VALHALLA RISING

YAYIN HAKLARI

CL1VECUSSLER©

KESİM TELİF HAKLARİ AJANSI

ALTIN KİTAPLAR YAYINEVİ

VE TİCARET A.Ş. ©

BASKI

1. BASIM /MAYIS 2003

AKDENİZ YAYINCILIK A.Ş.

Matbaacılar Sitesi No: 83

Bağcılar - İstanbul

BU KİTABIN HER TÜRLÜ YAYIN HAKLARI

FİKİRVE SANAT ESERLERİ YASASİ GEREĞİNCE

ALTİN KİTAPLAR YAYINEVİ VE TİCARET A.Ş.'YE AİTTİR.

ISBN 97S - 21 - 0368 - 5

ALTIN KİTAPLAR YAYINEVİ

Celâl Ferdi Gökçay Sk. Nebioğlu tşhanı

Cağaloğlu - İstanbul

Tel:

0.212.513 63 65/«6 80 12

0.212.520 62 46/513 65 18

Faks: 0.212.526 8011

http://www.altinkitaplar.com.tr

info@altinkitaplar.com.tr

CLIVE CUSSLER

VALHALLA'NIN YÜKSELİŞİ

TÜRKÇESİ

AZİZE BERGİN & İPEK DEMİR

ALTIN KİTAPLAR

Penn Stohr, Gloria Farley, Richard DeRosset,

Tim Firme, ABD Denizaltılar! ve yöremdeki

itfaiye bölümüne bana yol gösterdikleri ve

bilgi verdikleri için çok minnettarım.

HAZİRAN, 1035

KUZEY AMERİKA'DA BİR YER

Sabah sisinin arasında hayalet gemilerdeki sessiz ve uğursuz

hayaletler

gibi hareket ediyorlardı. Uzun, yılana benzeyen pruvalar teknenin önünde

ve arkasında zarif bir şekilde kavis çiziyorlardı. Tepelerinde özenle

oyulmuş

canavarlar vardı; bunlar düşmana dişlerini gösterir gibiydiler ve de sanki

gözleriyle buharın arasından kurbanlarını arıyorlardı. Mürettebatın düş-

manlarına korku salabilmek amacıyla yaratılan canavarların aynı

zamanda

denizde yaşayan kötü ruhlardan tekneyi koruması bekleniyordu.

Küçük göçmen topluluğu, dalgaları sakin bir ırmakta yüzen bir ala-

balığın rahatlığıyla aşan uzun zarif gövdeli, siyah teknelerle, düşman bir

denize gelmişti. Teknelerin gövdelerindeki deliklerden denize ulaşan kü-

rekler karanlık sulara iyice dalarak tekneleri dalgaların üzerinden geçiri-

yordu. Bu teknelerin kare şeklindeki kırmızı beyaz çizgili yelkenleri gev-

şek gevşek direklere asılı duruyorlardı. Fazla yükü taşımak için kullanılan

altı metre uzunluğundaki sandallar, teknelere bağlanmıştı ve arkadan

ilerliyorlardı.

Bu insanlar, çok daha sonra gelecek olanların habercileriydiler: Er-

kekler, kadınlar ve çocukların, hayvanları da dahil olmak üzere, tüm mal

10

Clive Cussler

varlıkları da yanlarındaydı. Normanların denizlerde yaptıkları yolculukla-

rın hiçbiri Kuzey Atlantik'te yapılan büyük yolculuk kadar tehlikeli olma-

mıştı. Bilinmeyenin yarattığı korkulara rağmen, tekneler cesaretle buz yı-

ğınlarının arasından geçip şiddetli kasırgalara dayanmışlar, dev

dalgalarla

mücadele etmişler ve güneybatıdan gelen fırtınalara göğüs germişlerdi.

Çoğu bu badireleri atlatmıştı, fakat deniz de bedelini almıştı. Norveç'ten

hareket eden sekiz gemiden ikisi kaybolmuş ve onları bir daha görmek

mümkün olmamıştı.

Sonunda, fırtınayı yiyip bitkin düşmüş koloniciler Newfoundland'in

batı kıyılarına ulaştılar. Lief Ericksson'un ilk yerleşim yeri olan L'Anse

aux Meadows'da karaya çıkmak yerine, yeni kuracakları koloni için daha

ılıman bir iklime kavuşmak umuduyla güneye inmişlerdi. Çok büyük bir

adanın çevresini dolaştıktan sonra, güneybatı rotasında ilerlediler, anaka-

radan kuzeye doğru bir kol gibi uzayan kara parçasına ulaşıncaya kadar

yollarına devam ettiler. Aşağılarda iki adanın da çevresini dolaştılar, iki

gün daha ilerlediler ve sonunda göz alabildiğine uzanan beyaz bir kumsal

ile karşılaştılar, hayatları boyunca bitmek bilmeyen kayalık sahilleri gör-

meye alışmış olan bu insanlar için o bembeyaz kumsal gerçekten çok şa-

şırtıcıydı.

Sonu gelmeyecekmîş gibi görünen kumsalın başlangıç noktasından

içeri doğru ilerleyince geniş bir koy ile karşılaştılar. Küçük donanma hiç

duraksamadan, daha sakin görünen sulara girdi ve suların karaya doğru

ilerlemesinden yararlanarak batıya doğrw yol aldı. Kalın bir sis tabakası

onları sarmıştı, nem, denizin üzerinde ıslak bir battaniye gibi duruyordu.

Günün ilerleyen saatlerinde, güneş görünmeyen bir ufukta batmaya baş-

larken belli belirsiz bir turuncu topa dönüştü. Gemilerin kumandanları

bağrışa çağrışa bir durum değerlendirmesi yaptılar ve sis kalkar umuduy-

la demir atıp sabaha kadar beklemeye karar verdiler.

Sabahın ilk ışıklarıyla birlikte sis yerini hafif bir pusa bıraktı, artık

koyun daralıp denize doğru yönelen bir fiyort oluşturduğu görülebiliyor-

du. Adamlar, küreklere sarılıp akıntıya doğru ilerlediler, kadınlarla ço-

cuklar ise sessiz sedasız, nehrin batısında sisler arasından gemilerin di-

Valhalla'nın Yükselişi

11

reklerinin üzerinden yükselen çitlere bakıyorlardı. Çitlerin arkasında, on-

lara göre dev ağaçlardan oluşan bir orman uzanıyordu. Gerçi hiçbir hayat

belirtisi görmemişlerdi, ama ağaçların arasından onları gözetleyen insan

gözleri varmış gibi bir duyguya kapıldılar. Ne zaman su almak için karaya

çıksalar, Skraelinglerin0 tacizine uğruyorlardı. Skraelingler hiç de dostça

davranmaya niyetli görünmemişler ve birçok kere de gemileri ok yağmu-

runa tutmuşlardı.

Ekibin lideri Bjarne Sigvatson, ekibin o bildik savaşçı ruhunu sıkı bir

kontrol altında tutarak, muhariplerinin saldırganlara karşılık vermelerini

önlemişti. Lider, Vinland ve Grönland'dan gelen diğer koloni kurucuları-

nın Skraelinglerin saldırısına uğradıklarını biliyordu, sırf barbarca bir

duyguyla öldürmekten zevk aldıkları için masum insanları yok eden Vi-

kinglerin neden olduğu bir durumdu bu. Sigvatson, bu yolculukta, yerli

halka dostça davranılmasını kararlaştırmıştı. Koloninin varlığını sürdüre-

bilmesi için ucuz mallan, kan dökmeden hayvan kürkleriyle ve diğer ge-

rekli malzemelerle değiş tokuş edecekti. Skraelinglerin daha önce püs-

kürttükleri Thorfinn, Karlsefni ve Lief Ericksson'un adamlarının aksine,

bu ekip, basdüşmanları Saksonlara karşı amansız bir mücadele veren ve

birçok savaşa katılmış olan tepeden tırnağa silahlı Norveçlilerden oluşu-

yordu. Kılıçları omuzlarında asılı, bir eliyle okunu kavramış, öbür elinde

kocaman bir balta tutan bu adamlar, yaşadıkları dönemin en yaman sa-

vaşçılarıydılar.

Suların yükselmeye başladığı, nehrin yukarılarında bile hissediliyor-

du; bu da kürekçilerin akıntıya doğru ilerlemelerini kolaylaştırıyordu. As-

lında suların yükselmesi çok hafif olduğu için akıntı da pek güçlü değildi.

Nehrin ağzı, sadece bin iki yüz metre genişliğindeydi, fakat daha sonra

genişliği yaklaşık üç kilometreyi geçiyordu. Doğudaki meyilli arazi, bol

miktarda yetişen sebzelerle yemyeşil bir görüntü yaratıyordu.

Bir kolunu teknesinin başındaki büyük canavar figürüne dolamış,

dağılmaya yüz tutmuş sis yığınlarının arasından uzaklara bakan Sigvat-

(*) Koloni kurmayı umdukları yabancı ülkelerde yaşayan yerlilere

verdikleri ad.

12

Clive Cussler

son, eliyle ilerdeki dimdik yükselen kayalarla çevrili uçurumda beliren bir

gölgeyi işaret ederek, kürekçilere, "Sol tarafa yaklaşın," diye emretti. "Ka-

yalıklar arasında bir boşluk var, geceyi orada geçirebiliriz."

Tekne oraya yaklaşırken, suların hücumuna uğramış deniz mağarası-

nın karanlık, ürkütücü girişi genişlemeye başladı, öyle ki oraya bir

geminin

rahatça girebileceği kesindi. Sigvatson, o kasvetli mağaraya bir göz

atınca,

geçidin kayaların duvarlarının altından geçtiğini fark etti ve kendi teknesi-

nin yelken direği indirilirken öbür teknelere oyalanmalarını emretti. Fiyor-

dun sulan girişte anafor yaratıyordu, fakat güçlü kürekçiler sayesinde

tekne

kolayca içeri girebildi. Küreklerin kayalara çarpmalarını önlemek için çok

dikkatli davranmak gerekiyordu.

Tekne mağaradan geçerken, kadınlar ve çocuklar, küpeştelere yasla-

nıp, derinliği belki de on beş metreyi bulan, şaşılacak derecede berrak

su-

larda yüzen balık sürülerini hayretle seyrediyorlardı. Bu insanların,

kendile-

rini küçük Viking filosunun üç katı büyüklükte bir filoyu alacak kadar geniş

ve yüksek tavanlı bir mağarada bulmalarının yarattığı korku hiç de

küçüm-

senecek gibi değildi. O insanların ataları Hıristiyanlığı benimsemişlerdi,

ama eski putperestlik geleneklerinden vazgeçmeleri de zordu. O

inançlara

göre, doğanın şekillendirdiği mağaralar, tanrıların meskenleri olarak

tanım-

lanıyordu.

Mağaranın iç kısmındaki, iki milyar yıl önce erimiş kayaların soğu-

masıyla meydana gelen duvarlar, yakındaki volkanik dağların bir uzantısı

olan volkanik kaya tabakalarına eski denizin dalgalarının çarpması saye-

sinde dümdüz olmuştu. Duvarlar, yükselip kavisli yosun ve sarkıntılı bit-

kilerden yoksun bir tavan oluşturmuşlardı. Ne garip, burada hiç yarasa da

yoktu. Odanın büyük bir bölümü kuruydu. Su seviyesi, yaklaşık iki metre

yüksekliğindeki çıkıntılı kaya tabakasında son buluyordu ve iç kesimlerde

yaklaşık neredeyse altmış metre kadar uzanıyordu.

Sigvatson, mağaranın girişinde, öbür gemilere onları takip etmeleri

için seslendi. Sonra kürekçiler kürekleri kaldırdılar ve teknenin burnu

ikinci mağaranın zeminine hafifçe çarpıncaya kadar teknenin kendi ken-

dine suda kaymasını sağladılar. Öbür tekneler de yanaşma yerine gelir-

Valhaüa'nın Yükselişi

13

ken uzun merdivenler karaya uzatıldı ve teknedekiler, kuru toprağa ayak

bastılar. Herkes çok mutluydu, çünkü günlerden beri ilk kez bacaklarını

hareket ettirebileceklerdi. Şimdi en önemli iş, kuzeyde yüzlerce kilomet-

re ötede karaya çıkıldığı zaman yenilen sıcak yemekten sonra ilk kez bu

insanlara tekrar sıcak yemek verebilmekti. Çocuklar, mağaralara dağılıp

çalı çırpı toplamaya koyuldular. Çok geçmeden kadınlar ateş yakmışlar,

bir yandan ekmek yoğururken, bir yandan da büyük demir kaplarda balık

ve lapa pişiriyorlardı. Erkeklerden bazıları bu zorlu yolculukta hasar gö-

ren tekneleri onarmakla meşguldü, diğerleri ise ağ atarak fiyordda topla-

nan balık sürülerini yakalıyorlardı. Kadınlar böylesine rahat bir barınak

bulabildikleri için çok mutluydular. Oysa hep dışarıda yaşamaya alışmış

olan saçları darmadağınık, irikıyım erkekler ve denizciler, kayalarla çevri-

li kapalı bir yerde yaşamayı sıkıcı buluyorlardı.

Yemekten sonra deri uyku tulumlarına girmeye hazırlanırlarken Sig-

vatson'un çocuklarından ikisi, on bir yaşındaki oğluyla, on yaşındaki kızı,

heyecanla bağırarak koşa koşa babalarının yanına geldiler. Çocuklar, ba-

bayı o kocaman ellerinden yakalayıp mağaranın en kuytu köşesine doğru

çekiştirmeye başladılar. Çocuklar, meşale yakıp babalarını dar ve uzun

bir tünele götürdüler. Burası bir tüp geçitti, sular altındayken oluşmuş

yuvarlak bir mağara sistemiydi.

Yukarı tırmanıp, yuvarlanmış bir kayanın çevresini dolandıktan son-

ra altmış metre kadar yukarı tırmandılar. Sonra çocuklar durdular ve kü-

çük bir çatlağı işaret ettiler. Küçük kız, "Baba, bak, bak," diye bağırdı.

"Dışarıya açılan bir delik var. Oradan yıldızları görebilirsin."

Sigvatson, deliğin çocukların arasından geçmelerine bile imkân ver-

meyecek kadar küçük ve dar olduğunu fark etti, ama gökyüzünü rahatlık-

la görebiliyordu. Sigvatson, ertesi gün adamlarını, geçişi kolaylaştırmak

için tünelin tabanını düzeltsinler ve çıkış deliğini genişletsinler diye oraya

gönderdi. Delik, bir kişinin dik yürüyerek geçebileceği kadar genişletilin-

ce Sigvatson ve adamları, kendilerini kalın gövdeli ağaçlarla çevrili büyük

bir çayırda buldular. Burada o çorak Grönland topraklarından eser yok-

tu. Ev inşa etmek için gerekli tahtayı bulma imkânı sınırsızdı. Toprak, ya-

14

Clive Cussler

bançiçekleri ve otlarla örtülüydü, hayvanlarını kolayca besleyebilecekler-

di. İşte Sigvatson, balıklarla dolu o güzelim mavi fiyordun çok yukarısın-

daki bu cömert topraklar üzerinde kolonisini kuracaktı.

Tanrılar, çocuklara yolu göstermişler, onlar da yetişkinleri, yeni bul-

dukları ve cennet olmasını umut ettikleri bu topraklara getirmişlerdi.

Normanlar, hayata büyük bir tutkuyla bağlıydılar. Çok çalışıyorlardı,

çok zor yaşıyorlardı ve de zor ölüyorlardı. Onların varları yokları denizdi.

O insanlar için, teknesi olmayan bir erkek, zincirlerle bağlanmış sayılırdı.

Ortaçağ süresince bu insanlar barbarca davranışları yüzünden hep korku

yaratmışlardı, ama onlar Avrupa'yı yeniden şekillendirmişlerdir. Zorluk-

lara alışkın göçmenler, savaşarak Rusya, İspanya ve Fransa'ya

yerleştiler;

cesaretleri, kılıç ve savaş baltası kullanmaktaki hünerleriyle ün salıp tüc-

car ve paralı asker olmuşlardı. Hrolf Çetesi'nin ele geçirdiği bölgeye,

Normanlardan dolayı Normandiya adı verildi. Hrolf Çetesi'nin soyundan

gelen vârisi William, İngiltere'yi fethetti.

Bjarne Sigvatson tam bir Vikingdi. Saçları sarıydı, sakalları da öyle.

Uzun boylu bir erkek değildi, ama omuzlan genişti ve bir öküz kadar

güçlüydü. Bjarne, 980 yılında, babasının Norveç'teki çiftliğinde doğmuştu

ve Viking delikanlılarının çoğu gibi o da ufkun ötesinde neler olduğunu

görmek için sabırsızlanarak huzursuz olmuştu. Meraklı, cesur, ama'ka-

rarlı bir delikanlıydı, daha on beş yaşındayken İrlanda'ya saldıran ekiple-

re katılmıştı. Bjarne, yirmi yaşma geldiğinde, savaşlarla olgunlaşmış ya-

man bir denizci olmuştu; baskınlardan elde ettiği servet sayesinde güzel

bir gemi inşa ettirip kendisi baskınlar düzenleyecek duruma gelmişti.

Bjarne, uzun sarı saçlı, mavi gözlü, güçlü kuvvetli, kendi işini kendisi gö-

rebilen Freydis adında bir kızla evlenmişti. Bu çok iyi bir birleşme olmuş-

tu. Karı koca, birbirlerine gökyüzü ile güneş gibi uyum sağlıyorlardı.

Bjarne, baskınlarla Britanya adasının altını üstüne getirip muazzam

bir servet yaptıktan ve de savaşlarda pek çok yara aldıktan sonra,

kendini

emekliye ayırıp tüccar oldu. O devrin elması sayılan amber ticareti yap-

maya başladı. Fakat birkaç yıl sonra yine huzursuzlanmaya başladı, özel-

Valhalla'nın Yükselişi

15

likle de Kızıl Erik ile oğlu Lief Eriksson'un destansı keşif yolculuklarıyla

ilgili efsaneyi öğrendikten sonra huzursuzluğu daha da arttı. Uzak batı-

daki yabancı topraklara ulaşma hevesi benliğini sardı ve sonunda bir ko-

loni kurmak için bilinmeyen topraklara bir yolculuk düzenlemeye karar

verdi. Çok geçmeden, üç yüz elli kişiyi aileleri, eşyaları ve çiftçilik aletle-

riyle birlikte taşıyabilecek on gemilik bir filo kurdu. Bir gemiye sadece

Bjarne'ın amber ticaretinden kazandığı mallar yüklenmişti, bunlar ilerde

Norveç ve İzlanda'dan mal getiren gemilerle takas yapmak için kullanıla-

caktı.

Mağara, gemiler ve mallar için ideal bir depo olabilirdi, ayrıca Skra-

elinglerden gelebilecek -saldırıya karşı da bir kale yerini tutacaktı. Gemi-

ler sert kaya zemin üzerine dizilen ağaç kütükleri üzerinden kaydırılarak

sudan çekilip karaya taşındı. Vıkingler çok güzel gemiler inşa edebiliyor-

lardı, yaşadıkları dönemde bu gemiler büyük hayranlık uyandırıyordu.

Gemiler sadece denize dayanıklı birer yelkenli olmakla kalmayıp aynı za-

manda biçimlerinin güzelliği ve özenle yapılmış oymalarıyla da dikkat çe-

kiyorlardı. Daha önce ve sonra inşa edilmiş gemilerin çok azı onların za-

rafetine erişebilmiştir.

Uzun gemi, Avrupa çevresinde baştanlar yapmak için kullanılıyordu.

Çok süratli ve kullanışlıydı, elli kürek deliği vardı. Fakat Viking kâşifleri-

nin asıl yükünü taşıyan knarr'dı. On beş yirmi metre uzunluğunda ve dört

buçuk metre boyundaki direğiyle knarr, denizde çok uzun mesafelere on

beş ton yük taşıyabiliyordu. Açık denizlerde daha çok kare şeklindeki bü-

yük yelkenine güveniyordu, fakat kıyılara yatan mesafelerde ve durgun

sularda on çift kürek kullanılıyordu.

Geminin ön ve arka güvertelerine kargo ya da canlı hayvan yüklene-

biliyordu. Mürettebat ve yolcular, açıkta sadece öküz derisiyle korunabil-

dikleri için sıkıntı çekiyorlardı. Sigvatson gibi yetkili kişiler için özel bö-

lümler yoktu; Vikingler, sıradan denizciler gibi yolculuk yaparlardı ve

herkes eşit koşullarda olurdu, sadece çok önemli kararlar için lidere baş-

vururlardı. Knarr, fırtınalı denizlere alıştandı. Boralarda ve gökyüzüne

16

Clive Cussler

yükselen dalgalar arasında tanrıların önüne çıkardıkları en kötü koşullar-

da bile günde 150 milr) ilerleyebiliyordu.

O eşsiz Viking gemi inşaatçılarının sağlam meşe ağaçlarından el ve

göz yordamıyla sadece balta kullanarak ortaya çıkarılan gövde, bir tek

meşe ağacından yapılıyordu ve dalgalı denizlere dayanabilmesi için de T

şeklinde bir direk ilave ediliyordu. Ayrıca, ağacın içindeki damarların gö-

rüneceği şekilde yontularak şekil verilmiş, kıç tarafta ve pruvada birleş-

meden önce zarifçe kıvrılan, meşe tahtadan ince bir borda kaplaması

var-

dı. Kaplama parçaları birbirine bindirilmiş bir tekne olduğu için yukarı-

daki tahta kaplamalar, aşağıdakilerin üstüne bindirilmişti. Sonra da, kat-

ranlanmış hayvan tüyleriyle kalafat edilmişlerdi. Tekne kısmını sağlam-

laştıran ve güverteleri destekleyen kirişler haricinde, gemide düz bir şe-

kilde uzanan hiçbir tahta parçası yoktu. Tekne, Kuzey Atlantik'i allak

bullak eden o korkunç fırtınalara dayanamayacakmış gibi görünüyordu

ama bu çılgınlık gibi görünen uygulamada bir yöntem vardı. Omurga es-

neyebiliyor, dış kabuğu eğritebiliyordu, bu da tekneyi kaydırabiliyor ve

onu ortaçağların en dayanıklı gemisi yapıyordu. Teknenin sığ tasarımı,

onun dev dalgaların üzerinden bir padavra gibi kaymasına izin veriyordu.

Geminin dümeni de aynı şekilde bir mühendislik harikasıydı. Geminin

sancak tarafına yerleştirilen sağlam bir kürekti, dümenci yana hareket

eden dümen yekesini kullanırdı. Dümen, her zaman teknenin gövdesinin

sağ tarafına takılırdı ve adı da stjonbordi idi. Bu sözcük, zamanla sancak

anlamına gelen starboard olmuştu. Dümenci bir gözünü denizden

ayırmaz, öbür gözü de hep orta direğe yerleştirilmiş ve çok ilginç bir şekil

verilmiş bronz rüzgâr gülünde olurdu. Dümenci, rüzgâr gülünün hareket-

lerini inceleyerek tekneyi en uygun yöne çevirebilirdi.

Kocaman bir meşe odunundan yapılmış bir blok geminin direğinin

yerleştirildiği iç omurgayı oluşturuyordu. Geminin direğinin yüksekliği

dokuz metre kadardı ve kareye yakın sayılacak boyutlarda, dikdörtgen

şeklinde üç yüz altmış metrekare büyüklüğünde bir yelkeni tutuyordu.

'"» Bir deniz mili, 1852 metredir.

Valhalla'nın Yükselişi

17

Yelkenler, sağlam olsunlar diye kabaca dokunmuş yünden iki kat olarak

hazırlanırdı. Sonra da kırmızı ve beyaz karışımı çizgili ya da baklava biçi-

mi desenlerle süslenirdi.

Vikingler, sadece usta gemi inşaatçıları ve denizci olmakla kalma-

mışlardı; onlar aynı zamanda eşi bulunmaz deniz gezginleriydiler. Bu in-

sanlar doğuştan dâhi denizci oluyorlardı. Bir Viking, akıntılardan, bulut-

lardan, suyun ısısından, rüzgârdan ve dalgalardan anlam çıkarırdı. Balık-

ların-ve kuşların göçlerini incelerdi. Geceleri yolunu yıldızların yardımıy-

la bulurdu. Gündüzleri de bir çeşit güneş sşati kullanırdı. Güneşin gölge-

sinin izdüşümünün yardımıyla güneşin hareketini takip ederdi. Vikingle-

rin enlem boylam hesaplamaları şaşılacak derecede doğruydu. Bir Viking

gemisinin umutsuzca kaybolması hiç de sık rastlanan bir durum değildi.

Onlar, denizlere kelimenin tam anlamıyla hâkimdiler ve onlara asla mey-

dan okunamazdı.

Daha sonraki aylarda, koloniciler, kalın tahta evler yaptılar, otlarla

kaplı damlar çökmesin diye kalın kiriş kullanmışlardı. Ayrıca büyük bir

toplu barınak inşa ettiler, buraya yemek pişirebilmek için muazzam bir

ocak yapmışlardı. Barınağı toplu eğlencelerde ve ellerindeki yiyecekleri

depo etmek için de kullanacaklardı. Verimli topraklara kavuşma özlemi

içindeki Kuzeyliler, hiç zaman kaybetmeden ekin ekmeye başladılar. Ay-

rıca fiyorttan ağlar dolusu balık tutuyorlardı. Skraelingler, yeni gelenleri

merakla izliyorlardı, ama dostça davranıyor sayılırlardı. Giyecek, inek sü-

tü ve madeni eşyalar, değerli kürkler ve av hayvanlarıyla değiş tokuş edi-

liyordu. Sigvatson, akıllıca davranıp, adamlarına metal kılıçlarını, baltala-

rını ve oklarım gizlemelerini emretmişti. Skraelinglerin yayları ve okları

vardı, ama diğer silahları hâlâ taştan yapılmış kaba saba şeylerdi. Sigvat-

son, doğru bir kehanette bulunup, çok geçmeden Normanların üstün si-

lahlarının ya çalınacağını ya da değiş tokuş edilmek isteneceğini ileri sür-

müştü.

Sonbahar geldiğinde, koloniciler sert bir kışa gayet iyi hazırlanmış-

lardı. Fakat bu yıl hava iyi gidiyordu, çok az kar yağmıştı ve dondurucu

F:2

18

Clive Cussler

soğuklar da sadece birkaç gün yaşanmıştı. Koloniciler, güneşli günlerin,

Norveç'te ve İzlanda'daki kısa duraklamaları sırasında yaşamaya alıştık-

larından daha uzun sürmesine şaşıyorlardı. İlkbahar gelince, Sigvatson,

bu yeni ve yabancı toprakları keşfetsinler diye kalabalık bir ekip kurdu.

Kendisi, bu gelişmekte olan küçük topluluğa olan sorumluluğunu ve gö-

revlerini yerine getirmek amacıyla yolculuğa katılmamıştı. Sigvatson, ke-

şif heyetinin başkanlığına küçük erkek kardeşi Magnus'u seçmişti.

Sigvatson, çok uzun süreceğine ve son derece çetin olacağına inandı-

ğı bu yolculuk için yüz kişi seçti. Haftalarca süren hazırlıktan sonra, en

küçük teknelerden altısının yelkenleri açıldı, kıyıda kalan erkekler, ka-

dınlar ve çocuklar, nehirden aşağı yola koyulacak olan küçük donanma-

dakilere el salladılar. Ancak, iki ayda tamamlanması planlanan keşif gezi-

si on dört ay süren destansı bir yolculuğa dönüştü. Teknelerini karadan

geçirmek zorunda kalmadıkça, yelkenlerden ve küreklerden yararlanan

adamlar, geniş nehirlerden ve Kuzey Denizi kadar büyük görünen göller-

den geçtiler. Adamlar, Avrupa'da veya Akdeniz'de rastladıkları nehirler-

den çok daha büyük bir nehirde yol aldılar. Büyük su yolunda üç yüz mil

ilerledikten sonra kıyıya çıktılar ve sık ağaçlı bir ormanda kamp kurdular.

Teknelerini de burada gizlemişlerdi. Sonra da tepelerde ve uçsuz bucak-

sız çayırlarda bir yıl sürecek keşif yürüyüşüne başladılar.

Normanlar, daha önce hiç görmedikleri garip hayvanlarla karşılaştı-

lar. Örneğin, geceleri uluyan, köpeğe benzeyen küçük yaratıklar ya da kı-

sa kuyruklu, kocaman kediler ve koskocaman kafalarında uzun boynuzla-

rı olan kocaman kürklü hayvanlar. Normanlar, bunları oklarıyla öldürü-

yorlardı ve etlerini de öküz eti kadar lezzetli bulmuşlardı.

Bu insanlar, bir yerde uzun süre kalmadıkları için Skraelingler, onla-

rı bir tehdit unsuru saymamışlardı ve hiç sorun çıkarmıyorlardı. Kâşifler,

Skraeling kabileleri arasındaki farklılığı hem büyüleyici, hem de eğlenceli

buluyorlardı. Skraeling kabilelerinin insanları arasında mağrur ve soylu

görünenler de vardı, iğrenç hayvanlardan bir gömlek üstün olanlar da.

Normanlar, aylar sonra, uzakta gökyüzüne yükselen muazzam dağla-

rı görünce duraladılar. Sonsuzluğa kadar uzayıp gittiğine inandıkları top-

Valhalla 'mn Yükselişi

19

rakların yarattığı hayranlık içinde kışın ilk karı yağmadan koloniye ulaş-

mak için geri dönmeye karar verdiler. Fakat yorgun yolcular yaz ortasın-

da, coşkulu bir şekilde karşılanacaklarına inanarak yerleşim bölgelerine

vardıklarında orada sadece üzüntü ve facia ile karşılaştılar. Koloninin tü-

mü yakılıp yerle bir edilmişti ve arkadaşlarından, eşlerinden ve çocukla-

rından geriye kalanlar ise sadece oraya buraya dağılmış kemiklerdi. Aca-

ba hangi korkunç anlaşmazlık; Skraelingleri koloniye baskın yapıp Vi-

kingleri böyle kılıçtan geçirmeye yöneltmişti? O barışçıl ilişkinin bozul-

masına neden olan şey neydi? Ölülerden hiç cevap gelmedi.

Magnus ile öfkeli ve kederli Normanlar, gemilerinin muhafaza edil-

diği mağaraya giden tünelin girişinin kayalarla kapatılmış olduğunu ve

gemilerin Skraelinglerde.n gizlenebildiğim fark ettiler. Kolonidekiler, Sk-

raelinglerin saldırısı sırasında nasılsa Sigvatson'un gençlik günlerinde ele

geçirdiği değerli öteberiyi ve kutsal eşyaları en çok değer verdikleri kişi-

sel eşyalarıyla birlikte gemilere doldurmayı başarmışlardı.

Istırap çeken savaşçılar, bu katliam sahnesine arkalarını dönüp ge-

mileriyle oradan uzaklaşabilirlerdi, fakat kaçmak onların genlerinde yok-

tu. İntikam ateşiyle yanıyorlardı, hem de intikam tutkusunun onların

ölümleriyle sona ereceğini bile bile. Fakat bir Viking için, düşmanla sava-

şırken ölmek kutsal ve de şanlı bir ölümdü. Ve bir de eşlerinin ve kızları-

nın Skraelingler tarafından köle yapmak için götürülmüş olmaları gibi

korkunç bir ihtimal de vardı.

Üzüntüden ve öfkeden çılgına dönen Vikingler, arkadaşlarından ve

ailelerinden kalanları tünelden mağaraya taşıdılar ve gemilere yerleştirdi-

ler. Ölülerini gelensksel törenle Valhalla'ya göndermeleri gerekiyordu.

Adamlar, Bjarne Sigvatson'un kalıntılarını saptayıp, onu kendi gemisine

yerleştirdiler. Cesedi ya da ceset parçalarını büyük bir pelerine sardılar,

iki çocuğunun kalıntılarını, hayattayken kazandığı değerli eşyaları ve yol-

culuk için kovalar dolusu yiyeceği yanma bıraktılar. Aslında Sigvatson'un

karısı Freydis'in cesedini de onun yanına bırakmayı çok istemişlerdi, ama

kadının cesedini bulamadılar, ayrıca kurban etmek için de bir canlı yara-

tık yoktu. Hepsini Skraelingler alıp götürmüşlerdi.

20

Clive Cussler

Geleneklere göre, gemiler ve onların ölü sahiplerinin gömülmeleri

gerekirdi, fakat bu imkânsızdı. Vikingler, Skraelinglerin toprağı kazıp

ölüleri çalmalarından korkuyorlardı. İşte bu yüzden kederli savaşçılar, tü-

nelin girişinin üzerindeki dev kayayı çekiçlerle parçalayıp mağaranın giri-

şinin tonlarca küçük taşla kapanmasını sağladılar, böylece mağara mü-

hürlenmiş oldu.

Normanlar, töreni tamamladıktan sonra savaşa hazırlandılar.

Onur ve cesaret, bu insanların kutsal saydıkları özelliklerdi. Yakında

savaşa başlayacaklarını bildikleri için de kendilerini çok zinde hissediyor-

lardı. Aslında, ruhlarının derinliklerinde savaşa, silahların çarpışmasına

ve kan kokusuna özlem vardı. Savaş, onların kültürünün bir parçasıydı;

çocukken babaları tarafından birer savaşçı olarak yetiştirilmişlerdi ve öl-

dürme sanatında ustaydılar. Vikingler, Alman ustaların iyi cins çelikten

işledikleri uzun kılıçları ve savaş baltalarını bilediler (bunlara çok değer

verilir ve tapılırdı). Kılıca da baltaya da sanki yaşıyormuş ve soluk alıyor-

muş gibi isim verilirdi.

Vikingler, gövdelerinin üst kısmını korumak için o şahane zincirden

örülmüş gömleklerini giymişler ve basit koni biçimindeki miğferlerini

takmışlardı, bazılarının burunlukları da vardı, ama hiçbiri boynuzlu değil-

di. Parlak renklerle boyanmış, ön kısımlarında demir çerçeve bulunan ve

arkadan tutturulan askıları bulunan tahta kalkanlarını almışlardı. Hepsi

de çok uzun ve keskin uçlu oklar taşıyorlardı. Bazıları geniş çift kenarlı

doksan santim uzunluğunda kılıçlar taşıyorlardı, diğerleri ise büyük savaş

baltası taşımayı tercih etmişti.

Herkes hazır olunca, Magnus Sigvatson, yüz kişilik Viking birliğini o

korkunç katliam yerinden üç mil kadar uzaktaki büyük Skraeling köyüne

doğru yola çıkardı. Köy, aslında yüzlerce kulübede yaşayan iki bin kadar

Skraeling ile ilkel bir kente benziyordu. Aldatmacılık ya da gizlilik diye

bir şey uygulanmadı. Vikingler, kuduz köpekler gibi uluyarak ağaçların

arasından fırladılar, köyü çevreleyen saldırgan insanlardan çok hayvanla-

rı uzakta tutmak için yapılmış alçak çitlerden atladılar.

Valhalla 'tun Yükselişi

21

Bu ani baskın, Skraelingleri gafil avlamıştı, şaşkın şaşkın öylece du-

rurlarken sürü hayvanları gibi parçalandılar. Skraelingler neler olduğunu

anlayıncaya kadar, beklenmedik saldırıyı düzenleyenler iki yüzden fazla

insanı katletmişlerdi. Skraelingler hemencecik beşli onlu gruplar oluştu-

rup karşı saldırıya geçtiler. Okların yabancısı değildiler ve taştan kaba

baltalar kullanıyorlardı, ama onların en çok kullandıkları silah ok ve yay-

dı ve çok geçmeden gökyüzünü bir ok yağmuru kapladı. Kadınlar da o

kargaşaya katıldılar, Vikingleri taşa tuttular, fakat bu taşlar düşmanın

miğferlerini ve kalkanlarını biraz eğriltmekten başka bir işe yaramadı.

Magnus, savaşçılarının önünde, bir elinde mızrak öbür elinde koca-

man bir baltayla savaşıyordu, silahların ikisi de kan içinde kalmıştı. O,

Vikinglerin beserkr diye tanımladıkları kişilerdendi. Bu sözcük yüz yıllar

boyunca, çılgın görünüşlü, düşmanlarını dehşete düşürmeye kararlı olan-

ları tarif eden beserkr'i yaratmıştı. Magnus, o kocaman baltasıyla Skra-

elinglere saldırıp yere sererken deliler gibi bağırıyordu.

Bu korkunç vahşet, Skraelingleri çaresiz bırakmıştı. Normanlarla bi-

re bir savaşmak isteyenler yenilmişler ve çok fazla kayıp vermişlerdi. An-

cak uğradıkları kayıplara rağmen sayıları asla azalmadı. Haberciler ya-

kındaki köylere koştular ve çok geçmeden takviye güçlerle geri döndüler

ve kayıplarının yerini doldurarak yeniden gruplar oluşturdular.

İlk bir saat içinde, intikamcılar, karşılarına çıkanı öldürerek köyün

altını üstüne getirip kadınlarını aradılar, fakat hiçbiri bulunamadı. Sade-

ce kadınların giyeceklerinden kalma kumaş parçalarının Skraeling kadın-

larının bir zafer nişanı gibi üzerlerinde taşıdıklarını gördüler. Kinin ötesi

öfkedir ve öfkenin ötesi isteridir. Vikingler, kadınlarının katledilmiş ol-

duklarına hükmettiler ve öfkeleri kanı donduran çılgınlığa dönüştü. Ko-

lonideki katliamdan sağ kurtulmayı başaran beş kadına zarar verilmediği-

ni ve onların başka köylerin reislerine hediye olarak sunulduklarını bilmi-

yorlardı. Vikinglerin vahşeti giderek arttı ve Skraeling köyünün toprağı

kan içinde kaldı. Fakat hâlâ Skraelinglere takviye gelmeye devam ediyor-

du ve zamanla akıntı ters dönmeye başladı.

22

Clive Cussler

Düşmanın karşısında şaşılacak derecede azınlıkta kalan ve aldıkları

yaralar ve yorgunluktan iyice güçsüzleşen Vikingler, Magnus Sigvat-

son'un çevresinde on kişi kalıncaya kadar savaştılar. Skraelingler artık öl-

dürücü kılıçlara ve baltalara karşıdan saldırıya geçmiyorlar; Normanların

kimi eğrilmiş, kimi parçalanmış oklarından da korkmuyorlardı. Büyük

gel-git dalgaları, küçük kuzeyli topluluğunu içine alıp savaşçıların çevre-

sinde dönenerek onların sonunu getirdi. Hayatta kalabilen çok az kişi, o

zalimce son gelinceye kadar sırt sırta dövüştü, taştan yapılmış baltaların

darbelerine sonuna kadar dayanmaya çalıştı.

Bu insanların son düşünceleri, kaybettikleri sevdikleri ve onları bek-

leyen şanlı ölüm oldu. Baltaları ve kılıçları ellerinde erkekçe ölüme gitti-

ler. Magnus, Sigvatson düşen son kişi oldu, onun ölümü de en trajik

ölümdü. Gelecekteki 500 yıl süreyle Kuzey Amerika'da koloni kurma

umuduyla birlikte yok oldu. Ve Sigvatson, zamanla onun izinden gide-

ceklere de kötü bir miras bırakarak öldü. Daha güneş batmadan, yüz ce-

sur Normanın hepsi, kılıçtan geçirdikleri binden fazla Skraeling savaşçıla-

rı, kadınlar ve çocuklarla birlikte ölümü buldu. Skraelingler, denizin karşı

yakasından gelen beyaz tenli yabancıların büyük bir tehdit oluşturdukla-

rım ve de ancak vahşice bir güçle önlenebileceklerini anlamışlardı.

Skraeling uluslarını bir şok dalgası sardı. Kabileler arasında yapılan

kanlı savaşların hiçbiri bu insafsız ölümlerle ve korkunç yaralanmalarla

bir benzerlik taşımıyordu. Bu büyük savaş, ilerde yaşanacak dehşet

saçıcı

savaşların çok eski dönemlerde yaşanmış bir başlangıcıydı.

İzlanda ve Norveç'te yaşayan Vikingler için Bjarne Sigvatson'un kur-

duğu koloninin akıbeti bir sır oldu. Onların öyküsünü anlatacak kimse

kalmamıştı ve başka göçmen kâşifler de o vahşi denizlerden geçip

onların

yolunu takip etmeye kalkışmamıştı. Koloniciler, yüzyıllar boyunca anlatı-

lan öykülerin unutulmuş bir dipnotu oldular.

DENİZİN

DERİNLİKLERİNDEN

GELEN CANAVAR

SSSiSiSîSl^SBSSBİSSSSîSSSgSgBİSİSiSgSSSiSBSSS:

Valhalla'nın Yükselişi

25

2 ŞUBAT, 1894

KARAYİPLER DENİZİ

Ahşap gövdeli eski savaş gemisi Kearsarge'de bulunanların hiçbiri,

başlarına gelmek üzere olan felaketi önceden tahmin edemezdi. Bayrağı

çekilmiş gemi, Amerika Birleşik Devletleri'nin Karayip Denizi ilgi alanla-

rını korumakla görevliydi ve de Haiti'den Nikaragua'ya giderken geminin

sancak tarafından bir mil kadar uzakta suda ilerleyen garip bir cisim gö-

rüldü. Berrak gökyüzünün altında görüş sahası ufka kadar uzuyordu ve

deniz sakindi, dalgacıkların boyu altmış santimi geçmiyordu. O hiç bilin-

meyen deniz canavarının kapkara kambur sırtı çıplak gözle de rahatça

görülüyordu.

Kaptan Leigh Hunt, pirinçten yapılmış dürbününden o yaratığa şaş-

kın şaşkın bakarken Birinci Subayı Teğmen James Ellis'a sordu. "Sen

bu-

nu neye benzetiyorsun?"

Ellis, sallanmasın diye küpeşteye bağlanan dürbünden uzaktaki cis-

me bakarken, "Benim ilk tahminim, onun bir balina olduğu, fakat şimdi-

ye kadar kuyruğunu dışarı çıkarmadan ya da suyun altına inmeden böyle

sürekli hareket eden bir balinaya hiç rastlamadım. Ayrıca tam ortasında

da büyük bir yığın var."

Hunt, "Bu, az görülen bir çeşit deniz yılanı olmalı," dedi.

26

Clive Cussler

Ellis, afallamış bir halde, "Benim bildiğim hayvanların hiçbirine ben-

zemiyor," diye mırıldandı.

"Onun insan eliyle yapılmış bir tekne olduğuna inanamıyorum."

Hunt kır saçlı, zayıf bir adamdı. Kayış gibi olan yüzü ve çukura kaç-

mış kahverengi gözleri güneş altında ve rüzgârda çok çok uzun zaman

kalmış birinin yüzü ve gözleriydi. Hunt çok ender yaktığı piposunu du-

daklarının arasına sıkıştırdı. Hunt Donanma'da görevli profesyonel bir

denizciydi, çeyrek yüzyıldan beri okyanuslarda dolaşıyordu ve

mükemmel

bir sicili vardı. Onu onurlandırmak için emekliye ayrılmadan önce Do-

nanma'daki en ünlü geminin komutanlığına atamışlardı. Hunt, yaşı kü-

çük olduğu için iç savaşa katılamamış, 1869 yılında denizcilik

akademisin-

den mezun olmuştu ve Kearsarge'ma komutanlığına getirilinceye kadar

da sekiz değişik savaş gemisinde görev yapmıştı.

Bu saygın gemi, ününü, otuz yıl önce Konfederasyon'un baskın ge-

misi Alabama'yı, Fransa'da Cherbourg açıklarında batırdığı zaman ka-

zanmıştı. Gerçi Kearsarge gemisiyle Alabama gemisi birbirlerinden farklı

değildiler, ama çarpışma başladıktan sonra aradan bir saat bile

geçmeden

Kearsarge, Alabama'yı bir enkaza dönüştürüvermişti. Geminin kaptanı ve

mürettebatı, anavatana döndükleri zaman, bu başarıdan ötürü onlara

minnet duyan Kuzeyliler tarafından kahraman ilan edilmişlerdi.

Daha sonraki yıllarda, gemi, dünyanın-dörtbir yanına yapılan yolcu-

luklarda kullanılmıştı. Geminin silahlap, savaştan on yıl sonra yeni batar-

yalarla değiştirilmişti. Geminin mürettebatı yüz altmış kişiydi. Çok eski

bir gemi olmasına karşın, hâlâ güçlü bir yumruğu vardı.

Ellis dürbünü bırakıp Hunt'a döndü. "Araştırma yapacak mıyız,

efendim?"

Hunt başını öne doğru salladı. "Saçak tarafına on derecelik bir dö-

nüş emri ver. Çarkçıbaşı Gribble'dan hızımızı tam yola çevirmesini rica

et, mürettebata da iki numaralı silah bölümüne gitmelerini ve de gözcü

sayısının iki katına çıkarılmasını söyle. Şu canavar neyin nesi olursa ol-

sun, onu gözden kaybetmek istemiyorum."

Valhalla 'nın Yükselişi 27

"Emredersiniz, efendim." Uzun boylu, dazlak başlı, sakallı bir adam

olan Ellis Hunt'ın emirlerini hemen yerine getirdi ve kısa bir süre sonra,

zamanın onurlandırdığı gemi hızını artırmaya başladı. Rüzgâra karşı iler-

lerken burnu dalgaların yarattığı beyaz köpük tabakalarım yarıyordu. Ge-

minin bacasından kalın bir siyah duman sütunu yükseliyordu, arada sıra-

da da dumanların arasında kıvılcımlar beliriyordu.

Yaşlı savaş atı yarışı sürdürürken güverteleri aşırı hızdan sarsılmaya

başlamıştı

Çok geçmeden, Kearsarge, hızını hiç değiştirmeden ilerleyen o ya-

bancı cisme yaklaşmaya başladı. Bir atış ekibi topu barutla doldurup geri

çekildi. Topçu subayı, dümencinin yanında duran Hunt'a şaşkın şaşkın

baktı.

"İki numaralı top dolduruldu ve atışa hazır, efendim."

Hunt megafondan bağırdı. "Canavarın burnunun yirmi beş metre

ilersine atış yapılsın, Bay Merryman."

Merryman, emri duyduğunu sadece bir el hareketiyle belli etti ve to-

pun yanında duran adama ve topun namlusunu yükseltmekle meşgul

olan bir başka adama işaret etti. "Kaptanı duydunuz. Canavarın burnu-

nun yirmi beş metre ilersine nişan alın."

Gerekli düzenleme yapıldı ve top ateşlendi, o koca silah gürleyerek

sarsıldı. Atış mükemmele yakındı ve top mermisi o dev yığının hemen

önüne düştü. Hayvan ya da makine, her ne ise bu müdahaleden hiç etki-

lenmedi ve rotasında en küçük bir değişiklik yapmadan yine aynı hızla

yoluna devam etti.

Ellis hafifçe sırıtarak, "Canavar bizim stop atışımızdan pek etkilen-

memişe benziyor," dedi.

Hunt dürbünüyle canavarı incelerken, "Sanırım bunun hızı on mil,

bizimkisi ise 12 mil," dedi.

"On dakika sonra onun yanına varmış olmalıyız."

"Onun yüz elli metre yakınına gelince tekrar ateş edilsin. Bu kez to-

pun mesafesi on beş metre olsun."

28

Clive Cussler

Makine dairesindeki mürettebat dışında herkes, her geçen dakika

geminin sancak tarafına biraz daha yaklaşan canavarı görmek için güver-

tede küpeştelere yaslanmıştı. Suda çok küçük dalgalanma vardı ama su-

yun altında dönenen beyaz bir köpük yığını fark ediliyordu. Daha sonra

canavarın arkasındaki yığında bir parıltı dikkat çekti.

Hunt, "Eğer gerçeği bilmesem, güneşin bir çeşit pencere ya da kapı-

da yansıma yaptığını söyleyebilirdim," dedi.

Ellis mırıldandı. "Bugüne kadar hiçbir deniz canavarına pencere ta-

kıldığı görülmedi."

Atış ekibi topu yeniden doldurup, mermiyi fırlattı, o da canavarın

önüne on beş yirmi metre yakınında suya düştü. Hâlâ hiçbir tepki yoktu.

Canavar, sanki Kearsarge gemisi gelip geçici bir sıkıntı kaynağıymış gibi

yoluna devam etti. Artık canavara yeterince yaklaşmışlardı ve Kaptan

Hunt ile mürettebatı, canavarın üzerinde geniş yuvarlak kuvartz lombar

kapaklan bulunan üçgen şeklinde bir yapı gördüler.

Hunt hayretle, "Bu insan yapısı bir gemi," diye kesik kesik mırıldan-

dı.

Ellis, "Bunun mümkün olduğuna inanamıyorum," dedi. "Böylesine

inanılmaz bir tekneyi kim inşa edebilir?"

"Eğer Amerika Birleşik Devletleri değil ise, İngiliz ya da Alman ya-

pımıdır."

"Bunu nereden bilebiliriz ki? Gemide hiç bayrak yok."

Onlar gemiyi merakla izlerlerken, tekne de yavaş yavaş dalgaların al-

tına kayıp gözden kayboldu. Kearsarge gemisi tam o esrarengiz geminin

kaybolduğu noktamn üzerinden geçti, fakat mürettebat derinliklerde o

geminin izini göremedi.

Denizcilerden biri Hunt'a seslendi. "Gemi gitmiş, kaptan."

Hunt da bağırarak karşılık verdi. "Dikkat et, gemiyi görmeye çalış.

Beyler, daha iyi gözlem yapabilmek için birkaç kişi de arka tarafa geçsin."

Ellis sordu. "Gemi tekrar ortaya çıkarsa, ne yapacağız?"

"Eğer kimliğini açıklamazsa onun karnını mermiyle doldururuz."

Valhalla'nın Yükselişi

29

Kearsarge gemisi o canavarla tekrar karşılaşabilmek için giderek aza-

lan bir ümitle denizi karış karış ararken aradan saatler geçti, günbatımı

geldi çattı. Tam Kaptan Hunt artık aramaktan vazgeçmek üzereydi ki, di-

reğin tepesindeki gözcülerden biri aşağıya seslendi.

"Canavar, sancak tarafında beş yüz metre kadar ilerde, bize doğru

geliyor."

Subaylar ve tayfalar hemen sancak tarafındaki küpeştelere koştular

ve denize baktılar. Ortalık hâlâ gemiyi rahatça görmelerini sağlayacak

kadar aydınlıktı. Gemi, çok büyük bir hızla, Kearsarge'e, doğru geliyordu.

Arama sırasında topçular, toplarını ateş etmeye hazır duruma geti-

rip sabırla beklemişlerdi. Geminin iskele tarafındaki silahlı tayfalar he-

men silahlarını omuzlayıp yaklaşan gemiye nişan aldılar.

Merryman, onlara, "Geminin hızla ilerlemesine izin verin ve tepesin-

deki çıkıntıyı hedef alın," diye emretti.

Düzenlemeler yapıldı ve canavar gözlerinin önünde belirince, topla-

rın namluları gemiye çevrildi. Sonra Hunt, "Ateeşş!" diye bağırdı.

Kearsarge'm sekiz topundan altısının namlularından ateş ve duman

yükselirken gümbürdediler. Dürbünüyle olanları izleyen Hunt, yirmi iki

santim çaplı topların ikisinden atılan mermilerin, geminin iki yanma çar-

pıp denize düştüklerini gördü. Diğer toplardan atılan mermiler de hede-

fin çevresinde suları yukarıya fışkırttıklarına tanık oldu. Daha sonra da

en büyük topun mermisinin geminin arka kısmına çarptığını ve suya atı-

lan bir taş gibi kayarak denize düştüğünü gördü.

Hunt afallamış bir halde, "Bu gemi zırhlı," dedi. "Bizim mermiler ge-

miye iğne deliği bile açamadılar."

Korkutan düşman, hiçbir yara almadan burnunu Kearsarge'nin göv-

desine çevirmiş hızını giderek artırarak büyük darbeyi indirmek için onla-

ra yaklaşıyordu.

Topçular, korku içinde büyük bir telaşla topları tekrar doldurdular,

gemi çok yakındaydı ve topların namlularını gemiyi hedef alabilecek ka-

dar alçaltamıyorlardı. Gemideki deniz piyadeleri tüfekleriyle gemiye ateş

30

Cilve Cussler

etmeye başladılar. Subaylardan bazıları küpeştelerin üzerine çıkıp bir el-

leriyle direğe tutunurlarken bir elleriyle de ateş etmeye çalışıyorlardı

Zırhlı gövdeye bir tayfun gibi yağan mermiler geminin yanından geçip gi-

diyordu.

Hunt ile mürettebatı, gemilerine çarpmak üzere olan kâbusa inan-

mayan gözlerle bakıyorlardı. Hunt gözlerini uzun puro şeklindeki gemiye

mıhlamış, kaçınılmaz çarpışmadan zarar görmemek için küpeşteye sıkı

sı-

kı tutunmuştu.

Fakat beklenen şok hiç gerçekleşmedi. Mürettebatın hissedebildiği

tek şey güvertelerin altından gelen hafif bir sarsıntı oldu. Çarpışma, bir

rıhtıma hafifçe vurmaktan pek de farklı değildi. Duyulan tek ses tahtala-

rın gıcırtısıydı. İşte zamanın donup kaldığı o anlarda, şu dünyaya ait ol-

mayan şey, Kearsarge'nin meşe tahtasından yapılma omurgasını, bir

cani-

nin kurbanına sapladığı bıçak gibi makine dairesine kadar yarmıştı.

Hunt'ın dehşetten ağzı açık kaldı. Sualtı canavarının tepesindeki o

piramit şeklindeki yapının büyük camından birinin yüzünü görür gibi ol-

du. Adamın sakallı yüzünde sanki üzgün bir ifade var gibiydi, sanki içer-

deki adam, gemisinin neden olacağı felaketten pişmanlık duyuyormuş gi-

biydi.

Sonra o esrarengiz gemi çarçabuk gerileyip denizin derinliklerine

daldı.

Hunt, Kearsarge gemisinin sonunun geldiğini biliyordu. Aşağıda de-

nizin suyu, kargo bölümüne ve mutfağa akıyordu. Gövdede açılan yara,

su hattının hemen iki metre kadar aşağısındaydı. Savaş gemisi, iskele ta-

rafına doğru yan yatmaya başlarken sular da içeriye büyük bir hızla dol-

maya başlamıştı. Geminin hemen batmasını önleyen tek neden bölmeler-

di. Hunt, denizcilik kurallarına uyarak, sanki gemi savaşa hazırlanıyor-

muş gibi bölmelerin kapatılmasını emretmişti. Suyun içeri hücumu bir

bakıma önlenmişti, ama suyun korkunç basıncına bölmelerin daha ne ka-

dar dayanabileceği belli değildi.

Valhalla'nın Yükselişi

31

Hunt olduğu yerde hızla dönüp uzaklığı iki mili bile bulmayan mer-

can adasına baktı. Sonra dümenciye dönüp bağırdı. "Dümeni kır, sancak

tarafındaki mercan kayalığına doğru gidelim." Kaptan sonra da makine

dairesine tam yol gidilmesini emretti. Hunt'ı düşündüren tek şey, bölme-

lerin suyun basıncına daha ne kadar dayanıp makine dairesinin sularla

dolmasını önleyebileceğiydi. Kazanlar buhar ürettiği sürece, kaptan da

gemisini batmadan karaya ulaştırabileceğini hesaplıyordu.

Geminin burnu ağır ağır mercan adasına döndü ve hızını artırdı. Bi-

rinci Subay Ellis'in tahlisiye sandallarıyla kaptanın botunun suya indiril-

mesi için Hunt'tan emir beklemesi gerekmiyordu. Makine dairesinde ça-

lışanlar dışında mürettebatın tümü güvertede toplanmıştı. Adamların

hepsi de gözlerini ağır ağır yaklaşan mercan kayalarına dikmişlerdi. Ka-

zanlar çılgınca bir telaşla ateşlenirken geminin pervanesi de bulanık sula-

rı yarıyordu. Adamlar, bir gözleri açık ocakta öbür gözleri çatırdamaya

başlayan bölmede, ocağa kömür atıyorlardı. Korkunç bir ölümle araların-

daki tek engel, o çatırdayan bölmelerdi.

Pervanenin uskuru, suyun içinde şöyle bir döndü ve gemiyi herkesin

kurtuluş saydığı yöne doğru çevirdi. Suyla dolduğu için ağırlaşan ve san-

cak tarafına altı derece daha eğilen geminin dümenini kontrol altında

tutmak zorlaşmıştı, bu nedenle dümenci yardım istedi.

Mürettebat, tahlisiye sandallarının başında durmuş, sandallara binip

gemiyi terk etmek için Hunt'ın beklenen emrini vermesini bekliyordu.

Adamlar, güvertenin döşemesi ayaklarının altında kayarken sıkıntılı sı-

kıntılı ayak değiştirdiler. Suyun derinliğini ölçsün diye tayfalardan biri ge-

minin burnuna gönderildi. Adam, kurşun ağırlıklı halatla derinliği ölçe-

cekti. Biraz sonra tayfa, suyun derinliğini kulaç hesabıyla açıkladı.

Tayfa sesinde iyimserliğin izi olmadan, "Yirmi kulaç," diye bağırdı.

"Ve giderek yükseliyor."

Kearsarge gemisinin dibe vurması için suyun otuz metre daha yüksel-

mesi gerekiyordu. Hunt'a göre, o daracık mercan adasına, sarhoş bir sü-

müklüböceğin hızıyla yaklaşıyorlardı.

32

Clive Cussler

Kearsarge gemisi her geçen dakika biraz daha sulara gömülüyordu.

Geminin eğikliği on dereceye yaklaşmıştı ve düzgün bir rota izlemek ner-

deyse imkânsızdı. Mercan kayalıkları yaklaşıyordu. Adamlar, mercan ka-

yalarına çarpan dalgaları ve güneş altında parıldayan mercanları görebili-

yorlardı.

Dümenci bağırdı. "Beş kulaç ve hızla yükseliyor."

Hunt adamlarının hayatını tehlikeye atmayacaktı. Kaptan tam gemi-

yi terk etme emrini vermek üzereyken Kearsarge'm gövdesi denizin dibin-

deki mercan kayalarına sürtündü ve bir süre mercanlar arasında ilerleyip

on beş derece yan yatarak karaya vurdu.

Dümenci çabalamaktan yüzü kızarmış ve kolları yorgunluktan uyuş-

muş bir halde dümeni hâlâ sıkı sıkı tutarken, "Tanrı'ya şükürler olsun,

kurtulduk," diye mırıldandı.

Ellis, Hunt'a, "Gemi karaya iyice yerleşti," dedi. "Sular da çekiliyor,

bu yüzden bizim ihtiyar kız, hiçbir yere gidemez."

Hunt üzgün bir tavırla, "Doğru," diye bu sözleri onayladı. "Eğer gemi

kurtarılamazsa, çok yazık olur."

"Eğer geminin alt kısmı parçalanmamışsa, kurtarıcılar onu çekebilir-

ler."

"Olanların sorumlusu o lanet olasıca canavar. Eğer gerçekten bir

Tanrı varsa, o canavar da bu yaptıklarının cezasını çekecektir."

Ellis alçak bir sesle, "Belki de o şimdiden cezalandırıldı," dedi. "Çar-

pışmadan sonra çok büyük bir hızla denize daldı. O geminin de burnu ha-

sar görmüş olmalı."

"Geminin neden bizi varlığından haberdar etmediğini ve bizi uyar-

madığını anlayamıyorum."

Ellis düşünceli düşünceli, Karayip Denizi'nin turkuvaz mavisi suları-

na baktı. "Vaktiyle bir yazı okuduğumu hatırlıyorum, otuz yıl kadar önce,

savaş gemilerimizden Abraham Lincoln'un esrarengiz bir metal canavarla

karşılaşmasıyla ilgiliydi. Canavar, geminin dümenini parçalamış."

Hunt sordu. "Bu çarpışma nerede olmuş?"

Valhalla'nın Yükselişi

33

"Sanırım, Japon Denizi'nde. Ve şu son yirmi yıl içinde en az dört İn-

giliz savaş gemisi esrarengiz bir şekilde kayboldu."

Hunt giderek artan bir öfkeyle enkaz haline gelen gemisine bakınarak,

"Donanma Bakanlığı burada olanlara asla inanmayacak," dedi. "Eğer

askeri

mahkemeye

verilip

Donanma'dan

atılmazsam

kendimi

şanslı

sayacağım."

Ellis, kaptana güvence verdi. "Seni destekleyecek tam yüz altmış ta-

nığın var."

"Hiçbir kaptan gemisini kaybetmek istemez, hele hele niteliği bilin-

meyen bir metal canavara yenik düşmeyi kesinlikle kendine yediremez."

Kaptan, denize baktı, şimdi aklı yapılması gereken işlerdeydi. "Malzeme-

leri sandallara yüklemeye başlayın. Kıyıya çıkacağız ve kurtarılmayı

kara-

da, sağlam zemin üzerinde bekleyeceğiz."

"Ben haritaları inceledim, efendim. Buraya Roncador Kayalığı adı

verilmiş."

Kaptan üzgün bir tavırla, "Pek berbat bir yer burası," dedi. "Böylesi-

ne gösterişli bir gemi için de gerçekten üzüntü verecek bir son."

Ellis bir selam çakıp mürettebata sandallara yiyecek, çadır bezi ve

kişisel eşyalarını yüklemeleri için emirler vermeye başladı. Yarım ayın ışı-

ğı altında, gece boyunca çalıştılar ve ertesi gün de kamp kurmak ve kıyı-

daki ilk yemeklerini yemek için çalışmayı sürdürdüler.

Hunt, Kearsarge'den ayrılan son kişi oldu. Geminin yanında bekle-

yen sandala binmek için merdivenlerden inmeye başlamadan önce dura-

ladı ve çırpıntılı sulara baktı. O kara canavardaki pencereden ona bakan

sakallı adamı ölünceye kadar unutamayacaktı. Hunt, kendi kendine mı-

rıldandı. "Kimsin sen? Sağ kalabildin mi? Eğer hâlâ yaşıyorsan, bizden

sonraki kurbanın kim olacak?"

Bu olaydan sonra kaptan, ölünceye kadar geçen yıllar boyunca, ne

zaman tüm mürettebatıyla kaybolan bir savaş gemisinden söz edilse, o

canavardaki adamın bundan sorumlu olabileceğini düşündü.

Kearsarge gemisinin subayları ve tayfaları, ufukta bir duman görü-

nünceye kadar, iki hafta boyunca karada zorlanmadan yaşadılar. Hunt,

F:3

34

Clive Cussler

Birinci Subay Ellis'in komutasında bir tekneyi yardım istemeye gönderdi.

Adamlar açıktan geçen bir buharlı gemiyle karşılaştılar, bu gemi Hunt ile

adamlarını alıp Panama'ya götürdü.

Ne gariptir ki, Hunt ile mürettebatı Amerika Birleşik Devletleri'ne

döndükleri zaman, hiçbir soruşturma yapılmadı, bu gerçekten hiç alışıl-

mamış bir durumdu. Sanki Donanma Bakanı ve amiraller, bu olayı sessiz

sedasız halının altına süpürüvermek ister gibiydiler. Kaptan Hunt, hiç

beklemediği halde emekliye ayrılmadan önce terfi ettirilip kaptanlığı res-

mileştirildi. Birinci Subay Ellis de terfi ettirilmiş ve Helena adındaki en

yeni savaş gemisinin komutanlığına atanmıştı ve Küba sularındaki İspan-

yol-Amerikan deniz savaşma katılmıştı.

Kongre, Kearsarge gemisinin, Roncador Kayalıklarından ülkedeki

tersanelerden birine taşınması için 45 bin dolar harcanmasına izin verdi.

Fakat yakınlardaki adalarda yaşayan yerlilerin geminin pirinç, bakır ve

demirlerini eritmek için yangın çıkarmış oldukları anlaşıldı. Geminin top-

ları çıkarıldı ve kurtarıcılar geminin gövdesini mercan mezarında çürü-

meye bırakarak geri döndüler.

BÖLÜM 1

YANGIN

\

Valhalla 'nın Yükselişi

37

1

15 TEMMUZ, 2003

GÜNEY PASİFİK OKYANUSU

Eğer felaket, aylar öncesinden titiz bir araştırma ve değerlendirme

ile planlanmış olsaydı bundan daha büyük bir facia yaratılamazdı. Çıkabi-

lecek aksiliklerin hepsi tahmin bile edilemeyecek şekilde yaşandı. Eme-

rald Dolphin adındaki lüks yolcu gemisi yanıyordu ve gemide bulunanla-

rın hiçbiri ne bir işaret görmüş, ne de bir önseziye kapılmıştı, en küçük

bir tehlike kuşkusu bile duymamışlardı. Oysa alevler ağır ağır alışveriş

köyünün ilersindeki düğün salonuna doğru ilerliyordu.

Subaylar yaklaşan felaketten habersiz, köprüde nöbet tutmakla meş-

guldüler. Geminin otomatik yangın uyarı sistemlerinin ve destek birimle-

rinin hiçbiri bir soruna işaret etmiyordu. Geminin tümünde yangını haber

veren uyarı sistemlerinin elektronik şeması da bir yeşil ışık deniziydi. Ki-

lisedeki yangını belirtmesi gereken düğme de kırmızı ışık vermiyordu.

Sabah saat 04.00'de, yolcuların hepsi kamaralarında uyuyordu. Eme-

rald Dolphin gemisi, Avustralya'nın Sidney Limanı'ndan Tahiti adalarına

doğru güney denizinde ilerlerken, barlar ve dinlenme salonları, o şahane

kumar salonu, gece kulübü ve balo salonu bomboştu. Daha bir yıl önce

denize indirilip, sefere çıkmaya hazırlanan Emerald Dolphin'in bu ilk yol-

culuğuydu. Bu gemi, diğer yolcu gemilerinin zarif çizgilerine sahip değil-

38

Clive Cussler

di. Gövdesi, tam ortasında dev bir disk bulunan çok büyük bir çizmeye

benziyordu. Altı güverteli süper tekne yuvarlaktı ve gövdenin başıyla kıçı

arasında kırk beş metre büyüklüğünde bir daire oluşturuyordu. Bu süper

yapının, bir bakıma, Uzay Yolu dizisinin Atılgan uzay gemisine benzediği

söylenebilirdi. Geminin hiç bacası yoktu.

Blue Seas Yolculuk Şirketi'nin gururu olan yeni geminin altı yıldıza

layık görüleceği ve de özellikle süslü bir Las Vegas otelini hatırlatan iç I

bölümleriyle çok rağbet gören bir yolcu gemisi olacağı kesindi. Gemi ilk

yolculuğuna çıkmıştı ve kamaralarının hepsi doluydu. İki yüz yirmi beş

metre uzunluğunda ve elli bin ton ağırlığındaki gemi, bin altı yüz yolcu

taşıyordu ve dokuz yüz hizmetli bu yolculara hizmet ediyordu.

Emerald Dolphin'm gemi mimarları, beş yemek salonu, üç bar, din-

lenme bölümleri, kumar salonu, balo salonu, tiyatro ve kamaralarda ultra

modern göz kamaştırıcı ışıklar sağlamak için büyük çaba harcamışlardı.

Geminin dörtbir yanı inanılmaz renklerde camlarla kaplıydı. Krom, pi-

rinç ve bakır levhalar duvarları ve tavanları süslüyordu. Gemideki eşya-

nın tümünü çağdaş sanatçılar ve ünlü tasarımcılar tasarlamışlardı. Ben-

zersiz aydınlatma sistemi, gemide semavi bir hava yaratmıştı ya da en

azından tasarımcının öbür dünyaya gidip de geri dönmüş olanların anlat-

tıklarından esinlenerek ortaya çıkardığı semavi görüntü buydu. Dışardaki

gezinti güverteleri dışında gemide yürümeye pek ihtiyaç yoktu. Gemi,

asansörler, hareket edenrampalar ve elektrikli yürüme alanlarıyla doluy-

du. Her yanı camla kaplı asansörlere, çok kısa bir yürüyüşten sonra ulaş-

mak mümkündü.

Spor güvertesi, kısa bir dört delikli golf sahası, Olimpik boyutlarda

yüzme havuzu, basketbol sahası ve muazzam bir cimnastik salonunu

kapsı-

yordu. İki mahalle uzunluğunda ve üç güverte yüksekliğinde bir alışveriş

bulvarı, sanki Oz'unr> Emerald kentinden alınıp oraya getirilmiş gibiydi.

Gemi, aynı zamanda, bir yüzen soyut ekspresyonist sanatlar müze-

siydi. Jackson Pollock, Paul Klee, Willem de Kooning ve diğer isim yap-

r) Oz Büyücüsü isimli fantastik masalda anlatılan şehir.

Valhalla 'nın Yükselişi

39

iniş sanatçıların tabloları gemiyi süslüyordu. Henry Moore'un eseri bronz

heykeller ana yemek salonunda platin kaideler üzerine yerleştirilmişlerdi.

Sadece bu koleksiyon yetmiş sekiz milyon dolar değerindeydi.

Kamaralar daire şeklindeydi ve hiç sivri köşe yoktu. Hepsi de çok

büyüktü ve birbirinin aynısıydı. Emerald Dolphin'de ne küçük kamaralar

ne de teras katı daireler vardı. Bu gemininiasarımcıları, sınıf ayırımcılığı-

nı kabul etmiyorlardı. Mobilya ve dekor da bir bilimkurgu filminin setini

anımsatıyordu. Yatakları gerektiğinde yükseltmek mümkündü, şilteler

çok yumuşaktı ve baş uçlarında yumuşak ışık veren lambalar vardı. İlk ya

da ikinci halayına çıkmış yolcular için tavana aynalar, iliştirilmişti. Banyo-

larda, yabancı bir gezegende yetiştirilmiş izlenimini yaratan tropikal böl-

ge çiçekleriyle bezenmiş bir bölme vardı. Emerald Dolphin ile yolculuk

yapmak, başka gemilerle yolculuk yapmaya hiç ama hiç benzemiyordu.

Geminin tasarımcıları, gelecekte, yolcularının nereden geleceklerini

de tahmin edebilmişlerdi ve gemiyi yenilik meraklısı gençlerin zevkine

göre düzenlemişlerdi. Yolcuların çoğu, iyi isim yapmış doktorlar, avukat-

lar, küçük ve büyük iş sahipleriydi. Çoğu ailesini de getirmişti. Tek başına

yolculuk yapanlar azınlıktaydı. Oldukça kalabalık bir yaşlı yolcu grubu

vardı, bunlar da paranın satın alabileceği her şeye sahip kişilerdi.

Yemekten sonra, genç çiftlerin çoğu, balo salonunda, listelerde yer

alan parçaları çalan bir topluluğun eşliğinde dans ediyorlar ya gece klü-

bünde eğleniyorlar ya da kumar salonunda kumar oynuyorlardı. Çocuklu

aileler, tiyatroyu tercih ediyorlardı. Burada geminin tiyatro topluluğu

Broadway'de son günlerde büyük başarı sağlayan Sonofagun From

Arizo-

na isimli oyunu izliyorlardı. Sabah üçe doğru güverteler ve dinlenme sa-

lonları boşalmış oluyordu. O gece uykuya yatan yolcuların hiçbiri şu eski

amansız biçerdöverin tırpanını Emerald Dolphin'e doğru sallamakta ol-

duğunu düşünemezdi.

Kaptan Jack Waitkus, kamarasına çekilmeden önce üst güverteleri

üstünkörü gözden geçirdi. Yolcu gemileri standartlarına göre yaşlı sayı-

lan Kaptan Waitkus'un altmış beşinci doğum gününe sadece beş gün kal-

mıştı. Bu yolculuktan sonra denizlerde kalmak gibi bir hayali yoktu. Şir-

40

Clive Cussler

ketin yöneticileri, kaptana, gemi Sidney'e gidip geri dönerek ilk yolculu-

ğunu tamamlar tamamlamaz kendisinin de artık geri dönmemek üzere

karaya çıkacağını bildirmişlerdi. Aslında Waitkus da emeklilik günlerini

iple çekiyordu. Kaptan, karısıyla birlikte çok güzel, on üç metre boyunda

bir yelkenli gemide yaşıyordu. Karı koca, yıllardan beri bir dünya yolculu-

ğuna çıkmayı düşlüyorlardı. Kaptan Waitkus, Atlantik Okyanusu'ndan

Akdeniz'e kadar izleyecekleri rotayı kafasında çizmişti bile.

Kaptan Waitkus, şirkete uzun yıllar yaptığı üstün hizmetin karşılığı

olarak Emerald Dolphin'i bu ilk yolculuğunda yönetmekle görevlendiril-

mişti. Kaptan şişman bir adamdı, biraz da neşeli bir Falstaff a(,) benziyor-

du, sadece onun sakalı yoktu. Mavi gözlerinin içi gülüyordu ve dudakları

her zaman sıcak bir gülümsemeyle kıvrılmış gibiydi. Yolcularının arasına

karışmaktan hoşlanmayan pek çok uzak yol kaptanının aksine, Kaptan

Waitkus, yolcularının arasında olmaktan zevk alıyordu. Yemek salonun-

daki sofrasında konuklarına, Liverpool'da çocuk sayılacak bir yaşta ev-

den kaçıp denizci olduğunu, doğudaki buharlı gemilerde çalışıp kademe

kademe nasıl yükseldiğini anlatırdı. Kaptan çok çalışmış ve kaptanlık sı-

navlarını geçip sonunda yüksek lisans diplomasını almıştı. Daha sonra

da

on yıl süreyle, Blue Seas Yolculuk Şirketi'nde ikinci ve birinci kaptan ola-

rak çalışmış ve son olarak da Emerald Dolphin'in kaptanı olmuştu. Kap-

tan Waitkus, çok ünlü bir denizciydi ve şirketin yöneticileri onun ayrılma-

sını hiç istemiyorlardı, fakat şirketin politikası emekli olmasını gerektiri-

yordu ve şimdi ona bir ayrıcalık tanımayı doğru bulmuyorlardı.

Kaptan Waitkus yorgundu, fakat sualtı hazineleriyle ilgili kitapların-

dan birinden şöyle birkaç sayfa okumadan asla uykuya dalmazdı. Kapta-

nın aklında, Fas açıklarında olduğu sanılan altın yüklü bir batık gemi var-

dı ve emeklilik yolculuğunda özellikle onu aramayı kafasına koymuştu.

Kaptan, uykuya dalmadan önce köprüyü son bir kez aradı ve her şeyin

yolunda olduğunu öğrendi.

<*> Shakespeare'in Henry IV ve Windsor'un Şen Kadınları

oyunlarındaki karakterlerden bi-

ri.

Valhalla'nın Yükselişi

41

Sabah saat 04.00 sularında, İkinci Kaptan Charles McFerrin, gemide

her zamanki turunu yaparken burnuna bir duman kokusu geldi. Havayı

koklayınca, duman kokusunun, gemide butiklerin ve hediyelik eşya dük-

kânlarının bulunduğu alışveriş bulvarının bir ucunda çok daha keskin ol-

duğunu fark etti. Hiç alarm zili duymadığı için de meraklanmıştı, kokuyu

izleyerek düğün salonunun önüne gelinceye kadar yürüdü. Kapının arka-

sındaki sıcaklığı hissederek kapıyı çekip açtı.

Düğün salonu alev alev yanıyordu. Afallayan McFerrin, o dayanıl-

maz sıcaklıktan uzaklaşmak için gerilerken ayağı takılıp yere düştü. Mc-

Ferrin çarçabuk kendini toplayıp telsiziyle köprüyü aradı ve avaz avaz ba-

ğırarak emirlerini sıraladı. "Uyanın Kaptan Waitkus. Düğün salonunda

yangın var. Alarm zillerini çalın, hasar kontrol bilgisayarını programlayın

ve yangın kontrol sistemlerini çalıştırın."

Birinci Kaptan Vince Sheffield, hemen yangın sistemi konsoluna dön-

dü. Işıkların hepsi yeşildi. "McFerrin, yangın olduğundan emin misin? Bu-

rada hiçbir belirti yok da."

McFerrin mikrofonun ağızlığına bağırdı. "Bana güven. Burası cehen-

nem gibi ve yangın kontroldan çıkmış."

Sheffield sordu. "Peki yağmurlama sistemi harekete geçmemiş mi?"

"Hayır, burada kesinlikle yanlış bir şeyler var. Yangın söndürme sis-

temi çalışmıyor ve ısı alarmı da verilmemiş."

Sheffield ne diyeceğini bilemiyordu. Emerald Dolphin gemisi, deniz-

deki gemilerin hepsinden daha gelişmiş yangın alarmı ve kontrol sistemi-

ne sahipti. Bu da olmayınca hiçbir seçenek kalmıyordu. Her şeyin yolun-

da olduğunu gösteren konsola şaşkın şaşkın bakarak, öyle donup

kalması

ona zaman kaybettirdi. Sonra köprüdeki yardımcı kaptan Cari Harding'e

seslendi. "McFerrin, düğün salonunda yangın çıktığını bildirdi. Yangın

kontrol konsolunda böyle bir belirti yok. Sen aşağı inip durumu araştır."

McFerrin, yangın söndürme aygıtlarıyla çılgın gibi giderek yükselen

alevlerle boğuşmaya çalışırken yine çok değerli zaman kaybedildi, fakat

adam, sanki büyük bir orman yangınını bir çuval parçasıyla söndürmeye

çalışır gibiydi. McFerrin tek başına alevlerle boğuşurken yangın salonun

42

Clive Cussler

ötesine de sıçramıştı. Adamcağız, otomatik yağmurlama sisteminin çalış-

mamasına akıl erdiremiyordu. Eğer tayfalar gelip de su vanalarını açmaz-

lar ve hortumlarla alevlere su sıkmazlarsa alevlerin durdurulması imkân-

sız olacaktı, fakat oraya sadece Harding geldi, o da alışveriş bulvarından

doğru sallana sallana yürüyordu.

Harding felaketin boyutlarını görünce afalladı, hele McFerrin'in tek

başına kaybedilmek üzere olan bir savaşı sürdürdüğünü görünce

şaşkınlı-

ğı büsbütün arttı. Harding hemen köprüyü aradı. "Sheffield, Tanrı aşkı-

na! Aşağıda korkunç bir yangın fırtınası var ve yangınla savaşmak için

eli-

mizde küçük yangın söndürme aygıtlarından başka hiçbir şey yok... Yan-

gın ekibine haber ver ve yangın kontrol sistemini çalıştır."

Sheffield hâlâ olanlara inanamıyordu, düğün salonundaki yangın

söndürme sistemini harekete geçirmeden önce bir an bocaladı. Sonra

dü-

ğün salonundaki adamlara, "Sistem çalışmaya başladı," diye haber verdi.

McFerrin bağırdı. "Hiçbir şey olmuyor. Acele et, be adam! Bu yangı-

nı tek başımıza dur duramayız."

Sheffield sanki rüya görür gibi, sonunda itfaiye bölümü subayını ara-

yıp yangını haber verdi, sonra da Kaptan Waitkus'u uyandırdı.

"Efendim, düğün salonunda yangın ihbarı aldım."

Waitkus hemen uyandı. "Yangın kontrol sistemleri müdahaleye baş-

ladı mı?"

"Olay yerinde olan subaylar McFerrin ve Harding, sistemlerin çalış-

madığını bildirdiler. Onlar yangını küçük aygıtlarla söndürmeye çalışıyor-

lar."

"İtfaiyecileri ara, hortumların başına adam göndersinler."

"Bunu yaptım, efendim."

"Tahlisiye teknelerinin sorumlularına işbaşı yapmalarını bildir."

"Peki, efendim. Hemen."

Waitkus telaşla giyinirken, iki bin beş yüz yolcu ile mürettebatın,

tahlisiye teknelerine bindirilip gemiyi terk etmeleri için emir vermesini

gerektirecek acil bir durumun varlığına aklı yatmamıştı, ama her türlü

tedbiri almaya kararlıydı. Kaptan telaşla köprüye gitti ve hemen yangın

Valhalla 'nın Yükselişi

43

kontrol konsolunu inceledi. Konsol hâlâ yeşil ışıklarla parıldıyordu. Eğer

bir yangın varsa, şu gelişmiş sistemlerin hiçbiri o yangını saptayamadığı

gibi, otomatik olarak harekete geçip söndürme girişiminde de bulunma-

mıştı.

Kaptan kuşkuyla, "Bundan emin misin?" diye Sheffield'e sordu.

"McFerrin ile Harding, düğün salonunda giderek şiddetlenen bir

yangın olduğuna yemin ediyorlar."

"Bu imkânsız." Waitkus telefonu açıp makine dairesini aradı.

İkinci çarkçı Joseph Barnum telefona cevap verdi. "Makine dairesi.

Ben, Barnum."

"Kaptan arıyor. Sizdeki yangın kontrol ve uyarı sistemleri geminin

herhangi bir noktasında bir yangının varlığını belirtiyor mu?"

"Bir saniye." Barnum dönüp büyük panele baktı. "Hayır, efendim,

panelin tümünde yeşil ışık yanıyor. Bu bölümde herhangi bir yangın be-

lirtisi yok."

Waitkus, "Yangın kontrol sistemini çalıştırmak için hazır bekle," diye

emretti.

O sırada bir tayfa, koşarak köprüye geldi. Adam, telaşla Sheffield'in

yanına gitti. "Efendim, bilmeniz gerekir, diye düşündüm, gezinti güverte-

sinin yanından geçerken, burnuma duman kokusu geldi."

Waitkus telefonu aldı. "McFerrin."

İkinci kaptan, yangının çatırtısı arasından telefonun çaldığını duy-

makta zorlanmıştı. Adam sert bir sesle, "Ne var?" diye sordu.

"Ben Kaptan Waitkus, Harding ile birlikte hemen o salonu terk

edin. Ben çelik yangın kapılarını kapatıp salonu tecrit edeceğim."

McFerrin sesini yükselterek, "Elinizi çabuk tutun, kaptan," dedi.

"Korkarım, yangın alışveriş bulvarına sıçramak üzere."

Waitkus düğün salonu bölgesindeki gizli yangın kapılarının kapan-

ması için düğmeye bastı. Fakat sistemin faaliyete geçtiğini belirtecek ışık

yanmadı. Kaptan tekrar McFerrin'i aradı. "Yangın kapıları kapandı mı?"

"Hayır, efendim. Hiçbir hareket yok."

44

Clive Cussler

Kaptan Waitkus son iki dakika içinde ikinci kez, "Bu imkânsız," diye

mırıldandı. "Sistemin tümünün devredışı kaldığına inanamıyorum." Kap-

tan tekrar makine dairesini aradı. "Barnum!" diye bağırdı. "Düğün salo-

nunun çevresindeki kapıları kapatmak için düğmeye bas."

Barnum önce, "Yangın kapısını kapatıyorum," dedi ve ekledi. "Be-

nim tablomda hiçbir hareket görünmüyor. Anlamıyorum. Yangın kapısı

kontrol sistemi çalışmıyor."

Waitkus homurdandı. "Lanet olsun." Sonra, Sheffield'e bir baş işare-

ti yaptı. "Durumu kendi gözlerimle görmek için aşağıya iniyorum."

Birinci kaptan, kaptanı bir daha hiç görmedi. Waitkus köprüdeki

asansöre binip A güvertesine indi ve yangınla savaşan ekibin tam karşı-

sından salona yaklaştı. Hiç düşünmeden ve tehlikenin büyüklüğünün far-

kında olmadan, nikâh kıyılan kürsünün arkasındaki kapıyı hızla açıverdi.

Kapıdan müthiş bir alev fırtınası çevreye yayıldı ve kaptanı sarmaladı.

Kaptan o anda yürüyen bir meşaleye dönüştü. Kaptan geriledi ve güver-

teye çarpmadan ateş topunun içine düşüp öldü.

Kaptan Jack Waitkus gemisinin de ölmek üzere olduğunu asla öğre-

nemeden feci bir şekilde son nefesini verdi.

Kelly Egan kâbus dolu bir rüyadan uyandı. Bu, onun sık sık gördüğü

rüyalardan biriydi, neye benzediği hiç anlaşılamayan bir çeşit hayvan ya

da böcek tarafından kovalandığını görüyordu. Bu rüyada, Kelly yüzerken

dev gibi balık ona sürtündü. Kelly uykusunun içinde inildedi ve birden

gözleri fal taşı gibi açıldı, sadece banyodan sızan ışığı görebiliyordu.

Kelly burnunu oynattı ve aldığı hafif duman kokusuyla yatağın için-

de doğruldu. Kelly, kokunun geldiği yeri anlayabilmek için iyice içine

' çekti, fakat bu, belli belirsiz bir kokuydu. Kokunun onun kamarasından

gelmediğine inandıktan sonra tekrar yatağa uzandı ve uyku mahmurluğu

içinde bu koku sorununun hayal gücünün ona oynadığı bir oyun olabile-

ceğini düşündü. Fakat birkaç dakika sonra koku iyice keskinleşti. Kelly

ayrıca kamarasındaki ısının da arttığını fark etmişti. Kelly hemen yorganı

atıp yataktan kalktı, çıplak ayaklarıyla halıya bastı. Halı da anormal bir

Valhalla'nın Yükselişi

45

şekilde ısınmıştı. Isı, aşağıdaki güverteden gelir gibiydi. Kelly bir sandal-

yenin üzerine çıktı ve elini bakır tavana değdirdi. Tavan soğuktu.

Kelly endişelenmişti, sabahlığını omuzlarına alıp, yandaki kamaraya,

babasının yattığı kamaraya açılan kapıya doğru yürüdü. Dr. Elmore

Egan, horultusundan da anlaşılacağı gibi derin uykudaydı. Nobel ödülü

kazanmış bir mekanik dâhisi olan Dr. Elmore Egan, Emerald Dolphin ge-

misinde yolculuk yapıyordu, çünkü gemiye Dr. Elmore Egan'ın tasarlayıp

gerçekleştirdiği, devrim yaratacak yeni makineler yerleştirilmişti. Dr. El-

more Egan, geminin bu ilk yolculuğunda makinelerin nasıl çalıştıklarını

inceliyordu. Dr. Elmore Egan, bir sanat eseri yaratmış olmanın verdiği

duygulara kendini öylesine kaptırmıştı ki, makine dairesinden hemen he-

men hiç çıkmıyordu ve Sidney Limanı'ndan ayrıldıklarından beri Kelly,

babasının yüzünü pek az görebilmişti. Bir gece önce, baba kız ilk kez bir-

likte akşam yemeği yemişlerdi. Dr. Elmore Egan, şu dev manyetik su jeti

pervaneleri bulunan makinelerin hiçbir sorun yaratmadan mükemmel ça-

lıştıklarım görünce rahatlamaya başlamıştı.

Kelly, babasının karyolasına uzandı ve onu hafifçe omuzlarından tu-

tup sarsarak, "Baba, uyan," dedi.

Uykusu hafif olan Elmore Egan, hemen gözlerini açtı.

Dr. Elmore, kızının gölgeler arasındaki karaltısına şaşkın şaşkın ba-

karak, "Ne var?" diye sordu. "Hasta mısın?"

Kelly, "Burnuma duman kokusu geldi. Ve döşeme de sıcak," diye ce-

vap verdi.

"Emin misin? Ben hiç alarm zili duymuyorum da."

"Bir de kendin bak."

Uykusu iyice açılan Egan, yataktan yere uzanıp iki avucunu da halıya

dayadı. Adamın kaşları kalkmıştı, havayı kokladı. Bir saniye kadar düşün-

dükten sonra Kelly'ye baktı. "Giyin," dedi. "Güverteye çıkıyoruz."

Baba kız, kamaralarından çıkıp asansöre ulaştıklarında, duman ko-

kusu iyice artmış ve belirginleşmişti.

46

Clive Cussler

A güvertesinde, düğün salonunun dışındaki alışveriş bulvarında mü-

rettebat, yangına karşı sürdürdüğü savaşta geriliyordu. Elde taşınan yan-

gın söndürme aygıtlarının hepsi boşalmıştı. Yangın kontrol sistemlerinin

hiçbiri çalışmıyordu ve bu sıkıntılar yetmiyormuş gibi vanalar donup sı-

kıştıkları ve el ile döndürülmeleri imkânsız olduğu için hortumlan da

bağlanamıyordu. McFerrin, bir adamı ingilizanahtarı getirsin diye maki-

ne dairesine yolladı, ama bu gayret de boşa gitti. İki adam, vananın kapa-

ğını döndürebilmek için güç birliği yapmıştı, ama kapaklar kıpırdamıyor-

du. Bunlar sanki kapatılıp körleştirilmişti.

Durum daha da kötüleşmeye başlayınca, yangınla mücadele eden

adamların şaşkınlığı dehşete dönüştü. Yangın kapılan kapanamadığı için

alevleri belli bir yerde tutamıyorlardı. McFerrin köprüye seslendi. "Kap-

tana söyleyin, biz burada kontrolü kaybetmek üzereyiz. Yangın, salon gü-

vertesinden gazinoya yayıldı."

Sheffield sordu. "Alevlerin yayılmasını önleyemiyor musunuz?"

McFerrin bağırarak karşılık verdi. "Nasıl? Hiçbir şey çalışmıyor.

Yangın söndürme aygıtlarımız da boşalmak üzere, hortumları bağlayamı-

yoruz ve su serpme sistemleri çalışmıyor. Acaba makine dairesinde sis-

temleri çalıştırıp yangın kapılarını kapatmanın bir yolu bulunabilir mi?"

Sheffield endişesi sesine yansımış bir durumda, "Olumsuz," dedi.

"Yangın kontrol programının tümü devredışı. Bilgisayarlar, yangın kapı-

ları, su püskürtme sistemleri, kısaca hepsi devredışı."

"Peki neden alarm zillerini çaldırmadın?"

"Kaptanın emri olmadan ben yolculara tehlike uyarısında buluna-

mam."

"Kaptan nerede?"

"Durumu kendi gözleriyle görüp değerlendirmek için aşağıya indi.

Sen onu görmedin mi?"

McFerrin şaşırmıştı, o bölgeyi araştırdı, ama Kaptan Waitkus'un izi-

ni bulamadı.

"Kaptan burada değil."

Valhalla'nın Yükselişi

Al

Sheffield iyice huzursuzlanarak, "Öyleyse kaptan köprüye dönüyor

olmalı," dedi.

"Yolcuların güvenliği için alarm zillerini çaldır ve yolcuları gemiyi

terk etmeye hazırlanmak üzere tahlisiye sandallarına bindir."

Sheffield donakalmıştı. "Bin altı yüz yolcuya Emerald Dolphin'i terk

etmelerini mi emredeceğiz? Sen bu işi abartıyorsun."

McFerrin telaşla, "Sen buranın ne durumda olduğunu bilmiyorsun,"

dedi. "Çok geç olmadan topluluğu yola çıkar."

"Böyle bir emri sadece Kaptan Waitkus verebilir."

"Öyleyse, be adam, Tanrı aşkına, alarmı çalıştır ve yangın kamarala-

rın olduğu bölüme yayılmadan yolcuları uyar."

Sheffield kararsızlık içinde bunalmıştı. Denizde geçirdiği on sekiz yıl

süresince böyle acil bir durumla hiç karşılaşmamıştı. Zaten kaptan olma-

yı hiç istememesinin nedeni de buydu. O, hep sorumluluktan kaçmıştı.

Acaba ne yapması gerekirdi? "Durumun böylesine acil önlemler alınma-

sını gerektirdiğinden emin misin?"

McFerrin bağırdı. "Eğer beş dakika içinde yangın kontrol sistemleri-

ni çalıştıramazsan, bu geminin ve içindekilerin hepsinin sonu gelmiş ola-

cak."

Sheffield'in kafası artık iyice karışmıştı. Düşünebildiği tek şey şuydu:

Denizcilik mesleğindeki geleceği tehlikedeydi. Eğer şimdi bir yanlış karar

verirse...

Ve saniyeler geçip gitti.

Sheffield'in duraksaması, yüzden fazla insanın hayatına malolacaktı.

48

Clive Cussler

2

Cehennemin ateşim söndürmek için çabalayıp duran adamlar, gemi

yangınlarına karşı koyabilmek için eğitim görmüşlerdi, fakat şimdi iki elleri

arkalarına bağlanmış durumda çalışıyorlardı. Ateşe dayanıklı elbiseleri ve

başlarını tamamen örten miğferleri ve sırtlarında oksijen tanklarıyla bu

adamların şaşkınlığı giderek artıyordu. Yangım önlemek için bunca

sistem

ve aygıt çalışmayınca ya da işe yaramayınca, onlar da çaresizlik içinde

öyle-

ce durup alevlerin yayılışını seyretmekten başka bir şey yapamıyorlardı.

On

beş dakika içinde A güvertesi bir katliam alanına dönüşmüştü. Alevler,

alış-

veriş bölümünü sarmış, yakındaki tahliye sandallarının bulunduğu

güverte-

ye sıçramıştı. Tahlisiye teknelerini denize indirmeye hazırlanan tayfalar,

alevlerin iskele ve sancak tarafındaki sandalları sarmaya başladığını

görün-

ce, canlarım kurtarmak için kaçıştılar.

Ve hâlâ hiçbir alarm zili çalmamıştı.

Birinci Kaptan Sheffield olanları kabullenmiyor gibiydi. Korku dolu

bir isteksizlikle, geminin kumandasını üstlendi, ama hâlâ Kaptan Wait-

kus'un ölmüş olabileceğine ve de ölüm tehlikesiyle karşı karşıya bulun-

duklarına ihtimal veremiyordu. Tüm modern yolcu gemileri gibi Emerald

Dolphin de yangından etkilenmeyecek şekilde inşa edilmişti. Alevlerin

Valhalla'nın Yükselişi

49

böyle yıldırım hızıyla ilerlemesi, gemi mühendislerinin çizimlerindeki gü-

venlik birimlerinin hepsine ters düşüyordu.

Birinci Kaptan Sheffield, kaptanı bulsunlar diye adam gönderip, her

birinin geri dönmesini ve kaptanın izine rastlamadıklarını bildirmelerini

beklerken değerli zamanı boşa harcadı. Sheffield harita odasına girdi ve

büyük bir harita üzerinde geminin rotasını inceledi. Geminin dördüncü

kaptanının yarım saat kadar önce geminin bulunduğu yeri saptamak için

yaptığı çizimlere göre en yakın kara parçası olan Tonga Adası

kuzeydoğu

yönünde iki yüz mil kadar uzaklıktaydı. Sheffield köprüye döndü ve köp-

rünün önündeki balkona çıktı. Şiddetli bir yağmur, gemiyi kamçılıyordu

ve rüzgârın da şiddeti arttığı için dalgaların boyu giderek yükseliyordu.

Sheffield arkasına dönünce, geminin ortasından yükselen dumanları

ve alevler içinde kalan tahlisiye sandallarını gördü ve aklı başından gitti.

Alevler, karşılarına çıkan her şeyi yok ediyorlardı. Neden yangın kontrol

sistemlerinin hiçbiri çalışmamıştı? Emerald Dolphin dünyadaki en güvenli

gemilerden biriydi. Bu geminin denizin dibini boylaması ihtimali asla dü-

şünülemezdi. Sheffield kâbus dolu bir rüyanın etkisinde kalmış gibi, so-

nunda geminin yangın alarmı sistemlerini çalıştırdı.

O saatte artık oyun salonu bir cehenneme dönüşmüştü. Isının gide-

rek yükselmesine karşın yangının şiddetini azaltacak hiçbir sistem çalış-

madığından sıcaklık birkaç saniye içinde oradaki her şeyi eritivermişti.

Yangın, tiyatroya sıçramıştı, sahnenin perdeleri bir alev yağmuru altında

havai fişekler gibi çatlayıp patlayarak yok oldu ve alevler başka bir tarafa

yönelmeden tiyatro simsiyah bir yığına dönüştü. Şimdi yangın, alt katlar-

daki kamaralardan sadece iki güverte aşağıdaydı.

Geminin dörtbir yanında çanlar çaldı, alarm zilleri duyuldu, bunlar

gemide hâlâ çalışabilen tek uyarı sistemleriydiler. Gemideki 1600 yolcu,

uykudan uyanmış, uyku mahmurluğu içinde ve biraz da şaşkın bir halde

neden uykularının bölündüğünü öğrenmek istiyorlardı. Yolcular, sabahın

4.25'inde acil durum zillerinin çalmasını garipsedikleri için çok yavaş tep-

ki gösterdiler. Önceleri, yolcuların çoğu gayet sakindi, rahat ve pratik giy-

siler giymeye koyuldular. Ayrıca, kaza durumunda neler yapmaları gerek-

F:4

50

Clive Cussler

tiğinin anlatıldığı tatbikatlarda öğrendikleri gibi can yeleklerini sırtlarına

geçirdiler ve sonra da tahlisiye sandallarının bulunduğu bölüme gitmek

üzere kamaralarından ayrıldılar. Bütün bu telaşın nedenini öğrenmek

için verapdaya çıkanlardan pek azı gerçekle yüz yüze gelebildi.

Geminin şıkır şıkır yanan ışıklarının yarattığı aydınlıkta, aşağıdaki

güvertelerde erimiş kapı ve pencerelerden yükselen kalın duman bulutla-

rı ve alevlerin dilleri görülüyordu. Manzara, dehşet verici olduğu kadar

aynı zamanda gözkamaştırıcıydı da. Ancak o zaman panik yayılmaya

baş-

ladı. Sandalların bulunduğu güverteye ulaşan ilk yolcular, kendilerini bir

ateşten duvarın önünde bulunca, gemiye tamamen panik hâkim oldu.

Dr. Egan, kızını en yakın asansöre bindirip geminin en üst katındaki

gözlem güvertesine götürmüştü, baba kız buradan süper geminin tümünü

görebilecekti. Dr. Egan, yedi güverte aşağıda geminin tam orta yerinden

yayılan muazzam yangını görünce en fazla korktuğu şeyin gerçek

olduğu-

nu anladı. Dr. Egan bulunduğu yerden alevlerin tahlisiye sandallarının

bulunduğu bölümü de iki yandan sardığını görebiliyordu. Sancak tarafın-

da, yolcular şişme sandalları denize atma çabası içindeydiler. Bu sandal-

lar suya temas edince hemen otomatik olarak şişiyorlardı. Mürettebat,

geminin hâlâ eski hızıyla yol aldığını sanki hiç dikkate almıyor gibiydi.

Dr. Egan manzarayı görünce, benzi kül gibi oldu ve adamakıllı sar-

sıldı. Sert bir sesle kızı Kelly'ye, "B güv'ertesindeki kafeye in ve orada

bekle," dedi.

.

Bir şort ve tişörtle oraya gelmiş olan Kelly sordu. "Sen gelmiyor mu-

sun?"

"Kamarama gidip dosyalarımı almalıyım. Sen önden git. Ben de bir-

kaç dakika sonra orada olurum."

Asansörler, aşağıdaki güvertelerden gelen yolcularla tıklım tıklım

doluydu. Gözlem güvertesinden asansörle aşağı inmelerine hiç imkân

yoktu, bu yüzden Kelly ile babası, korku içindeki yolcuların arasından

kendilerine güçlükle yol açarak merdivenlerden inmeye başladılar. Kori-

dorların hepsi korku içinde oradan oraya giden yolcularla doluydu. So-

Valhalla'nın Yükselişi

51

rumluluklarının bilincinde olup düzenli bir hayat süren insanlar birdenbi-

re ölüm korkusuyla acınacak durumdaki zavallılara dönüşmüşlerdi. Bazı-

ları nereye gittiklerini bile bilmeden, bastıkları yeri görmeden öylesine

ilerlemeye çalışıyorlardı. Pek çoğu, bu pandomimin yarattığı şaşkınlık

içinde sanki uykuda yürür gibiydi. Erkekler, lanetler yağdırıyorlardı, ka-

dınlar ise çığlık çığlığa bağırıyordu. Bu drama, hızla, Dante'nin Cehenne-

nzi'nden alınmış bir sahneye dönüşmeye başlamıştı.

Tayfalar, subaylar, kamarotlar ve kadın görevliler bu kargaşayı kon-

trol altında tutabilmek için ellerinden geleni yapıyorlardı. Fakat bu kayıp

bir vakaydı. Tahlisiye sandalları olmayınca, insanların da güvertelerden

suya atlamaktan başka yapabilecekleri bir şey yoktu. Tayfalar ve subay-

lar, korkudan çılgına dönmüş yığınların arasında dolaşıp can yeleklerini

gerektiği gibi giymiş olup olmadıklarını kontrol ediyorlar ve kurtarma ge-

milerinin yolda olduğunu tekrarlayıp duruyorlardı.

Aslında bu pek zayıf bir umuttu. Hâlâ kendini toplayamamış olan

Sheffield daha imdat çağrısını bile yapamamıştı. Geminin baştelsizcisi

telsiz odasından üç kez çıkıp Sheffileld'e imdat çağrısı yapmayı ve bölge-

deki gemilerin hepsinden yardım istemeyi önermişti, ama Sheffield hâlâ

harekete geçemiyordu.

Birkaç dakika sonra ise artık her şey için çok geç olacaktı. Alevler

telsiz odasından sadece on beş metre uzaktaydı.

Kelly Egan o çılgın kalabalığın arasından Emerald Dolphin gemisinin

kıç tarafındaki B güvertesinde bulunan açık kafeye gitmeye çalıştı. Oraya

vardığında, içersinin çevrede dolanan yolcularla dolu olduğunu gördü.

Bu insanlar çaresiz ve şaşkın görünüyorlardı. Burada sükûneti

sağlamaya

çalışacak bir tek gemi kaptanı bile yoktu. Gemi hâlâ, hızla ilerlerken rüz-

gârın etkisiyle içeriye dolan duman yüzünden insanlar boğulurcasına ök-

sürüyorlardı.

Yolcuların çoğu, alevler koridorları, merdivenleri ve asansörleri sar-

madan sakin sakin kamaralarını terk ederek, mucize kabilinden ölümden

kurtulmuşlardı. Önce, felaketi ciddiye almak istememişlerdi, fakat tahli-

52

Clive Cussler

siye sandallarına erişmenin imkânsız olduğunu fark eder etmez büyük bir

endişeye kapılmışlardı. Kaptanlarla mürettebat, herkesi geçici olarak

alevlerden uzak kalabilecekleri kıç güvertelerine götürebilmek için insa-

nüstü çaba harcamışlardı.

Tüm aileler oradaydılar: birçoğu pijamalarıyla gelen babalar, anne-

ler ve çocuklar. Çocukların birkaçı korku içinde sızlanıp duruyordu, di-

ğerleri ise ebeveynlerinin gözlerindeki korkuyu görünceye kadar bunun

büyük bir oyun olduğunu düşünüp zevkini çıkarmaya baktılar. Saçları

darmadağınık, bornuzlu kadınlar, hemen kamaradan dışarı fırlamayı red-

dedip makyajlarını tamamlayıp, şık kıyafetler giyerek ellerinde çantala-

rıyla oraya gelen diğer hemcinslerinin arasında duruyorlardı. Erkekler de

değişik gündelik kıyafetler giymişlerdi. Bazıları, Bermuda şortlarının üze-

rine spor ceketler geçirmişlerdi. Sadece bir genç çift, denize atlamaya ha-

zır gelmişti. Onlar mayolarım giymişlerdi. Fakat bu insanların tek ortak

özellikleri ölüm korkusuydu.

Kelly kalabalığın arasından kendine güçlükle yol açarak korkuluklara

tutunmayı başardı. Genç kız, geminin pervanelerinin yarattığı köpükleri

seyrederken, ortalık hâlâ karanlıktı. Şafak öncesinin karanlığında geminin

projektörlerinin yarattığı aydınlık sayesinde görüş sahası yüz metreyi

bulu-

yordu. Daha ötede simsiyah deniz, hâlâ yıldızlarla bezeli simsiyah ufukla

birbirine karışıyordu. Kelly geminin neden hâlâ durmadığını merak etti.

Bir kadın isterik bir sesle inildiyordu. "Burada diri diri yanacağız.

Ben bir yangında ölmek istemiyorum." Oradakilerden hiçbiri ona engel

olmaya fırsat bulamadan kadın korkuluklara tırmandı ve kendini denize

attı. Kadın, suların içinde gözden kaybolurken, afallamış yüzler onu sey-

retti. Bu insanlar, sadece kadının karanlığın içinde kaybolmadan önce

ba-

şının bir an için suyun yüzeyine çıktığını görebildiler.

Kelly, babası için endişelenmeye başladı. Genç kız, tam babasına

bakmak için kamaraya dönmeyi tasarlarken, yaşlı adam elinde kahveren-

gi bir deri çantayla göründü. Kelly, "Ah, baba," diye bağırdı. "Seni kaybet-

tim diye öyle korkuyordum ki..."

Valhalla'nın Yükselişi

53

Yaşlı adam güçlükle soluk alarak yüzü kızarmış bir halde, "Burası

tam bir tımarhaneye dönmüş," dedi. "Sanki sürü hayvanları burada hiç

durmadan döneniyorlar."

Kelly endişe içinde, "Ne yapabiliriz?" diye sordu. "Nereye gidebili-

rız/

Egan, "Suya atlayabiliriz," dedi. "Mümkün olduğunca uzun bir süre

sağ kalabilmek için yapabileceğimiz tek şey bu." Egan üzgün üzgün kızı-

nın gözlerine baktı. Kelly'nin gözleri ışık uygun olduğu zaman birer mavi

safir gibi panldıyordu. Egan, kızının nasıl olup da annesine bu kadar çok

benzediğini merak etmekten hiç vazgeçmemişti. Lana da bu yaşta tıpkı

tazı gibiydi. Ana kızın boyları, kiloları ve vücut biçimleri aynıydı: Uzun

boylu, mankenler kadar düzgün vücutluydular. Kelly'nin çıkık elmacık

kemikleri, hokka gibi ağzı ve mükemmel burnu ile tamamlanan yüzünü

çevreleyen uzun ve düz açık kumral saçları bile annesininkilerin eşiydi.

Anne ile kızı arasındaki tek fark, kollarının ve bacaklarının esnekliğiydi.

Kelly daha atlet yapılıydı, oysa annesi çok daha yumuşak ve zarif görü-

nüşlüydü. Lana, meme kanseriyle uzun süren bir mücadele yaptıktan

sonra öldüğünde Kelly de babası da üzüntüden kahrolmuşlardı. Baba,

şimdi yanan gemide öylece dururken, Kelly'nin de yaşamının çok kısa

olabileceğini düşününce yüreğine tarif edilmesi imkânsız bir ağırlık çök-

tü.

Kelly neşeli görünme numarası yaparak gülümsedi. "Hiç değilse, tro-

pik bölgedeyiz ve denizin suyu da ılık olduğu için kolayca yüzülür."

Egan, kızının omuzlarını sıktı, sonra geminin gövdesinden yaklaşık

on beş metre aşağıda olan denize baktı. "Gemi durmadıkça aşağıya atla-

mak için bir neden yok," dedi. "Denize atlamak için son dakikaya kadar

bekleyelim. Mutlaka bizi kurtarmaya gelen gemiler vardır."

Köprüde, Birinci Kaptan Sheffield, köprünün korkuluklarına sımsıkı

tutundu ve dalgaların üzerine bir kaleydoskop gibi yansıyan kızıl parıltıya

şaşkın şaşkın baktı. Geminin orta kısımlarının tümü cayır cayır yanıyor-

du, alevler davlumbazlardan ve güvertelerden öfkeli nehir suları gibi di-

54

Clive Cussler

şan akıyordu. Birinci kaptan, o muazzam yolcu gemisinin varlığını yitirir-

ken kaderine protestolarla dolu iniltisini duyabiliyordu. Aradan bir saat

bite geçmeden, Blue Seas Yolculuk Şirketi'nin gurur kaynağı Emerald

Dolphin gemisinin yanmış bir gövdeye dönüşüp kalıntılarının turkuvaz

mavisi denizlerde sürüklenmesi akıl almaz bir olaydı. Sheffield, iki bin

beş yüz yolcu ve mürettebatın akıbetiyle ilgili düşünceleri çoktan aklın-

dan çıkarmıştı.

Sheffield denizin karanlık sularına görmeyen gözlerle bakıyordu.

Başka gemilerin ışıkları denize vurmuş olsa bile, Sheffield bunları görmü-

yordu. McFerrin yıldırım hızıyla köprüye geldiğinde, Sheffield hâlâ orada

duruyordu.. İkinci kaptanın yüzü simsiyah olmuş, üniforması yanmıştı.

Kaşları ve saçlarının büyük bölümü de yok olmuştu. İkinci kaptan, Sheffı-

eld'i sert bir hareketle omuzlarından kavrayıp öbür tarafa döndürdü.

"Gemi, rüzgâra doğru hızla ilerliyor. Bu sayede yangın da dev bir ca- ]

navar gibi mükemmel besleniyor. Neden gemiyi durdurmak için emir

vermedin?"

"Bu kaptanın görevi."

"Kaptan Waitkus nerede?"

Sheffield dalgın bir tavırla, "Bilmiyorum," dedi. "Kaptan buradan git-

ti ve bir daha geri dönmedi."

"Öyleyse, kaptan yangında ölmüş olmalı." McFerrin, amiriyle iletişim

kurmanın imkânsız olduğunu fark etmişti. Hemen telefona sarıldı ve aşa-

ğıdaki çarkçıbaşını aradı. "Şef, ben McFerrin. Kaptan Waitkus öldü. Yan-

gın kontrolumuzdan çıktı. Makineleri stop ettir ve adamlarını yukarı çı-

kar. Geminin orta bölümünden dışarı çıkamazsınız, onun için yaya bu-

rundan ya da kıç bölümünden yol arayacaksınız. Anlıyor musun?"

Çarkçıbaşı Raymond Garcia aptallaşmış bir halde, "Yangın o kadar

kötü mü?" diye sordu.

"Tahmininden daha da kötü."

"Neden doğruca tahlisiye sandallarına gitmiyoruz?"

Valhalla 'nın Yükselişi 55

McFerrin bunun çılgınlık olduğunu düşündü. Köprüdeki görevlilerin

hiçbiri> yangının geminin yarısını yok ettiğini makine dairesindeki müret-

tebata bildirip onları uyarmamıştı.

"Tahlisiye sandallarının hepsi yandı. Emerald Dolphin'in sonu geldi.

Fırsat varken, oradan çıkmaya bakın. Jeneratörleri kapatma. Gemiyi terk

etmek ve de kurtarma gemilerinin bizi görmeleri için ışığa ihtiyacımız

var."

Çarkçıbaşı Garcia konuşmayı sürdürerek zaman harcamadı. Hemen

makinelerin stop ettirilmeleri için emir verdi. Bundan sonra görevliler

makine dairesini terk ettiler, kargo ve bagaj bölümlerinden geçerek ge-

minin burun kısmına doğru ilerlediler.

Makine dairesini son terk eden kişi Garcia oldu. Çarkçıbaşı en ya-

kındaki koridora çıkmadan önce jeneratörlerin düzenli bir şekilde çalışıp

çalışmadıklarını kontrol etti.

McFerrin, Sheffield'e sordu. "Bizim acil yardım çağrımıza cevap ve-

ren gemi oldu mu?"

Sheffield boş gözlerle McFerrin'e baktı. "Acil yardım mı?"

"Telsizle yerimizi bildirip acil yardım çağrısı yapmadın mı?"

Sheffield dalgın dalgın mırıldandı. "Evet, bir yardım çağrısı yapmalı-

yız..."

McFerrin işte o anda Sheffield'in ses tonunda ve gözlerindeki tutar-

sızlığı fark etti ve de dehşete kapıldı. "Aman Tanrım, belki de artık çok

geç. Alevler, şimdiye kadar telsiz odasına ulaşmış olmalı."

McFerrin hemen telefonu kaptı ve telsiz odasını aradı, fakat kulağı-

na sadece bir cızırtı geldi. Yorgunluktan bitkin düşen ve de yanık yarala-

rının acısıyla kıvranan McFerrin çaresizlik içinde geminin kontrol dolabı-

na yaslandı, şaşkın bir halde acı bir sesle mırıldandı. "İki binden fazla in-

san hiçbir kurtarılma ümidi olmadan yanarak ya da suda boğularak öl-

mek üzere. Ve biz de onlara katılmaktan başka bir şey yapamayacağız."

56

Clive Cussler

3

On iki mü güneyde, bir çift opal yeşili göz, dönüp kuzeyde ufuk çiz-

gisinde beliren kırmızı parıltıya bakmadan önce, doğuda giderek aydınla-

nan gökyüzünü inceledi. Adam, kafası karışmış bir halde, NUMA'nm ok-

yanus araştırma gemisi Deep Encounter'm köprü bölümünden kaptan

köşküne geçti, orada tezgâh üzerinde duran güçlü dürbünü alıp geri dön-

dü. Ağır ağır dürbünü ayarlayıp uzaklara baktı.

