler, mühür basıldı. Geçti gitti, bir kaç günlük fasıldı.

Ondan kalan , boynu bükük ve sefil; Bahçeye diktiği üç beş karanfil....

Müdür Bey dert dinler, bugün "maruzât"! Çatık kaş...Hükümet dedikleri zat... Beni Allah tutmuş kim eder azat? Anlamaz; yazısız , pulsuz, dilekçem.... Anlamaz! ruhuma geçtim bilekçem!

Saat beş dedi mi, bir yırtıcı zil; Sayı var, maltada hızaya dizil! Tek yekûn içinde yazıl ve çizil! İnsanlar zindanda birer kemmiyet; Urbanlarla kemik, mintanlarla et.

Somurtmuş ki bıçak, nâra ki tokat; Zift dolu gözlerde karanlık kat kat... Yalnız seccademin yününde şefkat; Beni kimsecikler okşamaz madem; Öp beni alnımdan , sen öp seccadem!

Çaycı getir, ilaç kokulu çaydan! Dakika düşelim, senelik paydan! Zindanda dakika farksızdır aydan. Karıştır çayını zaman erisin; Köpük köpük, duman duman erisin !

Peykeler, duvara mıhlı peykeler; Duvarda, başlardan, yağlı lekeler, Gömülmüş duvara, baş baş gölgeler... Duvar, katil duvar, yolumu biçtin! Kanla dolu sünger... Beynimi içtin!

Sükût...Kıvrım kıvrım uzaklık uzar; Tek nokta seçemez dünyadan nazar. Yerinde mi acep, ölü ve mezar? Yeryüzü boşaldı, habersiz miyiz? Güneşe göç var da , kalan biz miyiz ?

Ses demir, su demir ve ekmek demir.... İstersen demirde muhali kemir, Ne gelir ki elden, kader bu ,emir... Garip pencerecik, küçücük ,daracık; Dünyaya kapalı Allah ' a açık.

Dua , dua , eller karıncalanmış; Yıldızlar avuçta , gök parçalanmış. Gözyaşı bir tarla , hep yoncalanmış...

Bir soluk, bir tütsü, bir uçan buğu; İplik ki, incecik, örer boşluğu. Ana rahmi zâhir, şu bizim koğuş; Karanlığında nur, yeniden doğuş... Sesler duymaktayım: Davran ve boğuş! Sen bir devsin, yükü ağırdır devin! Kalk ayağa , dimdik doğrul ve sevin!

Mehmed'im , sevinin , başlar yüksekte! Ölsek de sevinin, eve dönsek de ! Sanma bu tekerlek kalır tümsekte! Yarın, elbet bizim, elbet bizimdir! Gün doğmuş, gün batmış, ebed bizimdir!

ÇEK PERDEYİ

Evler döşemekti bendeki tasa, Yaptım ettim nöbet mezara geldi. Yeter bana , üç beş arşın bez olsa; Beklenmedik mallar pazara geldi.

Penceremde bir gün, günlerden bir gün: Ses baygın, renk dalgın ve ışık süzgün; Belirsiz bir semtte insanlık sürgün... Çek perdeyi, güneş nazara geldi !

BAŞI BOŞ

Vatanımda sular akar, başıboş; Herkes, birbirini kakar, başıboş. Bozkırlardan topal bir tren gecer; Çocuk, merkep , öküz bakar, başıboş. Yanmaz da yürekler, güneşe atsan; Bir kibrit, bir orman yakar, başıboş. Tarih, kutuplara kaçmış bir fener, Buz denizlerinde çakar başıboş. Yirmidokuz harflik sözde aydınlar, Yafta yazar, isim takar, başıboş. Allah ' ım sen acı bu sâf millete ! Akşam yatar, sabah kalkar, başıboş...

BAYRAK VE SULTAN

Baktım , renk yağarken akşam üzeri, Her şey ölü yüzde düzgün ve boya. Nesi varsa yoksa bu harap dünya, Bir büyük hayalin sade benzeri...