Bu adam, uzun boyluydu ve doksan kilo ağırlığında sırım gibi bir vü-

cuda sahipti. Adamın her hareketi bilinçli olarak planlanmış gibiydi. Si-

yah saçları dalgalıydı ve şakakları ağarmaya başlamıştı. Adamın yüzü,

de-

nizin üstünü de altını da iyi bilen birinin yüzüydü. Bronz teni ve yüzünün

sert hatları onun açık havaya olan sevgisini gösteriyordu. Bu adam, bes-

belli, güneşin ve gökyüzünün altında, floresan lambalarıyla aydınlatılan

bir büroda okluğundan çok daha fazla zaman harcayan biriydi.

Sabahm bu erken saatinde tropikal hava ılık ve nemliydi. Adam

renkli çiçek desenleriyle bezenmiş Havai stili gömleğin altına mavi kot

kumaşından şort giymişti. Birer ok gibi dümdüz, sipsivri ve daracık ayak-

larına birer sandal geçirmişti. Bu kıyafet Dirk Pitt'in derin sulardaki araş-

tırma projeleriyle ilgilendiği zaman giydiği üniformaydı, özellikle ekvato-

Valhatta'nın Yükselişi 57

ra bin milden daha yakın olduğu zamanlar. Ulusal Sualtı ve Denizcilik

Kurumu'nun özel projeler müdürü, genellikle yılın dokuz ayını denizde

geçiriyordu. Bu araştırma gezisinde NUMA'ya bağlı bilim adamları, Ton-

ga Çukuru'ndaki derin sularda jeolojik incelemeleri yönetiyorlardı.

Dirk Pitt, parıltıyı üç dakika kadar inceledikten sonra kaptan köşkü-

ne geçti ve telsiz odasına uzandı. Mezarlık devriyesinde görevli telsiz su-

bayı uykulu gözlerle Pitt'e baktı. "Uydudan alınan son meteoroloji rapor-

larına göre, bizim yolumuzun üzerinde şiddetli bir kasırga, saatte otuz

kırk mil hızla esen rüzgâr ve otuz metreye yükselen dalgalar var."

Pitt gülümseyerek, "Uçurtma uçurmak için son derece uygun," dedi.

Sonra yüzünün ifadesi ciddileşti. "Son bir saat içinde hiç imdat işareti al-

dın mı?"

Telsizci başını salladı. "Saat bire doğru, bir İngiliz konteyner gemisi-

nin telsizcisiyle kısa bir görüşme yaptım. Fakat hiç imdat çağrısı

gelmedi."

"Galiba kuzeyde büyük bir gemi yanıyor. Onunla bir temas sağlama-

ya çalış bakalım."

Pitt dönüp, görevli subay Leo Delgado'nun omzuna dokundu. "Led,

geminin rotasını kuzeye çevirip son hızla ilerlememizi istiyorum. Anladı-

ğım kadarıyla yanan bir gemi var. Kaptan Burch'u uyandır ve ona kaptan

köşküne gelmesini söyle."

Gerçi Pitt projenin başkanıydı ve Burch'dan daha kıdemliydi, ama

geminin kaptanı Burch'du. Kermit Burch hemen oraya geldi, üzerinde

sadece puanlı bir şort vardı. Kaptan esnememeye çalışarak, "Şu yanan

ge-

mi sorunu nedir?" diye sordu.

Pitt, kaptana yan tarafı işaret ederek eline bir dürbün tutuşturdu.

Burch ufka baktı, dürbünün lenslerini şortunun kenarıyla temizleyip tek-

rar ufka baktı. "Sen haklısın. Gemi, bir meşale gibi yanıyor. Bana kalırsa,

bu bir yolcu gemisi. Hem de çok büyük bir gemi."

"Geminin SOS işareti göndermemesi çok garip."

"Evet, bu garip. Belki de geminin telsizi çalışmıyordur."

58

Clive Cussler

"Ben Delgado'dan geminin rotasını kuzeye çevirip tam hızla ilerle-

meşini rica ettim. Umarım senin işine karışmamda bir sakınca görmezsin.

Böylece birkaç dakika zaman kazanırız diye düşündüm."

Burch sırıttı. "Aslında ben de aynı emri verirdim."

Burch geminin telefonuna doğru yürüdü. "Makine dairesi, Marvin'i

yataktan kaldırın. Makineleri elinden geldiğince zorlasın." Kaptan tele-

fondaki sesi dinledi. Sonra karşılık verdi. "Neden mi? Çünkü bir yangına

gidiyoruz. Sebep bu."

Haber yayıldıktan sonra, araştırma gemisi birden canlanıverdi, müret-

tebata ve bilim adamlarına özel görevler verilmişti. Geminin on metre bo-

yundaki hidrografik araştırma teknelerinin suya indirilmeye hazır olmalan

istendi. Gemide bir grup insanın denizden çıkarılıp gemiye alınmalarını

sağlayacak bir sistem vardı. Gemideki merdivenlerin ve halatların hepsi

korkuluklardan atılmak üzere hazırlandı, aynı zamanda çocukları ve

yaşlıla-

rı gemiye almak için kullanılacak kafesler de hazır bekletiliyordu.

Geminin doktoru, deniz bilimcileriyle birlikte dinlenme odasını has-

tane ve ilkyardım servisine dönüştürdü. Aşçı ve adamları su, kahve ve

çorba hazırladılar. Herkes, kurtarılacak kazazedelere vermek üzere giye-

cek arayışına başladı. Subaylar, mürettebat arasından seçilen tayfalara,

kazazedeleri geminin değişik bölümlerine götürmeleri için emir verdi. Bu

önlem, hem kazazedelerin gerektiği gibi bakımlarının sağlanması, hem

de geminin dengesinin korunması için alınmıştı. Deep Encounter gemisi

kırk altı metre boyundaydı ve su natmanı on beş metreydi, ama iki bin

beş yüz yolcuyu taşımak, hatta bu kadar yolcuyla su üzerinde kalabilecek

şekilde inşa edilmemişti. Eğer gemiye alınacak kazazedeler geminin den-

gesini bozmayacak şekilde yerleştirilmezlerse, araştırma gemisinin de

alabora olup batması işten bile değildi.

Deep Encounter, en fazla on altı deniz mili hız yapıyordu, fakat

Çarkçıbaşı Marvin House, üç bin beygir gücündeki dizel elektrikli motor-

ları daha hızlı çalıştırmak için her çareyi denedi. On yedi deniz mili, on'

sekiz, on dokuz derken sonunda yirmi deniz miline ulaştı. Geminin bur

nu dev dalgaların arasından havaya kalkıyordu.

Valhalla 'nın Yükselişi 59

Deep Encounter gemisinin bu kadar hızlı yol alabileceğini hiç kimse

bilmiyordu.

Kaptan Burch üniformasını giymiş, güvertede aşağı yukarı yürürken,

beklenen kazazede istilası için ayrıntıları sıralıyordu. Kaptan, telsiz ope-

ratörüne, bölgedeki diğer gemilerle bağlantı kurmasını ve onlara yangını

bildirip gemilerin durumu ve olay yerine ulaşma süresini sormasını istedi.

Yüz millik bir bölge içinde sadece iki gemi vardı. Bunlardan biri telsiz

operatörünün daha önce görüştüğü, Earl of Wattlesfield isimli İngiliz kon-

teyneriydi. Geminin kaptanı hemen çağrıya karşılık verdi ve tam yolla

oraya geleceğini bildirdi, ama gemi doğuda, otuz yedi mil uzaktaydı. İkin-

ci gemi, Avustralya bandıralı bir füze taşıyıcısıydı ve Burch'un bildirdiği

noktaya, güneyden doğru geliyordu. Fakat onun da altmış üç millik yolu

vardı.

Burch, ilgilenilmesi gereken başka bir işinin kalmadığına aklı kesin-

ce, köprüye, Pitt'in yanına gitti. Mürettebattan o dakikalarda görev ba-

şında olmayanların hepsi Deep Encounter gemisinin küpeştelerine

yaslan-

mışlar, gökyüzünü aydınlatan kızarıklığa bakıyorlardı. Araştırma gemisi

yanmakta olan yolcu gemisine giderek yaklaşıyordu. Gemi ilerledikçe, fe-

laketin büyüklüğü daha da şaşırtıcı olmaya başlamıştı ve de yüksek sesle

yapılan konuşmalar birer mırıltı halini aldı. On beş dakika sonra hepsi de

gözlerinin önünde yaşanan dramın korkunçluğu karşısında donup kalmış-

lardı. Bir zamanlar gülüşen mutlu insanlarla dolu bir yüzen saray olan ge-

mi, şimdi dehşet veren bir dev tabuta dönüşmüştü.

O güzel geminin yüzde yetmişi şimdi alevden bir gövde olmuştu. Ge-

minin o süper yapısı, eğri büğrü bir kırmızı sıcak çelik yığını haline gelmiş

ve gemiyi neredeyse ikiye bölmüştü. Bir zamanlar, zümrüt yeşili ve beyaz

olan dış kısımları şimdi kömür gibi simsiyahtı. İç kısımlardaki destek sü-

tunları yanıp erimiş, tarif edilmesi imkânsız birer kütle olmuşlardı. Tahli-

siye sandalları ya da onlardan geri kalanlar, tanınmaz bir halde

güvertede

asılı duruyorlardı.

Gemi, en uçuk korku yazarının bile hayal edemeyeceği derecede

korkunç bir canavar olmuştu.

60

Clive Cussler

Pitt ile Burch, şiddetlenen rüzgârla giderek yükselen dalgalar arasın-

da sürüklenen Emerald Dolphin'i incelerken, araştırma gemisinin, bilim

adamlarının ve mürettebatın bu büyük faciayla baş edip edemeyecekleri-

ni düşünürken oldukları yerde donmuş kalmışlardı.

Burch, "Aman Tanrım," diye mırıldandı. "Hiç kimse tahlisiye sandal-

larına binememiş."

Pitt üzgün bir sesle, "Öyle görünüyor ki, sandallar denize indirileme-

den yanmışlar," dedi.

Alevler, gürüldeyerek gökyüzüne yükselirken geminin çevresinde

denize korkunç küçük şeytanları akla getiren şekillerle yansıyordu. Gemi

suda ölmüş ürkütücü bir meşaleyi andırıyordu, sanki denizin içine dalıp

acılarından kurtarılmayı bekler gibiydi. Derken iç bölümlerdeki güverte-

ler çökerken kulakları tırmalayan ve de ağlamaya benzeyen bir çatırtı du-

yuldu. Yüz metre uzaktaki herhangi bir kimse, alev alev yanan bir ocağın

kapısının birden açılmış olduğunu düşünebilirdi. Artık, ortalık aydınlan-

maya başlamıştı. Yanan gemiden kopan parçalar, kurşuni ve beyaz kül

rengi bir battaniye üzerinde geminin çevresinde yüzüyordu. Yanan boya

parçaları ve fiberglas parçaları dönen bulutlar halinde göğe yükseliyordu.

Araştırma gemisindekilerin ilk düşüncesi böylesine korkunç bir felaket-

ten hiç kimsenin kurtulamayacağı olmuştu. Fakat tam bu sırada çok kala-

balık bir insan grubunun geminin arkadaki beş güvertesinde toplanmış

olduğu fark edildi. Bu insanlar Deep Encounter gemisini görünce birer

ikişer denize atlayıp gemiye doğru yüzmeye başladılar.

Burch dürbününü Emerald Dolphin'in arka kısmına ayarladı. "İnsan-

lar, dev fareler gibi denize atlıyorlar," diye bağırdı. "Yukardaki güverte-

dekiler donmuş gibiler."

Pitt, "O insanların donmalarına hiç şaşmadım," dedi. "Üst güverteler

sekiz on kat yükseklikte. Onlara deniz bir mil uzakta gibi görünür."

Burch, korkuluğa yaslanıp adamlarına bağırarak emirler yağdırdı.

"Sandalları indirin. O insanlar gözden kaybolmadan onlara ulaşmaya çalı-

şın."

Valhalla 'nın Yükselişi 61

Pitt sordu. "Deep Encountefı yanan geminin arka güvertelerine yak-

laştırabilir misin?"

"Yani o geminin yanına mı gideceğiz?"

"Evet."

Burch kuşkulu görünüyordu. "O gemiye yolcuların bizimkine atla-

malarını sağlayacak kadar yaklaşamayız."

"Yangın o insanlara ne kadar yaklaşırsa, yanlardan denize atlayanla-

rın sayısı da o kadar çok olacak. Biz onlara ulaşıp denizden çıkaramadan

yüzlerce kişi ölecek. Eğer geminin arka kısmına bağlanırsak, geminin

tay-

faları da bize halat atıp yolcuların kayarak gemiye inmelerini sağlarlar."

Burch, Pitt'e baktı. "Bu denizde, Deep Encounter'ı o canavara yaklaş-

tınrsak cehennemi boylarız. Geminin gövdesindeki kapaklar parçalanır

ve biz de kolayca gemimizi batırırız."

Pitt fikir yürüttü. "Hiç denememek yerine o gemiyle birlikte batmak

daha iyi. Ben kendi açımdan tüm sorumluluğu üzerime alıyorum."

Burch de, "Tabii haklısın," diyerek Pitt'i onayladı. Sonra araştırma

gemisinin Emerald Dolphin'e yaklaşması için gerekli emirleri sıralamaya

başladı.

Yolcular, arkadaki güvertelere ulaşıp yangından bir süre için uzak-

laşmayı başarınca, terör ve panik yerlerini korku ve ürküntüye bıraktı.

Geminin kaptanları ve mürettebatı, özellikle de kadın görevliler, kalaba-

lığın arasına karışıp çok kötü durumda olanları ve çocukları yatıştırmaya

çalıştılar. Deep Encounter gemisi birden ortaya çıkıncaya kadar, yolcula-

rın hemen hepsi diri diri yanmaktansa, denizde boğulmayı tercih etmeye

kendilerini hazırlamıştı.

En küçük bir umut kırıntısının bile kalmadığı bir sırada turkuvaz

rengine boyalı NUMA araştırma gemisinin şafak vaktinin aydınlığında

suları yararak ortaya çıkması, ilahi bir mucizeydi. Güvertelerde biriken

iki binden fazla yolcu çılgınlar gibi bağırıp deli gibi kollarını sallayarak

gemiye tezahürat yaptı. Artık kurtuluşa çok yaklaştıklarını düşünüyorlar-

dı, ama bu fazla iyimser bir düşünceydi. Geminin kaptanları, küçük gemi-

62

Clive Cussler

nin hâlâ hayatta kalma savaşı veren bu insanların yarısını bile barındıra-

mayacak kadar yetersiz olduğunu fark etmekte gecikmediler.

Pitt ile Burch'un niyetini henüz kavrayamamış olan İkinci Kaptan

McFerrin, zorlukla köprüden inmiş ve elindeki hoparlörle yolcuları yatış-

tırmaya çalışıyordu. Sonra da, "Bize yaklaşan gemiye sesleniyorum.

Daha

fazla yaklaşmayın. Denizde insanlar var."

Pitt, arka güvertelere yığılan kalabalık arasında ona seslenen kişinin

kim olduğunu göremiyordu. Pitt hoparlörünü alıp karşılık verdi. "Anlaşıl-

dı. Bizim sandallarımız denizdeki kazazedeleri mümkün olduğu kadar ça-

buk kurtaracak. Oradan ayrılmayın, size yaklaşıp geminize bağlanacağız.

Lütfen mürettebatınızın bizim atacağımız halatları gemiye bağlamalarını

sağlayın."

McFerrin hayretler içinde kalmıştı. NUMA kaptanıyla mürettebatı-

nın bir kurtarma çabası uğruna, kendi hayatlannı ve gemilerini tehlikeye

atmayı göze alabileceklerine inanamıyordu. "Geminize kaç kişi alabile-

ceksiniz?" diye sordu.

Pitt de bir soruyla karşılık verdi. "Sizde kaç kişi var?"

"İki binden fazla. Yaklaşık iki bin beş yüz kişi."

Burch inildedi. "İki bin kişi ha?" Gemiye bu kadar kişi yığılınca, biz

de dev bir kaya gibi denizin dibini boylayacağız."

Pitt, üst güverteden ona seslenen kaptanı kalabalık arasından seçin-

ce, hoparlörle seslendi'. "Başka kurtarma gemileri yolda. Eğer mümkün

olursa, herkesi alacağız. Tayfalara? söyleyin bize halat atsınlar, yolcular

halatlara tutunarak bizim gemiye inebilirler."

Burch, gemiyi ustaca bir manevrayla ağır ağır yolcu gemisine yaklaş-

tırdı. Deep Encounter gemisindekiler, hayret ve dehşet içinde giderek

yaklaştıkları yolcu gemisinin dev gövdesine bakıyorlardı. Sonra çeliğin

çeliğe sürtünmesinden oluşan gıcırtıyı andıran ses duyuldu. Otuz saniye

sonra da iki gemi birbirine sıkıca bağlanmıştı.

Yolcu gemisinin tayfaları, halatları araştırma gemisinde hazır bekle-

yen bilim adamlarına atıyorlardı, onlar da telaşla halatları bulabildikleri

sağlam yerlere bağlıyorlardı. Halat bağlama işi tamamlanır tamamlan-

Valhalla 'nın Yükselişi 63

maz, Pitt, Emerald Dolphin'm mürettebatına yolcuları indirmeye başla-

malarını bildirdi.

McFerrin hoparlörden, "Önce çocuklu aileler gönderilsin," diye ba-

ğırdı. Gemicilikteki önce kadın ve çocukların kurtarılmasına ilişkin gele-

neği çağdaş denizciler bozmuşlar, aileleri bir arada bulundurma çabası

baskın çıkmıştı. Titanic faciasında erkeklerin çoğu gemiyle sulara gömü-

lüp geride dullar ve babasız çocuklar bıraktıktan sonra pratik düşünenler,

ailelerin ya birlikte yaşamaları ya da birlikte ölmeleri gerektiğine karar

vermişlerdi. Birkaç istisna dışında, genç, yalnız yolcular ve yaşlılar, cesa-

retle geride kalıp tayfaların kocaları, eşlerini ve çocuklarını öbür gemiye

indirişlerini seyrettiler. Deep Encounter gemisine ayak basanlar kendileri-

ni çalışma güvertesinde robotik sualtı aygıtları ve hidrografi araştırma

aletleri arasında buldular. Sonra sıra, halatlara tutunup kaymak isteme-

yen yaşlılara geldi. Bu insanlar, korktuklarından değil, sadece önlerinde

koskoca bir hayat bulunan gençlerin onlardan önce kurtarılmalarını iste-

dikleri için böyle davranıyorlardı.

Halatlara tutunarak aşağı kayan çocukların hiç de korkmuş görün-

meyişleri şaşırtıcıydı. Gezi müdürü, gemi orkestrasının üyeleri ve tiyatro

topluluğu, Broadway müzikallerinden parçalar çalıp söylemeye başlamış-

lardı. Kurtarma işlemi gayet düzenli devam ettiği için bir ara yolculardan

bazıları da şarkılara katıldılar, fakat yangın o bölüme yaklaştıkça ısı artıp

da dumandan soluk almak zorlaşmca kurtarılmayı bekleyen kalabalık bü-

yük bir korkuya kapıldı. Birdenbire halattan kayıp kurtulmak için sırala-

rını beklemektense kendilerini denize atmayı yeğleyenler arasında çılgın-

ca bir telaş baş gösterdi. Denize atlayanların çoğu alt güvertelerdeki

gençlerdi. Bu insanlar yağmur gibi denize yağıyorlar daha önce suya

atla-

mış kişilere çarpıyorlardı. Bazıları yanlış hesaplama sonucu Deep Enco-

unter gemisine düşmüş, ağır yaralanmış ya da feci şekilde ölmüştü. Bazı-

ları da iki gemi arasına düşmüş ve dalgalar gemileri birbirlerine iyice yak-

laştırınca arada kalıp ölmüşlerdi.

Emerald Dolphin gemisinin tayfaları, yolculara gemiden nasıl atla-

maları gerektiğini öğretmek için ellerinden geleni yapıyorlardı. Kollarını

64

Clive Cussler

başlarının üzerinde kavuşturduktan sonra suya düşmek, onların su üze-

rinde kalmalarını sağlayacaktı. Bu uygulamayı yapmayanların suya düş-

tükleri zaman boyunlarını kırmaları tehlikesi vardı.

Çok geçmeden iki geminin çevresindeki enkaz yığınları arasında kü-

çük bir ölü bedenler denizi oluşmuştu.

Kelly korkuyordu. Şu küçük araştırma gemisi çok yakındaydı, ama

aynı zamanda çok uzaktaymış gibi görünüyordu. Aşağıdaki gemiye

bağla-

nan halatlardan birinin başındaki sırada baba kızın önünde sadece on

kişi

vardı. Dr. Egan, kızıyla kendisinin sıcağa ve dumana dayanıp sıraları ge-

lince güvenceye kavuşacaklarına kesinlikle inanıyordu. Fakat dumandan

etkilenen öksürüp tıksırarak can havliyle güverteye üşüşen kalabalık Dr.

Egan'ı küpeşteye sürükledi. Birdenbire irikıyım, kızıl saçlı ve kızıl bıyıkla-

rı favorilerine kadar uzamış bir adam, insan selinin arasından sıyrılıp

Egan'ın çantasını elinden kapmak istedi. Egan afallamıştı, ama çantaya

ölümüne sarıldı ve elinden bırakmayı reddetti.

Kelly, iki adam arasındaki mücadeleyi dehşet içinde izliyordu. Üni-

forması hiç buruşmamış, düzgün giyimli bir görevli olanları tam bir

umursamazlıkla seyrediyordu. Sert ifadeli bir zenciydi bu adam.

Kelly, adama, "Bir şeyler yapın," diye bağırdı. "Orada öyle durmasa-

nıza. Babama yardım edin."

Fakat zenci görevli, Kelly'yi hiç umursamadı, bir adım ilerleyip,

Kelly'nin şaşkın bakışları altında, çantayı kapmaya çalışan kızıl saçlı ada-

ma yardım etti.

Egan, iki adamın fiziksel gücüne daha fazla karşı koyamayıp denge-

sini kaybetti ve küpeştelere doğru geri geri gitmeye başladı. Egan'ın

ayakları yerden kesildi ve baş üstü denize düştü. Bu beklenmedik

hareket

karşısında şaşkına dönen siyah ile kızıl saçlı adam oldukları yerde donup

kalmışlardı, ama hemen toparlanıp kalabalığın arasına karışıverdiler.

Kelly çığlık atarak küpeşteye koştu ve tam babası suya düşerken onu

gör-

dü.

Valhalla'nın Yükselişi

65

Kelly nefesini tutup, ona bir saat gibi uzun gelen yirmi saniye içinde

babasının başının suyun üzerine çıkmasını bekledi. Yaşlı adamın can ye-

leği, suya düşerken gövdesinin ağırlığına dayanamayıp parçalanmıştı.

Kelly, babasının baygın olduğunu fark edince büyük bir üzüntüye kapıldı.

Kelly birden, nasıl olduğunu anlayamadan iki elin boğazına sarıldığı-

nı fark etti, parmaklar genç kızın boğazını acımasızca sıkıyordu. Kelly

can

havliyle boğazını sıkan parmaklardan kurtulmak için olanca gücüyle tek-

me savurmaya başlamıştı. Bir ara şansı yaver gitti ve tekmelerden biri

sal-

dırganın bacak arasına isabet etti. Adamın soluğu değişti ve genç kızın

boğazını serbest bıraktı. Kelly hızla arkasına dönünce ona saldıranın şu

zenci görevli olduğunu gördü.

Daha sonra kızıl saçlı adam, zenci görevliyi yolunun üzerinden itip

kendisi Kelly'yi yakalamak istedi, fakat genç kız can yeleğinin yakasına

yapışıp tam kızıl saçlı adam onu yakalamak üzereyken korkulukların üze-

rinden denize atlamayı başardı.

Kelly denize düşerken gözleri karardı. Göz açıp kapayıncaya kadar

geçen zaman içinde genç kız kendini denizde buldu ve suya çarpmanın

şiddetiyle soluğu kesildi. Tuzlu su burnuna dolmuştu, genç kız suyun

üze-

rinde kalabilmek için ağzını açıp soluğunu dışarı verme isteğine karşı

koymak zorundaydı.

Kelly, suya düşerken bir kabarcık patlaması oldu ve deniz, genç kızı

içine aldı. Kelly biraz kendine gelince, suyun yüzeyinin iki geminin ışıkla-

rı altında parıldadığını fark etti. Genç kız can yeleği sayesinde suyun yü-

zeyine çıkmayı başardı. Babasını görmeye çalışırken birkaç kez derin so-

luk aldı ve daha sonra babasının, yanan gemiden dokuz metre kadar iler-

de suyun üzerinde sürüklendiğini gördü.

Derken bir dalga, Egan'm gövdesini örttü ve Kelly babasını gözden

kaybetti. Kelly büyük bir soğukkanlılıkla, her şeyi unutup babasını son

gördüğü yere doğru yüzmeye başladı. Bir dalga, genç kızı yukarı kaldırdı

ve işte o zaman Kelly babasının altı metre kadar ilerde olduğunu gördü.

Kelly sonunda babasına ulaştı, bir kolunu onun boynuna doladı ve saçla-

rdan tutup başını yukarı çekti. Genç kız, "Baba," diye haykırdı.

F:5

66

Clive Cussler

Egan gözlerini zorlukla açtı ve kızma bakakaldı. Yüzü, sanki çok bü-

yük acı çekiyormuş gibi gerilmişti. Yaşlı adam telaşla, "Kelly, sen kendini

kurtarmaya bak," dedi. "Ben dayanamayacağım."

Kelly, babasına cesaret vermeye çalıştı. "Dayan, baba birazdan bir

sandal bizi kurtaracak."

Egan o kahverengi çantayı hâlâ sıkı sıkı tutuyordu. Adam çantayı kı-

zına doğru itti. "Denize düştüğüm zaman buna çarptım. Galiba omurgam

kırıldı. Kıpırdayamıyorum ve de yüzemiyorum."

Yüzükoyun suda yüzen bir ceset Kelly'yi itiyordu, genç kız cesedi ya-

nından uzaklaştırmaya çalıştı. "Ben seni tutarım, baba. Gitmene izin ve-

remem. Senin çantana tutunup suyun üzerinde kalabiliriz."

Egan, kızını çantayı almaya zorladı. "Tut şunu. Uygun zaman gelin-!

ceye kadar onun güvencede olmasını sağla."

"Anlamadım."

"Anlayacaksın..." Egan kendini zorlayarak konuştu. Birden yüzü acı1

içinde buruştu ve kendini suya bırakıverdi.

Kelly, babasının gözlerinin önünde ölüme gittiğini anlayıncaya kadar

enun yenilgiyi kabullenmesine şaştı. Egan'a gelince o da ölmek üzere ol-

duğunu biliyordu. Fakat hiç paniğe kapılmamış, dehşete düşmemişti.

Egan kaderini kabullenmişti. Adamcağızın en büyük pişmanlığı kızını

kaybetmesi değildi, Kelly'nin başının çaresine bakabileceğini biliyordu.

Kâğıt üzerinde yarattığı keşfin işe yarayıp yaramayacağını bilmemek de

değildi onu üzen. Egan, Kelly'nin»mavi gözlerine bakıp hafifçe gülümse-

di.

"Annen beni bekliyor," diye fısıldadı.

Kelly çaresizlik içinde yakınlarda bir kurtarma sandalı var mı diye

çevresine bakındı. Onlara en yakın olan sandal ile aralarında altmış beş

metre kadar bir mesafe vardı. Kelly, babasını bırakıp biraz yüzdü, ellerini

sallayarak bağırdı. "Buradayım. Bu tarafa gelin."

Dumandan boğulma tehlikesi geçiren ve dalgaların arasında bocala-

yan bir kadın tam sandala çekilmek üzereyken, Kelly'yi gördü ve sandal-

daki denizciye Kelly'yi işaret etti. Fakat kurtarıcılar, denizdeki kazazede-

Valhalla'nın Yükselişi

67

leri toplamaya kendilerini öylesine kaptırmışlardı ki Kelly'yi fark edeme-

diler. Kelly suyun içinde geri döndü ve tekrar babasının yanma gitmek is-

tedi, fakat Egan görünürlerde yoktu. Sadece kahverengi çanta suda sü-

rükleniyordu.

Egan çantayı elinden bırakmış ve dalgaların altına kaymıştı. Kelly

çantayı yakaladı ve can havliyle babasına seslendi, fakat tam o sırada bir

delikanlı, üst güverteden denize atladı. Hemen Kelly'nin yanına düşen

delikanlının dizi Kelly'nin ensesine çarpmış ve onu kapkaranlık bir boşlu-

ğa göndermişti.

68

Clive Cussler

4

Kazazedeler, önce Deep Encounter gemisine akın ettiler, fakat daha

sonra bu akın mürettebatı ve bilim adamlarını zor durumda bırakan bir

sele dönüştü. Gemide, durumun üstesinden gelmeye yetecek sayıda ele-

man yoktu. Deep Encounter gemisindeki elli bir erkek ve sekiz kadın ye-

terince fazla ve hızlı çalışamıyordu.

Kurtarıcılar, onca insanın cesedini ve birçoğunun da ölmekte oldu-

ğunu görünce şaşkına dönmelerine ve üzülmelerine rağmen, kurtarma

çabalarını asla yavaşlatmadılar. Oşinografi bilginleri ve sistem mühendis-

leri, tehlikeleri umursamayıp bellerine halat bağlayıp bir hamlede iki ka-

zazedeyi kurtarabilmek amacıyla çırpıntılı sulara kendilerini bıraktılar,

gemideki dostları da onları tekrar gemiye çekti. Bu insanların hayat kur-

tarma gayreti, deniz tarihinde birer efsane olarak yer alacaktı.

Araştırma gemisinin mürettebatı, sandalları denize indirip, yolcu ge-

misinden boyuna suya atlayan kazazedeleri sudan çıkarabilmek için ola-

ğanüstü çaba gösterdi. Çok geçmeden geminin çevresindeki sular çığlık

çığlığa bağıran erkekler ve kadınlarla doldu. Bu insanlar fark edilmeme

korkusu içinde ellerini kurtarma sandallarına uzatıyorlardı.

Gemideki mürettebat da geminin güvertelerinden ağları ve raftlaO

atıyorlar, denizdeki kazazedelerin bunlara tutunarak gemiye çıkmalarını

Valhalla'nın Yükselişi

69

sağlamaya çalışıyorlardı. Adamlar, hortumları bile denize attılar, yüzücü-

lerin gemiye çıkmalarını sağlamak için güverteden merdiven sarkıttılar.

İnsanları kurtarmak için bu kadar çok çaba harcamalarına rağmen deniz-

de çırpınanların çokluğu karşısında çaresiz kalmışlardı. Daha sonra da

denizde boğulanların ve sandallar onlara ulaşamadan kaybolanların

acısı-

nı yüreklerinde hissedeceklerdi.

Kadın bilginler, yolcular gemiye gelir gelmez onları karşılayıp, yara-

larını ve yanıklarını tedavi etmeye başlamadan önce onları

neşelendirme-

ye koyuldular. Kazazedelerin pek çoğu, dumandan kör olmuştu ve gemi-

deki revire kaldırılmaları gerekmişti. Bilim adamlarının hiçbiri duman

zehirlenmesine karşı nasıl bir tedavi uygulanması gerektiğini bilmiyordu,

fakat hepsi de ne yapmaları gerektiğini çok çabuk öğrendiler ve onların

fedakârca çabaları sayesinde ne kadar çok hayatın kurtarıldığı asla

sapta-

namayacaktı.

Gemideki kadın bilginler, sağlam kazazedeleri iç kısımdaki kamara-

lara ve salonlara yerleştirdiler. Geminin dengesinin bozulmaması için de

gerekli düzenlemeyi yapıyorlardı. Ayrıca, kazazedelerin bir listesini yap-

mak ve de o kargaşa arasında kaybettikleri akraba ve yakınlarının isimle-

rini saptamak için bir yolcu toplantı bölümü hazırlandı.

İlk otuz dakika içinde, tahlisiye sandalları beş yüzden fazla yolcuyu

denizden çıkarmıştı. Daha sonra iki yüz kişi daha Deep Encounter

gemisi-

ne raftlarm ve vinçlerin yardımıyla alınabildi. Kurtarıcılar, tüm dikkatle-

rini yaşayanlar üzerine yoğunlaştırmışlardı. Sandala çekildiğinde ölü ol-

duğu anlaşılanlar tekrar denize bırakılıyordu, çünkü hâlâ yaşamaya çalı-

şanlara yer gerekliydi. Denizcilik kurallarına göre, yolcu kapasitesinin iki

katını taşımak zorunda olan gemilerde, sandalların geminin yanma yana-

§'P> yolcularıyla birlikte yukarı çekilmeleri gerekiyordu. Kazazedeler,

sandallardan gemiye tırmanmak için çaba harcamadan geminin güverte-

sınde sandallardan inebiliyorlardı. Yaralı olanlar da hemen sedyelere ko-

nuP geminin hastanesine ve revirine götürülüyorlardı. Pitt'in kurduğu bu

Slstem, çok daha etkiliydi ve gerçekten de, dolu sandalları boşaltmakla

70

Clive Cussler

geçecek zamanın yarısından daha kısa bir sürede sandallar yukarı

çekilip

kazazedeler gemiye indirilmişti.

Burch, aklının kurtarma operasyonuna takılmasına izin veremezdi.

O tüm dikkatini Deep Encounter gemisinin aldığı ağır yükün etkisiyle par-

çalanmasını önlemeye vermişti. Burch, gemisinin dev yolcu gemisine

çarpmasını önlemenin sadece, ama sadece onun görevi olduğunu düşü-

nüyordu. Aslında geminin dinamik duruş sistemini değiştirebilmek için

sol kolunu feda etmeye çoktan hazırdı, fakat iki geminin de rüzgârın ve

akıntının etkisiyle sürüklenmeleri onu çaresiz bırakıyordu. Gemisinin is-

kele tarafına çarpan dalgalardan gözlerini hiç ayırmadan makinelerin it-

me gücünü azaltıp Deep Encountefm Emerald Dolphin'e çarpmasını ön-

lemeye

çalışıyordu.

Fakat

bu,

onun

her

zaman

kazanmayı

garantileyeme-

diği bir savaştı. Geminin emniyet kapaklarının parçalandığını biliyordu.

Geminin su almaya başladığını anlaması için medyum olması da

gerekmi-

yordu. Birkaç metre ötedeki kaptan köşkünde, Leo Delgado, bilgisayarda

kazazedelerin gemiye fazladan yükledikleri binlerce ton ağırlığın gemiyi

nasıl etkileyeceğini hesaplamakla meşguldü.

Pitt, kurtarma operasyonunun planlanması ve uygulanması görevini

üstlenmişti. Canlarını dişlerine takarak iki binden fazla insanı kurtarma-

ya çalışanlara göre Pitt sanki aynı zamanda her yerdeydi, telsiziyle emir-

ler veriyor, kazazedeleri sudan yukarı 'çekiyor, sandalları, denizde kalan-

ların ne tarafa sürüklendiklerini bildiriyor, sandallar yukarı çekildiği za-

man da kazazedelerin indirilmelerine yardım ediyordu. Pitt, ayrıca sandal

ile yukarı çekilenleri birer birer aşağıda bekleyen bilim adamlarına teslim

ediyor, onlar da kazazedeleri gerekirse kucaklayıp aşağıya indiriyorlardı.

Pitt, elleri uyuştuğu için halatı bırakmak üzere olan çocukları yakalayıp

yukarı çekiyordu. Geminin aşırı yük nedeniyle tehlike içinde olduğunun

da farkındaydı ve açıkçası korkuyordu, oysa kurtarılmayı bekleyen daha

bine yakın kazazede vardı.

Pitt, Delgado ile ağırlığın dağılımı konusunda Delgado'dan bilgi al-

mak için kaptan köşküne koştu. "Durum ne kadar kötü?" diye sordu.

Valhalla'nın Yükselişi

71

Delgado gözlerini bilgisayardan ayırıp tasalı tasalı başını salladı.

"Hiç iyi değil. Eğer ağırlık yüzünden dokuz metre daha suya batarsak biz

de bir denizaltı oluruz."

"Ama bin kişiyi daha kurtarmak zorundayız."

"Eğer beş yüz kişi daha alırsak, bu denizde dalgalar gemiye dolar. Şu

senin bilim adamlarına söyle, kazazedelerin çoğunu baş tarafa yerleştir-

sinler, kıç tarafına fazla yük bindi."

Pitt, kötü haberi aldıktan sonra halatlara tutunarak gemiye çıkmaya

çalışanlara baktı. Sonra gözleri aşağıda bir tahlisiye sandalından altmış

kazazedenin gemiye indirilişine takıldı. Kazazedeleri küçük araştırma ge-

misine almayı reddedip onları ölüme terk etmesine imkân yoktu. Kafa-

sında yarım yamalak bir plan gelişmişti. Pitt telaşla aşağı güverteye indi

ve geminin tayfalarından bir kısmını yanma çağırdı.

"Gemiyi hafifletmek zorundayız," dedi. "Çıpaları ve zincirleri kesin

hepsini denize atın. Sualtında kalabilecek aygıtları denize bırakın. Onları

daha sonra yukarı çekeriz. Beş kilodan daha ağır olan malzemeleri suya

atın."

Zincirler, sualtı malzemeleri ve oşinografi aygıtları denizi boyladık-

tan sonra geminin gövdesinin sudan yirmi santim kadar yükseldiğini gör-

mek Pitt'i sevindirdi.

Pitt daha sonra ağırlık azaltma programının bir parçası olarak, tahli-

siye sandallarındaki adamlara, "Yük sorunumuz tehlikeli boyutlarda," de-

di. "Son kazazedeleri de kurtardıktan sonra geminin yanında kalın ve

kimseyi yukarıya bırakmayın."

Tahlisiye sandallarındaki tayfalar ellerini yukarı kaldırarak bu emri

aldıklarını belirttiler ve sandallarını tekrar denizde kurtarılmayı bekleyen

kazazede yığınlarının arasına döndüler.

McFerrin yukardan ona işaret ederken Pitt de başını kaldırıp yukarı

baktı. İkinci kaptan, araştırma gemisinden bir hayli yük atılmasına karşın

bâlâ tehlikeli bir durumda olduğu kanısındaydı. "Gemiye daha ne kadar

kazazede alabiliriz?"

"Orada kaç kişi kaldı?"

72

Clive Cussler

"Aşağı yukarı dört yüz kadar. Yolcular kaçabildikleri için kalanların

çoğu gemi mürettebatından."

Pitt, ikinci kaptana, "Adamları aşağı gönder," dedi. "Hepsi bu kadar

mı?"

McFerrin, "Hayır," dedi. "Mürettebatın yarısı geminin baş tarafına

kaçtı."

"Bana bir sayı verebilir misin?"

"Yaklaşık dört yüz elli kişi daha var." McFerrin, Deep Encounter ge-

misinde tahliye işini büyük bir başarıyla yönettiği anlaşılan irikıyım ada-

ma baktı. "Sizin isminizi öğrenebilir miyim, efendim?"

"Dirk Pitt, NUMA'nın özel projeler müdürü. Ya siz kimsiniz?"

M

"İkinci kaptan, Charles McFerrin."

"Kaptanınız nerede?"

McFerrin cevap verdi. "Kaptan Waitkus kayıp. Ve öldüğü sanılıyor."

Pitt, McFerrin'in de yanık yaraları bulunduğunu görebiliyordu. "He-

men aşağı in, Charlie. Seni bekleyen bir şişe tekilam var."

"İskoç viskisini tercih ederim."

"Senin için özel olarak bir şişe temin edebilirim."

Pitt, dönüp küçük bir kızı halattan yukarı almak için kollarını uzattı

ve küçük kazazedeyi, Deep Encounter gemisinin üç deniz biyologundan

biri olan Misty Graham'ın kucağına bıraktı. Kızın annesiyle babası da

onu izlediler ve çarçabuk aşağıya götürüldüler. Saniyeler sonra, Pitt yor-

gunluktan tükenmiş, tahlisiye sa'hdallanndan kendi kendilerine inecek

güçleri kalmamış kazazedelere yardım ediyordu.

Pitt, sandalın dümencisine, "Geminin iskele tarafına geç ve akıntıya

da dalgalarla sürüklenen kazazedeleri topla," diye emretti.

Dümenci, Pitt'e baktı, yorgunluğu yüzünden okunuyordu, gülümse-

meye çalışarak, "Bahşiş bekliyorum."

Pitt de gülümsedi. "Daha sonra bahşiş işini hallederiz. Hadi, şimdi

durma, yok ol."

Bir çocuğun kulakları delen çığlığı, Pitt'in ayaklarının dibinden gelif

gibiydi. Pitt, hemen küpeştelere koşup aşağıya baktı. Sekiz yaşından

fazla

Valhalla'nın Yükselişi

73

göstermeyen bir kız çocuğu, yana bırakılmış bir halata sıkı sıkı tutunuyor-

ju. Bu kızcağız nasılsa o telaş arasında unutulmuş, halata asılı kalmıştı,

pitt yüzükoyun yere yatıp kızı bileğinden yakalayıp yukarı çekmeye çalış-

ta Biraz sonra küçük kız güverteye ulaşmıştı.

Pitt, kızın korkusunu bastırmak için, "İyi yüzdün mü?" diye sordu.

Kızcağız dumandan şişmiş gözlerini ovuşturarak, "Deniz çok dalga-

lı," dedi.

"Annenle babanın da seninle geldiklerinden emin misin?"

Kız başını salladı. "Onlar iki erkek kardeşim ve bir kız kardeşimle

sandaldan indiler. Ben suya düştüm ve kimse beni fark etmedi."

Pitt, kızı bilim ekibinin deniz biyologu Misty Graham'a götürürken,

"Sakın kimseyi suçlama," dedi. "Bahse girerim ki, ailen seni çok merak et-miştir."

Misty gülümseyip küçük kızın elini tuttu. "Hadi gel, annenle babanı"

bulalım."

Tam o sırada, mavi-yeşil denizin üzerine saten bir örtünün üzerinde-

ki dantel işlemeler gibi serpilmiş açık kumral saçlar Pitt'in dikkatini çekti.

Yüzü görmek imkânsızdı, ama bir el sanki denizin üzerinde kalmaya çalı-

şıyormuş gibi bir hareket yaptı, yoksa bu sadece dalgaların neden olduğu

bir hareket miydi? Pitt o eli daha yakından görebilmek için aşağıya indi,

bir yandan da o kadın -saçların bir kadına ait olması gerekiyordu- boğul-

mamış olsa diye dua ediyordu. Baş, suyun üzerinde biraz yükselir gibi ol-

du, öyle ki Pitt, dalgın bakışlı bir çift iri ve güzel mavi gözü fark edebildi.

Pitt tahlisiye sandalının dümencisine kadını işaret ederek, "Onu da

alın," diye bağırdı. Fakat sandal Emerald Dolphin gemisinin kıç tarafına

yönelmişti ve dümenci Pitt'in sesini duymamıştı. Pitt, kadına, "Bana doğ-

ru yüz," diye bağırdı. Pitt, kadının görmeyen gözlerle ona baktığını fark

etmişti.

Pitt, bir an bile tereddüt etmeden küpeştenin üzerine çıktı, dengesini

Sağlamak için bir an duraladıktan sonra denize atladı. Hemen suyun yü-

Zün& çıkmadan bir olimpiyat yüzücüsü gibi büyük kulaçlar atarak suyun

altından yüzmeye başladı. Pitt'in elleri ve başı suyun yüzeyine çıktığı

sıra-

74

Clive Cussler

da, kadının suya batmakta olan başını görür gibi oldu. Altı metre daha

yüzünce, kadının yanma ulaştı ve saçlarından yakalayarak başını suyun

yüzeyine çıkardı. Gerçi zavallı kadın suda boğulmuş bir fare gibi görünü-

yordu, ama Pitt onun çok çekici bir genç kadın olduğunu fark etmekte

gecikmedi. İşte ancak o zaman kadının suyla dolu ve de onu aşağıya çe-

ken küçük bir bavulu elinde sımsıkı tuttuğunu gördü.

Pitt, "Budala," diye kadını azarladı." Bırak şu çantayı."

Kadın, Pitt'i şaşırtan bir kararlılıkla, "Bırakamam," diye mırıldandı.

"Ve de bırakmayacağım."

Pitt, kadının ölümün eşiğinde olmamasına sevindiği için bu meseleyi

daha fazla kurcalamadı ve bir kolunu kadının vücuduna dolayıp onu De-

ep Encounter gemisine doğru çekmeye başladı. Pitt geminin yanma

ulaştı-

ğında yardım için uzanan eller kadını bileklerinden yakalayıp onu gemiye

çektiler. Pitt de yükünden kurtulunca bir ip merdivenden yukarı çıktı.

Kadın bilginlerden biri, kurtarılan kadını bir battaniye ile sarıp aşağıya

indirmeye hazırlanırken Pitt onları durdurdu.

Pitt, o mavi gözlere dikkatle bakarak sordu. "O çantayı kurtarmak

uğruna kendini feda edecektin, söylesene bu çantada o kadar önemli ne

var?"

Kadın yorgun bakışlarla Pitt'i süzdü. "Babamın hayatının eseri."

Pitt çantaya bu kez saygıyla baktı. "Babanın kurtarılıp kurtarılmadı-

ğmı biliyor musun?"

*

Kadın ağır ağır başını salladı ve perişan bir halde cesetlerle dolu de-

nize baktı. "Babam orada," diye fısıldadı.

Kadın birden döndü ve merdivenlerde gözden kayboldu.

Tahlisiye sandalları, sonunda bulabildikleri sağ kazazedelerin hepsi-

ni kurtarmışlardı. Tıbbi müdahaleye ihtiyaç duyanlar hemen araştırma

gemisine nakledilmişlerdi. Diğer kazazedeler ise fazla yük binen gemiyi

tehlikeye sokmamak amacıyla sandallarda tutuluyorlardı, ama onları da

tehlikeye atmamaya çalışıyorlardı.

Valhalla 'nın Yükselişi 75

pitt telsiziyle sandalların mürettebatıyla temas kurdu. "Biz geminin

baş kısmına doğru ilerleyip başka kazazede olup olmadığını

araştıracağız,

bizim dümen suyumuzu takip edin."

Sağ kalan son kazazede de Deep Encounter'z taşındığında gemi bir

ka-

rınca yuvasından daha kalabalık olmuştu. İnsanlar, makine dairesine,

depo-

lara, laboratuvarlara ve mürettebatla bilim adamlarının bölümlerine sıkış

tı-

kış yerleştirilmişlerdi. Dinlenme salonunda, kamaralarda ve çalışma

odasın-

da oturuyorlardı. Koridorların hepsi doluydu. Kaptan Burch'un

kamarasına

beş aile yerleştirilmişti. Kaptan köşkü, harita odası ve telsiz odası

insanlarla

doluydu. Bin iki yüz metrekare olan ana çalışma güvertesi görünmeyen

bir

sokak gibiydi, bir insan denizi onu kaplamıştı.

Deep Encounter gemisi suya öylesine batmıştı ki bir metreden daha

yüksek bir dalga geldiği zaman ana güverte su içinde kalıyordu. Bu arada

Emerald Dolphin'in mürettebatı da bir onur tablosu sergiledi. Ancak son

yolcu da gemiyi terk ettikten sonra kendileri için halat atıp ağzına kadar

dolu olan araştırma gemisine geçtiler. Mürettebat, giderek yayılan alevle-

re rağmen, son dakikaya kadar gemide kalıp yolcuların hepsini gönder-

meyi yeğlediği için pek çoğunun vücudunda yanık yaraları vardı.

Araştırma gemisine adımlarını atar atmaz da durumu müsait olanlar

hemen kazazedelerin gemiye yerleştirilmelerine çalışan bilim adamları-

nın yardımına koştular. Deep Encounter gemisine ölüm de geldi. Kötü

yanmış olanlardan ve denize atlarken ağır yaralananlardan bazıları, alçak

sesle okunan dualar ve gözyaşları arasında son nefeslerini verdiler.

Sonra

da sevilenlerin cesetleri dışarı çıkarılıp denize bırakıldı. Yaşayanlar için

yer çok değerliydi.

Pitt, geminin subaylarını, Kaptan Burch'a kendilerini tanıtsınlar diye

kaptan köşküne gönderdi. Onlar da tanımadıkları bir adama hizmete ha-

Z]r olduklarını bildirdiler ve bu öneri kibarca kabul edildi.

McFerrin gemiden ayrılan son kişi oldu.

Pitt de onu bekliyordu ve vücudu yanıklar içinde olan yorgun ada-

mırı düşmesini önlemek için onu kolundan tuttu. Pitt, McFerrin'in derisi

76

Clive Cussler

yanmış parmaklarına baktı sonra, "Cesur bir adamın elini sıkamadığım

için çok üzgünüm," dedi.

McFerrin yanmış ellerine bunlar sanki başka birine aitmiş gibi baktı.

"Evet, sanırım el sıkışabilmek için bir hayli beklememiz gerekecek." Ada-

mın yüzü karardı. "Geminin sancak tarafına gidenlerden sağ kalan varsa,

bunların kaç kişi olduklarını bilemiyorum."

Pitt karşılık verdi. "Bunu yakında öğreniriz."

McFerrin araştırma gemisinde çevresine şöyle bir bakınınca, dalga-

ların güverteyi yıkadığını gördü. McFerrin sakin bir tavırla, "Öyle görü-

nüyor ki, siz de son derece tehlikeli bir durumdasınız."

Pitt acı bir gülümsemeyle, "Biz elimizden geleni yapıyoruz," dedi.

Pitt, McFerrin'i hastaneye gönderdikten sonra dönüp kaptan köş-

kündeki Burch'a seslendi. "Kıç tarafmdakilerin sonuncusuydu, kaptan.

Diğerleri baş tarafa gönderildi."

Burch sadece başını sallamakla yetindi ve kontrol konsolunu kapadı.

Sonra dümen odasına girdi ve dümenciye, "Dümeni sana bırakıyorum,"

dedi. "Bizi geminin baş tarafından ağır ağır geçir. Gemimizdeki hasarın

artmasım istemeyiz."

Dümendeki genç adam kaptana güvence verdi. "Ben ona sanki bir

kelebekmiş gibi nazik davranacağım."

Gemisini nihayet yanan yolcu gemisinden uzaklaştırmak, Kaptan

Burch'u rahatlatmıştı. Leo Delgado'yu, bölmelerdeki hasarı saptasın diye

aşağıya gönderdi. Adamın geri gelmesini beklerken Çarkçıbaşı Marvin

House'a seslendi. "Marvin, senin oralarda durum nasıl?"

Makine dairesinde Çarkçıbaşı House makineler arasındaki geçitte

durmuş, içeriye ince ince akan suya bakıyordu. "Benim tahminime göre,

yukarda ciddi bir yapısal hasar var, muhtemelen depolardan birinde. Ana

pompayı tam hızla çalıştırıyorum."

"Suyu boşaltmanın, akışından daha hızlı olmasını sağlayabilir misin?"

"Adamlarıma seli kontrol altına alabilmeleri için yedek pompa ve

hortumları çalıştırmalarını söyledim." House sustu, sonra o sevgili maki-

Valhalla'nın Yükselişi

11

e dairesindeki her boşluğu santim santim dolduran yolcu gemisinin ka-

azedelerine baktı ve sordu. "Yukarda durum nasıl?"

Burch, "Yılbaşı gecelerinde Times Meydanı nasılsa burası da öyle tı-

ka basa dolu."

Delgado kaptan köşküne geri döndü ve Burch de subayın yüzündeki

endişeli ifadeden vereceği raporun hiç de iç açıcı olmayacağını anladı.

Delgado, aşağıdan yukarıya koşarak geldiği için nefes nefese kalmış-

ü. "Gemi tehlikeli bir şekilde hızla su alıyor. Pompalar akıştan daha hızlı

çalışıyorlar, ama şayet deniz daha fazla dalgalanırsa, pompalar bu işin

üs-

tesinden gelemeyecek. Eğer dalgaların boyu iki buçuk metreyi bulursa

hiç şansımız kalmaz."

"Makine dairesinin şefi House, akışın önüne geçebilmek için yardım-

cı pompaları çalıştıracağını söyledi."

Delgado, "Umarım bu yeterli olur," diye karşılık verdi.

"Hasar kontrol ekibini toplayıp tekne bölümünde çalışmaya başlayın.

Bölmeleri inceleyip elinizden geldiğince iyi kapatmaya çalışın. Sızıntı ko-

nusunda iyi ya da kötü bir gelişme olur olmaz hemen bana bilgi verin."

"Emredersiniz, efendim."

Pitt kaptan köşküne döndüğü zaman, Burch güneybatıda toplanma-

ya- başlayan koyu kurşuni bulutlara korku dolu gözlerle bakıyordu. Pitt,

kaptanın bakışlarını takip etti. Sonra, "Havayla ilgili son haberler nedir?"

diye sordu.

Burch gülümsedi ve eliyle bir Doppler radar sistemini örten kubbeyi

işaret etti. "Önümüzdeki iki saat içinde çok büyük bir fırtınanın patlaya-

cağını öğrenmek için bir sanat eseri sayılan bilgisayarın dakika dakika

ya-

pacağı tahminlere ihtiyacım yok."

Pitt on mil kadar ilerde toplanmaya başlayan bulutlara baktı. Gün

artık iyice ağarmıştı, ama güneşin ilk ışıkları o tehdit dolu bulutların ar-

kasına gizlenmişlerdi. "Belki fırtına bizi sıyırıp geçer."

Burch bir elinin işaret parmağını yalayıp havaya kaldırdı. Sonra başı-

nı salladı. "Bu bilgisayara göre, öyle olmayacak." Burch karamsar bir ton-

la ekledi. "Bizim su üzerinde kalmamıza hiç imkân yok."

78

Clive Cussler

Valhalla'nın Yükselişi

79

Pitt yorgun bir tavırla alnını çıplak koluyla sildi. "Erkek, kadın ve ço-

cukların ortalama ağırlığım altmış kilo olarak kabul edersek, Deep Enco-

unter gemisi kendi mürettebatı ve bilim adamlarını saymazsak fazladan

yüz yirmi ton ağırlık taşıyor. Bizim tek kurtuluşumuz kazazedeleri bir

başka gemiye aktarıncaya kadar su üzerinde kalabilmek olacak."

Burch ekledi. "Limana kadar gidebilmemiz imkânsız. Bir mil bile yol

almadan batarız."

Pitt telsiz odasına girdi. "Avustralyalılardan ve Fransızlardan bir ha-

ber var mı?"

"Radara göre Earl of JYattlesfield gemisi bizden sadece on mil uzak-

ta. Avustralyalıların firkateyni ise hızla buraya geliyor, ama daha otuz mil

yolu var."

Pitt endişeli bir tavırla, "Şu gemilere daha hızlı hareket etmelerini

bildirin," dedi. "Eğer onlar buraya ulaşmadan fırtına patlarsa, kurtarıla-

cak tek kişi bile bulamayabilirler."

5

Emerald Dolphin yolcu gemisinin iç kısımları dağılıyordu, yığınlar,

yığınların üzerine, güverteler güvertelerin üzerine düşüyordu. Gemiden

alevler yükselmeye başladıktan iki saat bile geçmeden yangın her yanı

sarmıştı. O süper gemi, korkunç bir cehennem çukuruna dönüşmek üze-

reydi. Oymalı dekorlar, o şık mağazalarıyla güzelim alışveriş bulvarı, yet-

miş sekiz milyon dolar değerindeki tablo koleksiyonu, şahane kumar sa-

lonu, yemek salonları, dinlenme salonları, lüks kamaralar, eğlence ve

spor kompleksleri, hepsi hepsi duman tüten tüy yığını olmuştu.

Herkes, Deep Encounter gemisinin açık güvertelerinde toplanmıştı,

eski yolcular ve mürettebat, NUMA araştırma gemisinde hummalı bir şe-

kilde çalışan kadınlarla erkekler, kısacası hepsi de o sırada yaptığı işi bı-

rakıp bu korkunç felaketi keder ile büyülenmişlik karışımı garip bir duy-

gu içinde seyrediyordu. O sırada Kaptan Burch de gemisini, dev geminin

Çevresinden ağır ağır geçirip baş kısmına doğru ilerletiyordu.

Artık bir alev topu görüntüsünü kaybetmiş olan yolcu gemisi, sön-

meye yüz tutmuş bir ocaktan farksızdı. O korkunç yangın, yanabilen her

türlü maddeyi, patlayabilen her türlü eşyayı yalayıp yuttuğu için artık yo1

edebileceği bir şey de kalmamıştı. Fiberglas tahlisiye sandalları erin*'

80

Clive Cussler

idüğü belirsiz şekillere dönüşmüşlerdi. O büyük yuvarlak güverteler ölü

bir yırtıcı kuşun çürümeye yüz tutmuş kanatları gibi geminin yanlarından

aşağı sarkmışlardı. Yüksek gözlem salonu ve köprünün büyük bir bölümü

geminin içine düşmüştü, ama sanki çok derin bir yarığa düşüp yutulmuş

gibi ortadan kayboluvermişti. Sıcaktan eriyen camların çoğu soğumaya

başlamış ve doğaüstü garip şekiller ortaya çıkmıştı.

Büyük bir felakete uğrayan bu yuvarlak süper yapının tümü büyük

bir duman yığınının arasında gözden kaybolmuştu. Geminin en alt bö-

lümlerindeki patlamalar yüzünden birdenbire gemiden tekrar alevler

yükselmeye başladı. Emerald Dolphin gemisi işkence gören dev bir yırtıcı

hayvan gibi ürperdi. Ancak ölmeyi ve dalgaların altına kaymayı reddetti.

Gemi, her dakika daha da kötüleşip koyu kurşuni bir renk alan denizin

üzerinde inatla sürüklendi. Birazdan gemi küçük bir enkaz yığınına dö-

nüşecekti. Ve yolcularının ayak seslerini, konuşmalarını ve gülüşmelerini

bir daha asla duyamayacaktı. İlk kez denizlere açılan bir geminin guru-

ruyla egzotik limanlarda boy gösteremeyecekti. Eğer yangınlar söndürül-

dükten sonra gemi su üzerinde kalabilirse ve de bölmeleri sıcaktan eri-

mezse, son limanına çekilecek ve de bir tersanede parçalara ayrılıp jilet

üretimine katkıda bulunacaktı.

Pitt gemiye derin bir hüzünle baktı, o muhteşem yolcu gemisinin bir

harabe haline gelişini izledi. Karşıdan alevlerin sıcaklığını yüzünde hisse-

debiliyordu. Pitt, böylesine güzel gemilerin neden batmak zorunda oldu-

ğunu kendine sordu, neden bazıları jilet olmak için tersanelere taşınma-

dan önce otuz kırk yıl hiçbir sorunla karşılaşmadan denizlerde dolaşabili-

yorlardı da Titanic ve de Emerald Dolphin gemileri ilk yolculuklarında

üzücü bir sona ulaşıyordu. Şanslı gemiler ve de unutulmaya yelken açan

gemiler vardı.

Pitt korkuluğa yaslanıp öne eğilerek, düşüncelere dalmıştı ki, tam o

sırada McFerrin gelip yanında durdu. Deep Encounter gemisi, ağır ağır

ölüm makinesinin yanından geçerken, yolcu gemisinin ikinci kaptanı ne-

dense sessiz kalmayı tercih etti. Tıklım tıklım kazazedelerle dolu olan

kurtarma sandalları da geminin dümen suyundan ilerliyorlardı.

Valhalla'nın Yükselişi

81

Pitt yatıştırıcı bir sesle, "Ellerin nasıl?" diye sordu.

McFerrin ellerini yukarı kaldırdı ve tek parmaklı eldivene benzeyen

beyaz bandajlarını gösterdi. McFerrin'in yanıp kızarmış yüzü antiseptik

losyona bulanmıştı ve sevimsiz bir Cadılar Bayramı maskesine benziyor-

du.

"Banyoya gitmenin pek de kolay olmayacağını sana söyleyebilirim."

Pitt gülümsedi. "Bunu tahmin edebiliyorum."

Öfkeden gözlerinden yaşlar boşanmak üzere olan McFerrin, o kor-

kunç mezar taşına bakarken, "Bu, asla olmamalıydı," dedi, yoğun duygu-

ların etkisiyle sesi titriyordu.

"Sence bu felaket neden yaşandı?"

McFerrin yanmaya devam eden yığına bakarken başını yana çevirdi.

Yüzü öfkeden gerilmişti. "Bu, kesinlikle Tanrı'nın işi değildi. Sana bu ka-

darını söyleyebilirim."

Pitt kulaklarına inanamayarak sordu. "Sen bunun bir terör olayı ol-

duğunu mu düşünüyorsun?"

"Benim bundan hiç kuşkum yok. Yangın o kadar çabuk yayıldı ki, bu

asla bir kaza olamaz. Otomatik yangın uyarma ve yangını kontrol altına

alma sistemleri çalışmadı. Onları elle çalıştırmak istediğimiz zaman da

sonuç alamadık."

"Beni asıl meraklandıran da kaptanınızın bir imdat mesajı çekmeyi

başaramaması. Biz ancak ufukta yanan bir gemiyi fark edince rotamızı

değiştirdik. Durumunuzu bildirmeniz için yaptığımız telsiz çağrıları ce-

vapsız kaldı."

McFerrin tükürür gibi, "Kaptan Sheffield," dedi. "O karar vermeyi

asla beceremezdi. Hiçbir imdat mesajının çekilmediğini öğrenince, he-

men telsiz odasıyla bağlantı kurdum, ama artık çok geçti. Yangın telsiz

odasına ulaşmıştı ve telsizciler de oradan kaçmışlardı."

Pitt yolcu gemisinin burun kısmını işaret etti. "Orada birilerini görü-

yorum."

Kalabalık bir insan grubunun geminin havaya kalkmış burun kısmır

da telaşla el salladığı görülüyordu. Geminin arka tarafına kaçanlar''

82

Clive Cussler

sine, elli kadar yolcu ve mürettebattan pek çok kişi burun kısmına sığın-

mıştı. Şansları varmış ki, geminin burun kısmı ana gövdeden altmış

metre

yüksekteydi ve yangından, dumandan uzak kalabilmişti.

McFerrin doğrulup bir elini gözlerine siper ederek burun kısmında

çılgınlar gibi telaşla el sallayanlara baktı. "Oradakilerin çoğu mürettebat-

tan, aralarında pek az sayıda yolcu var. Aslında bu insanlar kısa bir süre

daha güvencede olabilirler. Yangın öbür tarafa doğru ilerliyor."

Pitt, dürbünü gözlerine yaklaştırıp geminin burun kısmının çevresin-

deki suları inceledi. "Görünüşe bakılırsa, oradan kimse denize

atlamamış.

Denizde sürüklenen ceset ya da yüzen kazazede göremiyorum."

Burch, kaptan köşkünden çıkıp Pitt'in yanına geldi. "Bu insanlar

şimdilik yangın tehlikesinden uzak sayıldıklarına göre, başka bir gemi ge-

linceye kadar ya da deniz biraz duruluncaya kadar onları orada bırakmak

doğru olur."

Pitt de bu sözleri onayladı. "Dalgalı denizde dört yüz kişiyi daha ge-

miye alırsak su üzerinde kalamayacağımız kesin. Zaten şimdi bile

alabora

olup denizin dibini boylamamıza ramak kaldı."

Önceleri saatte on mil hızla esen rüzgâr şiddetini otuz mile çıkarmış,

güvertedekileri etkilemeye başlamıştı. Rüzgârın etkisiyle denizde de be-

yaz köpüklü dalgalar oluşuyordu ve dalgalar karşı konulmaz bir güç gibi

gemiye vuruyordu. Şimdi dalgaların boyu üç metreyi bulmuştu. Bu, deni-

zin daha kendini göstermemiş büyük öfkesinin sadece habercisiydi.

Pitt telaşla köprüden ayrıldı t e mürettebatla bilim adamlarına bağı-

rarak mümkün olduğu kadar fazla sayıda kazazedeyi çalışma güvertesin-

den uzaklaştırmalarını ve kenarlarda duranları da dalgalar alıp götürme-

den geriye çekmelerini söyledi. Aşağı güvertelerde kalabalık dayanılmaz

boyutlara ulaşmıştı. Fakat başka seçenek de yoktu. Yüzlerce insanı bir

kasırga sırasında açıkta bırakmak, onların ölüm emirlerini imzalamak

olacaktı.

Pitt, geminin dümen suyunu izleyen iki kurtarma sandalındaki mü-

rettebata baktı. Doğrusu onların durumu, Pitt'i çok endişelendirmişti-

Deniz, bu sandalların geminin peşinden gelmelerine ve gemiye çıkmaları-

Valhalla'nın Yükselişi

83

na izin veremeyecek derecede sertleşmişti. Pitt, Burch'a baktı, "Kaptan,

ben diyorum ki, gemiyi döndürelim ve yolcu gemisinin arkasına sığınıp

fırtınadan korunmak için ondan yararlanalım. Eğer kurtarma sandalla-

rındaki yolcularla mürettebatı gemiye alamayacaksak şu birkaç dakika

içinde onları daha sakin sulara götürmemiz gerekecek, aksi halde onlar

için de çok geç olacak..."

Burch başını öne doğru salladı. "Çok akla uygun bir öneri. Bu aynı

zamanda bizim de tek kurtuluş ümidimiz olabilir."

McFerrin sordu. "Bu insanları gemiye alamaz mısınız?"

Burch gayet sakin bir tavırla, "Bu gemiye yüz kişi daha almak barda-

ğı taşıran son damla olur."

McFerrin, kaptana baktı. "Biz Tanrı rolü oynayamayız."

Burch'un yüzündeki ifade onun ne kadar acı çektiğini belli ediyordu.

"Eğer gemideki yolcuların hepsinin hayatı söz konusu olursa, Tanrı rolü-

nü de oynayabiliriz."

Pitt kararlı bir sesle, "Ben de katılıyorum," dedi. "Fırtınanın en şid-

detli olduğu sıralarda yolcular Deep Encounter gemisine gelmek yerine

Emerald Dolphin'de kalırlarsa, çok daha iyi korunacaklarına inanıyorum."

Burch bir süre güvertelere göz gezdirdi, her türlü olasılığı tartmak is-

tiyordu. Sonunda, yorgun bir tavırla başını salladı. "Kurtarma sandalları-

nı, yolcuların durumu kötüleşir de gemiye alınmaları gerekirse diye iyice

yakınımıza çekelim." Kaptan daha sonra dönüp tıpkı muazzam bir çekir-

ge sürüsü gibi gemiye hızla yaklaşan ve de denizin üzerinde kapkara bir

duvar gibi yükselen bulutlara baktı. "Artık sadece Tanrı'nm bize mücade-

le fırsatı tanımasını ümit etmekten başka yapacak bir şey kalmadı."

Fırtına, büyük bir uğultuyla küçük gemiye ve taşıdığı insan kalabalı-

ğına yaklaşıyordu.

Birkaç dakika daha geçince, fırtına onları içine alacaktı. Güneş çok-

tan kaybolmuştu ve gökyüzünde mavilikten eser kalmamıştı. Dev dalga-

'ar> tıpkı dervişler gibi fırıl fırıl dönerek çevreye sularını püskürtüyorlar-

dı. Ilınmış yeşil sular, çalışma güvertesine sıçrıyor, aşağıda yer bulam-

84

Clive Cussler

kazazedeleri sırılsıklam ıslatıyordu. Mümkün olduğu kadar fazla yolcu

geminin iç kısımlarına alınmıştı. Koridorlar, trafiğin sıkışık olduğu saat-

lerde, otobüslerde olduğu gibi sıkış tıkış insanlarla doluydu.

Yanan geminin yakınındaki kurtarma sandallarında bekleşen kaza-

zedeler, rüzgâr ve fırtınalı denizde onları ıslatan dalgalardan çok yangı-

nın yarattığı sıcaklıktan etkileniyorlardı. Pitt de Burch de dikkat kesilmiş-

ler, bu insanların durumunu inceliyorlardı, bir sorun çıkar çıkmaz, o in-

sanları gemiye aldıracaklardı.

Eğer kısa sürede yardım gelmezse ve Deep Encounter gemisi taşıdığı

değerli yüküyle birlikte batarsa, bu kazadan çok az kişi kurtulabilirdi.

Pitt, McFerrin'e sordu. "Acaba yukarıdakiler arasında telsizi olan bi-

ri var mıdır?"

"Subayların hepsinde portatif telsiz bulunur."

"Bunların frekansı nedir?"

"Yirmi iki."

Pitt telsizi ağzına iyice yaklaştırdı ve rüzgârın giderek artan uğultu-

sundan etkilenmemek için ceketinin yakasını kaldırıp telsizi korumaya

çalıştı. "Emerald Dolphin, burası Deep Encounter. Gemide bana bilgi ve-

rebilecek bir görevli var mı? Tamam." Pitt, bu ricasını üç kez tekrarladık-

tan sonra karşı taraftan cevap alabildi.

Bir kadın sesi, "Sizi duyuyorum, Deep Encounter," dedi. "Pek iyi sa-

yılmaz, ama sizi anlamama yetiyor-."

Pitt, McFerrin'e bakarak, "Katşı tarafta bir kadın var," dedi.

"Bu, bizim geminin veznedarı Amelia May olabilir."

"Yangın beni engelliyor. Kadmm sesini çok zor duyabiliyorum."

Burch emretti. "Sor bakalım, burun kısmında kaç kişi varmış?"

Pitt sordu. "Ben Amelia May ile mi konuşuyorum?"

"Evet, benim adımı nereden biliyorsunuz?"

"İkinci kaptanınız yanımda duruyor."

Kadın bağırdı. "Charles McFerrin mi? Tanrı'ya şükürler olsun. Ben

onun yangında öldüğünü sanıyordum."

"Gemide kalan yolcu ve mürettebat sayısını tahmin edebilir misin?"

Valhalla 'nın Yükselişi

85

"Benim tahminime göre, mürettebattan dört yüz elli, yolculardan da

altmış kişi var. Gemiyi terk etmeye ne zaman başlayabiliriz?"

Burch yüzünde sıkıntılı bir ifadeyle yukarıya bakıyordu. Üzgün üz-

gün başını sallayarak, "Onları gemiye almamıza hiç imkân yok," dedi.

Pitt, "Bu işe neresinden baksan, kazanma şansı yok," diye karşılık

verdi. "Rüzgâr ve deniz ürkütücü bir hızla giderek daha kötüleşiyor. Bi-

zim sandallarımız onları denizden toplayamaz ve ayrıca bu insanların de-

nize atlayıp bizim gemiye kadar yüzmeleri de tek kelimeyle intihar olur."

Burch bu sözleri onayladığını belli edecek şekilde başını salladı. "Bi-

zim tek umudumuz, şu İngiliz konteyner gemisinin yarım saat içinde bu-

raya ulaşması. Ondan sonra artık Tanrı'nın elindeyiz."

Pitt seslendi. "Bayan May, lütfen beni iyi dinleyin. Bizim gemimiz

kapasitesinin çok üzerinde yük aldı. Geminin gövdesindeki çatlak yüzün-

den biz de batma tehlikesiyle karşı karşıyayız. Sizler hava biraz

düzelince-

ye kadar ya da bir gemi yardıma gelinceye kadar dayanmak

zorundasınız.

Beni anlıyor musunuz?"

Kadın, "Evet, anlıyorum," diye bağırdı. "Rüzgâr alevleri aksi yöne çe-

kiyor ve sıcaklık da dayanılmayacak gibi değil."

Pitt, kadını uyardı. "Bu dedikleriniz pek uzun sürmeyebilir. Dolphin

gemisi iki yana sallanıp duruyor, üstelik birazdan da rüzgâra ve akıntıya

karşı sürüklenmeye başlayacak. Yangın ve dumanlar daha yaklaşacak

ve

sizin bulunduğunuz yeri etkileyecek."

Kısa bir sessizlik oldu, sonra Amelia, kararlı bir sesle, "Sanırım, biz

de kestaneleri kebap yapmak için ortalarından kesmeye hazırlanmalıyız,"

dedi.

Pitt başını kaldırıp yukarı baktı, rüzgârın püskürttüğü sulardan etki-

lenmemek için gözlerini kıstı. "Siz yılmaz bir hanımefendisiniz. Umarım

bu olayı atlattıktan soma buluşabiliriz. Yemekler benden."

"Belki..." Kadının sesinde tereddüt vardı. "Ama önce bana isminizi

söylemelisiniz."

"Benim adım, Dirk Pitt."

"Güçlü bir isim. Bu hoşuma gitti. Kısa ve etkileyici."

86

Clive Cussler

McFerrin yorgun bir tavırla sırıttı. "O muhteşem bir yaratık, Pitt. Ve '

de erkekler konusunda hayli özgür düşüncelere sahip."

Pitt de gülümsedi. "Zaten başka türlü olmasını istemezdim."

Yağmur geldi, hem de yavaş yavaş değil, birdenbire kalın ve parıltılı

bir duvar gibi iniverdi. Ve Emerald Dolphin gemisi hâlâ yanıyordu. Gemi-

nin iki yanı kıpkırmızı kesilmişti, yağmur o cehennem ateşine çarparken

yağmur suları çarçabuk buhara dönüşüp gemiyi muazzam bir buhar bulu-

tunun içine gizlemişti.

Burch, dümenciye, "Gemiyi ağır ağır altmış metre yakına getir," diye

emretti. Kaptan kendi gemisi giderek yükselen dalgalardan etkilenip be-

şik gibi sallanmaya başlayınca, endişelenmeye başlamıştı. Hele

Çarkçıba-

şı House, köprüyü arayınca, endişesi daha da arttı.

Çarkçıbaşı, "İhtiyar kız zor durumda," dedi. "Çatlakların durumu M

derek kötüleşiyor. Pompaların daha ne kadar zaman gemiye giren suyu

boşaltabileceklerini kestiremiyorum, üstelik yardımcı pompalar da çalışı-

yor, ama durum kötü."

Burch, "Biz yolcu gemisinin bordasına iyice yaklaştık. Geminin göv-

desinin bizi fırtınadan biraz olsun koruyacağını ümit ediyorum."

"En basit önlemler bile işe yarayabilir."

"Sen elinden geleni yapmaya devam et."

House homurdandı. "Bu o kadar da kolay değil. Özellikle de balık il

tifi olmuş insan yığınlarının arasından geçip de çalışmak çok zor."

Burch dürbünüyle o ıslak kâbusu inceleyen Pitt'e döndü. "Avustralya

savaş gemisi ya da şu konteyneri görebiliyor musun?"

"Şiddetli yağmur, görüş alanını en aza indirdi, ama radar, konteyner

gemisinin beş yüz metre kadar yaklaştığını gösteriyor."

Burch, eski bir bez parçası çıkarıp alnındaki ve boynundaki terleri

sildi.

"Umarım, o geminin kaptanı usta bir denizcidir, çünkü burada bildi-

ği her şeye ve edindiği tecrübeye ihtiyacı olacak."

»*

Valhalla'nın Yükselişi

87

Collins ve West Taşımacılık Şirketi'ne ait Earl of Wattlesfield kontey-

tıer gemisinin kaptanı Malcolm Nevins, iyice yükseltilmiş döner koltu-

ğunda oturmuş, ayaklarını karşıdaki tezgâha uzatmış radar ekranını ince-

liyordu. Daha on dakika önce, yanan gemi görüntüye girmişti, ama fırtına

inanılmaz bir hızla şiddetini artırmış ve görüş sahasını yok etmişti. Kap-

tan, alışkanlığın verdiği bir umursamazlıkla, pantolonunun cebinden pla-

tin sigara tabakasını çikardı, tabakadan Dunhill marka bir sigara alıp du-

daklarının arasına yerleştirdi. Sonra da bu pahalı sigarayı, Falkland

Sava-

şı sırasında Donanma'da görev yaptığı günlerden beri yanından hiç eksik

etmediği ucuz ve eski Zippo çakmakla yaktı.

Nevins'in genellikle muzip bir ifade taşıyan kırmızı katmerli yüzü

pek düşünceli görünüyordu; kurşuni parlak gözlerini kırpıştırıp duruyor-

du ve bakışları sıkıntılıydı. Adam, ne tür bir cehennemle karşılaşacağını

merak ediyordu. Amerikan araştırma gemisinden gelen ve yolcu gemisin-

deki iki binden fazla yolcunun alevlerden kaçmaya çalıştıklarını bildiren

mesajlar ürkütücüydü. Denizlerde geçirdiği otuz yıl süresince böylesine

korkunç ve büyük bir felaketle karşılaşmamıştı.

Birinci Kaptan Arthur Thorndyke, kaptan köprüsünde geminin san-

cak tarafını eliyle işaret ederek, "İşte orada," diye bağırdı.

Perde gibi inen yağmur, bir dakika için aralanır gibi oldu ve duman-

larla sarılı o alevler içindeki yolcu gemisi göründü. Nevins, "Makineler

yavaşlasın," diye emretti.

"Tamam, efendim."

O dev yolcu gemisi sağanak halinde yağan yağmurun arasından orta-

ya çıkınca, "Kurtarma botlarının mürettebatı hazır mı?" diye sordu.

Thorndyke, "Bot mürettebatı tekneleri indirmeye hazır bekliyor,"

dedi. "Doğrusu otuz kırk metre yükseklikteki dalgalarla boğuşacaklarını

düşündükçe bu adamlara gıpta ettiğimi söyleyemem."

Thorndyke, dürbününü gözlerine yaklaştırıp yolcu gemisinin çevresi-

ni inceledi. "Onlara zaman kazandırmak için mümkün olduğu kadar yakı-

na gideceğiz," dedi. "Orada yüzen kimse göremiyorum, ayrıca görünürde

kurtarma botu falan da yok."

88

Clive Cussler

Thorndyke, yolcu gemisinin yanıp kavrulmuş kurtarma botlarını ba-

şıyla işaret ederek, "Bu teknelerle gemiyi terk eden olmamış," dedi.

Nevins o alev alev yanan dev gövdenin binlerce ölüyü taşıdığını ak-

lından geçirirken gerildi. Üzgün bir sesle, "Ölü sayısı korkunç olmalı."

"Amerikan araştırma gemisini göremiyorum."

Nevins, durumu hemen kavradı. "Geminin çevresini dolaşalım.

Amerikalılar yolcu gemisinin arka tarafında olmalılar."

Earl of Wattlesfield gemisi, o dalgalı denizde sanki denizden gelen

tehditlerin hiçbirini önemsemiyormuş gibi dümdüz yoluna devam ediyor-

du. Altmış sekiz bin tonluk gemi bir blok apartmanın uzunluğundaydı ve

yük koymaya yarıyan bölmeler birkaç kat yüksekliğindeydi. Bu gemi tam

on yıl dünya denizlerini dolaşmış, her türlü hava koşulunda tek bir kon-

teyneri ya da bir kişiyi kaybetmeden yolculuklarını tamamlamıştı. Gemiyi

başta bu yolculuklardan milyarlar kazanan sahipleri olmak üzere, herkes

şanslı sayıyordu.

Bugünden sonra da gemi, vaktiyle Titanic'in kazazedelerini kurtaran

Carpathia gemisi kadar ünlü olacaktı.

Rüzgâr, kasırgaya dönüşmek üzereydi ve dalgalar iyice yükselmişti,

fakat büyük konteyner gemisini pek etkileyemiyorlardı. Nevins yolcular-

dan ya da mürettebattan kimseyi kurtarabileceklerine ihtimal vermiyor-

du. Kaptanın düşüncesine göre, yanmaktan kurtulabilenler artık iyice ka-

baran denizde boğulmuş olmalıydılar. Earl of Wattlesfield gemisi ağır ağır

yolcu gemisine yaklaşırken Nevins «de geminin yan tarafındaki yeşil harf-

lerle yazılmış, Emerald Dolphin yazısına dalgın dalgın baktı. Kaptan, o

güzelim yolcu gemisini, Sidney Limanı'ndan ayrılmak üzereyken gördü-

ğünü hatırladı. Sonra da bir anda inanmayan gözlerle böyle olacağı hiç

akla gelmeyen o korkunç yığına bakmakta olduğunu fark etti.

Deep Encounter araştırma gemisi yangın alevlerinin yansıdığı dalga-

ların arasında yuvarlana yuvarlana ilerliyordu, güverteleri insan kaynayan

geminin gövdesi iyice suya batmıştı. Geminin on metre kadar gerisinde

içleri insan vücutlarıyla dolu iki bot dalgalarla birlikte ine çıka ilerliyor-

du. Bu gemi her an batma tehlikesiyle karşı karşıyaydı.

Valhalla 'nın Yükselişi

89

Thorndyke, "Aman Tanrım," diye mırıldandı. "Araştırma gemisi de

galiba batmak üzere."

Telsizci başını telsiz odasından dışarı uzattı. "Efendim, Amerikan ge-

misinden biri konuşmak istiyor."

"Sesi hoparlöre bağla."

Bir saniye sonra amplifikatörlerden bir ses duyuldu. "Konteyner gemi-

sinin kaptanına ve mürettebatına! Sizleri görmek bizleri çok sevindirdi."

"Ben Kaptan Nevins. Geminin kaptanıyla mı görüşüyorum?"

"Hayır, Kaptan Burch, makine dairesinde gemiye dolan suları inceli-

yor."

"O halde siz kimsiniz?"

"Ben Dirk Pitt, Ulusal Sualtı ve Denizcilik Kurumu'nun özel proje-

ler müdürüyüm."

"Durumunuz nedir? Geminiz sanki batmak üzereymiş gibi görünüyor."

Pitt açık konuştu. "Batmaya ramak kaldı. Yolcu gemisinin yolcuları-

nı ve mürettebatım kurtarmak için gemiye yanaştığımız zaman bölmeleri-

miz hasar gördü. Gemimiz büyük bir hızla su alıyor, öyle ki pompalar su-

yu boşaltmaya yetmiyor."

Nevins, geminin güvertesinden denize düşmemek için büyük çaba

harcayan o insanlara dehşet dolu gözlerle bakarak, "Geminizde kaç

kaza-

zede var?" diye sordu.

"Gemide yaklaşık bin dokuz yüz kişi var, hâlâ kurtarma botlarında

olanların sayısı ise yüze yakın."

"Aman Tanrım!" Nevins afallamıştı, neredeyse fısıltıyı andıran çok al-

çak bir sesle, "Yani siz iki bin kazazedeyi kurtardığınızı mı

söylüyorsunuz?"

"Sayı elli fazla ya da elli eksik olabilir."

"Tanrı aşkına, o insanları nereye yerleştirdiniz?"

"Buraya gelip, her şeyi kendi gözlerinizle görün."

"Geminin keçi balığı yutmuş bir kaz gibi görünmesine hiç şaşmamalı."

"Yolcu gemisinin ön tarafında hâlâ kurtarılmayı bekleyen beş yüz

kadar mürettebat ve yolcu var. Bu insanların hepsini gemiye alıp, herke-

sin hayatım tehlikeye sokmayı göze alamadık."

I

90

Clive Cussler

"Bu insanların yanarak ölmeleri olasılığı var mı2"

"Geminin görevlileriyle sürekli temas halindeyiz. Bize, o insanların

şu anda bir tehlikeyle karşı karşıya olmadıklarını bildirdiler." Pitt, bilgi

verdikten sonra şu öneride bulundu. "Size haddim olmayarak bir öneride

bulunacağım, kaptan, bizim gemi hâlâ su üzerindeyken mümkün olduğu

kadar fazla sayıda kazazedeyi hemen sizin geminize nakledelim.

Öncelik-

le şu kurtarma botlarmdaki kazazedeleri geminize almanızı öneriyorum, i

O insanlar gerçekten çok zor durumdalar."

"Elbette, biz de dediğiniz gibi yapacağız. Bizim kurtarma botlarını

denize indirip sizin gemideki kazazedeleri bizim gemiye taşıyacağız. Hiç

kuşkusuz, bizim burada daha fazla yerimiz var. Sizin botların yükü boşal-

tıldıktan sonra, botlar yolcu gemisinin ön tarafına gider ve geminin bur-

nunda bekleşen yolcular da halatlara tutunarak botlara inebilirler."

"Gemiyi terk etme işinin kolayını aldık. Bu artık sıradan bir uygula-

ma sayılır."

"Öyleyse hemen işe koyulalım."

Hemen arkasından Pitt ekledi. "İnanın bana, Kaptan Nevins, ne ka-

dar isabetli bir zamanda geldiğinizi asla tahmin edemezsiniz."

"Yakınlarda olmamıza ben de şükrediyorum."

Nevins genelde muzip bir ifade taşıyan yüzünde şaşkınlık belirtileriy-M

le Thorndyke'a döndü.

"O kadar insanı şu küçücük gemiye sığdırmaları bir mucize."

Thorndyke da aynı derecede şaşkın bir ifadeyle, "Gerçekten bir mu-1

cize," dedi. "Churchill'in bir sözü aklıma geldi. Bu kadar çok insanı bu kajH

dar az kişinin kurtardığı hiçbir zaman görülmemiştir."

Valhalla 'nın Yükselişi

6

Kelly, Deep Encounter gemisinin depolarından birinde tahta sıralar-

dan birine dizleri çenesine dayalı oturmuş düşünüyordu. Kendini Kalkü-

ta'da o tıklım tıklım dolu trenlerden birine nakledilmiş gibi hissediyordu.

O küçücük bölmeye o kadar çok insan doluşmuştu ki, erkekler ayakta du-

rurken sadece kadınlar oturma şansına sahip olabilmişlerdi. Genç kız,

ba-

şını ellerinin arasına alıp ağlarken, hiç kimse onunla ilgilenmedi. Babası-

nın ölümünden duyduğu üzüntü, dalga dalga benliğine yayılıyordu.

Adamcağızın hemen bir kol boyu mesafede göz göre göre ölüme gidişine

seyirci kalmış olmak genç kızı çaresizlik ve acı içinde kıvrandırıyordu

Bu neden olmuştu? O kızıl saçlı adam kimdi ve neden Kelly'nin ba-

basıyla boğuşmuştu? Ya o zenci subay? O adam, boğuşmayı

engellemek

yerine neden saldırgana yardım etmişti? O iki adam besbelli babasının

Çantasını kapmaya çalışıyordu. Kelly, hâlâ sıkı sıkı göğsüne bastırdığı o

tuzlu suyla lekelenmiş deri çantaya bakarken, içindekilerin neden bu ka-

dar önemli olduğunu ve babasının onların uğruna ölümü göze aldığını

merak etti.

Ya kızıl saçlı adam tekrar gelir de çantayı ondan almak isterse diye

yorgunluğuyla mücadele edip uyanık kalmaya çalıştı. Fakat o kadar çok

92

Clive Cussler

insan gövdesinin yarattığı sıcak ve nemli ortam ve bir fırına atılmış buz

parçacığı kadar serinletici havalandırma sistemi, genç kızı mayıştırdı ve

biraz sonra sıkıntılı bir uykuya daldı.

Kelly birden uyandı, hâlâ o tahta sandalyede oturuyordu, sırtını bir

dolaba dayamıştı. İşin garibi depoda kimsecikler kalmamıştı. Daha önce

kendini deniz biyologu olarak tanıtmış olan bir kadın eğilip, Kelly sanki

küçük bir çocukmuş gibi, gözlerinin üzerine düşen nemli saçlarını yavaş-

ça yüzünden çekti. Kadının yüzü yorgundu, fakat nasılsa hafifçe

gülümse-

meyi başardı.

Kadın alçak bir sesle, "Harekete geçme zamanı geldi," dedi. "Bir İn-

giliz konteyner gemisi buraya geldi ve herkesi o gemiye naklediyoruz."

"Size ve mürettebatınıza çok minnettarım, özellikle de suya dalıp be-

ni boğulmaktan kurtaran adama."

Kahverengi gözlü, kızıl saçlı güzel kadın, "O dediğiniz kişinin kim ol-

duğunu bilmiyorum," dedi.

Kelly, "Acaba ben bu gemide kalamaz mıyım?" diye sordu

"Korkarım ki, hayır. Gemimiz su alıyor ve fırtına süresince su üzerin-

de kalıp kalamayacağımızı bile bilmiyoruz." Kadın, Kelly'nin ayağa kalk-

masına yardım etti. "Acele edin, yoksa botu kaçıracaksınız."

Kadın, yukarıdaki yolcuları konteyner gemisinin botlarına bindirmek

için depodan ayrıldı. Kelly yalnız kalınca, hareketsizlikten kaskatı kesil-

miş bacaklarım kıpırdatmaya çalıştı, tahta üzerinde oturmaktan sırtına

ağrılar girmişti. İriyarı bir adam opu durdurduğu zaman, genç kız kapıya

gelmişti. Kelly birden bocaladı, başını kaldırınca, yolcu gemisinde baba-

sıyla boğuşan o kızıl saçlı adamın donuk ifadeli yüzüyle karşılaştı. Adam,

depodan içeri girdi ve yavaşça kapıyı kapadı.

Kelly korku içinde fısıldadı. "Ne istiyorsunuz?"

Adam boğuk bir sesle, "Babanın çantasını," dedi. "Eğer çantayı bana

verirsen sana bir şey olmayacak. Aksi halde seni öldürmek zorunda kala-

cağım."

Kelly o soğuk simsiyah ölü gözlerde her şeyi görebiliyordu. Ve bir şey

daha vardı. Çantayı ona verse de vermese de bu adam onu öldürecekti.

Valhalla'nm Yükselişi

93

"Babamın belgeleri mi? Onlarla ne yapmayı düşünüyorsunuz?"

Adam omuzlarını silkti. "Ben sadece bir kiralık elemanım. Benim

görevim, o çantayı içindekilerle birlikte teslim etmek."

"Kime teslim edeceksiniz?"

Adam sabırsızlandığım belli eden bir sesle, "Bunun hiç önemi yok,"

dedi.

"Beni vuracak mısınız?" diye Kelly sordu, çaresizlik içinde birkaç sa-

niye daha hayatta kalmaya çalışıyordu.

"Ben silah da bıçak da kullanmam." Adam, nasırlı kocaman ellerini

yukarı kaldırdı ve sırıtarak, "Bunlar bana yeter."

Kelly birden paniğe kapıldı ve geri geri giderek adamdan uzaklaşma-

ya çalıştı. Adam, genç kıza doğru yürüdü ve dudaklarını aralayıp pis pis

gülümserken kızıl bıyıklarının altından beyaz dişlerini görebildi. Gözleri-

nin bakışları, avını tuzağa düşürmüş bir yırtıcı hayvanınkiler gibi parlıyor-

du. Kelly'nin korkusu bir anda dehşete dönüştü, kalbinin atışları hızlandı,

kesik kesik nefes almaya başladı. Genç kızın dizlerinin bağı çözüldü ve

bacakları gövdesinin altında titremeye başladı. Uzun saçları gözlerini ve

yüzünü örtmüştü, birden gözlerinden yaşlar boşandı.

Adamm kolları ileriye uzandı, pençe gibi elleriyle kızı yakaladı.

Kelly'nin tiz bir sesle attığı çığlık, küçük depoda yankılandı. Genç kız,

kendini adamın ellerinden kurtarıp arkasına döndü. Sanki adam, bir ke-

dinin fareyle oynayışı gibi, Kelly ile eğlenmek için onu bilerek serbest bı-

rakmış gibiydi. Kelly, bayılacak gibi oldu ve tahta sandalyeye iki büklüm

çöküp tir tir titremeye başladı.

Adam ağır ağır Kelly'ye yaklaşırken o da iri mavi gözlerini adama

dikmişti. Adam, genç kızın üzerine eğilip onu koltuk altlarından tuttuğu

gibi rahatça yukarı kaldırdı. Adamın yüzündeki o soğukkanlı katil ifadesi-

nin yerini şehvet duyguları almıştı. Sanki bir ağır çekim sahnesindeymiş

gibi gelip dudaklarını genç kızın dudaklarına kenetledi. Kelly'nin gözleri

irileşti ve tekrar bağırmaya çalıştı, ama dudaklarının arasından sadece

boğuk hıçkırıklar çıkabildi. Sonra adam geri çekildi ve tekrar sırıttı.

92

Clive Cussler

insan gövdesinin yarattığı sıcak ve nemli ortam ve bir fırına atılmış buz

parçacığı kadar serinletici havalandırma sistemi, genç kızı mayıştırdı ve

biraz sonra sıkıntılı bir uykuya daldı.

Kelly birden uyandı, hâlâ o tahta sandalyede oturuyordu, sırtını bir

dolaba dayamıştı. İşin garibi depoda kimsecikler kalmamıştı. Daha önce

kendini deniz biyologu olarak tanıtmış olan bir kadın eğilip, Kelly sanki

küçük bir çocukmuş gibi, gözlerinin üzerine düşen nemli saçlarını yavaş-

ça yüzünden çekti. Kadının yüzü yorgundu, fakat nasılsa hafifçe

gülümse-

meyi başardı.

Kadın alçak bir sesle, "Harekete geçme zamanı geldi," dedi. "Bir İn-

giliz konteyner gemisi buraya geldi ve herkesi o gemiye naklediyoruz."

"Size ve mürettebatınıza çok minnettarım, özellikle de suya dalıp be-

ni boğulmaktan kurtaran adama."

Kahverengi gözlü, kızıl saçlı güzel kadın, "O dediğiniz kişinin kim ol-

duğunu bilmiyorum," dedi.

Kelly, "Acaba ben bu gemide kalamaz mıyım?" diye sordu

"Korkarım ki, hayır. Gemimiz su alıyor ve fırtına süresince su üzerin-

de kalıp kalamayacağımızı bile bilmiyoruz." Kadın, Kelly'nin ayağa kalk-

masına yardım etti. "Acele edin, yoksa botu kaçıracaksınız."

Kadın, yukarıdaki yolcuları konteyner gemisinin botlarına bindirmek

için depodan ayrıldı. Kelly yalnız kalınca, hareketsizlikten kaskatı kesil-

miş bacaklarını kıpırdatmaya çalıştı, tahta üzerinde oturmaktan sırtına

ağrılar girmişti. İriyarı bir adam onu durdurduğu zaman, genç kız kapıya

gelmişti. Kelly birden bocaladı, başını kaldırınca, yolcu gemisinde baba-

sıyla boğuşan o kızıl saçlı adamın donuk ifadeli yüzüyle karşılaştı. Adam,

depodan içeri girdi ve yavaşça kapıyı kapadı.

Kelly korku içinde fısıldadı. "Ne istiyorsunuz?"

Adam boğuk bir sesle, "Babanın çantasını," dedi. "Eğer çantayı bana

verirsen sana bir şey olmayacak. Aksi halde seni öldürmek zorunda kala-

cağım."

Kelly o soğuk simsiyah ölü gözlerde her şeyi görebiliyordu. Ve bir şey

daha vardı. Çantayı ona verse de vermese de bu adam onu öldürecekti.

Valhalla'nın Yükselişi

93

"Babamın belgeleri mi? Onlarla ne yapmayı düşünüyorsunuz?"

Adam omuzlarını silkti. "Ben sadece bir kiralık elemanım. Benim

görevim, o çantayı içindekilerle birlikte teslim etmek."

"Kime teslim edeceksiniz?"

Adam sabırsızlandığını belli eden bir sesle, "Bunun hiç önemi yok,"

dedi.

"Beni vuracak mısınız?" diye Kelly sordu, çaresizlik içinde birkaç sa-

niye daha hayatta kalmaya çalışıyordu.

"Ben silah da bıçak da kullanmam." Adam, nasırlı kocaman ellerini

yukarı kaldırdı ve sırıtarak, "Bunlar bana yeter."

Kelly birden paniğe kapıldı ve geri geri giderek adamdan uzaklaşma-

ya çalıştı. Adam, genç kıza doğru yürüdü ve dudaklarını aralayıp pis pis

gülümserken kızıl bıyıklarının altından beyaz dişlerini görebildi. Gözleri-

nin bakışları, avını tuzağa düşürmüş bir yırtıcı hayvanınkiler gibi parlıyor-

du. Keîly'nin korkusu bir anda dehşete dönüştü, kalbinin atışları hızlandı,

kesik kesik nefes almaya başladı. Genç kızın dizlerinin bağı çözüldü ve

bacaklan gövdesinin altında titremeye başladı. Uzun saçları gözlerini ve

yüzünü örtmüştü, birden gözlerinden yaşlar boşandı.

Adamın kollan ileriye uzandı, pençe gibi elleriyle kızı yakaladı.

Keîly'nin tiz bir sesle attığı çığlık, küçük depoda yankılandı. Genç kız,

kendini adamın ellerinden kurtarıp arkasına döndü. Sanki adam, bir ke-

dinin fareyle oynayışı gibi, Kelly ile eğlenmek için onu bilerek serbest bı-

rakmış gibiydi. Kelly, bayılacak gibi oldu ve tahta sandalyeye iki büklüm

çöküp tir tir titremeye başladı.

Adam ağır ağır Kelly'ye yaklaşırken o da iri mavi gözlerini adama

dikmişti. Adam, genç kızın üzerine eğilip onu koltuk altlarından tuttuğu

gibi rahatça yukarı kaldırdı. Adamın yüzündeki o soğukkanlı katil ifadesi-

nin yerini şehvet duyguları almıştı. Sanki bir ağır çekim sahnesindeymiş

gibi gelip dudaklarını genç kızm dudaklarına kenetledi. Keîly'nin gözleri

•rileşti ve tekrar bağırmaya çalıştı, ama dudaklarının arasından sadece

boğuk hıçkırıklar çıkabildi. Sonra adam geri çekildi ve tekrar sırıttı.

94

Clive Cussler

Saldırgan sert ve umursamaz bir sesle, "Evet," dedi. "Bağır bağırabil-

diğin kadar. Dışarıda fırtınanın gürültüsü devam ederken senin sesini

kimse duyamaz. Kadının çığlık atması beni çok heyecanlandırır. Çığlık

atan kadına bayılırım."

Adam, Kelly'yi sanki içi köpük dolu bir mankenmiş gibi kolayca ha-

vaya kaldırdı. Sonra genç kızı duvara yasladı ve ellerini kaba hareketlerle

vücudunda gezindirmeye başladı. Kelly dehşetten donmuş kalmıştı ve

acı

acı bağırmaya başladı.

"Lütfen yapmayın, canımı acıtıyorsunuz."

Adamın o koskocaman elleri, kızın boynuna yöneldi ve boynunu

parmakları arasına hapsetti. Buz gibi bir sesle, "Söz veriyorum," dedi.

"Ölüm çok çabuk ve acısız olacak."

Adam, Kelly'nin boğazını sıkmaya başladı, genç kızın gözlerinin

önüne kapkara bulutlar inmişti. "Lütfen yapmayın," diye yalvardı, artık

sesi hafif bir hırıltıdan ibaretti.

"Tatlı rüyalar, güzelim."

O sırada adamın tam arkasından bir ses, "Kadınlara kur yapma tek-

niğin pek de özendirici değil."

Kızıl saçlı katil, ellerini Kelly'nin boynundan çekip bir kedi çevikli-

ğiyle arkasına döndü. Bir karaltı, kapının önünde duruyordu, bir eli kapı-

nın tokmağını tutuyordu, yüzü karanlıkta seçilmiyordu, arkasındaki kori-

dordan gelen ışık vücudunu aydınlatıyordu. Katil hemen karate pozisyo-

nuna geçip ellerini yukarı kaldırdı ve bacağını yabancının gövdesine vur-

maya hazırlandı.

Katil vp Kelly farkında değildiler ama Pitt, çığlıkları duymuştu ve

sessizce kap/yı açmış orada birkaç saniye durup durumu değerlendirmiş

ve neler olabileceğini kestirmeye çalışmıştı. Yardım istemeye zaman yok-

tu. Biri Pitt'e yardım etmeye gelinceye kadar kız ölmüş olacaktı. Pitt, bu

yabancının adam öldürmenin hiç de yabancısı sayılmayan tehlikeli biri ol-

duğunu hemen sezdi. Böyle adamların savunmasız bir kadını acımasızca

öldürebilmeleri için çok önemli nedenleri olması gerekiyordu. Pitt,

adamdan geleceğini tahmin ettiği saldırıya kendini hazırladı.

Valhalla 'nın Yükselişi

95

pitt ani bir tirbişon hareketiyle dönüp koridora çıktı, o sırada katilin

bacağı ve ayağı da havaya kalkmıştı. Tasarlanan darbeden Pitt'in başı

bir-

kaç santimlik bir farkla kurtuldu. Ama adam olanca hızıyla kapıya çarptı,

bilek kemiğinin kırıldığı duyulan çatırtıdan anlaşılmıştı.

O adamın yerinde başka kim olsa acı içinde kıvranırdı. Ama bu kas-

ları kuvvetli, acıyı umursamaması öğretilmiş adam asla böyle bir şey yap-

mazdı, bu ona göre değildi. Katil, Pitt'in yalnız geldiğinden ve kimsenin

ona yardım edemeyeceğinden emin olmak için koridorun iki tarafına ba-

kındı, sonra kollarıyla bacaklarım savunma sporu hareketleriyle oynata-

rak ilerledi. Sonunda avının üzerine atladı, elleri havayı birer balta gibi

kesiyordu.

Pitt sanki donmuş gibi hareketsiz durdu, korkmuş numarası yaparak

son saniyeye kadar bekledi. Ve sonunda kendini yere attı ve saldırgana

doğru yuvarlanmaya başladı. Adamın bir anlık şaşkınlığı dengesini kay-

betmesine neden oldu ve yere düştü. Pitt, yıldırım gibi kızıl saçlı katilin

üzerine abandı ve vücudunun her gramıyla katile baskı yaptı, bir dizini

adamın sırtına dayadı ve kulaklarının dibinde ellerini çırpmaya başladı.

Adamın kulak zarları sanki bir kulağından ötekine bir bıçak geçmiş

gibi patladı. Katil boğuk bir inilti çıkararak yana döndü ve Pitt'i kapalı bir

kapının önünde kıstırdı. Pitt, adamın bu korkunç kaba kuvvetine ve acıya

olan inanılmaz bağışıklığına şaşmıştı. Pitt iki ayağını birden olanca

gücüy-

le katilin apış arasına değil kırık bileğine bastırıp bileği parçaladı.

Bu kez katil bağıramadı, sadece kenetlenmiş dişlerinin arasından bir

tıslama duyuldu. Adamın yüzü korkunç bir acıyla buruştu gözleri öfkeyle

parıldıyordu. Katil, şimdi yaralıydı, hem de ağır yaralıydı. Fakat o hâlâ

saldırganlığım sürdürüyordu ve kırık bacağını sürüyerek Pitt'e yaklaşma-

ya devam etti. Sonra stratejisini değiştirip Pitt'e son saldırıyı gerçekleştir-

mek için gücünü topladı.

Pitt'in bir sırık üzerine yerleştirilmiş bir yok ediciden farkı olmayan

bu iyi eğitilmiş katil ile aynı düzeyde sayılamayacağını anlaması için sihir-

baz olmaya gerek yoktu. Pitt, tek şansının ayaklarını daha hızlı hareket

ettirmek olduğunu bildiği için geriledi, saldırgan ise artık sadece tek aya-

96

Clive Cussler

ğını kullanabiliyordu ve bu durumda Pitt'in başına tekme vurması imkân-

sızdı.

Pitt, hayatı boyunca hiç savunma sporu kurslarına katılmamıştı. Ha-

va Kuvvetleri Akademisi'nde öğrenim görürken bir ara boks yapmıştı,

ama kazandığı maçlarla kaybettiklerinin sayısı eşitti. Bir sürü bar

kavgası-

na katıldıktan sonra her türlü hareketin serbest olduğu dövüşlerle ilgilen-

mişti. Başlangıçta öğrendiği ilk kural, yumruklarla yakın planda dövüş-

memekti. Beyninle dövüş ve eline ne geçerse, saldırgana fırlat, bir şişe,

sandalye ya da başka ne bulursan. Dışarıdan içeri doğru dövüşenlerde

ya-

ra almadan kurtulma şansı diğerlerinden çok daha yüksekti.

Birden Kelly kapıda, katilin arkasında göründü. Genç kız, o deri

çantayı sanki göğsünden kopan bir parçaymış gibi tutuyordu. Kızıl saçlı

cellat, dikkatini Pitt'te öylesine yoğunlaştırmıştı ki, Kelly'nin varlığını

fark edemedi.

Pitt bir fırsat yakalamıştı. Kelly'ye, "Koş," diye bağırdı. "Merdivenler-

den yukarı, güverteye koş."

Katil bir an bocaladı, Pitt'in o çok bilinen kandırmacalardan birini

yapmadığından emin değildi. Fakat bu adam kurbanlarını inceleyen ger-

çek bir profesyoneldi. Adam, Pitt'in gözlerindeki o belli belirsiz değişikli-

ği hemen fark etti ve Kelly açık çalışma güvertesine giden merdivenlere

yöneldiği sırada hemen hızla arkasına döndü. Katil, yarı koşarak yan sıç-

rayarak, kırılan bileğinin verdiği açıya dayanmaya çalışarak Kelly'nin ar-

kasından seyirtti.

»

Bu, aslında Pitt'in beklediği hareketti.

Şimdi saldırma sırası Pitt'e gelmişti. Pitt yaylanıp kendini katilin ar-

kasına attı. Bu, çok sert bir futbolcu taktiğiydi, kaçan kişiyi arkadan yaka-

layıp yere yatırmaya ve sonra da üzerine çıkıp olanca ağırlığıyla onu ez-

meye, bu arada da adamın yüzünü ve başını yerde tutmaya yönelik bir

uy-

gulamaydı.

Pitt, saldırganın başını ince bir halıyla kaplı çelik güverteye çarptığını

fark etti, adam birden hareketsiz kalmıştı. Kafatası çatlamamışsa bile

mut-

laka iç kanaması olmalıydı, Pitt böyle düşünüyordu. Pitt bir saniye kadar

Valhalla 'nın Yükselişi 97

damın üzerinde kaldı, adamın solukları ağırlaşmıştı ve sanki kalp atışları-

yavaşlamasını bekler gibiydi. Pitt, alnından akan ter damlalarının gözle-

rine kaçtığını fark edince, ceketinin koluyla teri kurulamak istedi.

İşte o zaman katilin başının anormal bir şekilde dönmüş olduğunu

ve açık duran gözlerinin görmediğini fark etti.

Pitt eğildi ve parmaklarını adamın şahdamarına bastırdı. Damarda

nabız yoktu. Katil ölmüştü. Besbelli katil başını ters bir açıdan yere çarp-

ış ve boynu kırılmıştı. Pitt, olayın böyle geliştiğini tahmin ediyordu. Ye-

re oturup arkasını kapıya yasladı ve durumun bir muhasebesini yaptı.

Olanların hiçbiri aklın alacağı gibi değildi. Pitt'in kesin olarak bildiği, bo-

ğulmaktan kurtardığı bir kadının öldürülmesini son anda engellemiş ol-

duğuydu. Pitt şimdi de orada oturmuş, istemeyerek öldürdüğü yabancıya

şaşkın şaşkın bakıyordu. Pitt, ölünün görmeyen gözlerine bakıp kendi

kendine mırıldandı. "Ben de en az senin kadar kötüyüm."

Genç adam sonra da kadını düşündü.

Pitt ayağa kalktı, cesedin üzerinden atlayıp telaşla yukarıya açık gü-

verteye seyirtti. Çalışma güvertesi, Deep Encounter gemisinden

sarkıtılan

güvenlik halatlarına sıkı sıkı tutunmuş kazazedelerle doluydu. Bu insan-

lar, yağmur başlarını ve omuzlarını kamçılarken sıraya girip Earl of Watt-

lesfield'in kurtarma botlarına inerlerken hiç de durumlarından şikâyetçi

görünmüyorlardı.

Pitt telaşla kazazedelerin arasından geçip deri çantalı kadını arama-

ya koyuldu, fakat gemiden gemiye nakledilenler arasında onu göremedi.

Kadın sanki birden yok olmuştu. Pitt, yolcularını boşaltan kurtarma bot-

larına şöyle bir göz gezdirince, kadının Deep Encounter'dan ayrılmış ola-

mayacağına hükmetti. Kadın hâlâ Deep Encounter'da olmalıydı.

Pitt, bu kadını bulmak zorundaydı. Kaptan Burch'e gemideki cesedi

başka türlü nasıl izah edebilirdi ki? Ayrıca Pitt olup bitenleri nasıl öğre-

nebilirdi?

F:7

98

Clive Cussler

7

Sonunda Deep Encounter gemisinde işler yoluna girmeye başlamıştı.

Akşama doğru, durumları çok ağır olduğu için kıpırdatılamayan on kişi

dışında, Emerald Dolphin gemisinin kazazedelerinden yüzü hariç hepsi

Earl of İVattlesfield konteyner gemisine nakledilmişti. Araştırma gemisi, o

korkunç kazazede yığınlarından kurtulunca, tekne de sudan on beş

metre

yükselmişti. Bunun üzerine mürettebat çalışmaya koyuldu, zarar gören

bölmeleri onardılar, bu sayede de gemiye giren su miktarı azaldı ve pom-

paların dışarı bastığı su miktarı, gemiye dolan miktarı geçti.

Avustralya bandıralı güdümlü füze firkateyni de olay yerine geldi ve

onun da botları kurtarma çalışmalarına katıldı. Bu botlar, halatlardan de-

nize atlayanları kurtararak, Deep Encounter gemisinin yorgun bot müret-

tebatını zahmetten kurtarmıştı. Allahtan, fırtına da başladığı gibi ansızın

diniverdi ve denizde de dalgaların yerini hafif bir çırpıntı aldı.

McFerrin araştırma gemisinden ayrılan son kişi oldu. McFerrin kon-

teyner gemisinin botuna binmeden önce, geminin tüm mürettebatına ve

bilim adamlarına bizzat teşekkür etti. "Sizin bu kadar çok insanın hayatı-

nı kurtarmanız, deniz tarihinin yıllıklarına geçecektir."

Burch alçak bir sesle, "Ne yazık ki, hepsini kurtaramadık, bu da beni

üzüyor," dedi.

Valhalla'nın Yükselişi

99

"Başardığınız işin bir mucizeden kalır yeri yok." McFerrin, bunları

söyledikten sonra arkasına döndü ve sargılı ellerini Pitt'in omuzlarına

koydu. "Dirk, seninle tanışmak büyük bir onur... Bizim evde senin adın-

dan her zaman saygıyla söz edilecek. Tekrar görüşmeyi büyük bir içten-

likle umut ediyorum."

Pitt de neşeli bir sesle, "Mutlaka tekrar görüşmeliyiz. Sana bir şişe

İskoç viski borcum var."

"NUMA'nın beyleri ve hanımları, hoşça kalın. Tanrı hepinizi kutsasın."

"Güle güle, Charles. Senden iyisi can sağlığı."

McFerrin konteyner gemisinin botuna indi ve tekne hareket ederken

gemidekilere son kez bir selam çaktı.

Pitt, Burch'ye sordu. "Şimdi ne yapacağız?"

"Önce sualtındakileri toplayalım, bunu ihmal edersek, Amiral Sandec-

ker, Capitol binasının önündeki merdivenlerde kafalarımızı uçurur."

Burch,

NUMA'nın genel müdüründen söz ediyordu."Sonra da tersanesi olan en

yakın limana, Wellington'a gidip geminin hasarını tamir ettirelim."

"Eğer Ancient Mariner'i bulamazsak, bu büyük bir kayıp sayılmaz.

Çünkü o gemi masrafını çoktan çıkarmış yaşlı bir beygir sayılır, fakat

Abyss bir sanat eseri, fabrikadan yeni çıkmış ve tam on iki milyon dolara

mal olmuş. Onu kaybetmeyi göze alamayız."

"O gemiyi bulacağız. Geminin sinyalleri çok gürültülü ve güçlü."

Burch başlarının üzerinde, gökyüzünden gelen gürültüde sesini du-

yurabilmek için bağırarak konuşmak zorunda kalıyordu. Gemilerin tepe-

sinde, gökyüzü Yeni Zelanda'dan,Tonga, Fiji ve Samoa'dan gelen uçak-

larla doluydu, bu uçakların çoğu uluslararası medya kuruluşları tarafın-

dan denizcilik tarihinin en şahane kurtarma operasyonunu izlemek ama-

cıyla kiralanmışlardı. Üç geminin telsizleri de hükümetlerden, kazazede-

lerin endişeli akrabalarından, Blue Seas Yolculuk Şirketi yöneticilerin-

den ve Emerald Dolphin'ı sigortalayan şirketlerin temsilcilerinden gelen

Mesajlarla işlemez duruma gelmişti. Telsiz trafiği öylesine sıkışıktı ki, üç

kurtarma gemisi arasında haberleşme el telsizleri ya da mors işaretleriyle

ağlanıyordu.