Her şey bir gölgecik o görünmezden, Visal başlayınca ölüyor visal. Vatan bir hatıra , kadın bir misal; Sen ulaşmaya bak, sonsuza, tezden!

Ev insan, sığdığın çizgiden utan! Başlangıç noktası, bir de son durak . Her zerrecik ondan arma ve bayrak; Bayraklar topluma, bana da sultan...

AMAN

Aman efendim, aman! Galiba Âhir Zaman! Manzarası yurdumun, Tufan gününden yaman! Göz görmez aydınlıkta; Asümanedek duman. Yer dumanmış ne çıkar, Duman doolu âsüman. Türk evi delik deşik; Yıkı dökük hânüman. Duraksız itiş kakış; Süresiz karman-çorman. Anne çocuk doğurur, Köpek soyundan azman. Beyinler zıpzıp kadar, Mideler koskocaman. Aziz fikir buğdayı, Katıra mahsus saman. Boş lâf, hep dalga dalga; Uçsuz bucaksız umman. Hayvanlık orkestrası: Eşek birinci keman. Orman keleş , nebat kel; Nebat ormanlar adam. Midelerde ihracat, Günde beş milyon batman. Bilmem kaç milyar harman. Yangın evinde satranç; Plân, reform ve uzman. Tam bir buçuk asırdır,

Maymunlardan eleman. Bizdeki hale nispet Maymun taklitten pişman. Hangi yol Türke uygun, Hangi parti terciman? Çıkamaz meydanlara; Camide mahpus iman! Silah küfrün belinde, Küfrün elinde, ferman. Cehle sorarsan ilim; Zehre sorarsan, derman. Rahmet, meçhul kelime; Bilinmez isim , Rahmân. Kutsal kitaptır fuhuş; Ahlâk, okunmaz roman. Tarih, kontra gerçeğe; Hürriyet hakka düşman. Millete kasdedenin İsmi milli kahraman. Yere batsın bu dünya , Bu dünyadan hayr uman! Genç adam, at yorganı! Sana haram, uyuman! Aman, efendim aman! Efendim , aman ,aman !

SON SIĞINAK

Hayat perdenin arkasında ; Hayatın öte yakasında.

Şu gaflet yükü insana bak; Kendinden varlık cakasında.

Ve aşksız obaz...İşi gücü, Namazla Cennet takasında.

Tam dört asırdır Müslümanlık, Cansız etiket markasında.

Kur'an kalbi kör ezbercide, Din, üfürükçü muskasında.

Batı, Batı der, çırpınırlar, Batı tükürük hokkasında.

Makine dimdik demirden put,

İnsanoğlu ruh lâçkasında.

Hürrüüyet nerde, söyliyeyim: Hakka esaret halkasında.

Zamanda herşey kopuk, kesik; Biçkisi kader markasında.

Ey insan, sana son sığınak, Son Peygmberin hırkasında !

KÂBUS

Zaman tık-tıkları, Güder yaratıkları. Kan sızan pençesinde Beynimde yırtıkları. Hayal, dalgıç ki arar, Denizde batıkları. Bu ne dünya; ne dünya, Çerçöpten çattıkları!.... Bak bu maymun soyuna, Teneke artıkları. Ve evlerde baş köşe, Batının pırtıkları, Görünmezi görmeye Eremz mantıkları. Ya şu sözde müminler, Şiltenin kıtıkları? Yetmez mi bunca zaman Yan gelip yattıkları! Somunları taş olsun, Zehirde katıkları! Yorganları devirsin, Dişlesin yastıkları, Sonsuzluk, sattıkları. Hakk'a dönünüz Hakk'a, Hakıın yarattıkları !