100 • Clive Cussler

Burch, iyice yükseltilmiş kaptan koltuğunda rahatlamaya çalışırken

içini çekti, piposunu yaktıktan sonra hafifçe gülümsedi. "Sence amiral

onun araştırma gemisine ne yaptığımızı öğrenince, dünyayı başımıza yj.

kar mı dersin?"

"Bu koşullar altında ihtiyar deniz kurdu, reklamı son damlasına ka-

dar sağmak isteyecektir."

Burch sordu. "Aşağıda yatan cesedi yetkililere nasıl izah edeceğini

hiç düşündün mü?"

"Ben sadece bildiklerimi söyleyebilirim."

"Kızın tanıklık yapamaması çok büyük aksilik."

"Geminin boşaltılması sırasında onu gözden kaçırdığıma inanamıyo-

rum."

Burch yüzünde şeytanca bir gülümsemeyle,"Aslmda senin sorunun

çözüldü," dedi.

Pitt uzun uzun kaptana baktı. "Çözüldü mü?"

Burch, "Ben gemimin tertemiz ve düzenli olmasını isterim. Senin şu

dostunu ben kendi ellerimle denize attım. Dostun facia sırasında Eme-

rald Dolphin'de ölen o zavallıların yanına gitti. Benim açımdan bu mesele

kapanmıştır."

Pitt gözleri parıldayarak, "Kaptan, sen iyi bir adamsın. Başkaları se-

nin hakkında ne derlerse desinler, umurumda değil."

Telsiz memuru, telsiz odasından telaşla yanlarına geldi. "Efendim,

Avustralya bandıralı füze firkateyninin kaptanı Harlov/dan bir mesaj var.

Eğer siz olay yerinden ayrılmak istiyorsanız, kaptan denizdeki cesetleri

toplatacak ve yolcu gemisini limana çekecek kurtarıcılar gelinceye kadar

burada kalacakmış."

"Kaptana mesajını aldığımı, ona ve mürettebatına bu fedakarca dav-

ranışlarından ötürü en derin minnettarlığımı sunduğumu bildir."

Bir dakika sonra telsiz memuru geri geldi. "Kaptan Harlow, size yıl-

dırım hızı ve sakin bir deniz diliyor."

Pitt, "Sanırım bir güdümlü füze firkateyninin beş yüz sivil yolcuyu ta-

şıması tarihte ilk kez görülüyor," dedi.

Valhalla'nın Yükselişi

101

Burch ağır ağır dönüp yanmış deve bakarken, "Doğru," diye mırıl-

dandı.

Sağanak halinde yağan yağmur, yangını söndürmekte pek de başarılı

olamadı. Geminin ön kısmındaki küçük bir bölüm dışında geminin tümü

simsiyah olmuş ve cayır cayır yanmıştı. Çelik bölmeler eğrilmişti ve gemi-

nin o dev gövdesi kömürleşmiş bir iskeletten ibaretti. Organik hiçbir şey

kalmamıştı. Yanabilen her şey çirkin kül yığınlarına dönüşmüştü. Aslında

bu geminin mimarları ve inşaatçıları onu yanması asla mümkün olmayan

bir gemi diye tanımlamışlardı. Geminin her tarafında yanmaz malzeme-

ler kullanılmıştı, fakat bu insanlar, dinamik ısının metali eriten bir alev

fırtınasına dönüşebileceğini akıllarına getirmemişlerdi.

Pitt dalgın dalgın, "Denizlerin büyük sırlarından biri daha," diye mı-

rıldandı.

"Her yıl tüm dünyada o kadar sık gemi yangını yaşanıyor ki, endişe-

lenmemek elde değil." Burch, sanki bir sınıfta öğrencilere ders veriyor-

muş gibi konuşuyordu. "Fakat bugüne kadar Emerald Dolphin yangını ka-

dar şaşırtıcı olanına rastlamadım. O kadar büyük bir gemide çıkan hiçbir

yangının bu derece hızlı yayılması söz konusu olamaz."

"İkinci Kaptan McFerrin, yangın uyarı ve kontrol sistemleri çalışma-

dığı için yangının kontrolden çıkıp yayıldığını söyledi."

"Ne dersin bu olayda bir ihanet söz konusu olabilir mi?"

Pitt başıyla yanmış geminin enkazını işaret etti. "Her şeyin bir dizi

şanssızlığın sonucu olduğu iddiasını geminin şu görüntüsü yalanlıyor."

Telsiz memuru tekrar söze karıştı. "Kaptan, Earl of Waitlesfıeld ge-

misinin Kaptanı Nevins size bir şey söylemek istiyor."

"Kaptanı hoparlöre bağla."

"Konuşun, efendim."

"Ben, Kaptan Burch."

"Ben Kaptan Nevins. Şey, ben diyorum ki, kazazedeleri bırakabilece-

ğiniz en yakın liman Wellington olduğu için sizinkiler oraya gitmeyi düşü-

nüyorlarsa, ben size oraya kadar seve seve eşlik ederim."

102

Clive Cussler

Burch karşılık verdi. "Bu çok ince bir düşünce, kaptan. Teklifin^

kabul ediyorum. Biz de rotamızı Wellington'a çevirdik. Umarım sizi yolu.

nuzdan fazla alıkoymayız."

"Günün kahramanlarına yolda boğulmak hiç yakışmaz."

"Pompalarımızın boşalttığı suyun miktarı, gemiye giren sudan daha

fazla. Büyük bir kasırgaya tutulmadığımız takdirde, sağ salim Welling.

ton'a varabiliriz."

"Siz hareket eder etmez biz de peşinizden geleceğiz."

Pitt sordu. "Geminizde bin sekiz yüz kişiyle nasıl baş ediyorsunuz?"

"Kazazedelerin çoğunu boş kargo bölmelerinden ikisine yerleştir-

dik.Geri kalanlar geminin içine dağıldılar, bazıları yarısı boş konteyner-

larda. Günde bir öğün yemek için yeterli malzememiz var. Wellington'a

varıncaya kadar benim mürettebatım da dahil, hepimiz sıkı bir rejim uy-

gulayacağız." Nevins bir saniye süren suskunluktan sonra, "Ah, evet,"

diye

sözlerini sürdürdü. "Eğer benim gemimle Avustralya firkateyni arasına

girebilirseniz, size yolluk gönderebiliriz. Hepsi bu kadar. Tamam. Kesiyo-

rum."

Burch bu sözleri eğlenceli bulmuştu."Yolluk mu dedi?"

Pitt güldü. "Belki de bize 'Aloha' deyip flamalar yollayacaklardır."

Burch, geminin telefonunu açtı. "Şef, yola çıkmaya hazır mısınız?"

House cevap verdi. "Ancak altı mil hız yapmanıza izin verebilirim,

daha fazlası olmaz. Hızı artırmaya kalkışırsak gemi paslanmış bir kova

gi-

bi delinir."

»

"Hızımız sekiz mil olsun."

Geminin mürettebatı ve NUMA bilim adamları, on iki saat süreyle

hiç durmaksızın bedenleri ve kafalarıyla çalışmaktan yorgun ve bitkindi-

ler, hani ayakta durmak bile onlar için çok zordu, ama Pitt onları çalışma

güvertesinde topladığı zaman gururla ve dimdik durdular. Geminin bü-

tün mürettebatı, güvertenin bir ucunda toplanmıştı, kadın ve erkek bilim

adamları da mürettebatın karşısında duruyorlardı. Herkes oradaydı.

Burch, makine dairesindeki görevlilerin de tam kadro güvertede toplan-

Valhalla'nın Yükselişi

103

larını istemişti. Çarkçıbaşı House, pompaların başıboş bırakılmalarına

rSı çıkmıştı, ama kaptan ısrarından vazgeçmedi. Sadece dümenci, kap-

tan köşkünde tek başına kalmış, araştırma gemisini Earl of Wattlesfield

ernisi ile Avustralya bandıralı güdümlü füze firkateyni arasında yol al-

masını sağlıyordu. Güdümlü füze gemisi ile araştırma gemisi arasında en

faZla elli metre mesafe vardı.

Küçük araştırma gemisi ondan çok daha büyük iki geminin arasında

oyuncak gibi kalmıştı. Geminin radar direğinde NUMA bayrağı dalgala-

nıyordu, arka tarafında ise yıldızlı ve çizgili Amerikan bayrağı vardı.

Yan yana duran Pitt ile Burch, karşıya bakınca firkateynin mürette-

batının sanki askeri bir törendeymiş gibi hazır ol vaziyette durduklarını

fark ederek afalladılar. Sonra da, Deep Encounter iki gemi arasındaki

boşluğa girerken o sessiz tropikal çevre gemi sirenleri ve konteyner

gemi-

siyle firkateynin güvertesinde korkulukların önünde sıralanmış iki binden

fazla kazazedenin sevinç dolu bağırışlarıyla inledi. Denizde bir panto-

mimdir koptu. Erkekler, kadınlar ve çocuklar, çılgınlar gibi el salladılar

ve anlaşılamayan bağırışlarıyla dikkat çektiler. Kesilip küçük parçalara

ayrılmış gazete ve dergi sayfaları konfeti gibi havaya savruldu. Deep En-

counter gemisindekiler yaptıkları o muhteşem kahramanlığın ne büyük

bir başarı sağladığını ancak o dakikada anlayabildiler.

Onların başardıkları iş, iki binden fazla kazazedenin hayatını kurtar-

maktan ibaret değildi; ayrıca başka insanları kurtarmak uğruna kendi ha-

yatlarını feda edebileceklerini de kanıtlamışlardı. Herkesin gözlerinden

yaşlar boşanıyordu.

Aradan uzun bir süre geçince, araştırma gemisindeki kadın ve er-

kekler, olanları noktası noktasına doğru anlatmakta zorluk çekeceklerdi.

Bu insanlar, öylesine duygulanmışlardı ki yaşadıklarını tam olarak özüm-

leyememişlerdi. Şu müthiş kurtarma çabaları bile çok uzaklarda kalmış

blr geçmişte görülmüş kâbus dolu bir rüya gibiydi. O insanlar olanları as-

la unutmayacaklardı, ama her şeyi anlatmaya kalkıştıklarında kelimeler

^tersiz kalacaktı.

104

Clive Cussler

Derken hepsinin başı sanki tek bir basmış gibi dönüp, daha yirmi

dört saat önce, denizlere açılmış gemilerin en güzellerinden biri olan o

enkaz yığınına baktılar. Pitt de baktı. Hiçbir denizci, bir geminin korkunç

bir şekilde öldüğünü görmekten hoşlanmaz. Pitt, böylesine hunharca bir

saldırıdan kimin sorumlu olduğunu merak ediyordu. Acaba amaç neydi?

Burch, "Ne düşündüğünü öğrenmem için kaç para istersin?" diye

sordu.

Pitt boş gözlerle adama baktı. "Benim düşüncelerimi mi?"

"Büyük annemin mercan teşbihine bahse girerim ki merak seni diri

diri yiyip bitiriyor."

"Ne demek istediğini anlayamadım."

Burch açıkladı. "Hepimizin kafasını kurcalayan soru. Çılgının birinin

iki bin beş yüz çaresiz erkek, kadın ve çocuğu öldürmekteki amacı ne

ola-

bilir?"

"Geminin enkazı Sidney Limanı'na getirilir getirilmez deniz yangın

sigortasının bir ordu dedektifi tarafından külleri didik didik edilecek."

"Bu insanların pek fazla bir kanıt bulabileceklerini sanmıyorum."

Burch, "Sen o insanları küçümseme," dedi. "Hepsi çok iyidir. Eğer bu

olayın nedenini ortaya çıkarabilecek birileri varsa, o kişiler sigortanın

adamları olacaktır."

Pitt dönüp Burch'e gülümsedi. "Umarım sen haklı çıkarsın, kaptan.

İyi ki bu iş benim omuzlanma yükjenmedi. Doğrusu buna seviniyorum."

O haftanın sonunda, Pitt yanıldığını anlayacaktı. Aslında bu sim

çözmekle görevlendirilen kişinin kendisi olacağını Pitt hiç tahmin edeme-

mişti.

Valhalla'nın Yükselişi

105

8

Emerald Dolphin'e ulaşan ilk çekici, Quest Marine Offshore Şirke-

ti'nin Audacious isimli çekicisiydi. Boyu yirmi yedi, eni on yedi metre

olan çekici, dünyadaki en büyük çekicilerden biriydi. Geminin ikiz Hun-

newell marka dizel motorları dokuz bin sekiz yüz beygir gücüne sahipti.

Bu çekicinin limanı Wellington olduğu için, Avustralya Brisbane'den ge-

len iki büyük çekiciden daha çabuk olay yerine varabilmişti.

Audacious'un efendisi, onu bir tavşanın peşinden iz süren tombalak

bir av köpeği gibi son hızla koşturmuştu. Güney Pasifik'te sürdürülen ya-

rış sırasında telsizi de susturmuştu. Aynı gemi enkazına ulaşmaya

çalışan

çekicilerin kaptanları arasında her zaman uygulanan sıradan bir numa-

raydı bu, çünkü yarışı kazanan çekici, Lloyd Sigorta Şirketi'nden, kurtar-

ma için açık kart ve de kazaya uğrayan teknenin değerinin yüzde yirmi

beşini kazanıyordu.

Yanan yolcu gemisi ve Avustralya bandıralı güdümlü füze gemisi gö-

rüş sahalarına girdiği için Kaptan McDermott, Blue Seas Yolculuk Şirke-

ti nin yetkilileriyle temasa geçmekte bir sakınca görmedi. Yarım saat sü-

ren bir pazarlıktan sonra şirket yetkilileri "tedavi de ödeme de yok" anlaş-

ması imzalamayı kabul ettiler. Buna göre, Quest Marine firmasının çekici-

106

Clive Cussler

si, Emerald Dolphin'ûen geride kalanların birinci derecede kurtarıcısı sj.

yılacaktı.

Hâlâ kızıl alevler içindeki yolcu gemisine iyice yaklaştıkları zaman

Kaptan McDermott ve mürettebatı karşılarındaki o feci manzarayı g^.

rünce donup kaldılar. O güzelim yolcu gemisinden geriye sadece çırpıntı-

lı turkuvaz deniz üzerinde sallanıp duran bir moloz yığını kalmıştı. Gemi-

nin enkazı, Hiroşima'nın atom bombası atıldıktan sonra çevreyi saran

yangın fırtınasını izleyen günlerde çekilmiş bir fotoğrafını anımsatıyordu.

Audacious gemisinin birinci kaptanı, dizlerinden sakatlanınca sporu

bırakmak zorunda kalan eski ragbi oyuncusu Herm Brown, "Bu enkaz, üç

kuruş bile etmez," dedi. Birinci kaptanın gür sarı saçları vardı, şortunun

altından kalın bacakları ve düğmeleri iliklenmemiş gömleğinin altından

da kıllı göğsü görünüyordu.

McDermott gözlüklerini aşağı çekti ve camların üzerinden bakmaya

başladı. Açık kumral rengi saçlı daracık gaga burunlu ve elaya kaçan

yeşil

gözlü İskoçyalı, tam yirmi yıldır okyanuslarda görev yapan çekicilerde ça-

lışıyordu. "Şirketin müdürleri bu işden hoşlanmayacaklar, orası kesin. 0

kadar büyük bir geminin bir avuç kül yığını haline gelebileceğini hiç dü-

şünmemiştim."

Geminin telefonu çalıyordu, McDermott hemen telefonu açtı. "Çe-

kicinin kaptanı, ben sizin iskele tarafınızdaki geminin kaptanı Har-

low'um. Acaba kiminle görüşüyorum?"

"Quest Marine firmasına bağlı Audacious çekicisinin Kaptanı Jock

McDermott'um."

"Siz buraya geldiğinize göre, ben buradan ayrılıp "VVellington'a gide-

bilirim, Kaptan McDermott. Gemimde tekrar karaya ayak basmak için

sabırsızlanan beş yüzden fazla kazazede var."

McDermott karşılık verdi. "Herhalde çok zorlanmış olmalısınız. Si-

zin iki gün önce buradan ayrılmamış olmanıza şaştım."

"Denizde boğulan kazazedelerin cesetlerini toplamakla meşguldük

Ayrıca Uluslararası Denizcilik Komisyonu da deniz trafiği için tehdit

Valhalla 'nın Yükselişi

107

lusturmaya başlayan enkazın yakınında kalıp, enkazın durumu hakkında

rapor vermemizi istedi."

"Enkaz artık gemi olmaktan çıkmış."

Harlow, "Çok yazık," dedi. "Oysa denize indirilen en güzel gemiler-

den biriydi bu." Harlovv ekledi. "Enkazı yedeğe alabilmeniz için size her-

hangi bir yardımda bulunabilir miyiz?"

McDermott, "Hayır, teşekkür ederim," diye karşılık verdi. "Biz bu işi

hallederiz."

''Enkaz çok kötü görünüyor. Umarım siz limana ulaşıncaya kadar da

su üzerinde kalabilir."

"Geminin gövdesinin ısıdan ne kadar zarar gördüğünü bilmeden, en-

kazın su üzerinde kalacağı konusunda bahse giremem."

"Geminin büyük bir bölümünün yanmış olması onu hafiletmiştir.

Onu su seviyesinden mümkün olduğu kadar yüksekte tutarak çekmek ko-

lay olur."

"Hiçbir çekme işi kolay değildir, kaptan."

"Wellington'a vardığınız zaman bir hoş geldin komitesi ve gazeteci

alayıyla karşılaşmaya hazır olun."

Harlow soğuk bir sesle, "Doğrusu sabırsızlanıyorum," dedi. "Size iyi

şanslar." •

McDermott, İkinci Kaptan Brown'a döndü. "Eh, sanırım en iyisi ar-

tık işe koyulmak olacak."

Brown köprünün camından dışarsını işaret ederek, "Hiç değilse de-

niz sakin," dedi.

McDermott bir süre enkaza baktı. "İçimde bir his var, bize kolaylık

sağlayacak tek şey sakin bir deniz olacak gibi."

McDermott hiç zaman kaybetmedi. Enkazın çevresinde bir tur attık-

tan sonra çekici Audacious'u Emerald Dolphin gemisinin sancak tarafına

altmış metre yaklaştırdı. Enkazın olduğu yerden kıpırdamamasını ümit

etmekten başka çaresi yoktu.

108

Clive Cussler

Çekicinin motorlu botu denize indirildi. Brown ile mürettebattan

dört kişi, enkaza doğru yol aldılar. Bottakilerin ziyaretçileri vardı. Enka-

zın çevresi köpekbalıklarıyla kaynıyordu. Balıklar, içgüdüleriyle gemi de-

nizin dibine inerse su üzerinde çok lezzetli yiyeceklerin kalacağını sez-

mislerdi.

Enkaza çıkmak hiç de kolay olmayacaktı. Kazazede gemi hâlâ o ka-

dar sıcaktı ki, onun gemilerin arasında durması sakıncalıydı. Fakat gemi-

nin sancak tarafı yangından çok fazla etkilenmemişti. Yukardaki korku-

luklardan aşağı sarkıtılmış, otuza yakın halat vardı. Bereket versin ki, iki

tane de ip merdiven vardı. Teknenin dümencisi, ip merdivenin tam altına

geldikleri zaman demir attı.

Gemiye çıkmak için ip merdivene atlayan ilk kişi Brown oldu. Göz-

lerini köpekbalıklarından ayırmadan ayaklarını ip merdivenin basamak-

larına dayadı ve gövdesini dengede tutmaya çalıştı. Kollarını ileriye uza-

tıp merdiveni kendine çekti, sonra da ağır ağır yukarı tırmanmaya başla-

dı. Üç dakikadan daha kısa bir süre içinde tam on beş metre yüksekliğe

ulaşmıştı. Brovvn'un arkasından üç kişi daha geminin enkazına çıktı. Dört

kişi, kısa sürede geminin çelik halatlarla çekiciye bağlanmasını

sağladılar.

Brown telsizinden McDermott'a, "Kablolar bağlandı," diye bilgi ver-

di. "Biz geri dönüyoruz."

Genellikle bir gemi çekileceği zaman, çekicinin görevlilerinden bir

iki kişi çekilecek gemide kalırdı, fakat yangının gemiyi ne derece etkiledi-

ğini bilmeden bu insanların Emtrald Dolphin gemisinde kalmaları çok

tehlikeli olacaktı. Eğer gemi birdenbire batacak olursa, adamlar kaçmaya

fırsat bulamayacaklar ve enkazla birlikte denizin dibine ineceklerdi.

Brown ile adamları ip merdiveni aşağıya fırlattılar. Bot ve mürette-

batı çekici gemiye alınır alınmaz, McDermott, gemiye kaplumbağa hızıy-

la yol verilmesini emretti. Brown dev vincin başındaydı, çelik kabloyu,

yolcu gemisinin tam çekicinin arkasında kalmasını sağlayacak kadar ser-

best bıraktı. Sonra freni çekti ve vinç, yolcu gemisini taşımaya başladı. \

Çekicideki herkes soluğunu tutmuştu, bakalım Emerald Dolphin çe-

kiciye bağlandıktan sonra durum ne olacaktı? Emerald Dolphin'm burnu,

Valhalla'nın Yükselişi

109

ntim santim denecek kadar yavaş yavaş, bir farenin emrine girmiş bir fil

ibi sudan çıkmaya başladı. Hiç kimse kıpırdamıyordu, endişe henüz so-

na ermemişti. Fakat yolcu gemisi doğrudan çekicinin dümen suyuna girdi

orada kaldı. Hâlâ yanmakta olan yolcu gemisinin çekicinin dümen su-

yuna girdiği görülünce, herkes biraz rahatladı.

On saat sonra, Audacious gemisinin büyük makineleri, dev gemiyi

saatte iki mil hızla harekete geçirdiler. Yangın büyük ölçüde söndürül-

müştü. Süper teknenin enkazının birkaç yerinden zaman zaman küçük

alevler yükseliyordu. Gökte ay yoktu ve yağmur habercisi bulutlar gökyü-

zünü kaplamıştı. Gece öylesine karanlıktı ki, denizin nerede bittiğini ve

gökyüzünün nerede başladığını görmek imkânsızdı.

Çekici geminin büyük projektörü Emerald Dolphin'i aydınlatıyordu.

Mürettebat, çekicinin planlandığı gibi arkadan geldiğinden emin olabil-

mek için sırayla nöbet tutuyordu. Gece yarısından sonra nöbet sırası ge-

minin aşçısına geldi. Adam, mutfakta işi olmadığı zamanlar güverteye çı-

karıp güneşten yararlandığı açılır kapanır sandalyeye kuruldu. Hava kah-

ve içmek için çok sıcaktı ve aşırı nemliydi, bu yüzden aşçıbaşı, yanı

başın-

da duran buzlu kovadan diyet kola aldı. Kola kutusunu bir elinde tutar-

ken, bir sigara yaktı ve arkasına yaslanıp arkadan gemiyi takip eden tek-

neyi görev aşkı içinde izlemeye koyuldu.

İki saat sonra, aşçıbaşı onuncu sigara ve üçüncü kolayı içerken uyku-

ya dalmamak için büyük mücadele veriyordu. Emerald Dolphin, hâlâ ol-

ması gereken yerdeydi. Aşçı birden doğruldu ve geminin derinlerinden

gelen bir sesle irkilip başını salladı. Bu ses, aşçıya uzaklarda çakan bir

şimşeği anımsatmıştı, üstelik ses bir kez duyulup kaybolmamış aynı ses

birkaç saniye arayla tekrarlanmıştı. Aşçı doğrulup gözlerini kıstı. Bir de-

ğişikliğin farkına vardığı sırada neredeyse o seslerin hayal ürünü olduğu-

na inanmak üzereydi. Geminin biraz daha suya batmış olduğunu fark et-

mesi birkaç saniye sürdü.

Yanmış geminin enkazının sancak tarafı hafifçe yarılmıştı. Projektö-

rün ışığı altında enkazdan kalın bir duman bulutu yükseliyordu. Derken

a§Çinın yüzü dehşetten dondu.

110

Clive Cussler

Emerald Dolphin batmaya başlamıştı, hem de büyük bir hızla.

Aşçı, dehşet içinde çılgın gibi köprüye koşup bağırdı. "Gemi batıyor!

Tanrım, denizin dibine iniyor."

McDermott, bu bağırtıyı duyup kamarasından dışarı fırladı. Aşçıya

hiç soru sormadı bile. Enkaza şöyle bir bakmak, bağlantıyı kesmedikleri

takdirde batan yolcu gemisinin Audacioüs ile tüm mürettebatını denizin

altı bin metre derinliğine sürükleyeceğini anlamasına yetmişti. McDer-

mott'un yanma gelen Brown da bir bakışta durumu anladı. İkisi birlikte

dev vincin yanına koştular.

İki adam can havliyle kablo bağlantısını çözmek için vincin vites ko-

luna sarıldılar. Yolcu gemisinin burnu suya dalarken onu çekiciye bağla-

yan kablo da serbest kalmıştı. McDermott ile Brown, kablo gevşeyince,

yolcu gemisine bağlanan kısmının da çözüleceğini umuyorlardı. Eğer bu

gerçekleşmezse, çekicinin de batması kaçınılmazdı.

Ölü yolcu gemisi büyük bir hızla suya dalmaya başlamıştı. Daha şim-

diden burun kısmı suyun içinde görünmez olmuştu. Gemi on beş derece-

lik bir açıda batıyordu, hem de çok büyük bir hızla. Geminin yanmış böl-

meleri ayrılırken korkunç bir iniltiyi andıran sesler duyuldu. Enkazın göv-

desi birkaç saniye suyun üzerinde yükselir gibi oldu, sonra denizin simsi-

yah sularına daldı. Geminin tümü denizde kaybolduktan sonra enkazın

bulunduğu yerde hava kabarcıkları belirdi.

Kablolardan sadece bir tanesi gemiye bağlı kalmıştı, kablo birden

gerildi ve enkazın burun kısmı sudan dışarı çıktı. Çekicide olanları izle-

yen gemiciler afallayıp kalmışlardı, ölümün dişlerini yanı başlarında his-

sediyorlardı. Dramın sonu gelmişti.

Derken kulakları sağır eden bir ses duyuldu ve kablonun enkaza

bağlı olan ucu koptu, bir saniye içinde kablo da denizde gözden kaybol-

du. Çekici birden serbest kalınca, burnu havaya kalktı, sonra hafifçe sar-

sılıp yeniden dengesini buldu. Gemiciler, ölümden kıl payı kurtulmanın

yarattığı şok içinde sessiz ve hareketsiz öylece duruyorlardı.

Valhalla 'nın Yükselişi 111

Son dakikaların kâbusu sona ererken Brown mırıldandı. "Bir gemi-

nin böyle göz açıp kapayıncaya kadar çabuk batabileceğine hiç inanma-

mıştım."

McDermott da ona katıldı. "Ben de. Sanki geminin dibi tamamen

çıkmış gibiydi."

"İşte bir milyon sterlin değerinde kablo da güme gitti. Şirketin yöne-

ticileri pek de memnun kalmayacaklar."

"Bu bizim kontrolümüzün dışında yaşanan bir olay. Her şey çok ça-

buk oldu." McDermott susup elini havaya kaldırdı. Sert bir sesle, "Dinle-

yin," dedi.

Herkes gözlerini Emerald Dolphin'in battığı noktaya çevirdi. Gece-

nin sessizliğinde bir ses, "Bana yardım edin," diye bağırıyordu.

Aşçı eliyle sesin geldiği yeri işaret ederek, "Orada biri var," dedi.

Brown, hemen projektörün yanma koştu ve ışığı denizin üzerinde

gezdirdi. Gemiden otuz metre kadar uzakta bir adamın fildişi rengi sular-

la tezat teşkil eden kara suratı fark ediliyordu. Brown bağırdı. "Tekneye

kadar yüzebilir misin?"

Bu soruya cevap gelmedi, fakat adam hiç de yorgun görünmüyordu.

Brown, tayfalardan birine, "Ona hemen bir halat at ve köpekbalıkla-

rına yem olmadan yukarı çek," dedi.

Yan taraftan aşağı bir halat atıldı. Adam hemen halatı kavradı ve iki

tayfa onu gemiye çekti.

Brown, "Bu adam bir aborijin," dedi. "Yani Avustralya yerlisi."

McDermott, "Ama saçları kıvırcık değil," dedi. "Bu adam daha çok

bir Afrikalıya benziyor."

"Sırtında bir denizci üniforması var."

McDermott bu kadar uzun zaman sonra sağ kalmayı başaran bir ka-

zazedeyle karşılaşmayı hiç beklemediği için soran gözlerle adama baktı.

Nereden geldiğinizi sorabilir miyim?"

Yabancı dişlerini göstere göstere gülümsedi. "Bunu bildiğinizi san-

"NŞtım. Ben şeyim, daha doğrusu Emerald Dolphin'in yolcularla ilgilenen

irtibat görevlisiydim."

112

Clive Cussler

Brown sordu. "Yolcuların tümü gemiyi terk ettikten sonra siz nasıl ol-

du da orada kaldınız?" Adamın hiç yaralanmamış olması ve

üniformasının

sırılsıklam ıslanmasının dışında yaşadıklarından etkilenmemesi garipti.

"Yolcuların gemiyi terk edip araştırma gemisine nakledilmelerine

yardım ederken düşüp başımı vurdum. Beni gören herkes öldüğümü san-

mış olmalı ki, oracıkta bırakıp gitmişler. Kendime geldiğim zaman siz ge-

miyi çekiciye bağlamıştınız."

McDermott şüpheci bir tavırla, "En aşağı yirmi dört saat kadar bay-

gın kalmış olmalısınız," dedi.

"Evet, sanırım dediğiniz doğru."

"Gemide yanarak ölmemeniz inanılır gibi değil."

"Çok şanslıymışım. Yangının ulaşmadığı güvertelerden birine düş-

tüm."

"İngilizceyi Amerikan aksanıyla konuşuyorsunuz."

"Ben Kaliforniyalıyım."

Brown sordu. "Adınız nedir?"

"Sherman Nance."

McDermott, "Pekâlâ, Bay Nance," dedi. "Şimdi şu ıslak üniformayı

çıkarsanız iyi olacak. Boyunuz, aşağı yukarı benim Birinci Kaptanım Bay

Brovvn'unkiyle aynı. O size ödünç kuru giyecek verebilir. Sonra da mutfa-

ğa gidin. Yaşadıklarınızdan sonra vücudunuz susuz kalmıştır ve açlıktan

ölecek hale gelmişsinizdir. Aşçımrzın size içecek bir şeyler ve şöyle

doyu-

rucu bir yemek vermesini sağlayacağım."

"Evet, teşekkür ederim, kaptan."

"Adım, McDermott."

"Bayağı susadım."

Aşçı Nance'i aşağıya indirdikten sonra Brovvn, kaptana baktı. "Ada-

mın öylesine büyük bir yangından parmağını bile yakmadan ve kaşının

bir

telini kaybetmeden atlatması-inanılır gibi değil-"

McDermott düşünceli düşünceli çenesini sıvazladı. "Evet, inanılır gi-

bi değil," dedi sonra içini çekti. "Bu bizi ilgilendirmez. Şimdi yöneticilere

Valhalla 'nın Yükselişi 113

ianemiz gereken enkazı ve onların pahalı kablolarını kaybettiğimizi bil-

d'rnıek gibi çok sevimsiz bir görevi yerine getirmeliyim."

Brovvn dalgın dalgın mırıldandı. "Gemi bunu yapmamalıydı."

"Neyi yapmamalıydı?"

"Gemi bir dakika önce suyun üzerinde yüzerken bir dakika sonra da

dibe indi. Onun bu kadar çabuk batmaması gerekirdi. Bu hiç de doğal bir

0lay değil."

McDermott omuzlarını silkerek, "Sana hak veriyorum ama," dedi.

"Bizim elimizden bir şey gelmezdi."

"Sigorta dedektifleri araştıracak bir şey bulamayınca buna hiç de se-

vinmeyecekler."

McDermott yorgun bir tavırla başını salladı. "Elde hiçbir ipucu ol-

mayınca, bu da denizlerin büyük sırlarından biri olarak kalacak."

McDermott daha sonra büyük projektörün yanına gidip ışığı söndür-

dü, kayıp yolcu gemisinin suya gömülüşü, cehennemi anımsatan zifiri ka-

ranlıkta gerçekleşmişti.

McDermott'un Emerald Dolphin batıp gözden kaybolduktan sonra

denizden çıkardığı adam Audacious gemisi Wellington'a varır varmaz or-

tadan kayboldu. Limandaki göçmenlerden sorumlu görevliler, adamın is-

keleden çıkmadığını, onu görmüş olsalardı yolcu gemisindeki yangınla il-

gili sorular sormak için alıkoyacaklarını söylediler. McDermott, Sherman

Nance'm ancak gemi limana yanaşırken yan taraftan denize atlayarak izi-

ni kaybettirmiş olabileceğini düşündü.

McDermott, sigorta dedektiflerine raporunu verdikten sonra, ona,

Emerald Dolphin gemisinde Sherman Nance adında bir subayın ya da

tayfanın, geminin görevlileri listesinde yer almadığını bildirdiler.

F:8

114

Clive Cussler

9

Earl of Wattlesfield, araştırma gemisinin yanında dururken, Deep En-

counter'm mürettebatı da işaret dubalarının belirledikleri yerlerde denize

bırakılmış malzemeleri toplamaya başladılar. Malzemeler güvenceye alı-

nınca, Kaptan Burch, Kaptan Nevins'e yola çıkabileceklerini bildirdi ve

iki gemi Wellington'a doğru yol almaya başladı.

Denize bırakılan malzemeleri toparlamaktan ölü gibi yorgun düşen

Pitt, yolcu gemisinin boşaltılması sırasında nasılsa o küçücük

kamarasına

doluşan kırk kazazedenin savaş alanına çevirdiği kamarasını derleyip

top-

ladı. Pitt'in kasları ağrıyordu, yaşlandıkça bunun olması da doğaldı. Pitt,

giyeceklerini bir çamaşır torbasına atıp küçük duşa girdi, sıcak su muslu-

ğunu açtı ve sırtüstü yere yattı, ayaklarını sabunluğa doğru uzattı ve he-

men duşun altında yirmi dakika kadar uyukladı. Gözlerini açtığında yor-

gunluğunu atmıştı, güzelce sabunlanıp vücudunu yıkadı ve havluyla

kuru-

lanıp duştan çıktı, pirinç lavabonun üzerinde asılı aynada kendini incele-

di.

Aynanın karşısındaki yüz ve gövde, on yıl önce olduklarından çok

' farklıydılar. Saçlarında henüz dökülme belirtileri yoktu. Saçları hâlâ gür>

siyah ve dalgalıydı, fakat şakakları ağarmaya başlamıştı. Kalın kaşlarının

Valhalla'nın Yükselişi

115

ıtmdaki o delici bakışlı yeşil gözlerinin feri hâlâ sönmemişti. Pitt, gözle-

mi annesinden almıştı ve bu gözlerde onlara bakan herkesin ruhunu

okuyan hipnotik bir güç vardı. Özellikle kadınlar, Pitt'in gözlerinden etki-

liyorlardı. Kadınlar bu gözlerde, onun güvenilir bir hayat adamı olduğu

izlenimini uyandıran bir ifade buluyorlardı.

Ama cildi yaşlanmanın önlenemez sonuçlarını göstermeye başlamış-

tı. Pitt'in gözlerinin kenarlarında derin çizgiler belirmeye başlamıştı. De-

risi de o gençlik günlerindeki esnekliğini kaybetmeye başlamıştı ve bozul-

ma belirtileri gösteriyordu. Yanaklarının çevresinde ve alnında çizgiler

vardı. Burnu hâlâ dümdüzdü ve yerli yerindeydi, hem de tam üç kez kırıl-

mış olmasına rağmen. Pitt, bir Errol Flynn gibi yakışıklı bir erkek değildi,

fakat yine de bir odaya girdiği zaman insanlar başlarını çevirip ona uzun

uzun bakmak istiyorlardı.

Pitt, yüz ifadesini ailenin anne tarafından almış olduğunu, diğer ta-

raftan hayata bir mizahçı gözüyle bakmasını, uzun ve ince yapılı vücudu-

nu kesinlikle babasından ve onun atalarından aldığını düşündü.

Pitt parmaklarını, vücudundaki yirmi yılı aşkın bir süre Ulusal Sualtı

ve Denizcilik Kurumu'nda çalışması sırasında yaşadığı serüvenleri anım-

satan yara izlerinin üzerinde yavaş yavaş gezdirdi. Pitt, Hava Kuvvetleri

Akademisi'nde öğrenim görmüş olmasına ve hâlâ Hava Kuvvetleri'nde

eriştiği binbaşı rütbesini taşımasına rağmen, Amiral James Sandecker ile

yeni kurulan okyanus ve denizbilimleri ajansında çalışma fırsatını kaçır -

mamıştı. Pitt hiç evlenmemişti, Kongre üyesi Loren Smith ile uzun süre-

dir bir ilişkisi vardı ama ikisinin de hayatları çok karmaşıktı. Pitt'in NU-

MA'daki işiyle Loren Smith'in Kongre'deki görevi evliliğe geçit vermeye-

cek kadar ağırdı.

Pitt'in eski sevgililerinden ikisi trajik koşullar altında ölmüşlerdi,

Surnmer Moran, Havai yakınlarında bir sualtı depreminde, ölmüştü ve

Maeve Fletcher'i de Tasmanya sahilleri yakınında kız kardeşi vurmuştu.

Rüyalarında Pitt'in rüyalarını kâbusa dönüştüren Summer'dı. Pitt,

ller zaman rüyasında Summer'm bir sualtı mağarasında kısılıp kalan ba-

asını bulmak için derinlere yüzdüğünü, güzel vücudunun ve o kızıl saçla-

116

Clive Cussler

rımn Pasifik'in yeşil sularında kaybolduğunu görüyordu. Pitt hava alabil,

mek için suyun yüzüne çıktığında sevgilisinin gittiğini .anlayınca, tekrar

dalmak istiyor, fakat onu kurtaran bottaki adamlar bunun ümitsiz bir ça-

ba olduğunu bildikleri için Pitt'in dalmasına izin vermiyorlardı.

Pitt o gün bugündür, sadece denizin üzerinde ve altındaki çalışmala-

rı için yaşıyordu. Deniz onun metresi olmuştu. Washington'da Ronald

Reagan Havaalanı'nm bir köşesinde, araba ve uçak koleksiyonunun da

yer aldığı eski bir hangardan bozma evinde olmanın dışında, Pitt, en çok,

bir araştırma gemisiyle dünyanın uçsuz bucaksız okyanuslarını gezdiği

za-

man mutlu oluyordu.

Pitt içini çekip bir robdöşambr giydikten sonra yatağına uzandı.

Çoktan hak ettiği uykuya dalmak üzereyken birden aklına bir şey geldi ve

yataktan doğruldu. Babasının deri çantasını elinden bırakmayan kız bir-

denbire aklına gelmişti. Pitt, kızı düşündükçe, onun kendisine görünme-

den konteyner gemisinin botlarından birine binmiş olamayacağına hük-

metmeye başladı. Sonra da buna kesinlikle aklı yattı.

Kız gemiden ayrılmamıştı. O, hâlâ Deep Encounter gemisinde bir

yerlerde saklanıyordu.

Pitt uykunun çekiciliğine yenik düşmeyip yataktan kalktı ve çarçabuk

giyindi. Beş dakika sonra Pitt, o genç kızı gemide köşe bucak aramaya

koyulmuştu. Jeneratör odasına, makine dairesine, bilimsel araç ve gereç-

lerin bulunduğu depoya baktı. Arama işi çok ağır gidiyordu, çünkü gemi-

de bir insanın gizlenebileceği pek çok yer vardı.

Pitt yedek malzeme deposunu gözden geçirdi ve az kalsın orada bir

ayrıntıyı gözden kaçıracaktı. Depoda bir tezgâhın üzerine düzenli bir şe-

kilde dizilmiş yağ kutuları duruyordu. Aslında bunun yadırganacak bir

özelliği yoktu, ama Pitt, yağ kutularının tahta dolapta olmaları gerektiği-

ni biliyordu. Pitt sessizce dolaba yaklaştı ve kapağı açtı.

Kelly Egan yorgunluktan öylesine derin bir uykuya dalmıştı kı>

Pitt'in varlığını hissetmedi. Deri çanta, dolaptaki yığınların üzerinde du-

ruyordu ve genç kızın bir kolu çantanın üzerindeydi. Pitt gülümsedi, do-

laptan bir not defteri alıp bir sayfasını kopardı ve üzerine bir not yazdı-

Valhalla'nın Yükselişi

117

"Sevgili hanımefendi,

Uyandığınız zaman lütfen benim ikinci güvertedeki sekiz numaralı

kamarama gelin.

DirkPitt

Pitt, kızı heveslendirmek için notuna şu satırı da ekledi:

Kamarada yiyecek ve içecek hazır olacak.

Pitt, notu yavaşça genç kızın göğsüne bıraktı ve dolabın kapısını ya-

vaşça kapayarak yedek malzeme deposundan ayrıldı.

Akşam saat yediyi biraz geçe, Kelly, Pitt'in kamarasının kapısını ha-

fifçe tıklattı. Pitt kapıyı açınca başını önüne eğmiş şaşkın tavırlı genç

kızın

o deri çantayı hâlâ elinde sıkı sıkı tuttuğunu gördü. Genç kızı içeri buyur

etti. "Çok acıkmış olmalısınız," dedi. Kızmadığını veya canının sıkılmadı-

ğını belli etmek için hafifçe gülümsedi.

"Siz Dirk Pitt misiniz?"

"Evet ve siz de?..."

"Kelly Egan. Size sıkıntı verdiğim için özür dilerim."

Dirk genç kızın sözünü kesti. "Kesinlikle bana sıkıntı vermediniz."

Dirk üzerinde bir tepsi dolusu sandviç ve bir sürahi süt bulunan masayı

işaret etti. "Pek de gurmelere uygun bir yemek sayılmaz fakat aşçımızın

elde kalan malzemelerle yapabildiği en iyi yemek bu." Dirk, bir kadın

bluzuyla şortu eline alıp havaya kaldırdı. "Hanım bilginlerimizden biri si-

zin vücut ölçülerinizi tahmin edip büyük bir incelik göstererek bazı giye-

ceklerini size ödünç vermek istedi. Karnınızı doyurun, sonra bir duş alın.

°en yarım saat sonra geri geleceğim. O zaman konuşuruz."

Pitt geri döndüğünde, Kelly duşunu yapmış ve peynirli-salamlı sand-

VlÇİerin çoğunu yemişti. Sürahide de hemen hemen hiç süt kalmamıştı.

lrk, genç kızın karşısına bir sandalye çekip oturdu. "Kendinizi yeniden

^sanlığın arasına dönmüş hissediyor musunuz?"

118

Clive Cussler

Kelly gülümseyip başını salladı, yaramazlık yaparken yakalanmış bir

çocuk gibiydi. "Herhalde gemiyi neden terk etmediğimi merak

ediyorsunuz,

dur."

"Bu düşünce aklımdan geçmedi değil."

"Korkmuştum."

"Neden korkuyordunuz? Size ve babanıza saldıran adamdan mı? Bu

adamın boğulan gemi kurbanları arasına katıldığını bildirmekten mutlu-

luk duyuyorum."

Kelly kararsız bir tavırla, "Bir başkası daha vardı," dedi. "Bir denizci.

Bu adamın beni öldürmeye çalışan o kızıl saçlı adamla birlikte çalıştığını

sanıyorum. İkisi birlikte, babamın çantasını çalmaya çalıştılar ve onu öl-

dürmeyi amaçladıklarına inanıyorum. Fakat mücadele sırasında bir aksi-

lik oldu ve o adamlar sadece babamı küpeştelerden denize itmeyi

başara-

bildiler."

Dirk Pitt, "Babanız çantayla birlikte denize düştü, değil mi?" dedi.

"Evet." Kelly, babasının ölümünü yeniden yaşarken gözlerinden yaş-

lar boşandı. Pitt, elini cebine sokup genç kıza bir mendil uzattı. Kelly göz-

lerini kuruladıktan sonra kumaş mendile şaşkın şaşkın baktı. "Erkeklerin

hâlâ böyle mendil taşıdıklarını sanmıyordum. Ben herkesin kâğıt mendil

kullandığına inanıyordum."

Dirk alçak bir sesle, "Ben eski bir kuşağın temsilcisiyim," dedi. "İnsan

soylu bir hanımefendiyle ne zaman karşılaşacağını pek kestiremiyor."

Kelly, Pitt'e tuhaf bir bakış fırlattı ve hafifçe gülümsedi. "Sizin gibi

biriyle hiç karşılaşmadım."

"Benim gibiler çoğunlukta deli." Pitt konuya dönmek istedi. "Şu de-

nizciyi bana tarif edebilir misiniz?"

"Evet, adam uzun boylu bir zenciydi. Sanırım Afrika-Amerikan kö-

kenli, çünkü gemi yerel bir deniz taşımacılık şirketine aitti ve müretteba-

tın büyük bir bölümü Amerikalıydı."

"Adamların harekete geçmek için yangım beklemeleri biraz garip."

"Bu, babamın ilk taciz edilişi değildi," diye genç kız sözlerini öfkeyle

sürdürdü. "Babam bana defalarca tehdit edildiğini söylemişti."

Valhalla'nın Yükselişi

119

Pitt, genç kızın ayaklarının dibinde duran çantayı işaret ederek, "Ba-

tı nın uğrunda ölmesi gereken o önemli şey neydi?"

"Babam şey..." Duraladı sonra sözünü tamamladı. "Babam Dr. Elmo-

ggan'dı, son derece başarılı bir adamdı. Hem makine, hem de kimya

mühendisiydi."

Pitt, "Bu ismi biliyorum. Dr. Egan, büyük saygı gören bir bilim ada-

mıydı, değil mi? Birkaç değişik türde pervaneli deniz motorunun da mu-

cidiydi değil mi? Hatırladığım kadarıyla, babanız ayrıca şimdi taşımacılık

endüstrisinde kullanılan çok güçlü bir dizel yakıtını da formüle etmişti."

Genç kız bu sözlerden etkilenmişti. "Siz bunu biliyor muydunuz?"

"Ben bir gemi mühendisiyim. Eğer babanızın adını duymamış olsay-

dım, sınavda zayıf not alırdım."

"Babamın son projesi manyetohidrodinamik motorlar geliştirmekti."

"Emerald Dolphin gemisindeki pervaneli motor sistemleri gibi yani."

Kelly sessizce başını salladı.

"Bu yeni motor türleri hakkında pek bilgim olmadığını itiraf etmeli-

yim. Benim okuduğum çok az sayıda açıklamada da bu teknolojinin an-

cak otuz yıl sonra kullanılabileceği belirtilmişti. İşte o sistemin Emerald

Dolphin'e uyarlandığını duyunca çok şaşırdım."

"Aslında buna herkes şaşırmıştı. Fakat babam büyük bir yenilikle ge-

mi tasarımında bir ilki yarattı. Deniz suyunda bulunan elektriği, sıvı hel-

yum sayesinde sıfırda tutan bir manyetik tüpten geçirdi. Bu sayede elde

edilen elektrik gücü de pervanelere su pompalamaya yetiyordu."

Pitt bu açıklamaları dikkatle dinliyordu, genç kız konuştukça, o da

gerginleşmeye başladı.

"Babanızın motorunun dışarıdan aldığı tek yakıtın deniz suyu oldu-

ğunu mu söylüyorsunuz?"

"Saline'in çok küçük bir elektrik alanı var. Babam bu alanı enerji

üretmek için inanılmaz boyutlara ulaştırmanın bir yöntemini buldu."

"Doğrusu bitmek tükenmek bilmeyen yakıtla çalışan bir pervaneli

Motoru hayal etmek bile zor."

120

Clive Cussler

Kelly'nin babasından duyduğu gurur yüzüne yansıdı. "Babamın bana

anlattığına göre..."

Pitt, genç kızın sözünü kesti. "Siz babanızla çalışmıyor musunuz?"

"Pek çalışıyorum sayılmaz." Kelly ilk kez güldü. "Babamı fena halde

düş kırıklığına uğrattım.. Ben soyut terimlerle düşünemiyorum. Cebin'

yutarcasına öğrenmeyi asla başaramadım. Denklem çözmek bana göre

değildi. Yale Üniversitesi'nde iş ekonomisi okudum ve bu dalda yüksek

lisans yaptım. Şimdi bir danışmanlık şirketinde ürün analistiyim. Bizim

müşterilerimiz büyük mağazalar ve toptancılar."

Pitt'in dudakları hafif bir sırıtmayla aralandı. "Yani yeni enerji türle-

ri yaratmak kadar heyecanlı bir iş değil."

Kelly kumral saçlarını boynunda ve omuzlarının çevresinde bulut yı-

ğınları gibi hareket ettirerek başını salladı. "Ama ben iyi para kazanıyo-

rum."

"Babanızın şu yeni motorları son şekline sokmasında nasıl bir geliş-

me rol oynadı?"

"Babam, araştırmalarına yeni başladığı dönemde deneme amacıyla

geliştirdiği motor güç ve enerji beklentilerinin çok üstünde bir çalışma

sergiledi, fakat büyük sürtünme sorunları vardı. Motorların çalışma süre-

ci çok kısa oluyordu. Bu arada Josh Thomas adında kimya mühendisi bir

aile dostu, satılan ticari yakıttan yüz misli daha güçlü bir yakıt yarattı. Ar-

tık babamın yıllar yılı tükenmeyecek yeni bir güç kaynağı vardı."

"Demek süper yakıt babanın |u yeni motorunu çizimden gerçeğe dö-

nüştürmesini sağladı, öyle mi?"

Kelly, "Doğru," dedi. "Pilot modelin başarılı geçen deneme progra-

mından sonra Blue Seas Deniz Yolculuk Şirketi'nin yöneticileri babama

o motoru inşa edip Emerald Dolphin yolcu gemisinde kullanılmasını

önerdiler. O tarihte gemi Singapur'da bir tersanede inşa halindeydi. Bu

şirket, aynı zamanda deniz altında çalışacak lüks yolcu denizaltıları inşa

etmeyi planlıyordu. Şirket, motorları imal etmesi için babama sınırsız izin

belgesi verdi."

"Yakıt formülü kopya edilemez mi?"

Valhalla'nın Yükselişi

121

"Formül kopya edilir, ama işlem hayır. Aynı imalat evrelerini tekrar-

lamak imkânsız."

"Anladığım kadarıyla, babanız kendini şu patentlerle koruyordu."

Kelly hızlı hızlı başını salladı. "Ah, evet. Babamla Josh Thomas, mo-

tor tasarımında en az otuz iki patent almışlardı."

"Eski formül ne oldu?"

Kelly önce duraladı, sonra başını salladı. "Babam bunu da kendine

saklamayı tercih etti. Patent bürosuna bile güvenmiyordu."

"Dr. Egan, yeni yakıtının ve motorunun kullanma hakkını satarak

çok zengin bir adam olabilirdi."

Kelly omuzlarını silkti. "Babam da tıpkı sizin gibi başkalarıyla aynı

yolda yürümeyi sevmiyordu. Gerçekleştirdiği icattan tüm dünyanın yarar-

lanmasını istiyordu ve icadını elden çıkarmaya hazırdı. Ayrıca, babam

başka bir buluş üzerinde çalışmalara başlamıştı. Bana çok daha büyük

bir

proje üzerinde çalıştığını ve bunun insanlığın geleceğini inanılmaz ölçüde

etkileyeceğini söylüyordu."

"Babanız size bu büyük buluşun ne olduğundan hiç söz etti mi?"

Kelly cevap verdi. "Hayır. Babam sırlarını hiç açıklamazdı ve benim

bu çalışmaları bilmememin daha doğru olacağını ileri sürerdi."

Pitt, "Doğru bir düşünce," dedi. "Babanız sizi onun sırlarını ele geçir-

mek için her şeyi göze alan kişilerden korumak istemiş."

Kelly'nin bakışlarında üzüntülü ve çaresiz bir ifade belirdi. "Annem

öldükten sonra babamla ben birbirimize hiç yakın olmadık. Babam, te-

melde iyi ve müşfik bir babaydı, fakat her zaman işine öncelik tanırdı ve

de genelde işlere dalarak her şeyi unuturdu. Sanırım Emerald Dolphin'm

ilk yolculuğuna benim de katılmamı istemesinin nedeni, birbirimize ya-

kınlaşmamızı sağlamaktı."

Pitt, bir dakika kadar sesini çıkarmadan düşüncelere daldı. Sonra

başıyla deri çantayı işaret etti. "Artık çantayı açma zamanının geldiğini

düşünmüyor musunuz?"

Kelly elleriyle yüzünü kapayarak şaşkınlığını gizlemeye çalıştı. "Öyle

düşünüyorum ama aynı zamanda korkuyorum."

122

Clive Cussler

Pitt alçak bir sesle sordu. "Neden korkuyorsunuz?"

Kelly kıpkırmızı olmuştu, bunun nedeni utanç değil, çantada ne bu-

lacağını bilememenin yarattığı korkuydu. "Bilmiyorum."

"Eğer benim kötü niyetli biri olduğumu ve babanın değerli belgeleri-

ni ele geçirmeyi planladığımı düşünüyorsanız, bunları aklınızdan çıkarın.

Siz çantanın içindekileri incelerken ben kamaranın öbür ucunda oturu-

rum. Siz de çantanın kapağını kaldırırsanız benim hiçbir şey görmeme

imkân kalmaz."

Birdenbire bütün bu olanlar Kelly'ye çok komik ve saçma gelmişti.

Çantayı kucağına alıp kıkır kıkır gülmeye başladı. "Çantanın içinde ne ol-

duğu hakkında en küçük bir bilgim yok. Benim tahminime göre, çantada

babamın çamaşırları ve okunaksız el yazısıyla yazdığı notların

bulunduğu

defterler olabilir."

"O halde çantaya bakmaktan kimseye bir zarar gelmeyecek."

Kelly uzun bir bocalama geçirdi. Sonra sürpriz oyuncak kutusunu

açar gibi çantanın kilitlerini açtı ve kapağını kaldırdı.

Kelly çantayı açar açmaz, "Aman Tanrım," diye soluk soluğa mırıl-

dandı.

Pitt doğruldu. "Ne varmış?"

Kelly bir ağır çekim sahnesindeymiş gibi döndü ve çantayı elinden

bıraktı. Sonra da "Bir şey anlamadım," diye mırıldandı. "Çantayı elimden

hiç bırakmamıştım."

Pitt, eğilip deri çantanın içine baktı.

Çanta boştu.

Valhalla'nın Yükselişi

123

10

Meteoroloji aletleri, Wellington'un iki yüz mil uzaklığındaki alanda

dört gün süreyle sakin bir deniz ve mavi gökyüzü tahmininde bulunmuş-

lardı. Deep Encounter gemisi şimdilik su alıp batma tehlikesiyle karşı kar-

şıya olmadığı için Kaptan Nevins konteyner gemisine tam yol ileri emrini

verip limana mümkün olduğu kadar çabuk ulaşmayı hedefledi. Earl of

Wattlesfield gemisi Wellington'a ne kadar çabuk ulaşırsa o kadar iyi ola-

caktı. Gemide beklenmedik iki bin yolcunun bulunması, yiyecek stokları-

nı tehlikeli bir şekilde azaltmıştı.

Büyük gemi geçerken, Emerald Dolphin'in yolcuları ve mürettebatı

veda için el salladılar. Bir ses, "VVoody Guthrie'nin bir şarkısını

söylemeye

başladı ve çok geçmeden binden fazla ses şarkıya eşlik ederek küçük

araştırma gemisinde kalan kadın ve erkeklere, hoşça kalın, sizi tanımak

güzeldi, sözleriyle seranat yaptı.

Bu insanlar, şarkının son mısrasını söylerlerken duygusal anlar ya-

sandı. Ve ben sürüklenip gitmek zorundayım... Aradan daha bir saat bile

§eÇmeden, Earl oflVattlesfield gemisi ufukta kaybolmuştu.

124

Clive Cussler

Kaptan Nevins, gemisini Deep Encounter'âzn altı saat önce Wellingt0n

limanına getirdi ve sevinçli, ama aynı zamanda buruk bir şekilde

karşılan^

Binlerce insan rıhtımda toplanmıştı, konteyner gemisi ağır ağır iskeleye

ya-

naşirken bu insanlar sessizce gemiyi seyredip birbirleriyle alçak sesle

konu.

şuyorlardı. Yeni Zelanda'nın kalbi, denizcilik tarihinin en korkunç ge^j

yangınından mucize kabilinden kurtulanlar için atıyordu.

Yaşayan ve ölen kazazedelere karşı ülkede bir anda büyük bir sem-

pati uyandı. Evlerin kapıları, kazazedelere açılmıştı. Bol bol yiyecek ve

giyecek yardımı yapılıyordu. Yolcuların çoğu, yangında pasaportlarını ve

diğer belgelerini kaybettikleri için gümrük görevlileri onları bir iki basit

soruyla geçiştiriyorlardı. Havacılık Şirketi, kazazedelerin yaşadıkları

kentlere ulaşabilmeleri için ek seferler düzenlemişti. Yeni Zelanda Hü-

kümeti'nin üst düzey yetkilileriyle Amerika Birleşik Devletleri'nin elçisi

bir karşılama komitesi kurdular. Medya mensupları, akın akın Welling-

ton'a gelmişlerdi ve karaya çıkıp dostlarına ve yakınlarına kurtulduklarını

bildirmek için sabırsızlanan kazazedeleri abluka altına almışlardı. Bu, ül-

kenin yakın geçmişinde yaşanan en büyük haber olayıydı ve en önemli

öykü, Deep Encounter gemisinin mürettebat ve bilim adamlarının giriştik-

leri o kahramanca kurtarma girişimiydi.

Hemen bir soruşturma başladı. Yolcuların çoğu, gönüllü olarak so-

ruları cevaplamak ve yangın sırasında, mürettebatın uygulamaları konu-

sunda ifade vermek istediler. Denizcilik şirketi avukatlarının sessiz kal-

malarını önerdiği gemi mürettebatına, soruşturmalar tamamlanıp ifade-

ler alınıncaya kadar süresiz olarak ikametgâh sağlanmıştı.

Earl of Wattlesfield'm Wellington'a varışı melankolik bir olay sayılırsa,

Deep Encounter'ı bekleyen karşılayıcılar çılgın bir parti havası

yaratmakta

gecikmediler. Araştırma gemisi Cook Boğazı'm geçip Wellington'a

yönelir-

ken, özel yatlar ve yüzlerce teknenin oluşturduğu özel bir donanma

tarafın-

dan karşılandı. İtfaiye tekneleri gemiyi limanda bir doka kadar takip

ettiler,

hortumlardan fışkırtılan sular havada sudan bir perde yaratırken parlak

gü-

neş ışınları sayesinde bir de gökkuşağı oluşturdular.

Valhalla 'mn Yükselişi 125

Rıhtımdaki kalabalıklar, geminin iki bin kişiyi kurtarma çabası sü-

ı,en turkuvaz gövdesinde oluşan yaraları uzaktan da görebiliyorlardı.

0tan Burch emirlerini sıralarken hoparlör kullanmak zorunda kalmış-

cünkü rıhtımda bine yakın araba aralık vermeden korna çalıyordu ve

•nsanlar avaz avaz bağrışıyorlardı, ayrıca kiliselerin çanları çalıyor,

onlara

iren sesleri karışıyordu. Gemideki bilim adamları ve mürettebat, bir an-

da uluslararası üne sahip olduklarını ve artık birer kahraman sayıldıkları-

nı bilmiyorlardı. Bu coşkulu karşılamayı izlerken, her şeyin onlar için ya-

pıldığına inanamıyorlardı. Artık o yorgun ve bitkin bilim adamları ve ge-

mi mürettebatı görüntüsünde değildiler. Karşılama donanmasını görünce

herkes çarçabuk kendine çekidüzen vermiş, en güzel giysilerini giymişti.

Kadınlar elbise, erkekler spor pantolon ve ceket giymişlerdi, mürettebat

da NUMA üniformaları içindeydi. Hepsi oşinografi malzemeleri kaldırıl-

mış çalışma güvertesinde toplanmış, karşılayıcılara el sallıyorlardı.

Kelly köprü tarafında Pitt'in yanında duruyordu, o da coşmuştu ama

aynı zamanda da babasının bunları görmesini ne kadar istediğini

düşüne-

rek kederlenmişti. Genç kız, dönüp Pitt'in gözlerine baktı. " Sanırım bu

bizim için veda olacak."

"Uçakla Amerika'ya mı gideceksiniz?"

"Amerika'ya kalkacak ilk uçakta kendime yer ayırtır ayırtmaz evime

dönüyorum."

"Sizin için ev neresi?"

"New York." Genç kız yukardan sarkan bir kâğıt süsü kenara çeke-

rek, "Yukarı Batı Yakası'nda bir evim var."

"Yalnız mı yaşıyorsunuz?"

"Hayır." Kelly gülümsedi. "Zippy adında bir kedimle Shagnasty diye

Çağrılınca karşılık veren bir av köpeğim var."

"New York'a pek sık gitmem, ama bir daha sefere yolum oraya dü-

şünce sizi arayacağım ve akşam yemeğine davet edeceğim."

"Bakın bu çok hoşuma gitti.." Kelly telefon numarasını bir kâğıt par-

çasına yazıp Pitt'e verdi.

"Sizi özleyeceğim, Kelly Egan."

126

Clive Cussler

Kelly o inanılmaz gözlere baktı ve Pitt'in ciddi olduğunu anladı, g;

den Kelly'nin yüzüne kan hücum etti ve dizlerinin bağının çözüldüğü^

hissetti. Genç kız, kendisine neler olduğunu merak ederek küpeşteye s^

sıkı tutundu. Kontrolünü kaybetmesi onu çok şaşırtmıştı, birden ayak

parmaklarının ucunda yükselerek kollarını Pitt'in gövdesine sardı ve er.

keği dudaklarından uzun uzun öptü. Kelly'nin gözleri kapalıydı, fa^

Pitt'inkiler bu zevkli sürprizin yarattığı şaşkınlıkla açıktı.

Kelly geri çekilince, kadınlara özgü bir soğukkanlılık içinde, "Hayatı,

mı kurtardığınız ve çok çok daha fazlasını yaptığınız için size teşekkvjj

ederim, Dirk Pitt." Kelly birkaç adım ilerledikten sonra durup arkasına

döndü. "Babamın deri çantası."

Pitt, onun ne demek istediğini pek anlayamamıştı. "Evet," dedi.

"Çanta sizin."

Kelly, bu sözleri söyler söylemez, dönüp aşağıya çalışma güvertesine

indi. Gemiden rıhtıma merdiven uzatılır uzatılmaz, Kelly, karaya çıktı ve

gazeteci kalabalığının arasında gözden kayboldu.

Pitt, zaferin tadını çıkarmayı Burch ile diğerlerine bıraktı. Onlar,

kentte alelacele düzenlenen davetlerde ağırlanırlarken, Pitt gemide kaldı

ve Globalstar uydu telefonuyla, Washington'da NUMA genel merkez bi-

nasından Amiral Sandecker ile bir telefon görüşmesi yaptı.

Pitt, Deep Encounter gemisi adamakıllı hasar gördü," diye açıkladı.

"Tersane ile temasa.geçtim, gemiyi yarın kuru havuza alacaklar.

Tersane-

nin ustabaşısı onarımın üç gün sürebileceğini belirtti."

Amiral karşılık verdi. "Gazeteler ve televizyonlar, kurtarma serüve-

nini sabah, öğle, akşam sürekli yayınlıyorlar. Hava Kuvvetleri, yanan yol-

cu gemisinin ve Encounter'm fantastik fotoğraflarını çekmiş. NUMA'nın |

telefon hatları bizi kutlayanların telefonlarıyla kilitlendi ve bina gazeteci-

lerin akınına uğradı. Ajans adına, sana ve Encounter gemisindeki

herkese

en içten teşekkürlerimi iletmek isterim."

Pitt, amiralin bürosunda gururdan gözleri parlamış bir halde gün'

demde olmanın her dakikasının zevkini çıkardığını görür gibiydi. Amir3'

lin yer yer beyazlanmış o alev kızılı saçlarını, Vandyke stili özenle düzel'

Valhalla'nın Yükselişi

127

. sakalını ve zevkten neon ışıkları gibi parlayan mavi gözlerini haya-

AQ canlandırabiliyordu. Ayrıca Sandecker'in özel purosunun ekşimtı-

ak kokusunu da duyar gibiydi.

pitt alaycı bir tonla, "Bu bizim zam alacağımız anlamına mı geliyor?"

diye sordu.

Sandecker hemen cevabı yapıştırdı. "Bu olanlar hemen başınızı dön-

dürmesin. Para başarıyı satın alamaz."

"Bir ikramiye, sizin açınızdan çok güzel bir jest olabilirdi."

"Şansını daha fazla zorlama. Geminin onarım masrafını senin ücre-

tinden kesmediğim için kendini şanslı saymalısın."

Pitt, amiralin bu sert sözlerine bir an olsun bile kanmamıştı. Sandec-

ker, NUMA çalışanları arasında elinin açıklığıyla tanınmıştı. Pitt, amira-

lin daha şimdiden ikramiye çeklerini hazırladığına inanıyordu ve de bu

konuda yanılmamıştı. Çok sevdiği NUMA'nın çıkarları söz konusu oldu-

ğunda, amiral bir tüccar gibi davranmasını da biliyordu. Amiral Sandec-

ker'in şu anda kurtarma operasyonunu ve kamuoyunda gördüğü ilgiyi,

kongreden elli milyon dolar daha bağış koparabilmek için nasıl kullana-

cağını tasarlamakla meşgul olduğunu anlamak için Pitt'in bir kristal küre-

ye ihtiyacı yoktu.

Pitt hınzırca bir tavırla, "Ücretimden kesmek isteyeceğiniz masraf bu

kadarla sınırlı değil," dedi. "Su üzerinde kalabilmek için hemen hemen

teçhizatımızın tümünü denize atmak zorunda kaldık."

Sandecker'in ses tonu ciddileşti. "Denizaltında kullanılanları da mı

attınız?"

"Onları önce denize bıraktıktan sonra topladık."

"Güzel onlara ihtiyacınız olacak."

"Sizi pek anlayamadım, amiral. Sualtı araştırma aygıtlarımızın yan-

sından fazlası denizin dibindeyken Tonga bölgesinin haritasını çıkarma-

dın imkânı yok."

"Ben sizden Tonga'nın haritasını çıkarmamızı beklemiyorum ki."

amiral ağır ağır konuştu. Emerald Dolphin gemisine dalmanızı istiyorum,

v'nıdi senin görevin, gemide neden yangın çıktığını ve çok çabuk batma-

T

128

Clive Cussler

sına yol açan sebepleri ortaya çıkaracak ipuçlarını bulmak." Amiral du.

rakladı. "Geminin yedeğe alındıktan sonra bilinmeyen bir nedenle hernen

battığını biliyorsun değil mi?"

"Evet, Kaptan Burch ile birlikte, çekici geminin ait olduğu şirketle

yaptığı haberleşmeleri dinledik."

"Deep Encounter bin millik bir mesafe içinde bu işi yapabilecek tek

gemi."

"Dev bir yolcu gemisini, denizin yirmi bin ya da daha fazla derinli-

ğinde küçük bir denizaltıyla incelemek, yanmış bir evin külleri arasında

ipucu aramakla aynı şey değil. Ayrıca vinci de denize bırakmak zorunda

kalmıştık."

"Yenisini satın alın ya da kiralayın! Elinden gelenin en iyisini yap ve

elin boş dönme. Sen ne bulursan bul, deniz taşımacılığı bu işten büyük

bir

darbe yiyecek ve de sigorta şirketleri, çalışmalarımız için NUMA'ya des-

tek olmaya dünden hazırlar."

"Ben bir yangın sigortası araştırmacısı değilim. Orada neyi aramam

gerekiyor?"

Sandecker, "Sen endişelenme," dedi. "Deniz felaketlerinde büyük

deneyimi olan birini yolluyorum. Bu kişi aynı zamanda denizaltında çalı-

şan araçlar konusunda da uzman."

Pitt sordu. "Bu dediğin kişi, benim tanıdığım biri mi?"

Sandecker alaycı bir tavırla,^'Mutlaka tanıman gerekir," dedi. "O se-

nin özel projeler müdür yardımcın."

Pitt sevinçle bağırdı. "Al Giordino. Ben onun hâlâ Antarktika'da At-

lantis projesi üzerinde çalıştığım sanıyordum."

"Artık orada çalışmıyor. Şu anda uçakta ve yarın sabah Wellington'a

ulaşmış olacak."

"Daha iyi birini gönderemezdin."

Sandecker, Pitt ile oyun oynamaya bayılıyordu. "Evet," dedi. "Ben *

böyle düşüneceğini tahmin etmiştim.

Valhalla 'nın Yükselişi 129

11

Albert Giordino, geniş omzuna eski model bir yol çantası asmış, ku-

ru havuzun üst kısmından Deep Encounter gemisine doğru yürüyordu.

Çantanın iki yanında dünyanın dörtbir yanındaki ülkelerin ve otellerin

reklam amaçlı renkli etiketleri dikkat çekiyordu. Giordino bir eliyle cilalı

tahta bantları olan metal sandığı sürüklerken diğer eliyle de antika deri

çantasının sapına yapışmıştı. Boş köprü kanadındaki güverteye baktı.

Ge-

minin gövdesini onaran tersane işçilerinin dışında tekne terk edilmiş gi-

biydi.

İriyarı Giordino'nun omuzları gövdesi kadar genişti. Bir doksan beş

boyunda ve doksan kilo olan adam kas yığınından farksızdı. Esmer

tenini,

siyah kıvırcık saçlarını ve kahverengi gözlerini İtalyan atalarından almıştı.

Sokulgan, alaycı, şen şakrak biriydi. İğneleyici esprileri insanları ya kah-

kahalara boğar ya da surat asmalarına neden olurdu.

Çocukluktan beri arkadaş olan Pitt ve Giordino lisede ve Hava Küv-

etleri Akademisi'nde aynı takımda futbol oynamışlardı. Denizin üstünde

Ve altında birlikte atıldıkları maceralar bir efsane olmuştu. Pitt'in antika

otomobillerle dolu eski hangardan bozma evinin aksine, Giordino bir de-

koratörü intihar ettirecek nitelikte döşenmiş bir apartman katında oturu-

yordu. İşe gidip gelmek için eski bir Corvette arabası vardı. Mesleğinin

F:9

130

Clive Cussler

dışında, Al'in en büyük tutkusu kadınlardı. Doğrusu bir jigolo gibi dav

ranmakta da hiç sakınca görmüyordu.

Giordino, "Heya gemi, heya mola," diye bağırdı. Tekrar bağırma),

için biraz bekledi. O sırada kaptan köşkünden çıkan bir karaltı köprüye

doğru ilerledi ve tamdık bir yüz, Giordino'ya baktı.

Pitt yapmacık bir ciddiyetle, "Sen kendini tutamaz mısın?" diye sor-

du. "Bizler, zarif bir gemiye binen barbarları pek de hoş karşılamayız."

Giordino ağzı kulaklarına vararak gülümsedi. "O halde sen şanslısın

demektir. Burayı biraz canlandırmak için ağzı kalabalık kaba saba birine

ihtiyacınız var."

Pitt, "Sen orada bekle," dedi. "Ben aşağı geliyorum."

Bir dakika sonra, iki eski arkadaş birbirlerine sarıldılar. Gerçi Gior-

dino, üç misli daha güçlüydü, ama Pitt her zaman arkadaşını tutup hava-

ya kaldırmaktan hoşlanırdı.

"Neden geciktin? Sandecker seni dün sabah beklememi söylemişti."

"Sen, amirali bilirsin. O cimrinin teki, NUMA jetlerinden birini

ödünç almama izin vermedi. Ben de tarifeli uçakla geldim. Tahmin ede-

ceğin gibi uçakların hepsi gecikmeliydi ve ben de San Francisco'da

uçağı-

mı kaçırdım."

Pitt, arkadaşının sırtına bir şaplak indirdi. "Seni görmek çok güzel,

ahbap. Ben senin Antarktika'da Atlantis projesinde çalıştığını sanıyor-

dum." Pitt bir adım gerileyip soran gözlerle Giordino'ya baktı. "Bildiğim

»

kadarıyla sen nişanlanmıştın ve evlenecektin öyle değil mi?"

Giordino, çaresizliğini belli edecek şekilde ellerini havaya kaldırdı.

"Sandecker beni görevden aldı ve nişanlım da bensiz çekip gitti."

"Ne oldu?"

"Nişanlım da ben de işlerimizi bırakıp banliyöde bir eve yerleşmey1

düşünmüyorduk. Ve nişanlıma Çin'de bulunan eski yazıları çözmesi tek-

lif edildi, bu görev iki yıl sürecekti. Kızcağız bu fırsatı tepmek istemedi ve

de ilk uçakla Pekin'e hareket etti."

"Yüzüstü bırakılmaya katlanabildiğini görmek beni sevindirdi."

Valhalla 'nın Yükselişi

131

"£h canım, bu bir kamçıyla dövülmekten, dilinin bir ağacın gövdesi-

civilenmesinden ve 1951 model bir Nash Rambler arabanın bagajına

ükılmaktan iyidir."

pitt, omzundan askılı çantayı aldı, fakat teneke bavulu taşımak için

bir harekette bulunmadı. "Hadi gel, seni dairene götüreyim."

"Daireme mi dedin? Encounter gemisine son kez geldiğimde kama-

ralar birer eşya dolabı büyüklüğündeydi."

"Sadece masumları korumak için çarşaflar değiştirildi."

Giordino terk edilmiş gemiyi eliyle işaret ederek, "Burası mezar gi-

bi," dedi. "Kuzum herkes nerede?"

"Sadece Çarkçıbaşı House ile ben gemideyiz. Diğerleri, kentin en

lüks otelinde, bir elleri yağda, bir elleri balda, günlerini gün edip gazete-

cilere beyanat veriyorlar ve bol bol ödül alıyorlar."

"Duyduğuma göre, sen günün adamı olmuşsun."

Pitt mütevazı bir tavırla omuzlarını silkti. "Bunlar bana göre değil."

Giordino, saygı ve hayranlık dolu bakışlarla arkadaşını süzdü. "Belli

oluyor. Sen her zaman şu Hımbıl Herbert rolünü oynamaktan hoşlandın.

Ben de senin bu huyunu seviyorum ya. Tanıdığım insanlar arasında ünlü

kişilerle yan yana çektirdiği fotoğrafların koleksiyonunu yapmayan, aldığı

ödülleri evinin banyosunda teşhir etmeyen tek kişi sensin."

"Bunu yapsam da o ödülleri kim görecekti? Ben pek ender parti ve-

riyorum. Ayrıca böyle şeyler kimin umurunda?"

Giordino hafifçe başını salladı. İçinden, Pitt hiç değişmiyor, diye dü-

şündü. Amerika Birleşik Devletleri Başkanı ona ülkenin en büyük ödülü-

nü vermek istese, Pitt başkana özürlerini iletir ve tifoya yakalandığını bil-

dirirdi.

Giordino bavulunu boşaltıp kamarasına yerleştikten sonra, Pitt'in

kamarasına girdi. Arkadaşı küçük bir masanın başına oturmuş Emerald

Dolphin'in güverte planlarını inceliyordu. Giordino planların üzerine tah-

ta bir kutu koydu.

"Bak, sana bir armağan getirdim."

132

Clive Cussler

Pitt gülerek, "Noel'e geldik mi?" Pitt kutuyu açtı ve içini çekti. "§e

iyi bir adamsın, Albert. Bana bir şişe Don Julio Reserve Blue tekila getjr

missin."

Giordino kararmaz gümüşten yapılmış iki fincanı tutup yukarı kal.

dırdı. "İçkiyi deneyip, bizim kalite anlayışımıza uygun olup olmadığına bir

bakalım mı?"

"Amiral bunu duysa ne derdi? Yoksa amiralin, bir NUMA gemisin-

de alkol yasağına ilişkin onuncu emrini hiçe mi sayıyorsun?"

"Eğer en kısa zamanda ilaç niyetine alkol alamazsam, ben yok olaca-

ğım."

Pitt, şişenin tepesindeki mantarı çıkardı ve açık kahverengi sıvıyı gü-

müş fincanlara boşalttı. Emerald Dolphin'm enkazına yapılacak dalışın

başarılı olmasına kadeh kaldırıyorum."

"Ve de güneş ışınlarına başarıyla dönüşe." Giordino tekiladan afiyet-

le bir yudum içtikten sonra sordu. "Gemi tam olarak nerede battı?"

"Tonga Çukuru'nun batı tümseğinde."

Giordino'nun kaşları kalktı. "Bayağı derinde desene."

"Bence en iyi ihtimalle, gemi yaklaşık altı bin metre derinlikte."

Giordino'nun gözleri kaşlarını izleyip yukarı yöneldi. "Hangi denizaltı-

yı kullanmayı planlıyorsun?"

"The Abyss Navigator'ı kullanmayı düşünüyorum. O tekne tam bu iş

için yapılmış."

Giordino, sustu ve yüzünde sıkıntılı bir ifade belirdi. "Tabii bu denizal-

tının bu kadar derine dalmasının imkânsız olduğunu biliyorsun, değil mi?

Derinlik konusunda denemeler yapılması gerekiyor."

Pitt umursamaz bir tavırla, "Geminin tasarımcılarının işi iyi bilip bil-

mediklerini öğrenmeleri için bundan daha güzel bir fırsat olamaz," dedi.

Giordino boş fincanını Pitt'e uzattı. "Sanırım bana bir içki daha ver-

sen iyi olacak. Düşündüm de, aslında on, on iki fincan içki daha içmemde

yarar var, aksi halde buradan Tongo Çukuru'na varıncaya kadar gözüme

uyku girmeyecek ve denizin dibinde infilak eden denizaltılarla ilgili ka-

buslardan kurtulamayacağım."

Valhalla'nın Yükselişi

133

İki arkadaş, gece yansına kadar Pitt'in kamarasında oturup tekila iç-

„„: sürdürdüler, birbirlerine eski savaş hikâyelerini ve yıllar boyunca

h'rlikte yaşadıkları serüvenleri anlattılar. Pitt, arkadaşına alevler içindeki

Pmerald Dolphin'ı nasıl gördüklerini, kurtarma operasyonunu ve Earl of

Wattlesfield gemisinin tam zamanında olay yerine gelişini, Audacious çe-

kici gemisinin kaptanının yanan geminin batışıyla ilgili izlenimlerini ve de

pitt'in Kelly'yi nasıl kurtardığını, saldırganı nasıl öldürdüklerini anlattı.

Pitt sözlerini bitirdiğinde Giordino, kamarasına dönmek için ayağa

kalktı. "Sen bayağı iş çıkarmışsın."

"Aynı şeyleri bir daha yaşamak istemezdim doğrusu."

• "Tersane, geminin onarımını ne zaman tamamlayacak?"

"Kaptan Burch de ben de öbür gün bu işin tamamlanacağını ve dört

gün sonra da kaza yerinde olacağımızı tahmin ediyoruz."

"Antarktika'da beyazlaşan tenimin bronzlaşması için yeterince zama-

nım olacak demektir." Giordino, bunları söylerken kamaranın bir köşe-

sinde duran deri çantayı fark etti. "Bu çanta senin Dr. Egan'a ait olduğu-

nu söylediğin çanta mı?"

"Ta kendisi."

"Ama çantanın boş olduğunu söylüyorsun."

"Banka soyguncusu Butch Cassidy kasabadan ayrıldıktan sonra kasa-

ba bankasının kasası ne durumda olursa, çanta da aynı durumda."

Giordino çantayı alıp parmaklarını deri üzerinde gezdirdi. "Derinin

kalitesi iyi. Bayağı eski. Almanya'da imal edilmiş. Egan, zevkli biriymiş

anlaşılan."

"Çantayı ister misin? Dilersen senin olabilir."

Giordino tekrar sandalyesine oturdu ve çantayı kucağına koydu. "Es-

^ Çantalara zaafım var."

"Bunun farkındayım."

Giordino, çantanın kilitlerini açtı ve kapağı kaldırdı ve o anda iki üt-

üden fazla sıvı yağ çantadan yere aktı, halıyı ıslatıp kamarayı kapladı,

^ordino, pantolonu ve bacakları yağ içinde kalırken dilini yutmuş gibi

134

Clive Cussler

suskun kaldı. Olayın şokunu atlatmaya başlayınca da Pitt'e kötü kötü

baktı.

"Senin böyle çocuksu şakalara meraklı olduğunu bilmiyordum."

Pitt'in yüzünü şaşkınlık ifadesi kaplamıştı. "Ben böyle şeyler yap.

mam." Pitt birden ayağa fırladı, kamaranın öbür ucuna geçip çantaya bir

göz attı. "İnan bana, bu olanlarla hiçbir ilgim yok. Dün baktığımda bu

çanta boştu. Bu gemide, son yirmi dört saat içinde benden ve Çarkçıbaşı

House'dan başka kimse kalmadı. Birinin gizlice buraya gelip çantayı yağ

ile doldurmasına bir anlam veremiyorum. Bunu yapanın amacı ne olabi-

lir?"

"Öyleyse yağ nereden geldi? Herhalde, durduk yerde çantada yağ bi-

rikmedi değil mi?"

"En küçük bir fikrim yok." Pitt bunları söylerken gözlerinde o daki-

kaya kadar hiç görülmemiş bir ifade belirmişti. "Fakat bahse girerim, yol-

culuk sona ermeden her şeyi öğreneceğiz."

»

Valhalla'nın Yükselişi

135

12

Pitt ile Giordino, araştırma gemisinin insansız sualtı aracı Sea Sle-

uth'ün aygıtlarını ve elektronik sistemini inceleyip denerken Egan'ın deri

çantasına kimin yağ doldurduğu meselesi de bir yana bırakıldı. Emerald

Dolphin'm. mezarına yaptıkları yolculuk sırasında iki arkadaş Kaptan

Burch ve gemideki okyanus mühendisleriyle enkaz arama yöntemini tar-

tıştılar. Uzmanların hepsi de güvenlik gerekçesiyle, insansız denizaltının

insanlı denizaltı Abyss Navigator'den önce aşağı gönderilmesi fikrinde

birleştiler.

Sea Sleuth'im dış görünüşünde bir incelik yoktu. Bu aracın sadece

üstleneceği görevler düşünülmüş planları ona göre yapılmıştı. Kullanışlı

ve amacına uygun olan aracın yanında Mars gezegenine inen bir araç

bile

bir sanat eseri gibi görünebilirdi. İki metre yüksekliğinde ve bir metre

seksen santim genişliğindeki araç yaklaşık üç buçuk ton ağırlığındaydı.

ÜI§ kısmı titanyum ile kaplıydı ve uzaktan bakıldığında iki yanı açık bıra-

kmış dev bir yumurtaya benziyordu.

136

Clive Cussler

sistemiyle faaliyete geçebiliyordu. Çok duyarlı bir sistem yukarıdaki ana

gemiye denizin derinliklerinden işaret gönderebiliyordu. Aracın yoluuü

dışına yerleştirilmiş on projektör aydınlatıyordu.

Bir bilimkurgu filminde görülen mekanik bir canavar gibi çok kar-

maşık bir robot kolu ya da el ile işletici, aracın bir yanından dışarı uzam-

yordu. Bu yapay kol, iki yüz kilo ağırlığındaki çıpayı tutup kaldıracak gu.

ce ve bir çay fincanını tutacak duyarlılığa sahipti.

İlkel robot araçlarının aksine Sea Sleuth kablolarla kaptan köşküne

bağlı değildi. Aracın motoru ve video kamerası binlerce metre yukarıdaki

Deep Encounter gemisinin kumanda odasından yönetiliyordu.

Pitt robot kolunu yerleştirmeye çalışan Giordino'ya yardım ettiği sı-

rada bir tayfa yanına geldi. "Kaptan Burch, hedeften üç mil uzaklıkta ol-

duğumuzu bildirmemi istedi."

Pitt, "Teşekkür ederim," dedi. "Lütfen kaptana, Al ile birazdan onun

yanında olacağımızı haber ver."

Giordino bir çift tornavidayı alet kutusuna koyduktan sonra ayağa

kalktı ve sırtını gerdi." Araç tamamen hazır sayılır."

"Hadi köprüye çıkalım, yan taraftaki sonardan Dolphin'm nasıl gö-

ründüğüne bakalım."

Burch ile NUMA mühendislerinden ve bilim adamlarından birkaçı

kaptan köşkünün hemen yanındaki kumanda merkezi bölümündeydiler.

Tepeden yayılan ışık altında helkesin yüzü ve elleri garip bir morumsu

renk almıştı. Daha önce yapılan deneyler, kırmızı-mavi ışık dalgalarının

aygıtları okumayı kolaylaştırdığını göstermişti.

Adamların hepsi, Klein sistemi beş bin kayıt cihazına bağlı bilgisayar

ekranından altı bin metre derinlikteki deniz yatağını inceliyorlardı

Renkli görüntüden deniz yatağının hayli düz olduğu anlaşılıyordu. Pitt üe

Giordino içeri girip de Küresel Sistemden hedefe ne kadar mesafe kaldı-

ğını gösteren grafiğe işaret ederlerken Kaptan Burch onlara döndü.

Kaptan, "Bir mil sonra gemiye ulaşmamız gerekir," dedi.

Giordino sordu. "Çekicinin verdiği GPS noktası bu mu?"

Valhalla'nın Yükselişi

137

]3urch başıyla onayladı. "Çekicinin kablolarının kopup yolcu gemisi-

nin battığı yer burası."

pumanda merkezindeki odada bulunanların hepsinin gözleri Kle-

?n'jn ekranına adeta mıhlanmıştı. Deniz yatağı, kurşunimsi kahverengi

laıtn ve çamurla kaplıydı. Görünürde bir tepe ya da kayalık yoktu. Hiçbir

ıssız arazi bu derece terk edilmiş bir görüntü sergileyemezdi. Ama yine

Aç görüntü herkesi adeta hipnotize etmişti, çünkü herkes ekranda bir cis-

min görünmesini bekliyordu.

Burch, "İki yüz elli metre," diye açıklama yaptı.

Mürettebatla bilim ekibindekiler sessizdiler. Kumanda merkezi bir

anıt mezar gibi sessizdi. Çoğu kişi için böyle bir bekleyiş çok sıkıcı olabi-

lirdi, fakat denizleri araştıran bu kadın ve erkekler için böyle bir şey söz

konusu değildi. Bu insanlar, sabırlı kişilerdi. Onlar, ilginç bir cisim, bat-

mış bir gemi ya da jeolojik bir şeklin ortaya çıkması için bazen haftalarca

bir aygıtı incelemeye alışıktılar ve genellikle de sonsuzluğa uzanan bir

de-

niz yatağından başka bir şey göremezlerdi.

Ekranı en iyi görebilen Burch, "Bir şey geliyor," diye haber verdi.

Kayıt cihazı, ağır ağır, insan yapısı olduğu fark edilen sert bir cismi

göstermeye başladı. Cismin kenarları hasar görmüştü ve hiç de düzgün

değildi. Cisim çok küçük görünüyordu, onların görmeyi umdukları dev

yolcu gemisiyle bir ilgisi yok gibiydi.

Pitt, "İşte bu o," diye mırıldandı.

Burch mutlu bir damat gibi sırıttı. "İlk aramada onu bulduk."

Giordino ifadesiz bir sesle, "Emerald Dolphin'm. boyutlarına uymu-

yor," dedi.

Burch işaret parmağını ekrana uzattı. "Al haklı. Biz geminin sadece

bir parçasını görüyoruz. İşte bir başka parça daha geliyor."

Pitt ekrandaki görüntüleri düşünceli düşünceli inceledi. "Gemi ya di-

be inerken ya da dibe vurduğu zaman parçalanmış."

Burch'ın geminin kıç tarafı olduğuna hükmettiği büyük parça ekran-

dan ağır ağır geçti. Enkazın parçaları arasındaki boşlukta, ne oldukları

ulaşılamayan büyüklü küçüklü yüzlerce cisim vardı.

138

Clive Cussler

Giordino bir not defterine hemen o cisimlerin resimlerini çizdi, "(v

le görünüyor ki, gemi üç parçaya ayrılmış."

Pitt, Giordino'nun çizdiği resimleri inceledi ve bunları sonra ekra.

nında görünenlerle karşılaştırdı. "Parçalar birbirlerinden çeyrek mil uzat

lıkta duruyorlar."

Burch dedi ki, "Geminin iç yapısı yangının verdiği zararla zayıfladım

için belki de dibe inerken parçalara ayrıldı."

Bilim ekibinden biri, "Bu hiç görülmemiş bir durum değil," dedi. "ft.

tanik de batarken ikiye ayrılmıştı."

Burch atıldı. "Ama Titanik geniş bir açı çizerek batmıştı. Dolphin ge-

misini çelik halatla çekiciye bağlamış olan kaptanla konuştum. Kaptan

geminin çok dar bir açıyla, en fazla on beş derecelik bir açıyla ve çok bü-

yük bir hızla battığını söyledi. Oysa Titanik kırk beş derecelik bir açıyla

batmıştı."

Pitt başını salladı. "Eğer durum söylendiği gibi olsaydı enkaz daha

derli toplu olurdu. Gördüğümüz kadarıyla geminin parçaları bölgeye ya-

yılmış."

Burch kimseyi hedef almadan, öylesine sordu. "O halde gemi batar-

ken parçalanmasına neden olan neydi?"

Pitt ağır ağır, "Şansımız yardım ederse ve de Sea Sleuthn adına uy-

gun olduğunu kanıtlarsa, bu soruların cevaplarını öğrenebiliriz."

Sea Sleuth, kurtarma operasyonu sırasında parçalanan vincin altında

asılı dururken göz kamaştıran turuncu renkte güneş doğudaki dümdüz

mavi ufuktan yükselmişti. Vinç, tersanede yenilenmişti ve geminin tayfa-

ları vinciyle kablolarını daha birkaç saat önce bağlamışlardı. Dikdörtgen

şeklindeki AUV, geminin kıç tarafına asıldığı zaman umutlandılar. Deniz

oldukça sakindi, dalgaların boyu bir metreyi geçmiyordu.

Geminin ikinci kaptanı, aracın indirilmesine nezaret etti ve araç ge'

minin kıçından ayrılınca vinci çalıştıran tayfalara işaret verdi. Sonra da

<•» Deniz Dedektifi.

Valhalla'nın Yükselişi

139

ini sallayarak her şeyin yolunda olduğunu belirtti. Bunun üzerine Sea

cieUth, deniz seviyesine kadar indirildi. Aracın elektronik sistemleri son

hir kez daha gözden geçirildikten sonra ağır ağır Pasifik Okyanusu'nun

maVj sularına bırakıldı. Araç suda yüzmeye başlar başlamaz bir düğme

çalıştırıldı ve elektronik çengel kabloyu serbest bıraktı.

Kumanda merkezinde, üzerinde bir sürü düğme ve tuş bulunan bir

konsolun önünde Giordino oturuyordu. Sea Sleuth'ü derinliklere yapaca-

ğı yolculukta o yönetecekti. İnsansız aracın bilgisayar programını hazırla-

yan ekibin bir üyesi olan Giordino, aynı zamanda aracın imalatından da

sorumlu başmühendisti. Bir AUV'yi okyanusun yedi bin metre derinli-

ğinde yönetmenin ne kadar kafa karıştırıcı bir iş olduğunu Giordino'dan

daha iyi bilen pek az kişi çıkardı. Giordino, AUV'nin gemiyle hiçbir bağ-

lantısı olmadan yüzüşünü görüntüleyen monitöre göz atarken aracın şa-

mandıralarını harekete geçiren kolları çekti ve aracın dalgaların arasın-

dan derinlere dalışını izledi.

Pitt de, Giordino'nun yanında klavyenin başında oturmuş, AUV'de-

ki bilgisayara bir dizi komut gönderiyordu. Giordino aracın pervane ve

duruş sistemlerini kontrol ederken, Pitt de kameraları ve ışıklandırma

sistemlerini çalıştırdı. Onların arkalarında biraz yanda kalan bir masanın

başında da Misty Graham oturmuş, mimarların onlara gönderdikleri

Emerald Dolphin gemisinin planlarını inceliyordu. Diğer gözlerin hepsi

Sea Sleuth'ün derinliklerde kaydedeceği görüntülerin yer alacağı moni-

törlere yönelmişti.

Misty ufak tefek bir kadındı, ateşli ve aynı zamanda sirke gibi kes-

kindi. Siyah saçları, gemide kolaylık olsun diye kısacık kesilmişti ve eğer

vücut hatları yuvarlak ve düzgün olmasa onu görenler pekâlâ erkek sana-

bilirlerdi. Açık kahverengi gözlerinin altında kısa küt bir burun ve yumu-

şak dudakları vardı. Misty hiç evlenmemişti. Kendini mesleğine adamış

blr bilim kadınıydı ve de NUMA'da görevli en iyi deniz biyologuydu, za-

manını Washington'daki bürosundan çok açık denizlerde geçiriyordu ve

de flört etmeye pek ender zaman bulabiliyordu.

140

Clive Cussler

Misty Graham, önündeki plandan başını kaldırıp Burch'a, "Eğer en.

kaz bir mağaraya girmişse, Sea Sleuth ilgi çekici bir şey bulmakta

zorlana.

çaktır," dedi.

Burch ağır ağır, "Oraya varmadan bunu bilemeyiz," dedi.

Başka sualtı arama projelerinde olduğu gibi bu kez de kompartı-

manda toplananlar aralarında konuşuyorlardı. AUV'un dibe ulaşması üç

buçuk saat sürecekti ve bu da can sıkıcı bir bekleyiş olacaktı. Eğer okya-

nusun derinliklerinde yaşayan değişik bir balık türü kamera lenslerinin

önünden geçmezse, monitörlerde görülecek pek bir şey olmayabilirdi.

Aslında herkes denizaltı araştırmalarının çok heyecan verici olduğunu

sanır. Gerçekte ise bu tür çalışmalar son derece sıkıcıdır. Bir şey olsun

diye

ya da mesleğin diliyle bir olay çıksın diye bazen saatlerce beklenir. Fakat

yi-

ne de herkes sonar kamerada ya da monitörlerde alışılmışın dışında bir

gö-

rüntü belirebilir diye iyimser bir hava içinde beklemeyi sürdürür.

Çoğu zaman da araştırmacılar bir şey bulamazlar. Fakat yine de de-

rinlerden gelen görüntünün büyüleyici bir çekiciliği vardır ve mürettebat

da bilim adamları da gözlerini monitörlerden asla ayıramazlar. Bereket

versin ki bu kez çekicinin Küresel Yer Belirleme Sistemi'nde yapılan ka-

yıtlara göre bu kez batan geminin parçaları dört mil derine indikten son-

ra bir futbol sahası büyüklüğündeki bir alana yayılmıştı.

Sea Sleuth'ün gelişmeleri rehber monitörde görüntülenmişti ve yön

ile yükseklikler de alıcının alt kısmında sıralanmıştı. Araç dibe ulaşınca

Giordino'nun yapacağı tek iş, aracı, zaman alan arama operasyonuna

ge-

rek kalmadan doğruca enkaza göndermek olacaktı.

Giordino, aracın altimetresindeki dijital rakamları okumaya başladı.

"Yedi yüz elli metre."

Sleuth, araştırma gemisinden çok uzakta, simsiyah derinliğe inerken

Giordino da her on dakikada bir derinlik ölçümlerini okuyordu. İki bu-

çuk saat sonra alıcılar deniz yatağıyla arada kalan daracık boşluğu belirt-

meye başladılar.

"Deniz yatağı yüz elli metre aşağıda ve mesafe kısalıyor."

Pitt karşılık verdi. "Aşağıdaki ışıkları açıyorum."

Valhalla 'nın Yükselişi 141

Sleuth, tam enkazın üzerine gelince, Giordino aşağı inme oranını sa-

jyede altmış santime indirdi. Şu aşamada bir Sleuth'ün enkazın içinde

vaybolması eksikti, bunu göze alamazlardı. Biraz sonra deniz yatağı mo-

nitörün ekranında göründü. Giordino aracın deniz yatağından otuz met-

re yukarda olduğunu saptayınca, aracı stop ettirdi.

Burch sordu. "Derinlik nedir?"

"On dokuz bin yedi yüz altmış." Giordino cevap verdi. "Görüş gayet

iyi. Yaklaşık altmış metre kadar."

Giordino, şimdi Sea Sleuth'ün kontrolünü ciddi ciddi üstlenmişti,

sanki bir video oyununda bir uçağı uçuruyormuş gibi alıcılara bakıp düğ-

melere basıyor, uzaktan kumanda aletini kullanıyordu. Deniz yatağı insa-

nı sıkıntıdan çatlatacak derecede ağır bir tempoyla aşağıya iniyordu. Su-

yun çok artan basıncı yüzünden Sleuth ancak saatte bir mil hızla hareket

edebiliyordu.

Pitt, kendi bilgisayarının klavyesine parmaklarını dokundurup, Sea

Sleuth'e aşağısını ve ilerisini görüntülemek amacıyla yerleştirilmiş olan

kameraların ayarlanması amacıyla, Sleuth'debi bilgisayara emirler gön-

derdi. Pitt'in solunda oturan Burch, yönlendirme konsoluyla ilgileniyor,

AUV'nin durumunu inceleyip, Deep Encounter gemisinin de tam enkazın

üzerinde kalmasını sağlamaya çalışıyordu.

Giordino, Burch'a sordu. "Ne tarafa gidelim?"

"On sekiz derecelik bir açıyla yola devam edin. Yüz yirmi metre da-

ha aşağı inerseniz, geminin gövdesine ulaşabilirsiniz."

Giordino, Sleuth'ün rotasını kaptandan aldığı bilgiye göre ayarladı.

On dakika sonra ekranda bir hayalet şekillendi. Kapkara yığın monitörle-

rin görüntü alanına girdi. Giordino, "Hedef tam ilerde!" diye bağırdı. En-

kaz yavaş yavaş monitörde şekillenmeye başlamıştı. Geminin çıpası gö-

rünmüştü. Diğer yolcu gemilerinin aksine, bu modern yolcu gemisinin çı-

Paları geminin arka kısmındaydı.

Pitt güçlü farları yakıp geminin arka kısmının büyük bir bölümünü

aydmlattı. "Kameralar harekete geçsin, görüntüler kaydedilsin."

142

Clive Cussler

Bir geminin enkazına ulaşıldığı zaman bu olay alkışlarla ve kahkaha,

larla kutlanırdı, ama bu kez öyle olmadı. Herkes sanki bir mezarda kefe.

ne sarılı bir ölüye bakıyormuş gibi sessizdi. Sonra hepsi monitörlere ya]ç.

laşmaya başladılar. Şimdi Emerald Dolphin'in denizin dibinde tamamen

dik durmadığını fark etmişlerdi. Gemi bir çamur tepesinin üzerinde yirmi

beş derecelik bir açı çizecek şekilde duruyordu, öyle ki geminin alt kısım

yukarı kalkmıştı.

Giordino, Sea Sleuth'ü enkazın yanma gelince durdurdu, aracın sıkı-

şıp kalmasına neden olacak bir engel var mı, diye de dikkatle çevreyi in-

celedi. Giordino'nun bu ihtiyatlı davranışı işe yaradı. AUV'yi gövdedeki

muazzam yarıktan üç metre uzakta stop ettirdi.

Giordino, Pitt'e, "Enkazı daha yakından görebilmemiz için zum yap,"

dedi.

Bu emir yerine getirildi ve kamera lensleri, o muazzam deliği değişik

açılardan görüntüledi. Bu arada Giordino da araca manevra yaptırıp ka-

meraların işini kolaylaştırdı.

Pitt, arkadaşına, "Burada dur," dedi. "Bu gerçekten ilginç görünü-

yor."

Mürettebattan biri, "Bunun yangın sonucu olmadığı kesin," dedi.

Pitt de, "Geminin parçaları, içerden dışarı doğru püskürtülmüş," di-

yerek görüşünü açıkladı.

Burch gözlerini ovuşturup monitörlere baktı. "Belki de bir yakıt tan-

kı infilak etmiştir."

*

Pitt başını salladı. "Manyetohidrodinamik motorlar, yanar fosil yakı-

tıyla çalışmıyorlardı." Pitt, Giordino'ya döndü. "Al, bizi enkazın yanından

geçirir, geminin parçalandığı noktaya kadar gidelim."

Giordino aldığı emri uyguladı ve uzaktan kumanda aletiyle Sea Sk-

uth'im enkaza paralel olarak ilerlemesini sağladı. Altmış metre kadar

ilerledikten sonra ilkinden daha da büyük ikinci bir deliğe ulaştılar. Bu

delik de içerde gerçekleşen bir patlamanın etkisiyle kalıntıların dışarı da-

ğıldığını gösteriyordu.

Valhalla 'nın Yükselişi 143

jylisty, Pitt ile Giordino'ya bilgi verdi. "Deliğin bulunduğu yerde ha-

landırma aygıtları vardı." Misty, güverte planlarını dikkatle gözden ge-

rdi. "Burada böylesine büyük bir hasar yaratacak herhangi bir şey göre-

puyorum."

pitt, "Ben de," diyerek Misty'yi onayladı.

Giordino, Sea Sleuth'ü, enkazda bot güvertesine gelinceye kadar yu-

karı çıkardı. Yanmış tahlisiye filikalarının çoğu dibe inerken gemiden ay-

rılmıştı- Gemide kalanlar ise iyice yanıp erimiş ve tanınmaz hale gelmişti.

Denizlerin bu teknik bakımdan en gelişmiş gemisinin filikalarının bu ka-

dar kısa zamanda kullanılamaz duruma gelmeleri mümkün olamazdı.

AUV, daha sonra geminin gövdesinden ayrılmış olan bölümün çev-

resini dolaştı. Borular, dolaşmış kablolar ve parçalanmış bölmeler yanıp

kül olmuş bir petrol rafinerisini akla getiriyordu. Sanki Emerald Dolphin

bilinmeyen dev bir güç tarafından parçalanmıştı.

Geminin orta bölümü öyle bir haldeydi ki, burasının bir gemiye ait

olduğuna inanmak güçtü. AUV tekrar okyanusun o kasvetli kır manzara-

sına dönerken enkazın korkunç görüntüsü de geride kalmıştı.

Giordino, Burch'a sordu. "Geminin kıç tarafına ulaşmak için hangi

rotayı izleyelim?"

Kaptan yönlendirme monitörünün alt kısmındaki dijital rakamları

okudu. "Batı yönünde doksan derecelik bir açıda doksan metre ilerleme-

niz gerekiyor."

Giordino açıklamayı tekrarladı. "Doksan derece batıya dönüyoruz."

Burada denizin dibi bin bir çeşit döküntüyle doluydu ve bunların ço-

ğu da iyice yandıkları için ne oldukları anlaşılamıyordu. Sadece oraya bu-

raya dağılmış seramik yığınları sağlam kalmıştı. Tabaklar, kâseler ve fin-

canlar, bunların çoğu iskambil kâğıtları gibi dörtbir yana savrulmuşlardı.

Kumanda merkezindeki gözlemciler için böylesine narin cisimlerin o kor-

kunç yangına ve denizin altı bin metre derinliğine düşmesine rağmen bin-

erce parçaya ayrılmak yerine sağlam kalabilmeleri gerçekten dehşet veri-

ciydi.

144

Clive Cussler

AUV'nin ışıkları altında batık geminin son bölümü belirmeye başia

mıştı. Şimdi o korkunç kâbus yeniden gözlerinin önünde canlanmıştı, y„

nan gemiden yolcuları ve mürettebatı kurtarmak için büyük bir cesareti»

ve insanüstü çaba harcayan o insanlar kazazedelerin halatlara tutunarak

ya da denize atlayarak kurtulmaya çalıştıkları dakikaları gözlerinin önün.

de canlandırmışlardı.

Kadınlardan biri, "Oraya tekrar bakmak zorunda kalacağımı hiç ç^.

şünmemiştim," dedi.

Pitt de, "Bu öyle kolay kolay unutulacak bir şey değil," dedi. "Bu bö-

lümün gemiden ayrıldığı yere gel."

"Geliyorum."

"Çamur yığınının bir buçuk metre üzerine gelinceye kadar aşağı in.

Ben geminin omurgasına bir göz atmak istiyorum."

Sea Sleuth Giordino'nun emirlerini uygulayıp geminin kıç tarafının

nerdeyse dik duran alt kısmına indi. Giordino, döküntüler arasından bü-

yük bir dikkatle çok yavaş ilerledi ve aracı geminin kıç tarafının parçalan-

dığı yerde stop ettirdi. O muazzam çelik omurga çamur yığınından kur-

tulmuştu. Omurganın ikiye ayrıldığı yerden kıvrıldığını görebiliyorlardı.

Pitt, "Bunu ancak patlayıcılar başarabilirdi," dedi.

Giordino, "Geminin alt kısmının infilak ettirildiği anlaşılıyor," dedi.

"Geminin iç aksamı yangın ve patlamanın etkisiyle zayıflamış ve de dibe

inerken suyun giderek artan basıncıyla parçalanmış."

Burch ekledi. "Bu da geminin neden öyle çabuk battığını açıklıyor.

Çekicinin kaptanına göre, gemi öyle büyük bir hızla batmış ki, az kalsın

çekiciyi de dibe sürükleyecekmiş."

"Bu da birisinin gemiyi yakıp, enkazı incelenmesin diye okyanusun

en derin yerine göndermeyi planladığını kanıtlıyor."

Ekibin hidrografi uzmanı Jim Jakubek, "Akla yatkın bir teori," dedi.

"Fakat somut kanıtlar nerede? Bu iddia mahkemede nasıl kanıtlanabi-

lir?"

Pitt omuzlarını silkti. "Basit cevap kanıtlanamaz olacak."

Misty sordu. "Peki, bu durumda biz ne yapacağız?"

Valhalla 'mn Yükselişi 145

pitt düşünceli düşünceli, monitörlere baktı. "Sea Sleuth, görevini

ti ve Emerald Dolphin'in kendini yok etmediğini ve bunun Tanrı'nın

• de olmadığını kanıtladı. Soruşturma için daha kapsamlı bir inceleme

01p güzel bir geminin ve yüzden fazla insanın kaybından sorumlu olan

alçak caniye ulaşmamızı sağlayacak kanıtları bulmalıyız."

Giordino sanki soracağı sorunun cevabını biliyormuş gibi gülümse-

yerek, "Daha kapsamlı bir inceleme mi?" dedi. "Peki ama nasıl?"

Pitt şeytani bakışlarını arkadaşına yönelterek, "Sen ve ben Abyss Na-

vieator ile dibe inip malzemeyi yukarı getireceğiz," dedi.

F:10

146

Clive Cussler

13

Giordino kalın camlı pencereden, dışarda Abyss Navigator'un bağ-

lantı deliğinden çengel ile kabloyu çıkaran dalgıç el sallarken, "Tamam,

bağlantı kesildi," dedi. Sonra da dalgıcın sualtı aracının ağır ağır denizin

dibine inmesini sağlamak için tanklarını suyla doldurmaya başlamadan

önce son bir kez aracı incelemesini bekledi. Birkaç dakika sonra, dalgıcın

miğferli ve maskeli başı, aracın dört lombozundan birinden göründü ve

başparmağını kaldırarak işaret verdi.

Pitt Deep Encounter gemisinin kumanda odasında, sualtı aracının yü-

zeyden dibe ve dipten tekrar yüzeye yapacağı yolculuğu bilgisayarda

izle-

yecek olan kişilere, "Sistemlerin hepsi çalışıyor," dedi.

Burch, "Buradan bakınca her şey mükemmel görünüyor," dedi. "Sen

ne zaman hazır olursan biz de sana uyarız."

Giordino, "Şimdi tankları doldurun," dedi.

Abyss Navigator, en üstteki tankı suyla dolunca aşağı inmeye başladı.

Dibe indikten sonra aşırı baskı pervanelerin çalışmasına engel olacağı

için aracın alt kısmındaki ağırlıklar araçtan atıldı ve bunlar biraz sonra su

yüzüne çıktılar.

Dört kişilik bir sualtı aracı oları Abyss Navigator'un yönetim merkezi,

titanyum alaşımından yapılmış yuvarlak bir bölmeydi, burada pilot ile ha-

Valhalla'nın Yükselişi

147

destek sistemlerini, dış aydınlatmayı, kameraları ve iki dümeni çalıştı-

hir teknisyen vardı. Teknisyen, yuvarlak gövdenin alt kısmına yerleş-

•stj ve tıpkı bir bilimkurgu filminde görülen bir robotun özel efekt sag-

ı yan kolları gibi hareket ediyordu. Mekanik parmakların altında metal

bir sepet vardı, deniz yatağında bulunacak kalıntılar bu sepete konula-

caktı. İnsanlı topun çevresine elektronik aygıtları, bataryaları ve haber-

leşme malzemelerini barındıran basınç bölmeleri yerleştirilmişti. Gerçi

Mavigator ile Sleuth'ün kullanım alanları aşağı yukarı aynıydı, ama bu iki

araç bir Saint Bernard köpeği ile bir dana kadar benzeşiyorlardı. Biri bir

fıçı brandi, öbürü ise bir veya daha fazla insan taşıyordu.

Navigator,, bu yolculuğa üç kişiyle çıkmıştı. Misty Graham, iki ne-

denden ötürü Dirk ile Al Giordino'ya katılmıştı. Birinci neden, projenin

özellikleri ne olursa olsun, Misty'nin ele aldığı işe tüm benliği ve ruhuyla

bağlanmasıydı. Boş kaldığı her dakikayı Emerald Dolphin'm güverte plan-

larını inceleyerek geçiren Misty yolcu gemisinin özel bölümlerinin yerle-

rini, araştırma gemisindeki herkesten çok daha iyi biliyordu. İkinci neden

de, bu araştırmanın, Misty'nin denizin dibindeki deniz organizmalarıyla

ilgili çalışma yapması için iyi bir fırsat olmasıydı.

Pitt kameraları yükleyip makineleri gözden geçirir geçirmez yorgun

gövdesini küçük bir tabureye bırakmadan önce hayat destek sistemlerini

bilgisayardan ayarladı. Pitt deniz yatağına yapacağı uzun ve sıkıcı

yolculu-

ğa katlanabilmek için bilmece çözmeye başladı. Ara sıra başını kaldırıp

lombozların birinden dışarıya göz atıyordu. Denizin yüzeyinden uzaklaş-

tıkça kırmızılar, yeşiller ve sarılar kaybolup çevre önce lacivert oldu sonra

her yer simsiyah bir karanlığa gömüldü. Pitt, dışardaki ışıklardan birini

aÇtı ama ortada görülecek bir şey yoktu. Sıvı dünyalarına habersiz geleni

soruşturup araştırmayı akıl edecek meraklı bir deniz canlısı da yoktu.

Pitt ve ekibi, okyanusun orta bölgesinin simsiyah üç boyutlu evrenini

Seçtiler, burası deniz yüzeyinden yüz elli metre aşağıdaydı ve deniz

yata-

ğından da yaklaşık yüz elli metre yukardaydı. İşte bu bölgede Pitt ve ar-

kadaşlarının ilk ziyaretçileri geldi.

148

Clive Cussler

Pitt bulmacasını bırakıp lombozlardan birinden dışarıya bakarken

kendini, Navigatorla birlikte hareket eden bir fener balığıyla yüz yüze bu.

luverdi. Deniz balıkları arasında fenerbalığı kadar çirkin ve acayip olanı-

na pek az rastlanır. Kurşuni inci renginde bir çift boncuk gözleri ve bur-

nundan yukarı doğru çıkan bir çıkıntısı vardı. Çıkıntının ucundan yayılan

ışık, o sonsuz karanlıkta fenerbalığmın akşam yemeğini oluşturarak

canlı,

lan balığa yaklaştırıyordu.

Denizin yüzeyine yakın bölgelerde yaşayan ve fenerbalığmın uzak

akrabaları sayılan balıkların aksine, kahverengi kaim ve buruşuk derisi

vardı ve bu buruşuk deri tıpkı eskimeye yüz tutmuş parşömen kâğıdına

benziyordu. Fenerbalığmın koskocaman ağzında iğne gibi yüzlerce dişi

vardı. Gerçi piranhalarla aşağı yukarı aynı büyüklükteydi ama suyun al-

tında karanlıkta bir fenerbalığıyla karşılaşan piranha kuyruğunu döndü-

rüp oradan kaçmaya bakardı.