KÂBUS

Zaman tık-tıkları, Güder yaratıkları. Kan sızan pençesinde Beynimde yırtıkları. Hayal, dalgıç ki arar,

Denizde batıkları. Bu ne dünya; ne dünya, Çerçöpten çattıkları!.... Bak bu maymun soyuna, Teneke artıkları. Ve evlerde baş köşe, Batının pırtıkları, Görünmezi görmeye Eremz mantıkları. Ya şu sözde müminler, Şiltenin kıtıkları? Yetmez mi bunca zaman Yan gelip yattıkları! Somunları taş olsun, Zehirde katıkları! Yorganları devirsin, Dişlesin yastıkları, Sonsuzluk, sattıkları. Hakk'a dönünüz Hakk'a, Hakıın yarattıkları !

FİKİR SANCISI

Lâfımın dostusunuz , çilemin yabancısı, Yok mudur, sizin köyde, çeken , fikir sancısı?

KERVAN

Yedi renkli Peygamber kuşağının altında, Kervanım yola çıktı, öncüsü kır atında....

MANZARA

Bütün manzara, ucuz bir dekor muşambası; Kurtuluş günü, çıkmaz ayın son çarşambası.

1000 YIL SONRA TARİH

Bin sene evvel, iğne ucuyla delindi zar; Resûlden haber geldi, mezarsız öldü Sezar !.

SURDA AÇILAN GEDİK

Surda bir gedik açtık ; mukaddes mi mukaddes Ey kahbe rüzgâr, artık ne yandan esersen es !

DÜŞMANIMA

Ey düşmanım, sen benim ifadem ve hızımsın ; Gündüz geceye muhtaç, bana da sen lâzımsın

YOBAZ

Din adına yol kesen dünkü yobazın oğlu !.. Yine sen kesiyorsun, küfür uğrunda yolu !..

HÂLİM

Benim bu sahipsizler yurdunda hâlim ne mi ? İn-cin yok bir ummanda düdük çalan bir gemi.

ÖLÜMSÜZ ŞARKI

Garip geldik gideriz, rafa koy evi barkı ! Tek, dudaktan dudağa geçsin ölümsüz şarkı.

GİTTİ

Gitti, su yollarını kıvrım kıvrım bilenler, Bir ot yığını kaldı; kökünden kesilenler...

SAHTE KAHRAMAN

Bizim kalan aziz borç asırlık zamanlardan; Tarihi temizlemek sahte kahramanlardan...

ZAMANE

Mevsimler cücelere def çalıyor gerdekte, Devin yalnızlığını sular bestelemekte.

İSLÂM

Her fikir, her inanış, tek mevsimlik vesselâm; Zaman ve mekan üstü biricik rejm, İslâm......

PETEK

Oluş sırrı, o nurdan heykelin eteğinde; Ve ölümsüzlük balı, şeriat peteğinde!..

O KANUN

O kanun ölümsüzlük nizamının hevengi, O kanun doğru, güzel, iyinin tek mihengi.

GÜLE GÜLE

Bu gömlek dikiş tutmaz hep söküle söküle ; Bütüne gel deseler ve gitsek güle güle........

ESER

Gecekondu yapısı, bir üfürüklük eser... Elbet beklenen rüzgâr bir gün Kıbleden eser !

NİZAM

Bir nizam ki, eskimez , yıpranmaz, sendelenmez, Mekân onu aşamaz, zaman onu delemez.

O NİZAM

Kim var o nizama ki, Hak yolunda kırbaçlık; Fırın , fikir ekmeği verinceyedek, açlık....

SAĞ-SOL

Kalbimi ve aklımı hep sağ elime verdim; Görevi olmasaydı sol elimi keserdim....

ANAYASA

Perde düşse ve her şey olduğu yerde donsa ; Görünse yıldız yıldız, fezada Anayasa......

KAFİLE

Her şeyde bir tükeniş, her oluşta bir bitiş; Gökten ses: Ölümsüzler kafilesine yetiş !

TUTUK

Gel beri, kurtuluş ordusunun tuğu ol ! Hürriyet mi dileğin, Allah ' ın tutuğu ol

HÂTIRA

Nerede o has ekmek, bir kuruşa okkası; Nerde o ağız tadı, eski reçel hokkası ?..