Pitt gülümsedi. "Klişeleşmiş eski deyişe mükemmel bir örnek: sadece

bir annenin sevebileceği bir yüz," dedi.

Misty, "Derinliklerin diğer sakinleriyle karşılaştırıldığında fenerbalı-

ğı tek kelimeyle muhteşem sayılır," dedi.

Hemen biraz sonra küçük etoburun merakı geçti ve balık aydınlık

bölgeden sonsuz karanlığa doğru yüzüp kayboldu.

Altı yüz metre derinlikten sonra sifonofor adı verilen deniz canlıla-

rıyla karşılaştılar, bunlar değişik şekillerde ve boyutlarda olan jelatinimsi

canavarlardı, bazılarının boyu iki Santimi bile bulmazken bazılarının boy-

ları otuz metreyi geçebiliyordu. Dünyanın sularının yüzde doksan beşin-

de yaşayan bu yaratıklar çok ender görülebilir ve okyanus bilimcileri on-

ların sırlarını hâlâ çözememişlerdir.

Misty, güzel derin su sifonoforunu büyülenmiş gibi seyrederken,

Pitt'e, "Sifonoforlar, parlak ışıktan kaçarlar," dedi. "Lambaların ışığını biraz kısabilir misin?"

Pitt bu isteği yerine getirip, lambaların ışığını iyice azalttı, böylece

deniz canlılarının renkleri daha kolay seçilecekti.

Valhalla'nın Yükselişi

149

j^isty aracın önünden süzülerek geçen yirmi yedi metre uzunluğun-

. ti yüzgeçlerini öldürücü bir ağa dönüştüren yaratığı görünce, "Bir

Apolemiya," dedi.

Bundan sonra, binlerce metre derine inilirken gösteri devam etti ve

vfjsty de büyük bir telaşla gözlemlerini bir not defterine kaydetti. Pitt de

gözlemlerini video ve fotoğraf makinelerine kaydediyordu. Denizdeki

canlıların sayısı azalırken geride kalanlar iyice küçük yaratıklardı. Bu

canlılar, denizin derinliklerinde tonlarca baskı altındaydılar, çünkü bun-

ların gövdelerinin iç kısımları dışardan gelen güce eşitti.

Pitt lombozun dışında devam eden gösteriye kendini öylesine kaptır-

mıştı ki, bulmaca çözmekten vazgeçti. Ancak Giordino, Pitt'e bir açıkla-

ma yapınca, başını lombozdan arkaya çevirdi.

"Dip yukarı geliyor."

Dışarda su, deniz karı olarak bilinen minicik kurşuni parçacıklarla

doluyordu, bunlar ölü organizmalar ve daha yukarılarda yaşayan canlıla-

rın atıklarıydılar. Denizaltı aracındakiîer, kendilerini hafif bir kar fırtına-

sına tutulmuş gibi hissettiler. Pitt, sualtında nasıl bir olayın, şu kar fırtına-

sını, bir gün önce Sea Sleuth da tanık oldukları kar fırtınasından daha

şid-

detli olmasını sağladığını merak etti.

Pitt ışıkların hepsini yaktı ve Navigator'un lombozundan dışarıya

baktı. Denizin dibi, sanki bir sis yığınının arasından beliren bir kara par-

çası gibi görünüyordu ve denizaltının gölgesi dibe vurmuştu.

Pitt hemen Giordino'ya haber verdi. "Dibe geldik!"

Giordino bir çift ağırlığı atarak inişi yavaşlattı ve araç deniz yatağın-

dan altı metre yukarda durdu. Giordino, tıpkı mükemmel iniş yapan bir

uÇak gibi, denizaltıya manevra yaptırıp tam belirtilen yere indirdi.

Pitt arkadaşını kutladı. "İyi bir iş çıkardın."

Giordino böbürlendi. "Bu benim sayısız başarılarımdan sadece biri."

Pitt dört mil yukarda kumanda merkezinde bekleyen Burch'ı aradı,

"iz dibe vardık, şimdi ne tarafa gideceğimizi bildirmen gerekiyor."

150

Clive Cussler

Kaptanın sesi derinlerden geldi. "Yüz yirmi metre güneydoğuda e

kazı bulacaksınız. Yüz kırk derecelik açıyla yola devam ederseniz enkazı

ön kısmına ulaşacaksınız."

Giordino itici motorları çalıştırdı ve Navigator'u Burch'un verdig'

pusula ölçümlerine uyarak yönlendirmeye başladı. On dört dakika sonra

geminin parçalanan bölümü görüntüye geldi. O korkunç yangının inanıl-

maz etkilerini videodan değil de çıplak gözle görmek şok yaratmıştı. Hiç-

bir şey tanınacak durumda değildi. Sanki yanlış çöplerle dolu bir mağara-

ya bakar gibi oldular. O enkazın bir zamanlar bir gemi olduğunu düşün-

düren tek şey geminin gövdesinin ana harlarıydı.

Giordino sordu. "Ne tarafa gidiyoruz?"

Misty Emerald Dolpin'in iç güverte planlarını uzun uzun inceledi.

Sonunda bir bölümün çevresini kalemle çizip Giordino'ya uzattı.

Giordino, Pitt'e, "İçeri girmek mi istiyorsun?" diye sordu, aslında ar-

kadaşının vereceği cevaptan hiç de memnun kalmayacağını biliyordu.

Pitt cevap verdi. "Gidebileceğimiz kadar. Eğer mümkün olursa, mü-

rettebatın yangının başladığını iddia ettiği dua salonuna kadar gitmek is-

tiyorum."

Giordino, ürkütücü bir manzara arz eden simsiyah enkazın içine

kuşkuyla baktı. "Orada kısılıp kalabiliriz."

Pitt sırıttı. "O zaman ben de bilmeceyi çözmeye zaman bulurum."

Giordino homurdandı. "Ya ne demezsin. Sonsuza dek zamanın olur."

Giordino'nun bu alaycı tavrı tamamen göstermelikti. Arkadaşı Golden Ga-

te Köprüsü'nün korkuluklarına çıkmış olsa, Giordino da Pitt ile birlikte

oradan denize atlardı. Giordino, kontrol kolonunu kavrayıp elini yavaşça

hız kesicinin üzerine koydu. "Nereye gideceğimizi belirt ve zamanını

söyle

yeter."

Misty, iki arkadaşın bu acı alaylarına aldırış etmemeye çalıştı, fakat

tek başına ölmek ve de denizin derinliklerinde cesedinin asla bulunama-

yacağını düşünmek hiç de hoş değildi.

Pitt emri vermeden önce, durum raporu vermek için Deep Encounter'ı

aradı. Fakat gemiden hiç cevap gelmiyordu. Mikrofonda da hiç ses yoktu.

Valhalla 'nın Yükselişi 151

pitt afallamış bir halde, "Çok garip," dedi. "Gemiden bana cevap ver-

miyorlar."

Giordino sakın sakın, "Belki de haberleşme sisteminde bir arıza var-

L/dedi.

pitt kontrol merkezini ayağa kaldırıp çalışıp da boşuna daha fazla za-

man kaybetmek istemedi. Hayat destek sistemindeki oksijen ölçüm

aletleri-

ni inceledi. Buna göre, dipte bir saat daha kalabileceklerdi. Pitt, "Hadi

içeri

eirin," diye emir verdi. Giordino hafifçe başını salladı ve denizaltı aracını

ağır ağır çalıştırarak açıklığa doğru ilerletti.

Daha şimdiden deniz hayatı, enkazı sarmaya başlamış, oraya yerleş-

mişti. Pitt ve arkadaşları, fare kuyruklu balıklar, bir çeşit karides ve nasıl-

sa harabenin içine dalmış olan sümüklüböcek benzeri yaratıklar gördüler.

Gemi enkazının iyice yanmış iç kısmı ürkütücü ve tehditkârdı. Hafif

bir akıntı vardı, ama bu Giordino'nun Navigator'un hareketsiz durmasını

sağlamaya çalışırken herhangi bir sorun yaratacak derecede güçlü değil-

di. Geminin güvertelerinden ve bölmelerinden geriye kalanlar karanlığın

içinden ortaya çıktılar. Pitt, önündeki planlara ve enkaza tekrar tekrar

bakarak dua salonuna ulaşabilmek için hangi güverteye girmeleri gerekti-

ğini kararlaştırdı.

Misty, "Dördüncü güverteye yükselin," dedi. "Bu güvertede bir alış-

veriş merkezinden geçilip dua salonuna ulaşılıyor."

Pitt de, "O güverteden içeri girmeye çalışacağız," dedi.

Giordino, denizaltı aracını daha fazla ağırlık bırakmadan ağır ağır

manevra yaptırarak yukarı çıkardı. Misty'nin belirttiği güverteye ulaşılır

ulaşılmaz Giordino, Navigator'u bir dakika kadar hareketsiz tutmaya ça-

hştı, bu arada iki erkek, dört farın aydınlattığı enkazın içine baktılar. Eri-

miş borular ve elektrik telleri karmaşık dokungaçlar gibi aşağı sarkıyor-

du. Pitt, kamera sistemlerini çalıştırmaya başlayıp o hurdalığı filme çek-

iye başladı.

Giordino, "Bunun çevresinden asla geçemeyeceğiz," dedi.

Pitt hemen karşı çıktı. "Çevresinden değil, içinden geçeceğiz. Bu bo-

ruların üzerine doğru gidelim."

152

Clive Cussler

Giordino hiç itiraz etmeden denizaltı aracını güvertenin tavanına

sarkan erimiş boru yığınına doğru ilerletti. Borular, sanki kötü kalite fla

terden yapılmış gibi ayrılıp kırıştılar ve aracın içinden geçebileceği bir hiı

bulutu yarattılar.

Giordino mırıldandı. "Sen olacağı doğru tahmin etmişsin."

"Boruların o yoğun ısıyla iyice yumuşamış olduklarını düşünmüş-

tüm."

Denizaltı aracıyla alışveriş merkezinin kömürleşmiş enkazı arasın-

dan geçtiler. O güzelim butik mağazalarından geriye hiçbir şey kalmamış-

tı. Her şey yanıp kül olmuştu. Giordino, aracı, siyah lav taşlarıyla oluşmuş

tepeler gibi yükselen döküntü yığınlarının çevresinden büyük bir dikkatle

geçirdi.

Misty oradan geçerlerken, kadınların alışveriş yaptıkları, çocukların

gülüşerek ebeveynlerinin önünden koşuştukları yerde bulunduklarını dü-

şünerek bu görüntüler karşısında erkeklerden çok daha farklı garip duy-

gulara kapıldı. Misty, hayaletlerin alışveriş merkezinde dolaştıklarını gö-

rür gibiydi. Yolcuların çoğu azraili kandırmıştı ve şimdi hayatlarının so-

nuna kadar unutamayacakları anılarla birlikte evlerine doğru yol alıyor-

lardı.

Giordino, "Bakılacak pek bir şey yok," dedi.

Pitt de o harabeye baktı. "Gemi enkazlarında hazine arayanların hiç-

biri bu enkaz uğruna zaman ve para harcamaya kalkışmayacaktır."

"Bu konuda iddiaya girmek^istemem. Bu işlerin nasıl olduğunu bilir-

sin. Yirmi yıl sonra, biri çıkacak ve geminin kasasında milyonlarca dola-

rın var olduğunu iddia edecek. Elli yıl sonra da kasadaki paranın elli mil-

yon gümüş dolar olduğu söylentileri yayılacak. Ve de iki yüzyıl sonra ge-

minin milyarlarca dolar değerinde altın ile battığı ileri sürülecek."

"Son yüzyıllarda denizaltında kalan altınları aramak uğruna harca-

nan paranın bulunan miktardan çok daha fazla olduğunu dikkate alınca,

durum daha da ilginçleşiyor."

"Sadece Edinburgh Atacha ve Central America gemilerinde yapıla0

çalışmalardan karşılık alınabildi."

Valhalla 'nın Yükselişi 153

pitt, "İstisnalar kuralı değiştirmez," dedi.

Misty atıldı. "Denizlerde altından başka hazineler de var."

pitt karşılık verdi. "Keşfedilmeyi bekleyen başka hazineler var, bun-

,ar insanlardan kalma değil."

Yolları yukardan düşen enkaz parçalarıyla kapanınca konuşmayı

testiler. Giordino, Nagivator'u büyük bir dikkatle enkaz yığınlarının ara-

sından geçirmeye çalıştı. "Çok yakın," diyerek içini çekti. "Bakalım griye

nasıl döneceğiz."

Misty haber verdi. "Dua salonuna geliyoruz."

Pitt sordu. "Bu karmaşa içinde nerede olduğumuzu nasıl anlayabil-

dik"

Misty, "Burada hâlâ bozulmamış bazı şekiller var, bunlar plana uyu-

yor. Dokuz metre daha ilerledikten sonra duralım."

Pitt yüzüstü yere uzandı ve alt kısımdaki lombozdan dışarı baktı, bu

sırada Giordino da istenen mesafeyi katedip aracı durdurdu. Onların

doğru yerde olduklarını kanıtlayan tek kanıt, erimiş zeminin kat kat ol-

masıydı.

Pitt mekanik kolun kontrolünün gerçekleştirildiği küçük konsola

uzandı. Düğmelere ve kollara hafifçe dokunarak yapay kolu aşağı indirip

kömürleşmiş yığınların mekanik parmaklarıyla karıştırmasını sağladı.

Üç metre kare büyüklüğünde bir alanı iyice tarayıp da işe yarayacak

hiçbir şey bulunamayınca, Pitt, Giordino'ya yan gözle baktı. "Bizi bir bu-

çuk metre daha ileri götür."

Giordino söyleneni yaptı ve Pitt ona aracı bir başka arama sahasına

götürmesini emredinceye kadar sabırla bekledi. Erkeklerin ikisi de kendi

?Şİerine daldıkları için pek konuşma olmadı. Yarım saat sonra Pitt, dua

salonunun büyük bir bölümünün incelenmesini tamamlamıştı. Nasılsa

Şansı yaver gitti ve son dakikalarda, işin başından beri bulmayı ümit ettiği

Şeyi ele geçirdi. Güvertede küçük bir yumru şeklinde garip bir madde

vardı. Cisim ya da maddenin boyu on beş santim kadardı, genişliği ise

an-

^k beş santim vardı. Bu cisim ısıdan etkilenmemiş gibiydi, yüzeyi düzgün

154

Clive Cussler

ve yuvarlaktı. Cismin renkleri de tuhaftı. Siyah ya da kurşuni olacak

de yeşildi.

Giordino uyardı. "Zaman doldu. Sağ salim yüzeye çıkmamıza yete

cek miktarda oksijen yedeğimiz yok."

Pitt, "Sanırım aradığımız şeyi nihayet bulduk," dedi. Sonra da yapav

kolun parmaklarını çalıştırdı ve küller arasına yarı yarıya gömülmüş du.

ran o garip cismin altına soktu. Cisim, parmaklar arasına alınınca, }>\\\

büyük bir dikkatle kolu çalıştırıp o cismi malzeme sepetine bırakmasını

sağladı. Ancak o zaman kolu eski yerine yerleştirdi.

"Hadi artık geri dönelim."

Giordino denizaltı aracını ağır ağır hareket ettirdi ve 180 derecelik

bir dönüş yaparak tekrar alışveriş merkezine yöneltti.

Birden garip bir ses duyuldu ve araç durdu. İki erkek de bir an ko-

nuşmadı. Misty ani bir korkuya kapılarak iki elini birden göğsünün üzeri-

ne koydu. Pitt ile Giordino, sadece birbirlerine baktılar ve bu korkunç

yerde sonsuza kadar sıkışıp kalmaları ihtimalini akıllarına getirdiler.

Pitt laf olsun diye konuşur gibi, "Galiba bir cisme çarptın," dedi.

"Öyle görünüyor," dedi. Giordino çiğnediği yaprağın tadım beğen-

memiş bir kemirgen kadar huzuru kaçmış gibi karşılık verdi.

Pitt başını salladı ve üst kısımdaki lombozdan dışarı baktı. "Galiba

bizim tanklardan biri yukarıda takılı kalmış."

"Bunu fark etmejn gerekirdi."

"Biz buraya geldiğimiz zaman yukarda bir şey yoktu. Sanırım biz geç-

tikten sonra aşağı düşmüş."

Misty çok korkmuştu ve iki adamın böylesine ölümcül bir durumu

bu derece hafife almalarına akıl erdiremiyordu. Misty, Pitt ile Giordi-

no'nun uzun yıllar süren beraberlikleri sırasında bundan çok daha tehli-

keli durumlarla karşılaşmış olduklarını elbette bilemezdi. Mizah, onların

kafalarını korku ve ölüm düşüncelerinden uzaklaştıran önemli bir meka-

nizmaydı.

Giordino, Navigator'u yavaşça geriye çekince korkunç bir gıcırtı ol-

du. Sonra araç kendini kurtardı ve çevreyi yeniden sessizlik sardı.

Valhalla'nın Yükselişi

155

pjtt, "Tankın durumu pek iyi görünmüyor," dedi. "Üst kısmı boydan

La yarılmış."

"Bereket ki, gen dönerken ona ihtiyacımız olmayacak."

pışardan bakıldığında, Giordino son derece sakin görünüyordu,

ma doğrusu Navigator'u enkaz kalıntılarının arasından kurtarıp yeniden

Henize açılınca çok rahatladı. Gemi enkazından uzaklaşıp da Giordino

ticari çıkmak için bir miktar ağırlığı serbest bırakır bırakmaz Pitt tekrar

araştırma gemisini aradı. Telsizden cevap alamayınca, gözlerinde düşün-

celi bir ifade belirdi.

"Haberleşme telefonunun neden hâlâ çalışmadığını anlayamıyorum,"

diye Pitt mırıldandı. "Sistemin bu ucunda herhangi bir sorun yok ve de

yukardakiler, bir sorunla karşılaştıklarında onu giderme imkânına sahip-

ler."

Giordino filozofça, "Murphy kanunu her yerde yapacağını yapabilir,"

dedi.

Misty yüzeye ve güneye doğru yola çıktıkları için adamakıllı rahatla-

mıştı. "Sorunun ciddi olduğunu sanmam," dedi.

Pitt Deep Encounter gemisiyle temas kurmaya çalışmaktan vazgeçti.

Acil bir durumla karşılaşırlarsa diye enerji tasarrufu yapmak için kamera-

ları ve dış aydınlatma sistemini kapattı. Sonra koltuğuna rahatça oturup

yeniden bilmece çözmeye koyuldu. Çok geçmeden bir sıra hariç,

bilmece-

yi çözmüştü. Sonra da şekerleme yaparak vakit öldürdü.

Üç saat sonra, suyun rengi koyu siyahtan koyu maviye dönüştü. Üst-

teki lombozdan dışarı baktıkları zaman denizin çırpıntılı ve parıldayan

yüzeyini gördüler. Aradan bir dakika bile geçmeden Abyss Navigator, de-

nizin yüzeyine çıktı. Denizin fazla dalgalı olmadığını görünce üçü de ra-

hatladı. Gövdesinin bir bölümü hâlâ suyun altında olan denizaltı aracı

denizde iki yana sallanıyordu.

Yüzeye çıktıkları halde araştırma gemisiyle hâlâ temas kuramamış-

ındı. Lombozlardan sadece biri suyun üzerinde olduğu için gemiyi gör-

ülerine imkân yoktu. Denizaltı aracının yolcuları sadece bir noktadan

yukarı bakabiliyorlardı, çevrelerini görmeleri imkânsızdı. Dalgıçların ge-

156

Clive Cussler

lip kaldırma kablosunu bağlamalarını beklediler, fakat aradan on dalciu

geçmesine rağmen gelen olmamıştı. Plana uymayan bir şeyler vardı.

Pitt, "Hâlâ temas kuramadık," dedi. "Dalgıç ekibi de gelmedi. HeD .

uykuya mı daldılar?"

Giordino esneyerek, "Belki de gemi batmıştır," diye espri yaptı.

Misty, onu azarladı. "Böyle şeyler söyleme."

Pitt, Misty'ye gülümsedi. "Böyle bir şeyin olacağını sanmam. Yani bu

kadar sakin bir denizde olmaz."

"Denizde fazla dalga olmadığına göre neden kapağı açıp çevreye ba-

kınmıyoruz?"

Misty, "Güzel bir teklif," dedi. "Erkek kokusu solumaktan bıktım."

Giordino kibar bir tavırla, "Bunu daha önce açıklamalıydın," dedi.

Sonra araba spreyi çıkarıp, aracın içine püskürttü. "Kötü kokulardan kur-

tuldun."

Pitt ayağa kalkıp dar koridorda yürümeye çalışırken gülmekten ken-

dini alamadı. Aslında Pitt, enkazdaki kaza sırasında kapağın zedelenmiş

olmasından korkuyordu ama bir el hareketiyle kapak açıldı. Pitt, başını

kapaktan dışarı uzattı, temiz deniz havasını derin derin ciğerlerine çekti

ve araştırma gemisiyle dalgıç ekibinin kullanacağı botları araştırdı. Göz-

leriyle üç yüz altmış derecelik bir açı çizerek gemiyi ve botları görmeye

çalıştı.

İşte o zaman Pitt'in içinde kopan duygu ve şaşkınlık fırtınasını tarif

etmeye çalışmak bir sonuç vermez. Pitt'in tepkisi şaşkınlıktan şoka dö-

nüştü.

Deniz bomboştu. Deep Encounter gemisi kaybolmuştu. Sanki böyle

bir gemi hiç var olmamıştı.

Valhalla 'nın Yükselişi

157

14

Onlar, aşağı yukarı, Abyss Navigator'm deniz yatağına ulaştığı daki-

kalarda gemiye bindiler ve Pitt telefonla rapor verdi. Bilim ekibi kuman-

da merkezinde Pitt ile Giordino'nun Emerald Dolphin'm enkazını incele-

nlerini monitörden seyrederken geminin mürettebatı da günlük işlerle

meşguldü. Kaçırılma işi öyle ani ve çabuk oldu ki, Deep Encounter gemi-

sindekilerin hiçbiri neler olduğunu anlamaya fırsat bulamadı.

Burch kollarını göğsünde kavuşturup, koltuğunun arkalığına yasla-

narak gözlerini monitöre dikmişti. Tam o sırada, radar donanımının ya-

nında duran Delgado, ekranda hızla hareket eden bir karaltı gördü. "Ku-

zeydoğudan bize yaklaşan bir ziyaretçimiz var."

Burch gözlerini monitörden ayırmadan, "Belki de bir savaş gemisi-

dir," dedi. "Ticari gemi yollarından iki mil uzaktayız."

Delgado, "Bu gemi bir savaş gemisine benzemiyor," diye karşılık ver-

di- "Fakat gemi büyük bir hızla ilerliyor ve üstümüze doğru geliyor."

Burch'un kaşları kalktı. Delgado'ya karşılık vermeden eline bir dürbün

a'ıp köprüye çıktı. Burch 7-50'lik lenslerle uzakları incelerken parlak

turun-

cu-beyaz renklere boyanmış tekne yaklaştıkça daha büyük görünmeye

baş-

>adı.

Bu

gemi

Deep

Encounter'm

boyutlarmdaydı.

Kumanda

odasmdakilerin

158

Clive Cussler

korkusu bir anda geçti. Yaklaşan gemi, onlar için bir tehdit oluşturrnuy

du.

Delgado, "Sen bu gemi hakkında ne düşünüyorsun?" diye sordu.

Burch, "Bir petrol şirketinin çalışma gemilerinden biri, görünüşe ba

kılırsa çok da hızlı. En aşağı otuz mil hız yapabilir."

"Acaba bu gemi nereden geliyor? Bin millik bir alanda petrol kuyu

sunun bulunmadığından eminim."

"Ben asıl, geminin neden bizimle ilgilendiğini merak ediyorum."

"Geminin gövdesinde bir isim yazılı mı? Hangi şirkete ait olduğu be-

lirtilmiş mi?"

Burch, "Doğrusu çok garip," dedi. "Geminin adı ve ait olduğu şirke-

tin amblemi nedense boyayla kapatılmış."

Tam bu sırada telsiz memuru, köprüye geldi. "Petrol şirketine ait ge-

minin kaptanı geminin telefonunda bekliyor," dedi.

Kaptan, sugeçirmez bir kutudaki telsiz telefonun köprü hattını açtı.

"Ben NUMA gemisi Deep Encounter'm kaptanıyım. Sizi dinliyorum."

"Ben, Mistral Petrol Şirketi'ne ait Pegasus gemisinin kaptanıyım. Ge-

minizde bir doktor var mı?"

"Var. Sorun nedir?"

"Çok kötü yaralanmış bir adamımız var."

"Geminizi bizimkine yanaştırın-da gemimizin doktorunu size yolla-

yayım."

"Yaralıyı sizin gemiye nakletmemiz daha doğru olur. Bizim gemide

tıbbi yardım malzemesi yok."

Burch, Delgado'ya baktı. "Söylenenleri duydun mu?"

Delgado, "Bana çok garip geldi," dedi.

Burch, "Bence de garip," dedi. Bir çalışma gemisinde doktor bulun-

mamasını anlarım, ama hiç tıbbi malzeme bulunmaması garip. Buna an-

lam veremiyorum."

Delgado merdivenlere doğru yürümeye başladı. "Gemiye bir sedye

yollamak için adamlardan birkaçını görevlendireyim."

Valhalla'nın Yükselişi

159

Calı§ma gemisi, araştırma gemisinden yirmi beş metre kadar geride

etti. Birkaç dakika sonra içinde bir sandal denize indirildi. Sandalda

• «atakta yatan battaniyelere sarılı bir adam vardı. Ayrıca dört adam

. sandala bindi. Ve biraz sonra da sandal denizde dalgalarla yükselip

ı almaya başlamıştı. Çalışma gemisinin tayfalarından üç kişi hiç beklen-

edik bir anda gemiye atladı ve Deep Encounter gemisinin tayfalarını ka-

ba hareketlerle kenara itip yaralı adamı güverteye taşıdı.

Ziyaretçiler, birden battaniyeleri açıp altına sakladıkları otomatik si-

lahları aldılar ve Burch'un araştırma ekibine yönelttiler. Sedyede yatan

adam hemen ayağa fırladı, ona uzatılan silahı aldı ve köprüye giden mer-

divene doğru koştu.

Burch ile Delgado, bunun bir gemi kaçırma eylemi olduğunu anla-

mışlardı. Ticari bir gemide ya da özel bir yatta olsalar, hemen silah dola-

bına koşup adamlara silah dağıtırlardı. Fakat uluslararası yasalara göre,

araştırma gemilerinde silah bulundurulması yasaktı. Saldırgan, köprü gü-

vertesine gelinceye kadar çaresizlik içinde beklemekten başka yapabile-

cekleri bir şey yoktu.

Gemiyi kaçırmak isteyen kişi bir korsana benzemiyordu, bir bacağı

tahta değildi, üstelik papağanı yoktu ve bir gözü de kapalı değildi. Ada-

mın saçları vakitsiz ağarmıştı, yüzü hafif güneş yanığıydı. Orta boyluydu,

hafif göbekliydi. Yetkili kişi olmanın verdiği sükûnet içindeydi; bir golf

gömleği ve bermuda şortu giymişti. Sanki kibarlık etmek istermiş gibi,

otomatik silahının namlusunu hemen Burche'e ya da Delgado'ya çevir-

medi, gayet rahat bir tavırla silahı havaya kaldırdı.

Bir saniye kadar birbirlerini süzdüler. Sonra yabancı ziyaretçi, Del-

gado'yu umursamayıp Burch'a döndü. Amerikan İngilizcesiyle ve kibar

tor tavırla, "Yanılmıyorsam, Kaptan Burch'sunuz," dedi.

"Ve siz de?"

"Benim adımın hiç önemi yok." Korsan demire çarpan bir cismin çı-

kacağı tok bir sesle, "Umarım direnmeye kalkışmazsınız," dedi.

Burch sordu. "Benim gemimde ne halt karıştırıyorsunuz?"

160

Clive Cussler

Korsan sertleşmeye başlayan bir ses tonuyla, "Gemiye el koyuyoru2«

dedi. "Kimseye bir zarar gelmeyecek."

Burch afallamış bir halde adama baktı. "Bu gemi, Amerika Birleşip

Devletleri hükümetinin malıdır. Öyle gemiye binip, ona el koyduğunuzu

açıklamaya falan yetkiniz yok."

"Ama bunu bal gibi yapabiliriz." Adam silahını kaldırdı. "Bizim yetki,

miz işte bu."

O adam konuşurken, çalışma güvertesinde duran silahlı üç adam da

araştırma gemisinin mürettebatını sıraya dizmeye başladı. Geminin botu

biraz sonra on silahlı adamla geri döndü ve bu adamlar da araştırma ge-

misinde mevzilendiler.

Burch, hiddetle, "Bu yaptığınız düpedüz çılgınlık. Böyle bir suç işle-

yerek ne elde etmeyi umuyorsunuz?"

Uzun boylu esmer adam alaycı bir tavırla gülümsedi. "Bizim amacı-

mızı anlayabilmeniz çok zor."

Silahlı bir korsan yanlarına yaklaştı. "Efendim, gemi güvencede, mü-

rettebatın ve bilim adamlarının tümü yemek salonunda muhafaza altın-

da."

"Makine dairesi?"

"Sizin emirlerinizi bekliyor?"

"O halde yola çıkmaya hazırlanın. Tam yol gitmemizi istiyorum."

Delgado, "Yakalanmamak için hız yapmak istiyorsunuz, ama boşuna

heveslenmeyin," dedi. "Bu gemi on milden fazla hız yapamaz."

Korsan güldü. "On mil mi? Geminize haksızlık ediyorsunuz, efen-

dim. Emerald Dolphin'in kurtarılması sırasında geminizin iki misli daha

fazla hız yaptığına ben tanık oldum. Ancak bizim için yirmi mil de fazla

yavaş sayılır." Adam sustu ve geminin kıç tarafında, araştırma gemisini

yedeğe almaya hazırlanan gemiyi işaret etti. "İki geminin hızı toplam sa-

atte yirmi beş mili bulacak."

Delgado, Burch'un hiç tanık olmadığı derecede kızgın bir tavırla'

"Bizi nereye götürüyorsunuz?" diye sordu.

Valhalla'nın Yükselişi

161

Adam umursamaz bir tavırla, "Bu sizi ilgilendirmez," dedi. "Kaptan,

. v6 mürettebatınızın benim emirlerime itaatsizlik etmeyeceğinize dair

bana söz veriyor musunuz?"

Burch, "Sizin silahlarınız var," diye kestirip attı. "Bizim ise mutfak bı-

aldarından başka hiç silahımız yok."

Onlar konuşurlarken, yedeğe alma halatı gemiye getirilmiş ve Deep

Encounter'm ön tarafına ilmek atılmıştı. Burch'un gözlerinde birden hu-

zursuzluk ifadesi belirdi.

Kaptan sert bir sesle, "Biz buradan ayrılamayız," dedi. "Yani şu an-

da."

Korsan, Burch'un yüzünde yalan bir ifade olup olmadığını anlamak

için ona dikkatli baktı, ama böyle bir şey göremedi. "Daha şimdiden be-

nim emirlerimi sorguluyorsunuz."

Delgado atıldı. "Meseleyi anlamadınız. İçinde iki erkek ve bir kadın

bulunan küçük bir denizaltı, aşağıda denizin yatağında. Onları bırakıp bir

yere gidemeyiz."

Korsan umursamaz bir tavırla omuzlarını silkti. "Çok yazık. Bu in-

sanlar kendi başlarının çaresine bakmak zorundalar."

"İmkânsız. Bu cinayet olur."

"Bu adamlar dış dünya ile haberleşme imkânına sahip değiller mi?"

Delgado açıkladı. "Ellerinde sadece küçük bir portatif telsiz ve bir

de sualtında kullanılan akustik telefon var. Bir gemiye ya da uçağa iki mil

yaklaşmadan onlarla temas kuramazlar."

Burch yalvaran bir sesle, "Aman Tanrım!" dedi. "Onlar denizin yüze-

yine çıkıp da bizim burada olmadığımızı görünce kurtarılma şansları hiç

olmayacak. Gemi güzergâhından bu kadar uzakta, onların kurtarılma

§ansı hiç yok. Böylece onların ölüm fermanlarını imzalamış sayılacaksı-

nız."

"Bu benim sorunum değil."

Öfkeye kapılan Burch, hırsla korsana doğru bir adım atınca, korsan

a hemen silahının namlusunu Burch'un göğsüne dayadı. "Beni tahrik et-

eniz hiç de akıllıca bir hareket olmaz, kaptan."

F:ll

162

Clive Cussler

Burch iki yumruğunu sıkıp adama sanki delinin biriymiş gibi t^u.

sonra boş gözlerle Abyss Navigator'ü. son kez gördüğü bölgeyi seyre

dald

"Eğer o insanlar ölürlerse, Tanrı senin yardımcın olsun," dedi. "Çünk

mutlaka yaptıklarının bedelini ödeyeceksin."

Korsan soğuk bir sesle, "Eğer bize bir ceza verilecekse, bunu sağia.

yan kişi siz olmayacaksınız."

Burch ile Delgado'nun, yenilgiye uğramanın verdiği üzüntü içinde

hiçbir

plan

yapma

şansının

bulunmamasına

ve

pazarlık

yapamayacakları.

na inandıkları için silahlı bir muhafızla birlikte yemek salonuna gitmek-

ten başka çareleri kalmamıştı.

Abyss Navigator, denizin yüzeyine çıkmadan önce, Deep Encounter

çoktan kuzeydoğu yönünde gözden kaybolmuştu.

Valhalla'nın Yükselişi

163

İS

Sandecker, masasının başında çalışmaya kendini öylesine kaptırmıştı

ki, Rudi Gunn'ın odaya girip masanın karşısındaki koltuğa oturduğunu

fark etmedi. Gunn ufak tefek, çok sevimli, cana yakın bir adamdı. Saçları

dökülmüş sadece tepesinde bir tutam saç kalmıştı, kalın kemik çerçeveli

gözlükleri ve bileğindeki ucuz cins kol saati su soğutucusunun arkasında-

ki küçücük bölmede hiç dikkat çekmeden bir köle gibi çalışarak hayatını

tüketen sıkıcı ve renksiz bir bürokrat havası yaratıyordu.

Gunn her şey olabilirdi, ama renksiz asla. Annapolis'teki sınıfının bi-

rincisiydi, NUMA'da Sandecker'in yanında müdür yardımcısı ve operas-

yon şefi olarak göreve başlamadan önce de Donanma'da çalışmış ve ba-

şarılarıyla dikkat çekmişti. Çevresinde zekâsının üstünlüğü ve önsezileri-

nin kuvvetli olmasıyla ün yapmıştı ve de hükümete bağlı ajanslarda hiç

Minmeyen büyük bir ustalıkla NUMA'nın günlük operasyonlarını başa-

ta yönetiyordu. Gunn, Pitt ile Giordino'nun da yakın arkadaşıydı. Ço-

8u zaman bu ikilinin Sandecker'in emirlerine ters düşen çılgın uygulama-

cını destekler ve onlara arka çıkardı.

"Affedersiniz, amiral, sizi rahatsız ediyorum ama çok ciddi bir mese-

le var."

164

Clive Cussler

Sandecker başını kaldırmadan sordu. "Bu kez sorun nedir? Bütc

aşan yeni bir proje mi?"

"Korkarım ki, çok çok daha kötü."

Amiral ancak bu sözleri duyunca önündeki kâğıtlardan başını kaldır

di. "Derdin nedir?"

"Deep Encounter gemisi içindekilerle birlikte ortadan kayboldu."

Amiralde en küçük bir şaşkınlık belirtisi görülmedi. Yüzünde soran

bir ifade de belirmedi. "Kayboldu?" şeklinde otomatik bir tekrar da du-

yulmadı. Amiral, insanın kanını donduran bir sükûnetle Gunn'ın açıkla-

ma yapmasını bekledi.

Gunn anlatmaya başladı. "Telsiz ve uydu telefonlarıyla yaptığımız

çağrıların hiçbirine cevap gelmedi."

Sandecker, Gunn'ın sözünü kesti. "Haberleşmenin yapılamamasının

yüzlerce nedeni olabilir."

Gunn sabırla, "Destek sistemlerimiz var," dedi. "Bunların hepsi çök-

müş olamaz."

"Onlarla en son ne zaman temas kurdunuz?"

"On saat önce." Gunn bu sözlerin arkasından kopacak kıyameti gö-

ğüslemeye hazırdı.

Bu kez Sandecker, kendisinden beklenen tepkiyi gösterdi. "On saat

mi? Oysa ben istasyonlarda görevli tüm araştırma gemilerinin iki saatte

bir haberleşme merkezimize rapor vermelerini şart koşmuştum."

"Sizin şartınıza harfi harfine uyuldu, Deep Encounter gemisi prog-

ramlandığı gibi rapor verdi."

"Kafamı karıştırdın."

"Kendini Kaptan Burch olarak tanıtan biri, iki saatte bir rapor verdi

ve Emerald Dolphin'm enkazını inceleme projesi hakkında bilgi aktardı.

Biz bu adamın gerçekte Kaptan Burch olmadığım biliyoruz, çünkü tüm

haberleşmelerimizi kaydeden ses sistemleri, bu adamın sesini kabul et-

medi. Birisi kaptanı taklit etmeye çalıştı. Ve de işi yüzüne gözüne bulaş-

tirdi."

Valhalla 'nın Yükselişi

165

Saııdecker her kelimeyi dikkatle dinleyip keskin zekâsıyla Gunn'ın

yaptığı açıklamanın sonuçlarının ne olabileceğini tahmin etmeye çalı-

vordu. "Sen bu iddiaların doğru olduğundan kesinlikle emin misin?"

"Bundan kesinlikle emin olduğumu söyleyebilirim."

"Gemiyle içindekilerin hepsinin sırra kadem bastıklarına inanamıyo-

fan."

Gunn başını salladı. "Haberleşme bölümü beni uyarınca, Ulusal Ok-

nus Atmosfer Kurumu'nda çalışan bir arkadaşımdan Deep Encounter

ernisinin çalışma yaptığı bölgenin uydu aracılığıyla alınan hava fotoğraf-

larım incelemesini rica ettim. Fotoğraflarda yüz millik bir alan içinde hiç-

bir gemi görünmüyordu."

"Orada hava durumu nasılmış?"

"Gökyüzü açık, rüzgâr saatte on mil hızla esiyor ve deniz de oldukça

sakin."

Sandecker zihnini kurcalayan kuşkuların arasından bir seçim yapma-

ya çalışıyordu. "Gemi, durup dururken birdenbire batmış olamaz. Gemi-

de ona zarar verebilecek herhangi bir kimyasal madde yoktu. Kendiliğin-

den infilak etmiş de olamaz. Acaba başka bir gemiyle çarpışması müm-

kün mü?"

"Deep Encounter gemi güzergâhında değildi ve yakınlarda hiçbir ge-

mi yoktu."

"Sahte bir ses güncel rapor veriyordu, öyle mi?" Amiral Gunn'ın dü-

şüncelerini okumuş gibi, "Anladığım kadarıyla, Rudy, sen geminin kaçı-

rıldığını öne sürüyorsun."

Gunn, "Durum öyle gösteriyor," dedi ve konuşmasına devam etti.

Deep Encounter'm varlığı belirlenemeyen bir denizaltı tarafından batırıl-

mı§ olması çok saçma bir teori, bence geriye başka bir ihtimal kalmıyor.

Gemi, uydudaki hava kameraları oraya yönelmeden ele geçirilip kaldırıl-

ış olmalı."

"Peki ama gemi kaçırıldıysa nereye götürüldü? Deep Encounter, iki

saatten daha kısa bir süre içinde nasıl kaçırılır? Kendi deneyimlerimden

''?yorum, bizim araştırma gemisinin hızı saatte en fazla on beş mil olabi-

166

Clive Cussler

liyor. Son raporun verilmesini izleyen süre içinde geminin yüz elli miM

fazla yol alması imkânsız."

Gunn, "Hata bende," dedi. "Kameranın kapsama alanının daha ger)'

tutulmasını istemeliydim. Fakat arkadaşımı aradığım zaman sahte tek

raporundan haberim yoktu ve geminin kaçırılması ihtimali aklımın köse

sinden bile geçmiyordu."

Sandecker koltuğunun arkalığına yaslandı ve elleriyle yüzünü kapa.

yıp bir saniye kadar düşündü. Sonra doğruldu, soru sormaktan çok bir

açıklama yaparak, "Pitt ile Giordino, onlar da bu projede görevliydiler"

dedi.

Kaptan, Burch'un kendisinden gelen son raporda, Pitt'le Giordi-

no'nun Abyss Navigator aracında oldukları belirtilmişti. Enkazın yanına

inmeye hazırlanıyorlardı.

Sandecker öfkeyle bağırdı. "Bu çılgınlık! Amerika Birleşik Devletleri

Hükümeti'ne ait bir gemiyi Güney Pasifik'te kaçırmaya kim cesaret ede-

bilir? Dünyanın o bölgesinde şu sıralar savaş ya da ayaklanma da yok.

Ben mantıklı bir neden göremiyorum."

"Ben de."

"Avustralya ve Yeni Zelanda hükümetiyle temas kurup kapsamlı bir

araştırma yapmalarını rica ettin mi?"

Gunn başıyla onayladı. "Onlar bizimle tam bir işbirliği yapmaya söz

verdiler. O bölgenin yakınında bulunan sivil ya da askeri gemilerin hepsi

rotalarını değiştirip aramaya başlayacaklar."

"NOAA'dan ya da başka güvenlik kuruluşlarından Pasifik Okyanusu'

nun o bölgesinde bin millik bir alanın uydu fotoğraflarını iste. Bir santi-

metrelik bir alanın bile atlanmamasını istiyorum. Deep Encounter'm ora-

larda bir yerde olması gerek. Geminin, denizin dibini boyladığma kesin-

likle inanmıyorum."

Gunn yerinden kalkıp kapıya yöneldi. "Ben hallederim."

Sandecker bir süre oturup karşı duvan boydan boya kaplayan fotoğ-

rafları dalgın dalgın inceledi. Amiralin gözleri Pitt ile Giordino'nun l"1

denizaltı aracının yanında durmuş, bir Çin gemisinin Michigan G°'

Valhalla'nm Yükselişi

167

.., jen çıkarılmasını kutlamak amacıyla şampanya içerlerken çekilmiş

graflanna taklldl- Bu arada> Giordino'nun amiralin özel puroların-

hirini içtiği de Sandecker'in gözünden kaçmadı.

Bu üç erkek arasında çok samimi bir dostluk vardı. Pitt ile Giordino,

miral için hiçbir zaman sahip olamadığı erkek evlatlardı. Sandecker bu

ki adamın öldüğüne hiç inanamıyordu. Amiral döner koltuğunda yana

dönüp Potomac Nehri kıyısındaki NUMA binasının en üst katındaki oda-

sının penceresinden dışarı baktı.

Amiral kendi kendine mırıldandı. "Bu nasıl bir yaramazlık? Bu kez

başınızı nasıl bir derde soktunuz?"

168

Clive Cussler

U

Pitt, Giordino ve Misty, Deep Encounter gemisinin denizin o sınırsız

boşluğunda kaybolmasını kabullendikten sonra denizaltı aracında zihin-

lerini sağ kalma konusunda yoğunlaşırdılar. Denizde köpük izi ve petrol

kalıntısı göremedikleri için iyimserlik, karamsarlıktan baskın çıktı ve

araştırma gemisi her ne sebepten orayı terk etmiş olursa olsun, mutlaka

geri döneceğine inandılar.

Fakat gece geçti. Güneş iki kez yükselip battığı halde ana gemi hâlâ

görünmemişti. Endişe artmaya başladı. Saatler saati, sonsuz ufku gözle-

riyle tarayıp yeşil deniz ve mavi^ökyüzüııden başka bir şey göremeyince,

artık en kötü ihtimali akıllarına getirdiler. Ne bir gemi, ne de bir yolcu

uçağı göründü. Araçtaki yön tayin etme aygıtları da uluslararası deniz

yollarından ayrıldıklarını ve ta güneye doğru ilerlediklerini haber veriyor-

du. Kurtarılma umudu iyice azalmıştı.

Ayrıca onlar kendilerini de aldatmadılar. Yoldan geçen bir gemi ol

sa bile küçücük Abyss Navigator'u ancak üzerinden geçerken fark edebi-

lirdi. Haberleşme mesafesi yirmi mildi ama sadece Deep Encounter

ger*11

sindeki bir bilgisayarla temas kurmak üzere programlanmıştı. Yoldan ge

çen bir geminin ya da uçağın, araçtan verilecek sinyalleri alması im^n

Valhalla 'nın Yükselişi 169

, fek umutları, bir kurtarma gemisinin onların küçük telsizinin iki

•i yakınında olmasıydl-

5Ur birinci derecede öncelik taşıyordu. Bereket versin ki, sık sık bar-

ktan boşanırcasına yağmur yağıyordu ve denizaltı aracının zeminini

0layan muşamba uçlarından kaldırılıp tavana tutturulmuştu. Yağmur

lan muşambada toplanıyor ve açıkta bırakılan bölümden dalma sırasın-

da kullanılan su şişeleri yağmur suyuyla dolduruluyordu. Üç arkadaş,

yanlarında getirdikleri sandviçleri yedikten sonra balık tutma planlan

yaptılar. Acil onarımlar için araçta bulundurulan aletlerden de yararlanıl-

dı ve Pitt olta iğnesi yerk kullanılacak bir sürü çengel imal etti. Çengel-

ler ince kablolara bağlandı. Yeni oltaları hemen denize attılar. İlk dene-

mede üç balık yakaladılar. Misty, bunların bir çeşit sardalye olduklarını

belirtti. Bu başarıdan sonra balık tutma işine iyice kendilerim kaptırdılar.

On saat içinde bir sürü balık tutmuşlardı. Misty bunları güzelce temizle-

yip dizdi. Balıkları Suşi stilinde ve en ufak parçasına kadar yiyip bitirdi-

ler. Çiğ balıkların pek lezzeti yoktu, ama hiç değilse aç kalmadıkları için

hiç kimse durumdan şikâyet etmedi.

Deep Encounter gemisinin, mürettebatının ve bilim adamlarının ne-

rede olabileceklerini uzun uzun tartıştıktan sonra hayal kırıklığı içinde

geminin akıbetini düşünmekten vazgeçtiler ve politikadan yiyeceklere ve

okyanus teknolojisine kadar çeşitli konulan tartışıp, fikir yürüttüler. İçle-

rinden biri, aracın tepesinde durup yağmur suyu toplamaya çalışırken ya

da denizde gemi var mı, diye gözcülük yaparken diğerleri de balık tutma-

yı sürdürdüler.

Batan geminin enkazından topladıkları malzemeler, araç deniz yüze-

yine çıkar çıkmaz büyük bir dikkatle sepetten alınmış ve plastik bir torba-

ya yerleştirilmişti. Zamandan daha bol bir şeye sahip olmadıkları için en-

kazdan alınan malzemelerin kimyasal bileşimlerini saptamak için saatler

Saati çalıştılar.

Misty güneşten etkilenmemek için bir elini gözlerine siper ederek,

faklarının dibinde duran Pitt'e belki yüzüncü kez, "Ne kadar sürüklen-

dik?" diye sordu.

170

Clive Cussler

fitt, "Dünden beri güneydoğuya doğru otuz iki mil ilerlediğimizi Sa

my°tüm," dedi.

Misty sıkıntılı bir tavırla, "Eh bu hızla altı ay sonra Güney Ameri.

ka'ya varabiliriz," dedi.

Oiordino mırıldandı. "Ya oraya ya da Antarktika'ya..."

fitt, "Biz oraya daha önce gittik. Ben aynı yerde iki kez tatil yapmak,

tan hiçbir zaman hoşlanmadım."

Ben senin duygularını rüzgâra ve akıntılara anlatırım."

VTisty yumuşak bir sesle, "Acaba Amiral Sandecker bizim durumu-

muzdan haberdar mıdır, diye merak ediyorum," dedi.

Pitt inançlı bir sesle, "Onu tanıdığımız kadarıyla, şu anda bir arama

ve kurtarma operasyonu düzenlemek için dünyayı ayağa kaldırdığına

bahse girerim," dedi.

Giordino, koltuğunda kıvrılmış oturuyor, şöyle kalın kesilmiş kanlı

bir bifteği gövdeye indirmenin hayalini kuruyordu. "Şu anda Deep Enco-

unter'ln yerini öğrenebilmek için bir yıllık maaşımı seve seve feda eder-

dim." dedi.

Htt, "Şimdi bu esrarı kurcalamanın hiçbir anlamı yok," dedi. '.'Biz de-

nizden çıkarılmadıkça hiçbir ipucu bulamayacağız."

Öördüncü gün, bulutlarla kaplı kasvetli bir gökyüzü altında başladı.

Alışılmış program hiç değişmedi. Mümkün olursa su topla, mümkün

olursa balık tut ve ufku gözle. Koşullar daha kötüye gitmedi, ama iyileş-

medi de. Üçü de ikişer saat nöbet tutuyordu. Denizaltı aracının tepesi,

sudan sadece bir metre yukardaydı, bu nedenle de nöbet tutan kişi, dal-

galar aracın tepesini aşınca tepeden tırnağa sırılsıklam oluyordu. Giordi-

no> ağırlıkların hepsini denize atmıştı, fakat yine de aracın kendi ağırlığı.

onu dalgaların içine çekiyordu. Küçük denizaltı, içindekileri hasta edecek

şekil(ie dalgaların üzerinde yuvarlanıp duruyordu. Ama aracın mürette-

batı, deniz tutmasına karşı çoktan bağışıklık kazanmıştı, çünkü üçü de

hayatlarının neredeyse yarısını denizde geçirmişti.

Pitt ordudan kalma bıçağıyla, Misty'nin not almak için kullandığı

plastik kâğıt kabını kesip biçerek bir ok ucu yaptı. Giordino'nun nöbeti

Valhalla'nın Yükselişi

171

sında bir metre boyunda bir köpekbalığının okuyla vurmayı başardı.

ha sonra bunu tatsız tuzsuz bir yemek ziyafeti izledi ve bu arada kalan

suyu da içip bitirdiler.

Misty'nin nöbeti sırasında bir uçak, denizde sürüklenen denizaltı

aracının bir mil kadar uzağınc n uçtu. Misty'nin yer muşambasını can

havliyle çılgm gibi sallamas. i rağmen uçak yoluna devam etti. Misty,

"gu bir kurtarma uçağıydı," diye bağırdı, artık duyularını gizlemekte zor-

lanıyordu. "Uçak tam üzerimizden geçti ve bizi göremedi."

Pitt, Misty'ye, "Bizi görmek hiç de kolay değil," diye bir hatırlatma

yaptı.

• Giordino da bu sözleri onayladığını bir baş hareketiyle belli etti. "Uçak-

takiler yüz elli metreden daha yükseklerde bizi kesinlikle göremezler,

aracın

tepesi çok küçük. Havadan bakıldığında bizim fark edilmemiz bir ahır

kapı-

sındaki sineğin görülebilmesi kadar imkânsız."

Pitt ekledi. "Ya da bir golf sahasındaki bozuk para kadar."

Misty soğukkanlılığını kaybetmek üzereydi. "O halde bizi nasıl bula-

caklar?"

Pitt, Misty'ye bakıp rahatlatıcı bir gülümsemeyle, ona sarıldı. "Orta-

lama yasası," dedi. "Bizi mutlaka bulmaları gerek."

Giordino söze karıştı. "Ayrıca biz şanslıyız, öyle değil mi, ahbap?"

"Hem de çok şanslıyız."

Misty gözlerinin yaşlarını sildi, bluzunu ve şortunu çekiştirip düzelt-

ti, sonra kısacık saçlarının arasında parmaklarım gezdirdi. "Beni bağışla-

yın. Ne yazık ki, düşündüğüm kadar dayanıklı değilmişim."

Sonraki iki gün süresince Pitt ile Giordino, iyimser ve korkusuz gö-

rünmek için büyük çaba harcadı. Üç uçak daha tepelerinde uçtu ve onları

bulamadı. Pitt uçaklara portatif telsiziyle ulaşmaya çalıştı, ama uçaklar

telsizin kapsama alanı dışındaydılar. Kurtarma ekiplerinin onları bulabil-

mek için denizleri karış karış aradıklarını bilmek ve de tam kurtarılma

gamasına gelmişken çabaların boşa gittiğini görmek gerçekten moral bo-

rcuydu. Denizaltı aracındakilere cesaret veren tek husus, Amiral San-

172

CliveCussler

decker'in çok geniş kapsamlı bir arama operasyonunun yapılması {<<

ona tanınan yetkilerin hepsini kullanacağını bilmeleriydi.

Gün boyunca, yüreklerini mengene gibi sıkan kurşuni gökyüzü gUn,

batımına doğru açıldı. Güneş batarken, gökyüzü batıda turuncu, doğuda

da kadifemsi mavi renge büründü. Giordino nöbetteydi, aracın kenarın-

dan dışarı sarkmıştı. Çok geçmeden içi geçti ve uykuya dalar gibi oldu

ama tam on beş dakika sonra uyandı. Ufku gözleriyle tarayıp o akşam

onuncu kez denizde bir ışık görmeyince yeniden şu geçici rüya ülkesine

daldı.

Giordino başına gelenlerin gerçeğine döndüğü zaman onu müzik

uyandırdı. Önce uyku sersemiyle gaipten sesler duyduğunu sandı. Aracın

kenarından aşağı sarkıp denizden bir avuç su aldı ve yüzüne serpti.

Müzik hâlâ devam ediyordu.

Giordino artık melodileri tanımlayabilmişti. Gecenin sessizliğini bo-

zan müzik, bir Strauss valsiydi. Giordino, "Viyana Ormanlarından Masal-

lar" isimli valsi tanımakta gecikmedi. Hemen arkasından bir ışık gördü.

Bu, bir yıldıza benziyordu, ama ufkun batısında küçük bir yay üzerinde

ileri geri hareket ediyordu. O gece denizdeki mesafeyi tahmin etmek im-

kânsızdı, ama Giordino, müzik ile hareket eden ışığın onlardan ancak iki

yüz metre uzakta olduğuna yemin edebilirdi.

Giordino hemen aşağı atladı, eline bir fener geçirip tekrar aracın te-

pesine çıktı. Şimdi küçük bir teknenin siluetini ve kare şeklindeki pence-

relerinden sızan soluk ışığı görebiliyordu. Giordino başparmağı uyuşun-

caya kadar fenerin düğmesini tekrar tekrar açıp kapadı ve ölümle pençe-

leşen bir keçi gibi bağırmaya başladı.

"Buradayız!... Buradayız!"

Pitt aşağıdan seslendi. "Ne oldu?"

Giordino bağırarak cevap verdi. "Bir çeşit gemi. Sanırım bize doğru

geliyor."

Misty heyecanla, "Hemen bir işaret fişeği gönder," dedi.

"Yanımızda işaret fişeği yok, Misty. Biz sadece gündüzleri dalarız ve

ana geminin yakınlarında su yüzüne çıkarız." Pitt sesini yükseltmeden ou'

Valhn "a 'nın Yükselişi 175

^u Misty'ye izah etti. Daha sonra da sakin bir tavırla portatif telsizi

1 o beş değişik frekanstan yardım istemeye başladı.

jvlisty neler olduğunu görmeye can atıyordu, fakat aracın tepesinde

adece bir kişiye yer vardı. Pitt gemiyle bağlantı kurmaya çalışırken MJ '

je merakla Giordino'nun kurtarılıp kurtarılmayacaklannı açıklamasını

bekliyordu.

Giordino yardım çağrıları ve el fenerinin sallanması devam ederken,

"Bu insanlar bizi görmediler," diye homurdandı. El fenerinin ışığı çok cı-

lızdı. Üstelik pilleri de tükenmek üzereydi. "Gemi yanımızdan geçip gide-

cek."

Pitt bağırdı. "Alo... alo... Merhaba, merhaba, lütfen cevap verin."

Pitt'in telsizden aldığı tek cevap cızırtı oldu.

Giordino ışıkların karanlığın içinde kayboluşunu seyrederken düş kı-

rıklığı, denizaltı aracının üzerine ıslak bir battaniye gibi örtülüverdi. Yan-

larından geçen gemiden onları gören kimse olmamıştı ve Giordino, yüre-

ğine ağırlık çökmüş bir halde geminin kuzeybatıya doğru yol alışını sey-

retmekten başka bir şeyi yapamıyordu.

Giordino üzgün üzgün söylendi. "O kadar yakındı ki, ama o kadar da

uzak ki."

Birden denizaltı aracının telsizinden çatlak bir ses duyuldu. "Ben ki-

minle konuşuyorum?"

Pitt hemen karşılık verdi. "Kazazedelerle. Tam bizim yanımızdan

geçtiniz. Lütfen rotanızı geri çevirin."

"Sıkı durun. Geliyorum."

Giordino sevinçle bağırdı. "Dönüyor. Geri geliyor."

Ses tekrar duyuldu. "Siz benim baş tarafımın neresindesiniz?"

Pitt bağırdı. "Al adam yerimizi öğrenmek istiyor."

"Ona söyle, kıç tarafa doğru yirmi derece dönsün."

"Geminin kıç tarafına yirmi derece dönerseniz bizi göreceksiniz."

Bir dakika sonra, o ses, "Sizi şimdi görüyorum, tam elli metre kadar

önümüzde soluk bir ışık var."

172

Clive Cussler

decker'in çok geniş kapsamlı bir arama operasyonunun yapılması ' •

ona tanınan yetkilerin hepsini kullanacağını bilmeleriydi.

Gün boyunca, yüreklerini mengene gibi sıkan kurşuni gökyüzü »«

batımına doğru açıldı. Güneş batarken, gökyüzü batıda turuncu, doğM

da kadifemsi mavi renge büründü. Giordino nöbetteydi, aracın kenarın

dan dışarı sarkmıştı. Çok geçmeden içi geçti ve uykuya dalar gibi olgv

ama tam on beş dakika sonra uyandı. Ufku gözleriyle tarayıp o aksan!

onuncu kez denizde bir ışık görmeyince yeniden şu geçici rüya ülkesin?

daldı.

Giordino başına gelenlerin gerçeğine döndüğü zaman onu müzik

uyandırdı. Önce uyku sersemiyle gaipten sesler duyduğunu sandı. Aracın

kenarından aşağı sarkıp denizden bir avuç su aldı ve yüzüne serpti.

Müzik hâlâ devam ediyordu.

Giordino artık melodileri tanımlayabilmişti. Gecenin sessizliğini bo-

zan müzik, bir Strauss valsiydi. Giordino, "Viyana Ormanlarından Masal-

lar" isimli valsi tanımakta gecikmedi. Hemen arkasından bir ışık gördü.

Bu, bir yıldıza benziyordu, ama ufkun batısında küçük bir yay üzerinde

ileri geri hareket ediyordu. O gece denizdeki mesafeyi tahmin etmek im-

kânsızdı, ama Giordino, müzik ile hareket eden ışığın onlardan ancak iki

yüz metre uzakta olduğuna yemin edebilirdi.

Giordino hemen aşağı atladı, eline bir fener geçirip tekrar aracın te-

pesine çıktı. Şimdi küçük bir teknenin siluetini ve kare şeklindeki pence-

relerinden sızan soluk ışığı görebiliyordu. Giordino başparmağı uyuşun-

caya kadar fenerin düğmesini tekrar tekrar açıp kapadı ve ölümle pençe-

leşen bir keçi gibi bağırmaya başladı.

"Buradayız!... Buradayız!"

Pitt aşağıdan seslendi. "Ne oldu?"

Giordino bağırarak cevap verdi. "Bir çeşit gemi. Sanırım bize doğru

geliyor."

Misty heyecanla, "Hemen bir işaret fişeği gönder," dedi.

"Yanımızda işaret fişeği yok, Misty. Biz sadece gündüzleri dalarız ve

ana geminin yakınlarında su yüzüne çıkarız." Pitt sesini yükseltmeden

du-

Valhr "i 'nın Yükselişi

J 73

j^isty'ye izah etti. Daha sonra da sakin bir tavırla portatif telsizi

r u»<: deaisik frekanstan yardım istemeye başladı.

jyjjsty neler olduğunu görmeye can atıyordu, fakat aracın tepesinde

dece bir kişiye yer vardı. Pitt gemiyle bağlantı kurmaya çalışırken M;:l_

merakla Giordino'nun kurtarılıp kurtaramayacaklarını açıklamasını

bekliyordu.

Giordino yardım çağrıları ve el fenerinin sallanması devam ederken,

"Bu insanlar bizi görmediler," diye homurdandı. El fenerinin ışığı çok cı-

lızdı. Üstelik pilleri de tükenmek üzereydi. "Gemi yanımızdan geçip gide-

cek."

Pitt bağırdı. "Alo... alo... Merhaba, merhaba, lütfen cevap verin."

Pitt'in telsizden aldığı tek cevap cızırtı oldu.

Giordino ışıkların karanlığın içinde kayboluşunu seyrederken düş kı-

rıklığı, denizaltı aracının üzerine ıslak bir battaniye gibi örtülüverdi. Yan-

larından geçen gemiden onları gören kimse olmamıştı ve Giordino, yüre-

ğine ağırlık çökmüş bir halde geminin kuzeybatıya doğru yol alışını sey-

retmekten başka bir şeyi yapamıyordu.

Giordino üzgün üzgün söylendi. "O kadar yakındı ki, ama o kadar da

uzak ki."

Birden denizaltı aracının telsizinden çatlak bir ses duyuldu. "Ben ki-

minle konuşuyorum?"

Pitt hemen karşılık verdi. "Kazazedelerle. Tam bizim yanımızdan

geçtiniz. Lütfen rotanızı geri çevirin."

"Sıkı durun. Geliyorum."

Giordino sevinçle bağırdı. "Dönüyor. Geri geliyor."

Ses tekrar duyuldu. "Siz benim baş tarafımın neresindesiniz?"

Pitt bağırdı. "Al adam yerimizi öğrenmek istiyor."

"Ona söyle, kıç tarafa doğru yirmi derece dönsün."

"Geminin kıç tarafına yirmi derece dönerseniz bizi göreceksiniz."

Bir dakika sonra, o ses, "Sizi şimdi görüyorum, tam elli metre kadar

önümüzde soluk bir ışık var."

174

Clive Cussler

Yaklaşan teknenin sahibi, birkaç spot lambasını yaktı. Lambalar

biri büyüktü ve ışığıyla denizin üzerini taradıktan sonra elindeki fene ?

bir kulenin tepesinde dikkat çekmeye çalışan bir deli gibi sallamaya d

vam eden Giordino'nun üzerinde durdu.

Ses tekrar duyuldu. "Sakın endişelenmeyin. Üzerinizden geçeceğin,

ve de küçük kulenizin tam tepesinde duracağım. Tekneye çıkabilmeni,

için bir merdiven sarkıttım."

Pitt kurtarıcının ne demek istediğini anlayamamıştı. "Üzerimizden

mi geçeceksiniz? Yani ne demek istiyorsunuz?"

Bu soruya cevap gelmedi, sadece Giordino'nun bağırışı duyuldu.

"Sanırım bizi batırmak istediğini söylüyor."

Pitt'in ilk düşüncesi, onları öldürmeye kararlı biriyle karşı karşıya ol-

dukları doğrultusundaydı, belki de Kelly Egan'ı öldürmek isteyen kişiyle

aynı gruptandı. Pitt kollarını Misty'nin beline doladı. "Çarpışma sırasında

düşmemek için bana yaslan." Pitt sonra da Giordino'ya seslendi. "Çarpı-

şacağımızdan emin olunca bana seslen ve hemen denize atla."

Giordino soluğu kesilmiş bir halde parlak ışıklarla donatılmış tekne-

nin ona doğru yaklaşmasını seyrederken aracın tepesinden aşağı

atlama-

ya hazırlandı. Bu tekne, onun daha önce gördüğü okyanuslara açılabilen

yatlara hiç benzemiyordu. Gemi, dev bir yeşil-be'yaz, tropikal sularda ya-

şayan altı metre enindeki manta adı verilen balığa benziyordu. Başındaki

solungaçlar, plankton toplayan ağzına doğru kıvrılmış gibiydi. Geminin

baş tarafında meyilli bir güverte yardı ve kocaman kavisli bir pencere dik-

kat çekiyordu. Kaptan köşkü de yusyuvarlaktı.

İkiz katamaran tipi tekne denizaltı aracının bir buçuk metre kadar

açığından geçerken, Giordino'nun korkusu geçti, birden enikonu rahatla-

mıştı. Giordino süper teknenin alt kısmı başının üzerinden geçerken afal-

lamış kalmıştı. Geminin kıçı denizaltı aracının üzerine gelince Giordino,

yukardan sarkıtılan krom merdiveni yakaladı.

Giordino ancak o zaman eğilip Pitt ile Misty'ye bilgi vermeyi akıl

edebildi. "Endişelenmeyin. Tekne bir katamaran, biz tam onun gövdesi-

nin altındayız." Giordino daha sonra gözden kayboldu.

Valhalla'nın Yükselişi

175

îvlisty aracın tepesinden bir şampanya şişesinin tıpası gibi dışarı çıktı

e 0 inanılmaz tekneyi görünce afalladı. Teknenin o lüks kıç güvertesinde

masa ve koltukların yanında dururken, yukarıya nasıl çıktığını çoktan

unutmuştu.

pitt aracın işaret ışığını açtı, sonra da tekneye geçmeden aracın ka-

nağm1 kapatıp kilitledi. Birkaç saniye orada tek başlarına beklediler. On-

ları mürettebattan ya da yolculardan kimse karşılamadı. Teknenin kapta-

nı denizaltı aracından uzaklaştırdı ve tekne yoluna devam etti. Yüz metre

kadar ilerledikten sonra tekne yavaşladı. Üç arkadaş kaptan köşkünden

inen karaltıya baktılar.

Karaltı, Pitt'in boyundaydı, ama ondan en aşağı yedi sekiz kilo fazla-

sı vardı. Ayrıca adam Pitt'ten otuz yaş daha büyüktü. Kırlaşmış saçları ve

sakalı ona eski bir deniz kurdu havasını veriyordu. Yeşile çalan mavi göz-

lerinde garip bir parıltı vardı ve konuklarını incelerken hemen gülümse-

yiverdi.

Adam şaşkın bir ifadeyle, "Demek üç kişisiniz," dedi. "Oysa ben o

küçük cankurtaran raftında sadece bir kişinin bulunduğunu sanmıştım."

Pitt, "O bir cankurtaran raftı değil, küçük bir denizaltı aracı," dedi.

Yaşlı adam bir şey söylemek için ağzını açtı, sonra düşüncesinden

vazgeçip, "Siz öyle diyorsamz mesele yok," dedi.

Misty açıkladı. "Biz batık bir yolcu gemisinin enkazını araştırıyoruz."

"Evet, Emerald Dolphin gemisi. Olayın farkındayım. Korkunç bir fa-

cia. Doğrusu o kadar çok kişinin sağ kalabilmesi de mucize."

Pitt kurtarma operasyonunda oynadıkları rolü uzun uzun anlatmak

istemedi, kurtarıcılarına sadece denizde nasıl kaybolduklarını açıklamak-

'a yetindi.

Yaşlı adam kulaklarına inanamamıştı. "Siz su yüzüne çıktığınız za-

man geminiz orada değil miydi?" diye kuşkuyla sordu.

Giordino, "Gemimiz kaybolmuştu," dedi.

"Washington'daki merkezimizi arayıp NUMA'mn müdürüne bulun-

duğumuzu ve kurtarıldığımızı bildirmemiz gerekiyor."

176

CliveCussler

Yaşlı adam başını salladı. "Elbette. Kaptan köşküne gelin. Gemi

hil bağlantısını ya da uydu telefonunu kullanabilirsiniz. Eğer isterse I

internetten bir e-mail bile gönderebilirsiniz. Periwinkle, yani benim yatı

haberleşme sistemleri konusunda, denizlerdeki yatların hepsinden dah

donanımlıdır."

Pitt, yaşlı adamı dikkatle inceledi. "Sizinle daha önce karşılaşmıştık"

"Evet, ben de öyle olduğunu sanıyorum."

"Benim adım Dirk Pitt." Pitt öbürlerine döndü. "Bunlar da gemi ar-

kadaşlanm Misty Graham ve Al Giordino."

Yaşlı adam samimi bir tavırla, hepsinin ellerini sıktı. Sonra dönün

Pitt'e gülümsedi.

"Ben, Clive Cussler'ım."

Valhalla 'nm Yükselişi 177

17

Pitt, yaşlı adama merakla baktı. "İyi ki, vaktiniz varmış."

Misty o daracık denizaltı aracından kurtulmuş olmaktan büyük bir

mutluluk duyarak, "Doğrusu sizin buralarda olmanız bizim için büyük bir

şans," dedi.

Cussler, "Ben bir dünya turu yapıyorum," dedi. "Uğradığım son li-

man Tasmanya'da Hobart Limanı'ydı. Tahiti'nin Papetee Limam'na gidi-

yordum, ama sanırım rotamı değiştirip sizi havaalanı bulunan en yakın

adaya bırakmam gerekecek."

Giordino sordu. "Bu dediğiniz ada neresi?"

"Rarotonga."

Pitt lüks katamarana şöyle bir göz gezdirdi. "Mürettebattan kimseyi

göremiyorum."

Cussler cevap verdi. "Ben yalnız seyahat ediyorum."

"Bu kadar büyük motorlu bir yatta mı?"

Cussler gülümsedi. "Periwinkle, sizin bildiğiniz yatlardan değil. Oto-

matik sistemleri ve bilgisayarları sayesinde kendi kendine yol alabilir ve

genellikle de öyle oluyor."

Pitt sordu. "Acaba uydu telefonunuzla görüşme yapmamız konusun-

daki teklifiniz hâlâ geçerli mi?"

F:12

178

Clive Cussler

"Kesinlikle evet."

Cussler önden yürüyüp kaptan köşküne giden merdivenleri çıktı. tatı

MA görevlilerinin hiçbiri böyle bir şey görmemişti. Açık renkli camlar d ?

re şeklindeydi ve bu sayede her tarafı görmek mümkün oluyordu. Kapta

köşkünün görüntüsünde geleneksel sayılabilecek hiçbir şey yoktu. Burad

alışılmış aletler ve makineler göze çarpmıyordu, dümen ya da piston

yoktu

Büyük ve çok kalın yastıklı bir yönetici koltuğu, yedi adet sıvı kristal ekra

nın karşısında duruyordu. Koltuğun sağ kolunda bir bilgisayar izleme

topu

vardı, sol kolda ise bir uzaktan kumanda aleti göze çarpıyordu.

Ekranların

hepsi kestane ağacından yapılmış kasalara oturtulmuştu. Kaptan

köprüsü

Uzay Gemisi Atılgan 'in köprüsünden daha gösterişliydi.

Cussler, Pitt'e dümenci koltuğuna oturmasını işaret etti. "Globalstar

telefonu sağımzdaki panelde. Sadece mavi düğmeye basarsanız, hattın

öbür ucundakilerle konuşup onların dediklerini duyabilirsiniz."

Pitt, adama teşekkür etti ve Sandecker'in NUMA karargâhındaki

özel numarasını çevirdi. Amiral her zaman olduğu gibi, zil bir kez çalar

çalmaz telefonu açtı. "Ben, Sandecker."

"Amiral, ben Dirk."

Bir sessizlik oldu. Sonra amiralin sesi ağır ağır duyuldu. "Sen sağsın

ve iyisin."

"Katı yiyecekleri özledim ve biraz da susuz kaldım, fakat bunların dı-

şında sağlığım yerinde."

"Ya Al?"

"O ve Deep Encounter gemisinden Misty, şu anda yanımdalar."

Pitt kulaklıktan amiralin sevincini ifade eden sesini duyabiliyordu.

"Rudi de benim yanımda. Hoparlörü açıyorum."

Rudi Gunn bağırdı. "Dirk! Senin hâlâ bizimle olduğunu öğrenmek-

ten ne büyük mutluluk duyduğumu bilemezsin. Avustralya ve Yeni Ze-

landa'da ne kadar kurtarma birimi varsa hepsini sizi ve gemiyi aramaya

gönderdik."

"Şansımız varmış, yakınımızdan geçen bir yat bizi kurtardı."

Valhalla'nın Yükselişi

179

c ndecker sert bir sesle sordu. "Siz şimdi Deep Encounter'da değil

. * 9"

111 "nenizin dibinde Emerald Dolphin'in enkazını aramak için birkaç sa-

harcadıktan sonra yüzeye çıktık ve geminin içindekilerle birlikte orta-

dan kaybolduğunu fark ettik."

"Öyleyse bilmenize imkân yok."

"Neyi bilmemize imkân yok?"

"Pek emin değiliz, ama galiba Deep Encounter kaçırılmış."

"Bu fikir de nereden çıktı?"

"Kaptan Burch'un NUMA karargâhına günlük raporlarını verirken

ses tonundaki ve konuşma stilindeki değişikliği düne kadar fark edeme-

miştik. O ana kadar verilen raporlar kabul edildi. Kuşkulanmamız için

hiçbir neden yoktu."

"Biz gemiden ayrılırken her şey normaldi."

"Gerçek Kaptan Burch'dan gelen son raporda Abyss Navigator'un

denize indirilme işleminin başlamak üzere olduğu belirtilmişti. Şimdi ise,

gemiyi kaçıranların siz denizin dibindeyken gemiye girdiklerini biliyoruz."

Giordino sordu. "Geminin nereye götürüldüğü konusunda herhangi

bir fikriniz var mı?"

Gunn açıkça, "Hayır," dedi.

Misty de, "Gemi buhar olmadı ya," diye söze karıştı. "Uzaylılar tara-

fından uzayın derinliklerine de götürülmüş olamaz."

Sandecker karamsar bir sesle, "Bizim en büyük korkumuz, geminin

kasıtlı olarak batırılması," dedi. Amiral gemidekilerin tümünün şu anda

denizin dibinde olabileceklerini açıklamak istemedi.

Giordino sordu. "Peki ama neden? Bir okyanus araştırma gemisi

korsanların ne işine yarar? Gemide hazine falan yok. Bu gemi kaçakçılık-

ta da kullanılamaz. Hızı çok az ve çok kolay tanınır. Niyetleri ne olabi-

lir?"

"Niyet mi?" Pitt ağzından kaçırdığı sözün gerisini tamamladı. "Yolcu

8emisini yakıp sonra da onu batıran kişiler, geminin kundaklandığını ka-

nlayacak delilleri bulmamızı önlemek istediler. Niyetleri buydu."

180

Clive Cussler

Gunn sordu. "Geminin enkazını inceleyebildiniz mi?"

Başıyla onayladı. "Evet, geminin kundaklandığından hiç kuşku

yok. Emerald Dolphin'in alt kısmı en aşağı altı yerinden patlayıcı ile Pa

çalanmış ve gemi böylece Tonga Çukuru'na düşmüş.

Sandecker, "Duyduğum kadarıyla, yolcu gemisinin çekme gemisin'

de beraberinde dibe götürmesine ramak kalmış."

Giordino ağır ağır mırıldandı. "Okyanusta altı bin metre derinlik çok

etkileyici bir gizleme yeri olabilir."

Gunn, "Ölüm saçan pislikler, yedi bin metreye inebilecek iki sualtı

aracı olan bir NUMA araştırma gemisinin etrafta olabileceğini hiç hesa-

ba katmamışlar," dedi.

Misty'nin gözleri bir şey keşfetmiş gibi aniden kısıldı. "Bu da, Deep

Encounter'daki herkesin gizlice öldürüldüğü gibi korkunç bir olasılığı ak-

la getiriyor."

Yatta ve on bin mil uzaktaki Washington'da derin bir sessizlik vardı.

Hiçbiri olasılıkları düşünmek istemiyordu. Bir yolcu gemisindeki insanla-

rın canlı canlı yanmalarına veya boğulmalarına sebep olacak kadar vic-

dansız olan kişilerin, araştırma gemisini ve mürettebatını denizin dibine

göndermekte hiç tereddüt etmeyeceklerinden en ufak bir şüpheleri bile

yoktu.

Pitt'in bakış açısı odaklanmaya başladı. Her yolu düşündü ve korsan-

ların öldürücü planlarını henüz uygulamaya başlamadıklarına karar ver-

di. "Rudi?"

»

Gunn gözlüklerini çıkardı ve camlarını temizlemeye başladı. "Evet."

"Korsanlar Deep Encounter'ı ele geçirdikten sonra onu kolayca batı-

rabilirlerdi. Ama sen, Burch'un sesini taklit ederek tarife raporlarını bil-

dirdiklerini söylüyorsun. Eğer gemi çoktan battıysa, neden şüphe çekme-

mek için bahane uydurmaya zahmet etsinler ki?"

Gunn, "Batmadığını da bilmiyoruz," dedi.

"Belki, ama yüzeye çıktıktan sonra yağ tabakası ya da enkaz izine

rastlamadık. Ayrıca, geminin derinlere sürüklenirken yoğun basınç altın-

da dağılırken çıkardığı akustik sesi de duymadık. Benim tahminim ve en

Valhalla 'nın Yükselişi

181

iik ümidim, gemiyi ve içindekileri, planlan yolunda gitmediği takdir-

nazarhk unsuru olarak kullanmak için kaçırıp, saklamış olmaları."

Gunn, "Peki eğer şüphe altında olmaz ve yakalanmazlarsa," diye de-

etti. "Suçlarının delilini ortadan kaldıracaklar mı?"

jjisty endişe içinde, "Bunun olmasına izin veremeyiz," dedi. "Eğer

njrk'ün söyledikleri doğruysa, dostlarımızı kurtarmak için kısıtlı bir za-

manımız var, demektir."

Sandecker, "Sorun nerede arayacağımızı bilmememiz," dedi.

Misty, "Hiçbir yerde izi yok mu?" diye sordu.

"Hayır."

"Korsanların teknesinin bile mi?"

" Sandecker ümitsizce, "Hayır," dedi.

Pitt kendinden emin bir şekilde, "Her iki gemiyi de nasıl bulacağımı

bildiğime dair bahse girerim," dedi.

Washington'daki Sandecker ve Gunn birbirlerine baktılar. Amiral

dikkatle, "Yine hangi sularda avlanıyorsun?" diye sordu.

Pitt, "Araştırma ağımızı genişletiyoruz," diye cevap verdi.

Gunn, "Anlamıyorum," dedi.

"Korsan gemisinin ve araştırma teknemizin, dar bir yola odaklanmış

uydu kameralarının menzili dışında olduğunu farz edin."

Sandecker, "Bunun böyle olduğunu kesinlikle söyleyebilirim," dedi.

"Bir sonraki yörüngedeki yolu genişlettiğinizi farz ediyorum."

Gunn, "Öyle yaptık," diyerek kabul etti.

"Ve her iki geminin de izini bulamadınız."

"Tek bir ize bile rastlamadık."

"Deep Encounter'm nerede olduğunu hâlâ bilmiyoruz ama şimdi ne-

rede olmadığını çok iyi biliyoruz."

Sandecker temizce düzeltilmiş sakalını çekiştirdi. "Nereye varmaya

Çalıştığını biliyorum ama teorin işe yaramaz."

Gunn, "Amiralin tarafını tutmak zorundayım," dedi. "Deep Encoun-

ter'm en yüksek hızı, saatte on beş deniz milinden fazla değil. Orijinal uy-

du kamerası menzilinden çıkmasına imkân yok."

182

Clive Cussler

Pitt, "Yanan yolcu gemisine doğru ilerlerken Çarkçıbaşı House, 0

saatte yirmi deniz miline çıkarmıştı," diye bilgi verdi. "Bunun biraz z0rı

ma olduğunu kabul ediyorum ama korsanların hızlı bir gemisi varsa, teu

nemizi yedeğe almış ve hızını dört ile altı deniz mili arasında arttırm,

olabilirler."

Sandecker'in sesinde şüphe vardı. "Fark etmez. Uydu kameralarının

menzilini ve yolunu büyüttüğümüzde, Deep Encountef 'dan hâlâ hiçbir fe

yoktu."

Pitt son kozunu oynadı. "Doğru, ama siz suyun üzerine bakıyordu-

nuz."

Meraklanmaya başlayan Sandecker, "Nereye bakmamız gerekiyor-

du?" diye sordu.

Gunn düşünceli bir ifadeyle, "Dirk haklı," dedi. "Kameraları karaya

odaklamayı hiç düşünmedik."

Giordino, "Sorduğum için beni affedin," diye konuşmaya başladı,

"Ama ne karası? Yolcu gemisinin battığı yere en yakın kara parçası, Yeni

Zelanda'nın kuzey ucu."

Pitt gösteriş için alçak sesle, "Hayır," dedi. "Güneyde, en fazla iki yüz

deniz mili uzaklıkta ve yirmi beş deniz mili hızla kolaylıkla sekiz saatlik

bir yolculukla ulaşılabilecek Kermadecs Adaları var." Arkasını dönüp,

Cussler'a baktı.

"Kermadecs Adaları'nı biliyor musunuz?"

Cussler, "Etraflarında yolculuk yaptım," diye cevap verdi. "Görüle-

cek fazla bir yer yok. Üç küçük ada ve l'Esperance Kayası. En büyüğü

Raoul Adası ama o da, Mumukai Dağı'na uzanan dik lav kayalıklarından

oluşan otuz üç kilometre karelik bir kaya yığını."

"Orada yaşayan ya da herhangi bir yerleşim var mı?"

"Küçük bir meteoroloji ve haberleşme istasyonu var ama otomata

olarak çalışıyor. Bilim adamları, teçhizatları kontrol etmek ve onarmak

için altı ayda bir uğruyorlar. Daimi sakinleri sadece keçiler ve sıçanlar."

"Küçük bir geminin demirlenmesine yetecek büyüklükte bir limanı

var mı?"

Valhalla'nın Yükselişi

183

Cussler, "Daha çok bir lagüne benziyor," diye cevap verdi. "Ama iki,

ıld de üç küçük gemi için güvenli bir demirleme yeri."

"peki kamuflaj için yeşillik var mı?"

"Raoul'da gür ve yoğun bir ormanlık alan var. İki küçük gemiyi, çok

Hkkatli aramayan birinden rahatça gizleyebilirler."

pitt telefona doğru, "Duydunuz mu?" diye sordu.

Sandecker, "Duydum," dedi. "Pasifik'in bu kısmı üzerinden geçen bir

onraki uydunun kameralarını Kermadecs'e doğrultmasını isteyeceğim.

Seninle nasıl irtibat kuracağım?"

pitt, Cussler'a haberleşme şifresini sormak üzereydi ki, yaşlı adam

çoktan bir kâğıt parçasına numaraları yazmış ve ona uzatmıştı. Pitt, San-

decker'a bilgiyi verdi ve bağlantıyı kesti.

Pitt, "Kermadecs'e dolambaçlı bir yol izlemeniz mümkün mü?" diye

sordu.

Mavi-yeşil gözler pırıldadı. "Aklında şeytani bir fikir mi var?"

"Teknede bir şişe tekilanız yoktur herhalde?"

Cussler ciddi bir şekilde başım salladı. "Var. En iyisinden bir kasa.

Mavi agavdan bir miktar almak beni daha hızlı ve zinde yapıyor."

Bardaklar Porfirio tekilasıyla doldurulduktan sonra -Misty margarita

içmeyi tercih etti- Pitt yaşlı adama aklındakileri, ama sadece bu şartlar al-

tında uygun olduğunu düşündüğü kadarını anlattı. Zarif yatta etrafa ba-

kınırken, sonuçta, aklı başında hiç kimse bu kadar güzel bir tekneyi ümit-

siz bir projede harap etmeyi göze alamaz, diye düşündü.

184

Clive Cussler

18

Malakit yeşili deniz, Raoul Adası'nın volkanik lav kayalıkları arasına

gömülmüş büyük lagün boğazından akan perido yeşili suyla birleşiyordu.

Dar boğazın içinde lagün, küçük ama kayda değer bir demirleme yeri

oluşturarak genişliyordu. Ötede, Mumukai'nin engebeli eğimlerinden, la-

günün sularına dökülen bir akarsu ağzı vardı. Denizin aşındırdığı siyah

lav kayaları arasına serpilmiş kumlu, atnalı şeklindeki kumsal bir sürü

hindistancevizi ağacıyla çerçeveleniyordu.

Denizden, boğazın her iki tarafından yükselen sarp kayalıkları olan

kanyonun arasından lagünün sadçce ufacık bir kısmı görülebiliyordu. Bu,

teleskopla uzaktaki dar bir yarığa bakmak gibi bir şeydi. Girişin sol tarafı-

nın üzerinde, dalgaların kıyıya vurduğu yerden doksan metreden fazla bir

yükseklikte, hurma ağacı yapraklarından yapılmış küçük bir baraka, tehli-

keli bir şekilde uçuruma çok yakın bir yere oturtulmuştu. Doğal görünü-

şü sahteydi. Hurma ağacı yapraklarının altında beton bloklardan yapıM

duvarlar vardı. İçeride klima vardı ve pencereler açık renge boyalıydı. Bir

güvenlik görevlisi konforlu, küçük evin içinde oturmuş, tezgâhın üzerin13

yerleştirilmiş büyük bir dürbünle herhangi bir gemi işareti görmek içın

engin okyanusu inceliyordu. Bilgisayar, telsiz ve monitörlü bir videonun

Valhalla'nın Yükselişi

185

. deki yumuşak bir yönetici koltuğunda oturuyordu. Bir sigara tiryaki-

• iduğu, sönmüş izmaritlerle doldurduğu kül tablasından belliydi. Karşı-

da duvardaki rafa düzenli bir şekilde istif edilmiş, dört güdümlü mer-

• fırlatıcısı ve iki otomatik tüfek duruyordu. Elindeki mühimmatla, İa-

ne zorla girmeye çalışan küçük bir donanmayı uzakta tutabilirdi.

Otuz yaşında, sırım gibi ve formda olan adam, elini birkaç günlük sa-

kalı üzerinde gezdirirken, parlak denize neredeyse ifadesizce bakıyordu.

Sarışın, mavi gözlüydü ve hakkında çok az şey bildiği ve nerdeyse hiç

umursamadığı çok büyük bir şirket imparatorluğunun güvenlik bölümü

tarafından kiralanmış eski bir Özel Kuvvetler askeriydi. Tayinleri dünyayı

kapsıyordu, bazen suikastı da içeriyordu ama çok iyi para kazanıyordu.

Tek önemli olan da buydu.

Esnedi ve CD çalanndaki diskleri değiştirdi. Seçici bir zevki vardı ve

klasikten, hafif rock müziğine kadar uzanıyordu. Tam başlatma düğmesi-

ne bastığı anda, güvenlik barakasının ötesindeki bir kayacın uzantısı

etra-

fındaki hareketi gördü. Dürbünü çevirdi ve suyun üzerinde hızla ilerleyen

parlak mavi-beyaz nesneye odaklandı.

Bu bir yattı, hayatı boyunca gördüğü en garip görünüşlü yat; bu bir

yelkenli değil, çift tekneli bir motorlu yattı ve güneşin üzerinde dans etti-

ği suda, kırk deniz miline yakın olduğunu tahmin ettiği bir hızla ilerliyor-

du. Gözlerini ovuşturdu ve tekrar büyük, güçlü dürbünden baktı.

Teknenin en azından yirmi bir metre olduğunu tahmin etti. Tasarı-

mından hoşlandığına mı yoksa nefret ettiğine mi bir türlü karar vereme-

di- Çizgilerini inceledikçe, gözüne daha zarif ve egzotik göründü. Ona,

kesilerek üzerlerine yuvarlak bir dümen odası yerleştirilmiş bir çift buz

Patenini hatırlattı. Üstteki açık güvertede, biri erkek, diğeri kadın iki kişi,

"'r jakuzinin içinde tembelce oturmuş, uzun bardaklardan içki içiyor ve

gülüyorlardı. Teknenin bütün pencereleri açık renkti, ama mürettebat ya

"a başka yolculara ait herhangi bir hareket göremedi.

Telsize geçti, ileticiyi açtı ve konuşmaya başladı. "Burası Korsan. Ku-

Zeydoğudan yaklaşan bir özel bir yat görüyorum."

186

Clive Cussler

Zımpara kâğıdınınkine benzer bir sesle birisi, "Kuzeydoğu mu, H

din," diye cevap verdi.

"Büyük ihtimalle, Tahiti'den Yeni Zelanda'ya yolculuk ediyor."

"Görünürde silah ya da silahlı personel var mı?"

"Hayır."

Kulak tırmalayıcı ses, "Tehlikeli görünmüyor mu?" diye sordu.

"Jakuzi içindeki çıplak iki insanı tehlikeli saymazsan, hayır."

"Boğaza doğru mu ilerliyor?"

Yat hızla yaklaşırken, güvenlik görevlisi ikiz pruvanın yönünü incele-

di. "Geçip gidecekmiş gibi görünüyor."

"Hatta kal ve herhangi bir şüpheli hareket görürsen rapor et. Eğer

boğaza girerse, ne yapman gerektiğini biliyorsun."

Nöbetçi, güdümlü mermi fırlatıcılarından birine baktı. "Bu kadar gü-

zel bir teknenin yok edilecek olması, ne yazık." Koltuğunda döndü ve tek-

rar dürbünle tekneye baktı, rotasını boğazdan uzaklaştırdığını görmekten

oldukça memnundu. Uzakta ufacık bir nokta olana kadar tekneyi izledi.

Sonra tekrar telsize geçti. "Burası Korsan. Yat gitti. Macaulay Adası'nın

güney ucundaki açık lagünde demir atmışa benziyor."

Tiz ses, "O zaman zararsız demektir," dedi.

"Öyle görünüyor."

"Karanlık basınca ışıklarını izle ve olduğu yerde kaldığından emin

ol."

"Gece kalmak için demirlediklerinden şüpheliyim. Yolcuları ve mü-

rettebatı, büyük ihtimalle kumsalda barbekü yapacaktır. Güney Pasifik'te

yolculuk yapap yatçılara benziyorlar."

"Bir keşif helikopteri gönderip, haklı olup olmadığına bakacağım."

Misty ve Giordino sıcak küvette çıplak değillerdi. Cussler'ın verdiği

mayoları giyiyorlardı. Bununla birlikte, tekne Raoul Adaları'nın sarp

uçurum kayalıkları altında ilerlerken, romlarını yudumluyorlardı. Yaşlı

adam, dümen odasında, kucağında bir deniz haritasıyla oturmuş, derinlik

ölçere (iskandil) bakıyor ve bir jilet bıçağının kartonu kestiği gibi P&1'

Valhalla'nın Yükselişi

187

t/g'ın ikiz teknelerini parçalayabilecek dipteki mercan resiflerini ince-

^ du. En zor ^ Pitt'e düşmüştü. Alttaki güneşlenme güvertesinde bir

* n yastık ve havlunun altında ter içinde, boğaz girişine bakan kayalıkla-

üzerindeki nöbetçi kulübesini kameraya çekiyordu.

Yat demir attıktan sonra hep beraber ana salona geçtiler ve Pitt çek-

"i kaseti videodan oynatırken monitörden izlediler. Kameradaki teleob-

• vtif videoyla birleşince, nöbetçi kulübesinin pencereleri arkasındaki nö-

betçi- hafif flu ama onlara doğru kocaman bir dürbünle baktığı seçilebile-

cek kadar net göründü. Video görüntülerine ek olarak, Cussler'm ileri

teknoloji ürünü haberleşme sistemleri tarafından yakalanmış ve kaydedil-

miş, olan nöbetçi ve Raoul Adası lagününde bir yerde bulunan meslekta-

şının kaba sesi arasındaki konuşmanın ses bandı da bulunuyordu.

Misty hiç tereddütsüz, "Onları kandırdık," dedi.

Giordino soğuk bir bira şişesini alnına bastırırken, "Boğazı bütün

bayrakları çekerek geçmeye kalkışmadığımız için şanslıyız," dedi.

Pitt, "Yabancıları hoş karşıladıklarına dair bir izlenim bırakmadılar,"

diyerek ona hak verdi.

Bir helikopter yatın üzerinde uçarken, pervanelerinin vuruşu ve eg-

zoz motorunun gümbürtüsü, sanki lafını tasdik etmek ister gibi kabinin

içini doldurdu.

Pitt, "Adam bizi araştıracaklarını söylemişti," dedi. "Dıgarı çıkıp, on-

lara el sallamaya ne dersiniz?"

Kayıt numarası ve kime ait olduğu gövdesinin üzerinde yazılı olan

kırmızı-sarı boyalı bir helikopter, havada ancak yüz otuz beş metre yük-

seklikte ve Perivvinkle'm kıç tarafının çok az üzerinde uçuyordu. Çiçekli

gömlekler giyen iki adam aşağıdaki yata doğru bakıyordu.

Giordino, güvertenin çıkıntısında gömleğinin koltuk altına saklı bir

^merayla uçağın görüntüsünü kaydederken, Pitt güneşlenme güverte-

sındeki bir kanepenin üzerinde uzanıyordu. Misty ve Cussler, jakuzinin

yanında ayakta durmuş, yukarıdaki adamlara el sallıyorlardı. Pitt gözlü-

ğünü kaldırarak, pilotlara onlara katılmalarını işaret etti. Bir kadın ve gri

aÇ ve sakallı, yaşlı bir adam görünce şüpheleri kaybolmuştu. Turistlerin .

188

Clive Cussler

bir tehdit unsuru olmadıklarına ikna olan helikopterin pilotu, onlara

salladı ve helikopteri yatın etrafında yan yatırarak, Raoul Adası'na doğr,

yöneltti.

Uçak gökyüzünde bir nokta haline gelir gelmez, hep birlikte salona

geri döndüler. Giordino gömleğinin altındaki kameradan bir video kaset

çıkardı ve videoya yerleştirdi. Zumla elde edilen görüntüde kır sakallı

açık kumral saçlı bir adamın kontrolün başında olduğu zenci bir adarnm

da yardımcı pilot koltuğunda oturduğu görülebiliyordu.

Giordino düşünceli bir tavırla, "Şimdi tuzakla ilgili iki de yüz var eli-

mizde," dedi.

Cussler kumanda aletini kapattı. "Şimdi ne olacak?"

"Hava kararır kararmaz, küçük bir raft yapıp uzaktan ışıkları yakıl-

mış bir tekne gibi görünsün diye ışıklandırırız. Sonra da boğazın yakının-

da, tepedeki nöbetçinin göremeyeceği bir noktadaki kayaları kendimize

siper alarak tekneyi hareket ettiririz. Teknenin yeri saptanamayacak,

çünkü video görüntülerinde hiçbir radar izine rastlamadık. Daha sonra

Al ile birlikte suya gireriz ve boğazdan koya kadar yüzeriz, biraz çevreyi

kolaçan etmiş oluruz. Eğer biz haklıysak ve de Deep Encounter kamuflaj

ağlarıyla örtülüp gizlenmişse, gizlice tekneye çıkarız, korsanları gafil avla-

rız ve arkadaşlarımızı kurtarıp denize açılırız."

"Plan bu mu?" diye Giordino sordu. Gözlerini sanki bir serap görü-

yormuş gibi kısmıştı.

Misty afallamıştı. "Ciddi olamazsın? ikiniz , belki elliden fazla tepe-

den tırnağa silahlı korsan ile başa çıkabilecek misiniz? Bu, benim bugüne

kadar duyduğum en çılgın plan."

Pitt omuzlarını silkti. "Şey, olayları biraz fazla basite indirgemiş ol-

duğumu kabul ediyorum. Fakat gerçekten bu işi başarmanın başka bir

yolu da bence yok."

Cussler, bir fikir ortaya attı. "Avustralyalıları arayıp onlardan bize

özel bir ekip göndermelerini isteyebiliriz. Adamlar, yirmi dört saat içinde

burada olurlar."

Valhalla'nın Yükselişi

189

pitt, "O kadar zamanımız olmayabilir," dedi "Eğer korsanlar Deep

ç counter'ı şimdiye kadar içindekilerle birlikte denizin dibine gönderme-

jclerse, bu işi akşam karanlık basınca yapmaları çok büyük bir olasılık.

Yirmi dört saat sonrası, her şey için çok geç olabilir."

Misty ısrarla, "İkinizin canınızı feda etmeye kalkışmanız düpedüz de-

lilik," dedi.

pitt kararlı bir sesle, "Başka seçeneğimiz yok," diye karşılık verdi.

»Zaman bizden yana değil."

Giordino sanki bir külah dondurmanın fiyatını soruyormuş gibi

umursamaz bir tavırla, "Silah durumu nedir?" diye sordu.

. Cussler, "Kendimi korumak için yanımdan ayırmadığım bir çift oto-

matik tüfek var," dedi ve ekledi. "Fakat bunların sualtında yarım mil ta-

şındıktan sonra çalışıp çalışmayacaklarım bilemem."

Pitt başını salladı. "Sağ ol ama silahsız yüzmemiz daha doğru olur.

Silah kullanma işiyle zamanı gelince ilgileniriz."

"Dalma malzemeleri ne durumda? Bende dört tane havayla doldu-

rulmuş tank ve iki de düzenleyici var."

"Malzeme ne kadar az olursa o kadar iyi. Dalma malzemesi, karaya

çıktığımız zaman başımıza dert olur. Biz şnorkel kullanarak koya geçece-

ğiz. Karanlıkta, üstelik altı metre uzaklıkta bizi hiç kimse fark edemez."

Cussler, "Uzun bir yüzme mesafeniz var," dedi. "Benim tekneyi de-

mirleyeceğim nokta ile koy arasındaki mesafe bir milden fazla."

Giordino, "Eğer gece yarısına kadar gemiye ulaşırsak şanslı sayılırız,"

diye mırıldandı.

"Ben yüzme sürenizi iki saat kısaltabilirin."

Pitt, Cussler'a baktı. "Bunu nasıl yapacaksınız?"

"Benim bir dalgıç atıcım var, bu sizi suyun içinde çekebilir. İkiniz bir-

den yararlanabilirsiniz."

"Bu bize çok büyük bir kolaylık sağlayacak, teşekkür ederim."

Misty yalvardı. "Sizi bu saçmalıktan vazgeçirmek için söyleyebilece-

8»n bir şey yok mu?"

190

Clive Cussler

Pitt dudakları rahatlatıcı bir gülümsemeyle yayılmış bir halde, "jj„

yır," dedi. "Bu işin yapılması gerek. Eğer içerde birinin gizlemeye çalıs^s

bir şey olmasaydı, boğazın girişinde güvenlik önlemi alınmazdı. Gizlenen

şeyin Deep Encounter olup olmadığını öğrenmek zorundayız."

"Peki, ya yanılıyorsanız?"

Pitt'in yüzündeki gülümseme birden kayboldu, bunun yerini ciddi bir

ifade aldı. "Eğer yanılıyorsak, o zaman gemideki arkadaşlarımız onları

kurtarmayı başaramadığımız için ölecekler."

Güneş batınımdan hemen sonra işe koyulan üç erkeğin, birkaç pal.

miye ağacının gövdesini birbirine bağlayıp kabaca Periwinkle'ı andıran bir

gemi müsveddesi yaratmak için tam iki saat çalışmaları gerekti. Son ola-

rak da gövdenin kenarlarına çevreleyen lambalar asıp bunları küçük bir

batarya ile yaktılar. Daha sonra da raft, yatın kıyıya bakan yanma demir-

ledi.

Cussler, "Doğrusunu söylemek gerekirse hiç de kötü bir kopya sayıl-

maz," dedi.

Giordino karşılık verdi. "Güzel değil, ama sekiz kilometre ötede ku-

lübesinde oturan güvenlik görevlisini kandırması gerekir."

Pitt nemli havadan terleyen yüzünü deniz suyuyla yıkadı. "Yatın ışık-

larını söndürürken aynı anda raftınkileri de söndüreceğiz."

. Cussler birkaç dakika içinde Periwinkle'm büyük motorlarını çalıştır-

dı ve bu arada bir düğmeye basarak demiri yukarı çekti. Sonra yatın ışık-

larını söndürdü. Cussler, yatı mercan kayalıklarından uzaklaştırırken de-

rinlik uyarıcısının sesini dinlemeye koyuldu.Yüzeyin hemen altında öldü-

rücü dişler gibi avını yakalamak için fırsat kollayan mercanların yatı deni-

zin dibine göndermelerinden korkuyordu.

Cussler radar yardımıyla yatın rotasını Raoul Adası'na çevirdi, gemi-

nin hızmı on milde sabitledi ve yıldızlarla bezenmiş gökyüzünde ayın ol-

mamasına şükretti. Pitt dümen bölmesine, Cussler'm yanına gitti.

Pitt operasyonla ilgilenmek yerine aşağıda yiyecek bir şeyler hazırla-

yan Misty ile birlikte, dümen odasına, Cussler'm yanına geldi. Misty yiye'

Valhalla'nın Yükselişi

191

kleri herkese paylaştırdı ve kulaklıklarını takıp güvenlik görevlisinin

rlak sesini taklit etmeye çalışan Al'in yanına oturdu.

Cussler adanın çevresinde denizin derinliğini gösteren haritayı açtı

jjciz tekneyi güvenlik görevlisinin kayaların tepesindeki küçük evinden

avılan ışığa doğru yönlendirdi. "Boğazın önündeki kayalıkların arasın-

dan geçeceğiz," dedi. "Oraya geldikten sonra artık her şey fırlatıcıya bağlı

olacak. Sakin sulara ulaşıncaya kadar kayalara çarpan dalgalardan uzak

durmaya çalışın."

Cussler ilk kez yaklaşmakta olan ürkütücü bir şeye dikkat çekiyordu.

Adam, pek ender olarak dışarıdaki zifiri karanlığa göz atıyordu. Cussler

sadece ara sıra pusulaya bakıyordu. Yata da hemen hemen sadece

derin-

lik sesi ve radar yardımıyla yol veriyordu, koltuğuna oturmuş, bir eli

uzaktan kumandada öbür eli de bilgisayar yönlendiricisindeydi. Cussler,

camlardan birini araladı ve sörfün sert bir kayaya sürtmesinden çıkan

sesi

duydu.

Aynı sesi Pitt de duymuştu. Kayalıkların arkasında ve de güvenlik

görevlisinin görüş alanının dışmdaydılar. Sörf çizgisinin ötesinde sular

inanılmayacak derecede sakindi. Cussler, uzaktan kumanda aletinde hızı

saptayan düğmeye bastı ve geminin hızını iyice azalttı. Sonunda

kayalara

mümkün olduğunca yaklaştıklarını fark edip rahatladı ve motorları dur-

ma noktasına getirdi ve dönüp Pitt'e baktı, bakışlarında, "Bu iyi bir fikir

değil," sözleri okunuyordu, fakat bu düşüncesini seslendirmedi.

Cussler, Periwinkle'm sadece dört buçuk metre aşağısındaki deniz

yatağını derinlik seslendiricisinden inceledi ve sürüklenme tablosunu dü-

şünceli düşünceli inceledikten sonra demiri bıraktı. Gemi güvenli bir şe-

kilde demirlenince, başını salladı.

"Daha ileriye gidemem."

Pitt sordu. "Burada ne kadar kalabileceksin?"

"Aslında siz geri dönünceye kadar diyebilmeyi çok isterdim, fakat su-

lar üç saat yirmi dakika sonra alçalmaya başlayacak. O zaman gemiyi

teh-

likeye sokmamak için açılmam gerekecek, güvenlik görevlisine görünme-

mek için de ac «m arka tarafına geçmeliyim."

192

Clive Cussler

"Karanlıkta seni nasıl bulacağız?"

"Balıkların değişik seslere gösterdikleri tepkiyi ölçmek için kullap

ğım bir sualtı telsiz vericisi var. İki saat sonra Meatloaf kaydı yapmav

başlayacağım."

Misty adama baktı. "Sen Meatloaf topluluğunu dinler misin?"

Cussler güldü. "Yaşlı bir kurt rock müziğini sevemez mi?"

Giordino alaycı bir tavırla sordu. "Bu müzik köpekbalıklarını etkili-

yor mu?"

Cussler başını salladı. "Onlar Tonny Bennett'i tercih ediyorlar."

Pitt ile Giordino, ödünç aldıkları yüzgeç, maskeleri taktılar. Cussler

baş taraftaki merdiveni indirdi ve geri çekildi. Pitt ile Giordino'nun

omuzlarını okşadı. "Boğazın girişinde kayalardan uzak durmayı unutma-

yın, sonra da suların sizi içeri çekmesini bekleyin. Alıcının bataryalarını

gereksiz yere harcamanın hiçbir anlamı yok." Cussler sıkıntılı bir tavırla

ekledi. "Şansınız açık olsun. Ben mümkün olduğu kadar uzun süre bekle-

yeceğim."

Pitt ile Giordino, mürekkep siyahı ılık sulara kendilerini hafif bir şı-

kırtıyla bıraktılar ve gemiden boğaza kadar olan kısa mesafeyi yüzdüler.

Giordino, Pitt'in tam arkasından yüzüyordu. Kıyıdan doğru gelen hafif

bir esinti vardı ve çekilmeye başlayan suların sesi duyuluyordu. İki arka-

daş, dakikalarca kulaç attıktan sonra görünmez oldular. Pitt kolunu yu-

karı kaldırıp ihtiyar adamın ona ödünç verdiği pusulaya baktı. Daha son-

ra Giordino'nun başına dokunup*uzakları işaret etti. Giordino, kollarıyla

Pitt'in bacaklarına sarıldı ve fırlatıcının düğmesine bastı. Fırlatıcının jet

motorları çalışmaya başladı ve onları saatte üç mil hızla taşımaya

başladı.

Pitt kolundaki küçük pusulanın yardımıyla yer tayin etmeye çalışı-

yordu. Tehlike yaratan kayalar belki elli metre, belki de yüz metre iler-

deydiler. Karanlıkta bir tahminde bulunmaya imkân yoktu.

Derken, Pitt iki ayrı ses duydu, bu da dalgaların boğazın iki yanına

çarptığı anlamına geliyordu. Pitt, fırlatıcıyı çevirdi ve onları adaya doğru

götürmesini sağladı. Sonra da Cussler'ın öğütlediği gibi fırlatıcının düğ-

Valhalla'nın Yükselişi

193

? ? kanadı ve dalgaların onları boğazın girişine sürüklemelerine izin

verdi-

Boğazın dik duvarları arasında dev dalgalar yoktu. Boğazın orta ye-

, su derinleştiği için ve de hiçbir engelle karşılaşmayınca, sörf onları

r aların arasından kolayca, sanki bir mantar parçasıymışlar gibi geçiri-

verdi-

pitt suda, bacaklarını ıkı yana açmış, yüzükoyun, sanki yüzeyde uyu-

bir su kaplumbağasıymış gibi rahat rahat suyun üzerinde yatıyordu.

Snorkelin içinde solukları ağır ve düzenliydi. Fırlatıcı sayesinde ikisi de

hic yorgunluk hissetmiyordu. Giordino bir an için Pitt'in yanında suda sü-

rüklenmeye başladı.

Adamların ikisi de fark edilip edilmediklerini anlamak için başlarını

yukarı kaldırmadılar. Böyle bir zahmete girmelerine gerek yoktu. Eğer

kayanın kenarında duran bir gözcüyü göremiyorlarsa, hiçbir gözcü karan-

lıkta onları fark etmiş olamazdı. Pitt daha sonra korsanların koyun kıyısı-

na nöbetçi koymuş olabileceklerini düşündü. Ama sonra bu insanların

güvenliğe bu kadar fazla önem vermeyeceklerine hükmetti. Pitt habersiz

gelenleri gözleyenin sadece boğazın girişindeki nöbetçinin gözleri olabi-

leceğine inandı.

Pitt daha önce Periwinkle gemisi boğaza girdiği sırada görebildiği ka-

darıyla boğaz, denizden bir milin üçte biri kadar uzaklıkta düz bir çizgi

oluşturuyordu. Pitt, Giordino'ya işaret edip fırlatıcıyı tekrar çalıştıracağı-

nı belirtti.

On beş dakikadan daha kısa bir süre içinde, yukardaki yıldızlar orta-

ya çıkıp gökyüzüne yayıldı, Pitt ile Giordino da açık koya ulaşmışlardı.

Pitt ayaklarının altında kumu fark edinceye kadar fırlatıcıyı çalıştırdı. An-

cak karaya ulaşınca, fırlatıcıyı stop ettirdi.

Kumsalda hiçbir hayat izi yoktu, fakat koy hiç de terk edilmiş gibi

değildi. İki tekne koyun ortasında yan yana demirlemişti. Bu gemilerin

Şekilleri ve karaltıları karanlıkta fark edilmiyordu. Pitt'in tahminine göre,

ů gemiler üzerlerini örten gizleme ağları sayesinde şekillerini belli etmi-

yorlardı. Gemilerin iskele taraflarından birkaç ışık sızıyordu, bunun dı-

F:13

194

Clive Cussler

şmda gemileri fark etmek olanaksızdı. Yakından incelemedikçe, geceni

zifiri karanlığında Deep Encounter gemisini teşhis etmeye imkân yoktu.

Pitt, Giordino'ya fısıldadı. "Maskeni çıkar. Işıklar bizim lensleri etfej

leyebilir."

Pitt ve Giordino, fırlatıcıyı kumsalda bırakıp, iki gemiden daha bfi.

yük olanına doğru yüzmeye başladılar. Gemi, baş tarafı kıyıya dönük du.

rumda demir atmıştı. Geminin baş kısmı gerçekten çok zarifti, tıpkı araş.

tırma gemisininki gibi. Fakat bundan emin olmak zorundaydılar. Pitt hiç

duralamadan yüzgeçlerini çıkarıp Giordino'ya verdi ve geminin demir

zincirine tırmanmaya başladı. Zincir ıslaktı, ama pek paslanmamıştı ve

de

kaygan değildi. Pitt geminin ön kısmına ulaşıncaya kadar tırmandı ve bir

süre orada asılı kaldı. x

İskele tarafından gelen ışık sayesinde Pitt, geminin ön tarafında yazı-

lı ismi zar zor okuyabildi.

Geminin adı Deep Encounter'âı.

•

Valhalla'nın Yükselişi

195

19

Loca, baş filika küpeştesinin en az üç metre altındaydı. Bir ip ve borda

kancası olmadan, Pitt'le Giordino'nun güvertenin ön tarafına tırmanabil-

melerinin hiçbir yolu yoktu. Teknenin geri kalan kısımlarından da gemiye

çıkmak mümkün değildi. Gemiye tırmanmak için herhangi bir çıkıntı gö-

rünmüyordu. Pitt bu kadar basit bir olasılığı planlamayışına lanet etti.

Pitt çıpa zinciriyle aşağı indi. Giordino'ya sessizce, "Bu, Deep Enco-

unter" diye bildirdi.

Giordino yukarı doğru baktı, loş ışıkta şaşkın bir ifadeyle bakıyordu.

"İskele tahtası ya da merdiven olmadan gemiye nasıl çıkacağız?"

"Çıkmayacağız."

Giordino mekanik bir sesle, "Mutlaka, başka bir planın var," dedi.

"Tabii ki."

"Bana kötü haberi ver."

Pitt'in hafif sırıtışı karanlıkta kayboldu. "Korsan gemisi daha küçük.

Büyük ihtimalle, geminin kıçından geçebilir, sonra Deep Encounter'e doğ-

ru ilerleyebiliriz."

Pitt rahatladığını hissetti, her şey tekrar yolundaydı. Doğru tahmin

etmişti.

196

Clive Cussler

Korsanların teknesi, her yanı top ve tüfekle dolu yelkenli bir o

değildi. Gemiye çıkmaya çalışmaları için kıçı yeteri kadar alçak olmauı

kalmayıp, aynı zamanda bir dalgıç borda iskelesi ve küçük bir platfo

sunarak onlara büyük saygı gösteren kırk metrelik bir kamu hizmeti tet

nesiydi.

Giordino, "Umarım, kafalarını çökertecek uzunlukta eski moda V

boru buluruz. Sadece ellerimle kendimi çıplak gibi hissediyorum," div

söylendi.

Pitt havai bir şekilde, "Ben hiç endişeli değilim," dedi. "Bu kocaman

ellerle neler yapabildiğini gördüm. Unutuyorsun. Sürpriz bir öğemiz var

Ziyaretçi bekliyor olmayacaklar, özellikle de bizim gibi arka kapıdan giz.

lice sıvışan namussuz kişileri."

Giordino parmaklarını koluna geçirdiğinde, Pitt kıç küpeşteye doğru

tırmanmak üzereydi. Hamur gibi olmuş ön kolunu ovuştururken, "Ne ol-

du?" diye söylendi.

Giordino, Pitt'in kulağına alçak sesle, "Kıçtaki güverte kamaraları-

nın orada, biri ayakta sigara içiyor," dedi.