DEĞİŞEN - DEĞİŞMEYEN

Sofrada değişir her şey, ekmek değişmez;

Ne kanun ! Değişmez'e hasret çekmek değişmez.

NAMAZ

Namaz, sancıma ilâç, yanık yerime merhem; Onsuz, ebedi hayat benim olsa istemem !

DÜZEN

Doğan güneşler her gün aynı da her gün yeni; Ezelden ebededek, işte İslâm düzeni !.....

1400

1400'e bir yıl var, yaklaştı zamanımız; Bu asırda gelir mi dersin kahramanımız ?.

KEVSER

Yalnızlar!...O havuzun çevresinde birleşme... Susuzlar !...O havuzda suyu kesilmez kesme !.

AHŞAP EV

Tek tek kalktı eşyamız, ahşap ev bomboş kaldı; Güneş gözünü yumdu, has odamız loş kaldı...

RENKLER

Renkler, mavi, kırmızı, yeşil, erguvan ve mor; Camlarda, kaybedilmiş vatanı heceliyor....

DEVRİM

Devrim odur ki, kalbten fâniliği devirsin; Yaşamaktan murad ne, hesabını bildirsin

KOLAY

Kolay mı Kafdağını çevirmek dolay dolay ? Varol ey ulvî zorluk, yere bat sefil kolay !

EMANET OLSUN

Ey genç adam , bu düstur sana emanet olsun: Ötelerden habersiz nizama lanet olsun !......

ERKEN GEL !

Ey genç adam, yolumu adım adım bilirsin! Erken gel, beni evde bulamayabilirsin !

KÂBUS

Zaman tık-tıkları, Güder yaratıkları. Kan sızan pençesinde Beynimde yırtıkları. Hayal, dalgıç ki arar, Denizde batıkları. Bu ne dünya; ne dünya, Çerçöpten çattıkları!.... Bak bu maymun soyuna, Teneke artıkları. Ve evlerde baş köşe, Batının pırtıkları, Görünmezi görmeye Eremz mantıkları. Ya şu sözde müminler, Şiltenin kıtıkları? Yetmez mi bunca zaman Yan gelip yattıkları! Somunları taş olsun, Zehirde katıkları! Yorganları devirsin, Dişlesin yastıkları, Sonsuzluk, sattıkları. Hakk'a dönünüz Hakk'a, Hakıın yarattıkları

ÖLÜM

İŞİM ACELE

Gökte zamansızlık hangi noktada? Elindeyse yıldız yıldız hecele ! Hüküm yazılıyken kara tahtada İnsan yine çare arar ecele !

Gençlik ... Gelip geçti... bir günlük süstü ; Nefsim doymamaktan dünyaya küstü. Eser darmadağın , emek yüzüstü; Toplayın eşyamı işim acele !

ORADA

Güneş mızak boyu yaklaştı ufka, Camlarda renklerin veda cümbüşü, Ey gönül medenin ne kadar yufka ! Yeter ağlamna bir kuş ötüşü.

Ölüm dedikleri ölünceye dek; Dünya , balı zehir, yalancı petek. Orada bulursun biraz bekle , tek, Burada yaşamak sandığın düşü....

İNANMAZ

"Ticaretin tüm ziyan!" diye bir ses rüyada ; Mezarına birlikte girecek şeyi kazan ! Seni gözleyen eşya , bit paazarı dünyada, Patiska kefen , çürük teneşir, isli kazan.

Minarede "ölü var!" diye bir acı salâ... Er kişi niyetine saf saf namaz.. Ne alâ ! Böyledir de ölüme kimse inanmaz hâlâ ! Ne tabutu taşıyan , nede toprağı kazan...

ÖLMEMEK

Kesilmiş bir kamış , ormanlıklardan. İnsan .. Rüzgârlara bağlı bir düdük. İndik de dünyaya karanlıklardan,

Sıra sıra mezar, başka ne gördük ?

Ölmemek, ilk ve son , büyük kelime; Çarpıldık, ölmemek için ölüme ! Ver Allah 'ım , büyük sırrı elime; Geçmez ân, solmaz renk, kopmaz bütünlük.