Pitt yavaşça çalışma güvertesini gözetleyebileceği kadar başını yukarı

kaldırdı. Giordino'nun gece görüşü tam isabetti. Güçlükle görülen bir fi-

gür, küpeşteye dayanarak tropik havanın keyfini çıkarırken, karanlıkta

tüttürdüğü sigara dumanı sayesinde seçilmişti. Tetikteymiş gibi değil, dü-

şüncelerinde kaybolmuş gibi görünüyordu.

Giordino vücudundan damlayan suyun, çam ağaçlarının yapraklarını

sallayan hafif rüzgârda duyulmayacağını ümit ederek, bir hayalet gibi

ses-

sizce kıç küpeşteye doğru tırmandı, güvertenin etrafında sessizce yürüdü

ve o kocaman ellerini ciğerlere giden bütün havayı keserek adamın boy-

nuna geçirdi. Kısa bir boğuşma oldu ve sonra vücut gevşedi. Sadece kü-

çük bir fısıltı sesiyle, korsanı kıç tarafa ve büyük bir vincin arkasına doğru

sürükledi.

Pitt, adamın giysilerini yokladı ve katlanır bir çakıyla, küçük ve kal-

kık burunlu bir tabanca buldu. "İşimiz var," diye belirtti.

"Hâlâ nefes alıyor," dedi Giordino. "Onu ne yapacağız?"

Valhalla 'nın Yükselişi 197

"Onu görülmeyecek bir şekilde dalgıç borda platformunun üzerine

Giordino başıyla onayladı, korsanı kolayca küpeştenin üstünden kal-

A, ve denize yuvarlanıp boğulmasına ramak kalacak şekilde, borda

tformu üzerindeki bir yığının üzerine bıraktı. "Kötü iş tamamlandı."

"Önümüzdeki bir saat uyku âleminde kalmasını ümit edelim."

"Garanti ederim." Giordino gözleriyle açık güverteleri araştırarak,

karanlığa doğru baktı. "Sence onlardan kaç tane var?"

"NUMA'mn yaklaşık aynı boyutta benzer iki araştırma teknesi var.

On beş kişilik bir mürettebat alıyorlar, ama yüzden fazla yolcu taşıyabilir-

ler-."

Pitt çakıyı asık yüzle inceleyen Giordino'ya verdi. "Tabancayı neden

ben alamıyorum?"

"Eski Errol Flynn filmlerini her zaman izleyen sensin."

"O kılıç kullanır, ucuz bir sustalı bıçak değil."

"Öyleymiş gibi davran."

Giordino'dan başka bir şikâyet gelmeden, geniş kargo ve çalışma gü-

vertesinden sabit, acelesiz bir yürüyüş hızıyla kıçtaki bölme üzerindeki bir

ambar ağzına geçtiler. Ambar ağzının kapısı, araştırma teknesinin klima-

sından tam olarak faydalanmak için kapalıydı. Bu, bilinmeyenden kork-

ma zamanı olabilirdi, ama, kabul edilemezdi. Sadece, Deep Encoun-

fer'daki insanları kurtarmak için çok geç kalmış olacaklarının buz gibi

dehşeti vardı. Pitt'in aklına en kötü ihtimal geldi, ama tıpkı öldürülmeyi

umursamadığı gibi, buna da aldırmadı.

İskeleye gelmeden önce iki gemi arasında durdular ve ışık sızan lom-

bozlardan birinin içine gizlice baktılar. Pitt, dağınık geniş bir odada kâğıt

oynayan, okuyan ya da uydu televizyonu izleyen yirmi iki korsan saydı.

Etrafa bir devrim başlatmaya yetecek kadar silah yığılmıştı. İçlerinden

™Çbiri, davetsiz misafirlerden biraz olsun sakınıyormuş ya da tutsakları-

nın kaçabileceğinden herhangi bir endişe duyuyormuş gibi görünmüyor-

du. Bu sakin görüntü, Pitt'i aşırı derecede rahatsız etti. Korsanlar aşırı

198

Clive Cussler

derecede gevşek görünüyorlardı, ellerinde elli rehine bulunduran kişi]

oranla gereğinden fazla gevşektiler.

Giordino, "Dünyevi mallarımı korumaları için bu heriflerden biri ?

tutmamam gerektiğini bana hatırlat," diye söylendi.

Pitt, "Korsandan çok paralı askerler gibi giyinmişler," diye mırıldandı

Kendi gemilerinde korsanlardan öç alma hevesinden vazgeçti. Yirmi

den fazla silahlı adama karşılık altı mermilik bir tabanca ve bir çakı, cazir,

bir başarı ihtimalini zorlukla sunuyordu. Başlıca amaçları, araştırma gemi.

sinde hâlâ hayatta olan birinin var olup olmadığını anlamak, sonra eğer

mümkünse onları kurtarmaktı. Giordino'yla birlikte, dinleyerek ve dikkatle

karanlığa doğru bakarak, birkaç dakika için geminin sol tarafındaki üst

yap

kısmında yere yattılar. Tehdit edici bir şey duymayıp, görmeyince

sessizce

güverteye doğru hareket ettiler, sonra Pitt aniden durdu.

Giordino yanında donakaldı ve, "Bir şey mi gördün?" diye fısıldadı.

Pitt üst yapı kısmının kenarına kabaca bantla tutturulmuş, boyalı

kartondan geniş bir yamayı işaret etti. "Ne saklıyorlarmış, görelim."

Büyük bir dikkatle ve yavaşça, kartonu metal kısma tutturan bandı

sıyırdı. Büyük bir kısmını çıkarttığında, ucunu arkaya kıvırdı ve lomboz-

lardan düşen yumuşak ışık altında güçlükle görünen markaya dikkatle

baktı.

Sadece, kuyruğu yılan olan üç kafalı bir köpek resmini seçebildi. He-

men altında CERBERUS yazıyordu. Ona hiçbir şey ifade etmedi, bu yüz-

den karton kapağı yerine geri itti ve, tekrar bantla tutturdu.

Giordino,"Bir şey görebildin mi?" diye sordu.

"Yeteri kadar."

İki geminin arasına konulmuş dar metal iskeleye doğru devam etti-

ler ve korsanların karanlıktan çıkmalarını ve otomatik silahlarla ateş et-

melerini bekleyerek, savaştaymış gibi karşıya geçtiler.

Bir aksilikle karşılaşmadan, denizin üzerinden araştırma gemis.ıiin

güvertesine geçtiler ve karanlıkta durdular. Pitt şimdi vatan toprağınday-

dı. Deep Encounter'm her santimetresini biliyordu ve güverteleri arasında

gözleri kapalı yolunu bulabilirdi.

Valhalla 'nın Yükselişi 199

riordino elini Pitt'in kulağına dayadı ve alçak sesle, "Ayrılmamızı is-

L musun?" dedi.

Pitt, "Hayır," diye fısıldadı. "Birlikte olursak daha iyi. Kaptan köş-

künden başlayalım ve aşağı inelim."

Kaptan köşküne dış merdivenlerden çıkabilirlerdi, ama yemek oda-

ndan dışarı çıkabilecek ve onları fark edebilecek korsanların görüş ala-

mdan uzak durmayı tercih ettiler. Bunun yerine, ambar ağzından sıvıştı-

lar ve kamara iskelesiyle dört güverte yukarıya, kaptan köşküne çıktılar.

Kaptan köşkünü karanlık ve boş buldular. Giordino dışarıda nöbet tutar-

ken, Pitt haberleşme odasına girdi ve kapıyı kapattı. Pitt, Globalstar tele-

fonu kaldırdı ve Sandecker'm cep telefonu numarasını çevirdi. Bağlantı

sağlanırken, portakal rengi Doxa marka dalış saatini kontrol etti. Kadran,

onu iki geçtiğini gösteriyordu. Washington saatiyle aradaki sekiz saatlik

farkı hesap etti. Orada sabahın altısı olmalıydı. Amiral, alışılmış günlük

sekiz kilometrelik koşusuna çıkmış olmalıydı.

Sandecker telefona cevap verdi. Beş kilometre koştuktan sonra, hâlâ

düzgün nefes alıyordu. Pitt'in konuşmaya giren birini şaşırtmak için şifre-

li bir şey söylemeye vakti yoktu. Deep Encounter'ı buluşuyla ilgili kısa ve

öz bir rapor verdi ve tam yerini söyledi.

Amiral sanki yakın akrabalarıymış gibi, "Mürettebatım ve bilim

adamlarım?" diye sordu.

Pitt, Binbaşı Deverieux'un Wake Adası'nm düşüşünden hemen ön-

ceki ünlü mesajını tekrarlayarak, "Durum hâlâ şüpheli," diye cevap verdi.

"Olumlu bir cevabım olduğunda sizi arayacağım." Sonra telefonu kapattı.

Haberleşme odasından dışarı çıktı. "Bir şey gördün ya da duydun

mu?"

"Bir mezar kadar sessiz."

"Keşke," dedi karamsarlıkla. "Mezar kelimesini kullanmasaydın."

Kaptan köşkünü terk ettiler ve bir alttaki güverteye indiler. Orada

da durum aynıydı. Kamaralar ve hastane, morgdaki ceset masaları kadar

issizdi. Pitt kamarasına girdi, bir çekmecenin içini yokladı ve vefakâr es-

ki otomatik Colt'unu tam bıraktığı yerde bulunca şaşırdı. Colt'u şortunun

200

Clive Cussler

kemer kısmının altına yerleştirdi ve tabancayı Giordino'ya uzattı n *

tek bir söz bile etmeden aldı. Pitt daha sonra, bir kalem fener buldu h

fifçe sallayarak açtı ve ışığı odada gezdirdi. Hiçbir şeye dokunulmamışı

Dolapta bıraktığı yerde durmayan tek şey, Dr. Egan'm deri çantasıyd

Yatağın üstünde ağzı açık olarak duruyordu.

Giordino da odasında aynı manzarayla karşılaştı. Eşyalarından hiçbi-

ri karıştırılmamış ya da yerlerinden oynatılmamıştı.

Giordino alçak sesle, "Bu heriflerin yaptığı hiçbir şey mantıklı değil»

dedi. "Daha önce hiç yağmalamaya meraklı olmayan korsan duymamış-

tım."

Pitt ışığı koridora doğrulttu. "İlerleyelim."

Kamara iskelesinden, sekiz tane kamara, yemek odası, mutfak, top-

lantı odası ve dinlenme odası bulunan güverteye doğru devam ettiler.

İçinde bozulmuş yemekler bulunan tabaklar hâlâ yemek masasının üze-

rinde duruyordu, dergiler sanki kısa bir süre önce okuyucuları tarafından

beğenilmedikleri için dinlenme odasındaki masaların ve kanepelerin üze-

rine saçılmıştı. Filtrelerine kadar yanmış sigaralar, toplantı odasındaki

kül tablalarının içinde duruyordu. Tencereler ve tavalar, içindekiler yeşi-

le dönüşmüş bir şekilde hâlâ mutfak ocağının üstündeydi. Sanki gemideki

herkes bir duman kümesinin içinde yok olmuştu.

Pitt ve Giordino,.bir yaşam belirtisi bulmak için umutsuzca etrafı ne

kadar aradılar, emin değillerdi. Bejki beş, belki de on dakika kadar. Belki

bir konuşma ya da herhangi bir ses duymayı bekliyorlardı ya da belki sa-

dece cevap bulamayacaklarından korkuyorlardı. Pitt belinden .45'liği çı-

kardı ve yanında tuttu, saldırıya uğrasa bile ateş edeceğinden kuşkuluy-

du, çünkü bu gemilerinde dinlenen kalabalık korsan grubunu harekete

geçirecekti.

Makine ve jeneratör dairesine indiklerinde Pitt, güvenlik görevlileri-

nin orada bulunmadığını görünce en büyük korkularının gerçekleştiğine

inanmaya başladı. Gerçekten gemide hâlâ hapsedilecek biri olsaydı, ora-

da tutsaklarını gözetliyor olmaları gerekirdi. Ayrıca ışıklar da yanmryor-

Valhalla'nın Yükselişi

201

Möbetçiler karanlıkta oturmazlardı. Makine güvertesi kamaraların-

ip çarkçıbaşının ofisinde ışık görene kadar umutsuzluğu arttı.

Giordino, "Sonunda," diye mırıldandı. "Birisi görmek için ışığa ihti-

yaç duyuyor."

Koridorun sonunda, makine ve jeneratör dairesine açılan kapı vardı,

n lmeler boyunca sırt sırta pozisyon aldılar ve kapıya yaklaştılar. Üç

metre uzaklıktan, zayıf mırıldanmaları duyabiliyorlardı. Kısa bir an için

, ^kışları karşılaştı. Pitt birkaç dakikalığına kulağını çelik kapıya dayadı

ve dinledi. Konuşmalar sataşma gibiydi ve hakaret doluydu. Ara sıra kah-

kaha sesleri geliyordu.

Pitt uzun metal kapı kolunu birkaç santim kadar indirdi. Sessizce ha-

reket etti. Ambar kapısı mandallarını belirli aralıklarla yağlattığı için

Çarkçıbaşı House'e teşekkür etmeyi aklına not etti. Kolu son derece ya-

vaş bir şekilde aşağı doğru hareket ettirdi, böylece diğer taraftan fark

edilmeyecekti. Kapı kolu son noktasına ulaştığında, içeride beslenmek

için insan yiyen bir düzine canavar olduğunu bilse bile yine aynı şekilde

kapıyı açardı.

Şimdi sesleri net olarak duyuyorlardı. Dört kişiydiler. Seslerden ikisi

yabancılardan geliyordu, ama diğer ikisi kendi sesi kadar tanıdıktı. Pitt'in

kalbi göğsünde hopladı. İçeride hoş bir muhabbet yapılmıyordu. İki ya-

bancı, diğerlerine alayla sataşıyor gibiydi.

"Uzun sürmeyecek ve hepiniz boğulmanın nasıl bir şey olduğunu an-

layacaksınız."

Arkadaşı iğrenç bir şekilde, "Evet, hiçbir şey Arktik'te uykuya dal-

maya benzemez," dedi. "Kafalarınız patlayıcı torpille doldurulmuş gibi

hissedersiniz. Gözleriniz, kafalarınızdan dışarı fırlar. Kulaklarınız, buz kı-

racağıyla delinmiş gibi yarılır. Gırtlaklarınız yırtılmış, ciğerleriniz nitrik

asitle yıkanmış gibi hissedersiniz. Çok eğleneceksiniz."

Kaptan Burch, "Seni hasta pislik," diye terslendi.

Ardından, "Bayanların önünde böyle konuşmak, bir grup soysuz hay-

andan başka bir şey olmadığınızı kanıtlıyor," diyen Çarkçıbaşı House'ın

Sesi duyuldu.

202

Clive Cussler

"Hey Sam, soysuz olduğunu biliyor muydun?"

"Geçen haftaya kadar, hayır."

Son sözü şiddetli bir kahkaha izledi.

Burch öfkeyle, "Bizi öldürürseniz dünyadaki bütün araştırma güçlerj

mutlaka sizi yakalayacak ve kıçlarınızı bir uçurtmadan daha yükseğe

asa-

çaktır," dedi.

Sam adındaki korsan alayla, "Suç delili olmadan asla," dedi.

"Denize açılmış ve tekmil tayfası kaybolmuş binlerce gemiden sade-

ce biri olacaksınız."

Kadın araştırmacılardan birinin sesi duyuldu. "Lütfen, hepimizin ev-

de sevdikleri var. Böyle korkunç bir şey yapamazsınız."

Sam soğuk bir şekilde, "Üzgünüm, bayan," dedi. "Ücretlerimizi öde-

yen kişilere göre, hayatlarınız iki sent bile etmez."

Sam'in ortağı, "Mürettebatımız yarım saat içinde gemiye gelmiş

olur," dedi. Sonra duraksadı ve Pitt'in görüş alanının dışında kalan yere

baktı. "İki saat sonra, siz NUMA'lılar denizin dibindeki yaşama bizzat şa-

hit olacaksınız."

Pitt ambar kapağındaki boşluğun sınırlı görüş açısından, korsanların

otomatik silahları hazır pozisyonda tuttuklarını görebiliyordu. Her iki er-

kek, kapıyı açıp makine dairesine omuz omza girdiklerinde, ileri doğru

eğildiler ve kavgaya hazırlandılar.

İki korsan, arkalarındaki hareketi hissetti,' na infaz için erken gelen

arkadaşları olduğunu zannederek, dönmeye zahmet etmediler. Sam,

"Ço-

cuklar erken geldiniz? Aceleniz ne?" dedi.

Giordino kızgın bir sesle oldukça iyi bir korsan taklidi yaparak, "Gu-

am'a rota çizmemiz emredildi," dedi.

Sam gülerek, "İşte bu kadar, dua etmeye başlasanız iyi olur. Nere-

deyse yaradamnızla tanışma vakti," dedi.

Ancak bu kadar konuşabildi. Giordino, onu kafasından tutup güver'

teden kaldırdı ve bölmeye çarptı. Pitt bu sırada .45'liğini savurarak diğer

korsanın çenesine indirdi ve onu güvertedeki bir yığının üzerine fırlattı-

Valhalla'nın Yükselişi

203

Şimdi şenlik zamanıydı. Yeniden cumartesi akşamıydı. Yalnız balon-

,ar ve şampanya eksikti.

Hepsi ordaydı. Deep Encounter'm bütün mürettebatı, kadırgadaki

kürek mahkûmları gibi ayakları birbirlerine zincirlenmiş şekilde geminin

eneratörleri etrafında yerde oturuyorlardı. Ayak bilekleri, ana jeneratö-

rün desteğine kilitlenmiş uzun bir zincire bağlı çelik bantlarla kaplıydı.

Herkes, kaybolduklarını ve sonsuza dek yok olduklarını zannettikleri bu

ga adamı gördükleri için şok içinde otururken, Pitt hızlıca onları saydı.

Burch, House, mürettebat ve bilim adamları sanki bir rüyadaymış gibiydi-

ler. Sonra, ayağa kalktılar ve çılgın bir tezahürata başladılar. Pitt ellerini

kaldırıp onları susturdu. "Susun! Tanrı aşkına sessiz olun, yoksa buraya

bir"ordu dolusu silahlı adam saldıracak."

Burch, "Siz hangi cehennemden çıktınız?" diye sordu.

Giordino, "Çok lüks bir yattan," diye cevap verdi. "Ama bu başka bir

hikâye." Çarkçıbaşı House'a baktı. "Zinciri kesmek için neyin var?"

House yandaki bir bölmeyi işaret etti. "Alet odasında. Bölmede asılı

bir kablo kesici bulacaksın."

Pitt, Giordino'ya, "Önce mürettebatı kurtar," dedi. "Korsanlar gel-

meden gemiyi hareket ettirmeliyiz."

Giordino otuz saniye içinde geri döndü ve hararetle zinciri kesmeye

başladı. Bu sırada, Pitt dış güverteye koştu ve kurtarmanın fark edilip,

edilmediğini kontrol etti. Korsan gemisinin güverteleri hâlâ boştu. Tah-

min edebildiği kadarıyla, korsanlar Deep Encounter ve mürettebatını su-

lak bir mezara göndermeyi dört gözle bekleyerek, yemek odasında hâlâ

aç kurtlar gibi pirzolalarını kemiriyorlardı.

Geri döndüğünde, çarkçıbaşı House ve makine dairesi mürettebatı,

^aştırma gemisini hareket ettirmek için ana kontrol istasyonunda hazır-

lara başlamışlardı. Pitt, Burch'e, "Sizden burada ayrılıyorum," dedi.

Kaptan boş gözlerle baktı. Giordino bile dönüp, Pitt'e tuhaf bir şe-

k'de baktı.

"Boğaz girişinin üzerindeki kayalıklarda bir nöbetçi kulübesi var.

avetsiz misafirleri gözetlemenin yanı sıra, lagünü terk eden herhangi

lr gemiyi durdurmaya yetecek ateş gücü olduğunu da tahmin ediyorum."

204

Clive Cussler

Giordino, "Nerden bu kanıya vardın?" diye sordu.

"Bilen biri olmasaydı, korsanların yağmacı geyiklere karşı bir <s

bahçesi koruduklarını sanacaktın. İki adam elli kişiyi bekliyor, geri k^j

lar da tatildeymiş gibi oturuyorlar, öyle mi? Mümkün değil. Mürettek

bir şekilde kontrolü ele geçirmeyi başarırsa, bu geminin asla açık denj,

ulaşamayacağından emin olmaları gerekiyor. Boğazın ortası en az yüz

eıı-

metre derinliğinde. Korsan gemisinin omurgasının altında lagünden gec

mek için hâlâ bol miktarda su varken, Deep Encounter kolaylıkla dibi

boylayabilir ve asla bulunamaz."

Burch, "Karanlık bir gece, nöbetçi bizi fark etmeden denizde gizlice

ilerleyebiliriz," dedi.

Pitt, "İşe yaramaz," dedi. "Hareket ettiğiniz an, gemilerindeki kor-

sanların bundan haberi olacak ve peşinize düşeceklerdir. Çıpa kalktığın-

da ve motorlar gürültü çıkarmaya başladığında, kesinlikle ne olduğunun

farkına varırlar. İlk yapacakları şey, boğaz giriş nöbetçisine haber vermek

olacaktır. Oraya gitmeli ve tehlikeyi ortadan kaldırmalıyım."

Giordino sertçe, "Ben de seninle geleceğim," dedi.

Pitt başını salladı. "Sen, gemi sessizce hareket etmeden önce düşma-

nı püskürtebilecek en iyi adamsın."

"Horation köprüde işte, bu benim."

House, "Oraya asla zamanında varamazsın," dedi. "Ormandan yokuş

yukarı en az sekiz yüz metre."

Pitt küçük kalem fenerini kaldırdı. "Bu benim yolumu aydınlatacak.

Ayrıca, burası ve nöbetçi kulübesi arasında korsanların sık kullandıkları

bir yol olmalı."

Giordino, Pitt'in elini sıktı. "İyi şanslar, dostum."

"Sana da."

Ve sonra Pitt gitti.

'*» Porsenna'ya karşı tek başına Sublicius köprüsünü savunan efsanevi

Romalı kahraman-

Valhalla'nın Yükselişi

205

20

Mürettebatın, görevlerini sanki San Francisco rıhtımını terk ediyor-

muş gibi sakince yapmaları garipti. Boş konuşmalar yoktu. İçinde bulun-

dukları tehlike hakkında tartışmamaları da aynı derecede garipti. Endişe

ve kuruntu yoktu. Ayak altında dolaşmamaya karar veren bilim adamları,

kamaralarına gidip, orada kaldılar.

Kaptan Burch, karanlığın içinden dikkatle korsanların çalışma tek-

nesine bakarken, kaptan köprüsünün kanadında yere çömeldi. Geminin

taşınabilir telefonunu ağzına götürdü ve alçak sesle, "Hazır olduğunda

başlayalım, şef."

House, "O zaman çıpayı kaldır," diye cevap verdi. "Dipten çıkar çık-

maz, beni ara, ben de bu makinelerdeki devir kuvvetinin her libresini kul-

lanacağım."

Burch, "Hatta kal," dedi. Şalterleri ve manivela kollarını çalıştıran

tayfaların çıpaları kaldırmasının bir zamanı vardı. Burch'in, Deep Enco-

unter gemisindeki modern sistemde tek yapması gereken, bilgisayara bir

Şifre girmekti. Sonrası tamamen otomatikti. Ama zincir, loca deliğinden

z'ncir ambarına toplanırken çıkan takırtı ve şıngırtı seslerini gizlemek için

ne onun ne de başka birinin yapabileceği hiçbir şey yoktu.

206

Clive Cussler

Burch bunca yıllık tecrübesiyle çıpanın dipten kurtulduğu anı arılan

"Tamam şef. Tam yol ileri. Bizi bu cehennemden çıkar."

House yerin dibindeki kendi krallığında, ellerini kontrol panelin'

üzerinde hareket ettirdi. Gemi birdenbire sallanırken, pervanelerin suv

çarptığını ve geminin arkasını sürüklediğini algıladığında doyurucu bi

memnuniyet hissetti.

Giordino, Pitt'le birlikte etkisiz hale getirdiği korsanlardan topladığı

otomatik tüfekleri aldı ve korsan gemisine uzanan iskelenin birkaç san-

tim uzağındaki filika küpeştesinin arkasına yerleşti. Kolunun içinde bir

tüfekle güvertenin üzerine yattı. Diğer tüfeği, tabancanın yanma koydu.

Şiddetli bir kurşun savaşını kazanabileceğini düşünerek kendini kandır-

madı. Ama onun ateş hattı, tekne hareket etmeye başlar başlamaz, düş-

manı kolaylıkla araştırma teknesinden uzak tutabilirdi. İki gemi arasında-

ki iskeleyi itebilirdi, ama gereksiz bir ses çıkarmamanın daha iyi olacağını

düşündü. Deep Encounter ilerlemeye başladıktan sonra zaten kendiliğin-

den düşecekti.

Çarkçıbaşı House büyük jeneratörleri açıp, dizel elektrikli motorları

tam hıza ayarladığında, güverteden gelen titreşimleri hissetti. Araştırma

gemisinin tayfalarından ikisi, çelik filika küpeştesi siperleri altında güver-

te boyunca emeklediler ve süper yapı .içindeki gizli kısma tırmanmadan

önce, şamandıra iplerini sancak dubalarından çalışma teknesine alarga

ettiler.'

Giordino çıpa zincirinden gelen takırtıyı duyduğunda, şimdi sıra eğ-

lenceli bölümde, diye düşündü. Ses, Deep Encounter gemisindeki

insanla-

ra yirmi çekiç bir örse vuruyormuş gibi geldi. Beklenildiği gibi, üç korsan,

sesin ne olduğunu anlamak için yemek odasından dışarı fırladılar.

İçlerinden biri, Deep Encounter' in çıpasının yukarı kaldırıldığını

gördüğüne şaşırmış ve suç ortaklarının bastırıldığından habersiz olarak,

son gücüyle bağırdı. "Durun, durun! Planlanan zamandan önce ayrıla-

mazsınız. Mürettebatsız olmaz!"

Valhalla'nın Yükselişi

207

„ sjz kalmak Giordino'nun huyu değildi. Kısık sesli korsanı taklit

ve devam ederek, sinirli bir sesle, "Mürettebata gerek yok," dedi.

!BU işi ben yapacağım."

güvertede dışarıya fırlayan korsan sayısıyla birlikte şaşkınlık da artı-

du Sonra, kulak tırmalayan tanıdık bir ses, yüksek sesle, "Kimsin

sen?" diye bağırdı.

"Sam!"

"Sen Sam değilsin. Nerde o?"

Giordino gemi yol almaya başladığında, motorların vuruşundaki artışı

hissedebiliyordu. Birkaç dakika sonra iskele gemiden ayrılacaktı. "Sam,

klo-

zet kapağını kaldırmayı bile beceremeyecek bir ahmak olduğunu

söylüyor."

Bir sürü korsan, iskele tahtasına doğru koşarken küfredip, bağırıyor-

du. İçlerinden ikisi başarılı olup, yolu yarıladığında, Giordino başarılı bir

nişan alıp, onları dizlerinden vurdu. Korsanlardan biri sırtüstü çalışma

teknesine devrildi, diğeri iskelenin küpeştesini kavrayarak, acıyla bağırıp

yere çöktü. Bu sırada, araştırma gemisi demir alıp boğazda hızla ilerle-

meye başladığı için iskelenin ucu düştü.

Korsanlar göz açıp kapayıncaya kadar çabuk harekete geçtiler. Deep

Encounter, yüz metre kat etmeden çalışma teknesi kovalamaya

başlamış-

tı, bu sırada çıpa tekneye çekilmiş ve teknenin kıçı suya gömülmüştü.

Lav

kayalarının tepelerinde çınlayan ve yankılanan yaylım ateşine, çalışma

teknesi köprüsünün ön camından birkaç kurşun atan Giordino karşılık

verdi.

Boğaza giren dönemeci dönerken, araştırma gemisi geçici olarak

korsanların silahlarının mevzisinden çıkmıştı. Giordino ateşlemedeki bu

durgunluğu, kaptan köşkünün merdivenlerini çıkmak için kullandı.

Dümeni idare eden Burch'e, "Kampçılar pek mutlu değil," dedi.

Ters dönmüş bir pipoyu sıkıca kavrayan dişlerinin arasından Burch,

Tek yapabildikleri kurşunları sektirmek," dedi. "Bize ilk seferki gibi ko-

layca borda edemeyecekler."

208

Clive Cussler

Şimdi boğazda ilerliyorlardı. House elektrikli dizelleri olabildiğe

hızlı döndürüyordu. Boğaz karanlık bir çukur gibi görünüyordu. fj2er]

rinde yükselen kayalıkların, yıldızların altında çizilen belirsiz şekiiu ?

görsel bir yön fikri sunuyordu, ama Delgado radar ekranına eğilmiş Va

vaşça rota değişimlerini veriyordu. Onun dışında, kaptan köşkündek'

herkes, çalışma teknesi boğaza girip, ışıkları göründüğünde, arka lon,.

bozlardan endişeli gözlerle bakıyordu.

Korsanlar Deep Encounter'dan neredeyse iki kat daha hızlı ilerliy0r.

du. Karanlıkta siyah ve uğursuz bir şekilde, kıyıdaki palmiye ağaçlarının

karmaşık hatları arasından hayal gibi belirdi. Sonra bütün gözler, sarp

kayalıklara ve güvenlik görevlisinin gözetleme kulübesinden gelen ufak

ışığa doğru yukarı baktı. Kaptan köşkündeki herkes, onlar boğaz girişine

varmadan Pitt'in oraya ulaşıp, ulaşamayacağını merak etti. Sadece, hızla

yaklaşan çalışma teknesine cephanesinin sonuı ;usunu gönderen Giordi-

no emin görünüyordu.

Patika, ki buna patika denebilirse, ancak otuz santim genişliğindeydi

ve lagünden yükselen kayalıklarda yukarı doğru dolambaçlı bir şekilde

kıvrılıyordu. Pitt vücudunu zorlayarak olabildiğince hızlı koştu. Lav kaya-

larına vurmaktan ayakları acıdı ve kanamaya başladı. Yaşlı adamdan

ödünç aldığı dalış ayakkabılarının altına sadece spor çorap giymişti ve

on-

lar da paramparça olmak üzereydiler. Bir an bile hızını azaltmadan, her

adımda kalbi daha hızlı atarak, büyük bir gayretle koştu. Gözeneklerin-

den hızla fışkıran ter, yüzünden ve gövdesinden sel gibi akıyordu.

Gözetleme kulübesindeki nöbetçinin ışığı görmemesi için elini ka-

lem fenere siper etti. Böyle zamanlarda, antrenmanlara daha çok katıl-

mış olmayı diliyordu. Sandecker zorlukla nefes almadan bu koşuyu yapa-

bilirdi, ama Pitt'in tek egzersizi fiziksel yönden hareketli yaşantısıydi-

Şimdi nefesi kesilmişti ve ayakları kızgın kömüre basıyormuş gibi yanı-

yordu. Ateş sesini duyduğunda, omzunun üzerinden geriye doğru hızlı bir

bakış fırlattı. Otuz yıllık arkadaşının hiçbir saldırganın iskeleden geçmesi-

ne izin vermediğinden emindi. Lombozlardan sızan ışıkların hareketle-

Valhalla'nın Yükselişi

209

, ve lagünün suları üzerindeki titreşimlerinden, Deep Encounter'm

j-jflOCİl o

eket halinde olduğunu anladı. Aynı zamanda kaya duvarlarında yan-

ı nan bağırışlardan, korsan geminin onu hızla takip ettiğini anladı. Gi-

dino, peşlerindeki geminin köprüsüne kurşun yağdırdığında, daha çok

silah sesi duyuldu.

Nöbetçi kulübesine elli metreden az bir uzaklıktaydı. Yürümek için

yavaşladı ve camdan sızan ışığın önünden bir gölgenin geçtiğini görünce

olduğu yerde donakaldı. Nöbetçi, evinden dışarı çıkmıştı ve kayalığın ke-

narında durmuş aşağıya, boğazda sürüklenen araştırma gemisine

dikkatle

bakıyordu. Pitt gizlenmeye çalışmadan ileri doğru hareket etti. Dikkati

aşağıda belirginleşmeye başlamış olaylar üzerinde yoğunlaşmış nöbetçi-

nin arkasından, çömelmiş bir şekilde koşarak geçti. Nöbetçi kulübesinin

kapısı açıktı ve dışarıya nöbetçinin elinde bir çeşit silah tuttuğunun gö-

rünmesini sağlayacak kadar ışık süzülüyordu. Ya ateş seslerinin

lagünde-

ki kulak tırmalayan yankısıyla alarma geçmiş ya da telsizle NUMA mü-

rettebatının bir şekilde gemileriyle kaçmayı başardığını ve denize ulaş-

mak için oraya doğru geldikleri haberini almıştı.

Pitt biraz daha yaklaşıp, güdümlü mermi fırlatıcı silahı gördüğünde

gerildi. Ayrıca, nöbetçinin yanında yerde içinde mermiler bulunan tahta

bir sandık vardı. Nöbetçinin güdümlü mermi fırlatıcıyı omzuna kaldırışını

izledi.

Dikkat çekmeme fikrini aklından çıkardı. Karanlıktan çıkıyor olsa

bile, mesafeyi kapatıp, fark edilmeden nöbetçiye saldırabileceğinden şüp-

heliydi. Eğer nöbetçi durdurulmadan, Deep Encounter'a güdümlü bir

mermi atarsa, içlerinde en yakın arkadaşı da bulunan elli masum insan

ölecekti. Gözü kara bir şekilde, son on metreye doğru hızla atıldı.

Pitt bütün gücüyle koşarken, karanlıkta bir ölüm meleği gibi belirdi.

Kesik ve yarılmış ayaklarının verdiği ıstırap, son birkaç metreyi son hızla

koşarken kaybolmuştu. Ne tereddüt etti, ne de hızını kesti. Nöbetçi,

PitV in saldırısının çok geç farkına vardı. Bir figürün üzerine doğru hızla

kıldığım hissettiğinde, güdümlü mermi fırlatıcının ateşleme mekanizma-

F:14

210

Clive Cussler

sini harekete geçiriyordu. Tam güdümlü mermiyi attığında, Pitt sıçradı ve

kendini havaya attı.

Pitt başını ve omzunu nöbetçinin göğsüne geçirdiğinde, fırlatıcıdan

çıkan mermi, saçlarını sıyırarak hızla başının üzerinden geçti. Pitt'in vü.

cudunun nöbetçiye çarpmasıyla hedefi değişen mermi, karanlıkta şimşek

gibi çakarak, Deep Encounter'm kıç tarafının çok az arkasında ve on bes

metre üzerinde bulunan bir kayanın yanına çarptığında, ikisi birlikte yere

düştüler. Patlama lav kayalarını parçalara ayırarak boğaza gönderdi, kınjj

parçalar araştırma gemisinin üzerine yağıyor, ama bir kazaya ve zarara

neden olmuyordu.

İki kaburga kemiği kırılan ve sersemleyt \ nöbetçi, ayağa kalkmaya

uğraştı ve kenetlenmiş ellerini tehlikeli bir judo vuruşuna geçirdi, karşı-

sındaki saldırganın boynuna isabet ettiremedi, ama kafatasının üstüne

vurdu. Pitt geçici olarak bilincini kaybettiyse de hemen kendine geldi,

dizleri üstünde doğruldu ve sağ yumruğunu bütün kuvvetiyle nöbetçinin

tam kasığının üstüne, karnına indirdi. Nöbetçi, ağzından duyulabilir bir

hırıltı çıkararak, iki büklüm oldu. Sonra Pitt güdümlü mermi fırlatıcıyı

kaptı ve bir sopa gibi savurdu. Fırlatıcı, nöbetçinin kalçasına çarptı.

Adam aldığı darbelere rağmen dayanıklıydı, vücudu yıllardır düzenli fi-

ziksel antrenman yapmaktan kuvvetliydi. Sendeledi, doğruldu ve Pitt'e

yaralı bir yabandomuzu gibi saldırdı.

Pitt kasları yerine aklını kullanıp, ustaca ayaklan üzerinde sıçradı ve

kenara çekildi. Nöbetçi sendeledi Ve uçurumdan aşağı düştü. Beklenme-

dik yenilgisi çok ani olmuştu, bağırmaya fırsatı olmadı. Tek duyulan, aşa-

ğıda uzaktan gelen bir suya düşme sesiydi. Pitt soğukkanlı bir

çalışmayla,

hızla tahta sandıktan bir mermi aldı, fırlatanın içine itti ve Deep Enco-

unter'm en fazla yüz metre arkasından boğaza giren korsan gemisine ni-

şan aldı. Pitt fırlatanın bir Stinger kadar karmaşık bir prosedürü olmadı-

ğı için Tanrı'ya şükretti. Ateşleme düzeni, herhangi bir geri zekâlı terö-

ristin çalıştırması için yeteri kadar basitti. Basit nişangâhın arasından

namluyu korsan gemisine doğrulttu ve tetiği çekti.

Valhalla'nın Yükselişi

211

Güdümlü mermi karanlıkta tiz bir ses çıkararak, su hattının tam üs-

deki tekne kısmının ortasına çarptı. Bir an için, ufak bir patlama gibi

.. ürUjü. Ama, makine dairesini patlatmadan önce, tekne kısmının pla-

l larını delip geçmişti. Sonra, korsan gemisi ikiye ayrılırken, bir gümbür-

? «esi geldi ve alevler göründü. Göz alıcı bir turuncu-kırmızı küre yüksek

. aValıkları boyadığında, bütün boğaz birdenbire aydınlanmıştı. Patlama,

vakit depolarını parçalamış, çalışma teknesini öfkeli bir cehenneme dö-

nüştürmüştü. Üst yapı kısımları, sanki görünmez bir elle tekne kısmından

kaldırılıyordu- Ve sonra, göz alıcı alev aniden söndü ve çalışma teknesi

boğazın siyah sularına gömülürken, batan teknenin etrafına suya düşen

yanan ufak enkaz parçalan dışında, boğaza karanlık hâkim oldu. Kısa bir

yangında, korsanların hayatları sönmüştü.

Pitt dimdik ayakta durdu ve saniyeler önce şiddetli bir şekilde saldı-

ran bir teknenin yüzdüğü boğaza büyülenmiş bir şekilde baktı. Çok az

vicdan azabı hissetti. Gemideki adamlar, araştırma gemisindeki elli bir

kişinin hepsini öldürmeye kararlı katillerdi. Deep Encounter ve içindeki

herkes şimdi kurtulmuştu. Pitt için önemli olan sadece buydu.

Güdümlü mermi fırlatıcıyı kayalıklardan, aşağıdaki suya fırlattı. Ke-

sik ve kanayan ayakları tekrar canını yakmaya başladı, topallayarak nö-

betçi kulübesine doğru gitti ve içeri girdi. Bir ilkyardım kutusu bulana ka-

dar dolapları altüst etti. Dakikalar sonra, antiseptikle iyice temizlenen ve

hâlâ zonklayan ayakları yürümesine izin verecek şekilde bandajla sıkıca

sarılmıştı. Haberleşme gereçlerinin altındaki dolabın çekmecelerinde

herhangi bir yazı bulmak için küçük mekânı aradı ve sadece bir defter

buldu. Şöyle bir bakarak, kayıtların nöbetçi tarafından tutulduğunu anla-

dı. Defteri, şortunun cebine tıkıştırdı. Yarısı, ışık ve radyoya enerji sağla-

yan taşınabilir jeneratörün benziniyle dolu bir teneke kutuyu boşalttı ve

filtrelerine kadar içilmiş sigara izmaritleriyle dolu bir kül tablasının için-

deki bir kutu kibritle tutuşturdu.

Pitt nöbetçi kulübesinden dışarı çıktı, kibrit kutusunu tutuşturdu ve

kapının önüne fırlattı. İçerisi alev alev yanarken, topallayarak lagüne gi-

den patikadan aşağı yürüdü. Kumsala vardığında, onu bekleyen Giordi-

212

Clive Cussler

no'yla Misty'i gördü. İçinde araştırma gemisinden iki tayfa bulunan b'

sandal, baş tarafı kumda duruyordu.

Giordino, Pitt'e doğru yürüdü ve onu kucakladı. "Bir ara orada, tan

bir yerli kızın seni işinden alıkoyduğunu düşündüm."

Pitt de arkadaşına sarıldı. "Sanırım o işi biraz kısa kestim."

"Nöbetçi?"

"Arkadaşlarıyla birlikte boğazın dibinde."

"İyi iş çıkarıyorsun."

Pitt, "Gemide bir kayıp ya da zarar var mı?" liye sordu.

"Birkaç çentik ve birkaç çizik, önemli bir şey yok."

Misty koştu ve kollarını ona doladı. "Hâlâ hayatta olduğuna inana-

mıyorum."

Pitt onu centilmence öptü ve sonra lagüne baktı. "Geminin sandahy-

la mı geldin?"

Misty başını salladı. "Yaşlı adam yatını Deep Encounter'm yanına ge-

tirdi ve beni gemiye geçirdi."

"O nerede?"

Misty omuz silkti. "Kaptan Burch'le kısaca konuştuktan sonra, dünya

yolculuğuna devam etmek üzere yola çıktı."

Pitt üzüntüyle, "Ona teşekkür etme fırsatım olmadı," dedi.

Giordino, "Komik bir yaşlı herifti. Büyük ihtimalle tekrar karşılaşa-

cağımızı söyledi."

Pitt istekle, "Kimbilir, her şey mümkün," dedi.

BÖLÜM 2

ÖLÜLER ÜLKESİ

BEKÇİSİ

Valhalla 'nın Yükselişi

215

21

25 TEMMUZ 2003

NUKU' ALOFA, TONGA

Kaptan Burch rotayı, Amiral Sandecker'in emirleri doğrultusunda,

geri kalan tek Polinezyalı krallık olan Tonga Adasfnın başkenti Nu-

ku'alofa liman kentine çevirdi. Pitt'le Giordino'yu, Havai'ye giden bir

Royal Tonga Kraliyet yolcu uçağına binebilecekleri, Fua'amotu'daki

uluslararası havaalanına yetiştirecek bir araba bekliyordu. Oradan bir

NUMA jetiyle Washington'a gideceklerdi.

Deep Encounter'dakı insanlarla sevgi ve gözyaşlarıyla vedalaştılar.

Tüyler ürperten tecrübelerine rağmen, neredeyse hepsi merkeze geri

dönme ve Tonga Çukuru derin okyanus araştırmasına devam etme

kararı

vermişti. Misty ağladı, Giordino devamlı burnunu çekti, Pitt'in gözleri ya-

şardı, Burch ve House bile sanki ev köpeklerini kaybetmiş gibi görünü-

yorlardı. Pitt'le Giordino'nun tek yapabildikleri, ayrılmak ve bekleyen

arabaya binmekti.

747'ye bindikten sonra, büyük jet pistte gümbürtüyle hareket edip,

ağır bir tırmanışla yükselmeden önce, koltuklarına yerleşmeye ve kemer-

216

Clive Cussler

lerini bağlamaya ancak zamanlan oldu. Tonga'nın bol yeşil kır

hızla gözden kayboldu ve sonra üzerlerinde yürünebilecek kadar kah'

görünen dağınık bulutların üstünden, çivit mavisi bir denizin üzerinde uc

maya başladılar. Yarım saatlik uçuştan sonra, Giordino, koridor kolt»

ğunda uykuya dalmıştı. Pencere kenarında oturan Pitt, önündeki koltu

ğun altından Egan'ın deri çantasını aldı ve klipslerini açtı. Tekrar yagıa

doldurulmuş olabileceğinden kuşkulanarak, kapağını dikkatle kaldırdı

İçinden alay ederek, saçma bir fikir diye düşündü. Bu eşek şakası yapan

birinin işiydi, sihirle bir alakası yoktu.

Çantanın içinde bir havluyla Emerald Dolphin'm, Abyss Navigatofun

kameralarıyla çekilmiş video kasetlerinden başka bir şey yoktu. Gemi

enka-

zından aldıkları yeşile benzer renkteki garip görünüşlü, biçimsiz nesneyi

bu-

lana kadar, havluyu yavaşça açtı. Sağ elinin parmaklarını kullanarak,

nesne-

yi sol elinde ters çevirdi. İlk kez yakından bakmaya fırsatı oluyordu.

Dokununca, garip yağlı bir his uyandırıyordu. Nesne, yanmış birçok

inorganik madde gibi sivri ya da kaba değil, yuvarlak ve düzdü, helezon

şeklinde kıvrımları vardı. Pitt'in nesnenin bileşimi hakkında hiçbir fikri

yoktu. Nesneyi tekrar havluya sardı ve çantaya geri koydu. NUMA'nın la-

boratuvarındaki kimyagerlerin, ne olduğunu bulacaklarından emindi.

Cismi teslim ettikten sonra, onun bu esrarlı olaydaki rolü bitiyordu.

Kahvaltı geldi, ama Pitt sadece domates suyu ve kahve aldı. Açlık

hissetmiyordu. Kahvesini yudumlarken, tekrar pencereden dışarı baktı.

Uçağın altında, mavi topaz denizjn üzerinde ufak bir nokta gibi duran

zümrüt yeşili bir ada görünüyordu. Bir müddet adayı inceledi ve Ameri-

kan Samoa adalardan biri olan Tutuila olduğunu anladı. Yıllar önce,

Amerika Birleşik Devletleri kongre üyesi olarak Pasifik'te bir devlet gezi-

sinde olan babasıyla birlikte deniz kuvvetlerine ait merkezi ziyaret ettiği

Pago Pago Limanı'nı seçebiliyordu.

Geziyi çok iyi hatırlıyordu. On beş, on altı yaşlarındaydı ve babası

deniz kuvvetlerine ait tesisleri denetlerken, adanın etrafında dalmak için

her fırsatı değerlendirmiş, mercanların ve parlak renkli balıkların arasın-

da bir zıpkınla süzülmüştü. Zıpkının ince okunu balığa fırlatmak için eski

Valhalla'nın Yükselişi

217

k sapanı nadiren serbest bırakmıştı. Daha çok, suyun altındaki ha-

lan basitçe incelemeyi veya fotoğraflarını çekmeyi tercih etmişti. Su-

r taChnı çıkararak geçirdiği günün sonunda, bir palmiye ağacının altm-

A kumsalda dinlenerek geleceğini düşünmüştü.

Ve sonra, Havai'deki Oahu Adası'ndaki başka bir kumsalı hatırladı.

O zamanlar, hâlâ Hava Kuvvetleri'ndeydi. Kendini genç bir adam olarak,

hatırası asla kaybolmayan o kadınla birlikte gördü. Summer Moran, tanı-

dığı en güzel kadındı. Waikiki Kumsalı'ndaki Moana Oteli'nin barında

tanıştıkları zamanı, en ince ayrıntısına kadar hatırlıyordu. Büyüleyici gri

gözlerini, ateş gibi kızıl uzun saçlarını, yandan yırtmaçları olan parlak,

dar bir yeşil ipek elbise içindeki mükemmel hatlı vücudunu. Sonra, bin-

lerce kez olduğu gibi gözlerinin önüne ölümü geldi. Onu çılgın babası

Frederick Moran tarafından inşa edilmiş, sualtı şehrindeki bir depremde

kaybetmişti. Summer babasını kurtarmak için dalmış ve bir daha da geri

dönmemişti.

Geçmişte çok sık yaptığı gibi, hatıralarının bu bölümünü aklından

uzaklaştırdı ve penceredeki yansımasına baktı. Gözleri hâlâ keskin bir

ışık saçıyordu, ama yaş ve yorgunluk işaretleri yerleşmeye başlamıştı.

Yir-

mi yıl önceki halimle karşılaşmak nasıl bir şey olurdu diye düşündü. Yir-

mi yıl önceki genç Dirk Pitt'in gelip, parkta bir banka, yanına oturduğunu

farz etti. Hava Kuvvetleri'nde pilot rütbesiyle hizmet etmiş genç delikan-

lıyı nasıl karşılardı? Onu tanır mıydı? Delikanlı, yaşlı Dirk Pitt'i nasıl gö-

rürdü? Çılgın maceraları, ıstırap veren acıları ve kanlı dövüşleri uzaktan

sezebilir miydi? Yaşlı Pitt bundan şüpheliydi. Genç Pitt, gördüğünü red-

dedip hayatında bambaşka bir yol izleyip ileride olacaklardan kaçınır

mıydı?

Pitt pencereye arkasını döndü, gözlerini kapattı, gençlik hayallerini

ve neler olabilirdi sorularını aklından çıkardı. Yeniden başlama şansı ol-

saydı, yine aynı şeyleri yapar mıydı? Büyük bir kısmı için cevap evetti.

Ta-

bii ki, hayatında bazı değişiklikler yapar ve bazı bölümlerini daha düzenli

bir hale getirirdi. Ama genelinde, çok tatmin ediei ve başarılarla dolu bir

hayatı olmuştu. Hayatta olduğuna şükretti ve gerisini boş verdi.

218

Clive Cussler

Düşünceleri, türbülansa giren uçağın sıçraiıasıyla bölündü, İQ,

MERLERİNİZİ BAĞLAYIN ışığı yandığında, uyarıyı yerine getird.'

Uyanık kaldı ve uçak Honolulu'daki John Rodgers Uluslararası Havaal

m'na inene kadar, dergi okudu. Pitt'le Giordino'yıı, onları Washington'

götürmek üzere, NUMA'dan bir pilot karşıladı. Pilot, onlara bagaj]arı

alabilecekleri valiz bandına kadar eşlik etti, sonra arabayla havaalanını

uzak bir köşesindeki turkuvaz renkli NUMA Gulfstream jetine götürdü

Havalandıklarında gökyüzünün batısında güneş batıyor, doğudaki mavi-

lik yavaş yavaş siyaha dönüşüyordu.

Giordino yolculuğun neredeyse tamamında bir ölü gibi uyurken, Pitt

düzensiz olarak bir uyudu, bir uyandı. Uyandığında, aklı çalışmaya başla-

dı. Emerald Dolphin faciasındaki görevi bitmiş miydi? Az da olsa, Amiral

Sandecker'm onu yeni bir proje üzerinde çalışmak üzere görevlendirme

ihtimali vardı. Bu olasılığa itiraz etmeye karar verdi. Tanık oldukları es-

rarlı olayın sonunu görmesi gerektiğini düşünüyordu. Yolcu gemisindeki

korkunç yangına sebep olanlar, bunun bedelini ödemeliydiler. İzleri bu-

lunmalı, sebepleri incelenmeli ve sonra da cezalandırılmalıydılar.

Aklı yavaş yavaş insanlık dışı tatsızlıklardan, uçak hangarı dairesin-

deki kuştüyü yatağında uyumanın cazibesine kaydı. Şimdiki sevgilisi,

kongre üyesi Loren Smith'in, sık sık yaptığı gibi uçak indikten sonra onu

karşılayıp karşılamayacağını merak etti. Tarçın rengi saçlı, menekşe

rengi

gözlü Loren. Birçok kez evliliğin eşiğine gelmişler, ama tümseği asla aşa-

mamışlardı. Belki de şimdi tam sır^sıydı. Pitt Tanrı biliyor, daha uzun yıl-

lar okyanuslarda dolaşıp şeytan tuzaklarına düşemem, diye düşündü.

Yaşlılığın, bir melas tabakası gibi bütün vücudunu sardığını, ağırlaştırdı-

ğını biliyordu, bir gün uyanıp emeklilik için uygunum, diyecekti.

Yüksek sesle, "Hayır!" dedi.

Giordino uyandı ve ona baktı. "Sen mi bağırdın?"

Pitt gülümsedi. "Uykumda konuşuyordum."

Giordino omuz silkti, yanına döndü ve düşler âlemine geri döndü.

Pitt bu kez sessizce düşündü: "Hayır, emekliye ayrılmayacağım, bu

daha uzun bir müddet olmayacak. Her zaman başka bir sualtı projesi,

Valhalla'nın Yükselişi

219

bir deniz araştırması olacaktı. Tabutunun kapağını kapattıkları gü-

ba kadar, işten asla ayrılmayacaktı.

Son kez uyandığında, uçak Langley Hava Kuvvetleri Üssü'ne iniyor-

Hava karanlık ve yağmurluydu, sular pencerelere çarpıyordu. Pilot,

5ı NUMA terminaline kadar pistte ilerletti ve açık bir hangarın önün-

, durdu. Pitt asfalta ayağını bastığında, durdu ve yakındaki otoparka

baktı. Umutları boşunaydı.

Loren Smith onu karşılamaya gelmemişti.

Giordino yıkanmak ve kız arkadaşlarını arayıp, tekrar piyasada oldu-

ğunu haber vermek için Alexandria'daki evine gitti. Pitt ise, evinin kon-

forlarına kavuşmayı erteledi ve bir NUMA cipiyle, doğuda Potomac

Nehri'ne bakan tepedeki NUMA merkez binasına doğru yola çıktı. Cipi,

yeraltındaki otoparka park etti ve asansörle, örgütün bilgisayar dehası

Hiram Yaeger'in bölgesi olan onuncu kata çıktı. Yaeger'in kütüphane-

sinde, tarih yazılmaya başladığından beri okyanuslarla ilgili bilinen tüm

bilimsel gerçekler ya da tarihsel olaylarla ilgili kitaplar vardı.

Yaeger Silikon Vadisi'nden gelmişti ve neredeyse on beş yıldır NU-

MA'da çalışıyordu. Atkuyruğu örülü gri saçlarıyla, yaşlı bir hippiye benzi-

yordu. Değişmez günlük üniforması, Levi's marka bir kot, Levi kot ceket

ve kovboy çizmesiydi. Kimse ona bakınca anlayamazdı, ama Maryland'in

gözde olan bir semtinde, zarifçe döşenmiş bir evde oturuyordu. Bir

BMW 740 il kullanıyordu, kızları okulda şeref listesindeydi ve binicilik

dalında kupa kazanmışlardı. Ayrıca, neredeyse insan denilebilecek, Max

adında teknik yönden çok ileri bir bilgisayar tasarlamış ve yaratmıştı.

Max'la konuştuğunda ekranda beliren holografik görüntüye, karısının fo-

toğraflarını programlamıştı.

Pitt kutsal mabedine girdiğinde Yaeger, NUMA'nm Japonya'dan

gönderdiği, deniz tabanını delerek, kırık kaya parçasmdaki kum tabakası-

nın altında yaşam arama projesinin son heyet raporunu inceliyordu.

Yukarı baktı, sonra ayağı kalktı ve gülümseyerek elini uzattı. "Vay,

Vay, kasvetli derinliğin belası eve döndü!" Pitt'in görünüşüne çok şaşır-

220

Clive Cussler

mıştı. NUMA'nın özel projeler müdürü sokaklardaki kayıp insanlar -

görünüyordu. Şortu ve çiçekli gömleği çok kılıksızdı ve bantla sıkıca san

mış ayaklarına terlik giymişti. Uçaklardaki birkaç saatlik uykusuna r -

men, gözleri yorgun ve sönük görünüyordu. Yüzünde bir haftalık, düze

siz bir sakal vardı.

Bu adamın zor anlar yaşamış olduğu çok açıktı. "Tanrı aşkına, ikjn •

sınıf bir sokak serserisi gibi görünüyorsun."

Pitt, Yaeger'in elini sıktı. "Seni taciz etmek için havaalanından doğ.

ruca buraya geldim."

"Bundan hiç şüphem yok." Takdirle, Pitt'in gözlerine baktı. "Senin ve

Deep Encounter mürettebatının inanılmaz kurtarma operasyonu ve kor-

sanlarla olan mücadelen hakkındaki raporu okudum. Başını bu kadar be-

laya nasıl sokabiliyorsun?"

Pitt alçakgönüllü bir ifadeyle ellerini yukarı kaldırarak, "Bela beni

buluyor," dedi. "Aslında, aslan payı, yolcuları kurtarmak için deli gibi çalı-

şan araştırma gemisinin mürettebatına ait. Araştırma gemisinin mürette-

batını kurtarırken de en çok işi Giordino yaptı."

Yaeger, Pitt'in övgü ve iltifatlardan hiç hoşlanmadığını iyi bilirdi.

Yaeger bu çocuk fazla alçakgönüllü, diye düşündü. Son olaylarla ilgili da-

ha fazla konuşmadı ve Pitt'e oturmasını işaret etti.

"Amirali gördün mü? Senin için yaklaşık elli tane röportaj ayarladı."

"Henüz gerçek dünyayla karşılaşmaya hazır değilim. Onunla sabah

görüşürüm."

"Seni elektronik kumanda dünyama getiren şey ne?"

Pitt, Egan'ın deri çantasını Yaeger'in çalışma masasına koydu ve ka-

pağını açtı. Yolcu gemisinden aldıkları nesneyi havlunun içinden çıkardı

ve Yaeger'e uzattı. "Bunun incelenmesini ve ne olduğunun bulunmasını

istiyorum."

Yaeger eski yüzlü nesneyi bir müddet inceledi ve sonra başını salla-

dı. "Kimya laboratuvarının bir numara yapmasını sağlarım. Moleküler bir

yapısı yoksa, iki gün içinde bir cevap veririm. Başka bir şey?"

Valhalla 'nın Yükselişi 221

Pitt, Abyss Navigator'm çektiği video kasetleri uzattı. "Bunları bilgi-

„rda büyüt ve üç boyutlu hale getir."

sayar"* n

"Yaparım.

»gve gitmeden önce son bir şey daha." Masanın üzerine bir eskiz

vcju. "Böyle bir şirket logosu gördün mü?"

Yaeger yılan kuyruklu üç başlı köpeğin, Pitt'in acemice çizilmiş eski-

ci ye altındaki Cerberus yazısını inceledi. "Bu hangi kuruluş bilmiyor

muşu»-'

"Hayır."

"Bunu nerede gördün?"

"Korsanların çalışma teknesinin kenarına kapatılmıştı."

- "Petrol armalı bir çalışma teknesi."

Pitt, "Evet, aynı tip," diye cevap verdi. "Tanıdık geliyor mu?"

Yaeger bilgece, "Evet," dedi. "Cerberus şirketiyle, Deep Encounter'm

kaçırılması arasında bir bağlantı kuruyorsan, kurtlanmış bir konserve açı-

yorsun demektir."

Pitt her heceyi yavaş yavaş söyleyerek, "Cerberus Anonim Şirketi,"

dedi. "Ne kadar aptalım. Anlamalıydım. Bu holding, Amerika'nın birçok

petrol sahası, bakır ve demir madenlerinin sahibi ve kimya bölümünde

binlerce farklı ürün yaratıyor. Üç başlı köpek dikkatimi dağıttı. Bağlantıyı

kuramadım."

"Düşününce her şey birbiriyle bağlantılı."

"Şirket logosu olarak neden üç başlı bir köpek?"

Yaeger, "Her biri, şirketin bir bölümünü temsil ediyor," diye cevap

verdi. "Biri petrol, biri madencilik, diğeri de kimya bölümü için."

Pitt alaycı bir ifadeyle, "Ya yılan kuyruğu? O da karanlık ve kötü bir

§eyi mi temsil ediyor?" diye sordu.

Yaeger omuz silkti. "Kim bilir?"

"Köpeğin anlamı ne?"

"Cerberus... Yunanca gibi."

Yaeger bilgisayarının başına oturdu ve klavyenin tuşlarına bastı.

Konsolun tam karşısındaki bölmede, çekici bir kadının üç boyutlu yüzü

Ve vücudu belirdi. Kadın, tek parça bir mayo giymişti.

222

Clive Cussler

Kadın, "Sen mi çağırdın?" dedi.

"Merhaba Max. Dirk Pitt'i tanıyorsun." Puslu kahverengi gözl

Pitt'i tepeden tırnağa süzdü. "Evet, onu tanıyorum. Nasılsız, Bay Pitt?» '

"Oklahoma'da dedikleri gibi, fena değilim. Ya sen Max, sen nasılsın?»

Kadının suratı asıldı. "Hiram'ın bana giydirdiği şu aptal mayo, be

hiç güzel göstermiyor."

Yaeger, "Başka bir şey giymek ister miydin?" diye sordu.

"Zarif bir Armani takım, Andra Gabrielle iç çamaşırı ve Tods'un

yüksek topuklu, bilekten bağlı sandaletleri hiç de fena olmazdı."

Yaeger kendini beğenmiş bir ifadeyle gülümsedi. "Ne renk olsun?"

Max hiç tereddüt etmeden, "Kırmızı," diye cevap verdi.

Yaeger'in parmakları bilgisayar klavyesi üzerinde hızlı bir şekilde

hareket etti. Sonra, yaptığı işi takdir etmek için arkasına yaslandı.

Max birkaç dakika için yok oldu, sonra bluz, ceket ve etekten oluşan

kırmızı bir tayyör içinde yeniden göründü. Mutlu bir şekilde, "Çok daha

iyi," dedi. "Görev başındayken sıradan görünmekten nefret ediyorum."

"Madem kendini iyi hissediyorsun, bir konu hakkında bilgi vermeni

istiyorum."

Max ellerini yeni kıyafeti üzerinde gezdirdi. "Ne olduğunu söylemen

yeterli."

"Üç başlı köpek Cerberus hakkında bana ne söyleyebilirsin?"

Max amnda, "Yunan mitolojisinden," diye cevap verdi. "Herkül (Her-

cules) -Yunanca Herakles'in Latince adı- geçici bir delilik nöbetinde

karısı-

nı ve çocuklarını öldürdü. Yunan tanrısı Apollo onu, bu korkunç davranı-

şından dolayı ceza olarak, Miken şehri kralı Eurystheus'a on iki yıl hizmet

etmekle görevlendirdi. Herkül, cezasının bir parçası olarak, başarılması

ne-

redeyse imkânsız olan on iki iş yapmakla yükümlüydü. Her tür korkunç

ca-

navarı yenmesi gerekiyordu, en zoru da Cerberus'un teslim olmasıydı.

Cer-

berus, Yunanca Kerberos'un Latince adıdır. Bu, Ölüler Ülkesi'nin kapısın-

da bekçilik eden ve ölü ruhların yeraltı dünyasından kaçmalarını

engelleyen

üç başlı, garip köpekti. Üç baş, geçmişi, şimdiyi ve geleceği temsil

ediyordu.

Yılan kuyruğunun neyi ifade ettiğini bilmiyorum."

Valhalla 'nın Yükselişi 223

Pitt "Herkül, köpeği öldürdü mü?" diye sordu.

Max başını salladı. "Yeraltı dünyasına dökülen beş nehirden biri

Acheron Nehri'nin kapılarının yakınında, köpek onu dişleriyle değil,

u&undaki yılanla ısırdıktan sonra canavarla güreşerek onu yendi.

J^J daha sonra Cerberus'u, Miken'e götürdü ve onu Ölüler Ulkesi'ne

• götürmeden, gururla gösterdi. Olay kısaca böyle, ayrıca Cerberus'un

kardeşi, yılan saçlı ahlaksız kadın Medusa'ydı."

"Cerberus Şirketi hakkında bana ne söyleyebilirsin?"

"Hangisi? Dünyada Cerberus adı altında bir düzine iş olmalı."

"Petrol, madencilik ve kimya alanlarında iş yapan kapsamlı bir şirket."

Max anlayarak, "Oh, şu şirket," dedi. "On saat kadar vaktin var mı?"

' Pitt, "Cerberus hakkında bu kadar çok verin mi var?" diye sordu,

Max'ın muazzam bilgi dağarcığı onu daima şaşırtırdı.

"Henüz yok. Ama onların ve onlarla iş yapan şirketlerin bilgisayar

ağlarına girdikten sonra olacak. Kazançları uluslararası olduğuna göre,

birçok dünya hükümetinin de onlar hakkında kapsamlı dosyaları olmalı."

Pitt şüpheyle Yaeger'e baktı. "Ne zamandan beri şirketlerin bilgisa-

yar ağlarına girmek yasal?"

Yaeger'in yüz ifadesi kurnaz bir tilkininkine dönüştü. "Max'e bir iş

verdikten sonra, onun yöntemlerine karışmak bana düşmez."

Pitt iskemlesinden kalktı. "Cevaplan bulmayı sana ve Max'e bırakı-

yorum."

"Üzerinde çalışmaya başlayacağız."

Pitt döndü ve Max'e baktı. "Şimdilik hoşça kal, Max. O kıyafetin

içinde harika görünüyorsun."

"Teşekkür ederim, Bay Pitt. Sizden hoşlanıyorum. Devrelerimizin

birleşememesi ne acı."

Pitt, Max'e yaklaştı ve elini uzattı. Eli, görüntünün içinden geçti.

Hiç belli olmaz, Max. Belki bir gün Hiram seni maddeleştirebilir."

Max boğuk bir sesle, "Umarım, Bay Pitt," dedi. "Oh, bunu ne kadar

isterim."

224

Clive Cüssler

Çok uzun zaman önce kapanmış bir havayolu için bin doku»

otuzlarda inşa edilen eski uçak hangarı, Ronald Reagan Uluslararası H

vaalanı'nm uzak bir köşesindeydi. Oluklu metal duvarlar ve çatı, tun

cuyla kahverengi arasındaki pasla kaplanmıştı. Az sayıdaki pencere]

tahtalarla sıkıca kapatılmıştı ve binzamanlar ofis olan bölüme açılan ka

hava şartlarından dolayı aşınmış, rengi solmuş ve boyası dökülmüştü. Yu

varlak çatılı yapı, havaalanının güvenlik kapısından çok uzakta olmayan

toprak bakım yolunun sonundaydı.

Pitt NUMA'nın cipini hangarın dışındaki otlarla kaplı alana park et-

ti ve giriş kapısının önünde durdu. Yolun karşısındaki tahta direğin üze-

rindeki güvenlik kamerasına bir göz attı. Kendisine doğrulduğunu görün-

ce, şifreli kilite bir dizi numara tuşladı, hangarın içinden gelen tıkırtı ses-

lerini bekledi ve pirinç kapı kolunu çevirdi. Antika kapı sessizce açıldı.

Üst kattaki dam pencerelerinden gelen ışık dışında, içerisi karanlıktı.

Işıkları açtı.

Aniden ortaya çıkan görüntü göz kamaştırıcıydı. Yukarıdaki parlak

ışıklar, beyaz duvarlar ve cilalı döşemeyle ihtişamları iyice göz önüne çı-

kan güzelce onarılmış klasik otomobiller, üç sıra halinde duruyordu. Bi-

rinci sıranın sonunda, diğerleriyle uyumlu olmayan, ama en az onlar ka-

dar göz kamaştırıcı olan, motoru yenilenmiş 1936 model bir Ford duru-

yordu. Hangarın diğer tarafında İkinci. Dünya Savaşı'ndan kalma bir Al-

man savaş jeti ve 1929 model üç motorlu bir nakliye uçağı vardı. Arkada

yirminci yüzyılın başında kullanılan bir tren vagonu, şişme bir bot üzerine

monte edilmiş yelkeniyle garip görünümlü bir tekne ve ucunda takma

motor olan bir banyo küveti duruyordu.

Mekanik otomotiv sanat şaheserleri koleksiyonu, Pitt'in hayatındaki

olayları simgeliyordu. Kişisel tarihinin kalıntılarıydılar. Pitt üzerlerine tit-

riyor, bakımlarını yapıyor ve sadece en yakın arkadaşlarına gösteriyordu.

Ronald Reagan Havaalanı'nın yanındaki Mount Vernon Memorial Ana-

yolu'ndan geçen hiç kimse, pistin sonundaki eski uçak hangarına bakıp,

içindeki nefes kesici sanat şaheserlerini tahmin edemezdi.

Valhalla'nm Yükselişi

225

p-tt kapıyı kapatıp, kilitledi. Uzun bir yolculuktan sonra her eve

düğünde yaptığı gibi, evin içinde kısa bir tur attı. Geçen ayki yağmur

alan, tozları kaldırmıştı. Kendi kendine, ertesi gün, parlak boyayı

uşak bir bezle silip, o yokken hangarın içine giren ince toz tabakasını

k edeceğini söyledi. Teftişini tamamladıktan sonra antika demir döner

rdivenlerden, zemin katın üzerine, hangarın birbirinden çok uzak olan

, varıan arasına oturtulmuş dairesine çıktı.

Dairesinin içi, aşağıdaki seçme nakliye araçlarından oluşan koleksi-

yon kadar benzersizdi. Burada, denizcilikle ilgili her tür antika vardı.

Kendine saygısı olan hiçbir dekoratör buraya ayak basmazdı, kesinlikle

hiçbiri bu dağınıklığı onaylamazdı. Oturma odası, banyo, mutfak ve bir

odadan oluşan bu yüz metrekarelik daire, batmış ya da hurdaya çıkmış

gemilerden alınmış eski nesnelerle doluydu. Eski bir hava gemisinden

tahta parmaklıklı geniş bir dümen, eski bir yük vapurundan bir pusula

dolabı, gemi çanları, pirinç ve bakır dalgıç başlıkları vardı. Mobilyalar, on

dokuzuncu yüzyılda denizlerde dolaşmış gemilerden alınan antika parça-

lardan oluşuyordu. Camekânlarm içindeki gemi modelleri alçak raflarda

duruyordu, ünlü ressam Richard DeRosset'ye ait, gemi resimleri duvar-

larda asılıydı.

Duş alıp, tıraş olduktan sonra, hangardan sadece bir buçuk kilomet-

re uzaklıktaki küçük bir Fransız lokantasına rezervasyon yaptırdı. Loren'ı

arayabilirdi, ama yalnız yemek istediğine karar verdi. Önce kendine gel-

mesi gerekiyordu, ilişkiler daha sonra gelebilirdi. Tek başına hoş bir ak-

şam yemeği ve sonra geniş kaz tüyü yatağında bir gece, ertesi günü

karşı-

lamak için onu canlandırmaya yardımcı olacaktı.

Giyindikten sonra, lokantaya gitmeden önce ayrılmadan oyalanabi-

leceği yirmi dakikası vardı. Üzerinde Kelly'nin numarası olan kâğıt par-

çasını aldı ve onu aradı. Beş kere çaldırıp, telesekreter mesajının neden

devreye girmediğini merak ederken, tam kapatıyordu ki, Kelly cevap ver-

di.

"Alo."

"Merhaba, Kelly Egan."

F:15

226

Clive Cussler

Pitt hattın diğer ucundaki nefes alışı duyabiliyordu. "Dirk! Dörm, ?

sün."

"Yeni geldim ve arayayım dedim."

"Aradığına çok sevindim."

"Birkaç günlük tatilim var. Sen çok meşgul müsün?"

Kelly, "Boğazıma kadar hayır işleriyle meşgulüm," diye cevap verd'

"Yerel Özürlü Çocuklar Kuruluşu'nun başkanıyım. Çocukların yıllık uçu

turunu düzenliyoruz, ben de bu olayın başkanıyım."

"Aptal gibi görünmekten nefret ederim, ama uçuş turu nedir?"

Kelly güldü. "Hava gösterisi gibi bir şey. İnsanlar modası geçmiş, es-

ki uçaklarda uçuyorlar ve çocukları onlarla gezintiye çıkarıyorlar."

"Tam sana göre bir işin var."

Kelly garip ve hoş bir gülüşle, "Ne demezsin," dedi. "Programa göre,

altmış yıllık bir Douglas DC- 3'ü olan bir adam, çocukları Manhattan

üzerinde uçuşa götürecekti, ama iniş takımıyla ilgili bir sorun çıktı ve gös-

teriyi yapamıyor."

"Tur nerede olacak?"

"New Jersey'deki Hudson Nehri'nin tam karşısında, Englewood

Cliffs adındaki bir kasabanın yakınındaki özel bir alanda. Babamın çiftli-

ğiyle laboratuvarmdan fazla uzak değil." Sesi, üzülmüş gibiydi.

Pitt telsiz telefonla dairesinin balkonuna çıktı ve aşağıdaki klasiklere

baktı. Gözü, 1929'dah kalma bir üç motorlu nakliye uçağına takıldı. "Sa-

nırım, havada gezi projende sana fardım edebilirim."

Kelly yeniden canlanarak, "Edebilir misin?" diye sordu. "Eski bir

nakliye uçağını nereden bulabileceğini biliyor musun?"

"Gösteri ne zaman?"

Ikı gün sonra. Ama bu kadar kısa zamanda nasıl bir tane ayarlayabi-

lirsin?"

Pitt kendi kendine gülümsedi. "Güzel kadınlara ve özürlü çocuklara

dayanamayan birini tanıyorum."

Valhalla'nm Yükselişi

227

22

Pitt ertesi sabah erken kalktı, tıraş oldu ve koyu renk bir takım elbise

giydi. Sandecker, üst düzey yöneticilerinin takım elbise giymelerinde ısrar

ediyordu. Hafif bir kahvaltı yaptı ve cipi nehrin karşısındaki NUMA mer-

kez binasına doğru sürdü. Trafik her zamanki gibi yoğundu, ama acelesi

yoktu

ve

bu

gecikmeyi

düşüncelerini

toplamak

ve

gününü

programlamakla

değerlendirdi. Yeraltındaki otoparkın asansörüyle ofisinin bulunduğu dör-

düncü kata çıktı. Asansörün kapısı açıldığında, koridor boyunca uzanan

ve

üzerinde denizde giden gemi resimleri olan gösterişli bir mozaik karonun

üzerine bastı. Bütün kat boştu. Saat yediydi ve ilk gelen oydu.

Köşedeki ofisine girdi, paltosunu çıkardı ve eski moda bir askılığa astı.

Pitt nadiren masa başında yılda altı aydan fazla bir zaman geçirirdi.

Dışarda

Çalışmayı tercih ediyordu. Kâğıt kalem işlerinden hoşlanmıyordu. İki

saati-

ni, ona gelen mektuplan ayırmak ve NUMA'mn gelecekteki bilimsel dünya

yolculuklarının lojistiklerim incelemekle geçirdi. Özel projeler müdürü ola-

rak, denizbiliminin mühendislikle ilgili projelerini yönetiyordu.

Saat tam dokuzda, uzun yıllardır sekreteri olan Zerri Pochinsky ofis-

ten içeri girdi. Pitt'i masasının başında görünce, hızla içeri girdi ve onu

yanağından öptü. "Hoş geldin. Senin için kutlama yapılacağını duydum."

228

Clive Cussler

Zerri'yi gördüğüne memnun olan Pitt, "Sen de başlama," djv ,

murdandı.

Zerri, Pitt'in sekreteri olarak işe alındığında, yirmi beş yaşında

bekârdı. Şimdi bir Washington lobicisiyle evliydi, çocukları yoktu

' "Ula

beş öksüz çocuğu evlat edinmişlerdi. Çok akıllı ve zeki olan Zerri, haft

da sadece dört gün çalışıyordu: Zerri işine çok hâkim ve her zaman o

dan iki adım önde olduğu için bu Pitt'in memnuniyetle yaptığı bir anlaş

maydı. Zerri onun tanıdığı steno bilen tek sekreterdi.

Zerri neşeli, çok tatlı gülümseyen, ela gözlü bir kadındı. Pitt onu ta-

nıdığmdan beri modelini hiç değiştirmediği kumral saçları omuzlarına

dökülüyordu. İlk yıllarda, birbirleriyle sık sık flört etmişlerdi, ama Pitt'in

kendi ofisinden biriyle ilişki yaşamamak konusunda sıkı bir kuralı vardı.

Duygusal bağlılıklar olmadan, yakın arkadaş olarak kaldılar.

Zerri, Pitt'in koltuğunun arkasına geçti, ellerini Pitt'in boynuna ve

omuzlarına doladı ve ona sıkıca sarıldı. "Seni canlı gördüğümde ne kadar

sevindiğimi asla bilemeyeceksin. Ne zaman kayıp olduğun bildirilse, bir

anne gibi acı çekiyorum."

"Geçmez akçe sahibine döner."

Zerri doğruldu, eteğini düzeltti ve ses toriu resmileşti. "Amiral San-

decker saat tam on birde toplantı odasında olmanızı istiyor."

"Giordino'yu da mı çağırdı?"

"Giordino'yu da. Ayrıca, öğlen için plan yapma. Amiral, gazeteciler-

le röportajlar ayarladı. Emerald Dolphin'm yanışına olay yerinde tanık

olan kimseyi bulamayınca çılgına döndüler."

Pitt, "Tüm bildiklerimi Yeni Zelanda'da anlattım," diye söylendi.

"Sadece Amerika Birleşik Devletleri'nde değil, aynı zamanda Was-

hington'dasın. Medya senin yerel bir kahraman olduğunu düşünüyor-

Oyuna katılmalı ve sorularına-cevap vermelisin."

"Amiral bu saldırıya katlanması için Al'i görevlendirmeliydi. O ilf?"

den hoşlanır."

"O senin altında çalıştığına göre, sözcü sensin."

Valhalla'nın Yükselişi

229

. t sonraki birkaç saat, yanan yolcu gemisini görüşünden başlaya-

ücadele ve Deep Encounter'm korsanlardan kaçışına kadar, son iki

ra 7 nın bütün çılgın olaylarının ayrıntılı raporunu yazdı. Cerberus Şirke-

• olayla muhtemel bağlantısıyla ilgili kısmı atladı, çünkü bu noktada

şirketin olaya nerede dahil olduğu hakkında en ufak bir fikri bile

ktu İzleri takip etme işini, Hiram Yaeger'e bıraktı.

Pitt saat on birde, toplantı odasına girdi ve kapıyı kapattı. Sandecker

Rudi Gunn, çoktan, 1882'de Erie Göl'ünde batan bir uskunadan kur-

tarılan tahta döşemeden yapılmış, uzun toplantı masasına oturmuşlardı.

Geniş odanın duvarları lambriyle kaplıydı, turkuvaz rengi bir halı ve Vik-

torya döneminden kalma bir şömine rafıyla zengin görünüyordu. Duvar-

larda, Amerika Birleşik Devletleri'nin tarihi deniz savaşlarının resimleri

asılıydı. Diğer iki adam onu karşılamak için sandalyelerinden kalktığında,

pitt'in korkuları gerçek oldu.

Sandecker onları tanıştırırken, sandalyesinden kalkmadı. "Dirk, sanı-

nm bu beyleri tanıyorsun."

Bıyıklı, açık mavi gözlü, uzun boylu, sarışın bir adam Pitt'in elini sık-

tı. "Seni gördüğüme sevindim, Dirk. Kaç yıl oldu, iki mi?"

Pitt, CIA Başkanı Wilbur Hill'in elini sıktı. "Üç yıla yakın."

FBI başkanının özel yardımcısı Charles pavis, bir adım öne çıktı. İki

metrelik boyuyla, odadaki en uzun adamdı. Pitt'e her zaman, yemek ka-

bını arayan üzgün, hüzünlü bakışlı bir köpeği anımsatırdı. "En son şu

Çinli göçmen davasında birlikte çalışırken görüşmüştük."

Pitt samimiyetle, "Çok iyi hatırlıyorum," diye karşılık verdi.

Eski günlerden konuşurlarken, Hiram Yaeger ve Al Giordino odaya

girdi. Sandecker, "Evet, herkes burada gibi gözüküyor," dedi. "Başlayalım

mı?"

Yaeger içinde batık Emerald Dolphin'm fotoğraflarının kopyalan

°lan dosyalan dağıtmaya başladı. "Beyler, siz bunları incelerken, ben de

videoyu çalıştıracağım."

Üç yanlı, geniş bir monitör tavandaki gizli bir bölmeden aşağı indi.

Yaeger uzaktan kumandanın düğmelerine bastı ve Sea Sleuth

kameraları-

230

Clive Cussler

mn çektiği görüntüler, ekranların önündeki sahnede üç boyutlu ol

akmaya başladı. Gemi enkazı, deniz yatağında bir hayalet gibi ve çok

kileyici görünüyordu. Bu kadar güzel bir geminin böyle harap bir h

dönüşebileceğine inanmak çok zordu.

Sualtı aracı, batık geminin tekne kısmı boyunca ilerlerken, Pitt ^ı •

verdi. "Geminin enkazı beş bin dokuz yüz metre derinlikte, Tonga Çukı

ru'nun düzgün bir tümseğinde yatıyor. Gemi üç parçaya ayrılmış. Enka

ve enkaz parçaları, iki buçuk kilometre karelik bir alanı kaplıyor. Gem'

nin kıçı ve orta kısmının bir parçası, baş güverteden dört yüz metre uzak

ta duruyor. Araştırmamızı yoğunlaştırdığımız bölge burası. İlk önce, ge.

minin alttan darbe yediği için parçalandığını düşündük, ama tekne kıs-

mındaki deliklerin dışarıya doğru yarıldığına dikkat ederseniz, harap ol-

muş gemi Ouest Matine römorkörü tarafından yedeğe alınırken, bir dizi

patlamamn tekne kısmını su hattının altında parçaladığı çok açık. Gemi-

nin bir dizi senkronize patlamalarla zayıflayan iç yapısının, dibe batışı sı-

rasında dağıldığını rahatlıkla söyleyebiliriz."

Davis, "Gemi yedeğe alınırken, tam sönmemiş yangın geminin yakıt

deposuna ulaşıp, patlamasına sebep olduğunda, tekne kısmı

parçalanmış

olamaz mı?" diye sordu.

Wilbur Hill'in gözleri, fotoğraflar ve monitördeki görüntüler arasında

gidip, geldi. "Terörist bomba patlamalarını araştırmakta bir hayli tecrübem

oldu ve Dirk'in haklı olduğunu kesinlikle söyleyebilirim. Emerald Dolp-

hin'in teknesi tek bir patlamayla parçalanmadı. Fotoğraflar ve video

görün-

tülerinin gösterdiği ve dışarıya doğru yarılmış kuru tekne plakalarının da

is-

pat ettiği gibi, tekne kısmı birkaç yerinden yarıldı. Aynı zamanda,

patlayıcı-

lar birbirlerine eşit uzaklıklara yerleştirilmiş gibi görünüyor. Bu da, bu yıkı-

mın çok iyi planlandığının ve uygulandığının açık bir işareti."

Davis, "Amaç neydi?" diye sordu. "Tamamen yanmış, hurda bir ge-

miyi batırmak için neden bu kadar zahmete girilsin? Daha da önemlisi>

bunu kim yapabilir? Yedeğe alınırken, gemide canlı kimse yoktu."

Gunn, "Bu doğru değil," dedi. "Römorkörün kaptanı..." Büyük not

defterine bakmak için durdu. "Jock McDermott, gemi battıktan hemen

sonra, yolcu gemisi görevlilerinden birini denizden kurtardığını bildirdi."

Valhalla'nın Yükselişi

231

vid kuşkulu görünüyordu. "Adam yangından nasıl kurtulmuş?"

n kalemini not defterine vurarak, "İyi soru," dedi. "McDermott

a

cizeyi açıklayamayacak kadar şaşkındı. Römorkör Wellington'i

bU «a kadar, adamın şoktaymış gibi davrandığını söyledi. Sonra, sorgu-

nlasın** R

cekilemeden gizlice kıyıya çıkmış ve kaybolmuş."

Davis, "McDermott eşkalini verdi mi?" diye yokladı.

"Sadece zenci olduğunu söyledi."

Sandecker, yanında oturanlardan sigara içmek için izin istemedi.

KfUMA onun bölgesiydi, son derece değer verdiği ve en yakın arkadaşla-

rına bile neredeyse asla ikram etmediği, efsanevi büyük purolarından bi-

rini yaktı. Dumanı tavana doğru üfledi ve alçak sesle konuştu. "Burada en

önemli konu, yangının sebebini bulmak için sigorta şirketlerinin yapacak-

ları araştırmaları engellemek için Emerald Dolphin'in kasten batırılmış

olması. Geminin batışı, örtbas etmek içindi. En azından, bana öyle geli-

yor."

Davis, Sandecker'e baktı. "Amiral, eğer teoriniz doğruysa, bu yangı-

nın bir kundakçılık eylemi olduğu şeklinde korkunç bir ihtimal ortaya çı-

kıyor. Bir yolcu gemisiyle, iki bin beş yüz yolcu ve mürettebatının yok

edilmesi için hiçbir sebep düşünemiyorum, teröristler tarafından bile.

Özellikle de sorumluluğu üstlenen bir terörist grup olmadıkça ki henüz

kimse ortaya çıkmadı."

Sandecker, "Bu fikrin akıl almaz olduğuna katılıyorum," dedi. "Ama,

gerçekler bizi bu noktaya getiriyorsa, gelmemiz gereken yer burası."

Davis, "Hangi gerçekler?" diye ısrar etti. "Yangının bir kaza ya da ge-

?ttinin sistemlerindeki bir arıza sonucu değil de, bir insan tarafından çıka-

rdığına dair bir delil bulmak zaten imkânsız olacaktı."

Rudi Gunn, "Geminin hayatta kalan kaptanlarının anlattıklarına gö-

re> gemideki hiçbir yangın kontrol sistemi çalışmamış," dedi. "Yangının

kontrolden çıkıp, şiddetlenmesini hiçbir şey yapamadan, çaresizce

seyret-

tiklerini anlattılar. Burada, yedekleri de olan, on iki farklı ana sistemden

bahsediyoruz. Hepsinin birden çökme olasılığı nedir?"

232

Clive Cussler

Giordino alaycı bir ifadeyle, "Bisikletli bir adamın Indianapolis 5fw

kazanmasıyla aynı," dedi.

Yaeger, "Dirk'le Al'in, yangının kasıtlı olduğunu kanıtlayan deliv L

ze verdiklerine inanıyorum," dedi.'

Masadaki herkes devam etmesini bekleyerek, ümitle Yaeger'e batt

ama Pitt daha önce konuştu. "Laboratuvar, getirdiğimiz nesneyi bu kad

çabuk mu teşhis etti?"

Yaeger övünerek, "Gece yarısından sonra çalıştılar ve ne olduğUnu

buldular," dedi.

Hill, "Neden bahsediyoruz?" diye sordu.

Giordino, "Sualtı aracıyla enkazı araştırırken bulduğumuz bir mad-

de," diye cevap verdi. "Onu, yangının başladığı yer olduğu söylenen

şapel-

de bulduk ve yanımızda bir örneğini getirdik."

Yaeger, "Elementlerin nasıl tahlil edildiği hakkında uzun bir konuşma

yapıp, sizi sıkmayacağım," diye devam etti. "Ama NUMA bilim adamları,

bunun Pyrotorch 610 olarak bilinen, çok çabuk yangın çıkaran bir madde

olduğunu teşhis ettiler. Bir kez tutuştu mu, söndürülmesi neredeyse

imkân-

sız. O kadar dengesiz bir madde ki, ordu bile elini sürmüyor."

Yaeger masadaki değişik yüz ifadelerinden büyük zevk aldı. Pitt

uzandı ve Giordino'nun elini sıktı. "İyi iş çıkardık, ortak."

Giordino gururla sırıttı. "Abyss Navigator'daki ufak yolculuğumuz işe

yaramışa benziyor."'

"Misty'nin de burada olup, haberleri duymaması ne kötü."

Davis, "Misty?" diye sordu.

Pitt, "Misty Graham. Deep Encounter gemisindeki deniz biyologu.

Sualtı aracıyla daldığımızda, Al ve bana eşlik etti."

Sandecker, purosunun küllerini geniş bir küllüğe yavaş yavaş silkele-

di. "Bana öyle geliyor ki, sadece yıkıcı bir facia olduğunu zannettiğim'2

şey, korkunç bir suça dönüştü..." Yüzündeki boş ifade, kızgınlık ifadesine

dönüşürken, sustu.

Giordino göğüs cebinden amiralin purosunun tıpatıp aynısını çıkar'

mış ve yavaşça yakmıştı.

Valhalla'nın Yükselişi

233

Sandecker, Giordino ve puroları arasındaki gizli danstan habersiz

lan HiH> "Diyordunuz ki," diye hatırlattı. Amiral, Giordino'nun sigarala-

çaldığına hemen hemen emindi, ama bunu asla kanıtlayamamıştı.

Hiçbir purosu kaybolmamıştı. Giordino'nun purolarını Nikaragua'daki

avnı kaynaktan gizlice satın aldığını asla anlayamamıştı.

Sandecker, Giordino'ya kötü kötü bakarak, "Elimizde çok büyük bir

sUç var diyordum," diye ağır ağır konuştu. Masanın karşısında oturan Hill

ve Davis'e bakmak için durdu. "Beyler, umarım siz ve şubeleriniz, bu ca-

navarlıkla ilgili geniş kapsamlı bir soruşturmayı hemen başlatır ve suçlu-

ları yargı önüne çıkarırsınız."

Davis, "Şimdi, kesinlikle bir suç işlendiğini biliyoruz. Cevapları bul-

mak için hep birlikte çalışabileceğimize inanıyorum," dedi.

Pitt, "Deep Encounter'm kaçmlışıyla işe başlayabilirsiniz. Bir bağlantı

olduğundan en ufak bir kuşkum bile yok," dedi.

Hill, "Olayla ilgili kısa bir rapor okudum. Sen ve Al, teknenizi kurta-

rıp, korsanları yenerek büyük cesaret göstermişsiniz," dedi.

"Onlar, kelimenin tam anlamıyla korsan değiller. Onlara kiralık katil

demek daha doğru olur."

Hill hâlâ ikna olmamıştı. "Bir NUMA gemisini çalmak için ne gibi

bir gerekçeleri olabilifdi ki?"

Pitt iğneleyici bir ifadeyle, "Bu basit bir hırsızlıktan daha büyük bir

şeydi. Gemiyi batırıp, içindeki elli kadın ve erkeğin hepsini birden öldür-

mek istediler. Bir sebep mi istiyorsun? Enkazın sualtı incelemesini yap-

mamızı engelleme peşindeydiler. Ortaya çıkarabileceklerimizden korku-

yorlardı," dedi.

Gunn'un yüz ifadesi düşünceliydi. "Tanrı aşkına, bu kadar kötülüğün

sorumlusu kim olabilir?"

Yaeger, Pitt'e bakarak, "Cerberus Şirketi'yle başlayabilirsin," dedi.

Davis küçümseyerek, "Saçma," dedi. "Ülkenin en büyük ve en saygı-

cleğer şirketlerinden birinin, dünyanın öbür ucundaki iki binden fazla in-

anın öldürülmesiyle ilgisi mi var? General Motors, Exxon ya da Micro-

234

Clive Cussler

soft'un toplu cinayetler işlediğini hayal edebiliyor musunuz? Ben V

likle edemiyorum."

Sandecker, "Sana tamamen katılıyorum, ama Cerberus sütten çık

ak kaşık değil. Daha önce, oldukça karanlık işlere bulaşmışlar," dedi

Gunn, "Kongre kuruhı haklarında birkaç kez soruşturma açmış" ti-

ye ekledi.

Davis, "Hiçbiri siyasi oyunlardan başka bir şey değildi," diye belirtti

Sandecker sırıttı. "Kongre'nin, her seçimde iki siyasi partiye de o

tane üçüncü dünya ülkesini düzlüğe çıkaracak kadar fon sağlayan bir ku.

ruluşu azarlaması oldukça zor."

Davis başını salladı. "Cerberus'u araştırmaya ikna olmadan önce so-

mut kanıtlar görmem gerekiyor."

Bilgisayar dehası Yaeger konuştuğunda, Pitt onun gözlerindeki pırıl-

tiyi yakaladı. "Cerberus'un kimya bölümündeki bilim adamlarının Pyro-

torch 610'u yarattıklarını söylemem, size yardımcı olur muydu?"

Ses tonu şüpheli olan Davis, "Bundan emin olamazsın," dedi.

"Dünyada başka hiçbir şirket, Pyrotorch 610'un özelliklerinin bir

kopyasını yapmayı beceremedi."

Davis hemen karşılık verdi. "Belki de madde çalındı. Herhangi biri-

nin eline geçmiş olabilir."

Sandecker FBI ajanına, "En azından FBI'ın bir başlama noktası var."

Hill'e döndü. "CIA'de ne var?"

"Sanırım yapılması gereken ilk iş, korsan gemisinin kalıntılarını ince-

lemek için bir keşif seferi düzenlemek ve neyin ortaya çıktığına bakmak."

Pitt, "NUMA bu projede size yardımcı olabilir mi?" diye sordu.

Hill, "Hayır, teşekkürler," dedi. "Sualtı araştırmalarında birlikte ça-

lıştığımız özel bir şirket var."

Sandecker sigarasını üflerken, "Öyle olsun," dedi. "Yardımımıza ihti-

yacınız olursa, tek yapmanız gereken aramak. NUMA tam anlamıyla iş-

birliği yapacaktır."

Davis, "Adamlarımın, Deep Encounter mürettebatını sorgulamaları

için izninizi isteyeceğim," dedi.

Valhalla'nın Yükselişi

235

Sandecker tereddüt etmeden, "Tabii ki," diyerek kabul etti. "Eğer

başka bir şey yoksa?"

pjill^ "Bir soru daha," dedi. "Emerald Dolphin' in sahibi kim?"

Gunn, "İngiliz bândırasıyla yolculuk ediyordu," diye cevap verdi.

I Ajna aslında hissedarları Amerikalı olan, İngiliz tabanlı şirket Blue Seas

Deniz Hatları'na aitti."

Hill, Davis'e bakarak belli belirsiz güldü. "Hem ulusal hem de ulus-

lar arası bir terör eylemi. Görünüşe bakılırsa teşkilatlarımız birlikte çalış-

mak zorunda kalacak."

Davis ve Hill birlikte ayrıldılar. Kapı kapandıktan sonra, Sandecker

tekrar oturdu. Gözlerini vahşi bir pırıltı belirene kadar kıstı. "Her iki suç

da denizde olduğuna göre, NUMA'yı bu araştırmanın dışında bırakamaz-

'lar. CIA ve FBPın işlerine karışmadan, kendi yolumuzda ilerleyeceğiz."

Pitt'le Giordino'ya baktı. "Siz ikiniz, üç gün izin alın ve dinlenin. Sonra

geri dönün ve işe başlayın."

Pitt içtenlikle önce Sandecker'e, sonra masanın etrafına baktı. "Ner-

den başlayacağız?"

"Döndüğünüzde bir planım olacak. Bu arada, Rudi ve Hiram müm-

kün olduğu kadar veri toplayacaklar."

Gunn, Giordino ve Pitt'e, "Dinlenmek için neler yapacaksınız?" diye

sordu.

"Pasifik'e gitmeden önce on metrelik bir yelkenli tekne aldım, Anna-

polis yakınındaki bir marinada duruyor. Birkaç bayan toplayıp, Chesape-

ake Koyu'na doğru açılırım diye düşündüm."

Gunn, Pitt'e döndü. "Ya sen?"

Pitt ilgisizce omuz silkti. "Ben mi? Ben bir uçuş gösterisine gidiyo-

rum."

236

Clive Cussler

23

Uçuş gösterisi ve özürlü çocuklar yararına yapılan eğlence için daha

mükemmel bir gün olamazdı. Kobalt mavisi, bulutsuz gökyüzünün altın-

da binden fazla insan vardı. Atlantik Okyanusu'ndan esen hafif rüzgâr sı-

cak yaz havasını serinletiyordu.

Gene Taylor Field, bütün sakinleri uçak sahibi olan bir sitenin orta-

sındaki özel bir havaalanıydı. Sokaklar, ailelerin uçaklarını evlerinin

önünden piste ilerletip, sonra tekrar geri getirebilecekleri şekilde tasar-

lanmıştı. Birçok alandan farklı olarak, pistin etrafındaki bu alan küçük

çalılar, çitler ve çiçekliklerle düzenlenmişti. Araba park etmek ve piknik

yapmak için ayrılan asfalt alanın etrafı hektarlarca çimle çevrilmişti. İn-

sanlar, uçakları ve havada akrobatik hareketler yapan pilotları izlemek

için çimenlik alanda toplanabilir ya da pistin sonunda sergilenen eski

uçakların arasında yürüyebilirdi.

Özürlü çocuklar, dört eyaletten aileler, okullar ve hastaneler tarafın-

dan getirilmişti. Sergilenen uçaklar arasında onlara eşlik edecek gönüllü

eksikliği yoktu. Bu, duygusal bir olaydı ve herkes bunun bir parçası ol-

maktan dolayı gurur duyuyordu.

Kelly son derece gergindi. Kan basıncının, dönüşü olmayan bir nokta-

ya ulaştığını biliyordu. Şimdiye kadar her şey yolunda gitmişti, hiçbir

sorun

Valhalla 'nın Yükselişi 23 7

misti ve gönüllüler çok yardıma olmuşlardı. Doksan uçağın sahipl

Ç1 ?ot]arl) zaman ayırmaktan ve kendi masraflarına ortak olmaktan

mem-

V£ dular. Uçaklanyla ilgili hikâyeleri anlatırken, çocukların pilot kabininde

n rmalarına izi11 vererek büyük incelik gösteriyorlardı.

Ama Kelly'nin beklediği, çocuklara Manhattan'ın gökdelenleri üze-

• de gezinti yaptırması programlanan nakliye uçağı görünürde yoktu.

Yakın arkadaşı ve meslektaşı Mary Conrosv ona yaklaştığında,

çocuklara

.kötü haberi vermek üzereydi.

Anlayışlı bir tavırla, "Çok üzgünüm, ona güvendiğini biliyorum," dedi.

Kelly keyifsizce, "Dirk'in bir uçak ayarlayamadığını haber vermek

için beni aramadığına inanamıyorum," diye mırıldandı.

Mary otuzlu yaşlarının ortalarında, şık ve modern giyimli, çok çekici

bir kadındı. Hazan sarısı, lüleli saçları omuzlarında dalgalanıyordu. Açık

yeşil, büyük gözleri dünyaya, elmacık kemiklerim ve sivri çenesini vurgu-

layan kendinden emin bir ifadeyle bakıyordu. Tam bir şey söylemek üze-

reydi ki, aniden bir elini gözlerine siper ederek, gökyüzünü işaret etti.

"Güneyden buraya doğru gelen şu şey ne?"

Kelly, Mary'nin gösterdiği yöne doğru baktı. "Ne olduğunu seçemi-

yorum."

Mary heyecanla, "Eski bir nakliye uçağına benziyor!" dedi. "Galiba

geliyor!"

Kelly'nin damarlarından büyük bir ferahlık aktı ve kalp atışları hızlan-

dı. "Bu, o olmalı!" diye bağırdı. "Dirk beni hayal kırıklığına uğratmadı."

Garip görünüşlü eski uçak, alanı çevreleyen ağaçların sadece birkaç

yüz metre yzerinde ağır ağır uçarken, orada toplananlar, çocuklar ve her-

kes onu izledi. Saatte seksen kilometrelik bir hızla, yavaş yavaş yaklaştı.

Gökyüzünde uçuşunda garip bir zarafet vardı, zamanının en başarılı tica-

ri uçağı, Tin Goosen olarak tanınmasının sebebi de buydu.

Üç motorlu 5-AT, 1930'ların başlarında Ford Motor Şirketi tarafın-

dan yapılmıştı. Pitt'inki, artık sadece müzelerde ya da özel koleksiyonlar-

en

' Teneke Kaz.

238

Clive Cussler

da bulunan az sayıdaki uçaklardan biriydi. Birçoğunun üzerinde, ajt

dukları eski havayollarının renkli amblemleri ve resimleri vardı. Pitt •

l> işa-

ret olarak sadece kayıt numarası ve Ford logosunu tutarak, oluklu al ?

minyum uçak gövdesinin ve kanatların orijinal gümüş rengini muhafe

etmişti.

O sırada havadaki tek uçak o olduğu için bütün kalabalık ve pilotla

durup, gökte yan yatan efsanevi uçağa doğru baktılar ve piste sıralandı-

lar. Motorların üzerindeki pervaneler güneşte parlıyor ve kendine özgü

bir vızıltı sesi çıkararak havayı dövüyordu.

Motorların ikisi kanatların altında, üçüncüsü ise uçak gövdesinin ön

kısmında duruyordu. Büyük kaim kanatlar, iki kat daha büyük bir uçağı

kaldırabilecekmiş gibi görünüyorlardı. Ön camın komik bir görünüşü var-

dı, ama yan pencereler büyüktü ve pilota daha geniş bir görüş açısı sağlı-

yorlardı. Eskimemiş makine, ayaklarını suya değdirmeden önce gerçek

bir kazın yaptığı gibi, bir an için havada hareketsizce asılı kaldı. Sonra,

büyük lastikleri asfaltta ince bir duman ve belli belirsiz duyulan tiz bir ses

çıkararak, yavaşça yere kondu.

Bir gönüllü, onarılmış bir İkinci Dünya Savaşı cipiyle hızla piste doğ-

ru gitti ve üç motorlu uçağa, sıra halinde duran eski ve antika uçakların

yanında ona ayrılmış park yerine doğru kendisini izlemesini işaret etti.

Pitt uçağını, Baron Von Richthofen'in ünlü uçağı gibi parlak kırmızı

renkli, üst üste üç kanadı olan Birinci Dünya Savaşı'ndan kalma bir Fok-

ker DR.l ile hem suya, hem de karaya inebilen, 1932'den kalma mavi bir

Sikorsky S-38 arasında ilerletti.

Kelly ile Mary Conrow, sahibinin gönüllü olarak şoförlük yaptığı,

1918 yılından kalma bir Cadillac tur arabasıyla uçağa doğru gittiler. Ara-

badan çıktılar ve çift kanatlı pervaneler durana kadar beklediler. Bir da-

kika sonra yolcu kapısı açıldı ve Pitt dışarı doğru eğildi. Aşağı inmeden

önce, yere bir tabure düşürdü.

Kelly nefesi kesilerek, "Sen! Uçağın sana ait olduğunu söylememiş-

tin," dedi.

Valhalla'nın Yükselişi

239

pitt şeytanca bir gülümsemeyle, "Sana sürpriz yaparım diye düşün-

•stürn- Geç kaldığım için beni affet. Washington'dan gelirken, yolda

wetii rüzgârlara yakalandım." Gözleri Mary'e takıldı. "Merhaba."

Kelly, "Ah, özür dilerim. Bu benim en yakın arkadaşım Mary Con-

Bu organizasyonda benim yardımcım. Ve bu da..."

"Evet biliyorum. Durmadan bahsettiğin Dirk Pitt." Mary, Pitt'i şöyle

bir süzdü ve hemen yeşil gözlerine tutuldu. "Sizinle tanışmak büyük

zevk," diye mırıldandı.

"O zevk bana ait."

Kelly, "Çocuklar uçağınla uçmak için sabırsızlanıyorlar," dedi. "Gel-

diğini gördükleri andan beri bundan bahsediyorlar. Uçuşlar için onları sı-

raya sokmaya başladık bile."

Pitt özürlü çocuklardan oluşan kalabalığa baktı, gezinti için topla-

nanların çoğu tekerlekli sandalyedeydi. "Kaçı gitmek istiyor? Uçak bir se-

ferde sadece on beş kişi taşıyabilir."

Mary, "Altmış kişi kadar," diye cevap verdi. "Böylece toplam dört ge-

zi yapıyor."

Pitt gülümsedi. "İdare edebilirim, ama yolcu taşıyacaksam, yardımcı

pilota ihtiyacım olacak. Arkadaşım Al Giordino gelemedi."

Kelly, "Sorun değil," dedi. "Mary, Conquest Havayollarında pilot."

"Uzun zamandır mı?"

"737ve767'lerdeonikiyıl."

"Pervaneli uçaklarda kaç saatlik uçuşun var?"

"Bin saatin üzerinde."

Pitt başıyla onayladı. "Pekâlâ, atla, sana hızlı bir kontrol uçuşu yaptı-

racağım."

Mary'nin yüzü, bir çocuğun Noel sabahmdaki yüzü gibi aydınlandı.

"Uç motorlu bir Ford'u uçurmam, tanıdığım bütün erkek pilotları kıs-

kançlıktan çatlatacak."

Pilot kabinindeki çanak biçimindeki koltuklarında kemerlerini bağ-

lar bağlamaz, Pitt kumanda cihazları ve kontrol kolları hakkında ders

vermeye başladı. Öndeki kontrol paneli basit bir çalışma değildi. Birkaç

ı

240

Clive Cussler

gerekli düğme ve bir düzineden biraz fazla temel kontrol kolu, strateji,

olarak piramit şeklindeki geniş, siyah bir panel üzerine yayılmıştı. Ama

sadece burun kısmındaki motorun kontrol düğmeleri panele konulmuştu'

Garip bir şekilde, takma motorların takometre, yağ basıncı ve yağ harare-

ti ölçeri pilot kabinin dışındaki payandaların üzerine monte edilmişti.

Motorun üç klapesi koltukların arasına yerleştirilmişti. Kumanda

kollan, kanatçıkları çalıştıran tahta parmaklıklı direksiyonu oynatıyordu

ve eski otomobillerden çıkmış gibi görünüyordu. On senti bile boşa har-

camayı sevmeyen biri olan Henry Ford, hazırda bulunan T model Ford

araba direksiyonunu kullanarak, şirketinin para biriktirebileceği konu-

sunda ısrar etmişti. Ayarlar, pilotun başının üzerindeki küçük bir kol ile

yapılıyordu. Uçağı yerdeyken yönetmek için sağa sola çevrilen büyük

fren

kolu da, pilot ve yardımcı pilotun koltukları arasındaydı.

Pitt motorları ateşledi, silindirlerin içindeki yakım sabit bir tempoya

dönüşmeden önce yuvalarında titrediklerini, sonra da bir dizi patlama ve

öksürük sesinin onlara eşlik ettiğini duydu. Çalıştırdıktan sonra, pistin so-

nuna doğru ilerledi. Kontrolü Mary'e bırakmadan önce, ona üç tekerlekli

iniş takımı olan bir yolcu uçağı değil, kuyruk tekerleği olan bir uçağı

uçurduğunu hatırlatarak, kalkış ve iniş yöntemlerini açıkladı.

Mary'nin hafif ve zarif bir dokunuşu vardı, çabucak yetmiş iki yıllık

bir uçağı uçurmanın tuhaflıklarını hızlı bir şekilde öğrendi. Pitt, uçağın

motorunun saatte yüz kilometrede nasıl hız kaybedeceğini, iki motora

yüklenmeden nasıl uçacağını ve hâlâ tek motorla kontrollü bir iniş yap-

mak için yeterli gücü kalacağını gösterdi.

Mary üçlü egzozun gümbürtüsü yüzünden yüksek sesle, "Motorların,

kapakları olmadan açıkta durduklarını görmek çok garip geliyor," dedi.

"Hava almaları için öyle yapılmış."

"Uçağın tarihçesi nedir?"

Pitt, "Bin dokuz yüz otuz yılında, Ford Motor Şirketi'nin yan kurulu-

şu olan Stout Metal Uçak Şirketi tarafından yapılmış," dedi. "Ford, Ame-

rika'da tamamı metal olan bu ilk uçaklardan, yüz doksan altı tane üret-

miş. Benimki, montaj sırasında yüz elli sekizinci. Yaklaşık on sekiz tane

Valhalla 'nın Yükselişi 241

s ve üçü hâlâ uçuyor. Sonradan adı TWA olan Transcontinental Air

nSport'da göreve başlamış. New York-Chicago hattında uçmuş ve o

vrjn birçok ünlüsünü taşımış; Charles Lindbergh, Amelia Earhart,

rioria Svvanson, Douglas Fairbanks, Sör Pickford ve Mary Pickford.

Pranklin Roosevelt, Chicago'daki Demokratik Parti kongresine gitmek

cin onu kiralamı§- O zamanlar ünlü olan herkes bu uçakla uçmuş. Bu

uçağın döneminde, rahatlık ve konfor açısından ondan daha iyi bir hava

taşıtı yokmuş. Üç motorlu Ford, tuvaleti ve servis yapan bir hostesi olan

ilk uçakmış. Belki farkında değilsin, ama modern ticari havacılığı başla-

tan bir uçağın içindesin. Gökyüzünün ilk kraliçesi."

"İlginç bir geçmişi var."

• "1934'de Douglas DC-3 üretildiğinde, Old Reliable0 -kariyeri sıra-

sında ona bu lakap takılmış- emekliye ayrılmış. Sonraki birkaç yıl Meksi-

ka'da yolcu taşımış. 1942'de beklenmedik bir şekilde, Filipinler'deki Lu-

zon Adası'nda ortaya çıkmış ve çok sayıda askerimizi uçak seferleriyle

Avustralya'ya nakletmiş. Bundan sonra, tarihin karanlıklarında kaybol-

muş. Sonra, İzlanda'da tekrar ortaya çıkmış, sahibi ücra çiftliklere ve ka-

sabalara malzeme taşıyan bir uçak teknisyeniymiş. Ben onu 1987'de

satın

aldım ve Washington'a götürüp, özenle onardım."

"Özellikleri neler?"

Pitt, "Dört yüz elli beygir gücünde üç tane Pratt ve Whitney motoru

var," diye ayrıntılara girdi. "Saatte yüz seksen beş kilometre hızla, uçabi-

lecek kadar yakıt alıyor. Eğer zorlarsan, yüz otuz beş yapabilir. Bir daki-

kada üç yüz metre tırmanabilir ve beş bin yüz yirmi metreye ulaşabilir.

Kanatların genişliği yirmi üç, uçağın boyu on beş metre. Bir şey atladım

mı?"

Mary, "Bunlar oldukça yeterli," dedi.

Pitt ellerini kumanda kollarından çekerken, "Uçak senindir," dedi.

"Bu, tam manasıyla elle kullanılan bir uçak. Onu her saniye uçurman ge-

rekiyor."

Güvenilir ihtiyar.

F:16

242

Clive Cussler

Direksiyonu çevirmek ve büyük kanatçıkları hareket ettirmek ' •

kaslarını kullanmak zorunda kalan Mary, "Ne demek istediğini ani

rum," dedi. Birkaç dakikalık yatış ve dönüşten sonra, inişe geçti.

Pitt, Mary'nin kuyruk tekerleğini asfalta kondurmadan önce, çok K

fıf bir dokunuşla inişini gözlemledi. "Çok iyi. Bu işi tecrübeli bir üç m

torlu profesyoneli gibi becerdin," diye iltifat etti.

Mary memnunlukla gülerek, "Teşekkür ederim, efendim," dedi.

Üç motorlu uçak park eder etmez, çocuklar uçağa gelmeye başladı

Birçoğunun gönüllüler tarafından kaldırılarak, giriş kapısından Pitt'in ku-

cağına verilmesi gerekiyordu, o da onları koltuklarına taşıyor ve emniyet

kemerlerini bağlıyordu. Özürlü çocukların, üzücü bedensel engellerine

rağmen bu kadar cesaret gösterdiklerini ve zevk aldıklarını görmek, Pitfi

derinden etkiledi. Kelly çocukların ihtiyaçlarını karşılamak için onlara eş-

lik etti, çocuklarla şakalaşıyor ve gülüyordu. Havalandıktan sonra, Pitt,

Hudson Nehri üzerinden şehre doğru yönelirken, Manhattan'ın havadan

görünüşünü işaret etti.

Eski uçak, turistik gezi için mükemmeldi. Yavaş hızı ve gövdesi bo-

yunca sıralanan büyük kare pencereleri, tam bir panoramik görüş sağlı-

yordu. Çocuklar, şişme yastıklı eski sepet örgüsü sandalyelerde oturuyor-

lardı, şehrin onlara doğru yükselen binalarını gördüklerinde heyecanla

»konuşmaya başladılar.

Pitt üç gezi yaptı ve uçağa yakıt konulurken, üç motorlunun yanında

duran Birinci Dünya Savaşı'ndan kalma üç kanatlı Fokker'ı hayranlıkla

seyretti. Savaş zamanında, müttefik hava kuvvetlerinin en tehlikeli kozu

olan bu uçakları, Alman yıldız pilotlar Manfred von Richthofen, Werner

Voss ve Herman Göring uçurmuştu. Von Richthofen, onun bir maymun

gibi tırmandığını ve şeytan gibi manevra yaptığını iddia etmişti.

Eski uçuş kıyafetleri giymiş bir adam ona yaklaştığında, Pitt motor

kapağının üzerine yerleştirilmiş tüfekleri inceliyordu. Adam, "Onun hak-

kında ne düşünüyorsun?" diye sordu.

Pitt başını çevirdi ve bir Mısırlının sert yüz hatlarına sahip olan koyu

tenli adamın zeytin yeşili gözlerine baktı. Buyurgan denilebilecek bir ifa-

Valhalla'tun Yükselişi

243

? ve Pitt'e askeri bir tavır gibi gelen, dik bir duruşu vardı. Gözleri ga-

. aga ya da sola kaymadan, dümdüz karşıya odaklanmış gibiydiler.

jfer iki adam, eşit boy ve kiloda olduklarına dikkat ederek, birbirle-

• i kısa bir an için incelediler. Sonunda Pitt, "Eski ava uçaklarının fotoğ-

flarda ne kadar küçük göründüklerine her zaman şaşırmışımdır, ama

anlarında durunca oldukça büyük görünüyorlar." Pervanenin arkasına

monte edilmiş ikiz tüfekleri işaret etti. "Gerçek gibi duruyorlar."