ESKİ RAFTA

Oyuncak kırılır, haydi, ya insan, NAsıl parçalanır nasıl bölünür? Söylerler, mezara kulak dayasan; Bir daha ölmemek için ölünür.

Çekilmez akılda bu kadar sancı; Akıl bir küçük diş , at, kurtulursun Ölmemenin olsa gerek ilacı; Eski rafta ara , belki bulursun !..

DÖVÜN

Ben ölünce etsin dostlarım bayram; Üstüste tam kırk gün , kırk gece düğün ! Açı doyurmaksa mezarda meram, Yemeğim Fatiha , günde beş öğün.

Heydigi gölgeler ülkesi dünya ! Bir görünmez şeyin gölgesi dünya ! Boşlukta ayrılık bölgesi dünya ! Bu dünyada yeme , içme ve dövün !

ÖLÜNÜN ODASI

Bir oda , yerde bir mum , perdeler indirilmiş; Yerde çıplak bir gömlek, korkusundan dirilmiş. Süt beyaz duvarlarda , çivilerin gölgesi; Artık ne bir çıtırdı, ne de bir ayak sesi.... Yatıyor yatağında , dimdik, upuzun , ölü ; Üstü boynuna kadar bir çarşafla örtülü. Bezin üstünde ayak parmaklarının izi; Mum alevinden sarı, baygın ve donuk benzi. Son nefesle göğsü boş, eli boş uzanmış yana;

Gözleri renkli bir cam , mıhlı ahşap tavana. Sarkık dudaklarının ucunda bir iz var; Küçük bir çizgi, küçük, titreyen bir an kadar. Sarkık dudaklarında sırlı titrek bir an; Belli ki birden bire gitmis çarpınamadan. Bu benim kendi ölüm , bu benim kendi ölüm.. Bana geldiği zaman , böyle gelecek ölüm....

ÇAN SESİ

Odamda yanan mumu üfledi bir çan sesi. Gözlerim halka halka gördü bu uçan sesi. Önümden bir hız geçti, aktı ateşten izler; Açıldı kıvrım kıvrım toprak altı dehyizler. Şimşekler yanıp söndü, şimşekler sönüp yandi; Derindeki sarnıçta durgun sular uyandı. Sağa sola sallanıp , dan , dan ,dan, çaldı çanlar, Sular ürperdi, eşya ürperdi, tunç ürperdi; Çanlar, kocaman çanlar, korkunç korkuç ürperdi. Gördümki, adım adım , gölge gölge keşişler. Ebedi karanlığın mahzenine inmişler.....

RUH

Ya bin yıl, ya bin asır sonra o gün gelecek. Koklarken küllerimi mezarımda bir böcek O kadar yanacak ki, bir yüksüklük toprağım, Yerden bir damar gibi kopup fışkıracağım!

Ve birden bakacağım , her tarafım bitişmiş, Başım toprak altında bir maden gibi pişmiş. Nefesten daha ince bir ipek kumaş derim; Fosfordan daha parlak, ince uzun ellerim. Dalacağım kendimin hayran hayran seyrine, Diyeceğim ; Bu dönen şeyler eski yerine, Benim diye baktığım şeylermiydi bir zaman ? Külümün rüyasımı yoksa gördüğm ?.. Aman ! Başımda açılacak fanilerin şeması, Ve onların toprağa gercek teması, Bir tatlı veim gibi içimi bayıltacak; Toprağın , koşacağım üzerinde yalınayak; Şehrin , dolaşacağım kuş gibi etrafında;

Bir beyaz hayaletin up uzun çarşafında , Gezeceğim doğduğum evin odalarını. Geceleyin , koskoca şehrin lambalarını, Bir keskin üfleyişim söndürmeye yetecek; Korku şehrin çelikten sesini tüketecek. Her şey susacak o ân, çalınacak kapılar; Kiremitleri yaprak yaprak alan bir rüzgâr, Ağzımdan haykıracak, uzun , gizli, çarpışık...

Erişilmezfikir ki, düğüm düğüm dolaşık... Sarıldıkça boşanan yumak, çözülen demet; Başı görünmez hayâl, sonu gelmez nedamet.

TABUT

Tahtadan yapılmış bir uzun kutu: Baş tarafı geniş ayak ucu dar. Çakanlar bilir ki ,bu boş tabutu , Yarın kendileri dolduracaklar.

Her yandan küçülen bir oda gibi, Duvarlar yanaşmış , tavan alçalmış. Sanki bir taş bebek kutuda gibi, Hayalim içinde uzanmış kalmış.

Cılız vücuduma tam görünse de, İçim bu dar yere sığmaz diyor. Geride kalanlar hep dövünse de, İnsan birer birer yine giriyor.

Ölenler yeniden doğarmış; gerçek! Tabut değildir bu bir tahta kundak. Bu ağır hediye kime gidecek. Çakılır çakılmaz üstüne kapak ?

ÖLÜLER

ölüler bağırıyor mezarlarından: Yolcular oturun taşlarımızda ! Onları deviren biziz toprağa , Biz attık onları böyle ayağa; Sakın atlamayın kenarlarından ! Ölüler bağırıyor mezarlarından...

Yolcular uzanın yere up uzun; Dayayın taşlara başlarınızı ! Tüy yastıklar gibi rahat taşımız, Birleşsin bir lahza orda başımız ! Bizdedir cevabı kuruntunuzun; Yolcular uzanın yere up uzun;

Bende bir gün böyle haykıracağım: Yolcular oturun mezar taşımda ! Yolcular önümde fısıldaşacak, Yolcular aşmaz yollar aşacak. Taşımı yerlere yatıracağım; bende bir gün böyle haykıracağım !

CANSIZ AT

Bilmem kaçı kaç geçe , Bilmem kaça kaç kala Ya erkence , ya geçce, Sıram gelir hoppala !

Altımda gacır gucur, Kişner durur cansız at... İşte servili çukur; Ve ölümsüz hakikat!

GÖZLER

Bir şey kalmaz ,yalınız, Kalır maziden gözler. Ölürde her yanımız, Sağ kalır, nerden gözler ?

Birer yıldız olur da, Kırpışırlar havada, Kupkuru bir kafada, Apaçık giden gözler...

BİTER

Kalkılır bir yerde , kalır oyuncak, Kurgular biter.

Ölüm ....O geldi mi ne va rkorkacak ? Korkular biter.

Fikir açmaz artık beyinde kuyu; Burgular biter. Unuturuz hayat adlı uykuyu, Uykular biter.

Biter, her şey biter, ses , şekil ve renk, Korkular biter.

Kabir sualiyle kapanır kepenk, Sorgular biter.

ŞÜKÜR

Kıyamete kadar yıkılmaz çatı; Kabir !

Ha doksan bir olmuş evlerin katı, Ha bir !

Karanlık deştikçe dipsiz karanlık.....

Düşün !

Olanca gerçeği işte bir anlık

Düş 'ün !

Tükür bu hayatın irin yüzüne ! Tükür!

Gam yeme çıkmak var yolun düzüne; Şükür!

TABLO

Ölümü sığdıramaz, Akıl daracık koğuk. Ölemez çıldıramaz, Ağlar boğuk boğuk.

İlâç yarım şişede, Koltuk mahzun, köşede,

Ev halkı telaşede, Ölü yerde sopsoğuk....

BOŞ DÜNYA

Gittiler ... Bana dünyam Birden bire boş geldi. Seçilmiş oldu eşyam. Odalarım loş geldi.

Gözlerim müebbette, Günü gelir elbette... Gelirr,Melek nöbette, Safa geldi, hoş geldi..

ARALIK KAPI

Bu dünya bir kuyu , havasız çömlek; Daralıyorum !

Kelime manayı boğan bir gömlek ! Paralıyorum !

Allah ismi varken lûgat ne demek ! Karalıyorum !

Kapımı, buyursun diye o Malek; Aralıyorum !