Adam başını salladı. "7.92 milimetrelik orijinal Spandau."

"Cephane de mi? Topla dolu."

Koyu tenli adam, "Sadece seyircileri etkilemek için," dedi. "Zamanı-

ffln en mükemmel öldürme makinesiydi. İmajını korumak hoşuma gidi-

yor." İş eldiveni görünümlü uçuş eldivenini çıkardı ve elini uzattı. "Ben

Conger Rand, uçağın sahibiyim. Siz üç motorlu uçağın pilotu musunuz?"

"Evet." Pitt'in içinde adamın onu tanıdığına dair garip bir his vardı.

"Adım, Dirk Pitt."

Rand, "Biliyorum," dedi. "NUMA'dansmız."

"Tanışmış mıydık?"

"Hayır, ama ortak bir tanıdığımız var."

Pitt cevap veremeden, Kelly seslendi. "Son uçuş için yüklemeye hazı-

rız."

Pitt döndü. "Evet, sanırım gitmek zorundayım," diyecekti, ama Fok-

ker'ın pilotu hızlıca dönüp, uçağının arkasında gözden kaybolmuştu.

Yakıt depolarının kapakları kapandı ve yakıt tankeri uzaklaşır uzak-

laşmaz, çocuklar şehrin üzerindeki son uçuş için üç motorlu uçağa bindi-

rildi. Üç yüz metrede Özgürlük Anıtı ve Ellis Adası etrafında dolaşırlar-

ken, Pitt kontrolü Mary'e bırakıp, arka tarafa geçti ve çocuklarla konuş-

tu. Sonra, pilot kabinine geri döndü ve uçağı East Nehri ve Brooklyn

Köprüsü'ne yönelterek, kontrolü geri aldı.

Dışarıdaki hava sıcaklığı otuza yakınken, Pitt yan penceresini açtı ve

havanın pilot kabininin içine girmesine izin verdi. Eğer uçakta çocuklar

olmasaydı, şeytana uyup saygıdeğer eski köprünün altından uçabilirdi,

244

Clive Cussler

ama bu ona ehliyetine mal olurdu. Mantığını kullanarak, akıllıca bir h

reket değil, diye karar verdi.

Uçağın yanında ve çok az üzerinde beliren bir gölge dikkatini çekf

Yolcu kabininde zevkten çığlıklar atmaya başlayan çocukları duya

Mary, "Bir ziyaretçimiz var," dedi.

Pitt, göz kamaştırıcı mavi gökyüzünde dikkat çeken parlak kırrnızıi,

ğı görmek için yukarı baktı. Üç kanatlı, kırmızı Fokker'm pilotu, elli met-

reden uzakta olmayan pilot kabininden el salladı. Deri bir uçuş başlığı ve

ipek şeridi başının üzerinde dalgalanan bir uçuş gözlüğü takıyordu. Eski

Fokker o kadar yakındı ki, Pitt, pilotun sırıtışının altında parlayan dişleri,

ni gördü, bu şeytani bir sırıtmaydı. Tam el sallayacaktı ki, antika uçak

aniden geri döndü.

Pitt üç kanatlı kırmızı uçağın takla atışını, sonra aniden sol ön tara-

fıyla viraj alarak, üç motorlu Ford'un üzerine doğru gelişini izledi.

Mary, "Bu çatlak ne yapıyor?" diye sordu. "Şehrin üzerinde akrobasi

yapamaz."

İkili Spandau makineli tüfeklerin namlu uçlarından, lazer görünüşlü

ışıkla/ parladığmda, Mary'nin sorusu cevaplandı. Kısa bir an için Mary,

bunun hava gösterisinin bir parçası olduğunu düşündü. Ama sonra ön

cam parçalara ayrıldı, bunu hemen bir yağ püskürmesi ve pilot kabinin

önündeki motordan çıkan duman takip etti.

Valhalla'mn Yükselişi

245

24

Pitt, bir dolu kurşun çarpmadan önce tehlikeyi sezdi. Fokker dönüş

yapıp, yeni bir saldın için geri dönmeden üç motorluyu, onu altında ve

solunda görene kadar üç yüz altmış derece döndürdü. Klapeleri sonuna

kadar itti ve kuyruğunda kalmayı ümit ederek, onu izledi. Ama bu fayda-

sız bir girişimdi. Sağlam üç motorla, Fokker ve deli pilotuyla rekabet ede-

bilirdi. Üç motorlunun en yüksek hızı, antika avcı uçağınkinden saatte el-

li kilometre fazlaydı. Ama motorlardan birini kaybedişiyle, hız avantajı

Fokker'ın çevik manevra kabiliyeti karşısında yok olmuştu.

Orta motorun egzoz bacalarından yoğun bir duman çıktı, tutuşması

an meselesiydi. Bacaklarının arasına uzandı ve yakıt kontrol düğmesini,

sonra da klapelerin altındaki bir panelin üzerindeki ateşleme düğmesini

kapatarak, orta motorun pervanesinin yatay bir şekilde durmasını izledi.

Mary'nin yüzü şaşkınlıktan kızarmıştı. Soluk soluğa, "Bize ateş edi-

yor!" dedi.

Pitt hemen, "Neden diye sormak için zahmet etme," diye karşılık verdi.

Kelly pilot kabinin girişinde belirdi. Öfkeyle, "Neden bizi havada dön-

dürüp, duruyorsunuz?" diye sordu. "Çocukları korkutuyorsunuz." Sonra,

tü-

ten motoru, parçalanmış ön camı fark etti ve içeri hücum eden havayı

his-

setti. "Neler oluyor?"

246

Clive Cussler

"Bir delinin saldırısına uğradık."

Mary, hava saldırısı karşısında bir elini yüzüne siper ederken yut

sesle, "Bize gerçek kurşunla ateş ediyor," dedi.

Kelly, "Ama uçakta çocuklar var," diye karşı çıktı.

"Bunu biliyor ve umursuyormuş gibi görünmüyor. Arkaya git ve Ço

cukları sakinleştir. Bir oyun oynadığımızı zannetmelerini sağla. Şarkı söv

letmeye çalış. Zihinlerini meşgul etmek için ne gerekliyse yap ve tehlikeyi

belli etme." Başını yavaşça Mary'e doğru çevirdi ve cesaret verici bir şe-

kilde başını salladı. "Telsize geç ve imdat çağrısı yap. Kim cevap verirse

versin, yerimizi bildir."

"Kimse yardım edebilir mi?"

"Vaktinde değil."

"Ne yapacağız?"

Üç kanatlı kırmızı Fokker, yeni bir saldın için üç motorlunun etra-

fında hızla dönerken, Pitt onu izledi. "Yapabilirsem herkesin hayatta kal-

masını sağlayacağım." Kelly ve Mary, Pitt'in soğukkanlılığına ve gözlerin-

de parlayan azme hayret ettiler. Kelly yolcu kabinine geri dönerken,

Mary telsiz mikrofonuna, "Acil yardım!" diye bağırmaya başladı.

Pitt, içine girip Fokker'ı kaybedebileceği bulutlar bulmak için gökyü-

zünü gözden geçirdi, ama gökyüzünde süzülen birkaç tanesi birkaç mil

ileride, yerden en az altı bin metre yükseklikte ve üç motorlunun tavanı-

nın dokuz yüz metre üzerindeydi. Ne içine saklanabilecek bir bulut, ne de

kaçacak bir yer vardı. Eski nakliye uçağı, otlakta kurda yakalanmış bir

kuzu kadar savunmasızdı. Biraz önce tanıştığı pilot neden böyle bir şey

yapıyordu? Pitt'in beyninde sorular çalkalandı, ama basit cevapları yoktu.

" Pitt uçağı East Nehri'ne indirmeyi deneyebilirdi. Eğer uçağa zarar

vermeyecek ya da çocukların yaralanmasına sebep olmayacak bir

şekilde

suya inebilirse ve eğer uçak kaçmalarına yetecek kadar uzun bir süre su-

yun üzerinde kalabilirse... Bu fikir aniden aklına geldi ve reddedildi. Üç

motorlunun sert iniş takımıyla suda kaza ihtimali çok yüksekti ve Fok-

ker'ın kana susamış pilotunun, eğer iniş sırasında yaralanmamışlarsa,

sa-

vunmasız yolculara makineli tüfekle ateş açmayacağından emin olamadı-

Valhalla'mn Yükselişi

247

adam eğer havadan ateş etmeye karar verirse, onları suda öldürdüğü

• vicdan azabı çekmeyecektir, diye düşündü,

pitt kararını verdi ve üç motorluyu Brooklyn Köprüsü'ne doğru geri

döndürdü.

Kırmızı Fokker, yan yatarak üç motorluyu nehrin ters yönünde takip

tti Pitt, kalan iki motorun klapelerini yavaşlattı ve saldırganın yaklaş-

masına izin verdi. Düşman uçağını bir mil uzaklıktan düşürebilecek gü-

dümlü mermileri olan modern jet avcı uçağı pilotlarının aksine, Birinci

Dünya Savaşı'nda düşman uçağı üüşüren pilotlar yüz metreden daha az

bir uzaklıktan ateş ederlerdi. Pitt, Fokker'm pilotunun üç motorluya ateş

etmek için son dakikaya kadar bekleyeceğine inanıyordu.

Batı Cephesi'ndeki tarihi günlerde olduğu gibi, Müttefik pilotların

uyanları doğru çıktı. Pitt eski atasözünü düşündü: Düşmanı gün ışığında

bekle. Bu, o zaman olduğu kadar şimdi de yerinde bir deyişti. Fokker'm

pilotu uçağı neredeyse pervanesinden asarak burnunu dik bir tırmanış

için kaldırdı, sonra güneşten pike yaparak, aşağı doğru dalışa geçti. Pilot,

üç motorlunun üzerine saldırırken yüz metreden ateş açtı, kurşunlar sağ

kanatın motoru arkasındaki oluklu alüminyum tabakaları yardı. Ama sü-

re çok kısaydı. İkiz Spandaular, Pitt üç motorluyu dikeye yakın bir dalışa

geçirmeden önce ancak iki saniye hedefte kalabildi.

Uçak suya doğru dalışa geçti, Fokker'm pilotu tam kuyruğundaydı,

ama tekrar nişangâhını ayarlayana kadar ateş etmedi. Pitt o kadar aşağı-

ya indi ki, nehrin iki kıyısında yürüyen insanlar, bir gezinti teknesinin üst

güvertesindeki kalabalık ve yanlarından geçen yangın söndürme tekne-

sindeki itfaiyeciler, uçağın suya düşeceğini sandılar. Ama Pitt son anda,

kumanda kolunu çekti ve üç motorluya onu doğrudan Brooklyn Köprüsü'

nün altından geçirecek bir yön verdi.

Ünlü köprü, karışık destek kablolarıyla uzaktan dev bir örümcek a|J

gibi gözüküyordu. 1883'te tamamlanan köprüden günde on beş binden

fazla araba, iki bin bisikletli ve üç yüz yaya geçiyordu. Arabalarındaki in-

sanlar, köprünün ayakları arasındaki açıklığa doğru hızla giden iki eski

uçağı görünce trafik durdu ve aval aval bakmaya başladılar Tahta geçit-

248

Clive Cussler

teki yayalar ve bisikletliler durup, korkuluklara koştular. Kimse R- ?

Dünya Savaşı'ndan kalma avcı uçağının üç motorlu uçağa gerçekten t °

şun yağdırdığına inanamadı.

Mary, "Aman Tanrım! Köprünün altından geçmeyeceksin, de-

mi?" diye mırıldandı.

Pitt inatçı bir ifadeyle, "Seyret," dedi.

Pitt seksen metre yükseklikteki kulelerin güçlükle farkına vardı. Yol

ile su arasındaki mesafenin kırk beş metre olduğunu tahmin etti, ama as-

lında kırk metreydi. Üç motorlu, arkasında orta motordan çıkan duman

izleri bırakarak, büyük bir hızla köprünün altına girdi ve iki mavnayı çe-

ken bir römorkörden yana kaçıp kurtularak, dışarı çıktı.

Köprünün altından geçtiklerini görünce çok heyecanlanan çocuklar

bunun gezinin bir parçası olduğunu zannettiler. Kelly onlara bir şarkı öğ-

retti. İçinde bulundukları durumun ölümcül ciddiyetinin farkında olma-

dan, neşeyle şarkıya başladılar.

Ali Baha'nın bir çiftliği var,

Çiftliğinde kuzuları var,

Me me diye bağırır,

Çiftliğinde Ali Baba 'nın.

Kennedy, La Guardia ve çevredeki daha küçük havaalanlarının hava

kontrolörlerinin hepsi, Mary'nin telaşla yaptığı imdat çağrısını aldılar,

polis radyoları da hava savaşının haberlerini canlı veriyordu. Kennedy

Havaalanındaki kontrolör şefini çağırdı.

"Bugünkü hava gösterisindeki eski bir üç motorlu Ford'da bulunan

bir kadından acil yardım mesajı aldım. Birinci Dünya Savaşı'ndan kalma

bir avcı uçağının saldırısına uğradıklarını iddia ediyor."

Şef kontrolör güldü. "Tabii, Marslılar da Özgürlük Anıtı'na iniyorlar."

"Önemli bir şey olmalı. Üç kanatlı kırmızı bir uçağın, eski bir üç mo-

torlu uçağı Brooklyn Köprüsü'nün altında kovaladığını ve motorlarından

birini yok ettiğini bildiren polis çağrıları alıyorum."

Valhaüa'nın Yükselişi 249

Mizah bir anda yok oldu. "Nakliye uçağının yolcusu olup, olmadığını

uüiyor musun?"

"polis uçakta on beş tane özürlü çocuk olduğunu söylüyor." Durak-

sesi titredi. "Ben... ben onların şarkı söylediğini duyabiliyorum."

"Şarkı mı söylüyorlar?"

Kontrolör sessizce başını salladı.

Şef kontrolörün yüzünde kederli bir ifade belirdi. Radara doğru yü-

ndü ve elini havadaki uçuşları gösteren ekranın üzerine koydu. "Man-

hattan üzerinde ne görüyorsun?"

"East Nehri'nin üzerinde iki uçak vardı, ama büyük olanı görüntü-

den kayboldu."

"Düştü mü?"

"Öyle görünüyor."

Şef kontrolörün gözleri üzgün bir ifade aldı. Üzüntüyle, "Zavallı ço-

cuklar," diye mırıldandı.

Fokker'm pilotu uçağı yükseltti ve köprünün kavisli kablolarının en

fazla otuz santim üzerinden geçti. Sonra, hız kazanmak için pike yaptı ve

üç

motorluyla burun buruna gelerek, yüz seksen derecelik bir dönüş yaptı.

Pitt kayanın üzerindeki teneke kutu gibi vurulmayı beklemek yerine,

üç motorluyu sol kanadı üzerine yatırdı, mümkün olduğu kadar keskin

bir dönüş yaparak, on bir ve on üçüncü köprü payandalarının üzerine

doğru yöneldi ve FDR Caddesi ile South Sokağı'nı doksan derecelik açıy-

la geçti. Wall Street'in üzerinde altmış metreden az bir yükseklikte uçar-

ken, uçağı düzeltti ve Pratt-Whitney'in egzozundan çıkan gümbürtü bina-

larda yankılanıp pencerelerini titretirken, George Washington heykelinin

üzerinden teğet geçti. Cam ve betondan oluşan kanyondan çıkmaya çalı-

şırken, yirmi üç metre otuz santim genişliğindeki kanatlar binaların cep-

hesini güç bela sıyırdı.

Uçan bir cam parçasının kestiği yanağından kan damlayan Mary,

Şoktaydı. "Bu delilik!"

Pitt donuk bir ifadeyle, "Üzgünüm, fazla seçeneğim yok," dedi.

250

Clive Cussler

Pitt, Broadvvay'e giden geniş caddeyi gördüğünde kumanda kr>ı

*Ullü

çekti. Ancak bir metre kala keskin bir dönüş yaptı, Saint Paul Kilisesi' ?

ilerisindeki New York Borsası'ndan bir blok ilerideki ve City Hail p

kı'nın karşısındaki ünlü caddeyi sıyırarak, geçti. Polis arabaları sirenleri -

çalarak, uçağı takip etmeye çalıştılar, ama başarılı olamadılar. Uçağın Va

rı hızıyla akan trafikte, ilerleyemediler.

Kırmızı Fokker'ın pilotu, Pitt'i binalar arasında geçici bir süre için

kaybetti. Üç yüz metreye yükselip, aşağı Manhattan'a doğru yönelmeden

önce East Nehri üzerinde dolaştı. South Street Limanı'ndaki yüksek ge-

milerin üzerinden geçti ve üç motorlunun yerini saptamak için pilot kabi-

ninden eğilerek, aşağı baktı. Sonra, güneşte yansıyan gümüş rengi

parlak-

lığı fark etti. Uçuş gözlüklerini kaldırdı ve gözlerine inanamayarak, yuka-

rı Broadway'deki binaların tepelerinin altında uçan üç motorluya baktı.

Pitt insanların hayatlarını tehlikeye attığını biliyordu, ama aynı za-

manda onu çocuklarla birlikte düşürmek isteyen kırmızı Fokker'ın da

aşağıdaki sokak ve kaldınmlardaki insanları tehlikeye attığını biliyordu.

Tek umudu, aralarındaki mesafeyi açabilecek kadar uzun bir süre güçlü

rakibini atlatmak ve çıldırmış Fokker pilotunu polis helikopterleriyle baş

başa bırakarak, şehirden çıkmaktı. Çocukların şarkı söylediğini duyunca,

onları kurtarma fikrine odaklandı.

Ali Baba 'nın bir çiftliği var,

Çiftliğinde inekleri var.

Mö mö diye bağırır,

Çiftliğinde Ali Baba 'nın.

Pitt kırmızı Fokker birdenbire kuyruğuna asılıp 7.62'lik mermiler at-

tığında, üç motorlunun altındaki asfaltın küçük parçalara ayrılarak patla-

dığını gördü. Mermiler, sarı bir taksinin motor kapağından sekti ve kim-

seye isabet etmeden köşedeki bir posta kutusunu deldi. Pitt ilk önce üç

motorlunun hasar almadan kurtulduğunu zannetti, ama daha sonra ku-

manda aletlerinde belirgin bir aksaklık hissetti. Hızlı bir kontrolden son-

ra, istikamet dümeninin kilitlendiğini ve irtifa dümeninin çalışmadığını

Valhalla'nın Yükselişi

251

oa(jece kanatçıklar hâlâ normal olarak çalışıyordu. Pitt, bir kursu-

su ' kasnaklara ya da pilot kabininden kuyruk dümenine ve irtifa dü-

ůn giden, uçak gövdesinin dışındaki kontrol kablosu yuvalarına isa-

rretmi§°ıduğunudü§ündü-

Um, "^ oldu?" diye sordu.

"Son atış istikamet dümenine isabet etti. Uçağı tırmanışa geçiremi-

yorum-"

Fokker'ın yaklaşımı mükemmele yakındı, ama kanatlarının üzerinde

vükselen binaların görüntüsü onu kararsızlığa düşürdü ve üç motorluya

ölümcül bir zarar veremeden, hedeften ileriye ateş etti. Pilot ani bir dikey

tırmanışa geçti ve yuvarlanma hareketini yaparken, ters yönde uçarak bir

lmmelmann(*) manevrası yaptı. Pitt, düşmanının ön taraftan bir saldırıyla

vakit kaybetmeyeceğini hemen anladı. Arkadan gelip, üç motorlunun bü-

yük kuyruk kısmından saldırmaktan hoşnuttu.

Pitt, Mary'e, "Ona göz kulak olabilir misin?" diye sordu.

Mary sakince, "Tam arkamızdayken olamam," dedi. Koltuğunda ters

dönebilmek için emniyet kemerini gevşetti. "Uzanabildiğim kadar dışarı

sarkacağım ve kuyruğumuzu kollayacağım."

"Aferin sana."

Kelly kapı aralığında belirdi. "Çocuklar harika. Telaşa kapılmıyorlar."

"Çünkü az zamanımız kaldığını bilmiyorlar." Pitt aşağıya baktı ve

Greemvich Kasabası'nın üzerinden geçtiklerini tahmin etti. Sonra, hızla

Union Square Park üzerinden geçtiler. İleride Times Nehri'ni görebili-

yordu. Tiyatro bölgesinin, solda sadece bir blok ileride olduğunu biliyor-

du. George M. Cohan heykelinin üzerinden geçerken, kocaman tabelala-

rın ışıkları bir an için göründü. Şehirden yükselmek için uçağı daha yuka-

rı kaldırmaya çalıştı, ama irtifa dümeni kumandaları çalışmadı. O an için

Pitt'in tek yapabileceği şey düz ve yatay uçuşunu korumaktı. Broadway

hafifçe sola kıvrıldığı sürece bir sorunu yoktu, ama Paramount Plaza'mn

yanındaki 48. Cadde'de küçük bir viraj aldığında başının belada olduğu-

Hava oyunu figürlerinden biri, ünlü hava subayı Max Imrnelmann adıyla

anılır.

252

Clive Cussler

nu biliyordu. İrtifa dümeninde hiçbir hareket yoktu ve istikamet d -

ninden azıcık bir tepki alabilmek için pedallara tüm gücüyle basma *

rekiyordu. Elindeki sadece kanatçıklardı, ama ufacık bir yanlış hes '

ma veya kumanda direksiyonunun azıcık oynaması uçağın bir bi 3

çarpmasına neden olacaktı. Tek yapabileceği, klapeleri ayarlayarak B

adway üzerindeki düz rotasını korumaktı.

Pitt terliyordu ve dudakları kurumuştu. New York şehri binaların

şeffaf duvarları, uzanıp dokunabileceği kadar yakın görünüyorlar

Önünde uzanan yol sonsuz gibi görünüyordu ve ona gittikçe daralry0r.

muş gibi geliyordu. Kaldırımlardaki ve kavşaklardaki insanlar, Broad-

way'in ortasında asfaltın sadece on kat üzerinde uçan üç motorluyu gö-

rünce hayretten donup kalıyorlardı. İki motordan çıkan gümbürtü kulak-

ları sağır ediyordu ve blokların ötesinden duyulabiliyordu. Ofislerinin

camlarından aşağıdan gümbürtüyle geçen uçağa bakan insanlar, bu

garip

görüntü karşısında şaşkınlıktan donakalıyorlardı. Üç motorlunun ilerleyi-

şini gören herkes, onun düşmek üzere olduğunu düşünüyordu.

Pitt ümitsizce uçağın burnunu kaldırmaya çalıştı, ama yükselmiyor-

du. Hızı saatte yüz kilometreye düşürmek için klapeyle hızı azalttı. Kır-

mızı Fokker'm pilotu ustaydı ve sezdirmeden tavuğa yaklaşan bir tilki ka-

dar becerikliydi. Pitt gerçek cesaret ve korkusuzca meydan okuma gerek-

tiren bir savaşın içindeydi. Bu, aynı beceri ve tekniklere sahip iki adam

arasındaki bir sabır ve azim savaşıydı. Pitt sadece kendi hayatı için değil,

aynı zamanda iki kadın ve on beş özürlü çocuğun hayatları için

savaşıyor-

du, eğer üç motorlu düşer ve şehrin kalabalık sokaklarında patlarsa kaç

tanesinin öleceğini yalnızca Tanrı biliyordu.

Arka tarafta, binaları pencerelerin bu kadar yakınında gören çocuk-

lar korkunun ilk kıpırtılarını hissetmeye başlamışlardı, ama yanlarından

geçtikleri ofis binalarına bakmaya ve pencerelerin arkasındaki şaşkın

yüzleri görmeye korkan Kelly'nin zorlamasıyla hâlâ şarkı söylemeyi bece-

rebiliyorlardı.

Fokker'm pilotu üç yüz metre yükseldikten, Broadway'deki dükkân-

lar ve binalar arasından zorla geçen üç motorluya doğru baktı. Onunki,

Valhalla'tun Yükselişi

253

bir adamın ruhunu bekleyen şeytanın sabrıydı. Henüz, tekrar pike

°Ů ski nakliye uçağına ateş etmek ihtiyacı hissetmiyordu. Kendi ken-

^ düşme ihtimali vardı. Bir polis helikopteri ortaya çıkıp Fokker ve

A arasında çatıların tam üzerinden uçarak takibe katıldığında merakla

bekliyordu.

Sakin ve dikkatlice, kumanda kolunu ileri doğru hareket ettirdi ve

vjcer'ı helikopterin üzerine doğru pike yaptırdı. Gözü Fokker'ın üze-

nde olan helikopterdeki polisin telaşla bağırdığı ve pilota yukarı doğru

kınasını işaret ettiği görülebiliyordu. Helikopter saldırıya karşılık ver-

mek için dönüş yaptı, ama mürettebatın taşıdığı el silahları, ikiz tüfek

ağızlarından çıkan mermileri, helikopter pervanesinin altındaki motoru

parçalayan makineli tüfeklerle eşit değildi. Saldırı, kötü niyetle ve vahşice

uygulanmıştı. Ateş, üç saniyeden uzun sürmedi. Ama bu üç saniye, heli-

kopteri, zarif bir uçuş aracından, ofis binasının çatısına paramparça bir

halde düşen bir enkaz haline dönüştürdü.

Kaldırımlardaki insanlar düşen enkaz parçalan yüzünden yaralandı-

lar, ama inanılmayacak bir şekilde hiçbiri ciddi olarak zarar görmedi ve

kimse ölmedi. Binanın bakım işçileri tarafından enkazdan çıkarılan iki

polisin birkaç kemiği kırılmıştı, ama hayati tehlikeleri yoktu.

Bu, insanlık dışı bir olaydı. Akla yatkın hiçbir amacı olmayan insan-

lık dışı bir eylemdi. Fokker'ın pilotu, üç motorlunun havada ancak birkaç

saniye daha kalabileceğine ikna olduğunda kovalamaya son verebilirdi.

Polis helikopterini düşürmesinin nedeni kendini korumak öeğildi. Bu, sa-

dece zevk için yapılmış acımasız bir eylemdi. Tekrar üç motorlunun peşi-

ne düşmeden önce arkasında bıraktığı yıkıma dönüp, şöyle bir baktı.

Pitt, uçağının peşindeki felaketin farkında değildi. Pilot kabininin

yan penceresinden arkaya bakan Mary, onu gördü ama donup kalmıştı.

Yol hafifçe kıvrılıyordu, Pitt tüm konsantrasyonunu uçağa bir dönüş yap-

tırmaya yoğunlaştırdı.

Broadvvay, Columbus Circle'dan geçerken sola doğru kıvrıldı. Sağ is-

tikamet dümenini hızla tekmeledi ve uçağı sağa çevirerek yüksek binala-

rın uzun kanyonundan kurtuldu. Batı Central Park ve 59. Cadde üzerinde

254

Clive Cussler

yan yattığında, sol kanat ucu Kristof Kolomb'un yirmi bir metre yü^ ,

ğindeki heykelini, üç metreyle sıyırdı. Central Park'ın güneybatı girişinri

Maine savaş gemisindeki kurbanların adına dikilen anıtından yana ka

kurtuldu ve parkın dışına doğru yöneldi. Atlı yolundaki biniciler, üç m

torlu üzerlerinden gümbürdeyerek geçtiğinde şahlanan atlarında ev

üzerinde kalmak için çabaladılar.

Sıcak bir yaz öğleden sonrası, parkın keyfîni çıkaran binlerce insan

faaliyetlerini bırakarak, üzerlerinde gelişen dramatik olayı izledi. Şehrin

her yerinden gelen polis arabaları, acı sirenleriyle parka yönelmişti. Tele-

vizyon kanallarının helikopter filosunun eşlik ettiği, polis helikopterleri

Beşinci Cadde'den parka doğru geliyordu.

Mary, "Geri geliyor," diye bağırdı. "İki yüz kırk metre yukarıda ve

kuyruğumuza pike yapıyor."

Pitt yan yatıp, güç bela dönebilirdi ama kurşun delikleriyle parçalan-

mış ve nötr durumda donmuş irtifa dümeni olmadan bir metrelik bir irti-

fa bile kazanamazdı. Kafasında bir plan oluştu, bu sadece kırmızı Fokker

üç motorluya makineli tüfekle ateş açar ve isabet ettiremezse işleyecek

bir plandı. Uzandı ve orta motorun ateşleme ve yakıt düğmelerine basa-

rak, ON durumuna getirdi. Hırpalanmış motor birkaç kez öksürdü, sonra

çalıştı ve dönmeye başladı. Pitt sonra, çıldırmış saldırganın üzerinden

ateş edeceğini bilerek üç motorluyu aniden sağ tarafına yatırdı. Kaçış ha-

reketi, pilotun hedefi kaçırmasına neden oldu ve kırmızı Fokker'dan çı-

kan ikiz kurşunlar sola doğru gitti.

Eski nakliye uçağının manevra kabiliyeti, seksen yıl önce Alman İm-

paratorluğu'nun en iyi pilotları tarafından büyük başarıyla uçurulan üç

kanatlı uçağınkiyle eşit değildi. Fokker'm pilotu hızla açığı kapattı ve Pitt

üç motorlunun kanadını parçalayan ve sancak motorunu yaran kurşunla-

rın gümbürtüsünü duydu. Motorun arkasındaki motor teknesinden alev-

ler çıktı, ama silindirleri hâlâ güçlü bir şekilde çalışıyordu. Saldırmak için

doğru anı sonsuz bir sabırla bekleyerek, eski uçağı ters yöne çevirdi.

Aniden bir kurşun yağmuru pilot kabininin üzerinden geçti ve kon-

trol panelini parçaladı. Çıldırmış pilot, Pitt'in her hareketini önceden

Valhalla 'nın Yükselişi 255

? ediyordu. Adam çok kurnazdı, ama kırmızı Fokker parçalanmış

nıın üzerinden hızla geçip, ilende gümbürdedığinde, sıra Pitt'e gel-

niişti-

pitt üç klapeyi de sonuna kadar itti. iki motorla hızı Fokker'mkine

. t- arna üç motorlu uçak yağ ve duman çıkaran, buna rağmen tüm si-

jirleri işleyen orta motoruyla safkan bir yarış atı gibi ileri fırladı.

Yanakları ve alnına saplanan cam parçaları yüzünden yüzü kanayan,

üzerine yağ sıçramış ve duman yüzünden güçlükle görebilen Pitt,

meydan

okuyarak bağırdı.

"Allah belanı versin, Kırmızı Baron!"

Kırmızı pilot kabinindeki deri başlıklı kafa, gümüş rengi üç motorlu-

nun altı metrede havayı delerek geldiğini çok geç fark etti. Kanatlarının

ucunda dönerek Fokker'ı aniden yan yatırdı. Bu yanlış bir hareketti. Pitt,

onun ne yapacağını doğru tahmin etmişti. Eğer dik bir tırmanışa geçsey-

di, motorları hasar görmüş üç motorlu onu izleyemeyecekti. Ama gökyü-

züne doğru doksan derecelik bir açıyla yükselen üç sancak kanadıyla,

kır-

mızı Fokker saldırıya açıktı. Üç motorlunun üç büyük iniş tekerleğinden

biri, en üst kanadı paramparça etti.

Fokker kontrolden çıkmış bir şekilde diklemesine düşerken, Pitt'in

pilota bakmak için kısa bir zamanı oldu. Bozguna uğramadığını göster-

mek için küstahça Pitt'e yumruğunu salladı. Kırmızı uçak Shakespearean

Gardens'daki ağaçların arasında düşerken, Pitt onu gözden kaybetti.

Tahta pervane bir ağacın gövdesine çarparak, yüzlerce parçaya ayrıldı.

Uçağın gövdesi ve kanatları hafif tahta, kâğıt mendil ve yapıştırıcıyla ya-

pılmış bir model uçak gibi kırıştı. Birkaç dakika içinde enkazın etra/ını,

Şimşek gibi çakan kırmızı-mavi ışıklarıyla polis arabaları sardı.

Pitt hasarlı uçağı havada tutmaya çalışırken, Kelly hâlâ metanetle

Çocuklara şarkı söyletiyordu.

Ali Baba 'nın bir çiftliği var.

Çiftliğinde kuzuları var.

256

Clive Cussler

Orta ve sancak motorlar

uçağı meşaleye dönüştürmeden, Pitt 0

durdurdu. Yaşlı kuş, fena yaralandığı halde asla sendelemeyen bir

atı gibi havada kalmak için savaştı. Pıtt, duman ve alevler çıkaran v •

ıyî

durumdaki tek motoru tam devir ile çalışan uçağı düz bir şekilde dönel-

rerek, görünürdeki en geniş açık alan olan Sheep Meadow'a yöneltti

Piknik yapan ve güneşlenen insanlar, kurşunlarla delik deşik olm

uçağın irtifa kaybederek, üzerlerine doğru geldiğini görünce karırıcal

gibi kaçıştılar. Uçağın aralarına düşüp, yanacağını anlamaları için her

hangi bir açıklamaya ihtiyaçları yoktu. Pilot kabinin içine dolmuş duman-

dan kurtulmak için yan pencereden dışarı sarkan Pitt, gözlerini kısarak

yeşil alana baktı ve iniş için hazırlandı. Normal koşullarda, uçağı indirebi-

leceğine dair bahse girerdi, ama şimdi, neredeyse hiçbir kontrol aleti ça-

lışmıyorken, tüm bahisler kapalıydı. Klapeyi gevşetti ve uçağı yavaşça

çimlere doğru düşürdü.

İki bin kişi şok içindeydi, birçoğu duman ve alevler içindeki hasarlı

uçağın düşüp, patlamadan güvenli bir şekilde inebilmesi için dua ediyor-

du. Nefesler tutulmuştu. Merakla izlediler ve tam devirle çalışan tek mo-

torun gümbürtüsünü dinlediler. Uçak, çayırın kenarındaki ağaçlara değe-

rek geçerken, beklenti içinde uyuşmuş bir halde, korkuyla ve inanamaya-

rak uzun uzun seyrettiler. Yıllar sonra, bu inanılmaz görüntüye şahit olan

hiç kimse bu anı tam olarak tarif edemedi. Çim alana doğru hantal bir şe-

kilde inen antika uçağın görüntüsünü hatırlamaya çalışırken herkesin ha-

fızası bulanıklaştı.

*

Ana kabinde çocuklar şarkının son bölümünü söylüyorlardı.

Çiftliğinde Ali Baba 'nın.

Pitt yan inişi yaparken, uçak sallandı. Bir an için havada asılı kaldı,

sonra büyük tekerlekler çime değip iki kez zıpladı ve kuyruk tekerleği de

yere konan uçak sonunda indi. Üç motorlunun elli metre bile gitmeden

durabilmesine herkes şaşırdı. İzleyen hiç kimse bunun mümkün olabile-

ceğini sanmıyordu.

Valhalla'nın Yükselişi

257

Pitt uçağa doğru koşan kalabalığı görünce pervane kanadının dikey

• nda burmasına dikkat ederek, motoru stop ettirdi. Mary'e döndü

P ur yardımlarından dolayı onu övmeye başladı. Ama Mary'nin bem-

az olmuş yüzünü görünce sustu. Uzandı ve nabzını ölçmek için par-

aklannı Mary'nin boynuna koydu. Sonra elini indirdi ve yumruğunu

sıktı-

Kelly nefes nefese pilot kabinine doğru eğildi. Sevinçle, "Basardın,"

diye bağırdı.

Pitt soğuk bir sesle, "Çocuklar?" diye sordu.

"Hepsi iyi."

Kelly sonra, Fokker'm Spandaus tüfeğinin delik deşik ettiği Mary'nin

koltuğunun arkasını gördü. Pitt ciddiyetle başını salladığında, Kelly tama-

men şoka girmişti. Önce, uzun yıllardır dostu olan Mary'nin öldüğüne

inan-

mak istemedi, ama yerdeki kan gölünü görünce acı gerçeğin farkına

vardı.

Yüzünde, gözlerindeki şaşkınlığa uyan derin bir keder ifadesi belirdi.

İfadesizce, "Niye?" diye mırıldandı. "Bu olmak zorunda mıydı? Mary'nin ölmesi için hiçbir sebep yoktu."

Yakındaki caddelerden ve parktan bir sürü insan eski uçağı ve muci-

zeyi görmeye geldi. Binlerce insan bağırıyor ve pilot kabinine el sallıyor-

du. Ama Pitt hiçbirini göremiyor ve duyamıyordu. Pitt bütün olanlann ne

kadar gereksiz olduğunu düşünüyordu. Kelly'ye baktı ve, "O uçağı uçuran

adamın öldürdüğü tek kişi o değildi. Gereksiz yere birçok insan daha ha-

yatını kaybetti."

Kelly elleriyle yüzünü kapatıp, hıçkıra hıçkıra ağlarken, "Hepsi saç-

malık," diye söylendi.

Pitt dışarıdaki tezahüratlar yüzünden zorlukla duyulan alçak bir ses-

le, "Cerberus," dedi. "Birisi -henüz kim olduğunu bilmiyorum ama- onun-

la tanışmak üzere Ölüler Diyarı'na gidiyor."

F:17

258

Clive Cussler

25

Kırmızı Fokker ve bilinmeyen pilotuyla yapılan savaş sırasında hafif

yaralanan çocuklar, tedavi edildikten sonra ailelerine kavuştular. Mary

Conrow'un cesedi uçaktan ambulansa taşınırken Pitt, üzüntü içindeki

Kelly'nin yamnda durdu. Polis, uçağı kordon altına aldıktan sonra sorgu-

lanmak üzere en yakın karakola götürülecek olan Pitt'le Kelly'ye polis

arabalarına kadar eşlik etti.

Pitt ayrılmadan önce, eski üç motorlu Ford'un çektiği cezanın bü-

yüklüğüne üzülerek etrafında şaşkın bir halde yürüdü. Yine de, onu She-

ep Meadow'a indirene kadar mucizevi bir şekilde havada kalmıştı. Kur-

şunların parçaladığı kuyruk kısrrîını, kanatların üzerindeki delikleri, ısı

yüzünden hâlâ çatırdayan ve ince dumanlar çıkaran iki Pratt ve Whitney

motorun parçalanmış silindir başlarını inceledi.

Elini tekerleklerden birinin çamurluğu üzerine koydu ve, "Teşekkür

ederim," diye mırıldandı.

Sonra, görevli polise, karakola gitmeden önce Fokker'ın enkazına

uğrayabilir miyiz, diye sordu. Polis memuru başını salladı ve en yakın po-

lis arabasını işaret etti.

Yerden altı metre yükseklikte, büyük bir ağacın içine gömülmüş

olan kırmızı Fokker, buruşmuş bir uçurtma gibi görünüyordu. Enkazın

Valhalla'nın Yükselişi

259

nAâki itfaiye arabasının merdiveni üzerindeki itfaiyeciler, yukarıdaki

calanmış uçağa bakarak çalışıyorlardı. Pitt polis arabasından çıktı ve

sm altında yürüdü. Durdu ve bir kısmı çimlerin üzerine yayılmış par-

ianniış motora baktı. Yenilenmiş, modern bir motor değil de, yüz on

hevfiir gucunc*e orijinal bir Oberursel dokuz silindir olduğunu görünce

sasırdı- Sonra yukarıdaki açık pilot kabinine baktı.

Boştu.

Ağacın dallarına baktı ve sonra uçağın altındaki toprağı inceledi. Pi-

lottan geri kalanlar, deri uçuş ceketi, başlığı ve camlarına kan bulaşmış

uçuş gözlükleriydi.

Adam, mucizevi bir şekilde, ortadan kaybolmuştu.

Kelly polis memurları tarafından sorguya çekilirken, uçağı parçalara

ayırıp Washington'a götürecek yerel bir uçak bakım şirketi ayarlaması

için Pitt'e izin verildi. Üç motorlu, Washington'da uçak onarım uzmanla-

n tarafından onarılıp eski haline getirilecekti. Sonra, Sandecker'i aradı ve

durum hakkında bilgi verdi.

Pitt telefon görüşmeleri bittikten sonra sakince boş bir masaya oturdu

ve çağırılana kadar New York Times gazetesindeki çapraz bulmacayı

çözdü.

Kelly, eskiliği üzerindeki sigara yamğı izlerinden belli olan meşe masada

dört dedektifin beklediği ofisten çıkınca, Pitt'le birbirlerine sarıldılar.

İnce bıyıklı, ufak tefek bir adam, "Bay Pitt?" diye sordu. Dedektifin

üzerinde ceket yoktu ve ince pantolon askıları takmıştı.

"Benim."

"Ben, Dedektif Mark Hacken. Dedektif arkadaşlarımla size birkaç

soru sormak istiyoruz. Konuşmaları kaydetmemizin bir sakıncası var mı?"

"Hayır, yok."

Hacken odadaki diğer üç adamı tanıştırmak için bir girişimde bulun-

madı. Hiçbiri televizyonlarda gösterilen polislere benzemiyordu. Hepsi,

her sabah çimlerini biçen sıradan komşular gibi görünüyordu.

Hacken, Pitt'ten kendisini kısaca tanıtmasını, NUMA'daki işinden

bahsetmesini ve özürlü çocuklar yararına düzenlenen uçuş gösterisine

es-

260

? Clive Cussler

ki uçağını getirmeye nasıl karar verdiğini anlatmasını istedi. Diğer ded

tifler ara sıra sorular sordular, ama Pitt özürlü çocuklarla Gene Tavı

Alanı'ndan havalandığı andan, Central Park'taki Sheep Meadow'a ine

kadar yaptığı uçuşu anlatırken daha çok not aldılar.

Dedektiflerden biri Pitt'e baktı ve, "Ben de bir pilotum ve umarı

yaptığınız maskaralıklar yüzünden hapse girebileceğinizin farkındasınız

dır, pilot ehliyetinizi kaybedeceğinizden bahsetmeyeceğim bile," dedi.

Pitt kendinden emin bir ifadeyle hafifçe sırıtarak dedektife baleti

"Eğer on beş özürlü çocuğun hayatını kurtarmak bir suçsa, öyle olsun."

"Bunu nehirden çıkıp, şehrin sokaklarına girmeden de başarabilirdi-

niz."

"Eğer o anda Wall Street'e dönmeseydim, bize ateş edip nehre düşü-

recekti. Emin olun, bir tek kişi bile sağ kalmazdı."

"Ama korkunç bir risk aldığını kabul etmelisin."

Pitt umursamaz bir tavırla omuz silkti. "Bu kuman oynamasaydım,

şu anda burada oturuyor olamazdım."

Hacken, "Diğer pilotun milyon dolarlık bir uçağı riske atmasının, ona

işler durumda antika silahlar yüklemesinin ve özürlü çocuklarla dolu eski

bir uçağa saldırmasının nedeni hakkında bir fikrin var mı?" diye sordu.

Pitt soruyu geçiştirerek, "Bilmeyi çok isterdim," dedi.

Hacken alay ederek, "Ben de," dedi.

Pitt karşılık olarak, "Pilotun kim olduğu hakkında bir fikriniz var

mı?" diye sordu.

»

"Hiçbir ipucu yok. Kalabalığın içine karışıp, kaçmış."

"Uçağın, sizi sahibine götürecek bir kayıt numarası olması lazım."

"Uzmanlarımızın henüz uçağı inceleme şansı olmadı."

Pitt, "Uçuş gösterisi görevlilerinde mutlaka kayıt formu olmalı," de-

di. "Herkesin sigorta işlemleri için doldurması gerekiyordu. Size bir şey

söylemeliler."

"Bu noktada New Jersey polisiyle birlikte çalışıyoruz. Soruşturmayı

derinleştirene kadar bize tek söyleyebildikleri, Pittsburg yakınlarındaki

küçük bir tarlada benzer bir uçağın durduğunu söyleyen bir uçak koleksı-

Valhalla'nm Yükselişi

261

usunu aradığı. Adam, uçağın sahibinin Raul St. Justin olduğunu id-

dia etmiş,-"

Pitt, "Düzmece gibi geldi," dedi.

Hacken, "Aynı fikirdeyiz," dedi. "St. Justin'i ya da gerçek adı her ney-

se onu tanıyor muydun?"

"Hayır." Pitt, Hacken'in gözlerinin içine baktı. "Havalanmadan önce

jasa bir konuşma yaptık."

"Ne hakkında konuştunuz?"

"Uçağı. Antika uçaklar her zaman ilgimi çekmiştir. Başka bir şey ko-

nuşmadık."

"O zaman onunla daha önce hiç karşılaşmamıştın."

"Hayır."

"Bize onu tarif edip, ressamımızın yüzünü çizmesine yardım eder mi-

sin?"

"Birlikte çalışmaktan memnuniyet duyarım."

"Sizi ve Bayan Egan'ı bu işe karıştırdığımız için üzgünüz, ama Mary

Conrow'un ölümüyle, burada hem halkın hayatını tehlikeye atan bir suça,

hem de bir cinayet soruşturmasına bakıyoruz. Kırmızı uçak şehrin sokak-

larında size ateş ederken ve polis helikopterimiz hareketli bir kavşağın

yakınında düşürüldüğünde hiç kimsenin ölmemesi bir mucize."

Pitt içtenlikle, "Hepimiz buna şükredebiliriz," dedi.

Hacken, "Sanırım şimdilik bu kadar," dedi. "Tabii ki, siz ve Bayan

Egan soruşturma sonuçlanana kadar şehir dışına çıkmayacaksınız."

"Korkarım bu imkânsız, dedektif."

Hacken kaşlarını kaldırdı. Önemli bir davanın şahidinin ona şehri

terk edeceğini söylemesine alışkın değildi. "Nedenini öğrenebilir miyim?"

"Çünkü Deep Encounter yolcu gemisinde çıkan yangın ve NUMA

Yaştırma gemisinin kaçırılmasıyla ilgili devam eden bir hükümet soruş-

turmasında görevliyim. Washington'da olmam gerekiyor." Pitt ne kadar

etkili olduğunu görmek için durdu. "Doğal olarak, bu konuyu Ulusal Su-

altı ve Denizcilik Kurumu'ndaki amirim Amiral Sandecker'le görüşüp

262

Clive Cussler

açığa kavuşturmak isteyeceksinizdir." Cüzdanını çıkardı ve NTJMA k

nı Hacken'e verdi. "Telefonu burada."

Hacken odadan çıkan dedektiflerden birine kartı verdi.

"Benimle işiniz bitti mi? Bayan Egan'ı evine bırakmak istiyorum"

Hacken başını salladı ve kapıyı işaret etti. "Hükümet ve soruştu

mayla bağlantınızı teyit edene kadar lütfen dışarıda bekleyin."

Pitt, Kelly'yi tahta bir bankın üzerinde kıvrılmış bir halde otururken

buldu. Yetimhanenin merdivenlerine bırakılmış zavallı, küçük bir kız gibi

görünüyordu. "İyi misin?"

Üzüntüyle, "Mary'nin ölümünü aklımdan çıkaramıyorum," dedi

"Uzun yıllardır babamın çok yakın bir arkadaşıydı."

Pitt konuştuklarını dinleyen biri var mı diye hareketli karakolda et-

rafına bakındı. Kimsenin kulak misafiri olmadığından emin olunca

"Mary babanla ne kadar yakındı?" diye sordu.

Kelly, ona öfkeyle baktı. "Duymak istediğin buysa, uzun yıllardır sev-

giliydiler."

Pitt tatlılıkla, "Duymak istediğim bu değil," dedi. "Babanın projeleri

hakkında ne kadar bilgisi vardı?"

"Tamamen yabancı değildi. Benim başka bir kariyerim olduğu için

ve çoğu zaman da şehir dışında olduğumdan, Mary uçuşa gitmediği za-

manlar onun sırdaşı, sekreteri, hizmetçisi ve kâhyasıydı."

"Baban projesi hakkında seninle hiç konuştu mu?"

Başını salladı. "Babam ağzı sıkı biriydi. Her zaman, bilim adamı ya

da mühendis olmayan birine işini açıklamasının imkânsız olduğunu söy-

lerdi. Bana ilk kez Emerald Dolphin gemisinde projesinden bahsetti. Ge-

minin motorları için geliştirdiği mühendislik kavramlarıyla oldukça gurur

duyuyordu, bana "bir akşam yemekte manyetohidrodinamik prensiplerini

açıkladı."

"Sana tek anlattığı bu mu?"

"Lobide birkaç martini içtikten sonra asrın buluşunu yaptığını söyle-

di." Kelly özlemle omzunu silkti. "İçki yüzünden böyle konuştuğunu san-

mıştım."

Valhalla 'nm Yükselişi

263

«O zaman onun işlerini tek bilen kişi Mary'di."

"Hayır-" Sanki birini görmüş gibi gözlerini yukarı dikti. "Josh Tho-

ıt

pas-

"Kim?"

>ıpr. Josh Thomas, babamın arkadaşıydı, bazen de asistanlığını ya-

ardı. MIT'de birlikteymişler, babam mühendislik dalında, Josh kimya

dalında doktora yapmış."

"Onu nerede bulabileceğini biliyor musun?"

"Evet," diye cevap verdi.

Pitt, "Babanın laboratuvarı nerede?" diye sordu.

"Evinde, Gene Taylor Alam'ndan çok uzak değil."

"Dr. Thomas'ı arayabilir misin? Onunla tanışmak istiyorum."

"Özel bir sebebi var mı?"

"Asrın buluşunun ne olduğunu öğrenmeye can atıyorum diyelim."

264

Clive Cussler

26

Amiral Sandecker bir kürsü üzerinde gazetecilerin sorularını cevap-

landırıyordu. Amiral kesinlikle bir medya narsisti değildi. Basın ve tele-

vizyon muhabirleriyle ilişkileri her zaman iyi olmasına ve teke tek olmak

kaydıyla onların arkadaşlığından hoşlanmasına rağmen, spotlar altında

kendini rahat hissetmiyordu ve araştırmacı sorulara kaçamak cevaplar

vermekten ya da geçiştirmekten hoşlanmıyordu. Bürokratik Washington

için fazla dürüst ve açık sözlü olduğu bazı zamanlar olmuştu.

Emerald Dolphin'in trajik kaybıyla ilgili araştırmada NUMA'nın ro-

lüyle ilgili zor sorularla geçen kırk dakika sonunda, Sandecker basın top-

lantısı bitmek üzere olduğu için memnundu.

Ünlü bir kadın televizyon muhabiri, "Adamlarınızın sualtı aracıyla

yaptıkları araştırma sırasında enkazın içinde ne bulduğunu bize söyleye-

bilir misiniz?" diye sordu.

Sandecker, "Yangının kasten çıkarıldığını gösteren bir delil bulduğu-

muzu düşünüyoruz," diye cevap verdi.

"Delili tarif edebilir misiniz?"

"Gemi mürettebatının yangının başladığı yer olarak bildirdiği alanda

kasten yangın çıkaran bir madde bulundu."

Valhalla'nın Yükselişi

265

Washington Post'tan bir muhabir, "Bu maddeyi teşhis ettiniz mi?" di-

e sordu.

Sandecker, "Şu sıralarda FBI'ın laboratuvarında," diye kaçamak bir

rdu.

"andecker, "Şu sıralarda FBI'ın laboratuvarın

, yerdi. "Kısa bir süre içinde sonuçları alırlar."

cevap

gu kez CNN'den bir muhabir, "Araştırma tekneniz Deep Encoun-

, teröristler tarafından kaçırılması hakkında bize ne anlatabilirsiniz?"

diye sordu.

"Daha önceki bildirilerde öğrendiklerinizden fazlasinı değil. Suçlula-

jsfUMA gemisini neden kaçırdıklarını size anlatabilmeyi çok isterdim,

ama ne yazık ki hikâyeyi anlatacak korsanlardan hiçbiri yaşamıyor."

ABC Haber'den mavi tayyörlü bir kadın elini kaldırdı. "NUMA mü-

rettebatı, korsan gemisini ve içindeki herkesi yok etmeyi nasıl başardı?"

Bu soru mutlaka gelecekti, Sandecker kendini buna hazırlamıştı.

Bundan ne kadar nefret etse de, NUMA bilim adamlarını ve geminin

mürettebatını katil damgası yemekten korumak için yalan söyledi. "Bildi-

ğimiz kadarıyla, lagün girişini koruyan korsanlardan biri karanlıkta Deep

Encounter'a güdümlü bir mermi fırlatmış. İsabet ettirememiş ve mermi

korsan gemisine çarpmış."

Kadın, "Nöbetçiye ne oldu?" diye ısrar etti. "O canlı yakalanamadı

mı?"

"Hayır, araştırma gemimize ikinci mermiyi fırlatmaya çalışırken onu

durdurmaya çalışan özel projeler müdürümle giriştiği mücadele sırasında

kazara ölmüş."

Los Angeles Times'dm bir muhabir Sandecker'm dikkatini çekti. "İki

olay arasında ne tür bir bağlantı olabileceği hakkında bir fikriniz var mı?"

Sandecker ellerini kaldırdı ve omuzlarını silkti. "Hiçbir fikrim yok.

FBI ve CIA'nin araştırması sırasında sorularınıza daha iyi cevaplar alaca-

ğınızı düşünüyorum."

LA Times muhabiri başka bir soru için tekrar elini kaldırdı ve San-

decker başıyla ona söz verdi.

"Bu NUMA özel projeler müdürü, Ememld Dolphin gemisindeki iki

°in beş yüz kişinin kurtarılışında yer alan, araştırma teknenizi ve dün New

266

Clive Cussler

York'taki uçak savaşı sırasında özürlü çocukların hayatlarını kurtara

mi?"

^

Sandecker gururla, "Evet," dedi. "Hepinizin bildiği gibi, adı Dirk Pm«

Odanın arka tarafındaki kadın sıradaki soruyu sordu. "Sizce bir h -

lantı?..."

"Hayır, zannetmiyorum." Sandecker kadının sözünü kesti. "Ve lütf

bana bu konuyla ilgili sorular sormayın, çünkü Bay Pitt'le olaydan sonra

ko

nuşmadım ve sadece gazetelerde okuduğum ve televizyon haberlerinde

'»

lediğim kadarım biliyorum." Durdu, kürsüden indi ve ellerini kaldırdı: "Ba-

yanlar ve baylar, bildiklerim bu kadar. Nezaketiniz için teşekkürler."

Amiral döndüğünde, Hiram onu dış ofiste bekliyordu. Yerde, san-

dalyesinin yanında Dr. Egan'ın eski deri çantası duruyordu. Eski çantayı

çok beğenmişti ve işlerini eve götürürken onu kullanıyordu, çünkü çanta

normal evrak çantasından daha büyük ve daha kareydi. Ayağa kalktı ve

Sandecker'in arkasından ofise girdi.

Sandecker masasına otururken, "Bana ne haberler getirdin?" diye

sordu.

Hiram çantayı açıp içinden bir dosya çıkarırken, "CIA'nin korsan ge-

misine yaptığı dalış projesiyle ilgili güncel bir rapor hoşunuza gider diye

düşünmüştüm," dedi.

Sandecker kaşlarını kaldırarak, yakın gözlüklerinin üzerinden Ye-

ager'e baktı. "Bu bilgiyi nasıl ele geçirdin? CIA henüz hiçbir şey açıkla-

madı. Sadece enkaza -durdu ve saatine baktı- son on saattir dalış yaptık-

larını biliyorum."

"Proje müdürü, saat başı sabit bir veri programı çalıştırmakta ısrarlı.

Ne keşfettiklerini neredeyse aynı anda öğreneceğimizden emin olabilirsi-

mz.

"Max'in CIA'nin gizli dosyalarına girdiğini anlarlarsa, fena halde zıl-

gıt yeriz."

Yaeger sinsice sırıttı. "Amiral inanın bana asla anlamayacaklar. Ma*

veriyi, şifrelenip analiz için Langley'deki merkezlerine gönderilmeden

önce kurtarma gemisinin bilgisayarından alıyor."

Valhalla'nın Yükselişi

267

Simdi sinsice sırıtma sırası Sandecker'deydi. "O zaman, bana Max'in

oe bulduğunu anlat."

Yaeger dosyayı açtı ve okumaya başladı. "Korsanların teknesinin, San

. n Kaliforniya'daki Hogan ve Lashere Tersanesi tarafından yapılmış

nrk metrelik bir çalışma teknesi olduğu teşhis edildi. Endonezya'daki off-

hore petrol sanayiinde çalışması için tasarlanmış. Son derece esnek ve

yük-

sek hıza sahip olduğu biliniyor."

Sandecker, "Sahibinin kim olduğunu tespit etmişler mi?"

"En son, Colexico'nun yan kuruluşu olan Barak Petrol Şirketi'ne ka-

yıtlıymış."

Sandecker, "Colexico," diye tekrar etti. "Bütün hisseleri satılıp, ka-

pandıktan sonra piyasadan silindiklerini sanıyordum."

"Petrol gelirlerinin ana kaynağının yok olması, Endonezya Hüküme-

ti'nin işine gelmemiş."

"Colejrico'yu kim almış?"

Yaegar ona baktı ve gülümsedi. "Colexico, Cerberus Anonim Şirketi

tarafından devralınmış ve dağıtılmış."

Sandecker kendini beğenmiş bir ifadeyle arkasına yaslandı. "Bunu

duyduğunda Charlie Davis'in suratını görmek istiyorum."

Yaeger, "Doğrudan bir bağlantı olmayacak," dedi. "Tekne başkasına

devredilmiş. Kütüphanemizde yapılan araştırmada, 1999'dan bugüne ka-

dar tekneyle ilgili hiçbir bilgiye rastlanmadı. Ve korsanların teknede Cer-

berus'la ilgili bir delil tutmuş olmaları da imkânsız."

"CÎA'nin adamları korsanlardan herhangi birinin kimliğini saptaya-

bildi mi?"

"Cesetlerin teşhis edilecek pek bir tarafı kalmamış ve lagündeki nö-

betçiyi akıntı sürüklemiş. Dirk'ün de tahmin ettiği gibi, diş kayıtları ve

Parmak izleri, bu heriflerin artık paralı asker olarak çalışan ordudan ih-

raç edilmiş askerler olduğunu ortaya çıkaracak."

"Bugünlerde orduda sıkça rastlanan bir durum."

"Ne yazık ki, dışarıda içeridekinden daha fazla kazanılıyor."

268

Clive Cussler

"Cerberus'un yöneticilerinin toplu bir cinayet işlemek için ne ah-

bepleri olabileceği hakkında Max'in bir teorisi var mı?"

"Mantıklı bir senaryo yaratamıyor."

Sandecker düşünceli bir şekilde, "Belki de Dr. Egan kilit isi™-

dedi.

"Max'e doktorun hayatıyla ilgili bir araştırma yaptıracağım."

Yaeger geniş bilgisayar bölümüne döndü ve klavyesinin başına otu

du. Max'i aradı ve o holografik biçimde görünene kadar boşluğa bakarak

bekledi. Sonunda, Max konsolun üzerindeki boşlukta belirdi.

"Amiralle birlikteyken bir şey oldu mu?"

"Kurtarma dalgıçları korsan mürettebatıyla ilgili neredeyse hiçbir şey

bulamadıklarını bildirdiler. Elbiseleri ve silahları dışında ne bir kişisel eş-

ya, ne de bir defter. Kaçırma eyleminin sorumlusu her kimse, gizleme ko-

nusunda tam bir uzmanmış."

"Seni bu projeden alıyorum ve Dr. Elmore Egan'ın biyografisini de-

rinlemesine araştırmanı istiyorum."

"Bilim adamı olan mı?"

"Ta kendisi."

"Normal biyografisinin dışında ne bulabileceğime bir bakacağım."

"Teşekkürler, Max."

Yaeger kendini yorgun hissediyordu. Erken çıkıp, eve gitmeye karar

verdi. Dolphin Olayı'na daldığından beri ailesini ihmal ediyordu. Kansını

ve iki kızını akşam yemeğine ve sonra da sinemaya götürmeye karar ver-

di. Deri çantayı konsolun üzerinde boş bir yere koydu ve içine bazı dos-

yalar ve kâğıtlar yerleştirmek için kapağını açtı.

Yaeger kolay kolay şaşıran bir adam değildi. Sakin ve uyanık bir

adam olarak tanınırdı. Ama gördüğü şey onu şok etti. Ayı tuzağına yakla-

şıyormuş gibi dikkatlice elini çantanın içine soktu. Eline gelen maddeyi,

başparmağı ve işaret parmağı arasında ovuşturdu.

Deri çantanın yansını dolduran sıvıya boş gözlerle bakarken, kendi

kendine, "Yağ," diye mırıldandı. Şaşkınlıkla, bu mümkün olamaz, diye

düşündü. Sandecker'in odasından çıktığından beri çanta elindeydi.

Valhalla'nm Yükselişi

269

27

Kelly arabayı Hudson Nehri'nin batı kıyısındaki 9. Anayol'a doğru

sürüyordu. Hava yağmurluydu, damlalar sert esen rüzgârla arabaya çar-

pıyordu. Kelly, Jaguar XK-R marka spor arabayı ıslak asfaltın üzerinde

rahatça kullanıyordu. Motor kapağının altında 370 beygirlik kompresörlü

motoru, bilgisayar destekli değişken süspansiyonu ve şasinin altında

çekiş

kontrolü olan arabayı azami hızın üzerine çıkarmaktan çekinmedi.

Pitt yumuşak deri yolcu koltuğunda gevşedi ve ara sıra sola bakıp,

hız göstergesinin ibresini kontrol ederek yolculuğun keyfini çıkardı.

Kelly'nin şoförlüğüne güvenmek istiyordu, ama onu, yağmurda ne kadar

seri olduğunu bilecek kadar uzun süredir tanımıyordu. Pitt'in şansına,

trafik pazar sabahı erken saatlerde açık oluyordu. Rahatladı ve geçip gi-

den kır manzarasını seyretmeye devam etti. Kayalıkların üzeri yeşildi ve

o

kadar sık ağaçlarla kaplıydı ki, Pitt çiftlik arazilerde biraz açıldıkları yer-

ler dışında, yarım kilometre ötesini zorlukla görebiliyordu.

Kelly, New York, Stony Point'ten çok uzakta olmayan dar bir asfalt

yoldan sağa dönmeden önce neredeyse iki düzine antikacı dükkânı say-

mıştı. Çiçek bahçeleri ve bakımlı çimleri olan bir sürü güzel evin önün-

den geçtiler. Yol, yılan gibi kıvrıldı ve sonunda bir kapının önünde sona

270

Clıve Cussler

erdi. Bu, böyle kırsal bir atmosferde beklenilen bir görüntü değildi. {ra

dan başlayan duvarlar, üç metre yüksekliğinde olmalarına rağmen, oHıu

ça sade görünüyorlardı. Çelik parmaklıklar, hızlı giden bir kamyon

kurşunla dolu römorkunu durdurabilirdi. Kapının yirmi metre arkasınd

ki yüksek direklerin üzerinde iki tane kamera duruyordu. Sadece iyi n-

şan alınmış kurşunlarla işlemez hale getirilebilirlerdi.

Kelly penceresinden dışarı uzandı ve yolun yanındaki taş sütunun

içine yerleştirilmiş kutuya bir şifre tuşladı. Sonra, torpido gözünden bir

uzaktan kumanda çıkardı ve başka bir şifre daha tuşladı. Ancak bunlar-

dan sonra, kapılar yavaşça açıldı. Araba içeri girer girmez hızla kapandı-

lar, böylece Jaguar içeri girerken başka bir araç onu takip edemezdi.

"Baban kesinlikle güvenlikten anhyormuş. Sistemi benimkinden çok

daha karmaşık."

"Henüz güvenlikten tam olarak geçmedik. Onları göremezsin, ama

dört tane bekçi var."

Yol, mısır, kaba yonca ve buğday tarlaları arasında dolambaçlı bir

şekilde devam ediyordu. Arabanın önüne aniden büyük bir barikat çıktı-

ğında, bir üzüm bağının içinden geçiyorlardı. Kelly bu engeli biliyordu ve

yavaşlamaya başlamıştı. Durduğu anda, otomatik tüfekli bir adam geniş

bir ağaç gövdesinin arkasından çıktı, eğildi ve dikkatle arabanın içine

baktı.

"Sizi görmek çok güzel, Bayan Egan."

"Merhaba Gus. Küçük kızın na^ıl?"

"Onu banyo suyuyla birlikte dışarı attık.".

"Ne kadar akıllıca." Başıyla, ilerideki sık ağaçlar arasında zorlukla

seçilen bir evi işaret etti. "Josh burada mı?"

Bekçi, "Evet, efendim," diye cevap verdi. "Bay Thomas, babanız öl-

düğünden beri araziden ayrılmadı. Gerçekten çok üzgünüm. Çok iyi bir

insandı."

"Sağ ol, Gus."

"İyi günler." Bekçi neredeyse konuşmasını bitirmeden, ağacın gövde-

si arkasında yok oldu.

Valhalla'nın Yükselişi

271

pitt, Kelly'ye soran gözlerle baktı. "Bebeği banyo suyuyla dışarı at-

akla ilgili o konuşma da neydi?"

ICelly gülümseyerek, "Bir şifre," diye açıkladı. "Eğer küçük kızı yerine

tücük oğlunu sorsaydım, o zaman rehin alındığımı anlayacak ve diğer üç

öbetçîyi harekete geçirmeden önce seni vuracaktı."

"Sen burada mı büyüdün?"

Kelly güldü. "Tanrı'ya şükür ki, hayır. Ben küçük bir kızken, güvenli-

ğe gerek yoktu. Annem, ben on yaşımdayken öldü ve babam uzun çalış-

ma saatleri ve işine bağlılığı yüzünden benim şehre taşınıp, teyzemle bir-

likte yaşamamın daha iyi olacağını düşündü. Böylece ben de New York

kaldırımlarında büyüdüm."

Kelly arabayı, verandasında yüksek sütunlar olan iki katlı, büyük ko-

loni evinin önündeki daire şeklindeki araba yoluna park etti. Pitt araba-

dan çıktı ve üzerine Vikinglerin resimlerinin kazındığı ikiz kapıya doğru

basamakları çıkan Kelly'yi izledi.

"Anlamı nedir?"

"Bilmece gibi bir şey değil. Babam Vikinglerin tarihini araştırmayı

severdi. İşinin dışındaki tutkularından biriydi." Elinde bir anahtar tutu-

yordu, ama kapı zilini çaldı. "İçeri girebilirdim, ama Josh'a haber versem

daha iyi olur."

Otuz saniye içinde, altmışlarının başında kel bir adam kapıyı açtı.

Üzerinde çizgili bir gömlekle yelek vardı ve papyon takıyordu. Kalan saç-

ları griydi, duru mavi gözleri daima düşüncelere dalan biri olduğunu gös-

teriyordu. Uzun, yuvarlak ve sürekli alkol almaktan kızarmış burnunun

altında düzgünce kesilmiş gri bir bıyığı vardı.

Kelly'ye bakarak sevinçle gülümsedi, öne doğru çıktı ve onu kolları-

nın arasına aldı. "Kelly, seni görmek ne kadar güzel." Sonra Kelly'yi bı-

raktı ve yüzünde kederli bir ifade belirdi. "Elmore için çok üzgünüm.

Onu ölürken görmek korkunç bir şey olmalı."

Kelly alçak sesle, "Sağ ol, Josh," dedi. "Senin için ne kadar büyük bir

şok olduğunu biliyorum."

272

Clive Cussler

"Onun öleceğini asla tahmin etmezdim, bu şekilde değil. En b ?

korkum, onların babana öldürücü bir zarar vermeleriydi."

Pitt, Thomas'a onların kim olduğunu sormayı aklına not etti Pr

uzattı ve Kelly onları tanıştırırken uzatılan eli sıktı. Kavrama şekli, pjtt>.

hoşlandığı kadar sıkı değildi. Ama Thomas nazik birine benziyordu.

"Sizinle tanıştığıma memnun oldum. Kelly, bana telefonda sizin hak

lanızda çok şey anlattı. Onun hayatını kurtardığınız için size iki kez teşek-

kür ederim."

"Dr. Egan'a da yardım edemediğim için çok üzgünüm."

Thomas'ın yüzü üzüntülü bir ifade aldı ve ellerini Kelly'nin omuzla-

rına koydu. "Ve Mary. Ne harika bir kadındı. Neden biri onu öldürmek

istesin ki?"

Kelly acıyla, "Mary ikimiz için de büyük bir kayıp," dedi.

Pitt konuyu ölümden uzaklaştırmak için, "Kelly bana babasıyla çok

yatan olduğunuzu söyledi," dedi.

Thomas eliyle içeriyi işaret etti. "Evet, evet, Elmore ve ben kırk yıl-

dan uzun zamandır ara sıra birlikte çalışıyorduk. Tanıdığım en zeki

adamdı. Einstein ve Tesla'yla yarışabilirdi. Mary da parlak biriydi. Eğer

uçmayı bu kadar sevmeseydi, mükemmel bir bilim adamı olabilirdi."

Thomas, onları Viktorya tarzı mobilyalarla döşenmiş konforlu salo-

na götürdü ve birer bardak şarap teklif, etti. Birkaç dakika içinde elinde

bir şişe Chardonnay ve üç bardakla geri döndü. "Kelly'yi kendi evinde

ağırlarken kendimi garip hissediyorum."

Kelly, "Evle ilgili bir karar vermem biraz zaman alacak," dedi. "Bu

arada, kendini evinde farz et." Bardağını kaldırdı. "Şerefe."

Pitt konuşurken bardağın içindeki şaraba baktı. "Bay Thomas, Dr.

Egan öldüğünde ne üzerinde çalıştığını bana anlatır mısınız?"

Thomas, Kelly'ye baktı ve Kelly başını salladı. "Büyük projesi, güçlü

ve sağlam bir manyetohidrodinamik motorun tasarlanması ve geliştiril-

mesiydi." Durdu ve Pitt'in gözlerinin içine baktı. "Kelly bana NUMA'da

deniz mühendisi olduğunuzu söyledi."

Valhalla'nın Yükselişi

273

npvet bu doğru." Pitt, Thomas'm bir şey gizlediğinden şüpheleniyor-

"O zaman Kelly size, yarattığı ve yapımında başında bulunduğu mo-

volcu gemisine takıldığı için Dr.Egan'ın Emerald Dolphin'm ilk se-

Trinde gemide olduğunu söylemiştir."

"Kelly bana bunu anlattı. Ama bilmek istediğim, Dr.Egan'ın katkısı-

ne olduğu. Manyetohidrodinamik motorlar, yirmi yıldır test ediliyor-

, Japonlar, aynı itici güç prensiplerini kullanarak bir gemi yapmışlardı."

»Doğru, ama randımanlı değildi. Gemi yavaştı ve ticari açıdan asla

terli olamadı. Elmore şaşılacak bir şekilde, gemi itici gücü alanında

devrim yaratacak çok başarılı bir güç kaynağı yarattı. Motorları, nerdeyse

sıfırdan başlayarak iki yıldan biraz uzun bir sürede tasarladı. Tek başına

çalıştığını göz önünde bulundurursanız, insanı hayrete düşüren bir

başarı.

Araştırma ve geliştirmenin normalde on yıldan uzun sürmesi gerekirdi,

ama beş aydan kısa bir süre içinde çalışan bir model yaptı. Elmore'un de-

ney aletleri herhangi bir MHD teknolojisinden çok daha üstündü. Kendi

kendilerine yetiyorlardı."

Kelly, "Dirk'e, suyu pervaneler aracılığıyla pompalayan enerji kayna-

ğını yaratan motorların, deniz suyunu yakıt kaynağı olarak nasıl kullana-

bildiklerini açıkladım," dedi.

Thomas, "Devrim yaratacak bir fikir olmasına rağmen, ilk motorlar

düzgün çalışmadı ve aşırı derecedeki yüksek sürtünme oranından dolayı

yandı. Bu sorunu çözmek için Elmore'la birlikte çalıştım. Birlikte, aşırı ısı

ve sürtünmeye dayanacak yeni bir yakıt formülü bulduk. Bu da, sonsuza

kada» bozulmadan çalışacak motorların önünü açtı," diye devam etti.

Pitt, "Böylece ikiniz birlikte bir süper yakıt geliştirdiniz," dedi.

"Evet, böyle diyebilirsiniz."

"İç yakımlı motorlarda kullanıldığında bunun avantajı ne olacaktı?"

Thomas tabii bir şekilde, "Teorik olarak, bir araba motorunu üç mil-

yon iki yüz bin kilometre ya da tamir gerektirmezse daha fazla kullanabi-

lirsiniz," diye cevap verdi. "Dayanıklı dizel motorlar randımanlı bir şekil-

de belki on altı milyon kilometre çalışabilirler. Özellikle uçak motorları

F:18

274

Clive Cussler

daha uzun bir süre ve daha az bakımla faydalanabilirler. Çatallı kald

dan, toprak kazıcıya kadar her endüstriyel araç için de aynı şey geçer]-"

Pitt, "Tekne ve gemi itici gücü tertibatlarından bahsetmeye gerev u-

le yok," diye ekledi.

Thomas, "Enerji için yeni bir teknoloji geliştirilene kadar, Elmore

benim espri olsun diye Kaygan 66 adını taktığımız formülümüz, moto

yağıyla çalışan her tür mekanik güç kaynağı için muazzam sonuçlar yara

tacak."

"Rafine etmek ve üretmek ne kadar pahalı?"

"Galonunun normal motor yağından üç sent pahalı olduğunu söyle-

sem inanır miydin?"

"Petrol şirketlerinin buluşunuzdan pek memnun kalacaklarını zan-

netmiyorum. Yirmi yıl içinde milyarlar hatta trilyonlarca dolar kaybede-

bilirler. Tabii, formülünüzü satın alıp, kendileri pazarlamazlarsa."

Thomas yavaşça başını salladı. Kararlı bir tavırla, "Asla olmaz. El-

more bir kuruş kazanmak niyetinde değildi. Kayıtsız şartsız, bütün dünya-

ya ücretsiz sunacaktı," dedi.

"Anlattıklarınıza bakılırsa, formülün yarısı sizinmiş. Siz de kamu ya-

rarına bağışlamayı kabul etmiş miydiniz?"

Thomas alçak sesle güldü. "Ben altmış beş yaşındayım, Bay Pitt. Şe-

ker hastasıyım, akut arteritim ve hemokromatosis denilen demir fazlalığı

hastalığım var. Üstelik hem pankreas hem de karaciğer kanseriyim. Beş

yıl daha yaşarsam şanslıyım. Bir milyar dolarla ne yapacağım?"

Kelly ümitsizce, "Josh, bundan hiç..." dedi.

Thomas uzandı ve Kelly'nin elini okşadı. "Babanın bile haberi yoktu.

Şimdiye kadar herkesten saklamıştım, artık önemi yok." Thomas durak-

sadı ve şarap şişesini aldı. "Biraz daha şarap, Bay Pitt?"

"Biraz sonra, teşekkürler."

"Kelly?"

"Evet, lütfen. Bana anlattıklarından sonra biraz cesarete ihtiyacım

var."

Valhalla'nın Yükselişi

275

pitt "Gördüğüm kadarıyla ciddi bir güvenlik sistemi kurmuşsunuz,"

dedi-

Itıomas, "Evet, Elmore ve ben birçok kez tehdit edildik. Bir hırsız

boratuvanmıza girmeye çalıştığında, bacağımdan yaralandım," diye

açıkladı-

"Biri formülünüzü mü çalmaya çalıştı?"

"Biri değil, endüstriyel bir holding."

"Hangisi olduğunu biliyor musunuz?"

"Elmore ve beni, yirmi beş yılımızı onlara adadıktan sonra kapı dışa-

rı eden şirket."

"İkiniz de mi kovuldunuz?"

Kelly, "O zamanlar, babam ve Josh yağ formülünü geliştirmeye çalı-

şıyorlardı," diye cevap verdi. "Şirketin yöneticileri hemen Süper Kaygan'ı

üretmek ve muazzam kârlarla satmakla ilgili planlar yapmaya başladılar."

Thomas, "Elmore ve ben bunu kabul etmedik," dedi. "Bunun, sadece

mali durumu iyi olan insanlara satılamayacak kadar kamu yararına ge-

rekli olduğuna karar verdik. Yöneticiler, aptalca, diğer kimyager ve mü-

hendislerinin bunu üretebilecek yeterli bilgileri olduğunu düşündüler ve

eğer deneyi kendi başımıza tamamlamaya çalışırsak bizi dava etmekle

tehdit ederek, işten kovulma kâğıtlarımızı verdiler. Bedensel zarar ve

ölüm de gizli tehditlerdi. Ama biz yine de devam ettik."

Pitt, "Sizi öldürmeye çalışıp, formülünüzü çalmak isteyenin eski şir-

ketiniz olduğunu mu düşünüyorsunuz?" diye sordu.

Thomas, Pitt cevabı biliyormuş gibi, "Başka kimin çalışmamızdan ha-

beri vardı ki?" dedi. "Başka kimin bir sebebi vardı ve kim bundan faydala-

nabilirdi? Formülümüzün çözümünü bulamadıkları zaman, programlan

berbat oldu. Sonra da bizim peşimize düştüler."

"Onlar kim?"

"Cerberus Şirketi."

Pitt beyninden vurulmuşa döndü. "Cerberus Şirketi," diye tekrar etti.

Thomas, "Biliyor musun?" diye sordu.

276

Clive Cussler

"Emerald 'Dolphin'm yanışıyla bağlantıları olduğunu gösteren v

„ • " Kanıt

var.

Thomas şaşırmış görünmedi. Hemen, "Onlardan başkasına kond

mazdım zaten," dedi. "Şirketi yöneten ve sahibi olan adam, çıkarlarım v

rumak için hiçbir şeyden çekinmez, bu bir yolcu gemisini içindeki erkek

kadın ve çocuklarla birlikte yakmak anlamına gelse bile."

"Düşmanın olmasını istemeyeceğin birine benziyor. Ya hissedarlar')

Ne türlü gizli işler döndüğünü bilmiyorlar mı?"

"Yatırımları karşılığında ceplerini müthiş kârlarla doldurduktan son-

ra neden umursasınlar? Ayrıca, çok az söz haklan var. İmparatorluğun

başındaki adam Curtis Merlin Zale, hisselerin yüzde sekseninin sahibi."

"Dev bir Amerikan şirketinin, şirket kârı için cinayet işlemesi kor-

kunç bir şey."

"Tahmin ettiğinizden çok daha fazlası oluyor, Bay Pitt. Size, Cerbe-

rus Şirketi'yle bağlantısı olan ve her nasılsa ortadan kaybolan veya kaza

olduğu iddia edilen şekillerde ölü bulunan adamların isimlerini verebili-

rim. Bazıları da sözüm ona intihar etmişler."

"Hükümetin, işledikleri suçları araştırmaması ne kadar garip."

"Cerberus'un her devlet dairesinde ve federal teşkilatta adamları

var. Onlar için casusluk yapıp, önemli bilgiler aktaracak ikinci dereceden

bir memura milyonlarca dolar ödemek sorun değil. Cerberus adına ken-

disinden istenilenleri yapan her politikacı, emekli olduğunda offshore bir

banka hesabında serveti olan, zengin bir adam olacaktır." Thomas kendi-

sine bir bardak şarap daha koymak için ara verdi. "Ve içlerinden birinin,

eğer adam yerine konmadığını hisseder ya da birden dürüst olmak ister-

se, onları ihbar edeceğini zannederek kendinizi kandırmayın. Cerbe-

rus'un, kirli çamaşırlarının göz önüne çıkmasını engelleyen bir programı

var. İhbarcının ailesi bedensel zararla tehdit edilebilir ve bu da kız ya da

erkek çocuklarının masum bir kaza gibi görünen kol ya da bacak kırıkla-

rıyla kanıtlanacaktır. Eğer bu da muhbiri susturmazsa, intihar süsü verile-

rek öldürülür. Veya kalabalık bir ortamda, farkında olmadan vücuduna

şırınga edilen ölümcül bir hastalığa yenik düşerek ölebilir. Gazetelerin ya

Valhalla'nın Yükselişi

277

televizyon kanallarının başındakilerin, Cerberus yöneticileriyle görüş-

•kten sonra kaç tane medya araştırmasını iptal ettiklerini bilseniz şaşı-

rdınız. Onları ofisinden dışarı atan bir tanesi, kızı güya soyguncular ra-

fından fena halde dövülmüş bulunduğunda, pes etti. İnanın bana, Bay

pitt. Bunlar iyi insanlar değiller."

"Kirli işlerini yaptırmak için kimleri kiralıyorlar?"

"Viperlar adındaki gizli bir organizasyonu. Emirleri, şahsen Zale'den

alıyorlar. Bunu biliyorum, çünkü Elmore'a, Viperlardaki eski bir arkada-

şı, onun ve benim cinayet listesinde olduğumuzu gizlice söylemiş."

"Eski arkadaşa ne oldu?"

Thomas sonuç zaten belliymiş gibi hiç düşünmeden, "Ortadan kay-

boldu," dedi.

Pitt'in aklına aniden bir şey geldi. "Cerberus'un kuyruğu, Ölüler Ül-

kesi bekçisi."

Thomas şaşırarak Pitt'e baktı. "Üç başlı köpeği biliyorsun."

"Şirket logosu. Köpeğin kuyruğunun ucu, bir yılan kafası."

Thomas, "Şirketin bir ikonası haline geldi," dedi.

Pitt, "Şirket çalışanlarının durumu nasıl?" diye sordu.

"İşe başladıkları ilk günden itibaren, mezhep üyeleri gibi beyinleri yı-

kanıyor. Şirket, haftada dört gün çalışma saati, büyük yıl sonu ikramiyele-

ri gibi diğer şirketlerden çok daha fazla imkân sunmaya özen gösteriyor.

Neredeyse köle yapılmışlar, ama bunun farkında değiller."

"Cerberus'un sendikalarla sorunu yok mu?"

"Sendikalar, Cerberus'ta asla birlik kuramadılar. Eğer sendika me-

murları başvuruda bulunursa, sendikalaşmak isteyen kişiye çabucak, ko-

vulmayacağı, ama biraz önce söylediğim gibi hatırı sayılır ikramiyelerini

ve ücret dışı sağlanan imkânlarını kaybedeceği haberi gider. Eski bir çalı-

şan öldüğünde ya da emekli olduğunda, işi genellikle çocuklarına geçer,

şirket altyapısına girmek bu kadar zordur. İlişkiler, tepedekilerden en alt-

taki odacılara kadar, kilise cemaatindeki gibidir. Şirkete tapınma, bir din

haline gelmiştir. Çalışanlarının gözünde Cerberus yanlış hiçbir şey yap-

maz."

278

Clive Cussler

"Siz ve Dr. Egan şirketten ayrıldıktan sonra nasıl bu kadar uzun s

hayatta kalabildiniz?"

"Şirket operasyonlarını yöneten adam, yakıt formülünü ve Elm

re'un manyetohidrodinamik motor tasarımlarını kendisine uygun bir z

manda çalmayı planladığı için bizi rahat bıraktı."

"Ama neden Dr.Egan'm motorlarının tamamlanmasını ve Emerald

Dolphin'e yerleştirilmesini beklediler?"

Thomas, "Böylece gemiyi yok edip, suçu da motorlara atabilecekler-

di," diye cevap verdi. "Eğer motorların güvenirlik itibarını zedelerlerse

bu alıcıların hevesini kıracak ve böylece onlar da patentleri yok pahasına

kapacaklardı."

"Ama yangın motor dairesinde başlamadı."

Thomas şaşkınlık içinde, "Bundan haberim yoktu," dedi. "Eğer söyle-

diğiniz doğruysa, tek tahminim, gemiyi yakma operasyonunun bir şekilde

ters gittiği ve planladığı gibi yürümediği. Ama bu sadece bir tahmin."

Pitt ona katılarak, "Belki de iyi bir tahmin," dedi. "Mürettebatın yan-

gının başladığını söylediği küçük kilisede kasten yangın çıkaran aletler

bulduk. Büyük ihtimalle, sonuncusu geminin kilisesinde tutuşana kadar

motor dairesinden başlayıp, üst güvertelere doğru sırayla patlamaları için

ayarlanmışlar. Ama dediğiniz gibi, bir şey ters gitmiş."

Pitt söylemedi, ama felaketten MHD motorlarını suçlu çıkaramama-

nın, resmi bir soruşturmadan önce geminin batırılmasının nedenlerinden

biri olduğunu anladı.

»

Thomas sesini alçaktı. Pitt, onu güçlükle duyuyordu. "Golden Mar-

lin'ûz de aynı suçu işlememeleri için dua ediyorum."

"Sualtı yolculuk gemisi gibi tasarlanan lüks yeni denizaltı mı?"

"Evet, ilk seferine iki gün sonra başlıyor."

Kelly, "Neden endişeleniyorsun?" diye sordu.

Thomas ona baktı. "Bilmiyor musun?"

Pitt, "Neyi bilmiyor mu?" diye sordu.

"Golden Marlin'in sahibi Blue Seas Yolculuk Şirketi. Elmore ve be-

nim geliştirdiğimiz motorlar ona da yerleştirilmişti."

Valhalla'nın Yükselişi

279

28

Pitt hemen Amiral Sandecker'e haber verdi, o da Pitt'i Gene Taylor

Havaalanından alması için bir NUMA jeti gönderdi. Kelly dönüş yolun-

da arabayı daha da hızlı kullandı ve jet inmeden birkaç dakika önce or-

daydı. Kelly yardımcı olabileceği konusunda ısrar etti ve Pitt'in karşı çı-

kışları onu uçağa binip, Washington'a kadar ona eşlik etmekten alıkoya-

madı.

Uçak Langley Field'de piste indiğinde, Giordino ve Rudi Gunn asfalt

pistte bekliyordu. Onlar biner binmez, uçak tekrar havalandı ve güneye

Florida, Fort Lauderdale'e ve Blue Seas Yolculuk Şirketi'nin merkez bina-

sına doğru uçtu. Gunn, ulaşım için bir Lincoln araba ayarlamıştı ve jet in-

dikten birkaç dakika sonra, Giordino'nun kullandığı arabayla limana doğru

ilerliyorlardı.

Blue Seas Binası, şirketin yolcu gemilerinin havuza çekildiği adada

kıyının iki yüz yetmiş üç metre üzerinde yükseliyordu. Dış tasarımı koca-

man bir yelkenli tekne şeklindeydi. Dış asansörler, gökyüzünde gemi di-

reği gibi yükselen büyük bir şafta yerleştirilmişti. Çoğu cam olan binanın

geri kalan kısmı dev bir yelken gibi kavisliydi. Cam duvarlar maviydi, or-

tada saatte iki yüz kırk kilometre esen rüzgârlara dayanabilecek esnek

280

Clive Cussler

beyaz bir maddeden yapılmış bir duvar vardı. Binanın ilk kırk katınd

yahat şirketinin ofisleri vardı, üstteki elli katta ise firmanın gemile •

binmeden önce yolcuların kalması için bir otel bulunuyordu.

Giordino, büyük binanın bulunduğu adaya giden suyun altındaki r

nele girdi. Bir vale arabayı aldı ve dış asansörlerden birine bindiler 0f

ve otel katlarının ortasındaki iki yüz on üç metre yüksekliğindeki atri

umun altında bulunan üçüncü kattaki lobiye çıktılar. Blue Seas Seyahat

Şirketi yönetim kurulunun sekreteri onları bekliyordu, kırkıncı kattaki

ofise çıkan özel yönetici asansörüne kadar onlara eşlik etti. Seyahat şir-

ketinin başkanı Warren Lasch, onları karşılamak için masasından kalktı.

Rudi Gunn tanıştırmaları yaptı ve herkes bir sandalyeye oturdu.

"Evet." Saçları kırlaşmaya başlamış, uzun boylu Lasch, üniversitede

futbol oynamış birine benziyordu. Koyu kahverengi gözleriyle, manzara

kaydeden panoramik bir kamera gibi sırayla Pitt, Kelly, Giordino ve

Gunn'a dikkatle baktı. "Neler oluyor? Amiral Sandecker telefonda Gol-

den Marlin'in yolculuğunu iptal etmemiz konusunda son derece kararlı

görünüyordu."

Gunn, "Geminin, Emerald Dolphin'le aynı kaderi paylaşacağından

korkuyoruz," diye cevap verdi.

Lasch endişeli bir ifadeyle, "Bunun sadece bir kaza olduğunu söyle-

yen raporu yeni okudum," dedi. "İkinci bir facianın olabilmesi bana im-

kânsız geliyor."

Pitt sandalyesinde hafifçe öne doğru eğildi. "Bayım, NUMA'nın yan-

gının kasten çıkarıldığını ve yedeğe alınırken geminin batması için patla-

yıcıların kullanıldığını açıkça gösteren kesin kanıtlar bulduğuna sizi te-

min ederim."

"Bunu ilk kez duyuyorum." Lasch'in sesindeki öfke belli oluyordu.

"Sigorta şirketleri, bana ya da şirket yöneticilerine yangının kasten çıka-

rıldığını bildirmediler. Bize tek söylenen, yangın söndürme sistemlerinin

bir şekilde çalışmadığı. Tabii ki, Blue Seas sistemleri imal eden şirketlere

dava açacak."

Valhalla'mn Yükselişi

281

»Yangın sistemlerinin kasten bozulduğu kesin olarak kanıtlanırsa, bu

bir sorun olabilir."

"geni bu masala inandıramazsınız."

pitt, "İnanın bana bu bir masal değil," dedi.

"Birinin Emerald Dolphin'i yok etmek ve binlerce yolcuyu öldürmek

için ne gibi bir sebebi olabilir?"

Giordino, "Sebebin, Dr. Egan'm yeni manyetohidrodinamik motor-

larını yok etmek olduğuna inanıyoruz," diye açıkladı.

Şaşırmış görünen Lasch, "Neden biri yüzyılın en büyük gemi itici gü-

cü teknolojisini yok etmek istesin?" diye sordu.

"Rekabeti ortadan kaldırmak için."

"Açıkçası baylar..." Kelly'ye bakarak başını salladı ve gülümsedi. "Ve

bayanlar, hikâyeniz bana tam anlamıyla uydurmasyon gibi geliyor."

Gunn, "Keşke çok daha ayrıntılı bir şekilde açıklayabilseydik, ama

FBI ve CIA kararlarım halka açıklayana kadar elimiz kolumuz bağlı," de-

di.

Lasch aptal biri değildi. "O zaman NUMA resmi bir soruşturma yap-

maya yetkili değil."

Gunn, "Dürüstçe, hayır," diye cevap verdi.

"Umarım bu kadar saçma bir spekülasyonu halka duyurmazsınız."

Pitt, "Amiral Sandecker, teşkilatlar tarafından yapılan soruşturma

sonuçlanana kadar hiçbir resmi raporun açıklanmaması gerektiği konu-

sunda hemfikir," dedi. "Ayrıca, haber medyasının, gemileri yok eden ve

yolcuları öldüren terörist hikayeleriyle olayı duygusallaştırmaya başlama-

larının deniz yolculuğu endüstrisine zarar vereceğini düşünüyor."

Lasch, "Buna tüm kalbimle katılıyorum," dedi. "Ama Golden Mar-

liri'm. yolculuğu neden engelleniyor? Neden diğer yüz yolculuk gemisi de-

ğil? Eğer Emerald Dolphin'in batışı terörist bir eylemse, tüm dünyadaki

diğer seyahat şirketleri neden uyarılmıyor?" Lasch ellerini kaldırdı. "Gol-

den Marlin'in ilk seferini ertelemeye beni ikna edemezsiniz. İlk sualtı yol-

cu gemisi olarak, lüks gemi yolculuğunda yeni bir çağ başlatacak. İnsan-

lar rezervasyonlarım iki yıl önceden yaptırdılar. Yerlerini ayırtan dört yüz

282

Clive Cussler

yolcuyu hayal kırıklığına uğratamam. Birçoğu geldiler bile ve otelde k

yorlar. Üzgünüm. Golden Marlin programlandığı gibi yarın yola çıkacak «*

Pitt, "Madem ki sizi aksine ikna edemiyoruz, o zaman yolculuk sı

sında güvenliği arttırıp, gemideki bütün teçhizat ve sistemleri kontr

edecek deniz müfettişleri görevlendirebilir miyiz?" dedi.

Lasch sırıtarak, "Tekne," diye sözünü kesti. "Denizaltına tekne de

nir."

Kelly, "Bu, lüks bir yolcu gemisi değil mi?" diye sordu.

"Su yüzeyinde olduğunda evet, ama bu tekne suyun altında yolculuk

etmesi için yapıldı."

Gunn, "Ekstra güvenlik ve teftiş ekibini kabul edecek misiniz?" diye

ısrar etti.

Lasch nazikçe, "Evet, kesinlikle," dedi.

Pitt'in istekleri henüz bitmemişti. "Ayrıca, su hattının altında tekne

kısmım kontrol edecek bir dalış ekibi istiyorum."

Lasch tersçe başını salladı. "Dalgıçları ben ayarlayabilirim. Hem ge-

minin, hem de binanın sualtı bakım ve onarım personeli var."

Gunn, "İşbirliğiniz için teşekkürler," dedi.

"Önlemlerin gereksiz olduğuna inansam da, Emerald Dolphin traje-

disinin bir tekrarını istemiyorum. Eğer Londra Deniz Sigorta Şirketi ol-

masaydı, Blue Seas kesinlikle iflas ekmişti."

"Eğer bir itirazınız yoksa, Giordino ve ben de katılmak isterdik," de-

di.

Kelly, "Beni de hesaba katın," dedi. "Babamın emeğinde hakkım var."

Lasch sandalyesinden kalktı. "Bence bir sorun yok. Düşünce farklı-

lıklarımıza rağmen, kamaralarınızı ayarlamaktan memnuniyet duyaca-

ğım. Bütün kamaralar ayırtıldı, ama gelmeyen birkaç kişi olabilir. Eğer

olmazsa, mürettebat kısmında bir şeyler ayarlayabileceğimizden eminim.

Tekne, yarın sabah saat yedide otelin önündeki rıhtımda olacak. O za-

man tekneye binebilirsiniz."

Valhalla'nın Yükselişi

283

Gunn, Lasch'in elini sıktı. "Teşekkürler, Bay Lasch. Umarım sizi boş

korkutmamışızdır, ama Amiral Sandecker olası bir tehlikeden ha-

berdar olmanız gerektiğini düşündü."

"Tamamen katılıyorum. Lütfen, amirale ilgisi için minnettar olduğu-

u söyleyin, ama ben ciddi hiçbir sorun görmüyorum. Golden Marlin

kapsamlı denemelerden geçti, Dr. Egan'm motorları ve teknenin bütün

aCj] durum sistemleri gayet güzel çalışıyor."

Pitt, "Teşekkürler, Bay Lasch. Sizi yeni gelişmelerden haberdar ede-

ceğiz," dedi.

Lasch'in ofisinden çıktıktan sonra asansörle aşağıya inerlerken, Gi-

ordino içini çekti. "Evet, en azından denedik."

Gunn, "Ben hiç şaşırmadım," dedi. "Emerald Dolphin faciası yüzün-

den ipin ucunda sallanıyorlar. Golden Marlin'm. yolculuğunu ertelemek

kesinlikle şirketin kapanmasına sebep olurdu. Lasch ve yöneticilerinin,

gemiyi ilk seferine göndermek ve olaysız bir yolculuk dilemekten başka

bir seçenekleri yok."

Gunn, Washington'a uçmak için havaalanına döndükten sonra War-

ren Lasch'in özel sekreteri gece otelde kalmaları için Pitt, Giordino ve

Kelly'ye oda ayarladı. Pitt yerleşir yerleşmez, Sandecker'i aradı.

Pitt, "Lasch'i yolculuğu ertelemesi için ikna edemedik," diye açıkladı.

Sandecker içini çekerek, "Başarabileceğinizi düşünmüştüm," dedi.

"Al ve ben, Kelly'yle beraber teknede yolculuk edeceğiz."

"Lasch'den izin aldınız mı?"

"İtiraz etmeden kabul etti."

Pitt telefonda, amiralin masasının üzerindeki kâğıtları karıştığını du-

yabiliyordu. Sandecker, "Sana birtakım haberlerim var. FBI, hayatta ka-

lan yolcuların verdiği tariflerden, Emerald Dolphin yangınının arkasında-

ki adamın kimliğini saptadığını düşünüyor."

"Kim?"

"Tam bir baş belası. Gerçek adı Omo Kanai. Los Angeles doğumlu.

On sekiz yaşında beş sayfalık bir suç dosyası varmış, saldırı suçundan

kaç-

284

Clive Cussler

°rgani-

mak için orduya yazılmış. Subay olup, son derece gizli bir askeri

zasyon olan CEASE'a tayin olana kadar kendini geliştirmiş."

"Adlarını hiç duymadım."

Sandecker, "Yaptıkları işleri düşünürsek, hükümette pek az kişi d

muş," dedi. "CEASE'in açılımı, Seçici Eleme için Gizli Elit Eylem."

Pitt, "Hâlâ hiçbir şey ifade etmiyor," dedi.

"Amerikan vatandaşlarını tehdit edebilecek eylemlerini gerçekleşti

meden önce başlangıçta, terörist liderleri öldürmek ve terörizmle müca

dele etmek için kurulmuş. On yıl önce, başkanları projeleri kesmiş ve da-

ğılmaları emrini vermiş, ama görünüşe göre, bu pek iyi bir fikir değilmiş

Siyasi ve gizli cinayetlerde son derece eğitimli olan Yüzbaşı Omo Kanai

on iki adamıyla birlikte istifa etmiş ve ticari bir suikast birliği kurmuş."

"Bir Cinayet Şirketi."

"Aynen. Adam öldürme için kiralanıyorlar. Son iki yıldır, politikacı-

lardan, şirket yöneticilerine ve ünlü kişilere kadar bir liste dolusu faili

meçhul cinayet var. Mafya liderlerini bile vurmuşlar."

Pitt, "Haklarında soruşturma açılmadı mı?" diye sordu.

"FBI'ın elinde dosyalar var, ama bu herifler gerçekten iyi. Arkaların-

da bu işlere karıştıklarını gösteren hiçbir delil bırakmıyorlar. Ajanlar, Ka-

nai ve cinayet çetesine hâlâ müdahale edemedikleri için sıkıntı içindeler.

Gelecekteki ekonomik savaşların, ölüm mangasına yol açmasından kor-

kuyorlar."

"Cinayet ve kargaşa, ekonomistlerin aklına en son gelecek şey olma-

lı."

Sandecker, "Kulağa iğrenç gelse de, etrafta güç ve monopol elde et-'

mek için hiçbir şeyden çekinmeyecek birkaç şirket yöneticisi var."

"Bu da bizi Cerberus'a getiriyor."

Sandecker kısaca, "Doğru," dedi. "Kanai sadece Emerald Dolphin

yangınının ve gemi yedeğe alınırken tekne kısmını havaya uçuran patla-

manın arkasındaki adam değil, aynı zamanda bir gemi görevlisi kılığına

girip, yangın kontrol sistemlerini sabote eden kişi olduğu da gittikçe daha

belli oluyor."

Valhalla'nın Yükselişi

? 285

Pitt şüpheyle, "Bir adam bütün bunları tek başına yapmış olamaz,"

"Kanai her zaman tek başına çalışmaz. Bu yüzden, Golden Marlin'de

saniye tetikte olmanız için seni ve Al'i uyarıyorum."

»Evet, herhangi bir şüpheli davranışta, gözünüz mürettebatın üzerin-

de olsun."

"Gözünüz Ome Kanai'nin üzerinde olursa daha iyi olur."

pitt hayretle, "Beni şaşırtıyorsun," dedi.

"Egosu çok yüksek. Böyle bir işi astlarına bırakmayacaktır. Gösteriyi

kendi başına yapacağından emin olabilirsin."

"Neye benzediği hakkında bir fikrin var mı?"

"Bunu bilmen lazım. Onunla tanışan sensin."

Tanışmak mı? Nerede?"

"Biraz önce New York polis dedektiflerinden öğrendim. Omo Kanai,

sizi düşürmeye çalışan eski uçağın pilotuymuş."

286

Clive Cussler

29

Golden Marlin şimdiye kadar yapılmış hiçbir yolcu gemisine benze-

miyordu. Gezinti güvertesi, kamara balkonu, duman ya da egzoz bacası

yoktu. Yuvarlak üst yapısı, daire şeklindeki geniş lombozlarla çevriliydi.

Tek göze çarpan şekil, köprü ve kontrol odasının yerleştirildiği pruvanın

üzerindeki yuvarlak, kubbe gibi yapıydı, kıç taraftaki yüksek salma omur-

ganın içindeyse, sabit görüş lombozlarıyla çevrili zengin bir lobi ve ku-

marhane bulunuyordu.

Yüz yirmi metrelik uzunluğu ve on iki metrelik genişliğiyle, denizlerde

yolculuk eden birçok küçük lüks yolcu gemisiyle aynı sınıftandı.

Denizaltın-

daki turistik gezintiler, şimdiye kadar, derinlik ve uzaklık sınırlaması olan

küçük denizaltlanyla yapılmıştı. Golden Marlin deniz yolculuğunun tarihini

değiştirmek üzereydi. Dr. Egan'ın tasarladığı kendi kendini besleyen mo-

torlarıyla, yemek ve malzeme için limana yaklaşmadan, Karayip

Denizi'nde

iki hafta boyunca üç yüz metre derinlikte yolculuk yapabilirdi.

Okyanus yolculuğu, halkın boş vakit faaliyetlerine aşırı düşkünlüğü-

nü karşılayarak ve harcanabilir gelirin büyük bir kısmını cebe atan eko-

nomisiyle, üç milyon dolarlık uluslararası seyahat ve turizm pazarının

Valhalla'nın Yükselişi

287

ibi büyüyen bir parçası haline gelmişti. Şimdi, sualtı yolculuğu-

111311 flm bir denizaltı yolcu gemisiyle alabildiğine açılmak üzereydi.

nUl1 \c İİV sabahın erken saatinde rıhtımda eşsiz tekneye bakarken,

"Çok

d;' diye bağırdı.

fiordino güneş yükselirken geminin üst yapısından yansıyan parıltı

"nden güneş gözlüklerini takarken, "Biraz fazla parlak," diye söylendi.

pjtt titanyum tekne kısmının armuzsuz şeklini incelerken sessizdi. Eski

ilerin aksine, plakalar ve perçinler belli olmuyordu. Turistik büyük de-

zaltı bir deniz teknolojisi harikasıydı. Bir kaptan gemiden inmek için kul-

lanılan merdivenden yanlarına yaklaştığında, Pitt hayranlıkla işçiliği

seyre-

diyordu.

"Özür dilerim, siz NUMA'dan mısınız?"

Giordino, "Evet," diye cevap verdi.

"Ben Paul Conrad, geminin birinci kaptanıyım. Bay Lasch, ilk seferi-

mizde bize katılacağınızı Kaptan Baldwin'e bildirdi. Bagajınız var mı?"

Geminin içini görmeye can atan Kelly, "Sadece elimizdekiler," dedi.

Conrad kibarca, "Bayan Egan, siz bir kamarada kalacaksınız," dedi.

"Bay Pitt ve Bay Giordino, mürettebat kısmındaki bir kabini paylaşmak

zorunda kalacaklar."

Giordino ciddi bir yüz ifadesiyle, "Tiyatrodaki revü kızlarının yanın-

da mı?" diye sordu.'

Conrad gülerek, "Bu kadar şanslı değilsiniz," dedi. "Lütfen beni izle-

yin."

Pitt, "Bir dakika içinde size katılacağım," dedi. Geri döndü ve suya

doğru inen bir merdivenin yanma gitti. Islak dalış kıyafetleri içindeki bir

adam ve bir kadın, merdivenden aşağı inip, suya girmeden önce dalış

aletlerini kontrol ediyorlardı. "Teknenin altını inceleyecek takım siz misi-

niz?"

Zayıf, yakışıklı adam ona baktı ve gülümsedi. "Evet, bu doğru."

"Benim adım Dirk Pitt. Yardımınızı isteyen kişi benim."

"Frank Martin."

"Bayan?"

288

Clive Cussler

"Eşim Caroline. Tatlım, bu NUMA'dan Dirk Pitt. Bu is iom

*s 'v'n ona j

şekkür edebiliriz."

Islak dalış kıyafetini çok güzel dolduran, hoş bir sarışın, "Sizini

nıştığıma memnun oldum,"dedi.

Pitt onun güçlü kavrayışına şaşırarak, elini sıktı. "Usta bir dalgı

duğunuza eminim."

"On beş yıldır dalıyorum."

Martin gururla, "Bir erkek kadar iyi dalabilir," dedi.

Caroline, "Bize tam olarak ne aradığımızı söyleyebilir misiniz?" <%

sordu.

Pitt, "Konuyu saklamanın bir anlamı yok," diye cevap verdi. "Tekne

kısmına takılmış bir nesne arayacaksınız, özellikle de patlayıcı bir alet."

Martin etkilenmiş görünmüyordu. "Bir tane bulursak?"

"Bir tane bulursanız, başkalarını da bulacaksınız. Onlara dokunma-

yın. Onları çıkarmaları için bir sualtı imha takımı ayarlayacağız."

"Kime haber vereceğiz?"

"Geminin kaptanına. Buradan sonrası onun sorumluluğu."

Martin, "Sizinle tanıştığıma memnun oldum," dedi.

Caroline çekici bir gülümsemeyle, "Ben de," dedi.

Pitt samimiyetle, "İyi şanslar," dedi. "Bir şey bulamazsanız, çok mutlu

olacağım."

Geminin merdivenlerine ulaştığında, Martinler suya girmişti ve Gol-

den Marlin'in tekne kısmının altına dalıyorlardı.

Geminin birinci kaptanı, Kelly'yi, güneş banyosu yapılan etrafı cam-

la çevrili lüks bir solaryumdan geçirdi ve üzerinde tropikal balık şekilleri

olan camdan bir asansörle, Manta Güvertesi'nde bulunan konforlu bir

kamaraya çıkardı. Sonra, Pitt ve Giordino'yu, yolcu güvertelerinin altında

mürettebata ayrılan bölümdeki küçük bir kabine götürdü.

Pitt, "Müsait olur olmaz, Kaptan Baldwin'le tanışmak istiyorum," dedi.

"Kaptan, sizi yarım saat içinde görevlilerin yemek odasında kahvaltı- •

ya bekliyor. Geminin kaptanları ve dün gece geç saatte gelen teftiş ekibi

de orada olacak."

Valhalla'nın Yükselişi

289

ptt resmi bir ses tonuyla, "Bayan Egan'ın da katılmasını istiyorum,"

<*e /-onrad huzursuz oldu, ama hemen toparlandı. "Bayanın toplantıya

iması için Kaptan Baldvvin'den izin isteyeceğim."

Pitt tersçe, "Bu tekne, onun dâhi babası sayesinde var olduğuna gö-

katılmasının son derece uygun olduğunu düşünüyorum," dedi.

Conrad aceleyle, "Kabul edeceğinden eminim," dedi ve kapıyı kapa-

opj kabinden çıktı.

Giordino dağınık ve dolaba benzeyen kabinde etrafına bakınırken,

»Burada hoş karşılanmadığımızı hissediyorum," dedi.

Pitt, "Öyle ya da değil, geminin ve yolcularının güvenliğini sağlamak

zorundayız," dedi. Spor çantasının içinden portatif bir telsiz çıkardı ve

Giordino'ya verdi. "Bir şey bulursan, benimle temasa geç. Bende aynısını

yapacağım."

"Nerden başlıyoruz?"

"Eğer bu teknenin ve içindeki herkesin dibi boylamasını isteseydin,

sen nerden başlardın?"

Giordino birkaç saniye düşündü. "Emerald Dolphin'âe, çıkardığım

yangın yanıma kâr kalsaydı, aynı oyunu tekrar deneyebilirdim. Ama, yay-

gara ve kargaşa çıkmadan gemiyi dibe göndermek isteseydim ya tekne

kısmını ya da safra tankını havaya uçururdum."

"Ben de aynı şekilde düşünüyorum. Sen bu senaryoyla başla ve gemi-

de patlayıcı ara."

"Sen ne arayacaksın?"

Pitt gülümsedi, ama bu keyiften değildi. "Ben fitili ateşleyecek adamı

arayacağım."

Eğer Pitt, Golden Marlin'm kaptanının işbirliği yapacak uyumlu biri

olduğunu düşündüyse, yanıhyordu. Kaptan Morris Baldvvin, asla bildiği

yoldan sapmayan bir adamdı. Gemiyi sıkı bir şekilde yönetiyordu ve dı-

şardan gelenlerin gemisine binip, sabit iş programını altüst etmelerini is-

temiyordu. Onun tek evi, hizmet ettiği gemiydi. Eğer bir karısı olsaydı, ki

F:19

290

Clive Cussler

yoktu ya da bir evi, bunu da zaman kaybı olarak görüyordu, kabul™,

*u>U2 bir

istiridye olurdu.

Asla gülmeyen kırmızı yüzünde sert bir ifade vardı. Kısık ve ağır

kapaklarının altından, koyu ceviz rengi boncuk gibi gözlerle dik dik bat

yordu. Sadece, yele gibi görkemli gri saçları ona bilgili bir kişi havası ve

yordu. Omuzları, Giordino'nunkiler kadar genişti, ama beli en az yirrn

beş santim daha kalındı. Yemek odasındaki masasının üzerine ritmik b'

şekilde parmaklarıyla vurdu ve gözünü bile kırpmadan ona bakan Pitt"

dik dik süzdü.

"Bu geminin tehlikede olduğunu mu söylüyorsunuz?"

Pitt, "Öyle diyorum," dedi. "Amiral Sandecker ve FBI ve CIA'den

yüksek rütbeli birçok memur da öyle diyor."

Koltuğunun kol koyma yerini parmaklarının oynak yerleriyle temiz-

lerken, "Saçmalık," dedi. "Gemilerimizden birinin felakete uğraması, bu-

nun tekrar edeceği anlamına gelmiyor. Bu tekne çok güvenli. Her santi-

metresini kontrol ettim. Kahretsin, yapımını bile denetledim." Sinirli bir

şekilde masanın etrafındaki Pitt, Giordino ve gemiyi yapan şirket tarafın-

dan gönderilen teftiş ekibindeki dört adama baktı. "Ne yapmanız gereki-

yorsa, yapın. Ama yolculuk sırasında teknenin işlerine burnunuzu sokma-

manız konusunda hepinizi uyarıyorum, yoksa yemin ederim, yönetimden

alacağım ihtarı düşünmeden sizi ilk limanda indiririm."

En az Baldwin kadar sevimsiz bir adam olan Rand O'Malley, alaya

bir ifadeyle gülümsedi. "Teftiş ekibinin başı olarak, yolunuza çıkmayaca-

ğımıza sizi temin ederim, kaptan. Ama, güvenlik sistemlerinde bir sorun

bulacak olursak, sizden işbirliği yapmanızı bekliyorum."

Baldvvin, "İstediğiniz her şeyi araştırın," diye söylendi. "Bu gemiyi

tehlikeye atacak hiçbir şey bulamayacağınızdan eminim."

Pitt, "Tekne kısmının altını araştıran dalgıçlardan bir rapor alana ka-

dar beklemenizi tavsiye ederim," dedi.

Baldvvin, "Beklemek için bir sebep göremiyorum," diye onu tersledi.

"Tekne kısmına takılmış yabancı nesneler bulabilirler.."

Valhalla'mn Yükselişi

291

Raldvvin ilgisizce, "Bu gerçek hayat, Bay Pitt. Televizyondaki fantezi

bir hikâye değil."

Neredeyse yarım dakika kadar tam manasıyla sessizlik hâkim oldu.

ra Pitt aya8a halktı, kollarını uzattı ve elleriyle masaya dayandı, du-

yarı soğuk bir gülümsemeyle ayrılmıştı, bakışları Baldwin'in gözlerini

deliy°rdu-

Giordino tüm bu işaretleri biliyordu, işte geliyordu. Giordino keyif-

le eski sağlam Dirk, diye düşündü. Küstah pisliği adamakıllı haşla.

Pitt ciddiyetle, "Teknenizin karşı karşıya olduğu tehlike hakkında

hiçbir fikrinizin olmadığı belli oluyor," dedi. "Bu masada, yangının Eme-

rald Dolphin'e verdiği korkunç zarara şahit olan tek kişi benim. Ölen yüz-

lerce erkek, kadın ve çocuk gördüm, bazıları acı içinde canlı canlı yandı-

lar, bazıları biz onlara ulaşamadan boğuldular. Denizin dibi, yenilmez ve

afetlere karşı bağışıklı olduklarını düşünen kaptanların gemileriyle dol-

du. Titanic, Lusitania, Morro Castle, hepsinin kaptanları alametleri ve

tehlike işaretlerini görmezden geldiler ve bedelini ağır ödediler. Sıra, yıl-

dırım hızıyla bu tekneye ve içindekilere geldiğinde Kaptan Baldvvin, siz

ve mürettebatınızın herhangi bir tepki vermeye fırsatı bile olamayacak.

Kriz, asla şüphelenmediğiniz bir taraftan çok kuvvetli bir şekilde aniden

vuracak. Ve sonra, çok geç olacak. Golden Marlin ve içindeki herkes öle-

cek ve ölümleri sizin elinizden olacak."

Pitt doğrulmak için ara verdi. "Biz konuşurken, geminizi yok etmeye

kararlı kişiler, kaptanlarınızdan, mürettebatınızdan ya da belki yolcular-

dan biri gibi davranıp, kuşkusuz gemiye yerleşti bile. Konuyu anlıyor mu-

sunuz, Kaptan Baldwin? Anlıyor musunuz?"

Garip bir şekilde, Kaptan Baldwin kızmadı. Yüz ifadesinde, hiçbir

duygu yoktu. Sonra gergin bir şekilde, "Açıklamalarınız için teşekkür

ederim, Bay Pitt. Sözlerinizi dikkate alacağım," dedi. Sonra ayağa kalktı

ve kapıya doğru yürüdü. "Teşekkürler, baylar. Tam olarak otuz yedi daki-

ka sonra yola çıkıyoruz."

Pitt, Giordino ve O'Malley dışında herkes odadan çıkar çıkmaz, Gi-

ordino sandalyesinde arkasına yaslandı ve saygısızca ayaklarını toplantı

292

Clive Cussler

masasının üzerine koydu. Baldwin'i taklit ederek, "Tam olarak, ot

dakika sonra yola çıkıyoruz," dedi. "Titiz bir ihtiyar kurt, değil mi?"

O'Malley, "Gübre ve betondan yapılmış," diye ileri sürdü.

Pitt ve Giordino, aniden adama karşı bir sevgi duydular. "Um

bizi Kaptan Baldvvin'den daha fazla ciddiye almışsınızdır."

O'Malley otuz iki dişini göstererek, sırıttı. "Eğer haklıysanız ki K

öyle olduğunuzu düşünüyorum, insanlığın açgözlülüğünü gösteren h

müsriflik budalalığında ölmeyeceğim."

Pitt eğlenerek, "Anladığım kadarıyla gemiden fazla hoşlanmamızı

nız," dedi.

O'Malley kızgınlıkla, "Abartılı," dedi. "Masraf ve planlamanın çoğu

mühendislik sistemlerinden çok saray gibi dekora harcandı. Denemeler

başarılı oldu ya da olmadı, aşağı inip, geri çıkamazsa hiç şaşırmam."

Giordino, "Nedense bunları gemi inşaatında uzman olan birinden

duymaktan nefret ediyorum," diye mırıldandı.

Pitt kollarını göğsünde kavuşturdu. "Facianın insan eliyle yaratılaca-

ğından endişe duyuyorum."

O'Malley ona baktı. "Bir delinin bu teknenin batması için kaç yere

patlayıcı yerleştirebileceğini biliyor musunuz?"

"Tekne derindeyse, tekne kısmının herhangi bir yerindeki kopukluk,

işini görecektir."

"Orası ve safra tankında bir delik."

»

Pitt, "Teknenin plan ve ayrıntılarını incelemeye vaktim olmadı, sade-

ce dün akşam biraz bakabildim," dedi. "Ama, tahliye için bir sualtı sistemi

olmalı."

O'Malley, "Var," diye cevap verdi. "Hem de iyi bir tane. Yolcular, tah-

lisiye sandalları yerine elli kişi taşıyabilen önceden ayrılmış mini tahlisiye

denizaltılarına giriyorlar. Sonra giriş kapısı kapanıyor ve mühürleniyor.

Ay-

nı anda dış kapılar açılıyor, tahliye sistemine bir hava akımı gönderiliyor

ve

mini tahlisiye denizaltılar, gemiden ayrılıyor ve yüzeye doğru çıkıyor.

Bana

inanın, sistem çok etkili. Biliyorum, çünkü projeye danışmanlık yaptım."

Valhalla'nın Yükselişi

293

»Tahliye sistemini işlemez hale getirmek isteseydiniz, bunu nasıl ya-

nardıniz •'

"Ho§ bir düşünce değil."

»Bütün rezillikleri düşünmek zorundayız."

O'Malley başını kaşıdı. "İzleyeceğim yol, hava tahliye sisteminde bir

^za yaratmak olurdu."

pitt, "Siz ve ekibiniz, sistemler kurcalanmış mı diye dikkatlice kon-

trol ederseniz minnettar olurum," dedi.

O'Malley yarı kapalı gözlerle ona baktı. "Eğer hayatım buna bağlıy-

sa, yarım yamalak iş yapmam."

Giordino elinin tırnaklarını inceledi. "Umarım, konuşulanlar gerçek

değildir."

Palamarlar, sancak pervaneleri harekete geçmeden ve tekne rıhtım-

dan yan yan ayrılmaya başlamadan saniyeler önce, iskele tayfaları

tarafın-

dan iskele babalarından kaldırılmış ve Golden Marlin'de makaraya sarıl-

mıştı. Binden fazla insan, ilk sualtı yolcu gemisinin ilk seferini izlemek

için rıhtıma gelmişti. Florida valisi, diğer memurlar ve ünlü isimler, kür-

süde sıradan konuşmalar yaptılar. Florida Üniversitesi bandosu, denizci

melodilerinden oluşan bir potpuri çaldı, onları Karayip ksilofon ve tram-

pet bandosu izledi. Gemi, iskeleden yavaş yavaş ayrılmaya başladığında,

her iki bando ve geminin orkestrası birlikte geleneksel bir sefer şarkısı

olan, "Tekrar Buluşana Kadar"ı çaldılar. Yolcular ve kıyıdaki insanlar el

sallayarak bağırırken, serpantin ve konfetiler fırlatılıyordu. Görüntü çok

etkileyiciydi. Pitt, birçok kadının gözyaşlarını sildiğini gördüğünde, çok

Şaşırdı. Kelly bile, iyi yolculuklar havasına kendini kaptırmıştı.

Pitt, dalgıçları etrafta göremedi. Köprüdeki Kaptan Baldwin'e yaptı-

ğı çağrılar cevaplanmadı ve geri dönmedi. Son derece huzursuz oldu,

ama gemiyi durdurmasının imkânı yoktu.

Yolculardan, Birinci Kaptan Paul Conrad'm denizaltı yolcu gemisinin

'Şleyişi ve tahliye sistemi hakkında bilgi vereceği tiyatro salonunda

toplan-

maları istendiğinde, gemi hâlâ boğazdaydı ve Florida'dan mavi-yeşil açık

294

Clive Cussler

denize doğru ilerliyordu. Kelly önlerde bir yere, Pitt ise arkaya oturd

mide altı tane zenci aile vardı, ama adamlardan hiçbiri Omo Kanai\ !

ye bgn

zemiyordu. Konuşma bittikten sonra, bir dizi gonk çaldı ve yolcular t hr ?

ye mini denizaltılara doğru yöneldiler.

Pitt ve Kelly, geminin muhasebecisine yolcuların isimleriyle oda

maralarını karşılaştırmakta yardım ederlerken, Giordino patlayıcı ve h

sar görmüş teçhizat arayan teftiş ekibiyle birlikte çalıştı. Araştırma yav

ilerledi. Öğle yemeği vakti geldiğinde, yolcu listesinin yarısına bile geıe

memiş ve mürettebat listesine geçememişlerdi.

Kelly bezgin bir halde, "Gemide olduğundan şüphe etmeye başla-

dım," dedi.

Pitt geminin fotoğrafçısının yolcular gemiye binerken çektiği resim-

leri incelerken, "Ya öyle ya da kaçak olarak bindi," dedi. Bir fotoğrafı kal-

dırıp ışığa tuttu ve resimdekinin hatlarını inceledi. Sonra, Kelly'ye uzattı.

"Tanıdık geliyor mu?"

Kelly fotoğrafa birkaç saniye baktı, ismi okudu ve sonra gülümsedi.

"Büyük bir benzerlik var. Tek sorun, bu Bay Jonathan Ford'un beyaz

olma-

sı."

Pitt omuz silkti. "Biliyorum. Pekâlâ, resim tahtasına devam."

Öğleden sonra saat dörtte, geminin bütün hoparlörlerinden, "Deniz-

le, Güzel Denizle" şarkısı duyuldu. Bu, teknenin dalmak üzere olduğu:

nun işaretiydi. Yolcuların hepsi, lombozların önünde sandalye kapmak

için koşuşturdular. Tekne, suyun altında yavaşça kaymaya başladığında,

belirgin bir titreşim hissedilmedi ya da hızda bir azalma olmadı. Tekne

hızla kaybolan bir kabarcık girdabında alçalırken, parlak güneş ve gökyü-

zü koyu mavi bir sıvı boşluğa dönüşürken, deniz yükseliyor gibi görünü-

yordu.

Manyetohidrodinamik motorlar, titremeden sessizce çalıştı. Lom-

bozların arkasında ilerleyen su olmasaydı, yolcular hareketi hissetmeye-

ceklerdi. Hava temizleyicileri, karbondioksiti dışarı attı ve teknenin için-

deki havayı tazeledi.

Valhalla'nın Yükselişi

295

.. ,erj görülecek çok az şey olmasına rağmen, yolcular görmeye

oldukları dünyanın altındaki farklı dünyayı seyretmeye daldılar.

kın

^" ra krallıklarına izinsiz giren büyük tekneye fazla ilgi göstermeyen

r görünmeye başladı. Parlak mor, sarı ve kırmızı renklerdeki tropi-

ba'balıklar, lombozların önünden yüzerek geçtiler. Tuzlu su canlıları,

i suda yaşayan akrabalarından çok daha göz kamaştırıcıydılar. Deniz-

li daha derine indiğinde, yok oldular.

Alt dudakları çıkık ve cansız gözleriyle yemek arayan bir barakuda

rüsü, gümüş pırıltı sürülmüş gibi ışık saçan uzun zarif vücutlarıyla, tek-

nin yanında tembelce yüzdü. Teknenin hızına ayak uydurarak, zorlan-

madan yüzüyorlardı. Sonra, bir anda ok gibi fırladılar ve yok oldular.

Teknenin sol tarafındaki yolcular, Mola Mola diye bilinen büyük gü-

neş balığını ilgiyle izlediler. Geniş oval vücudunda turuncu-beyaz metalik

parlaklıklar vardı ve yaklaşık iki ton ağırlığındaydı. Boylamasına gelişme-

miş gibi görünen bir vücudu ve büyük yüzgeçleri olan garip görünüşlü bir

balıktı. Büyük kuyruğu, kafasının tam arkasındaydı. Derinliklerin cana

yakın devi, teknenin gerisinde kaldı.

Şirket tarafından gemiye getirtilmiş deniz biyologları, balıklan ta-

nımlıyor, özelliklerini, davranış ve göç ediş tarzlarını açıklıyorlardı. Gü-

neş balığını, boylan bir buçuk metreden uzun olmayan bir çift küçük çe-

kiç balığı izledi. Yolcular gözyuvaları başının yanındaki çıkıntıların ucun-

da olan bu balıklara hayret ettiler. Köpekbalıkları meraklıydılar ve tek

gözleriyle diğer taraftaki garip yaratıklara bakarak, lombozların yanında

yüzdüler. Biraz sonra, diğer balıklar gibi büyük davetsiz misafirden sıkıl-

dılar, kuyruklarını zarifçe salladılar ve ince vücutlarını karanlığa doğru

sürdüler.

Bütün lombozların yanma denizaltının derinliğini gösteren dijital sa-

yaçlar yerleştirilmişti. Birinci Kaptan Conrad, hoparlörden yüz seksen

metre derinlikte olduklarını ve dibe yaklaştıklarını anons etti. Okyanuslar

yükselmeden önce içinde mercanlar bulunan, şimdiyse eski kabuklar,

kum tabakası ve lav kayalarıyla kaplı olan deniz yatağı, yavaş yavaş

tekne-

nin altında görünmeye başlarken, yolcular hep birlikte lombozlara daha

296

Clive Cussler

da yaklaştılar ve aşağı doğru dikkatle baktılar. Parlak renkler, \nXTa,

sanlarla birlikte bu derinlikte kaybolduğu için deniz tabanı yeşil-kgu

arası bir renk aldı. Dipte yaşayan çok sayıdaki balık, yavanlığı süsj

Yolcular, altmış metreden fazla görüş imkânı olan bu yabancı dünv

hayretle seyrettiler.

Kaptan Baldwin köprü ve kontrol odası vazifesi gören ilerideki kuh

bede, bölgedeki herhangi bir beklenmedik değişim için gözlerini dört

açarak, Golden Marlin'i okyanus tabanının on beş metre üzerinde dikkat-

le yönetiyordu. Radar ve yan tarafları tarayan sonar, yarım mil ilerideki

ve yanlardaki derinliği gösteriyordu, bu da operatörlere aniden ortaya çı-

kan bir kaya karşısında rota değiştirmek ve yükselmek için bol bol zaman

tanıyordu. On günlük rota, büyük bir dikkatle planlanmıştı. Özel olarak

kiralanmış bir denizbilimi aygıtı, deniz tabanını incelemiş ve seferin de-

rinliklerini işaretlemişti. Şimdi tekne, önceden belirlenmiş rotayı bilgisa-

yarları vasıtasıyla izliyordu.

Denizaltı, teknenin mimarları tarafından belirlenen limitten altı yüz

metre derin olan, dokuz yüz metre derinliğindeki bir çukurun üzerinde

hızla yükselirken, deniz tabam çekildi. Haberleşme subayı ona yaklaşıp

bir mesaj uzattığında, Baldwin dümeni üçüncü kaptanına verdi. Mesajı

okuyunca yüzü şüpheli bir ifade aldı.

Dışarıdaki manzaraya büyülenmiş bir halde bakan bir denizciye,

"Bay Pitt'i bul ve onu köprüye gönder," diye emretti.

Pitt ve Kelly'nin sualtı manzarasının keyfini çıkarmaya vakitleri ol-

mamıştı. Muhasebecinin ofisinde, hâlâ mürettebatın personel kayıtlarını

inceliyorlardı. Pitt, kaptanın onu görmek istediğini öğrendiğinde, Kelly'y'

orada bıraktı ve köprüye yürüdü. Kapıdan içeri girer girmez, Baldwin

mesajı ona uzattı.

"Bundan ne anlıyorsunuz?" diye sordu.

Pitt mesajı yüksek sesle okudu. "Geminizin altını incelemek için tu-

tulan dalgıçların cesetleri, suyun altında iskele kazıklarına bağlı bulun-

muştur. Yapılan ilk inceleme, her ikisinin de bilinmeyen bir ya da birkaç

Valhalla'nın Yükselişi

297

? ? tarafından sırtlarından bıçaklanarak öldürüldüğünü ve bıçak ağzının

lerini deldiğini göstermektedir. Cevabınızı bekliyorum."

Mesaj, Fort Lauderdale Polis Teşkilatı'ndan Dedektif Yüzbaşı Del

Örter tarafından gönderilmişti.

pitt, Frank ve Carolin Martin'i bilmeden ölüme gönderen kişinin

kendisi olduğunu düşünerek, vicdan azabı duydu.

Sertçe, "Derinliğimiz nedir?" diye sordu.

İrkilen Baldwin, "Derinlik?" diye tekrarladı. "Kıta sahanlığını geçtik

ve çok derindeyiz." Pencerelerin üzerine yerleştirilmiş derinlik ölçeri işa-

ret etti. "Kendin bak. Karinanın altında derinlik yedi yüz yirmi metre."

Pitt tersçe, "Derhal geri dön," diye emretti. "Çok geç olmadan sığ su-

ya gir."

Baldwin'in yüzü sertleşti. "Sen neden bahsediyorsun?"

"Dalgıçlar tekne kısmında patlayıcı buldukları için öldürüldü. Size

sormuyorum, kaptan. Bu teknedeki herkesin hayatı için, geri dönün ve

çok geç olmadan sığ bir suya girin."

Baldwin, "Ya yapmazsam?" diye meydan okudu.

Pitt'in yeşil gözleri, Arktik Denizi gibi soğuklaştı ve buz kıracağı gibi

Baldvvin'i delip geçti. Konuştuğunda, sanki içindeki şeytan konuşuyordu.

"O zaman, yemin ederim ki, insanlık adına seni öldürür ve geminin ku-

mandasını ele alırım."

Baldwin zıpkınla vurulmuş gibi birdenbire geri çekildi. Yavaş yavaş

kendine geldi ve dudakları gergin bir gülümsemeyle yayıldı. Arkasını

döndü ve gözleri otomobil tekerleği kadar açılmış, şok olmuş dümenciye

baktı. "Rotayı ters çevir ve tam yol ilerle." Sonra, "Bu sizi memnun ediyor

mu, Bay Pitt?" diye sordu.

"Uyan alarmını çalmanızı ve yolcuları mini tahlisiye denizaltılarma

göndermenizi öneriyorum."

Baldwin başıyla onayladı. "Olmuş bilin." Sonra, birinci kaptana dön-

dü ve, "Safra tankını boşalt. Bir kez deniz düzeyine çıktık mı, hızımızı iki

katına çıkarabiliriz," diye emretti.

298

Clive Cussler

Gerginliği yavaş yavaş azalan Pitt, "Zamanında başarmamız için A

§anSl.

edin, yoksa balıkları izlerken boğulmak ve boğulmak arasında bir

mız olacak," dedi.

Personei

Kelly birinin varlığını hissettiğinde, muhasebecinin ofisinde

kayıtlarını inceliyordu. Başını kaldırdı ve odaya hiç ses çıkarmadan gı

adamı gördü. Üzerine bir golf gömleği ve şort giymişti. Suratında uğursu

bir gülümseme vardı. Biraz önce Pitt'in söz ettiği yolcu olduğunu hemen

fark etti. Adam orada konuşmadan dururken, içini korku sarmaya başla-

yan Kelly onun yüzünü inceledi. "Adınız Jonathan Ford."

"Beni tanıyor musunuz?"

Kelly, "Hayır, pek... sayılmaz," diye kekeledi.

"Tanımalıydınız. Daha önce Emerald Dolphin''de kısaca tanışmıştık."

Kelly'nin kafası karışmıştı. Babası ve onu öldürmeye çalışan zenci

gemi görevlisine oldukça benziyordu, ama karşısında duran bu adam be-

yazdı. "Siz olamazsınız..."

"Ah, ama benim." Gülümsemesi arttı. "Şaşırdığınızı görebiliyorum."

Sustu ve şortunun cebinden bir mendil çıkardı. Bir köşesini dilinin ucuna

dokundurdu ve sonra sol elinin üzerine sürdü. Beyaz boya çıkınca, altın-

daki kahverengi deri göründü.

Kelly sandalyesinden fırladı ve kapıya koşmaya çalıştı, ama adam

onu kollarından yakalayarak duvara dayadı. "Adım Ono Kanai. Bana sizi

de yanımda götürmem emredildi*

Pitt ve Giordino'nun kapıdan içeri gireceklerinden ümidini kesme-

yerek, dehşet içinde tiz bir ses çıkardı. "Nereye götüreceksin?"

"Eve, tabii ki."

Kelly bu cevaptan hiçbir şey anlamadı. Ama, adam garip kokulu bir

sıvıyla nemlenmiş bezi suratına bastırırken, onun gözlerindeki kötülüğün

farkındaydı. Sonra, ayaklarının altında karanlık bir çukur açıldı ve içine

düştü.

Valhalla'nın Yükselişi

299

30

Artık, ölümle yarış yapılıyordu. Pitt tekneye patlayıcıların yerleştiril-

miş olduğundan emindi. Martinler, onları bulmuş, ama Kaptan Baldwin'i

uyaramadan öldürülmüşlerdi. Pitt portatif telsizle Giordino'yu aradı.

"Araştırmayı kesip, müfettişlere haber verebilirsin. Patlayıcılar geminin

içinde değil."

Giordino basitçe mesajı anladığını belirtti ve köprüye doğru koştu.

Rand O'Malley'le birlikte koşarak kapıdan içeri giren Giordino, "Benim

bilmediğim neyi biliyorsun?" diye sordu.

Pitt onlara, "Az önce dalgıçların öldürüldüğü haberini aldık," diye

açıkladı.

Giordino öfkeyle, "Bu her şeyi açıklıyor," diye söylendi.

O'Malley, "Teknenin altını araştıran dalgıçlar mı?" diye sordu.

Pitt başını salladı. "Patlayıcılar, biz derindeyken patlamak üzere

ayarlanmış gibi görünüyor."

Giordino endişeyle derinlik ölçere bakarken alçak sesle, "Yani şu

anda olduğumuz yerde," dedi.

Pitt, dümenciyle birlikte kontrol konsolunun önünde duran Bald-

win'e döndü. "Sığ suya ne zaman ulaşırız?" diye sordu.

Yüzü teknesinin gerçekten tehlikede olduğuna inanmaya başladığını

gösteren gergin bir ifade alan Baldwin, "Yirmi dakika içinde deniz çuku-

300

Clive Cussler

ru sınırından çıkıp, kıta şevine gireceğiz," diye cevap verdi. "Bunda

dakika sonra da, hızımızı yarım mil arttırıp, sığ suya ulaşmamızı saef °n

cak deniz düzeyine ulaşırız."

Geminin ana konsolunun önünde duran denizci aniden ba&rri

"Kaptan, mini tahliyesiye denizaltılarında bir şey oluyor."

Baldvvin ve O'Malley şok içinde konsola baktılar. Tahlisiye denizalt

larmı gösteren on altı ışığın, bir tanesi hariç hepsi kırmızıydı. Baldvvin sn

luk soluğa, "Harekete geçirilmişler," dedi.

O'Malley sertçe, "Kimse binemeden," diye ekledi. "Yolcuları ve mü-

rettebatı tekneden asla çıkaramayacağız."

Tekne kısmının patlayıp, içeriye suyun dolduğunu ve teknenin yedi

yüz yolcu ve mürettebatla birlikte engellenemez bir şekilde uçuruma sü-

rüklendiğini düşünmek korkunçtu, ama akıldan çıkarılamayacak kadar

da gerçekti.

Pitt, mini tahlisiye denizaltılarını harekete geçiren kişinin, büyük ih-

timalle onlardan biriyle gemiyi terk ettiğini biliyordu, bu da patlayıcıların

her an infilak edebileceği anlamına geliyordu. Sonar görüntüleme ciha-

zıyla yan yana duran radar ekranın yanına gitti. Kıta şevi, çok yavaş yük-

seliyordu. Aşağılarında hâlâ yaklaşık üç yüz metrelik su vardı. Golden

Marlin'in tekne kısmı bu derinlikteki su basıncına dayanacak şekilde ya-

pılmıştı, ama kurtuluş umudu hemen hemen hiç yoktu. Bütün gözler de-

rinlik ölçere bakıyor, bütün beyinler saniyeleri sayıyordu.

Deniz yatağı, ıstırap veren bir yavaşlıkla yükseldi. Teknenin deniz dü-

zeyine girmesine sadece otuz metre kalmıştı. Golden Marlin kıta şevi

sınırı-

nı geçip, diple teknenin altı arası yüz seksen metreye ulaştığında, kontrol

odasında herkes rahat bir nefes aldı. Lombozların dışındaki su çok daha

ay-

dınlıktı ve güneş altında parlayan kıpırtılı yüzey görülebiliyordu.

Conrad, "Teknenin altında derinlik yüz elli metreye yükseliyor," diye

bağırdı.

Kelimeler ağzından henüz çıkmıştı ki, tekne korkunç bir şiddetle tit-

redi. Tepki vermeye ve kaçınılmaz felaket üzerinde düşünmeye neredey-

se hiç vakit yoktu. Tekne, tamamen kontrolden çıkarak, döndü. Aç deniz,

sualtı patlayıcılarının neden olduğu iki yarıktan içeri hücum ettiğinde,

teknik bakımdan ileri motorlar durdu.

Valhalla'nm Yükselişi

301

bolden Martin akıntıda sürüklenip, ama aynı zamanda da karşı ko-

az bir şekilde deniz tabanına doğru batarken, hareketsiz kaldı. Ton-

"U su, kontrol odasındakilerin henüz bilmedikleri yerlerden tekne kıs-

dan içeri girdi. Yüzey, aldatıcı bir şekilde sanki bir metrelik ölçü çu-

-uyla dokunulabilecek kadar yakın görünüyordu.

galdvvin hayal görmüyordu. Teknesi batıyordu. Kızgın bir şekilde

kinci kaptanına, "Makine dairesini ara ve çarkçıbaşından hasarı tespit et-

mesini iste," dedi.

Cevap hemen geldi. "Çarkçıbaşı, makine dairesinin su aldığını bildi-

riyor. Bagaj bölmesini de su basmış, ama tekne kısmı hâlâ sağlammış.

ponlpalar, en yüksek kapasite çalışıyormuş. Aynı zamanda, safra tankı

pompa sisteminin tazyikli su yüzünden hasar aldığını ve egzoz boruların-

dan tanklara su sızdırdığını söylüyor. Mürettebat, akışı durdurmaya çalı-

şıyormuş, ama su çok hızlı yükseliyormuş ve makine odasını boşaltmak

zorunda kalabilirlermiş. Üzgünüm efendim, ama çarkçıbaşı tekneyi nor-

mal yüzme hassasiyetinde tutamayacağını söylüyor."

Kontrol konsolunun önünde duran genç bir kaptan, "Aman Tanrım,

batacağız," diye mırıldandı.

Baldwin hemen kendini toparladı. "Çarkçıbaşına aşağıdaki bütün su

geçirmez kapıları kapamasını ve jeneratörleri elinden geldiği kadar uzun

süre dayandırmasını söyle." Sonra, sessiz ve ifadesizce Pitt'e baktı ve,

"Evet, Bay Pitt, sanırım şimdi bana 'size söylemiştim' diyebilirsiniz."

Pitt'in yüz ifadesi sert ve düşünceliydi, bu gemiyi ve yolcularını kur-

tarmak için her olasılığı düşünen bir adamın yüzüydü. Giordino bu ifade-

yi geçmişte pek çok kez görmüştü. Pitt başını yavaşça salladı. "Haklı çık-

maktan zevk almıyorum."

"Dibe yaklaşıyoruz." Birinci Kaptan Conrad'm gözleri radar ve yan

tarayıcı sonarın üzerinden hiç ayrılmamıştı. Kaptan bunu söyler söyle-

mez, Golden Martin yüksek bir gıcırtı ve gümbürtü sesiyle deniz tabanına

Çarptı ve tekne kısmı lombozların arkasındaki görüntüyü yok eden büyük

kahverengi bir bulut çıkararak, kum ve çamur tabakasına oturdu.

Yolcuların, çok trajik bir şey olduğunu anlamaları için olayla ilgili

bir film izlemeleri gerekmiyordu. Yine de, yolcu güvertelerine su girme-

diği ve mürettebatın hiçbiri korkmuş görünmediği için -bu onların bir de-

302

Clive Cussler

nizaltında ilk yolculukları olduğundan hiçbiri ne kadar büyük bir t

içinde bulunduklarının farkında değildi- kimse paniklemedi v

Baldwin, hoparlörden Golden Marlin'in güç kaybetmiş olduğunu am

sa zamanda her şeyin normale döneceğini anons etti. Ama, neredevs K

tün tahliye bölmelerinin boş olduğunu fark eden bazı yolcular ve m- U

tebat bu masala inanmadı. Bazı yolcular şaşkınlıkla etrafta dolandı R

lan lombozların yanında kalıp, çamur ve kum bulutu çöktükten sonra

taya çıkan balıkları izledi. Bazıları lobiye çekilip, artık şirketten olan ick'

lerini ısmarladılar.

Kaptan Baldwin ve subayları, içindeki yedi yüz kişiyle dipte çaresizce

yatan bir denizaltı yolcu gemisini idare etmek hakkında hiçbir fikri olma-

yan kişilerce hazırlanmış, şirket kılavuzundaki acil durum yöntemlerini

incelemeye başladılar. Su geçirmediğinden ve bölme kapılarının kapalı

olduğundan emin olmak için tekne kısma iskandil edilirken, makine da-

iresi mürettebatı makine dairesine ve bagaj bölmesine giren suya yetiş-

mek için pompalan çalıştırdı. Çok şükür ki, gemi itici gücü dışında sis-

temlerin hiçbiri patlamalardan etkilenmemişti.

Baldwin haberleşme odasında serseme dönmüş bir şekilde oturuyor-

du. Büyük bir gayretle, şirket merkezindeki Lasch, Sahil Güvenlik'le ve

elli mil içindeki gemilerle haberleşmeye çalıştı. Acil yardım çağrısı yaptı

ve Golden Marlin'in pozisyonunu bildirdi. Bu işi bitirdikten sonra, arkası-

na yaslandı ve başını ellerinin arasına aldı. Önce, denizlerdeki uzun kari-

yerinin sona ereceğine üzüldü. Sonra, bu şartlar altında kariyerinin ne

kadar önemsiz olduğunu anladı. En başta, yolcularına ve mürettebatına

karşı sorumluydu. Alçak sesle, "Kariyerin canı cehenneme," diye söylen-

di. Ayağa kalktı, köprüden geçerek önce tam bir rapor almak için makine

dairesine gitti, sonra gemide dolaşarak yolcuları büyük bir tehlike içinde

olmadıklarına ikna etmeye çalıştı. Safra tanklarında bir sorun olduğu,

ama onarım çalışmalarının devam ettiği yalanını söyledi.

Pitt, Giordino ve O'Malley hep birlikte, tahliye bölmelerinin olduğu

güverteye indiler. O'Malley, kontrol panellerini açmaya ve sistemi kon-

trol etmeye başladı. Bu büyük İrlandalı adamda güven veren bir şeyler

vardı. İşini iyi biliyordu. Hareketleri boş değildi. Kontrole başladıktan

beş dakikadan az bir süre sonra, açık panellerin önünden çekildi, bir san-

Valhalla'nın Yükselişi

303

turdu ve içini çekti. "Tahliye bölmelerini kim harekete geçirdiy-

vi biliyormuş. Köprüye giden devreleri etkisiz hale getirmiş ve

^ '? ? denizaltılarmı elle çalıştırılan acil durum kumanda cihazlarıyla

t te geçirmiş. Çok şükür, mini denizaltılardan biri tahliye olmamış."

hareGiorcjino, "Ufak bir teselli," diye mırıldandı.

Pitt yenilgiyle başını salladı. "Baştan beri bizden iki adım öndeydiler,

lama konusunda onlara bir A vermek zorundayım."

3 o'Malley, "Onlar kim?"

"Senin, benim sinek öldürdüğümüz kadar kolay çocuk öldüren

adamlar."

"Bu hiç mantıklı değil."

"Aklı başında insanlar için değil."

Giordino, "Hâlâ çocukları yerleştirebileceğimiz bir bölme var," dedi.

Pitt kalan bölmeye bakarak, "Bu emri vermek kaptanın işi," dedi.

»Sorun, içine kaç tane çocuk yerleştirebileceğimiz?"

Bir saat sonra, Sahil Güvenlik kotrası olay yerine ulaştı ve Golden

Marlin'âsn bir telefon hattıyla birlikte fırlatılmış turuncu şamandırayı

kotraya çekerek tekneye haberleşme imkânı sağladı. Baldwin ancak bun-

dan sonra, yolcuların tiyatro salonunda toplanması ve durumun açıklan-

ması emrini verdi. Tehlikeyi mümkün olduğu kadar önemsiz göstermeye

çalıştı ve şirket talimatlarına göre acil durum halinde yüzeye önce çocuk-

ların gönderileceğini belirtti. Söyledikleri hoş karşılanmadı. Sorular yö-

neltildi. İnsanlar öfkeye kapıldılar ve kaptanın öfkeyle korkuyu yok et-

mek için yapabileceği başka bir şey yoktu.

Tahlisiye mini denizaltı doldurulmadan önce, Pitt ve O'Malley, mu-

hasebecinin ofisinde bilgisayarın başına oturdular ve imalatçı firma tara-

fından belirlenen güvenli limitin üzerinde kaç kişi daha alabileceğini ve

yüzeye güvenle çıkabileceğini hesapladılar.

Onlar bu işe dalmışken Giordino, Kelly'yi aramaya çıktı.

O'Malley, "Teknede kaç çocuk var?" diye sordu.

Pitt, muhasebecinin listesine bakarak, hesapladı. "On sekiz yaşın al-

anda elli dört çocuk var."

304

Clive Cussler

"Tahlisiye denizaltıları, ortalama yetmiş iki kilo ağırlığında eli' u-

taşıyabilecek şekilde imal edilmiş, toplam limit üç bin altı yüz kilo R ^

üzerinde bir ağırlıkla yüzeye ulaşamazlar."

"Bu sayıyı yarıya indirebiliriz. Çocuklar ortalama otuz altı kilo

daha az olmalı."

O'Malley, kimlerin hayatının kurtarılacağını tartıştıkları için kend'

garip hissederek, "Bin sekiz yüz kiloya düştüğümüze göre, annelerin h'

kısmı için de yerimiz kalıyor," dedi.

"Ortalama altmış üç kilo olduklarını farz edersek, yaklaşık olarak

yirmi dokuz anne için yerimiz var."

O'Malley, aile ve çocuk sayılarını hesapladı. İyimserlikle, "Gemide

yirmi yedi anne var," dedi. "Allah'a şükür, hepsini çocuklarıyla birlikte

tahliye edebileceğiz."

Pitt, "Aileleri bir arada tutmakla ilgili yeni geleneğe boş vermek zo-

rundayız," dedi. "Erkekler çok fazla ağırlık yapıyor."

O'Malley şiddetle, "Katılıyorum," dedi.

"Hâlâ bir ya da iki kişi için yerimiz var."

"Geri kalan altı yüz on yedi kişiden kura çekmelerini isteyemeyiz."

Pitt, "Hayır," dedi. "Sualtı haberleşme sistemiyle tam olarak anlatıla-

mayan buradaki durum hakkında ayrıntın bilgi verebilecek ikimiz varız.

Birimizin gitmesi gerekiyor," dedi.

O'Malley sertçe, "Ben burada daha gerekliyim," dedi.

Giordino bu sırada döndü. Yüzündeki ifade pek Ihoş değildi. Açık

bir şekilde, "Kelly yok olmuş," dedi. "Bir arama ekibi kurdum, ama onu

bulmadık."

»

Pitt, "Allah kahretsin," diye küfretti. Giordino'yu sorgulamadı ve

Kelly'nin gerçekten de yok olduğundan bir an bile şüphe etmedi. İçgüdü-

leri, bunun doğru olduğunu söylüyordu. Aniden, gözünün önüne bir yol-

cunun fotoğrafı geldi. Bilgisayarda yolcu listesi programına girdi ve Jo-

nathan Ford ismini yazdı.

Ford'un geminin merdivenlerinden, güverteye inerken çekilmiş fo-

toğrafı ekranda belirdi. Sonra Pitt, print tuşuna bastı ve yazıcıdan renkli

görüntü çıkarken bekledi. O'Malley ve Giordino sessizce beklerken Pitt,

uçak savaşından önce uçuş gösterisinde tanıştığı kırmızı Fokker'ın pilotu-

Valhalla'nın Yükselişi

305

özünün önüne getirerek, resimdeki adamla karşılaştırdı. Resmi, ma-

Ů koydu, bir kalem aldı ve adamın yüzünü boyamaya başladı. Bitirdi-

- de midesine bir yumruk yemiş gibi hissetti.

" »Gemideydi ve ben onu elimden kaçırdım."

Tamamen sersemlemiş O'Malley, "Kimden bahsediyorsun?" diye

sordu.

"lsfew York'ta beni bir uçak dolusu çocukla birlikte neredeyse öldü-

ren ve tahlisiye denizaltılarını salarak, dipte çaresizce yatmamızdan so-

rumlu olan adamdan. Korkarım, tahlisiye denzialtılarından biriyle kaçtı

ve Kelly'yi de yanında götürdü."

Giordino, elini Pitt'in omzuna koydu. Pitt'in kendini ne kadar kötü

hissettiğini anlayabiliyordu. Kendisinin de başarısız olduğunu hissediyor-

du ve bu aklından bir türlü çıkmıyordu.

Pitt, Ford'un kamara numarasını aklına not etti ve koridora doğru

koştu, O'Malley ve Giordino onu izlediler. Pitt kadm kamarottan, kama-

ranın anahtarını istemekle zaman kaybedecek bir halde değildi. Geri çe-

kildi ve kapıyı tekmeleyerek açtı. Kadın kamarot odayı düzenlemişti, ama

etrafta hiç eşya yoktu. Pitt şifoniyerin çekmecelerini açtı. Hepsi boştu.

Giordino dolabı açtı ve en üst rafta geride beyaz bir nesne gördü. Uzan-

dı, kalın kâğıt ruloyu çekti ve yatağın üstüne açtı.

O'Malley, "Geminin projeleri," diye mırıldandı. "Bunları nerden bul-

muş?"

Pitt, Kelly'nin gasp edilmesinin, Ford'un görevlerinden biri olduğu-

nu anlayınca, ürperdi. "Aldığı bilgilerle çok iyi destekleniyor. Bütün sis-

temler, teçhizatlar, güverteler, bölmeler ve yapılar hakkında çok ayrıntılı,

bilgi edinmiş."

O'Malley, "Bu da, patlayıcıları nereye yerleştireceğini ve tahlisiye

denizaltılarını elle nasıl harekete geçireceğini nerden bildiğini açıklıyor,"

dedi.

Giordino, "Artık, Sahil Güvenlik'e haber verip, bu adamı ve Kelly'yi

mini denizaltıdan çıkarmak için etrafta dolaşıp duran bir tekne aramala-

rını söylemekten başka yapabileceğimiz bir şey yok," dedi.

Pitt, Ford'un kaçışını ve Kelly'nin kaçırılışını korkunç bir gerçek ola-

rak kabullendiğinde, garip bir yetersizlik ve yararsızlık duygusu hissetti.

F:20

306

Clive Cussler

Kelly'ye yardım etmesi veya onu kurtarması imkânsızdı. KeyifsjZc

sandalyeye çöktü. İçi daha da kötü ürperdi, ama bu seferkinin Keli' tt

bir ilgisi yoktu. Bütün tahliye bölmeleri gitmişti ve yeniden ele geç; - e

yüklenmelerinin imkânı yoktu. Batık yolcu gemisindeki altı yüz küsur v

sinin kurtarılması için küçük bir umut ışığı gördü. Birkaç saniye neşesi? "

oturdu, sonra sessizce ve ümitle bekleyen O'Malley'e baktı ve alçak sesi

"Bu teknenin her köşesini biliyorsun," dedi. Bunu bir soru gibi değil d '

bir gerçek gibi söyledi.

O'Malley, Pitt'in niyetini tam olarak anlamadı ve duraksadı. "Evet

herkes kadar iyi biliyorum."

"Mini tahlisiye denizaltıları dışında başka bir tahliye sistemi var mı?"

"Ne demek istediğini anlamadım."

"Tekneyi inşa eden firma, kurtarma bölmesi için yedek bir hava kili-

di sistemi kurmuş mu?"

"Tekne kısmının üzerindeki kaportadan mı bahsediyorsun?"

"Aynen."

"Evet, bir tane var, ama oksijenimiz bitmeden önce altı yüz kişinin

kurtarılmasının imkânı yok."

Giordino, "Nasıl olur?" diye sordu. 'Biz konuşurken, kurtarma ope-

rasyonu devam ediyor."

"Bilmiyor musunuz?"

Pitt sertçe, "Anlatırsan öğreneceğiz," dedi.

"Golden Marlin yüzeye çıkmadan sualtında dört günden fazla kalabi-

lecek şekilde tasarlanmadı. Bundan sonra, hava hızla nefes alınmayacak

bir hale geliyor."

*

Giordino şaşkınlıkla, "Hava temizleyicilerinin içerideki havayı de-

vamlı tazelediklerini zannediyordum," dedi.

O'Malley başını salladı. "Çok randımanlı çalışıyorlar. Havayı tazele-

mekte birinci sınıf bir iş çıkarıyorlar, ama bir süre sonra kapalı bir atmos-

ferde yedi yüz kişinin çıkardığı karbondioksit, gaz temizleyicileri ve filtre-

lere fazla gelecektir. Sonra da hava arındırması bozulmaya başlayacak-

tır." Ümitsizce omuz silkti. "Su baskını jeneratöre ulaşır ve güç kaybeder-

sek, bütün bu konuştuklarımız geçersiz olacak. O zaman hava temizleyi-

cisi tamamen işlemez hale gelecek."

Valhalla'nın Yükselişi

307

pitt yavaşça, "Şanshysak, dört gün," dedi. "Neredeyse on iki saattir

n altında olduğumuza göre, aslında üç buçuk."

Giordino, "Amerikan Deniz Kuvvetleri'nin bizi kurtarabilecek bir

-n su denizaltı kurtarma aracı var," dedi.

«Evet, ama harekete geçmek, tekneyi ve çalışma ekibini olay yerine

etirmek, sonra da kurtarma yöntemlerini belirlemek en azından dört

pun sürer." O'Malley yavaş yavaş, kelimelerin üzerinde durarak konuştu.

"Onlar* tekneyi aşağı indirip, kaçış bölmesiyle kenetlenene kadar bir avuç

insandan fazlasını kurtarmak için çok geç olacak."

pitt, Giordino'ya döndü. "Al, sen anneler ve çocuklarıyla birlikte yu-

karı çıkmalısın," dedi.

Giordino beş saniye kadar boş boş baktı. Ne demek istediğinin farkı-

na varınca, öfkeyle konuştu. "Bayan Giordino'nun oğlu bir ödlek değil.

Gemiyi kadınların etekleri arkasına saklanarak terk etmeyeceğim."

Pitt, "İnan bana eski dostum, benimle yüzeyden çalışarak, buradaki-

leri kurtarmak için daha çok şey yapabilirsin," diye yalvardı.

Giordino, sen neden gitmiyorsun, demek üzereydi ki vazgeçti ve

Pitt'in söylediklerinin mantıklı olduğunu kabul etti. "Peki, yüzeye ulaştık-

tan sonra ne yapacağım?"

"Burada, havayı temizlemek için açık bir hatta ihtiyacımız var."

"Kurtarma ve batık gemiye kenetlenme metodu gerçekleşene kadar

altı yüz on yedi kişiyi hayatta tutmak için yeterli havayı pompalayabilecek

yüz elli metrelik bir hortumu nereden bulmamı bekliyorsunuz?"

Pitt, aşağı yukarı kırk yıllık eski dostuna baktı ve sırıttı. "Eğer seni iyi

tanıyorsam, mutlaka bir şeyler düşünürsün."

308

Clive Cussler

Sİ

Golden Marlin battıktan sonra, beş saat içinde dört tekne olay yerine

vardı. Sahil Güvenlik kotrası Joseph Ryan, petrol tankeri King Zeus,

Ame-

rikan Deniz Kuvvetleri'nin okyanusta giden römorkörü Orion ve sahil bo-

yunca işleyen nakliye gemisi Compass Rose. Çok geçmeden onlara, kur-

tarma operasyonuna yardım etme isteğinden çok merak yüzünden Miami

ve Fort Lauderdale'den olay yerine gelen bir sürü yelkenli yat ve sürat

teknesi katıldı.

Deniz Kuvvetleri'nin derin su denizaltı kurtarma aracı Mercury, ope-

rasyon ekibi ve ana gemi Alfred Aultman, bir tatbikatın ortasında bulun-

dukları Puerto Rico'dan afet bölgesine doğru ilerliyorlardı. Batık yolcu

gemisinin durumu hakkında Kaptan Baldwin, Sahil Güvenlik teknesi ve

Aultman'm kaptanı arasında mesajlar gidip geliyordu.

Aşağıda, Golden Marlin'de, O'Malley tahliye mekanizmasını onar-

dıktan sonra çocuklar ve anneleri mini tahlisiye denizaltına bindirilmişti.

Babalara, büyükanneler ve büyükbabalar gibi daha yaşlı akrabalara göz-

yaşları içinde veda edildi. Yaşı küçük birkaç çocuk, kapalı bölmeye gir-

diklerinde avazları çıktığı kadar bağırdılar. Onları sakinleştirmek, imkân-

sız olmasa da, çok zordu.

Valhalla'run Yükselişi 309

Cemiden kaçan tek erkek olduğu için hiç olmadığı kadar üzgün gö-

fiiordino, bağıran küçük çocukları ve annelerini susturmaya çalış-

füııefl ^

"Kendimi, Titanik'in tahlisiye sandalına kadın elbisesi giyerek binen

adam gibi hissediyorum."

pitt elini Giordino'nun omzuna koydu. "Yukarıda kurtarma operas-

onıına daha faydalı olacaksın."

Giordino acı içinde, "Bunu asla unutmayacağım," dedi. "Buradan sağ

olarak çıksan iyi olur, duyuyor musun? Eğer bir şeyler ters gider ve başa-

ramazsan..."

pitt, "Başaracağım, ama kurtarma operasyonunu doğru yerde yöne-

ten seninle birlikte," diye ona söz verdi.

Son bir kez el sıkıştılar ve Pitt onu tahlisiye denizaltındaki son boş

koltuğa oturttu. Zor durumdaki bir anne, ağlayan çocuklarından birini

korkuyla çekilen Giordino'nun kucağına verdiğinde, Pitt gülmemek için

kendini zor tuttu. Yaramaz küçük İtalyan, kırık cam parçalarının üzerin-

de oturuyormuş kadar rahatsız görünüyordu. Tahlisiye denizaltısının ka-

pısı tıslayarak kapandığında ve fırlatma düzeni harekete geçirildiğinde

Pitt, daha acıklı bir sahne görmediğini düşünüyordu. Altmış saniye sonra,

fışş diye bir ses duyuldu ve tahlisiye denizaltısı yüzeye doğru yola çıktı,

çok yavaş ilerliyordu, çünkü yüzme hassasiyeti neredeyse limitine kadar

doluydu.

Pitt'in arkasında duran O'Malley, "Sanırım artık yapabileceğimiz tek

şey, beklemek," dedi.

Pitt, "Hayır," dedi. "Hazırlanalım."

"Nerden başlıyoruz?"

"Kaçış bölmesinden."

"Ne bilmek istiyorsun?"

"Kaporta, Deniz Kuvvetleri derin su denizaltı kurtarma aracınmkiyle

uyumlu mu?"

O'Malley başıyla onayladı. "Böyle bir acil durumda kurtarma tekne-

leri ya da çan bölmeleriyle uyumlu olacak şekilde Deniz Kuvvetleri'nin

şartlarına göre tasarlandığını çok iyi biliyorum."

310

Clive Cussler

Pitt kapıya gitmişti bile. "Bana yolu göster. Kendim kontrol **

istiyorum."

O'Malley, onu asansörle yemek salonunun bulunduğu üst güverte

çıkardı, şeflerin sanki yolculuk hiç aksamamış gibi harıl harıl akşam

meği hazırladıkları gemi mutfağından geçirdi. İçinde bulundukları şart]

düşünüldüğünde, görüntü inanılmayacak kadar gerçekdışıydı. Pitt içind

sıralar bulunan küçük bir bölmeye çıkan dar merdiveni tırmanan gemjnjn

mühendisini takip etti. Ortada, bir platforma çıkan basamaklar bulunu-

yordu. Platformun üzerinde, çapı doksan santim olan kaportaya doğru

yükselen tünelin içinde kaybolan bir merdiven vardı. O'Malley tünelin

içine giden merdiveni tırmandı ve kaportayı inceledi. Pitt'e sanki müfettiş

tünelde çok fazla kalmış gibi geldi. Sonunda, aşağı indi ve bitkin bir şekil-

de platforma oturdu.

Pitt'e baktı ve, "Arkadaşırf işini iyi bilen biriymiş," dedi.

"Ne demek istiyorsun?"

"Çerçeve bükülmüş ve kaportanın etrafı sıkışmış. Ancak, dört kilo-

luk bir plastik patlayıcıyla açılabilir."

Pitt gözleriyle tüneli takip etti ve dehşete yakın bir duyguyla, eğril-

miş ve şekli bozulmuş kaçış kaportasına baktı. "O zaman, kurtarma

aracı-

na kaçış yolu yok."

O'Malley, altı yüz on yedi kişinin kurtulma ümidi kalmadığını bile-

rek, "Buradan yok," dedi. Güverteye baktı ve, "Buradan yok. Hiçbir yer-

den yok," diye tekrar etti.

Pitt ve O'Malley kötü haberi köprüdeki Kaptan Baldwin'e ulaştırdı-

lar. Kaptan haberi metanetle karşıladı. "Emin misiniz? Kaçış kaportası

zorlanarak açılamaz mı?"

Pitt, "Kaynak makinesiyle açılabilir, ama o zaman içeri giren suyu

kesmek için hiçbir şekilde kapatamayız. Bu derinlikte basınç, aşağı

yukarı

on yedi atmosfer. Sualtında her on metrede basıncın yaklaşık bir atmos-

fer arttığını düşünürsek, tekne kısmına olan su-basıncı santimetrekare

Valhalla'nın Yükselişi

311

kırk beş kilo. Yolcuların, çağlayan gibi akan suda mücadele ede-

kurtarma aracına geçebilmelerine imkân yok."

Baldwin'in yüz ifadesi pek hoş değildi. Hisleri çok yoğun olmayan

. m kendisinin ve Golden Marlin'de kalanların öleceğine inanamadı,

kurtulma şansımız hiç yok mu?"

pitt cesurca, "Her zaman umut vardır," dedi. "Ama alışmış yöntem-

lerle yok."

Baldwin ifadesizce güverteye bakarken, omuzlarını silkti. "Öyleyse,

artık yapabileceğimiz tek şey, mümkün olduğu kadar uzun hayatta kal-

mak."

Birinci Kaptan Conrad, Pitt'e bir telefon uzattı. "Bay Giordino, yü-

zeyden arıyor."

Pitt ahizeyi kulağına götürdü. "Al?"

Tanıdık ses, "Sahil Güvenlik kotrasındayım," diye cevap verdi.

"Yüzeye yolculuk nasıl geçti?"

"Bir ordu dolusu bağıran çocuklara alışkın değilim. Kulak zarlarım

patladı."

Pitt, "İyi geçti mi?" diye sordu.

"Bütün çocuklar ve anneler sapasağlam. Sahil Güvenlik kotrasından

daha iyi imkânları olan nakliye gemisine bindirildiler. En yakın limana

doğru yola çıktılar. Kadınların, kocalarını geride bırakmaktan hiç mem-

nun olmadıklarını söyleyebilirim. Bana bir çıngıraklı yılandan daha kötü

gözle baktılar."

"Derin su denizaltı kurtarma aracının ne zaman geleceği hakkında

bir şey söylendi mi?"

Giordino, "Otuz altı saat diyorlar," diye cevap verdi. "Sizin orada iş-

ler nasıl?"

"İyi değil. Dostumuz Kanai gemideymiş ve ayrılmadan önce kaçış ka-

portasını iyice sıkıştırmış."

Giordino hemen cevap vermedi. Sonra, "Ne kadar kötü?" diye sordu.

"Sıkışmış. O'Malley, geminin yarısı sualtında kalmadan açılmasının

mümkün olmadığını söylüyor."

312

Clive Cussler

Giordino, Golden Mar/m'dekiler için her şeyin bitmiş olduğun •

namadı. "Kesinlikle emin misin?"

"Tamamen."

Giordino kararlı bir şekilde, "Bu noktada havlu atmayacağız" d'

söz verdi. "Yaeger'i arayıp, Max'in bir çözüm bulmasını isteyeceğim S' ?

oradan çıkarmanın bir yolu olmalı."

Pitt, Giordino'yu saran duyguyu hissedebiliyordu. Şimdilik, orad

kalmasına izin vermenin daha iyi olduğunu düşündü. "Aramaya devam

et, ama ödemeli arama," diye şaka yaptı.

Batık denizaltındaki mürettebatla yolcuların, üzerlerinde patlayan

kasırgadan haberleri yoktu. Gazete ve televizyon haberlerini bir hafta bo-

yunca Emerald Dolphin trajedisi hikayeleriyle yaylım ateşine tuttuktan

sonra, şimdi de Golden Marlin'm batışını ve denizaltında tuzağa düşmüş

yolcuları kurtarmak için zamana karşı yapılan yarışı haber yapmak için

bir deprem dalgası gibi geri dönmüşlerdi. Ünlü isimler ve politikacılar da

olay yerine gelmişlerdi.

Tekneler dolusu kameraman, küçük uçak ve helikopterlerdeki bir

sürü muhabirle birlikte sanki sihirli bir şekilde birden ortaya çıkmışlardı.

Denizaltı yolcu gemisi, deniz tabanına oturduktan sonraki iki gün içinde,

sayıları yüze yaklaşan gemi ve tekne olay yerinde birikti. Zamanla, içinde

itibarlı gazeteciler bulunan tekneler dışında hepsi, Sahil Güvenlik tara-

fından olay yerinden uzaklaştırıldı.

Yolcu gemisindeki yangın, Pasifik Okyanusu'nun uzak bir bölgesin-

de çıkmıştı. Ama bu seferki hikâye farklıydı. Gemi, Florida sahilinden sa-

dece doksan yedi mil ileride batmıştı. Her karesi heyecan vericiydi. Saat-

ler geçip, diptekiler için son yaklaşmaya başladığında, heyecan had

safha-

ya ulaştı. Üçüncü gün, medya sirki son bölüme hazır bir şekilde vitesi en

hızlıya geçirdi.

Batık gemideki herhangi biriyle temas kurabilmek için akla gelebile-

cek her türlü yola başvurdular. Bazıları, şamandıraya bağlı telefon hattı-

na tel bağlamaya çalıştı, ama Sahil Güvenlik hiçbirine izin vermedi. Ge-

Valhalla'nın Yükselişi

313

kalan altı yüz on yedi kişinin hayatını kurtarmak için çılgın gibi çalı-

^ lara rahat vermeleri için medya teknelerinin pruvalarına gerçek ateş

açıldı-

Tahliye kapsülüyle kurtulan eş ve çocuklarla merhametsizce röpor-

lar yapıldı. Muhabirler, Giordino'ya ulaşmaya çalıştılar, ama o, olay

erine gelen NUMA araştırma gemisine geçmişti ve hiçbiriyle görüşmeyi

kabul etmedi. Giordino, Golden Marlin'ı teknenin dışından incelemesi ve

kontrol etmesi için aşağıya Sea Sleuth'm kardeş aracı olan Sea Scout

adındaki bir ROV göndermek için mürettebatla birlikte hemen çalışma-

ya başladı.

Kucağındaki uzaktan kumandayla ROV'u idare ederken, tekne kıs-

mının üzerindeki kaçış kaportasının üzerine geldiğinde, umutsuzluğun

farkına vardı. Monitördeki görüntüler, Pitt'in ona anlattıklarını doğrulu-

yordu. Kaporta, onarılamayacak şekilde sıkışmıştı. Patlayıcı ya da

kaynak

makinesi dışında hiçbir şey onu açamazdı ve bu da kimse içinden geçe-

meden içeriyi su basmasından başka bir işe yaramazdı. Kurtarma aracıy-

la, mühürlemek imkânsızdı. Teknenin arka tarafmdakiler için başka bir

kaçış yolu yoktu.

Ertesi sabah, Derin su Denizaltı Kurtarma Aracı'nı taşıyan Deniz

Kuvvetleri'ne ait destek gemisi olay yerine vardı. Giordino kendi operas-

yon ekibini, mürettebatı hiç vakit kaybetmeden batık tekneye dalış için

Kurtarma Aracı'nı hazırlayan Alfred Aultmon'a taşıdı. Kıdemli Yüzbaşı

Mike Turner, gemisine binen Giordino'yu karşıladı.

Turner, Giordino'nun elini sıkarken, "Aultmon'a hoş geldiniz. Deniz

Kuvvetleri, NUMA'yla birlikte çalışmaktan her zaman memnuniyet du-

yar," dedi.

Birçok Deniz Kuvvetleri gemisi komutanının, gemilerini sanki ken-

dileri satın almış ve parası ceplerinden çıkmış gibi korumacı bir tavrı var-

dır ve gemilerini sadece seçkin misafirler için bir sığmak olarak görürler.

Turner'in dostça bir görünüşü vardı ve tavırları derin bir zekâsı olduğunu

gösteriyordu. Seyrelmeye başlamış ve tepesi açılmış sarı saçlarının altın-

dan dünyaya ela gözlerle bakıyordu.

314

Clive Cussler

Gıordıno, Bunun daha az trajik şartlar altında olmasını kt* ...

;

löLerdim"

diye cevap verdi.

Turner ciddiyetle, "Doğru," dedi. "Subaylarımdan biri size kama

zı gösterecek. Bir şeyler yemek ister misiniz? Mercury'i ancak bir *

sonra suya indireceğiz."

"Umarım, fazla yer kaplamayacaksam benim de onlarla birlikte m*

meme izin verirsiniz."

Turner gülümsedi. "Yirmi kişilik yerimiz var. Bizi fazla sıkıştırmaya-

caksınız."

Giordino, kaptanın emrindeki kişilerden birini dalışa göndermeye-

ceğine şaşırarak, "Biz?" diye sordu. "Siz de mi geliyorsunuz?"

Turner başıyla onayladı ve dostça gülümsemesi kayboldu. "Bu be-

nim, tek umutları bizim kurtarma aracımız olan insanlarla dolu batık bir

gemiye Mercury'i ilk indirişim olmayacak."

Sarı renkli ve üzerinde kırmızı diyagonal şeritler olan Mercury, suya

indirilmeden önce modern bir ressamın yorumladığı kabuğundan türlü

garip çıkıntılar sarkan büyük bir muz gibi Aultman'm çalışma güvertesin-

de havada asılı duruyordu. Boyu on bir metre, eni iki metre, ağırlığı ise

otuz tondu. İnebileceği maksimum derinlik üç yüz altmış metre hızı ise

saatte iki buçuk deniz miliydi.

Kaptan Turner, peşinde mürettebattan biriyle birlikte ana kaportaya

çıkan merdiveni tırmandı. Eski bir yelkenli, gemideki bir-.denizcininkine

benzeyen kurşuni renkte fok balığı sakalı olan, gri saçlı yardımcı pilotu

Gedikli Subay Mark McKirdy'i tanıştırdı. McKirdy, Giordino'yu kısaca

başını sallayarak ve mavi gözlerinin tekiyle göz kırparak, selamladı.

McKirdy, Giordino'ya, "Denizaltılar konusunda deneyimli olduğu-

nuzu duydum," dedi.

"İçlerinde uzun bir zaman geçirdim."

"Emeratd Dolphin'in, altı bin metrede yatan enkazını incelediğinize

dair söylentiler var."

Valhalla'nın Yükselişi

3] 5

fiordino, "Evet, bu doğru," diye onayladı. "Arkadaşım Dirk Pitt ve

TivlA'nın deniz biy010?11 Mistv Graham'la birlikte."

„Q Zaman, sadece yüz altmış beş metreye yapılacak bu dalış, sizin

. jj, çocuk oyuncağı olacak."

"Kaçış kaportasına kancayla bağlanamazsak, olmayacak."

McKirdy, Giordino'nun gözlerindeki ciddiyeti okudu. "Sizi tam üze-

ne yerleştireceğiz." Sonra sanki onu inandırmak için, "Merak etmeyin.

Feer sıkışmış bir kaportayı açabilecek biri varsa, o da ben ve Mercury'dir.

Bu iş iÇm gere^i °lan bütün gereçlere sahibiz," dedi.

Giordino, "Umarım öyledir," diye mırıldandı. "Öyle olmasını çok is-

terim."

Kontrol konsolunun başında Şef McKirdy bulunan Mercury, batık

gemiye on beş dakikadan kısa bir sürede ulaştı. Şef, kurtarma aracını

tek-

nenin etrafında dolaştırdı. Tekne, çok büyük, ölü bir hayvana benziyordu.

Üç adam lombozlardan içeri bakıp, Golden Marlin'in içinden onlara ba-

kan yüzleri görünce ürkütücü bir duygu hissettiler. Giordino, teknenin

lombozlarından birinden Pitt'in ona el salladığını görür gibi oldu, ama

araç yanından çok hızlı geçtiği için emin olamadı.

Çamur ve kum tabakasının üzerine oturmuş tekneyi adamakıllı ince-

lemek için aşağıda üç saat geçirdiler. Kameralar, durmadan video çekimi

yapıyor ve iki saniyelik aralıklarla fotoğraf çekiyordu.

Turner alçak sesle, "İlginç," dedi. "Teknenin her santimetre karesini

inceledik, ama çok az kabarcık gördüm."

McKirdy, "Bu çok tuhaf," diye onayladı. "Tann'ya şükür, şimdiye ka-

dar sadece iki denizaltına kurtarma operasyonu gerçekleştirdik. Alman

Seigen ve Rus Tavda. Her iki araç da, yüzeydeki gemilerle çarpışmaları

sonucunda batmıştı. Her iki olayda, çarpışmadan uzun zaman sonra tek-

nelerindeki yarıklardan bir sürü hava kabarcığı çıkmaya başlamıştı."

Giordino lombozdan ürkütücü manzaraya baktı. "Sadece mak1''

'resi ve bagaj bölmelerini su basmıştı. Artık tamamen su altın''

sız kalmış olmalılar."

316

Clive Cussler

McKirdy sualtı aracını, patlayıcılar yüzünden içeriye doğru yarıı

hasar alan yerlere yaklaştırdı. Lombozdan eliyle işaret etti. "Yarıklarm v.

kadar küçük olması şaşırtıcı."

"Tekneyi batıracak kadar büyükler."

"Safra tankları hasar almış mıydı?"

Giordino, "Hayır," diye cevap verdi. "Sağlam kaldılar. Kaptan Bald

win onları boşalttığı halde, tekne kısmındaki çatlaklardan giren su yüzün

den gemi aşağı doğru sürüklenmeye devam etti. Pompalar, suyun hızına

yetişemedi ve başarısız oldular. Tekneyi kurtaran şey, su geçirmez

kapıla-

rın kapanmasıyla içeriye giren suyun kargo bölmesinde ve makine daire-

sinde kalmasıydı."

Turner teknedeki iki çatlağı eliyle işaret ederek, yavaşça, "Büyük bir

trajedi," dedi. "Daha küçük iki yarıkla yüzeye ulaşabilirdi."

McKirdy, "Efendim, yukarı çıkmadan önce kaçış kaportasını iyice

kontrol etmeyi öneriyorum," dedi.

"Olumlu, şef. Bizi üzerine oturt ve mühürleyebilir miyiz diye baka-

lım. Şanslıysak, çalışma mürettebatıyla birlikte geri gelip, açma işine baş-

larız."

McKirdy, kurtarma aracını Golden Marlin'ıa üstüne götürdü ve ka-

portanın tam üzerinde durdurdu. Turner'la birlikte patlayıcıların verdiği

hasarı incelediler.

McKirdy, "Cesaret verici görünmüyor," dedi.

Turner umutlu görünmüyordu. "Kaportanın altındaki mühürleme

kenarı paramparça olmuş. Onarmak için kurtarma bölmesindeki hava ki-

lidini kullanma şansımız yok, çünkü tekne kısmı, su geçirmez bir mühür

yapılması, suyun boşaltılması ve mürettebatın kaynak makineleriyle

çalış-

ması için fazlasıyla hasarlı."

Giordino, "Ya dalgıçlar?" diye sordu. "Bu derinlikte çalışmak onlar

için alışılmadık bir durum değil."

"Normal basıncı azaltan kapalı bölmede vardiyalı çalışmak zorunda

kalacaklar. Olay yerine bir bölme getirtmek ve onarımları yapmak en az

dört gün sürer. O zamana kadar..." Sesi gittikçe azaldı.

Valhalla'nın Yükselişi

317

Üçü birlikte, uzun bir süre kaçış kaportasının etrafındaki parçalan-

ış bölgeye baktılar. Giordino aniden kendini çok yorgun hissetti. Gittik-

azalan havadan mı, yoksa üzerine çöken hayal kırıklığı yüzünden mi,

bilmiyordu. Gemide kalan herkesin kesinlikle sonunu getirecek bir su

baskınına neden olmadan kaportada yarık açmanın imkânsız olduğunu

bilecek kadar iyi bir mühendisti. Herhangi bir girişim faydasız olacaktı.

IvlcKirdy, kurtarma aracını bir kez daha kaçış kaportasının üzerinde do-

laştırdı.

"Teknenin üzerine bir basınç bölmesi indirmek zorunda kalacağız,

bir mühür yapacağız ve sonra plakalardan Mercury 'deki herkesi tahliye

edebilecek kadar geniş bir delik açacağız." Turner, metodu o kadar basit-

çe tarif ediyordu ki, ödev veren bir öğretmene benziyordu.

Giordino, "Bu ne kadar sürer?" diye sordu.

"Kırk sekiz saat içinde işi tamamlayabiliriz."

Giordino açıkça, "Çok geç," dedi. "Orada, en fazla otuz saatlik oksi-

jenleri kaldı. Büyük bir tabuta geçit açıyor olacaksınız."

Turner, "Kesinlikle haklısın," diye itiraf etti. "Ama limanı terk etme-

den önce tekneyi inşa edenlerin helikopterle gönderdikleri projelere gö-

re, bu çeşit bir acil durum için bir dış hava bağlantı borusu var. Kıçtaki

salma omurganın önünde, yüzeyden uzatılacak hortum için bir bağlantı

borusu bulunuyor. Hortumumuz ve santimetrekare başına yüz seksen ki-

lo basan bir pompamız var. Yerleştirebilir ve içeriye hava sağlamaya ha-

zır hale getirebiliriz." -saatine bakmak için duraksadı- "en fazla üç saat

sürer."

McKirdy, "En azından, kuru bir girişle onları kurtarana kadar aşağı-

daki zavallıları hayatta tutabiliriz," dedi.

Hiç olmadığı kadar karamsar olan Giordino, "Evet, dış taraftaki acil

durum hava girişini biliyorum. Ama, emin olmadan önce dış bağlantı bo-

rusunu kontrol etseniz iyi olur."

McKirdy, Turner'in emrini beklemedi. Sualtı aracına sert bir dönüş

yaptırdı, yüzeye doğru uzanan ve içinde teknenin lobisi bulunan salma

318

Clive Cussler

omurganın ön kısmına doğru ilerletti. Aracı, salma omurganın taban

tekne kısmına bağlı küçük, yuvarlak bir bölmenin üzerinde durdurdu

"Hava bağlantı borusunun yeri burası mı?"

Teknenin planlarını inceleyen Turner, "Burası olmalı," dedi.

"Sağlam görünüyor."

Aniden neşelenen McKirdy, "Tanrı'ya şükür," dedi. "Şimdi hortum

bağlayabilir ve onları çıkarana kadar hayatta kalmalarını sağlayacak ye

terli havayı pompalayabiliriz."

Henüz şampanyayı patlatmak istemeyen Giordino, "Manipülatörle-

riniz var," dedi. "İşi sağlama bağlamak için neden kapağı kaldırıp, hortum

tertibatının bağlantı borusuna uyup uymadığını kontrol etmiyorsunuz?"

Turner, "Aynı fikirdeyim," dedi. "Hâlâ civarda olduğumuza göre bir-

leşmeye hazırlayabilir ve zaman kazanabiliriz." Kontrol konsoluna arkası-

nı döndü, mafsallı kollan olan küçük uzaktan kumanda aletini aldı ve iki

manipülatör kolundan birini çalıştırmaya başladı. Çok dikkatlice, bölme-

nin kenarlarındaki dört kilit mandalını açtı. Sonra kenannı menteşelerin

aksi yönünde kaldırdı.

Karşılaştıkları manzara, bekledikleri gibi değildi. Hava hortumuna

bağlı erkek duyun dişi duyu eksikti. Bir balyoz ve keskiyle çıkarılmış gibi

görünüyordu.

Turner umutsuzca, "Allah aşkına, bunu kim yapmış olabilir?" diye

sordu.

Giordino fısıldayarak ve nefretle, "Çok kurnaz bir şeytan," diye söy-

lendi.

Hasarlı bağlayıcıyı yakından inceleyen McKirdy, "İçerideki havaları

tükenmeden, yeni bir tane getirtmek ve tamir etmek imkânsız," dedi.

Giordino cansız bir yüz ifadesiyle, "Biz burada böyle çamurdan ya-

pılmış heykeller gibi durup, izlerken altı yüzden fazla erkek ve kadının

öleceğini mi söylüyorsun?" diye sordu.

Turner ve McKirdy, tipide kaybolmuş adamlar gibi birbirlerine bak-

tılar. Akıllarına söyleyecek hiçbir şey gelmiyordu. Her basamakta engel-

Valhalla'nın Yükselişi

319

is olmaktan bunalmışlardı. Beklenmedik hasarları önceden tahmin

eınişlerdi. Hainliğin boyutları onları aşıyordu.

Giordino olanlara inanamıyordu. En yakın arkadaşını ani bir kazada

vbetmek korkunç bir şeydi, ama kimse ona yardım edemediği ve mo-

, rn bilimin ve teknolojinin imkânları yetmediği için sapasağlam bir insa-

nın ölmesini beklemek, kesinlikle kabul edilmez bir şeydi. Acı içindeki

bir adam, tanrılara karşı gelir. Giordino bir şey yapmaya kararlıydı, bu

VÜZ altmış beş metredeki enkaza kendi başına dalmak anlamına gelse

bi-

le, yapacaktı.

McKirdy, ölüm korkusuyla, Turner'dan emir almadan safra suyunu

boşalttı, gemiyi denkledi ve yüzeye çıkardı. Bunu gözünün önüne getir-

mek istemese de, hepsi Golden Marlin'delâ mürettebat ve yolcuların kur-

tarma aracını, umutları ve hayallerinin onunla birlikte gittiğini bilmeden,

karanlık boşlukta kaybolana kadar izlediklerini biliyordu.

320

Clive Cussler

32

Golden Mar/m'deki ruh hali, dehşet vericiydi. Yolcular, sanki yolcu-

luk devam ediyormuş gibi yemek odasında yemeklerini yediler, kumarha-

nede kumar oynadılar, lobide içkilerini içtiler, kütüphanede kitap okudu-

lar ve sonra da yatmaya gittiler. Yapabilecekleri başka bir şey yoktu. İçki-

lerinden bazıları oksijendeki azalmayı hissettiyse de, hiçbiri bunu belli et-

medi. Durumları hakkında sanki havadan sudan bahsediyormuş gibi ko-

nuştular. Sanki olanları inkâr ediyor gibiydiler.

Gemide kalan yolcuların çoğu yaşı ilerlemiş kişilerdi, birkaç çocuk-

suz genç çift, iki düzine bekâr erkek ve kadın, çocukları ve eşleri tahliye

kapsülüyle gittikten sonra geride kalan babalar vardı. Görevli mürette-

bat, masalara servis yapmak, gemi mutfağında yemek pişirmek, kamara-

ları temizlemek ve tiyatroda şovlanm yapmak gibi her zamanki işlerine

devam ettiler. Sadece makine dairesindeki mürettebat, hâlâ enerji sağla-

yan pompalar ve jeneratörlerin bakımım sağlamak için durmadan çalışı-

yordu. Çok şükür, bunlar makine dairesinden ayrı bir bölmede duruyor-

du ve patlamalardan hemen sonra mühürlenmişti.

Pitt, kurtarma aracının yüzeye döndüğünü gördükten ve Giordino

ona telefonda kötü haberi verdikten sonra korktuğunun başına geldiği^1

Valhaüa'nın Yükselişi

321

A Saatler sonra, kontrol odasındaki proje masasına oturdu ve küçük

^ turtuluş imkânı bulabilmek için tekrar tekrar geminin projelerini in-

1,1 di Baldvvin yanma geldi ve proje masasının karşısındaki bir tabureye

^ du. Soğukkanlılığı biraz olsun geri gelmişti, ama ümitsizliği ağır bası-

° du Nefes almakta güçlük çektiği fark ediliyordu.

pit'e, "Üç gündür gözlerine uyku girmedi," dedi. "Neden biraz uyu-

luyorsun?"

"Eğer uyursam, eğer içimizden biri uyursa, bir daha uyanamayız."

Baldwin belirgin bir acıyla, "Yardımın çok yakında geleceği yalanını

sürdürdüm, ama artık gerçeğin farkına varıyorlar. Çirkin bir yüzleşme

yapmak zorunda kalmayışımızın tek nedeni, hiçbir şey yapamayacak ka-

dar güçsüz olmaları," dedi.

Pitt kızarmış gözlerini ovuşturdu, soğuk kahvesinden bir yudum aldı

ve neredeyse yüzüncü kez geminin planlarını inceledi. Alçak sesle, "Bir

çözüm yolu olmalı," dedi. "Tekneye temiz hava pompalayacak hortumu

bağlamanın bir yolu olmalı."

Baldwin cebinden bir mendil çıkardı ve alnını sildi. "Harap edilmiş

bir kaporta ve hava bağlantı borusuyla imkânsız. Ve teknede delik açmak

için herhangi bir girişim, geminin tamamını su basmasına neden olacak-

tır. Acı gerçeği kabullenmek zorundayız. Deniz Kuvvetleri, hasarı tamir

edip, hava geçirmez bir mühür yapıp, tekne kısmında hepimizi tahliye

edebilecekleri bir delik açana kadar oksijenimiz bitmiş olacak."

"Jeneratörleri durdurabiliriz. Bu bize birkaç saat kazandırır."

Baldwin canından bezmiş bir halde başını salladı. "Enerjiyi açık tu-

tup, bu zavallı insanların sonuna kadar mümkün olduğunca normal yaşa-

malarına izin versek daha iyi. Ayrıca, pompalar su basan bölmelerin taş-

maması için çalışmaya devam etmek zorunda."

Dr. John Ringer kontrol odasından içeri girdi. Geminin doktoru

Ringer, hastaneye baş ağrısı, baş dönmesi ve mide bulantısı

şikayetleriyle

gelen yolculardan dolayı zor durumdaydı. Şikâyetlerinin sonucu hakkın-

da ayrıntıya girmeden, elinin altındaki bütün imkânları kullanarak, onları

'yileştirmeye çalışıyordu.

F:21

322

Clive Cussler

Pitt çok yorgun ve yıkılmak üzere görünen doktora baktı. "Ben d

zin kadar kötü mü görünüyorum, doktor?"

Ringer zorla gülümsedi. "Buna inanır mısın bilmiyorum, ama d- ı

da kötü."

"İnanırım."

Ringer bir sandalyeye çöktü. "Karşı karşıya olduğumuz şey, asfeks'

Yetersiz oksijen almak ve yetersiz karbondioksit vermekten ileri geie

yetersiz nefes alma durumu."

Pitt, "Makbul olan oranlar nedir?" diye sordu.

"Yüzde yirmi oksijen. Yüzde birin onda üçü karbondioksit."

"Şimdiki durumumuz nedir?"

"Yüzde on sekiz oksijen, yüzde dördün biraz üzerinde karbondiok-

sit," diye cevap verdi.

Baldvvin sertçe, "Ya tehlike sınırları?" diye sordu.

"Sırasıyla, yüzde on altı ve yüzde beş. Bundan sonra yoğunlaşma son

derece tehlikeli bir hale geliyor."

Pitt, "Ölüm derecesinde tehlikeli," dedi.

Baldvvin, Ringer'e hiçbirinin karşı karşıya gelmek istemediği soruyu

sordu. "Ne kadar zamanımız kaldı?"

Ringer yavaşça, "Oksijen eksikliğini siz de benim kadar hissediyorsu-

nuz," dedi. "Üç, belki iki buçuk saat, kesinlikle daha fazla değil."

Baldwin dürüstçe, "Düşüncelerinizi dürüstçe açıkladığınız için teşek-

kürler, doktor. Yangın söndürrne mürettebatının respiratörleriyle, içle-

rinden bazılarının biraz daha hayatta kalmalarını sağlayabilir misiniz?"

"Yirmi yaşın altında yaklaşık on genç var. Onlara, tükenene kadar

oksijen vereceğim." Ringer ayağa kalktı. "Hastaneye dönsem iyi olur.

Aşağıda bir sıra oluştuğunu tahmin edebiliyorum."

Doktor çıktıktan sonra Pitt, teknenin planlarım incelemeye geri dön-

dü. Filozofça, "Her karmaşık sorunun basit bir çözümü vardır," dedi.

Baldwin şakayla, "Bulunca, bana da haber ver," dedi. Ayağa kalktı ve

kapıya doğru ilerledi. "Yemek salonunda görünme vaktim geldi. İyi şans-

lar."

Valhalla'nın Yükselişi

323

pjtt sadece başını salladı ve bir şey söylemedi.

Beynini yavaş yavaş uyuşturan bir korku hissetti, ama bu kendi haya-

• in duyduğu bir korku değil, bu kadar insanın hayatının bağlı olduğu

zümü bulamayacağı korkusuydu. Ama birkaç dakikalık bu korku, aynı

manda zihnini açtı ve ona olağanüstü bir berraklık kazandırdı. Bunu,

onu bir an için sersemletecek kadar büyük bir kuvvetle gelen bir ilham iz-

ledi. Çözüm basitti. Bir anda, müthiş bir kolaylıkla buldu. Birdenbire il-

ham gelen pek çok insan gibi, bunu neden daha önce düşünemediğini

merak etti.

Şamandıraya doğru çıkan hatta bağlı telefona koşmak için o kadar

hızla ayağa kalktı ki, bu telaş içinde taburesini yere düşürdü. Ahizeye ba-

ğırdı. "Al! Orada mısın?"

Giordino ciddi bir sesle, "Buradayım," diye cevap verdi.

"Sanırım cevabı buldum! Hayır, cevabı bulduğuma eminim."

Giordino, Pitt'in canlılığı karşısında şok olmuştu. "Bir saniye, Kap-

tan Turner ve mürettebatı dinleyebilsin diye seni köprüdeki hoparlöre

bağlayacağım." Bir anlık duraksamadan sonra, "Tamam, devam et," dedi.

"Hava hortumunu hazırlamanız ve buraya indirmeniz ne kadar sü-

rer?"

Yüzü bir yağmur bulutu kadar gri olan Turner, "Bay Pitt, biliyorsu-

nuz bağlantı yapamıyoruz," dedi.

Pitt sabırsızca, "Evet, evet bunu biliyorum," dedi. "Ne kadar zaman

sonra hava pompalayabilirsiniz?"

Turner, köprüden McKirdy'e baktı. Şef, güvertede bunun altında ne

yatıyor olabileceğini düşünüyormuş gibi yere bakıyordu. "Üç saat içinde

hazırlayabiliriz."

"Şunu iki yapın, yoksa unutun."

"Ne işe yarayacak ki? Bağlantı yapamıyoruz."

"Pompanız bu derinlikte etraftaki su basıncını giderebilir mi?"

McKirdy, "Doksan sekiz kilo basıyor. Sizin derinliğinizdeki su basın-

cının iki katı," diye cevap verdi.

324

Clive Cussler

Pitt, "Şimdiye kadar çok iyi," dedi. Başı dönmeye başlamıştı "r,

hortumunu çabuk buraya getirin. İnsanlar dökülmeye başladılar A

manipülatörlerini kullanmaya hazırlıklı olun."

Turner, "Aklından neler geçtiğini bize de anlatacak mısın?" diye

du.

"Buraya geldiğinizde size ayrıntılarıyla açıklayacağım. Daha fazla b'ı

gi için gelince beni arayın."

O'Malley, Pitt'in Alfred Aultmanla. yaptığı konuşmayı duymak içi

tam vaktinde tökezleyerek kontrol odasına girmişti. "Elinde ne gibi bjr

koz var?"

Pitt artan bir iyimserlikle, "Muhteşem bir fikir. Aklıma gelen en iyi

fikirlerden biri."

"Buraya nasıl hava sağlamayı düşünüyorsun?"

"Düşünmüyorum."

O'Malley, "O zaman fikrinin nesi mükemmel?"

Pitt, "Basit, eğer Muhammed dağa gitmezse..." diye ilgisizce açıkladı.

"Mantıklı konuşmuyorsun."

Pitt gizemli bir şekilde, "Bekle ve gör," dedi. "Lise fizik dersi kitabın-

daki en basit deney."

Golden Marlin bir sualtı kriptosu haline gelmek üzereydi. Havasızlık

korkutucu bir boyuta ulaşmış ve atmosfer o kadar kirlenmişti ki, yolcular

ve mürettebat, koma ve ölümden önceki ilk aşama olan bilinç kaybını ya-

şamak üzereydiler. Karbondioksit seviyesi hızla yaşamı destekleyemeye-

cek boyutlara ulaşıyordu. Köprüde kalan son kişiler olan Pitt ve O'Mal-

ley, zorlukla dayanıyorlardı.

Yolcular oksijen eksikliği yüzünden uyuştukları için hayalet gibi ha-

reket ediyorlar ve artık mantıklı düşünemiyorlardı. Kimse son anlarını

yaşarken paniklemedi, çünkü hiçbiri sonlarının yakın olduğunun tam ola-

rak farkında değildi. Baldwin yemek salonundakilerle konuşup anlamsız

olduğunu bildiği sözlerle onları cesaretlendirmeye çalıştı. Köprüye doğru

giderken, koridorda dizleri üzerine düştü ve halıya yığıldı. Oradan geçen

Valhalla'nın Yükselişi

J25

hir çift, boş gözlerle kaptana baktı ve tökezleyerek kamaralarına

yaş*1 D *

Uru gi«i-

Kontrol odasında, O'Malley hâlâ tutarlı bir şekilde konuşuyordu,

bilincini kaybetmesine az kalmıştı. Pitt odada kalan çok az oksijeni

3 ? e çekmek için derin nefesler alıyordu. Telefonu kaldırdı ve nefes ne-

, »Neredesiniz?" dedi. "İşimiz bitmek üzere."

fese?

Giordino ümitsiz bir ses tonuyla, "Geliyoruz," dedi. "Lombozdan dı-

bak. Kontrol odasına yaklaşıyoruz."

pitt kontrol konsolunun önündeki ana lomboza sendeleyerek yürü-

dü ve alçalan Mercury'i gördü. "Hortum yanınızda mı?"

Gedikli Subay McKirdy, "İstediğin anda, istediğin yeri pompalamaya

hazır," diye cevap verdi. Kaptan Turner operasyonu yüzeyden yönetmek

IçmAultman'da. kalmıştı.

' "Dibi sıyırana kadar aşağı inin ve makine dairesinin karşısındaki çat-

lağa doğru ilerleyin."

Giordino, Pitt'in niyetini sorgulamadan, "İlerliyoruz," dedi.

Beş dakika sonra, Turner rapor verdi. "Patlamanın neden olduğu ya-

rıkla aynı hizadayız."

Pitt ömrü boyunca ihtiyacı olan havanın sadece birkaç metre yukarı-

da olduğunu düşününce, nefes almak için savaşmayı ironik buldu. Nefes

nefeseydi. "Manipülatörleri kullanın ve hava hortumunun ucunu, makine

dairesinde mümkün olduğu kadar geriye sokun."

Sualtı aracındaki McKirdy omuzlarını silkti. Giordino sivri uçlu ve

yarılmış tekne kısmının hortumu kesmemesine dikkat ederek, manipüla-

törler yardımıyla hortumu yarıktan içeri geçirmeye başladı. Elinden gel-

diği kadar hızlı çalışmasına rağmen, hortumu uzak bölmeye ulaştırması

ve makine desteklerinin arasına sıkıştırması yaklaşık on dakikasını aldı.

Giordino, "İçerde," diye bildirdi.

Pitt nefes alıp verdi. "Tamam... pompalama başlayın."

Kurtarma şracındaki iki adam yine sorgulamadan itaat ettiler. Mc-

Kirdy yüzeydeki Turner'a emri verdi ve iki dakika içinde hortumdan ma-

tone dairesinin içine hava akımı dolmaya başladı.

326

Clive Cussler

Giordino, "Ne yapıyoruz?" diye sordu, şaşkınlık ve büyük bir acı i •

de son sözlerini söylediğini düşündüğü arkadaşını dinledi.

Pitt fısıltıdan biraz yüksek bir sesle cevap verdi. "Bir gemi, basınçlı

teknenin hava boşluğuna dolduğu zaman batar. Ama bu derinlikte, ho

tunumuzdan gelen hava, suyun basıncının iki katını basıyor ve suyu den'

ze geri gönderiyor."

Bu açıklama kalan enerjisini tüketti ve çoktan bayılmış olan O'Mai-.

ley'nin yanına, güverteye yığıldı.

Giordino yüzeyden yüz altmış beş metre aşağıdaki hortumun kuvvetli

baskısıyla makine dairesinden denize fışkıran suyu görünce umutlan

aniden

canlandı. "İşe yarıyor," diye bağırdı. "Hava içerde bir kabarcık

oluşturuyor."

McKirdy, "Evet, ama teknenin geri kalan kısmına hava gitmiyor," de-

di.

Giordino, Pitt'in çılgınca planını anlamıştı. "O, içerdeki havayı te-

mizlemeye çalışmıyor. Tekneyi yüzeye çıkarmaya çalışıyor."

McKirdy aşağı baktı ve kum tabakasının içine gömülmüş tekne kıs-

mını gördü, emmeden kurtulup yüzeye çıkabileceğinden derin şüpheleri

vardı. McKirdy biraz duraksadıktan sonra yavaşça, "Arkadaşın cevap ver-

miyor," dedi.

Giordino telefona, "Dirk!" diye haykırdı. "Konuş benimle!"

Ama cevap yoktu.

Deniz Kuvvetleri gemisi Alfced Aultman 'da, Kaptan Turner, aşağıda

yaşanan dramı dinlerken, kaptan köprüsünde bir aşağı bir yukan volta

atıyordu. Pitt'in taktiğinin altında yatan dehayı gördü. Ona göre, bu ina-

nılmayacak kadar basitti. Murphy'nin kanunu, yerini nadiren Occam'ın

usturasına bırakırdı.

Destek gemisinin köprüsünde sekiz adam vardı. Korku ve yenilgi, ıs-

lak bir battaniye gibi üzerlerini kaplamıştı. Hepsi, sonun geldiğini ve Gol-

den Marlin'm titanyum bir mezarlık haline dönüşmek üzere olduğunu dü-

şünüyordu. Ayaklarının yaklaşık çeyrek mil altında, altı yüz on yedi kişi-

nin son nefeslerini aldığına inanamıyorlardı. Hoparlörün etrafında top-

Valhalla'nm Yükselişi

327

dılar ve Mercury'den haber beklerken sanki kilisedeymiş gibi alçak ses-

)ekonu§tular.

Turner'ın subaylarından biri, "Cesetleri çıkaracaklar mı?" diye sordu.

Turner sıkıntılı bir ifadeyle omuzlarını silkti. "Onları çıkarmak için

hu ^dar derine inmek, milyonlarca dolara mal olur. Büyük ihtimalle, ol-

dukla" yerde bırakılacaklar."

Genç bir asteğmen aniden sayaca yumruk attı. "Neden haber vermi-

yorlar? McKirdy neden bize aşağıda neler olduğunu söylemiyor?"

"Sakin ol, evlat. Başlarında bizim için endişelenemeyecek kadar dert

var."

Gözlerini bir an olsun kayıt aletinden ayırmamış olan yan tarayıcı

sonar operatörünün ağzından dört kelime çıktı. "Yukarı çıkıyor. Yukarı

çıkıyor."

Turner yan tarayıcı sonar operatörünün omzu üzerinden ağzı açık

bir şekilde kayıt cihazına baktı. Golden Marlin'in görüntüsü hareket et-

mişti. "Evet, yukarı çıkıyor," diye doğruladı.

Tekne dipten kalkarken, metalin zorlandığının ve genleştiğinin açık

bir göstergesi olan inilti sesi, hoparlörden duyuldu. Sonra, McKirdy'nin

sesi duyuldu. "Tanrı'nın izniyle, kurtuldu. Yüzeye doğru ilerliyor. Makine

dairesine hava pompalamak işe yaradı. Emmeden kurtulmak ve kum ta-

bakasından fırlamak için yeterli olan yüzme hassasiyetini kazandı..."

Giordino, "Hortumun içeriye hava pompalamaya devam edebilmesi

için onunla kalmaya çalışıyoruz, yoksa tekrar batacak," diye araya girdi.

Turner hemen, "Biz hazır olacağız!" diye karşılık verdi.

Turner makine dairesi mürettebatına, yüzeye vurduğu anda yolcu

gemisine çıkmaları ve içeriye hava pompalamak için teknenin üst kısmın-

da bir delik açmaları emrini verdi. Sonra, yirmi mil içindeki bütün tekne-

'eri aradı ve ayıltmak için herhangi bir aleti veya oksijen respiratörü olan-

ım hızla gelmelerini istedi. Ayrıca, mürettebatı Golden Marlin'e girdiği

anda gemiye binmek üzere bütün doktorların hazır beklemesini istedi.

Zaman, çok değerliydi. Eğer, oksijen yetersizliği yüzünden kendinden ge-

328

Clive Cussler

çen yolcu ve mürettebatı hayata döndürmek istiyorlarsa, içeri mümw

olduğu kadar çabuk girmek zorundaydılar.

Teknenin yukarı doğru ilerlediği haberi yayıldıktan birkaç dak'v

sonra Golden Marlin'in üzerindeki gemi filosu arasındaki atmosfer h"

zünden coşkulu bir sevince dönüştü. Bir sürü kabarcık yüzeye yükseld'

ğinde ve sabah güneşi altında gökkuşağı renkleri çıkararak patladığmH

binlerce göz, gemiler ve teknelerle çevrili açık su alanına bakıyordu. Son

ra Golden Marlin göründü. Kocaman bir tıpa gibi sudan fırladı, sonra

çevresindeki teknelere büyük bir dalga gönderen ve küçük yatları bir son-

bahar fırtınasında ağaçtan dökülen yapraklar gibi sallayan muazzam bir

su sıçratarak, denize düştü.

Turner bir yandan serap gördüğünden korkarak, kendinden geçmiş

bir halde, "Çıktı!" diye bağırdı. Çoktan suya inmiş işkampaviyelere doğru

köprü kanadından megafonla bağırdı. "Kurtarma botları! Çabuk oraya

gidin!"

Tezahürat sesleri, rüzgârsız havayı parçaladı. İnsanlar sesleri kısıla-

na kadar bağırdılar, birçoğu ıslık çaldı, bütün korna ve sirenler çalmaya

başladı. Hiçbiri, tıpkı Turner gibi, gördüklerine inanamıyordu. Yeniden

diriliş çok ani olmuştu ve birçoğu bunu beklemiyordu. Teknelerdeki ve

uçaklardaki medya kameramanları, Turner ile Sahil Güvenlik kotrası

kaptanının olay yerinden uzak durmalarıyla ilgili tehdit ve emirlerine al-

dırmayarak, hemen olay yerine akın' ettiler; birkaçı yolcu gemisine çık-

mak konusunda kararlıydı.

»

Golden Marlin tüneğe konan bir kuş gibi suya oturur oturmaz, kur-

tarma donanması ona doğru hızla hareket etti. Önce Alfred Aultman 'dan

gelen botlar yanına ulaştı ve bordasına bağlandı. Turner tekne kısmında

delik açmaları için verdiği emri iptal edip, artık içeri su girme tehlikesi

olmadığından dışarıdan açılabilecek yükleme ve kargo kaportalarından

giriş yapmaları emrini verdi.

McKirdy dolan suyu boşaltan havayı pompalayan hortumu makine

dairesinde emniyetli bir şekilde tutmak için sualtı aracına manevra yaptı-

rarak, Mercury'i büyük teknenin yanında yüzeye çıkarmıştı. Giordino ka-

Valhalla'nın Yükseli§i 329

tavı açtı ve McKirdy onu durduramadan, sualtı aracından suya atladı

ancak tarafındaki yükleme kaportasının mandalını açan kurtarma

»rettebatının teknesine doğru yüzdü. Çok şükür ki, Donanma'nın kur-

ma mürettebatından biri Giordino'yu tanıdı, yoksa ona uzak durması-

emredeceklerdi. Giordino'yu tekneye çektiler ve o da bütün kaslarını

allanarak, dipteki kum tabakasıyla kaplanmış ve neredeyse duvar örül-

müş kaportayı açmaya yardım etti.

Bir buçuk santim kadar kaldırabildiler. Sonra biraz daha kaldırdılar,

gu sefer, menteşelerinden açıldı ve tekne kısmına doğru geriye düştü. Bir

an için sessiz kaldılar ve burun deliklerine bayat bir koku dolarken, içeri-

ye baktılar. Havasızlık yüzünden böyle koktuğunu biliyorlardı. Jeneratör-

ler hâlâ çalıştığı halde teknenin içinin aydınlık olduğunu görmek onlara

garip geldi.

Aynı anda, teknenin diğer tarafındaki mürettebat sol taraftaki ka-

portayı çekip açarak, havanın içeriye girmesini ve kirli havayı emmesini

sağlayan bir karşılıklı havalandırma oluşturdu. Her iki taraftaki mürette-

bat, içeri girince güvertede yatan bedenler buldular ve onları kendilerine

getirmek için çalışmaya başladılar. Giordino içlerinden birinin Kaptan

Baldwin olduğunu gördü.

Giordino'nun kendi önceliği vardı ve duraksamadı. Lobiye koştu,

koridordan geçerek pruvaya doğru hızla ilerledi ve koşarak kontrol oda-

sının merdivenlerini çıktı. Yavaş yavaş oksijen kazanmaya başlayan kirli

hava yüzünden nefesi daralarak ve umutsuzluk içinde koştu. İçinde ço-

cukluktan beri en yakın arkadaşını kurtarmak için çok geç kaldığına dair

artan bir korkuyla, hızla kontrol odasına girdi.

O'Malley'in hareketsiz bedeni üzerinden atladı ve güvertede gözleri

kapalı, kendinden geçmiş bir halde yatan ve nefes almıyormuş gibi görü-

nen Pitt'in yanında diz çöktü. Giordino, nabzını kontrol etmekle vakit

harcamadı ve hemen suni teneffüs yapmak için eğildi. Ama aniden, o ka-

palı yeşil gözler açıldı ve bir ses, "Umarım, programın eğlenceli kısmı ta-

mamlanmıştır," dedi.

330

Clive Cussler

Hiçbir zaman bu kadar çok insan aynı anda ölüme böylesine

olmamıştı. Ve hiçbir zaman, bu kadar insan, tırpanlı yaşlı adamı ve A

ler Ülkesi'ni koruyan üç başlı köpeği aldatamamıştı. Golden Marlin'<\ U

yolcu ve mürettebattan hiç kimsenin ölmemesi bir mucizeydi. Hepsi

mün eşiğinden dönmüştü. Sadece, çoğunluğunu yaşlı erkek ve kadınla

oluşturduğu on yedi kişi, Sahil Güvenlik helikopterleriyle Miami'n v

hastanelere kaldırıldı ve içlerinden ikisi dışında hepsi zararlı etkiler alm

dan iyileşti. Şiddetli baş ağrısı ve travma şikayetleriyle gelen iki kişi h'

hafta sonra taburcu edildiler.

Çoğu, taze hava teknede tekrar dolaşmaya başlayınca kendine ge].

misti. Sadece elli iki kişiyi kendine getirmek için oksijen aletlerine gerek

duyuldu. Büyük bir trajedi yaşanmasını engellemeye yardım eden Kaptan

Baldvvin ve cesur gayretleri ölü sayısını sıfırda tutmaya çok yardımcı

olan

geminin doktoru John Ringer, haber medyası ve Blue Seas Seyahat Şir-

keti yöneticileri tarafından birer kahraman gibi karşılandılar. Kaptan

Turner ve mürettebatı, kurtarma sırasındaki yardımlarından dolayı Deniz

Kuvvetleri'nden de alkış ve teşekkür aldı.

Geminin, bütün mürettebat ve yolcuların kurtarılmasında Pitt ve Gi-

ordino'nun oynadıkları rolü, sadece birkaç kişi biliyordu. Haber medyası,

Emerald Dolphin'deki iki binden fazla kişinin kurtanlmasma yardım eden

adamın, Golden Marlin'in yüzeye çıkarılışına da yardımcı olduğunu öğre-

nene kadar, o ve Giördino, Alfred Aultman'm kıç tarafından bir NUMA

helikopteriyle götürülmüştü. *

Muhabirlerin Pitt'le röportaj yapmak için bütün girişimleri başarısız

oldu. Sanki yer yarılmış, içine girmişti.

BÖLÜM 3

BİN YILLIK İZ

Valhalla'nın Yükselişi

333

33

31 TEMMUZ, 2003

TOHONO GÖLÜ, NEW JERSEY

Tohono Gölü, New Jersey'deki diğer göllere nazaran uzak bir bölge-

deydi. Göl kenarında evler yoktu. Üst düzey yöneticilerin kullanımına ay-

rılmış, Cerberus Şirketi'ne ait özel arazide bulunuyordu. Diğer çalışanla-

ra, kırk sekiz kilometre ileride başka bir göl kenarı tahsis edilmişti. Zaten

çok uzak bir bölgede olduğu için etrafı çitle çevrilmemişti. Tek güvenlik,

alçak tepeler ve sık ağaçlar arasından kıvrılarak, kütükten yapılmış üç

katlı konforlu bir tatil evine giden yolun sekiz kilometre ilerisindeki kilitli

bir bahçe kapısıydı, ev göl manzaralıydı ve iskelesinde kano ve

kayıkların

muhafaza edildiği bir kayıkhanesi vardı. Göle motorlu teknelerin girmesi

yasaktı.

Fred Ames, Cerberus'ta yönetici değildi. Daha alt seviyede çalışan

biri de değildi; sadece, Girilmez işaretine dikkat etmeyen ve balık tutmak

için göle giren yöre insanlarından biriydi. Gölü çevreleyen ağaçların ar-

kasında küçük bir kamp kurdu. Göl, nadiren balık tutulduğu için levrek

kaynıyordu, bu yüzden eski bir profesyonelin öğleden önce ikiyle dört ki-

I Wfc

İ&İ'>!İİ»

1-

.

. .,'

T W N.

--

i '<5 i 'I

RÜNİK YAZIT

Say /^SS^SSSSÎŞSS^

Valhalla'nın Yükselişi

333

33

31 TEMMUZ, 2003

TOHONO GÖLÜ, NEW JERSEY

Tohono Gölü, New Jersey'deki diğer göllere nazaran uzak bir bölge-

deydi. Göl kenarında evler yoktu. Üst düzey yöneticilerin kullanımına ay-

rılmış, Cerberus Şirketi'ne ait özel arazide bulunuyordu. Diğer çalışanla-

ra, kırk sekiz kilometre ileride başka bir göl kenarı tahsis edilmişti. Zaten

çok uzak bir bölgede olduğu için etrafı çitle çevrilmemişti. Tek güvenlik,

alçak tepeler ve sık ağaçlar arasından kıvrılarak, kütükten yapılmış üç

katlı konforlu bir tatil evine giden yolun sekiz kilometre ilerisindeki kilitli

bir bahçe kapısıydı, ev göl manzaralıydı ve iskelesinde kano ve

kayıkların

muhafaza edildiği bir kayıkhanesi vardı. Göle motorlu teknelerin girmesi

yasaktı.

Fred Ames, Cerberus'ta yönetici değildi. Daha alt seviyede çalışan

biri de değildi; sadece, Girilmez işaretine dikkat etmeyen ve balık tutmak

için göle giren yöre insanlarından biriydi. Gölü çevreleyen ağaçların ar-

kasında küçük bir kamp kurdu. Göl, nadiren balık tutulduğu için levrek

kaynıyordu, bu yüzden eski bir profesyonelin öğleden önce ikiyle dört ki-

334

Clive Cussler

lo arasında levrek tutması fazla uzun sürmezdi. Uzun, siyah bir limuz'

tekne rampasında durduğunu fark ettiğinde, olta atmak için uzun çiz

leriyle suya girmek üzereydi. İki adam, olta takımlarıyla arabadan in

ken, şoför rampanın yanında duran kayıklardan birini suya itti.

Ames bu kadar önemli şirket yöneticilerinin takma motor kullanm

yışlarını tuhaf buldu. Bunun yerine, içlerinden biri gölün ortasına kada

kürek çekti, sonra ikisi de yemleri bağlayıp, olta atmaya hazırlanırken ka.

yığın sürüklenmesine göz yumdu. Ames ormanın içine girdi ve şirket ba-

lıkçıları gidene kadar, Coleman ocağında kahve yapmaya ve karton ka-

paklı kitabını okumaya karar verdi.

Kayığın ortasında oturan ve kürek çeken adam, bir seksenden biraz

daha kısaydı ve altmış yaşındaki bir adam için oldukça formdaydı. Bronz

yüzünün üzerinde ak düşmemiş, kızıl kahve saçları vardı. Eski bir Yunan-

lı tarafından titizlikle yapılmış bir mermer heykele benziyordu. Başı, çe-

nesi, burnu, kulakları, kolları, bacakları, ayaklan ve elleri son derece

orantılı görünüyordu. Gözleri, neredeyse bir Eskimo köpeğininkiler ka-

dar mavi-beyazdı, ama bakışları delici değildi. Yumuşak bakışları, sıcak

ve dostça olarak yanlış yorumlanırdı, çünkü aslında herkesi inceden ince-

ye incelerdi. Hareketleri -kürek çekişi, yemi bağlayışı ve olta atışı- tama-

men hesaplıydı ve boşa giden tek bir hareketi yoktu.

Curtis Merlin Zale her şeyin mükemmel olmasını isteyen biriydi. Bir

zamanlar, günlük işlerini tamamlamak için mısır tarlaları arasında dola-

şan o çocuktan eser kalmamıştı. Babası öldükten sonra aile çiftliğini ida-

re etmek için on iki yaşında okulu bırakmış ve kendi kendini eğitmişti.

Yirmi yaşına geldiğinde ülkedeki en büyük çiftliği kurmuş, annesi ve üç

kızkardeşi adına çiftliği yönetecek bir müdür tutmuştu.

Kurnaz zekâsını ve kararlılığını kanıtlayarak, sahte okul kayıtları dü-

zenlemiş ve kendini New England'ın en prestijli iş okuluna kabul ettir-

mişti. Eğitim eksikliğine rağmen, Zale'e parlak bir zekâ ve iyi bir hafıza

bahşedilmişti. Şeref listesine girerek mezun oldu ve ekonomi dalında

doktora yapmaya başladı.

Ondan sonra hayatı bir yol izledi: Şirketler kuruyor, onları çok başa-

rılı yapıyor ve sonra da satıyordu. Otuz sekiz yaşma geldiğinde, milyar

Valhalla'nın Yükselişi

335

larlık servetiyle Amerika'nın dokuzuncu en zengin adamıydı. Sonra,

- düşük, ama hisseleri tüm ülkede ve Alaska'da yüksek olan bir petrol

• teti satın aldı. On yıl sonra şirketi, eski ama sağlam bir kimya şirketiyle

h'rleştirdi- Sonunda, elindeki bütün malları Cerberus adı altında dev bir

holding haline getirdi.

Hiç kimse, Curtis Merlin Zale'i gerçekten tanımıyordu. Kimseyle ar-

kadaş olmaz, asla partilere ya da sosyal etkinliklere katılmazdı, hiç evlen-

memişti ve çocuklara tahammül edemiyordu. Onun aşkı, güçtü. Politika-

cıları, sanki şecereli köpeklermiş gibi satın alıp satardı. Merhametsiz, katı

ve Buzul Çağı kadar soğuktu. İş dünyasındaki rakipleri hiçbir zaman ba-

şarılı olamadılar. Çoğu, etik iş yöntemlerinden uzak, kirli ve hain savaşla-

rın kurbanı oldu ve iflas etti.

Curtis Merlin Zale aşırı derecede kurnaz ve dikkatli olduğu için

kimse onun şantaj yaparak ve cinayet işleyerek başarıyı yakaladığından

en ufak bir şüphe bile duymadı. Garip olan, hiçbir iş ortağının, haber

medyasının ya da düşmanının, onunla atışan kişilerin ölümlerinden şüp-

he etmemesiydi. Onun yoluna çıkan birçok kişi doğal gibi görünen sebep-

lerden ölüyordu: kalp krizi, kanser ve diğer yaygın hastalıklar. Birkaçı ka-

zalarda öldü: araba, silah veya boğulma. Birkaçı, birdenbire ortadan kay-

boldu. Hiçbir iz, Zale'e çıkmıyordu.

Curtis Marlin Zale bir nebze vicdanı olmayan, soğukkanlı bir sosyo-

pattı. Bir karıncayı ezdiği kadar kolayca bir çocuğu öldürebilirdi.

Mavi-beyaz gözlerini, makarasındaki ipi hantalca çözmeye çalışan

güvenlik şefine dikti. "Bu kadar titizlikle planlanmış ve bilgisayarda ana-

lizleri yapılmış üç önemli projenin de başarısız olması bana çok garip ge-

liyor," dedi.

Çoğu Asyalıdan farklı olarak, James YVong'un esrarlı bir görünüşü

yoktu. Eskiden Özel Kuvvetler'de binbaşıydı, son derece disiplinliydi, si-

yah mamba yılanı ve şişen engerek kadar hızlı ve öldürücüydü, bunlar

onun kültüründen gelen biri için üstün özelliklerdi. Zale'in kirli işlerinin

ve uygulama örgütü Viperların başındaydı.

336

Clive Cussler

Olta makarasındaki düğüm yüzünden deliye dönmüş Wong, "oı

bizim kontrolümüz dışında gelişti," dedi. "Emerald Dolphin işi, hjr r»/1

bilim adamları beklenmedik bir şekilde ortaya çıkınca ve sonra da d ı

onu araştırmayı başarınca yattı. Sonra, araştırma ekibini kaçırdık, kurt

mayı başardılar. Ve şimdi, istihbarat kaynaklarıma göre NUMA persn

li Golden Marlin'in kurtarılmasına da yardımcı olmuş. Veba gibi orta

çıkıyorlar."

"Bunu nasıl açıklarsın, Bay Wong? Onlar bir denizbilimi kurumu, ordu

değil, hükümetin istihbarat ya da soruşturma teşkilatı değil, kendini deniz

araştırmalarına adamış bir kurum. Paranın satın alabileceği en iyi

askerler

tarafından planlanan ve uygulanan eylemleri nasıl engelleyebiliyorlar?"

Wong oltasını ve makarasını yere koydu. "NUMA'nm işin peşini bı-

rakmayacağını tahmin edemezdim. Sadece şansımız yaver gitmedi."

Zale bıkkınlıkla, "Ben hataları hafife almam," dedi. "Şanssızlık, kötü

planlama ve beceriksizlik yüzünden meydana gelir."

Wong, "Başarısızlığa kimse benden daha fazla üzülemez," dedi.

"Ayrıca, Ono Kanai'nin New York'ta yaptığı aptalca gösterinin özel-

likle rahatsız edici olduğunu düşünüyorum. Neden çocuklarla dolu bir

uçağı düşürmeye çalışırken, bize pahalı bir antika uçak kaybettirdiğini

hâlâ anlayamıyorum. Ona kim bu yetkiyi verdi?"

"Bunu, Pitt'le tanıştıktan sonra tamamıyla kendi başına yaptı. Sizin

direktiflerinize göre, bizim planlarımız için engel teşkil eden kişiler yok

edilmelidir. Ve sonra, tabii ki uçakta Kelly Egan'ın oluşu da bir nedendi."

"Onu neden öldürecekti?"

"Kanai'yi tanıyabilirdi."

"Polisler, Kanai'den Viperların ve senin aracılığınla da Cerberus'un

izini bulamadığı için şanslıyız."

Wong, "Bulamayacaklar da," diye söz verdi. "Onları asıl konudan ye-

teri kadar uzaklaştırdık; güç kaynağımızı korumak için diğer operasyon-

larda yaptığımız gibi."

Zale buz gibi bir sestonuyla, "Ben olsam bunu başka şekilde halle-

derdim," dedi.

Valhalla 'nın Yükselişi

337

\Vong, "Önemli olan sonuç," diye itiraz etti. "Egan'm motorları asla

?Adi bir şekilde itici güç olarak dikkate alınmayacak, en azından Emerald

nnlnfıin ve Golden Marlin soruşturmaları sonuçlanana kadar, bu da bir

ı ya da daha uzun sürer. Ve artık öldüğüne göre, Kaygan 66 formülü ya-

,30da sizin olacak."

"Eğer, sen bana getirebilirsen."

Wong cesaretle, "Neredeyse tamam," dedi. "Görevi, Kanai'ye ver-

dim. Bu kez, başarısız olmaya cesaret edemeyecektir."

"Ya Josh Thomas? O, asla vazgeçmeyecektir."

Wong güldü. "O yaşlı ayyaş, bize çok yakında formülü verecek. Söz

veriyorum."

"Çok emin görünüyorsun."

Wong başıyla onayladı. "Kanai, Golden Marlin'i batırma işini ayarla-

dıktan sonra gemiden Kelly Egan'ı kaçırarak, tehlikeli girişimini telafi et-

ti. Onu, babasının New Jersey'deki evine uçuruyor."

"Umarım, Thomas'ı yakıt formülünü vermeye teşvik etmek için gö-

zünün önünde kıza işkence yapmayı planlıyordun"

"Çok usta işi değil, ama bol bol bilgi toplamak için iyi bir plan."

"Çiftliğin etrafındaki nöbetçiler ne olacak?"

"Onları alarma geçirmeden güvenliklerini geçmenin bir yolunu bul-

duk."

"Gemisi ve adamları Kermadec Adaları'nda havaya uçmadan önce

ona buraya gelmesini emrettiğin için Kanai çok şanslı."

"Ona burada başka nedenlerden dolayı ihtiyacım vardı."

Zale bir an sessiz kaldıktan sonra konuştu. "Bu sorunun kesinlikle

çözülmesini istiyorum. Projelerimiz, dış etkilerle engellenmeden tamam-

lanmalı. Başka bir başarısızlık istemiyorum. Belki de, Viper operasyonla-

rını karışıklık çıkmadan idare edebilecek birini bulmalıyım."

Wong cevap veremeden, bir levrek kancaya takıldı ve Zale'in oltası

U şeklini aldı. Balık sudan çıktı ve sonra tekrar suya çarptı. Balığın ağırlı-

ğının yaklaşık üç kilo olduğunu tahmin etti. Zale, balığı yorup kayığa

F:22

338

Clive Cussler

doğru çekerken, her iki adam da sessiz kaldı. Balık kayığa çıktım

Wong onu bir ağ ile örttü ve ayaklarının arasında çırpınışını seyretti

"Güzel yakalayış," diye Zale'e iltifat etti.

Balığın ağzından kancaları çıkarırken, Cerberus'un genel müdürü

nün yüzünde mutlu bir ifade vardı. "Yaşlı bir Bassarino, denedi ve doğru

asla pes etmiyorlar." Tekrar olta atmadı, takım kutusuna uzandı ve el

yordamıyla başka bir yem tuzağı aldı. "Güneş yükseliyor. Bu kez bir Win-

now deneyeceğim."

Wong'un aklında bir uyan ışığı yandı ve düşüncelerini okumaya çalı-

şarak, Zale'in gözlerine baktı. "Viper'ın şefi olarak artık yararlı olmadığı-

mı mı söylüyordunuz?"

"Sanırım, başkaları gelecekteki girişimlerimizi daha verimli sonuçla-

ra bağlayabilirler."

Wong sakin bir öfkeyle, "On iki yıldır, size sadakatle hizmet ediyo-

rum. Bunun hiçbir anlamı yoktu?"

"İnan bana, minnettarım..." Zale aniden Wong'un arkasındaki suyu

işaret etti. "Oltana balık vurdu."

Wong arkasını döndü ve baktı, ipinin hâlâ dolaşık olduğunu ve suda

olta yemi olmadığını çok geç fark etti. Zale şimşek hızıyla alet kutusun-

dan bir şırınga kaptı, iğneyi Wong'un boynuna soktu ve şırınganın arkası-

nı itti.

Zehir neredeyse hemen etkisini gösterdi. Karşı koyamadan, uyuşuk-

luk başladı ve onu hızla ölüm izledi. Vücudu gevşemiş ve gözleri şoktan

açık bir şekilde kayığa geri düştü.

Zale soğukkanlılıkla, nabzını kontrol etti ve atmadığını anlayınca,

kayığın çıpası olarak kullanılan taşlaşmış betonla dolu büyük teneke ku-

tuya bağlı bir iple Wong'un ayak bileklerim bağladı. Sonra çıpayı yandan

suya attı ve arkasından Wong'un cesedini itti. Hava kabarcıkları yüzeye

çıkmayı bitirene kadar duygusuzca izledi.

Kayığın içinde balık çırpınmaya devam ediyordu, ama mücadelesi

hızla azalıyordu. Zale, onu Wong'un yanma fırlattı.