GEÇİLMEZ

Bu kapıdan kol ve kanat kırılmadan geçilmez;

Eşten dosttan sevgiliden ayrılmadan geçilmez.

İçeride bir has oda , yeri samur döşeli;

Bu odadan gelsin diye çağrılmedan geçilmez.

Eti zehir, yağı zehir, balı zehir dünyada,

Bütün fani lezzetlere darılmadan geçilmez.

Varlık niçin, Yokluk nasıl, yaşamak ne topyekûn?

Aklı yele verip çıldırmadan geçilmez.

Kayalık boğazlarda yön arayan bir gemi;

Usta kaptan kılavuze varılmadan geçilmez.

Ne okudun , ne öğrendin , ne bildinse berhavâ;

Yer çökmeden , gök iki şak yarılmadan geçilmez.

Geçitlerin , kilitlerin yalnız O 'nda şifresi;

İşte , işte o eteğe sarılmadan geçilmez !

GELİYORUM

Geliyorum ! Tülbent içinde çenem; Eski kütükte senem; Geliyorum !

Meliyorum ! Dağlar hasret duvarı. Dağıttılar davarı, Meliyorum !

Eliyorum !

Akıl sormaya mecbur; Gökleri kalbur kalbur Eliyorum !

Çeliyorum ! Ey nefs keyfince dayat Bir çelmelik bu hayat! Çeliyorum !

BÜYÜK RANDEVU

Büyük randevu ... Bilsem nerede , saat kaçta ?

Tabutun tahtası, bilsem hangi ağaçta ?

DİPSİZ KUYU

Ağzıma soğuk kurtlar dolacak, gözüme kum ;

Dipsiz kuyu , sürdükçe zaman , sürecek uykum.

YOKLUK

Yokluk, o donduran buz , o söndüren karanlık;

Büsbütün bilgisizlik ve tam bir unutkanlık.....

HABERİ YOK

Şu geçeni durdursam , çekip de eteğinden;

Soruversem : Haberin var mı öleceğinden ?

GEÇER AKÇA

Hasis sarraf, kendine bir başka kese diktir !

Mezarda geçer akça neyse , onu biriktir !

NASIL

Başım çığlıklı çocuk, onu nasıl avutsam ?

Ne yapsam da ölümü bir saatcik unutsam ?.

EZAN

Ölürken aynı âhenk, salâ sesinden sızan:

Kulağıma doğduğum günde okunan ezan.

HASRET

Ölecek miyim , tam da söylecek çağımda

Söylemedik cümlelerin hasreti dudağımda..

ZAFER ARABASI

Sultan olmak dilersen, tacı, sorgucu unut

Zafer araban senin , gıcırtılı bir tabut!

TABUT

Ufka bakarlar : Ölüm uzakta mı, uzakta...

Ve tabut bekler, suya inmek için kızakta...

GİTTİLER

Dostlarım ev eşyamdı, bir bir gitti diyorum.

Artık boş odalarda ölümü bekliyorum...

TEBESSÜM

Bu dünyada renk, nakış , lezzet, ne varsa küsüm;

Gözümde son marifet, Azrail'e tebessüm...

BAYRAM

Ölüm ölene bayram , bayrama sevinmek var;

Oh ne güzel, bayramda tahta ata binmek var!.

O DEM

O dem çocuklar gibi sevinçten zıplar mısın?

Toprağın altındaki saklanbaçta var mısın ?

HÜNER

O demde ki, perdeler kalkar, perdeler iner,

Azrail'e "hoş geldin !" diyebilmekte hüner...

KAPI

Kapı kapı bu yolun son kapısı ölümse;

Her kapıda ağlayıp o kapıda gülümse!

MÜJDE

Öleceğiz; müjdeler olsun , müjdeler olsun !

Ölümüde öldüren Rabbe secdeler olsun !

GÜZEL ŞEY

Ölüm güzel şey ; budur perde altından haber

Hiç güzel olmasaydı ölürmüydü Peygamber ?.