Valhalla'nın Yükselişi

339

Yeşil suya bakarken, "Üzgünüm, dostum, ama başarısızlık, başarısız-

lık getirir. Aklın çalışmamaya başladığında, yerine başkasını alma

zamanı

gelir."

Sabırsızlanmaya başlayan Fred Ames, ağaçların arkasına saklanarak,

dikkatle göle doğru yürüdü. Kıyı şeridine yaklaştığında, suya baktı ve onu

bekleyen limuzine doğru kürek çeken yalnız adamı gördü.

Kendi kendine, "Çok tuhaf," diye mırıldandı. "Kayıkta iki kişi olduk-

larına yemin edebilirim."

340

Clive Cussler

34

Artık Ono Kanai'nin yönettiği, yeniden organize olan Viper ekibi,

Egan çiftliğindeki güvenlik görevlilerinin nöbet değişimi vaktini, bir ön-

ceki nöbetçinin ayrılış ve yeni görevlinin kapıda belirme saatlerinden öğ-

renmişlerdi. Sonra da videolu görüntüleme sistemi sayesinde görevlileri

saklandıkları yere kadar takip etmeyi başarmışlardı. Sırada, şerif yardım-

cısı kılığında içeri girmek ve devriye arabası gibi boyanmış bir araba kul-

lanmak vardı. Şüphe çekmeyecek şekilde kamufle olmuş yol bekçisini öl-

dürdükten sonra, eve girecekler, Josh Thomas'ı ele geçirecekler ve yeni

güvenlik programı hakkında konuşmak üzere diğer görevlileri toplaya-

caklardı.

Görevliler eve geldikten sonra vurularak öldürülecekler ve cesetleri

ambarın altındaki sığınağa atılacaktı.

Ona Kanai, Cerberus'a ait özel bir uçakla yakınlardaki havaalanına

vardıktan sonra, ilaçla uyuşturduğu Kelly'yi arabasının bagajına atarak,

artık onun paralı askerleriyle korunan, babasının çiftliğine doğru yola ko-

yuldu. Kelly'yi ön kapıdan içeri taşıyarak, bir masa sandalyesine bağlan-

mış ve ağzı kapatılmış Josh Thomas'ın önünde, yere bıraktı.

Thomas, iplerinden kurtulmaya ve ağzındaki çaput parçalarına rağ-

men söylenerek, küfretmeye çalıştı ama bu yaptığı, sahte şerif yardımcısı

Valhalla'nın Yükselişi

341

?? {formalarından sıyrılıp, standart siyah iş tulumlarını giymiş olan diğer

adamın gülmesinden başka bir işe yaramadı.

Kanai, "Her şey yolunda gitti mi?" diye sordu.

Bir seksen beş boylarında ve yaklaşık yüz elli kilo gelen bir insan az-

manı, başını sallayarak cevap verdi. "Egan'ın muhafızları pek akıllı değil-

miş. Sahte şerifi olduğu gibi yuttular."

"Şimdi neredeler?"

"İcaplarına bakıldı."

Kanai, becerikli iş arkadaşının çarpık gülüşüne, eksik ön dişlerine,

jurık burunlu yaralı yüzüne ve yelken kulaklarına bakarak, memnun ol-

muş bir ifadeyle başını salladı. "İyi iş basardın Darfur."

Kalın, siyah yelelerin altından şeytani gözler parladı. Kanai ile Dar-

fur, İran'da faaliyet gösteren bir terörist grubu yok ederken tanıştıkları

ilk günden beri birlikte çalışıyorlardı. İriyarı Arap, Thomas'ı işaret etti.

"Lütfen dikkat edin. Tek bir çiziği bile yok, yine de bilmek istedikle-

rinizi söyleyecek kıvama geldiğine eminim."

Kanai, Thomas'a bakınca vücudunun sızlayan yerlerinin yüzüne yan-

sıttığı ifadeyi fark etti. Darfur'un bu bilim adamının kaburgalarını kırdı-

ğından emindi. Üstelik, bilim adamının Kelly'yi verilen ilaç yüzünden

yerde bilinçsiz bir halde yatıyor görmekten dolayı öfkeli olduğunu da an-

- layabiliyordu. Kanai üstünden geçerek acımasızca Kelly'nin karnına bir

tekme atarken Thomas'a gülümsedi. Kelly'nin gözleri çabucak açılıp ka-

panırken, yüzünde bir acı ifadesiyle feryat etti.

"Uyanın, Bayan Egan. Babanızın yakıt formülünü açıklaması için

Bay Thomas'ı ikna etme zamanı geldi."

Kelly güçlükle nefes alırken, kıvrılarak karnını tuttu. Hayatı boyunca

hiç bu kadar büyük bir acı çekmemişti. Kanai botlarını en fazla acıyı ve-

recek bölgeye indirmekte ustaydı. Kelly bir dakika sonra, dirseği üzerin-

de doğrulup Thomas'a bakmaya çabaladı. "Bu pisliğe bir şey söyleme

Josh..."

342

Clive Cussler

Daha fazla konuşmadı. Kanai botuyla ensesine indirip kafasını hal

nın üstüne bastırırken nefesi kesilmişti. Soğuk bir sesle, "Dik kafalı b'

kızsın," dedi. "Acıdan hoşlanıyor musun? Çünkü sana aci vereceğimde

emin olabilirsin."

Kanai'nin adamlarından biri, elinde taşınabilir bir telsizle içeri girdi

"Ön kapıya bir araba yaklaştığı bildirildi. Girmesine izin vermesek mi?"

Kanai bir süre düşündü. "Girmesine izin verip kim olduğunu anla-

mak, onları geri çevirip şüphe uyandırmaktan iyidir."

Giordino, Miami'den yaptıkları uçuşun verdiği yorgunlukla esner-

ken, "Pekâlâ, patron," dedi. "Şatonun kapısını nasıl açmayı düşünüyor-

sun?"

Çiftlik gereçleri satan bir dükkândan kiraladıkları eski Ford marka

pikabın direksiyon başındaki Pitt, "Kodu tuşlayacağım," dedi.

"Kodu biliyor musun?"

"Hayır."

"Kanai'nin Kelly'yi babasının laboratuvarma götürdüğünü ileri süre-

rek, seni Golden Marlin'den aldıktan bir saat sonra beni buralara sürük-

lüyorsun ve güvenlik kodunu bilmiyorsun, öyle mi?"

"Kelly'den ve Josh'tan zorla bilgi almak için daha uygun bir yer ola-

bilir mi? Formül, laboratuvarda bir yerlerde saklı olmalı."

Devasa kapıya ve yüksek duvarlara'bakan Giordino, "Peki içeri gir-

mek için hangi akıllı aleti kullanacaksın?" dedi.

Pitt cevap vermeden pencereden dışarı sarktı ve bazı düğmelere bas-

tı. "Bunun işe yaraması lazım. Kelly'nin yedek olarak kullandığı farklı bir

kod vardı."

"Farz edelim, Kanai ile dalkavukları güvenlik sistemini bozdular ve

görevlileri etkisiz hale getirdiler. Sana, adamın bize kapıyı açacağını dü-

şündüren ne?"

"Kod olarak Cerberus yazdım."

Giordino'nun gözleri dönmüştü. "Aklım biraz çalışıyorsa, şimdi git-

mem gerektiğini söylerdi."

Valhalla 'nın Yükselişi 343

"Eğer yanılıyorsam kapı açılmaz, bu yolculuğu boşu boşuna yapmış

juruz ve Kelly'yi sonsuza dek kaybederiz."

Giordino cesur bir ifadeyle, "Onu bulacağız," dedi. "Onu bulana ka-

dar aramaktan vazgeçmeyeceğiz."

Dev kapılar yavaşça açılmaya başladığında, tam da oradan ayrılmak

üzereydiler.

Pitt gururlu bir ifadeyle, "Sanırım doğru tuşa bastık," dedi.

"Bizi paramparça etmek için pusuda beklediklerini biliyorsundur

umarım."

Pitt arabayı kullanarak, kapıdan geçti. "Bizim de silahımız var."

"Ah, elbette. Senin antika .45'lik Colt'un, benimse torpidoda buldu-

ğum bir tornavidam var. Üstlerine gittiğimiz adamlarda öldürücü silah

kaynıyor."

"Belki yoldan bir şeyler bulabiliriz."

Çiftlik arazisinden geçen Pitt, yollarını keseceklerini düşünerek

üzüm bağlarına geldiğinde yavaşladı. Düşündüğü gibi oldu. Kanai'nin gü-

venlik görevlisi üniforması giyen adamlarından biri arabanın yanına gele-

rek, pencereden içeri eğildi ve silahını göğsüne doğrulttu. "Size yardımcı

olabilir miyim beyler?"

Pitt masum bir ifadeyle, "Gus nerede?" diye sordu.

Görevli, "Arayıp hasta olduğunu söyledi." Gözleriyle arabada silah

aradı ve göremeyince rahatladı.

"Küçük kızı nasıl?"

Görevlinin kaşları yukarı kalktı. "Sağlıklı, son duyduğuma göre..."

Pitt sağ kalçasının altında tuttuğu Colt silahı namlusundan kavrayıp,

görevlinin alnına doğrultunca lafı yarım kaldı. Gözleri şaşılaştı, kafası ve

omuzları arabanın pencere kasasından aşağı kaydı ve kayboldu.

Sahte güvenlik görevlisi neredeyse daha yere düşmeden, Pitt ve Gi-

ordino onu asmaların arasından geniş bir ağaç gövdesinin içine ve

oradan

da sekiz basamak aşağıdaki yeraltı gözetleme bölmesine çektiler.

Duvara,

kameraları çiftliğin tarlalarını ve evin içini tarayan yirmi tane monitör

yerleştirilmişti. Pitt iple bağlanmış Thomas'ı ve acı içinde yerde kıvranan

344

Clive Cussler

Kelly'yi görünce donakaldı, Kelly'ye işkence yapıldığını görünce sin;

misti, ama hayatta ve sadece birkaç metre ileride olduğu için sevincı-

Odadaki beş Viperlann kameralar tarafından izlendiklerinden haberi '

yokmuş gibi görünüyordu.

Aniden keyfi yerine gelen Giordino, "Onu bulduk," dedi.

Heyecanı artan Pitt, "Hâlâ yaşıyor," dedi. "Ama görünüşe bakıilr

bu pislikler ona zor anlar yaşatmış."

Giordino, "Hemen saldırıya geçmeyelim. Güvenlik sistemi sayesina>

buradan bütün çiftliği ve evi izleyebilir, Kanai'nin adamlarının yerlerini

saptayabiliriz."

"Çabuk olmalıyız. Yerde yatan heriften bizimle ilgili haber bekliyor

olacaklar."

Giordino konsolun başına oturduğunda, Pitt kiralık suikastçının

Egan'ın güvenlik görevlisinin üniformasını giyerken çıkardığı siyah giysi-

sini buldu. Hareketsiz bedene baktı ve hemen hemen aynı ölçülerde ol-

duklarını gördü. Hızla sokak kıyafetlerini çıkardı ve siyah pantolonla sü-

veteri giydi. Botlar biraz sıkıydı, ama ayaklarını içine sıkıştırdı ve başına

kıyafeti tamamlayan kayak maskesini geçirdi.

Monitörlerden biri ambarın altındaki bir kilerde buğday çuvalları gi-

bi yığılmış Egan'ın güvenlik görevlilerinin cesetlerini gösterdiğinde Gior-

dino, "Cinayet söz konusu olduğunda bu herifleri hiçbir şey durduramı-

yor," dedi. Kanai'nin adamlarını bulmak için bir kameradan diğerine geç-

ti. "Evdeki beş adam dışında, iki tane daha saydım. Biri, nehre bakan ar-

ka kapıyı kolluyor, diğeri de ambarın yakınında."

"Yerde yatan dostumuzu da sayarsak, sekiz ediyor."

"Şimdi destek istemenin tam sırası."

Pitt başıyla tezgâhın üzerindeki üç telefondan birini işaret etti. "Şeri-

fe haber ver, durumu anlat ve bir SWAT ekibi göndermelerini iste."

"Ya sen? Sen ne yapacaksın?"

Pitt, "Bu kıyafetin içinde onlardan biri olduğumu zannedecekler. Et-

raf cehenneme dönüştüğünde evin içinde bir dost olmasının zararı ol-

maz," dedi.

Valhalla'nın Yükselişi

345

Giordino, "Ya ben?" diye sordu.

"Sen burada kal, durumu izle ve SWAT ekibini yönet."

"jCanai arayıp arabanın içindekilerin nereye gittiğini sorarsa?"

"Bir şey uydur. İki gübre satıcısının geldiğini ve icaplarına baktığını

söyle-"

"Buradan eve nasıl gideceksin?"

"Üzüm bağı, evin ön tarafına kadar uzanıyor. Asmaların arasından

ilerleyeceğim ve sütunların arkasından ön verandaya geçeceğim. En zor

lasını dar çimen yolu aşmak olacak."

Giordino hafif sırıtarak, "Bizi başka belaya bulaştırma, Stanley," de-

di.

"Uslu duracağıma söz veriyorum, Ollie."

Giordino monitörlere dönerken, Pitt yaşlı ağaç gövdesindeki merdi-

venlerden çıktı ve üzüm bağında dikkatle ilerledi.

Pitt'in içinde iki tür duygu vardı; Kanai'nin adamları ona tekrar iş-

kence etmeden Kelly'yi kurtaramama korkusu ve intikam isteği. Cerbe-

rus Şirketi'nin ve ölüm saçan Viper çetesinin ardında cesetler bıraktığına

inanamıyordu ve ne için? Kâr mı? Güç takıntısı mı? Hiç kimse böyle

ödüllerin keyfini çıkaracak kadar uzun yaşamazdı. Pitt'e göre bu delilikti.

Asma dallarının altında çömelerek ve botları yumuşak toprağa bata-

rak sıralar arasında koştu. Otomatik tüfeği etkisiz hale getirdiği Vi-

per'dan almamıştı. Nadiren tüfek kullanırdı, genellikle eski .45'lik

Colt'unu ve yedek iki şarjörünü taşımayı tercih ederdi. Yaz günü sıcak ve

nemliydi, kayak maskesinin altında terlemeye başlamıştı. Maskeyi çıkar-

madı, çünkü bu Viperların standart giysisiydi ve dikkat çekmek istemi-

yordu.

Asma sıraları, evin ön tarafını ayıran dar bir çimen alanda sona ere-

ne kadar yüz metreden daha fazla koştu. Ambarı ve evin arkasını koru-

yan Viperların görüş alanında değildi, ama evdekilerin dikkatini çekme-

den on beş metrelik açık alandan geçmek, gizlenmeye çalışmaktan çok

görünmez adamı oynamak demekti. Pencerelere baktı ve diğer taraftaki

346

'???' Clive Cussler

hareketi gördü, bu da asma siperlerinden çıktığı anda tamamen görüne

ceği anlamına geliyordu.

Evin verandasının ilk sütunuyla arasında, parlak güneş ışığı altındak'

on beş metrelik açık bir çimen alan uzanıyordu. Hareketleri perdeler ta-

rafından gizlenene kadar asmaların sonuna doğru yavaş yavaş ilerledi

Ani bir hamle, içeriden birinin dikkatini çekebilirdi, bu yüzden evin arka-

sındaki nöbetçiye dikkat ederek, yavaşça bahçeye doğru ilerledi. Solucan

yakalamış bir kuşa sezdirmeden yaklaşan bir kedi gibi hareket ediyordu.

Beş tahta basamak, sütunlu verandaya çıkıyordu, Pitt yavaşça, sessiz-

ce ve bir gıcırtı sesi çıkarır korkusuyla basamakları çıktı. Birkaç saniye

içinde sırtını, oturma odasının büyük cumbasından bir buçuk metre ileri-

deki köşe duvara yaslamıştı. Yüzüstü yattı ve diğer tarafa ulaşana kadar

pencerenin altından sürünerek geçti, sonra ayağa kalktı ve ön kapıya

doğru yürüdü. Yavaşça tokmağı çevirdi ve kapıyı açtı. Ortada kimse yok-

tu, bir gölge gibi içeri süzüldü.

Oturma odasının kapısı yoktu. Açık kemerli bir girişi vardı. Girişin

yanındaki kaidenin üzerinde, içinde küçük tropikal bir bitki olan bir çöm-

lek duruyordu. Pitt oturma odasına bakmak için onu paravan olarak kul-

landı; bu hızlı bir bakış değil, herkesin pozisyonunu iyice aklına yerleştir-

mek için yaptığı ağır bir incelemeydi.

Alnı, kulakları ve burnundaki ince kesiklerden kan damlayan Josh

Thomas, odanın ortasındaki sandalyede kendini bırakmış ve bağlı bir hal-

de oturuyordu. Pitt kırmızı Fokkes'm pilotu olan Ono Kanai'yi tanıdı.

Büyük deri bir kanepenin ortasında oturan Kanai, koltuk koluna yaslan-

mış, sakince purosunu içiyordu. Siyahlar içindeki Viperlardan ikisi, şömi-

nenin iki yanında silahları hazır bir şekilde ayakta duruyordu. Bir diğeri,

elinde Thomas'm gözünün üzerine doğrulttuğu bıçakla, Thomas'm yanın-

da duruyordu. Dev bir canavar olan beşinci Viper, mücadele eden

Kelly'yi tek eliyle uzun saçlarından yakaladı ve havaya kaldırdı. Ayaklan

yerden kesilen Kelly bağırmadı, sadece acı içinde inledi".

Pitt bir süreliğine geri çekildi ve Giordino'nun onu monitörden izle-

yip izlemediğini merak etti. Basitçe odaya girip eski zamanlardaki gibi,

Valhalla'nm Yükselişi

347

»pekâlâ hayvan herifler, cehenneme gidin," diyebileceğini düşünmek saç-

laydı. Bu kadar aptalca bir şey denerse, içerideki adamlar ona yüzlerce

kez ateş etmekten başka bir şey düşünmeyeceklerdi. Yıllardır adam öl-

dürmek için eğitilmişlerdi ve karar vermekte bir mikrosaniye bile kaybet-

mezlerdi. Bu adamlar için adam öldürmek, diş fırçalamak kadar normal-

di. Diğer taraftan Pitt, bir insan daha vurmak için kendini hazırlamak zo-

rundaydı. Daha önce kendini korumak için adam öldürmüş olmasına rağ-

men, damarlarından soğuk kan akmıyordu. Bu sıkıntı veren durum için

kendini katılaştırması ve Josh Thomas'la Kelly Egan'ın hayatlarını kurta-

rıyor olacağı gerçeğiyle niyetini haklı çıkarması gerekiyordu. Ama sadece

başarılı olursa, ki bu her açıdan ufak bir olasılıktı.

Baskın yapabileceği ve odaya siyah Viper kıyafetleriyle girerse he-

men şüphe uyandırmayacağı halde, gizlendiği tropikal bitkinin arasından

ateş ederse, iki saniyelik avantajla daha güvende olacaklarına karar

verdi.

Kurşunların nereden geldiğini hemen anlamayacakları için geç tepki ve-

receklerdi. Önem sırasına göre hedeflerini seçebilirdi.

Bu fikriden hemen vazgeçti. İki ya da üçünü haklayabilirdi, ama geri

kalanlar, işini bitiremeden onu delik deşik ederlerdi. Sonra, serseri bir

kurşunun Kelly ya da Thomas'a isabet ethıe olasılığı vardı. Tek umudun,

SWAT ekibi gelene kadar vakit kazanmaya çalışmak olduğuna karar ver-

di. Colt'u masanın üzerindeki vazonun arkasına bıraktı, dikkat çekmeye-

cek bir şekilde odaya girdi ve sessizce ayakta durdu.

İlk başta, Pitt'in farkına varmadılar. Odadaki herkes, Darfur'la mü-

cadele eden Kelly'ye odaklanmıştı. Korkunç acı yüzünden Kelly'nin göz-

lerinden boşalan yaşları görebiliyordu, işkenceye son vermeye çalışma-

dan orada öylece durmak Pitt için ıstırap vericiydi. SWAT ekibinin ancak

beş dakika sonra gelebileceğini hesapladı, ama Thomas ve Kelly'nin aa

çekmesine seyirci kalamazdı.

Sakince Kanai'ye, "Şişman çocuğa onu bırakmasını söyle," dedi.

Kaşları şaşkınlıkla yukarı kalkan Kanai, Pitt'e baktı. "Ne dedin?"

"Şişko dalkavuğuna iğrenç ellerini kızın üzerinden çekmesini söyle,

dedim." Ve kayak maskesini çıkardı.

348

Clive Cussler

Odadaki bütün Viperlar hemen Pitt'in kendilerinden biri olmadı»

karar verdiler ve silahlarını hızla yukarı kaldırıp göğsüne nişan aldılar

Kanai şaşkınlıkla, "Sen!" diye homurdandı. "Bekleyin!" diye bağırd

"Onu öldürmeyin. Henüz değil."

Kelly bir anda acısını unuttu ve şaşkınlıktan şok olmuş bir halde bak

ti. Soluk soluğa, "Hayır, hayır, gelmemeliydin!" dedi.

Pitt sertçe, "Onu bırakmazsa, peşinden sen öleceksin Kanai," dedi.

Kanai şaşkınlıkla Pitt'e baktı. "Ah, gerçekten mi? Beni kim öldüre-

cekmiş? Sen mi?"

"SWAT ekibi her an burada olabilir. Buradan tek çıkış yolu var. Tu-

zağa düştünüz."

"Size inanmazsam, beni affedin Bay Pitt." Sonra başını hafifçe eğe-

rek deve işaret etti. "Bayanı yere bırak, Darfur." Dikkatini Pitt'e yöneltti.

"Adamlarımdan birini öldürdün mü?"

Pitt, "Hayır. Sadece güvenlik merkezindeki dostunuzu bayılttım ve

elbiselerini ödünç aldım," dedi.

"Seninle paylaşacak bir kozum var, Bay Pitt. Aynı fikirde değil mi-

sin?"

"Kendi adıma, senin kokuşmuş planlarını bozduğum için madalya al-

mam gerektiğini düşünüyorum. Sen ve arkadaşların Jura devrindeki ba-

taklıklara aitsiniz."

"Ölümün yavaş ve acılı olacak."

İşte buydu. Kanai, Pitt'i çabucak öldürmeyecekti. Artık katil ödeşme

vaktinin geldiğini düşünüyordu. Pitt tehlikeli bir d'^mımda olduğunun ta-

mamıyla farkındaydı. Giordino monitörden olanları izlerken ne düşünü-

yordu? Polis gelmek üzereydi. Bu kadarından emindi, ama ne zaman?

Mümkün olduğu kadar zaman kazanmaya çalışmalıydı.

Masumca, "Partiye davetsiz gelerek bir şeye engel oldum mu?" diye

sordu.

Kanai ona dikkatle baktı. "Bayan Egan ve Bay Thomas'la, Dr. Egan'ın

işleri hakkında dostça tartışıyorduk."

Valhalla 'nın Yükselişi

349

pitt geçiştirerek, "Her zamanki yakıt-formülünü-bul meselesi," dedi.

«tric de yaratıcı değilsin, Kanai. Sen ve Cerberus'taki dostların dışında

redeyse bütün ülke formülü biliyor."

Kanai'nin gözleri açıldı. "İyi bilgi almışsın."

pitt omuzlarını silkti. "Her şey davul sesini nasıl yorumladığına bağ-

lı."

Kelly, Thomas'ın yanına gitmişti. Thomas'ın ağzındaki tıkacı çıkardı,

kazağıyla yüzündeki kanı temizlerken sutyeni görünüyordu. Thomas mı-

rıldanarak teşekkür ederken donuk gözlerle Kelly'ye baktı. Küçük kan-

yonda tavşan yakalamış bir çakal gibi görünen iri Darfur, Pitt'in arkasın-

da duruyordu.

Kanai ona, "Tanrı'nın bir lütfü olduğunu kanıtlayabilirsin," dedi.

Kelly'ye döndü. "Evet Bayan Egan, bana güzelce yakıt formülünü vere-

ceksiniz, yoksa bu adamı önce dizlerinden, sonra dirseklerinden vuraca-

ğım, sonra da kulaklarını havaya uçuracağım."

Kelly acıyla Pitt'e baktı. Bu, son darbeydi. Kanai, hem Pitt'i hem de

Thomas'ı tehdit ederken dayanmaya gücü olmadığını biliyordu ve aniden

çöktü. "Formül, babamın laboratuvarında saklı."

Kanai, "Nerede?" diye sordu. "Orayı zaten adamakıllı aradık."

Kelly cevap verecekken, Pitt onu engelledi. "Ona söyleme. Cerbe-

rus'taki katil arkadaşlarına hak etmedikleri bir refah kaynağı vereceğimi-

ze hep birlikte ölelim daha iyi."

Kanai, "Yeter," diye onu tersledi. Omzundaki tabanca kılıfından bir

otomatik çıkardı ve ağzını Pitt'in sol dizine nişan aldı. "Galiba, Bayan

Egau'm ikna edilmesi gerekiyor."

Darfur yürüdü ve Pitt'in önünde durdu. "Efendim, bu köpeğin işini

halletmeme izin verirseniz bunu bir şeref sayarım."

Kanai iri adama baktı ve gülümsedi. "Çok dikkatsizim. Senin ikna

kabiliyetini ihmal ettim, eski dostum. O, senindir."

Darfur tüfeğini bir sandalyeye dayamak için dönerken korknjuş gibi

numaia yapan Pitt, aniden bir çmgırakhyrian gibi çözüldü ve* dev gibi

adamı kasıklarından yakalayarak, diziyle sertçe vurdu. Bunun,

sersemîeti-

350

Clive Cussler

ci ya da en azından etkisiz hale getirecek bir darbe olması gerekryo H

ama Pitt'in hedefi biraz uzağaydı ve büyük kuvvet, uyluğun gövdeyle V

leştiği yere, Darfur'un cinsel organının yanma isabet etti.

Darfur gafil avlanmıştı ve acıdan nefesi kesilerek iki büklüm old

ama sadece bir an için. Neredeyse hemen kendine geldi ve ellerini kenet

leyerek Pitt'in nefesini kesen, onu bir masaya fırlatan balyoz gibi bir yum

rukla göğsüne vurdu ve Pitt halının üzerine düştü. Pitt hiç bu kadar kötü

dayak yememişti. Ciğerlerine hava doldurmak için dizlerinin üzerinde

doğruldu. Biraz daha dayak yerse, morga aday olacaktı. Ayakları ve

yum..

ruklarıyla devi asla yenemeyeceğini biliyordu ve herhangi bir direniş gös-

termek için bile kanalizasyon borusu büyüklüğünde kaslara ihtiyacı vardı

Herhangi bir çeşit silaha ihtiyacı vardı. Bir sehpa alıp havaya kaldırdı ve

Darfur'un kafasına geçirdi, tahta yüzey paramparça oldu. Canavarın de-

mirden bir kafatası vardı. Gözleri kaydı ve sallanmaya başladı. Pitt, onun

düşebileceğini düşündü ve Kanai'nin elinden silahı almak için atlamaya

hazırlandı, ama Darfur darbenin etkisinden kurtuldu, başını ovdu, gözle-

rini tekrar odakladı ve yeniden saldırmaya başladı.

Pitt hayatımn kavgasını yapıyor ve kaybediyordu. Doğruluğu bütün

dünyada kabul edilmiş boksla ilgili bir deyiş vardır: Küçük sağlam bir

adam asla büyük sağlam bir adamı yenemez. En azından adil bir

kavgada.

Pitt fırlatacak bir şey bulmak için çılgınca etrafına bakındı. Küçük bir ma-

sadan seramik bir lamba kaptı ve iki. eliyle fırlattı. Patton tanktan seken

bir taş gibi Darfur'un sağ omzundan sekti. Pitt sırasıyla, telefon, vazo ve

örtünün üzerinde duran saati fırlattı. Tenis toplarıyla bile yaylım ateşine

tuttu. Hiçbirinin, Darfur'un kocaman vücudu üzerinde en ufak bir etkia

bile olmadı.

Pitt soğuk ve donuk gözleri okuyabiliyordu, devin oyun oynamaktan

sıkıldığının farkındaydı. Darfur oyunu idare eden oyuncuya engel olmaya

çalışan bir defans oyuncusu gibi kendini ileri fırlattı. Ama, Pitt hâlâ kena-

ra çekilebilecek kadar çevikti, ekspres tren yanından geçti ve büyük bir

gürültüyle piyanoya çarptı. Pitt koştu ve Darfur'un yüzünü dağıtmak İÇ"1

piyanonun taburesini kaldırdı. Bu darbe, asla gerçekleşmedi.

Valhalla'nın Yükselişi

351

Kanai kollarıyla boynunu sıkan Kelly'yi küçük bir kemirgenmi§ gibi

nara itti ve Pitt'in başının arkasına silahının dipçiğiyle vurdu. Darbe,

pitt'i bayıltmadı, ama gözünün kararıp dizlerinin üstüne düşmesine ne-

den olacak kadar büyük bir acı verdi. Bilinci yavaş yavaş geri geldi ve gö-

rüsünü örten bir karanlığın içinden Kelly'nin bağırdığının farkına vardı.

Görüşü açıldıkça, Kanai'nin onu sindirdiğini ve kolunu neredeyse kırıla-

na kadar büktüğünü gördü. Kanai dikkatini Pitt'le Darfur arasındaki tek

taraflı kavgaya verdiğinde Kelly, silahı ondan almaya çalışmıştı.

Pitt kollarım göğsünün etrafına dolaşmış, ellerini birbirine kenetle-

miş ve onu sıkmaya başlamış olan Darfur'un kendisini yere doğru çektiği-

nin farkına vardı. Nefesi, sanki bir boa yılanı tarafından sarılıyormuş gibi

yavaş yavaş ve geri dönüşü olmayan bir şekilde ciğerlerine

sıkıştırılıyordu.

Ağzı açıktı ama nefes alamıyordu. Karanlık geri dönüyordu ve bir daha

güneş ışığını görmeyi hayal etmiyordu. Kaburgalarının kırılmak üzere ol-

duğunu hissetti, baskı aniden azalıp göğsünün etrafındaki kollar gevşedi-

ğinde, teslim olmasına ve ölümün ıstırabına son vermesine iki saniye var-

dı.

Sanki rüyada birbirini izleyen olaylar gibi, Giordino'nun odaya girdi-

ğini, Kanai'nin böbreklerine arkadan bir yumruk attığını ve Kanai'nin

acıdan iki büklüm olduğunu gördü. Kanai silahım düşürdü ve Kelly'nin

kolunu bıraktı.

Diğer Viperlar, şimdi silahlarını Giordino'ya doğrultmuş, Kanai'nin

ateş emrini bekliyorlardı.

Darfur kısa bir an için endişeyle davetsiz misafire baktı, ama Giordi-

no'nun ateşli silah taşımadığım ve kendinden en az otuz santim kısa

oldu-

ğunu görünce, yüzünde bir küçümseme ifadesi belirdi. Şeytanca, "Onu

bana bırakın," dedi.

Ani bir hareketle, Pitt'i halıya bıraktı sonra iki adım attı ve Giordi-

no'yu ayı gibi kucaklayarak, ayaklarını yerden kesti. Darfur artık rakibi-

nin tepesinden bakmıyordu, yüz yüzeydiler ve aralarında ancak birkaç

Santim vardı. Darfur'un dudakları şeytani bir bakışla gerilirken, Giordi-

"o'nun yüzünde korkudan eser yoktu ve ifadesizce bakıyordu.

352

Clive Cussler

Darfur, onu belinin üst kısmından kavrayıp kollarını arkasında m

gene gibi kenetlediğinde Giordino, serbest kalan kollarını kaldırdı ve el

vin kafasının üzerinden havaya doğru uzattı. Darfur, Giordino'nun yuk

kaldırdığı kollarını önemsemedi ve muazzam kuvvetinin her gramını ki

İtalyanın canını çıkarmak için kullandı.

Hâlâ sersem gibi olan ve çok canı yanan Pitt, ezilen göğsü ve yarala

nan başı yüzünden derin nefesler çekerek ve acı içinde soluyarak odada

emekledi. Kelly tekrar Darfur'un sırtına atladı, elleriyle gözlerini kapata-

rak ve kafasını ileri geri bükerek, onunla güreşmeye başladı. Darfur tek

eliyle ondan kolayca kurtuldu ve onu bir vitrin mankeniymiş gibi ileri fır-

latarak, kanepenin üzerine gönderdi, sonra Giordino'yu canını çıkarırca-

sına sıkmaya kaldığı yerden devam etti.

Ama Giordino'nun kurtarılmaya ihtiyacı yoktu. Ellerini indirdi ve par-

maklarıyla Darfur'un boğazını sıktı. Dev, aniden ölümle göz göze gelenin

kendisi olduğunu fark etti. Yüzündeki şeytani ifade, ciğerlerine giden

hava

kesilip çaresizce önce Giordino'nun göğsünü yumruklamaya ve sonra da

boğazındaki çelik parmakları açmaya çalışırken, buruşuk bir korkuya dö-

nüştü. Ama Giordino acımasızdı. Pes edeceğe benzemiyordu. Darfur deli

gibi odanın içinde dönerken, amansız bir buldok gibi dayandı.

Darfur aniden tökezleyip üzerinde Giordino'yla birlikte meşe bir ke-

reste gibi yere düştüğünde, korkunç bir inleme duyuldu. O anda, bir sürü

devriye arabası ve SWAT minibüsü patinaj yaparak çakıl araba yolunda

durdu. Ağır silahlı üniformalı adardılar, evin etrafını kuşatmaya başladılar.

Aynı zamanda, pencerelerden yaklaşan helikopterlerin sesleri duyuldu.

Kanai adamlarına, "Arka tarafa," diye bağırdı. Kelly'yi belinden ya-

kaladı ve odadan sürüklemeye başladı.

Pitt buz gibi bir sesle, "Ona zarar verirsen, seni ufak ufak parçalara

ayınrım," dedi.

Kanai'nin hızla, mücadele eden bir rehineyle kaçma ihtimalini he-

sapladığını fark etti.

Kanai, onu Pitt'e doğru fırlatırken alaycı bir ifadeyle konuştu. "Me-

rak etme. Şimdilik senin. Tekrar karşılaşana kadar ve karşılaşacağız."

Valhalla'nın Yükselişi

353

pitt, onları takip etmeye çalıştı, ama koşacak durumda değildi, tö-

rgyerek bir masaya dayandı ve zihninin açılmasını, acının dinmesini

yedi. Bir dakika sonra oturma odasına döndü ve Giordino'yu Tho-

as'ın iplerini keserken, Kelly'yi de Jack Daniels viskiye batırılmış bir

bezle bilim adamının yüzündeki yaraları silerken buldu.

pitt, yerde yatan Darfur'a baktı. "Öldü mü?"

Giordino başını salladı. "Tam değil. Yaşamasının daha iyi olduğunu

Süsündüm. Belki, polise ve FBI'ya bildiklerini anlatmaya ikna edilebilir."

Pitt sırıtarak, "Biraz kısa kestin, değil mi?" dedi.

Giordino ona baktı ve omuzlarını silkti. "Senin kum çuvalı haline

geldiğini gördükten iki saniye sonra harekete geçtim, ama yolda durup

ambarın dışındaki nöbetçinin icabına bakmak zorunda kaldım."

Pitt içtenlikle, "Minnettarım," dedi. "Sen olmasaydım, ölmüş olacak-

tım."

"Evet, müdahalelerim monotonlaşmaya başladı."

Giordino'ya son sözü söylemenin imkânı yoktu. Pitt, Thomas'm ya-

nına gitti ve ayağa kalkmasına yardım etti. "Nasılsın, yaşlı adam?"

Thomas cesaretle gülümsedi. "Birkaç dikişten sonra bir genç kadar

iyi olacağım."

Pitt kollarını ona dolayıp, "Sen dayanıklı bir küçük hanımsın," der-

ken, Kelly ona baktı.

"Kaçtı mı?"

"Kanai mi?"

"Şerifin adamları onu yakalayamazsa, korkarım evet."

Kelly huzursuzlukla, "Onu yakalayamazlar," dedi. "Onu bulamaya-

caklar. Büyük bir hırsla öldürmek için geri dönecek. Cerberus'taki pat-

ronları babamın formülünü ele geçirene kadar rahat etmeyecekler."

Pitt ufkun arkasında bir şey arar gibi pencereden dışarı baktı. So-

lunda konuştuğunda, alçak sesle ve her hecenin üzerinde durarak konuş-

tu. "İçimde, peşinde oldukları tek şeyin yakıt formülü olmadığını söyle-

yen garip bir his var."

F:23

354

Clive Cussler

35

Akşam vakti yaklaşmıştı. Pitt ve Giordino'nun kontrol altına aldığı

Darfur'la iki Viper, kelepçelenmiş, devriye arabalarıyla Şerifin polis mer-

kezine götürülmüş ve Egan'm güvenlik görevlilerini öldürme suçuyla

gözal-

tına alınmışlardı. Kelly ile Thomas, cinayet dedektiflerine ifadelerini verdi-

ler, onları Pitt ve Giordino izledi. Kelly, polisin Ono Kanai'yi asla

yakalaya-

mayacağı konusunda haklıydı. Pitt, katilin izini suya inen bir ip bulduğu

Hudson Nehri'nin üzerindeki uçuruma kadar takip etti.

Giordino, "Onları bekleyen bir tekneyle kaçmış olmalılar," diye be-

lirtti.

Pitt kayalık uçurumun kenarındaki kameriyede arkadaşıyla birlikte

ayakta duruyordu. Nehrin karşısındaki yeşil tepelere ve ormana baktı.

Küçük kasabalar, Washington Irving'le tanınan Hudson Vadisi dolayla-

rındaki New York sahilinde küçük kasabalar sıralanmıştı. "Kanai'nin her

beklenmedik olaydan kurtulması çok şaşırtıcı."

"Sence Viperlar sorgu sırasında konuşacaklar mı?"

Pitt yavaşça, "Konuşsalar bile bir şey fark etmez," dedi. "Viper orga-

nizasyonu, büyük ihtimalle Kanai'nin kumandası altında her biri diğerin-

den habersiz gruplar halinde çalışıyor. Bildikleri tek şey, kumanda zind'

Valhalla'nın Yükselişi

355

•p onda sona erdiği. Hiçbirinin, gerçek patronlarının Cerberus Şirke-

., jn ofislerinde oturduğundan haberi olmadığına bahse girerim."

»Kapılarının eşiğine giden bir iz bırakmayacak kadar akıllı oldukla-

Ljan eminim."

pitt başıyla onayladı. "Hükümet savcıları asla onları mahkûm etmeye

etecek kadar delil bulamayacaklar. Eğer iğrenç suçları için cezalandırı-

t riarsa, bu yasalarla olmayacak."

Kelly evden kameriyeye doğru çimenlik alanda yürüdü. "Acıktınız

mı-'

Giordino gülümseyerek, "Ben her zaman açım," dedi.

"Josh içkileri hazırlarken, ben de hafif bir akşam yemeği hazırladım.

Nefis margaritalar yapıyor."

"Hayatım." Pitt kolunu onun beline dolayarak, "Şimdi, sihirli kelime-

yi söyledin," dedi.

Dr. Elmore Egan'ın dekorasyon zevkinin seçici olduğunu söylemek

hafif kaçardı. Oturma odası eski koloni dönemine ait mobilyalarla döşen-

mişti, mutfak yemek pişirmekten çok egzotik aletlere düşkün olan bir ile-

ri teknoloji mühendisi tarafından tasarlanmıştı, yemek odası doğrudan

bir Viking çiftliğinden gelmiş gibiydi, girintili çıkıntılı modeller oyulmuş

birbiriyle uyumlu sandalyeler ve masalar ağır meşeden yapılmıştı.

Pitt, Giordino ve Thomas margaritalarm tadını çıkarırken, Kelly ta-

baklarına lahana salatasıyla, tonbalıklı güveç koydu. Gün içinde yaşadık-

ları travmaya rağmen, normal bir şekilde yemeklerini yediler.

Sonra, oturma odasına geçtiler ve Thomas onlara birer bardak elli

yıllık porto şarabı koyarken, etrafa dağılmış mobilyaları eski yerlerine

yerleştirdiler.

Pitt, Kelly'ye baktı. "Kanai'ye, babanın formülünün laboratuvarda

olduğunu söyledin."

Kelly, Thomas'a izin istermiş gibi baktı. Thomas, gülümsedi ve başı-

nı onaylayarak salladı. "Babamın formülü, kapının arkasındaki gizli pa-

nelde bir dosyanın içinde."

356

Clive Cussler

Giordino bardağındaki porto şarabını çalkaladı. "Beni kandırabir

Formülü, asla bir kapının içinde aramazdım."

"Baban akıllı bir adammış."

Giordino saygıyla, "Josh da cesur bir adam. Bu kadar kötü dayak v

meşine rağmen Kanai'ye hiçbir şey anlatmadı."

Thomas başını salladı. "İnan bana, Dirk odaya girmeseydi, Kelly'nin

daha fazla işkence çekmemesi için formülün yerini söyleyecektim."

Pitt, "Belki, ama senin ağzından laf alamayacaklarını anladıklarında

Kelly'nin üzerine gittiler."

Kelly huzursuzlukla, "Geri gelebilirler, hatta belki de bu akşam," de-

di.

Pitt, "Hayır, Kanai'nin başka bir ekip hazırlaması için zamana ihtiya-

cı var. Bu kadar kısa zaman içinde tekrar denemeyecektir," diyerek onu

rahatlatmaya çalıştı.

Thomas ciddiyetle, "Her türlü önlemi alacağız, Kelly bu evi terk et-

meli ve gizlenmeli," dedi.

Pitt, "Aynı fikirdeyim. Kanai, formülü çiftlikten başka bir yere sakla-

yacağınızı mutlaka düşünecektir. Bu durumda, formüle ulaşmaları için

tek anahtar hâlâ sizsiniz."

Kelly, gözlerinde yaramaz bir pırıltıyla, "Sen ve Al'le birlikte Was-

hington'a gidebilirim. Sizin gözetiminiz altında güvende olurum."

Pit boşalan bardağını masaya koydu. "Henüz Washington'a gidip,

gitmediğimizden emin değilim. Bize Dr. Egan'ın laboratuvarım göstere-

bilir misiniz?"

Thomas, "Görülecek fazla bir şey yok," dedi. Onları evden ambara

doğru götürdü. İçeride, üzerinde birçok kimya laboratuvarında bulunan

sıradan aletler duran üç tezgâh vardı. "Çok heyecan verici değil, ama

Kaygan 66'nın formülünü bulduğumuz ve geliştirdiğimiz yer burası."

Pitt odanın içinde yürüdü. "Tam olarak beklediğim gibi değil."

Thomas ona tuhaf bir şekilde baktı. "Ne demek istediğini anlama-

dım."

Valhalla'nın Yükselişi

357

pitt sertçe, "Dr. Egan'ın manyetohidrodinamik motorları tasarladığı

r burası olamaz," dedi.

Thomas ihtiyatla, "Neden böyle söylüyorsun?"

"Bu oda sadece bir kimya laboratuvarı. Dr. Egan çok parlak bir mü-

hendisti. Etrafta çizim masası, üç boyutlu görüntüleme sistemi olan bilgi-

sayar, çalışan modeller yapmak için tesisat ya da makine göremiyorum,

[jzgünüm, ama burası yaratıcı bir zekânın itici güç teknolojisinde muhte-

şem bir ilerleme yaratacağı bir yer değil." Pitt duraksadı ve bakışları tahta

döşemeye çevrilmiş Kelly ve Thomas'a baktı. "İkinizin neden beni kandır-

maya çalıştığını anlayamıyorum."

Thomas ciddiyetle, "Kelly ve ben sizden hiçbir şey saklamıyoruz, Bay

pitt. Gerçek şu ki, Elmore'un araştırmasını nerede yaptığını ikimiz de bil-

miyoruz. İyi bir adam ve iyi bir dosttu, ama aşırı derecede ketum bir tara-

fı vardı. Elmore, yerini sadece kendisinin bildiği gizli bir araştırma labo-

ratuvarmda günlerce, bazen haftalarca kaybolurdu. Kelly ve ben, onu

farklı zamanlarda izlemeye çalıştık, ama her seferinde bir şekilde farkına

vardı ve bizi atlattı. İstediği zaman yok olan bir hayalet gibiydi."

Pitt, "Gizli laboratuvarın bu çiftlikte mi olduğunu düşünüyorsunuz?"

diye sordu.

Kelly, "Bilmiyoruz. Babamın iş ya da araştırma gezisi için evden ay-

nldığından emin olduğumuz zamanlar, Josh ve ben her yeri aradık, ama

nerede olduğuna dair bir ipucu bulamadık."

"Dr. Egan öldüğünde ne araştırıyordu?"

Thomas çaresizce omuzlarını silkti. "Hiçbir fikrim yok. Sırrını be-

nimle paylaşmayı kabul etmedi. Sadece, bilim ve teknolojide devrim ya-

ratacağını söyledi."

Giordino, "Siz onun en yakın arkadaşıydınız. Size sırrını söylememe-

si Çok garip," dedi.

"Elmore'u tanımanız gerekirdi. Çift karakterliydi. Bir an, dalgın ama

Sevgi dolu bir baba ve bir dost, bir sonraki dakika en yakınmdakilere bile

güvenmeyen paranoyak bir mühendis olurdu."

Pitt, "Zevklerine zaman ayırır mıydı?" diye sordu.

358

Clive Cussler

Josh ve Kelly birbirlerine baktı.

Thomas, "Vikingleri araştırmaya inanılmayacak kadar meraki

dedi.

ydl'"

Kelly, "Ayrıca Jules Verne'in büyük bir hayranıydı. Onun çahşmal

nnı tekrar tekrar okurdu," diye ekledi.

Pitt eliyle odayı işaret etti. "Bu tutkuların hiçbir delilini göremiv

ram."

Kelly güldü. "Sana onun kütüphanesini göstermedik."

"Görmek isterim."

"Evin yanında, nehri gören ayrı bir binada. Babam onu yaklaşık yir-

mi yıl önce inşa etti. Orası, onun evin dışındaki evi, işinin baskısından

uzak kutsal mabediydi."

içinde Egan'ın çalışma odası bulunan bina, taştan yapılmıştı ve on

sekizinci yüzyıldan kalma bir değirmenden tasarlanmış gibi görünüyordu.

Çatı, kayağantaşla kaplıydı ve taş duvarlarda sarmaşıklar yükseliyordu.

Modern görünen tek şey, çatı pencereleriydi. Thomas, kalın meşe kapıyı

açmak için büyük, eski moda bir anahtar kullandı.

Kütüphanenin içi, Pitt'in hayal ettiği gibiydi. Maun kitap rafları ve

lambri kaplı duvarlardan incelik ve zarafet akıyordu. İçleri doldurulmuş

büyük sandalyeler ve kanepe deriydi, üzerinde hâlâ karmakarışık araştır-

ma kâğıtları duran, kapağı kıvrılarak açılıp kapanabilen büyük yazı masa-

sı gül ağacından yapılmıştı. Ambiyans, ziyaretçilerde konfor ve rahatlık

hissi uyandırıyordu. Pitt kütüphanenin Egan'a çok giyilmiş bir eldiven ka-

dar iyi uyduğunu düşündü. Araştırma yapmak için ideal bir ortamdı.

Pitt yerden tavana kadar uzanan kitap rafları boyunca yürüdü. Üst ta-

rafında tekerlekler bulunan bir merdiven rayda hareket ederek, Egan'ın

üst

raflara uzanmasını sağlıyordu. Boş olan tek duvarda, Viking gemilerinin

tabloları asılıydı. Tabloların altındaki bir masada, yaklaşık bir buçuk

metre

uzunluğunda bir' model denizaltı duruyordu. Pitt ölçeğin bire dört

olduğunu

tahmin etti. Pitt bir deniz mühendisi olarak titizlikle yapılan ince işe dikkat

ederek modeli yakından inceledi. Teknenin uçları yuvarlaktı, yan

tarafların-

Valhalla'nın Yükselişi

359

lombozları ve pruvasına doğru uzanan küçük bir kulesi vardı. Pervane

akları, eğri uçlu modern tasarımlardan çok, çark kanadı biçimindeydi.

pitt daha önce hiç buna benzer bir tekne görmemişti. Sadece, bir za-

njar incelediği Amerikan iç savaşı sırasında Amerika Konfedere Dev-

letleri tarafından yapılan bir denizaltı planıyla karşılaştırabiliyordu.

Modelin altındaki pirinç plakada, Nautilus. Uzunluk yetmiş metre, se-

tiz metre kemere. 1863'tesuya indirildi, yazıyordu.

Pitt, "Çok güzel bir model. Kaptan Nemo'nun denizaltısı, değil mi?

Deniz Altında Yirmi Bin Fersah'taki?" dedi.

"Babam onu, orijinal kitaptaki asitle ovulmuş bir resimden tasarladı

ve Fred Torneau adında usta bir modelciye yaptırdı."

Giordino hayranlıkla, "Klasik bir çalışma," dedi.

Pitt raflardaki kitapların isimlerini inceleyerek, odada dolaşmaya de-

vam etti. M.S 793-1450 arasındaki Viking devriyle ilgili bir sürü kitap var-

dı. Bir bölümün tümü, Alman ve İskandinav ulusların, üçüncü ve on

üçüncü yüzyıllar arasında kullandıkları Rünikr> Alfabesi'ne ayrılmıştı.

Kelly, Pitt'in kitaplara gösterdiği ilgiyi izledi ve yanma gelerek, kolu-

nu tuttu. "Babam, ülkede bulunan Rünik Yazıt'ların karakterlerini tercü-

me etmekte uzman hale gelmişti."

"Vikinglerin bu kadar güneye geldiklerine inanıyor muydu?"

Kelly başıyla onayladı. "Bundan emindi. Ben küçükken, annemle be-

ni eski bir karavanla ülkenin ortasındaki eyaletlere sürükler, bulabildiği

bütün Rünik Yazıt'ları kopyalar ve incelerdi."

Giordino, "Sayılan çok fazla olmasa gerek," dedi.

"Eski Rünik Alfabesi'yle yazılmış otuz beşin üzerinde yazıt buldu ve

kaydetti." Durdu, defter ve ciltlerle dolu bir rafı işaret etti. "Hepsi bura-

da."

Giordino, "Bulduklarını yayımlamayı hiç düşündü mü?" diye sordu.

"Bildiğim kadarıyla hayır. Yaklaşık on yıl önce sanki bir elektrik düğ-

mesi kapatıldı. Viking araştırmasına ilgisini aniden kaybetti."

''' Rün yazılardaki biçimleri andıran yazı stili.

360

Clive Cussler

Thomas, "Bir tutkudan diğerine," dedi. "Vikinglerden sonra, Elnior

kendini Jules Verne'e kaptırdı. Bütün bir kitaplığı eliyle işaret etti. "Ver

ne'in yazdığı bütün kitapları, hikâyeleri topladı."

Pitt raftaki kitaplardan birini aldı ve açtı. Kapaklar, deri ciltliydi. Ki.

tap sırtındaki yazılar yaldızlıydı ve ön kapakta Esrarlı Ada yazıyordu. Bir.

çok sayfanın yoğun bir şekilde altı çizilmişti. Kitabı rafa koydu ve bjr

adım geri çekildi. "Verne'le ilgili ciltlenmiş kâğıt ya da defter göremiyo-

rum. Görünüşe bakılırsa, Dr. Egan kitapları okumuş; ama yorumlanın

yazmamış."

Thomas gün içinde yaşadığı sarsıcı olaylar yüzünden yorgun görünü-

yordu. Kendini yavaşça deri sandalyeye bıraktı. "Elmore'un, Verne ve Vi-

kinglere düşkünlüğü gizemli bir şeydi. Sadece zevk için bir konuda uz-

manlaşmaya çalışacak türden bir adam değildi. Bir amacı olmadan, bilgi

elde etmeye çalıştığını hiç hatırlamıyorum."

Pitt, Kelly'ye baktı. "Vikinglerle neden bu kadar ilgilendiğini sana

hiç anlattı mı?"

"Kültürün bilgisi ve tarihiyle, Rünik Yazıt'lar kadar ilgili değildi."

Giordino raftan Egan'm Vikinglerle ilgili defterlerinden birini aldı

ve açtı. Yüzünde şaşkın bir ifadeyle, sayfaları karıştırırken gözleri kısıldı.

İkinci defterin sayfalarını karıştırdı, sonra üçüncü deftere geçti. Sonra ta-

mamen şaşırmış bir halde yukarı bakarak, defterleri yanındakilere uzattı.

"Görünüşe bakılırsa, Dr. Egan hiçbirinizin bilmediği kadar büyük bir mu-

ammaymış."

»

Hepsi defterleri incelediler ve sonra şaşkınlıkla birbirlerine baktılar.

Defterlerin bütün sayfaları boştu.

Tamamıyla şaşırmış görünen Kelly, "Anlamıyorum," dedi.

Thomas, "Ben de," diye ekledi.

Kelly iki defter daha açtı ve onların da boş olduğunu gördü. "Rünik

Yazıt'lar aramak için ücra yerlere yaptığımız aile gezilerini çok iyi

hatırlıyo-

rum. Bir tane bulduğunda, fotoğraflannı çekmeden önce Rünik fontlar1

talk

pudrasıyla

vurgulardı.

Sonra,

geceleri

yakınında

kamp

kurduğumuzda,

mesajları tercüme ederdi. Defterlerine bir şeyler karalarken onun baş"11

Valhalla'nın Yükselişi

361

ağrıtırdım, o da beni kovardı. İşaretlerle notlar aldığını, gözlerimle gör-

düm-"

Pitt, "Bu defterlere değil," dedi. "Bu sayfaların hiçbiri çıkarılmış ya

ja boş sayfalarla değiştirilmiş gibi görünmüyor. Baban orijinal defterleri

başka bir yere saklamış olmalı."

Dr. Egan'a duyduğu saygı bir parça azalan Giordino, "Bahsettiğiniz

kayıp laboratuvarda toz toplayacağımıza şüphe yok," dedi.

Kelly'nin güzel yüzü şaşkınlıktan kızarmıştı ve safir mavisi gözleri

orada olmayan bir şeyi görmeye çalışıyor gibiydi. "Babam neden böyle

şeyler yapsın? Onu her zaman dürüst bir adam olarak hatırlıyorum, hile-

kâr bir tarafı yoktu."

Thomas onu rahatlatmaya çalışarak, "İyi bir nedeni olmalı," dedi.

Pitt ona şefkatle baktı. "Geç oluyor. Bu gece bir şey çözemeyeceğiz.

Uyumayı öneriyorum, belki gün ışığında bazı cevaplar buluruz."

Hiçbiri itiraz etmedi. Hepsi son derece yorgundu. Pitt dışında, hepsi.

Kütüphaneyi en son o terk etti. Anahtarı Thomas'a vermeden önce kapı-

yı kilitliyormuş gibi yaptı. Herkes uyuduktan sonra sessizce kütüphaneye

gitti ve kilitli olmayan kapıdan içeri girdi. Sonra, ışıkları açtı ve Egan'ın

Rünik yazıtlarla ilgili araştırma gereçlerini araştırmaya başladı. Bir iz ve

hikâye ortaya çıkmaya başlıyordu.

Sabah dörtte, aradığı şeyi buldu. Birçok cevap hâlâ aklına gelmemiş-

ti. Ama, sudaki çamur dibi görmesine yetecek kadar açılmaya başlamıştı.

Eski kitapların kokusunu içine çekerek, memnun bir halde rahat deri

koltuklardan birinde uykuya daldı.

362

Clive Cussler

36

Giordino kahvaltıyı hazırlayarak herkesi şaşırttı. Sonra, uykusuzluk-

tan gözleri kızarmış ve yorgun olan Pitt, Sandecker'i arayarak ona günlük

raporu verdi. Amiralin, Cerberus araştırmasıyla ilgili anlatacak fazla bir

şeyi yoktu, laf arasında Hiram Yaeger'in, Pitt'in ondan gizli Egan'ın deri

çantasına nasıl yağ doldurduğuna şaşırdığını anlattı. Buna, Pitt de

şaşırdı

ve bu numaranın arkasında kim olduğunu anlayamadı.

Giordino laboratuvarda yapacak birkaç işi olan Thomas'a katıldı,

Pitt'le Kelly kütüphaneye geri döndüler. Kelly yazı masasının üzerine yı-

ğılmış kitap ve kâğıtları fark etti# "Görünüşe bakılırsa, küçük bir peri gece

yarısına kadar çalışmış."

Pitt ona baktı. "İnan bana bir peri değildi."

Kelly gülümseyerek, "Şimdi neden akşamdan kalmış gibi göründüğü-

nü anladım," dedi. Yanına gidip, Pitt'i hafifçe yanağından öptü. "Dün ge-

ce, babamın kütüphanesi yerine beni ziyaret edersin diye düşünmüştüm."

Pitt önce iş, sonra aşk, demeyi düşündü ama vazgeçti. "Aklım başka

yerdeyken, aşkta iyi değilimdir," dedi.

Kelly yazı masasındaki açık Viking kitaplarını incelerken, "Zamanın

bin yıl gerisinde," diye ekledi. "Neyin peşindeydin?"

Valhalla'nın Yükselişi

363

"Babanın ülkede dolaşıp, otuz beş Rünik Yazıt tercüme ettiğini söy-

ledin-"

"gir eksik, bir fazla. Tam olarak hatırlamıyorum."

"Yerlerini hatırlıyor musun?"

Kelly hatırlamaya çalışarak, başını ileri geri hareket ettirirken akça-

ağaç şekeri kahvesi saçları omuzlarında bukleler yapıyordu. Sonunda, el-

lerini kaldırdı. "Beş ya da altısı aklıma geliyor, ama sık kullanılan patika-

lardan o kadar çok uzaktaydılar ki, yakınında bir yerlere bile nasıl gidile-

ceğini sana söyleyemem."

"Söylemek zorunda kalmayacaksın."

"Ne demek istiyorsun?" diye sordu.

"Babanın Rünik Yazıt'lara giden izini takip etmek için bir yolculuk

başlatacağız ve onları çevirttireceğiz."

"Ne amaçla?"

Pitt, "İçgüdü diyebilirsin, ama baban Viking yazıtlarını aramak için

ülkeyi dolaşmadı, sonra da çevirilerini şaka olsun diye saklamadı ya da

yok etmedi. Bir şeyi başarmak için yola çıktı. Bir misyonu vardı. Bir şekil-

de deneyleriyle bir bağlantısı olduğunu düşünüyorum."

Dudakları kuşkuyla büzüldü. "Eğer böyleyse, sen benim göremedi-

ğim bir şey görüyorsun."

Pitt ona sırıttı. "Denemekle bir şey kaybetmeyiz."

"Babam Rünik Yazıt'ların bulunduğu yerlere giden yolları gösteren

bütün notlarını yok etti. Onları nasıl bulacaksın?"

Pitt yazı masasının üzerine eğildi, bir kitap aldı ve Kelly'ye uzattı. Ki-

tap, Dr. Marlys Kaiser tarafından yazılmıştı; adı Eski Vıkinglerden Mesaj-

lar'dı. "Bu bayan, Kuzey Amerika'daki seksenden fazla Rünik Yazıt'ın ve

Çevirilerinin kapsamlı bir kaydını derlemiş. Babanın kütüphanesinde da-

ha önceki çalışmaları da var. Sanırım, Dr. Kaiser'i ziyaret etmek yararlı

olabilir."

"Seksen Rünik..." Aklına bir düşünce takılınca sustu. "Ama, babam

sadece otuz beşini inceledi. Neden bu sayıda durdu ve diğer kırk beşini

Gelemedi?"

364

Clive Cussler

"Çünkü sadece, o sırada çalıştığı projeyle ilgili belirli yazıtlarla ilgi

niyordu."

Merakı arttıkça, mavi gözlerinde bir parıltı belirdi. "Neden baba

çevirdiği yazıtların kayıtlarını bırakmadı?"

Pitt onun elini sıkarken, "Dr. Kaiser'in bize birtakım cevaplar vere

ceğini umuyorum," dedi.

Kelly heyecanı artarken, "Ne zaman gidiyoruz?" diye sordu.

"Bu öğleden sonra ya da yeni güvenlik görevlileri çiftliğin etrafına

yerleşir yerleşmez."

"Dr. Kaiser nerede yaşıyor?"

"Monticello adında küçük bir kasabada. Minneapolis'in yaklaşık

doksan altı kilometre kuzeybatısında."

"Daha önce hiç Minnesota'ya gitmedim."

"Yılm bu zamanında bir sürü böcek olur."

Kelly babasının kütüphanesinin raflarında duran kitaplara baktı.

"Dr. Kaiser, babamı tanıyor mu acaba?"

Pitt, "Ona danışmış olması mümkün. Pazar günü bu saatlerde bazı

cevapları biliyor olacağız," dedi.

Kelly sorgulayan gözlerle ona baktı. "Ama bu dört gün eder. Ne-

den?"

Pitt, onu kütüphaneden çıkardı ve kapıyı kapattı. "İlk önce beş, altı gö-

rüşme yapacağım. Sonra, Washingtpn'a uçacağız. Uzmanlığına

güvendiğim

insanlar var. Eski Rünik Yazıt'ları aramaya başlamadan önce mümkün ol-

duğu kadar bilgi toplamak istiyorum."

Pitt'in NUMA jeti Langley Alanı'na indiğinde, bu kez Kongre üyesi

Loren Smith onu karşılamak için bekliyordu. Pitt asfalta ayağını basar-

ken, Loren ona sarıldı ve parmaklarını Pitt'in dalgalı siyah saçları arasına

geçirip, onu öpebilmek için başını aşağı çekti.

Loren onu bıraktıktan sonra şehvet dolu bir ses tonuyla, "Merhaba,

gemici," dedi. "Gezginim eve döndü."

Valhalla 'nın Yükselişi 365

Kelly uçağın kapısında duraksayarak, birbirlerinin gözlerinin içine

bakan Pitt ve Loren'ı izledi. Bunun sıradan bir arkadaşlık olmadığını ra-

hatlıkla görebiliyordu ve içinde bir kıskançlık sancısı hissetti. Loren çok

güzel bir kadındı. Yüzünde ve vücudunda, Colorado'nun batı kesimlerin-

deki bir hayvan çiftliğinde büyüdüğünü gösteren sağlıklı bir hava vardı.

Usta bir binici olan Loren, Kongre adına yarışmaya katılmış ve kazanmış-

tı. Şimdi altıncı dönemindeydi.

Loren rutubetli Washington sıcağına uygun günlük giysiler giymişti.

Açık kahverengi şortu, dore sandaletleri ve yeşil bluzuyla göz kamaştırıcı

görünüyordu. Menekşe rengi gözlerinin altındaki çıkık elmacık kemikleri

ve tarçın rengi saçlarıyla, bir devlet memuru yerine, manken olabilirdi.

On yıl içinde Pitt'le ilişkisi, birçok kez aşkla arkadaşlık arasında gidip gel-

mişti. Bir keresinde, ciddi olarak evliliği düşünmüşlerdi, ama ikisi de işle-

riyle evliydi ve ortak bir zeminde birlikte yaşamanın zor olduğuna karar

vermişlerdi.

Kelly yanlarına gitti ve iki kadın hemen birbirini süzdü. Pitt onları

tanıştırdı ve bir erkek olarak, aralarındaki gizli anlaşmazlığın farkına var-

madı.

"Kelly Egan, Kongre Üyesi Loren Smith."

Kelly hafif bir gülümseyişle, "Sizinle tanışmak bir şeref, sayın Kongre

Üyesi," dedi.

Loren sevimli bir şekilde konuştu. "Lütfen bana Loren deyin. O şeref

bana ait. Babanızı tanırdım. Lütfen taziyelerimi kabul edin. Çok zeki bir

in-

sandı."

Kelly'nin yüzü aydınlandı. "Babamı tanır mıydınız?"

"Petrol şirketleri arasında fiyat belirleme konusunu araştıran komi-

temin huzuruna çıkmıştı. Birkaç kez de özel olarak buluştuk ve ulusal gü-

venlik konularını tartıştık."

"Babamın ara sıra Washington'a gittiğini biliyordum, ama Kongre

üyeleriyle buluştuğundan hiç bahsetmezdi. Bu gezilerinin hep, Ticaret ve

Ulaştırma Bakanlıklarıyla ilgili olduğunu düşünürdüm."

Giordino bu sırada uçaktan çıktı ve Loren'a sarıldı, birbirlerini ya-

naktan öptüler. Bir altmış dört boyundaki Giordino, bir yetmiş altılık Lo-

ren'a doğru yukarı bakarken, "Yine harika görünüyorsun," dedi.

366

Clive Cussler

"Sevgili Romalım nasıl?"

"Hâlâ barbarlarla savaşıyor..Sen nasılsın?"

"Başkentte hâlâ Filistinlilerle uğraşıyorum."

"Bir ara yer değiştirmeliyiz."

Loren güldü. "Bu pazarlıktan benim kârlı çıkacağıma eminim."

Pitt'i bir kez daha öptü. "Tam öbür dünyaya gittiğini düşündüğüm sı-

rada, tekrar ortaya çıkıyorsun."

Loren'ın her zaman onun koleksiyonundaki arabalardan biriyle gel-

diğini bilen Pitt, "Hangi arabayı getirdin?" diye sordu.

Loren başıyla, uzun çamurlukları ve stepne yuvalarına yerleştirilmiş

iki yedek lastiği olan 1938 model yeşil Packard'ı gösterdi. Elli yıldır ünlü

bir Packard satıcısı olan Earle C. Anthony tarafından özel olarak tasar-

lanmış karoserin zarif çizgileri, tam anlamıyla klasik bir arabayı simgeli-

yordu. Bu özel araba, her türlü hava koşuluna uygun, 353 santimetre

uzunluğunda, son derece sessiz bir V-12 motoru, 200 beygir gücü olan

1607 model bir şehir arabasıydı.

Bir kadınla, muhteşem bir otomobil arasında erotik bir aşk vardır.

Kelly bir mühendislik harikasına dokunmaktan duyduğu zevkle gözleri

parlayarak, parmaklarını hafifçe radyatörün üzerindeki krom, karabatak

kuşu maskotunun üzerinde gezdirdi. Babasının bu kadar şahane bir ara-

bayı beğeneceğinden emindi. "Sadece çok güzel olduğunu söylemek, ye-

tersiz kalır," dedi.

Loren buyurgan bir ifadeyle Pitt'e bakarak, "Kullanmak ister misin?

diye sordu. "Pitt için bir sakıncası olmadığına eminim."

Pitt bu konuda fazla bir seçeneği olmadığını-görebiliyordu ve boyun

eğerek, bavulları bagaja yerleştiren Giordino'ya yardım etti ve Loren'la

birlikte arka koltuğa geçti. Giordino büyük direksiyonun arkasında mut-

luluktan uçan Kelly'nin yanma oturdu.

Ön koltukla, arka yolcu bölümünü ayıran pencere kapalıydı. Loren

tahrik edici bir şekilde, "Seninle birlikte mi kalıyor?" diye sordu.

Pitt gülerek, "Ne kadar kötü niyetlisin," dedi. "Aslında, şehirdeki

evinde seninle birlikte kalır diye düşünmüştüm."

Valhalla'nm Yükselişi

367

"Bu tanıdığım eski Dirk Pitt değil."

"Seni hayal kırıklığına uğrattığım için üzgünüm ama hayatı tehlikede

e senin evinde daha güvende olur. Cerberus Şirketi, babasının süper ya-

kt formülünü ele geçirmek için onu öldürmeye çekinmeyecek manyaklar

tarafından yönetiliyor. Beni hangarıma kadar takip ettiklerini düşünüyo-

rum, DU yüzden fazla yakınımda olmaması akıllıca olur."

Loren, Pitt'in elini avucunun içine aldı. "Sen olmasaydın bu dünya-

daki kadınlar ne yapardı?"

"Benim için Kelly'ye çocuk bakıcılığı yapar mısın?"

Loren gülümsedi. "Değişiklik olsun diye bir müddet bir kadınla arka-

daşlık edebilirim." Sonra gülümsemesi kayboldu. "Cidden, Cerberus'la il-

gilendiğinizden hiç haberim yoktu."

"Soruşturma, FBI ve CIA tarafından gizli tutuldu."

"Kesinlikle gizli tutulduğunu söyleyebilirim. Haber medyasına hiçbir

şey yansımadı. Benim bilmediğim ne biliyorsun?"

"NUMA, Emerald Dolphin yangınının ve batışının, ayrıca Golden

Marlin'ıa dibe oturmasına neden olan patlamanın kasıtlı olduğunu kesin

olarak kanıtladı. Bu felaketlerin arkasında Cerberus ve gizli Viper ope-

rasyonunun olduğundan eminiz."

Loren gözlerini kırpmadan Pitt'e baktı. "Bundan emin misiniz?"

"Al ve ben başından beri bu işin içindeyiz."

Loren lüks deri koltukta arkasına yaslandı ve birkaç saniye pencere-

den dışarıyı seyretti. Sonra, arkasını döndü. "Cerberus Şirketi'nin hileli

işlerini araştıran komiteye başkanlık ediyorum. Kuzey Amerika'daki pet-

rol ve doğalgaz üreten kuyuların çoğunu satın alarak, tekel oluşturmaya

çalıştıklarını düşünüyoruz."

Pitt, "Ne amaçla?" diye sordu. "Petrolün yüzde doksan dokuzu ya-

bancı üreticilerden geliyor. Amerikalı üreticilerin bir varil petrolün mali-

yetiyle rekabet edemeyecekleri sır değil."

Loren, "Doğru," diye onayladı. "Ülke içinde ihtiyacımız olan petrolü

üretmeye paramız yetmez. Fiyatları yükseltmek için üretimi azaltmak gi-

bi tehlikeli bir oyun oynayan yabancı üreticiler yüzünden dünyadaki her

368

Clive Cussler

ülke ciddi eksikliklerle karşı karşıya kalabilir. Durumu daha da kötül

ren, Amerika'nın petrol stoklarının ve envanterinin neredeyse tüken •

olması. Yurtiçindeki üreticiler, hisselerini ve arsalarını Cerberus'a

maktan ve denizaşırı ülkelerden gelen ham petrolü rafine etmekten

memnunlar. Topraktan depoya, depodan tankerlere, tankerlerden tekra

depoya ve sonunda rafinerilere giden uzun bir zincir var. Bu hat, azalan

üretim yüzünden bir kez kırıldı mı, tekrar tam kapasite işlemesi üç ile bes

ay arasında bir süre alacaktır."

"İnanılmaz boyutlarda bir ekonomik felaketten bahsediyorsun."

Loren dudaklarını büzdü. "Yakıt fiyatları çok yükselecek. Havayolla-

rı, bilet ücretlerini yükseltmek zorunda kalacak. Benzin fiyatları fırlaya^

cak. Varili seksen dolara kadar yükselen bir benzin fiyatından bahsediyor

olabiliriz."

Pitt, "Galonu beş dolar ya da daha yüksek olan bir benzin ücreti dü-

şünemiyorum," dedi.

"Karşı karşıya olduğumuz durum bu."

Pitt, "Bu yabancı üreticilere de zarar vermez mi?" diye sordu.

"Kârları neredeyse üç katına çıkarken maliyetli üretimlerini kestikle-

rinde hayır. Mesela, OPEC, Batı'nın yıllardır kendi çıkarları için onları

kullanmasına kızgın. Gelecekte, sıkı oynayacaklar ve daha düşük

fiyatlara

daha çok üretim için bütün yalvarmalara karşı sırtlarını dönecekler. Bi-

zim tehditlerimizi de umursamayacaklar."

»

Pitt pencereden Potomac Nehri'nde giden küçük teknelere baktı.

"Bu da bizi Cerberus'a geri götürüyor. Bütün bunlardan çıkarı ne? Eğer

ham petrolde yurtiçinde bir tekel oluşturmaya çalışıyorlarsa, neden rafi-

nerileri de ele geçirip, yönetmiyorlar?"

Loren elleriyle anlamadığını gösteren bir hareket yaptı. "Rafineri sa-

hipleriyle gizli pazarlıklar yapıyor olmaları tamamıyla mümkün. Ben on-

ların yerinde olsaydım, her yeri ele geçirirdim."

"Büyük bir amaçları olmalı, yoksa arkalarında cesetler bırakarak et-

rafta dolaşmazlardı."

Valhalla'nın Yükselişi

369

Kelly, Giordino'nun direktiflerini izleyerek, Ronald Reagan Uluslar-

rası Havaalam'nın sonundaki kapıdan döndü ve eski Packard'ı toprak

ldan pjtt'in eski uçak hangarına doğru sürdü. Pitt, aradaki camı açtı ve

(jiordino'yla konuştu.

"Neden bayanları Loren'ın şehirdeki evine bıraktıktan sonra evine

gidip bir duş almıyorsun? Sonra yedi gibi hepimizi al. Akşam yemeği için

rezervasyon yaptıracağım."

Kelly, "Harika," dedi. Arkaya döndü ve Loren'a gülümsedi. "Uma-

rım, size rahatsızlık vermiyorumdur."

Loren kibarca, "Kesinlikle, hayır," dedi. "Boş bir misafir odam var ve

memnuniyetle ağırlanacaksın."

Kelly sonra, gözleri parlayarak Pitt'e baktı. "Bu arabayı kullanmaya

bayıldım."

Pitt ona sırıtarak, "Fazla bağlanma. Onu geri istiyorum."

Packard marka şehir arabası yolda sessizce ilerlerken, Pitt güvenlik

kodunu kumandaya tuşladı. Hangara girdi, bagajını bıraktı ve Doxa mar-

ka saatine baktı. Akreple, yelkovan iki buçuğu gösteriyordu. Bir NUMA

SUV cipinin açık penceresinden içeri uzandı ve cep telefonuyla bir ara-

ma yaptı.

Derin, ahenkli ve müzikal kibar bir ses, "Buradayım," diye cevap verdi.

"St. Julien."

İyi hikâye anlatan ve boğazına düşkün ünlü deniz tarihçisi, St. Julien

Perlmutter, "Dirk!" diye bağırdı. "Senden haber almayı umuyordum. Sesi-

ni duymak ne güzel. Golden Marlin'de olduğuna dair bir rapor aldım."

"Ordaydım."

"Ucuz kurtulmuşsunuz, tebrikler."

"St. Julien, küçük bir araştırma için vaktin var mı?"

"En sevdiğim vaftiz oğlum için daima vaktim var."

"Gelebilir miyim?"

"Elbette. Portekiz'den ısmarladığım altmış yıllık porto şarabını dene-

mek istiyorum. Umarım bana eşlik edersin."

"On beş dakika içinde orada olurum."

F:24

370

Oive Cussler

37

Pitt yirminci yüzyılın başında yapılmış, eski evlerle dylu olan Geor-

getovvn'dakr ağaçlıklı yoldan geçti ve evin garajını sokağa bağlayan yola

saptı. Yol sarmaşıklı duvarları olan, büyük, tuğla evin yanından geçiyor

ve üstü kapalı avlunun önündeki geniş evin önünde sona eriyordu. Bir za-

manlar malikânenin faytonlarını, sonra da otomobillerini barındıran ev,

bir kişinin denizle ilgili topladığı en geniş kütüphanenin bulunduğu iki

katlı bodrumu olan geniş bir eve dönüştürülmüştü.

Pitt cipi park etti, kapıya doğru yürüdü ve yelkenli bir gemi şeklinde-

ki büyük, bronz kapı tokmağını tıMattı. Kapı, tokmak neredeyse yerine

oturmadan açıldı. Şal desenli, ipek pijamanın üzerine uyumlu bir ropdö-

şambr giymiş, yüz seksen kilo ağırlığındaki iri bir adam girişi doldurdu.

Yumuşak ve gevşek kaslı bir şişman değildi. Bel kısmı sertti ve

beklenme-

dik bir zarafetle yürüyordu. Uçuşan saçları griydi, derin mavi gözleri ve

lale şeklindeki kırmızı burnunun altında uzun gri sakalları vardı.

"Dirk!" diye bağırdı. Pitt'e sıkı bir şekilde sarıldı ve sonra geri çekil-

di. "İçeri gir. Artık seni yeteri kadar göremiyorum."

"Enfes yemeklerini özlediğimi itiraf etmek zorundayım."

Valhalla'nın Yükselişi

371

pitt, St. Julien Perlmutter'ı yerden tavana kadar gemiler ve denizler-

]e jigili kitaplar yığılmış odalar ve koridorlar boyunca izledi. Burası, üni-

versite ve müzelerin hevesle araştırdıkları çok büyük bir kütüphaneydi,

arrıa Perlmutter her cildi son nefesine kadar saklamaya kararlıydı. Ancak

bundan sonra, son arzusu ve vasiyetnamesi koleksiyonunun sahibini

açık-

layacaktı. Pitt'i içinde on restoranı doldurmaya yetecek kadar kavanoz,

tencere ve yemek takımı bulunan geniş mutfağa götürdü. Pitt'e ortasında

bir pusula dolabı duran ambar kapağından yuvarlak masanın yanındaki

bir sandalyeye oturmasını işaret etti.

"Ben nadir porto şarabımın mantarını çıkarırken, sen otur. Özel bir

durum için saklıyordum."

. Pitt gülümseyerek, "Benim varlığım pek özel bir durum sayılmaz,"

dedi.

Perlmutter, "Yalnız içmek zorunda kalmadığım her durum özeldir,"

diyerek güldü. Kolay gülen ve mutlu gülümsemesi yüzünden hiç eksik ol-

mayan iyi huylu bir adamdı. Mantarı çıkardı ve koyu kırmızı sıvıyı şarap

kadehlerine doldurdu. Bardaklardan birini Pitt'e uzattı. "Ne düşünüyor-

sun?"

Şarabı tattı, yutmadan önce yavaşça dilinin üzerinde gezdirdi ve be-

ğenisini dile getirdi. "Tanrılara layık bir içki."

"Hayatın en büyük keyiflerinden biri." Pe mutter kadehindeki şara-

bı bitirdi ve yenisini doldurdu. "Benim için bir araştırma projen olduğunu

söylemiştin."

"Dr. Elmore Egan'ı duymuş muydun?"

Perlmutter bir an için dikkatle Pitt'e baktı. "Tabii ki, duydum. Adam

bir dâhiydi. Randımanlı ve pratik manyetohidrodinamik motorları, tek-

nik çağın bir mucizesi. Kazanacağı zaferin arifesinde Emerald Dolp-

forc'deki kurbanlardan biri olması ne büyük bir şanssızlık. Neden sor-

dun?"

Pitt sandalyesinde gevşedi, ikinci kadeh porto şarabının keyfini çı-

kardı. Emerald Dolphin gemisindeki yangınla başlayan ve Egan'm Hud-

372

Clive Cussler

son Nehri üzerindeki evinde çıkan kavgayla biten hikâyeyi, bildiğ" L

rıyla anlattı.

Perlmutter, "Ben nerede devreye giriyorum?" diye sordu.

"Dr. Egan, bir Jules Verne tutkunuydu, özellikle de Deniz Alt

Yirmi Bin Fersah adlı kitabının. Kaptan Nemo'nun denizaltısı Naut'l

hakkında bir şey bilecek biri varsa, o da sensindir, diye düşündüm."

Perlmutter arkasına yaslandı ve mutfağının üzerindeki şatafatlı tav

na baktı. "Hayali bir çalışma olduğu için, onu araştırma projeleri listem

almamıştım. Hikâyeyi en son okuduğumdan beri birkaç yıl geçti. Verne

ya zamanının ilersinde biriydi ya da geleceği görebiliyordu, çünkü Nauti-

lus, teknik bakımdan 1866 için aşırı derecede ileriydi."

Pitt, "Biri ya da bir ülke, Nautilus'un yansı kadar randımanlı bir de-

nizaltı yapmış olabilir mi?" diye sordu.

"1890'lardan önce kullanışlı olduğu kanıtlanan hatırlayabildiğim tek

denizaltı, Amerika Konfedere Devletleri'ne ait H.L.Hunley."

Pitt, "Hatırladım," dedi. "Amerikan İç Savaşı sırasında Kuzey hükü-

metine ait, Housatonic adındaki brik armalı küçük savaş gemisini, Güney

Carolina, Charleston dışında 1864'te batırdı ve tarihte bir savaş gemisini

batıran ilk denizaltı oldu."

Perlmutter başını salladı. "Evet, bu başarı elli yıl sonra, Ağustos

1914'te U-21, Kuzey Denizi'nde HMS Pathfinder'ı batırana kadar tekrar

etmedi. Hunley, yüz otuz altı yıl dipte çamur tabakasının içine gömülü bir

şekilde yattı, sonra bulunup yukarı çekildi ve halka gösterilmek için koru-

malı bir laboratuvar tankının içine yerleştirildi. İlk elden incelenip çamur

tabakası ve mürettebatın cesetleri içinden çıkarıldığında, zannedildiğin-

den çok daha modern olduğu görüldü. Son derece moderndi ve hava

pompalamak için körüklü bir temel şnorkel sistemi, pompalı safra tankla-

rı ve suda sürüklenmeyi azaltan perçinleri vardı. Bu arada, perçinleme iş-

lemi, ilk kez Hovvard Hughes'ın 1930'larm ortalarında tasarladığı bir

uçakta kullanıldığı zannedilen bir kavramdı. Hunley'de, elektro manyetik

motorlar bile denendi, ama bu teknoloji henüz hazır değildi, bu yüzden

sekiz adam denizaltının içine oturup itici güç için pervaneyi döndüren

Valhalla 'nın Yükselişi

373

çevirdiler. Bundan sonra, John Holland ve Simon Lake, biz ve Al-

va dahil olmak üzere birçok ülke tarafından kabul edilen denizaltılar

meye ve yapmaya başlayana kadar, denizaltı bilimi ilerlemedi. Bü-

••„ bu eski gayretler, Kaptan Nemo'nun Nautilus'u yanında acemi işi ka-

lir-

Perlmutter'ın enerjisi tükenmişti, şarap şişesine uzanmak üzereydi ki

vüzünde bir şey hatırladığını gösteren bir ifade belirdi. Koca bedenini

sandalyeden rahatlıkla kaldırırken, "Aklıma bir şey geldi," dedi. Hole

doğru gitti ve birkaç dakikalığına ortadan kayboldu, sonra elinde bir ki-

tapla geri geldi. "Amerikan Donanması firkateyni, Kearsarge'm batışı

hakkında yönetim kurulu soruşturma tutanağının bir kopyası."

"Amerika Konfedere Devletleri'nin silahlı ticaret gemisi Alabama'yı

batıran şu ünlü gemi mi?"

Perlmutter, "Evet, o," diye cevap verdi. "1894'te Venezüella açıkla-

rındaki Roncador Kayalıkları'nda karaya oturmasının ardındaki garip

olayları unutmuştum."

Pitt, "Garip mi?" diye sordu.

"Evet, geminin kumandanı Kaptan Leigh Hunt'ın anlattıklarına göre,

balinaya benzeyen insan yapımı bir sualtı aracı tarafından saldırıya

uğramış-

lar. Tekneyi takip ederlerken, suya batmış sonra tekrar yüzeye çıkmış ve

Kearsarge'a. toslayıp, tekne kısmında büyük bir delik açmış. Kearsarge,

güç-

bela Roncador Kayalıkları'na varmış ve karaya oturmuş. Geminin

mürette-

batı, kurtarılana kadar kayalıklarda kamp yapmış."

Pitt şakayla, "Görünüşe bakılırsa, kaptan çok fazla rom içmiş," dedi.

Perlmutter, "Hayır, son derece ciddiymiş. Daha da önemlisi, bütün

mürettebatı söylediklerini doğrulamış. Olaya şahit olanlardan hiçbiri

farklı bir hikâye anlatmamış. İfadelerinde, onun Kearsarge'm attığı bir sü-

rü top ateşi karşısında delinmeyen, büyük çelik bir canavar olduğunu

söy-

lemişler, atışların hepsi sekmiş. Ayrıca, arka tarafta lombozları olan pira-

mit şeklinde bir kule bulunduğundan bahsetmişler. Kaptan Hunt, lom-

bozlardan birinden sakallı bir adamın ona baktığına yemin etmiş."

"Canavarın büyüklüğü hakkında bir yorum yapmışlar mı?"

374

Clive Cussler

"Mürettebat, puro şeklinde olduğu konusunda hemfikirmiş, konik

uçları olan bir silindir şeklindeymiş. Uzunluğu için otuz ile doksan metre

kemeresi için de altı ile on iki metre arasında değişik tahminlerde bulun.

muşlar."

Pitt düşünceli bir şekilde, "Büyük ihtimalle, ortalarında bir rakam"

dedi. "Uzunluğu, altmış metreden biraz fazla, kemeresi yedi buçuk metre

olabilir. 1894 yılında hafife alınmayacak bir sualtı teknesi."

"Düşün, Kearsarge bir denizaltı canavarı tarafından batırıldığı rapor

edilen tek gemi değildi."

Pitt, "Balina avı gemisi Essex'e, bir balina çarpmış ve Nantucket dı-

şında batmıştı," dedi.

Perlmutter sertçe, "O, gerçek bir balinaydı," dedi. "Ben, başka bir

Amerikan Donanması gemisinden bahsediyorum. Abraham Lincoln ge-

misi, ona çarpıp, dümenini parçalayan bir denizaltı teknesiyle karşılaştığı-

nı bildirmişti."

"Bu ne zaman oldu?"

"1866'da."

"Yani o olaydan yirmi sekiz yıl önce."

Perlmutter, üçte ikisi boşalmış olan şarap şişesini seyretti. "O zaman-

lar, birçok gemi esrarengiz bir şekilde ortadan kaybolmuş. Çoğu İngiliz

savaş gemisiymiş."

Pitt kadehini masanın üzerine koydu ve Perlmutter'ın bir kadeh da-

ha şarap teklifini reddetti. "Kendj zamanından onlarca yıl ileride olağa-

nüstü bir teknenin, özel şahıslar tarafından yapıldığına inanamıyorum."

Perlmutter, "Hunley, projeye para sağlayan özel şahıslar tarafından

yapılmıştı," diye anlattı. "Aslında, bu Horace Hunley ve mühendisleri ta-

rafından yapılan üçüncü tekneydi. Her biri, bir öncekinden daha ileriydi."

Hâlâ kuşkulu olan Pitt, "Esrarengiz canavarın, bir sanayi ülkesi tara-

fından tasarlanıp, inşa edilmediğini düşünmek biraz garip geliyor," dedi.

Perlmutter, umursamaz bir tavırla omuz silkerek, "Kim bilir?" dedi.

"Belki de Jules Verne, böyle bir tekneden haberdar oldu ve Kaptan Ne-

mo ve Nautilus hikâyesini buna dayanarak yazdı."

Valhalla'nın Yükselişi

375

"Eğer gerçekten var olduysa, böyle bir teknenin neredeyse otuz yıl

boyunca daha sık görünmeden ya da mürettebatından biri karaya kaçıp,

hikâyeyi anlatmadan dünyayı dolaşması çok garip. Eğer, gemilere çarpa-

rak ve batırarak yolculuk yaptıysa, neden kurtulup, olayları bildiren daha

fazla insan yok?"

Perlmutter yavaşça, "Bilemem," dedi. "Ben sadece kayıtlı deniz tari-

hinde bulduklarımı biliyorum. Bu da, araştırmacıların tüm dünyaya yayıl-

mış arşivlerde başka raporlar bulmadığı anlamına gelmez."

Pitt, "Ya Jules Verne?" diye sordu. "Onun yazılarını, araştırma kayıt-

larını ve mektuplarını toplayan bir müze, ev ya da akrabaları olmalı."

"Var. Verne hakkında araştırma yapan birçok kimse var. Ama, Ver-

ne'in 1872'den öldüğü tarih 1905'e kadar yuvası olan Fransa, Amiens'de

bulunan Jules Verne Cemiyeti'nin başkanı Dr. Paul Hereoux, yazarın ha-

yatı hakkında en bilgili kişi olarak bilinir."

"Onunla konuşabilir misin?"

Perlmutter, "Şimdi değil," dedi. "Birkaç gün sonra, John Paul Jo-

nes'un gemisi Bonbomme Richard hakkında bilgi edinmek için arşiv ka-

rıştırmaya Paris'e gitmeyi planlıyorum. Amiens'a gidip, Dr. Hereoux'la

konuşurum."

Pitt sandalyesinden kalkarken, "Daha iyisi olamazdı," dedi. "Şimdi

gidip, temizlenmem gerekiyor. Al, Loren ve Dr. Egan'ın kızı Kelly'yle

birlikte akşam yemeği yiyeceğim."

"Onlara iyi bir hayat dilediğimi söyle."

Pitt daha ön kapıdan çıkmadan, Perlmutter, yeni bir şişe porto şara-

bı açıyordu.

376

Clive Cussler

38

Pitt hangar katının üzerindeki dairesine döndükten sonra Amiral

Sandecker'i aradı. Sonra duş aldı, tıraş oldu ve spor pantolonla, triko bir

gömlek giydi. Packard'ın korna sesini duyunca, üzerine ince kumaştan

spor bir ceket geçirdi ve hangardan çıktı. Yolcu tarafındaki deri koltuğa

oturdu ve yüzde doksan beş nem oram olan sıcak Washington akşamı

yü-

zünden koltuğa atılmış ceketi hariç, benzer bir kıyafet giymiş Giordino'ya

başıyla selam verdi.

Giordino, "Her şey hazır mı?" diye-sordu.

Pitt başım salladı. "Amiral küçük bir parti düzenlemiş, sorun olur mu?"

"Silahın var mı?"

Pitt omzundaki tabanca kılıfı içindeki eski Colt silahını göstermek

için ceketini yana açtı. "Senin?"

Giordino kolunun altındaki 40 kalibf elik, otomatik Ruger P94 silahı-

nı göstermek için koltuğunda döndü.

Giordino başka bir şey söylemedi ve debriyaja bastı, kavisli uzun vi-

tes kolunu, akik tokmağıyla birinci vitese geçirdi ve gaz pedalına basar-

ken, debriyajdan ayağını yavaşça çekti. Büyük Packard, havaalanı

kapısı-

na doğru sakince ilerledi.

Valhalla'nın Yükselişi

377

Birkaç dakika sonra Giordino arabayı Loren'ın Alexandria'daki evi-

• önünde durdurdu. Pitt ön kapıya gitti ve zili çaldı. İki dakika sonra,

kadınlar giriş kapısında belirdiler. Pamuklu bir balıkçı yaka kazak ve ayak

bileklerine kadar inen düz kesimli, yanları yırtmaçlı bir etek giymiş olan

Loren, çok güzel ve göz kamaştırıcı görünüyordu. Kelly yumuşak suni

ipekten, işlemeli, dişiliğini ön plana çıkaran bürümcük bir elbise giymişti.

Hepsi Packard'a yerleştiklerinde Giordino, Pitt'e döndü. "Nereye?"

diye sordu. Kelly, yine önde Giordino'nun yanında oturuyordu.

"Telegraph Yolu'ndan, Rose Hill kasabasına git. Orada, Knox Hanı

adında bir restoran var. Parmaklarınızı yalatacak taşra tarzı, ev yemekleri

yapıyorlar."

Loren, "Bu kadar göklere çıkardıktan sonra, şöhretini doğrulasa iyi

olur," dedi.

Kelly mutlulukla, "Taşra tarzı, bana uygun. Çok açıktım," dedi.

Hana giderlerken, havadan sudan konuşarak, çene çaldılar. Ne geç-

miş yaşantılarından bahsettiler, ne de Cerberus konusunu açtılar. Kadın-

lar daha çok seyahatleri sırasında ziyaret ettikleri yerlerden bahsederler-

ken, Pitt ve Giordino, geçen arabaları ve önlerinde uzanan yolu beklen-

medik tehlikelere hazırlıklı bir şekilde, sessizce izlediler.

Akşam güneşi, geç batıyordu ve diğer arabalardaki yolcular, kır ba-

losuna giden ağırbaşlı, yaşlı bir kadın gibi anayolda ilerleyen eski Pac-

kard'a baktılar. Modern arabalar kadar hızlı değildi ama Pitt, üç tonluk

arabayı yoldan ancak büyük bir kamyonun çıkarabileceğini biliyordu.

Araba, aynı zamanda bir tank gibi yapılmıştı. Geniş şasisi ve karoseri,

yolcularına çarpışma sırasında güvenli bir koruma sağlıyordu.

Giordino, hanın otoparkına girdi ve iki kadın, erkeklerin tetikte ba-

kışları altında arabadan indiler. Pitt ve Giordino, hanın etrafını çevrele-

yen otoparkı dikkatle incelediler, ama şüpheli bir hareket görmediler.

1772'ye kadar uzanan eski zamanlarda, posta arabalarının durak yeri

olan handan içeri girdiler ve başgarson hemen avludaki büyük bir meşe

ağacının altındaki güzel masalarını gösterdi.

378

Clive Cussler

Pitt, "Kokteyl ya da şaraba boş verip, arazilerinde yaptıkları ale h'

sini sipariş etmeyi öneriyorum," dedi.

Pitt ve Giordino sonunda gevşemeye başladılar ve Giordino, iki k

dini gülmekten çatlatan, çılgın espri repertuvarını tüketirken zaman hızl

aktı. Pitt bu esprileri en azından elli kere duyduğu için sadece kibarca sı

nttı. Gözleriyle, avlunun duvarlarını taradı ve bir güvenlik kamerası gibi

başını bir o yana bir bu yana çevirerek, yemek yiyen diğer insanları ince-

ledi, ama ilgisini çeken bir şey görmedi.

Domuz eti ve tavuktan oluşan karışık ızgara, karides ve yengeçli mı-

sır ezmesi, Güney usulü lahana salatası ve koçanıyla mısır sipariş ettiler.

Pitt gerginleştiğinde, yemeklerini bitirmiş, limonlu turtalarını yiyorlardı.

Yanık tenli ve kızıl saçlı bir adam, yanındaki boş ifadeli ve aynı zamanda

silahlı katil oldukları belli olan iki tiple birlikte masalarına doğru yaklaşı-

yordu. Davetsiz misafir, pahalı özel yapım bir takım elbise giyiyordu,

ayakkabılarında ince İtalyan işçiliği yoktu, sağlam İngiliz yapımıydı. Ma-

saların arasında avluya doğru yürürken, mavi gözleriyle Pitt'e baktı. Zarif

bir şekilde, ama küçük dünyaları o yaratmış gibi küstahça bir kibirle yü-

rüyordu.

Pitt'in beyninde alarm çalmaya başladı. Ayağıyla, Giordino'nun ba-

cağına vurdu ve bodur İtalyan'ın hemen anladığı bîr mimik yaptı.

Adam, doğrudan masalarına geldi ve durdu. Gelecekte yararlanmak

için beynine kazıyormuş gibi tek tek yüzlerine baktı. Gözleri, Pitt'in üze-

rinde kaldı. "Hiç tanışmadık, Bay Pjtt ama benim adım Cutis Merlin Za-

le." .

Masadaki kimse Zale'i tanımıyordu ama hepsi adını çok iyi biliyor-

du. Efsanevi canavarı bizzat karşılarında gördüklerinde hepsinin tepkisi

farklı oldu. Kelly'nin nefesi kesildi ve gözleri açıldı. Loren onu merakla

incelerken, Giordino'nun dikkati iki koruma üzerinde yoğunlaşmıştı. Pitt,

içindeki soğuk hislere rağmen önceden çalışılmış bir aldırmazlıkla Zale'e

baktı. Barbarca zulümden hoşlanıyor gibi görünen adamın görüntüsü mi-

desini bulandırmış gibi bakıyordu. Ayağa kalkmak için bir girişimde bu-

lunmadı. ?

Valhalla'nın Yükselişi

379

Zale bayanlara hitap ederken, başını eğerek kısa ve aristokratik bir

selam verdi. "Bayan Egan, Kongre Üyesi Loren Smith, sonunda sizlerle

tanlşrnak benim için bir zevktir." Sonra Pitt ve Giordino'ya döndü. "Bay-

lar, inanılmayacak kadar inatçısınız. Üstünüze vazife olmayan işlere ka-

kmanız, şirketime çok büyük zararlar verdi."

Pitt iğneleyici bir şekilde, "Gözünü hırs bürümüş bir toplum manyağı

olduğun konusundaki ünün senden önce geliyor," dedi.

Korumalar bir adım öne çıktı, ama Zale onlara geri çekilmelerini

işaret etti. Kötü niyetini hiç belli etmeyen bir ifadeyle, "Hepimizin yararı-

na olacak hoş bir konuşma yaparız diye düşünmüştüm," dedi.

Pitt, bu herif bir yılan kadar kaygan ve akıcı, diye düşündü. "Ortak

bir yönümüzü göremiyorum. Sen, erkekleri, kadınları ve çocukları öldü-

rüyorsun. Al ve ben, senin yurtiçinde bir petrol tekeli yaratmak için kur-

duğun delice plana sürüklenmiş, yasalara uyan, vergilerini ödeyen sıra-

dan vatandaşlarız."

Loren, "Bu asla olmayacak," dedi.

Zale, Pitt ve Loren'ın onun büyük planından haberdar olduklarını

anladığında dehşete düşse de, bunu belli etmedi. "Benim olanaklarımın

sizinkilerin çok üzerinde olduğunun elbette farkındasımzdır. Bu şu anda

bile çok açık olmalı."

Loren, "Amerikan hükümetinden daha büyük olduğunuzu düşünü-

yorsanız, aldanıyorsunuz," diye itiraz etti. "Kongre, planlarınızı uygula-

maya başlamadan sizi durduracaktır. Sabah ilk iş, Emerald Dolphin ve

Golden Marlin felaketleriyle olan bağlantınızı araştırmak için Kongre'yi

toplantıya çağıracağım."

Zale büyüklük taslayarak gülümsedi. "Bunun akıllıca olduğuna emin

inisiniz? Hiçbir politikacı skandal ya da kazalardan muaf değil."

Loren o kadar hızla ayağa kalktı ki, sandalyesi yere devrildi. Yılan gibi

tıslayarak, "Beni tehdit mi ediyorsunuz?" dedi.

Zale geriye adım atmadı veya gülümsemesini değiştirmedi. "Hayır,

Sayın Kongre Üyesi Smith, sadece olasılıkları belirtiyorum. Eğer, Cerbe-

380

Clive Cussler

rus'u yok etmeye kalkışacaksanız, sonuçlarına katlanmaya hazırhkı

manız gerekiyor."

Loren çok öfkelendi. Seçilmiş bir devlet memurunun, namussuzl

iftirası ve ölümle tehdit edildiğine inanamıyordu. Pitt sandalyesini kald

diktan sonra yavaşça yerine oturdu ve Zale'e kötü kötü baktı. Gevşem'

ve neredeyse kavgadan hoşlanmış gibi görünen Pitt hiçbir şey söylemedi

Loren sinirle, "Sen delisin!" dedi.

"Aslında, oldukça akıllıyım. Her zaman nerede durduğumu bilirim

İnanın bana, sayın Kongre üyesi, kongredeki arkadaşlarınıza destek için

güvenebileceğinizi zannetmeyin. Başkentte, sizden daha çok dostum

var."

Pitt iğneleyici bir şekilde, "Rüşvet ve şantajla boğun eğdiklerine hiç

kuşku yok," dedi.

Loren'ın gözleri öfkeyle parlıyordu. "Evet ve kime, ne kadar ödedi-

ğin ortaya çıktığında sen ve suç ortakların, John Gotti'ninkilerden bile

daha çok suçla yargılanacaksınız."

Zale küstah bir ifadeyle başını salladı. "Hiç zannetmiyorum."

Pitt, "Bay Zale'e daha fazla katılamazdım," dedi. "Asla yargılanma-

yacak."

Zale, "Zannettiğimden daha akıllısın," dedi.

Pitt son derece küçümseyici bir gülümsemeyle, "Hayır," diye devam

etti. "Suçlarından dolayı mahkûm edilmeyeceksin çünkü büyük ihtimalle

bundan önce ölmüş olacaksın. Kimse senden daha fazla ölmeyi hak et-

mez Zale, tabii ki Viper çetendeki bütün katil pisliklerle birlikte."

Pitt'in opale benzer yeşil gözlerinde, Zale'in soğukkanlılığını bozan

ve saçlarını diken diken eden bir soğukluk vardı. "Bunu dikkate alacağım,

Bay Pitt. "Kendini birinci sınıf vatandaş zannediyorsun herhalde." Sesi,

buzdağı kadar soğuktu.

"Yasal davalardan muaf olduğunu düşünebilirsin ama kanun dışında

çalışanlara ardına kadar açıksın. En az senin Viperların kadar öldürücü

bir grup, senin işini bitirmek için toplandı, Zale. Şimdi, arkanı kollama sı-

rası sende."

Valhaüa'nın Yükselişi

381

Zale bunu beklemiyordu. Pitt ve Giordino, acaba NUMA'nın okya-

mühendislerinden fazlası olabilirler mi diye merak etti. İlk aklına ge-

°Ü pitt'in blöf yaptığı oldu. Eğer öyleyse bile, yüz ifadesinden korku de-

?j, büyük bir öfke okunuyordu. Ateşe ateşle karşılık vermeye karar verdi.

gl' "Şimdi nerede durduğumu biliyorum, sizi tatlılarınızla baş başa bıra-

kacağım. Ama arkadaşlarım burada kalacak."

Kelly korkuyla, "Bu ne demek?" diye sordu.

"Limuziniyle güvenli bir şekilde anayola çıkar çıkmaz, uşaklarının bi-

zi vurmayı planladığını söylemeye çalışıyor."

Giordino, "Burada, bu kadar insanın içinde mi?" diye sordu. "Ve

maskeleriniz olmadan? Dram yeteneğiniz oldukça bayağı."

Zale'in mavi-beyaz gözlerinde uyarı şimşekleri çaktı. Pitt'in bakışları

esrarlıydı. Ağırbaşlı bir şekilde elleri kucağında oturan Giordino, garsonu

çağırdı ve bir şişe Remy Martin sipariş etti. Sadece kadınlar gergin ve en-

dişeli görünüyordu.

Zale altüst olmuştu. Bir durumu idare edemediği hiç olmamıştı, ama

bu adamlar onun beklediği şekilde davranmıyorlardı. Bu adamlar ölüm-

den korkmuyorlardı. Normalde kesin olan fikri şimdi çıkmazdaydı ve bu

zevk aldığı bir tecrübe değildi.

Pitt mezar kadar ürkütücü bir sesle, "Artık düşmanımızın yüzünü

gördüğümüze göre, hâlâ yürüyebilirken hanı terk etmenizi öneriyorum ve

Bayan Egan'a ya da bu masadaki herhangi birine zarar vermeyi aklınıza

bile getirmeyin."

Bu boş bir tehdit değil, gerçeğin ta kendisiydi.

Zale artan öfkesini çok iyi kontrol ediyordu. "Müdahalenize içerle-

sem de, sizin ve Bay Giordino'nun kıymetli düşmanlar olduğunu düşüne-

rek, saygı duyuyordum. Ama şimdi, ahmak olduğunuzu anladım, tahmin

edebileceğimden çok daha ahmaksınız."

Giordino konyak kadehinin üzerinden ters ters Zale'e bakarak, "Bu

ne demek oluyor?" diye söylendi.

Zale'in gözlerinde bir sürüngeninkine benzer uğursuz bir bakış var-

dı. Diğer masalarda yemek yiyen insanlara baktı, ama avlunun köşesinde

382

Clive Cussler

ayakta duran** ü9 adam ve oturan dört kişinin arasındaki konuşmayla

kjm.

se ilgileniyor:'131^ gibi görünmüyordu. Zale korumalarına başını salladı

vğ

orayı terKetr^ek üzere döndü.

„TT «ça ikalın, bayanlar ve bayi ar. Geleceğinizin bu kadar kısa olmas

ne yazık."

Pin "Ks^Çrnadan once>" dedi. "Arkadaşlarını da yanında götürmen

ak 11 ca nlurd*~u' y°ksa seni ambularüsla izleyecekler."

Adamlar;1'1 öne doğru çıkıp, ellerini ceketlerinin içine sokarlarken

Zale arkasın>a ^öndü ve Pitt'e baktı. Pitt ve Giordino sanki daha önce

orova etttüş $0^** masanın altından, kucaklarmdaki peçetelerin altına

sak-

ladıkları silar-^3"™ kaldırdılar.

Giofdinc?0 sırıtarak, "Güle güle , Bay Zale," diye mırıldanıp çok alçak

sesle konuştu^- "Gelecek sefer..."

Suikastça1*3* huzursuzlukla birbirlerine baktılar. Planladıkları, kolay

ölüm bu değr-^^i- Silahlarını çekemeden öleceklerini anlamak için Mensa

zekâsı" gere: Eliyordu.

7 , zar marsız bir şekilde ellerini açarken, "Size ahmak dediğim için

Ö7i' dilerim " ^edi. -"Görünüşe bakılırsa, yemeğe tam donanımlı gelmişsi-

niz."

Pitt "Al Ve Den> Kartal izciler 'dik," dedi. "Hazırlıklı olmayı severiz."

So& kkafllılıİ!**^^ Zale'e arkasını döndü ve çatalını limonlu turtasına batır-

dı "Umarım tekrar karşılaştığımızda,-öldürücü bir iğne yapılmak üzere

bir masaya b^ğ^nmış olursun." #

Yüz ifac^esi kontrollü ama derisi hırstan kızarmış olan Zale, "Seni

uvardım " de^-^1- Sonra arkasını döndü ve avludan restoramn içine girdi,

otonarka doS0TXx yürüdü ve siyah bir Mercedes limuzine bindi. İki kiralık

katil birkaç s arabanın yanından geçerek, onları bekleyen bir Lincoln Na-

vigator'a binc^1-

Lor^ri u" zandı ve Pitt'in eline dokundu. "Nasıl bu kadar sakin olabilı-

yorsun? Siniri «mi bozdu."

o i -zekâsı* ~-n' l"> bugün ulaşabileceği en vüksek nokta.

Valhalla'nm Yükselişi

383

Kelly korku dolu gözlerle, "Bu adam tam bir şeytan," dedi.

pitt, "Zale mecbur değilken niyetini açıkladı," dedi. "Nedenini çok

merak ediyorum."

Loren, Zale'in adamlarının dönüşünü bekler gibi avlunun girişine

baktı- "Evet, neden onun pozisyonundaki bir adam, budala isyankâr takl-

ayla tanışmaya tenezzül etsin?"

Giordino, "Merak," diye ileri sürdü. "Planlarını bozan kişilerin yüzle-

ri kendi gözleriyle görmek zorundaydı."

Pitt, "Limonlu turta harika," diye ilan etti.

Kelly, "Aç değilim," diye mırıldandı.

Giordino, Kelly'nin tatlısını bitirirken, "Güzel bir yemeğin çöpe git-

mesine izin veremem," dedi.

Kahve ve ekspressodan sonra Pitt hesabı ödedi. Soma, Giordino

sandalyenin üzerine çıktı ve başının tepesini sarmaşıkların arasına gizle-

yerek, hanın avlusunun duvarı üzerinden otoparka dikkatle baktı. "Hekyll

ve Jekyll bir ağacın altında, büyük bir SUV'un içinde oturuyorlar."

Loren, "Polisi aramalıyız," dedi.

Pitt sırıttı. "Planlar çoktan yapıldı." Ceketinden bir cep telefonu çı-

kardı, bir numara tuşladı, dört kelimeden daha fazla konuşmadı ve tele-

fonu kapattı. Loren ve Kelly'ye gülümsedi. "Kızlar, Al arabayı getirirken

siz girişte bekleyin."

Loren Pitt'in elinden Packard'm anahtarını kaptı. "Al, zor durumda

kalabilir. Arabayı ben getirsem daha iyi olur. Savunmasız bir kadına ateş

etmeyeceklerdir."

"Senin yerinde olsam, buna o kadar güvenmezdim." Pitt reddetmek

üzereydi ama içten içe Loren'ın haklı olduğunu biliyordu. Zale'in adam-

ları katildi ama köyün geri zekâlıları değillerdi. Yalnız bir kadına ateş et-

mezlerdi, görüş alanlarında dördünü birden görmek istiyorlardı. Pitt ba-

şını salladı. "Ama arabaların arasında eğilerek yürü. Dostlarımız, oto-

parkta Packard'm karşı sırasında sonda duruyorlar. Sen kontak anahtarı-

nı çevirmeden, arabayı çalıştırır ve hareket ederlerse, Al ve ben koşarak

geleceğiz."

384

Clive Cussler

Loren ve Pitt birlikte sık sık koşarlardı. Loren hızlıydı. Yüz metre

tam hız koştuklarında, Pitt ancak altmış santim farkla galip gelirdi. Eğildi

ve gecenin içinde bir hayalet gibi ilerleyerek, bir dakikadan kısa bir süre

içinde Packard'a ulaştı. Arabaya yabancı olmadığı için neredeyse aynı

an-

da kontak anahtarını çevirip, marşa bastı. Büyük V-12 hemen ateşlendi

Vitesi geçirdi, gaz pedalına biraz sert bastı ve büyük tekerlekler çakıl ze-

minde fırıldak gibi döndü. Restoranın önünde durur durmaz, Pitt, Gior-

dino ve Kelly arabaya atlayınca Loren yolcu koltuğuna kaydı.

Pitt gaza bastı, V-12 motorunun hızını ve vitesi değiştirirken, büyük

araba sorun çıkarmadan hızlanarak sessizce yolda ilerledi. Araba, lastik

yakan türden değildi ve kısa mesafeli araba yarışlarına katılmamıştı. O,

zarafet ve sessizlik için yapılmıştı, yarış için değil. Pitt yaklaşık bir kilo-

metre sonra onu saatte yüz otuz kilometreye çıkardı.

Yol düz olduğu için hanın otoparkından yola çıkan ve sokak lamba-

sının altında siyah boyası parlayan büyük Navigator'a dikiz aynasından

uzun uzun baktı. Taşra yoluna karanlık hâkim olduğu için ancak bu kada-

rını görebiliyordu. Navigator, farları kapalı bir şekilde hızla yaklaşıyordu.

Yolculara ilerlemelerini söyleyen bir otobüs şoförünün monoton ses

tonuyla, "Bizi takip ediyorlar," dedi.

Yol, karşı yönden gelen iki araba dışında neredeyse bomboştu. Ban-

ketin tam üzerindeki sık çalılık ve ağaçlar, karanlık ve ürkütücü görünü-

yordu. Dehşet düşkünü bir aptal dışında kimse durup, oraya saklanmayı

düşünmezdi. Bir ya da iki kez, Loren'a baktı. Kontrol panelinin ışıkların-

dan gözleri parlıyordu ve dudakları belli belirsiz şehvetli bir gülümsemey-

le gerilmişti. Bu takibin heyecan ve tehlikesinden zevk aldığı çok belliydi.

Navigator eski Packard'la arasındaki mesafeyi hızla kapatıyordu.

Restorandan sekiz kilometre sonra, şoför arabaya beş yüz metre yaklaş-

mıştı. Navigator neredeyse görünmezdi ancak karşı yönden gelen araba-

lar, farları kapalı olduğu için onu uyarmak amacıyla selektör yaptığında

görünüyordu.

Pitt, "Herkes yere yatsın," dedi. "Her an yanımıza gelebilirler."

Valhalla 'nm Yükselişi

385

Kadınlar, söyleneni yaptı. Giordino sadece çömeldi ve arka pencere-

den otomatik Ruger silahını yaklaşan Navigator'a nişan aldı. Bir viraja

yaklaşıyorlardı, Pitt güçlü eski V-12 motorun tüm beygir gücünden yarar-

lanmak için eski arabayı zorladı. Navigator, yaklaşıyordu ve şoförü yakla-

şan trafiğin içine doğru pervasızca arabayı sürüyordu. Otuz saniye sonra

pitt, Packard'ı virajda döndürürken, büyük tekerlekler asfaltta patinaj

yaptı.

Pitt iki yolun kesiştiği yere geldiğinde, dikiz aynasına baktı ve koru-

dan hayalet gibi çıkıp, hızla gelen Navigator'un önünü kesen iki büyük

Chevy Avalanches'i gördü. Yük kasalarında makineli tüfekli adamlar bu-

lunan Avalanches'lar tamamıyla ani ve beklenmedik bir görüntüydü.

Navigator'un şoförü tamamıyla hazırlıksız yakalanmıştı ve direksiyo-

nu yana çevirince, büyük SUV yolda çimenlik bankete doğru kontrol edi-

lemeyecek bir şekilde kaymaya başladı ve çekiş gücünü kaybetti, üç kere

takla attı ve toz bulutu içinde, düşen yaprak ve dallar arasında sık çalılı-

ğın içinde kayboldu. Savaş kamuflajlı silahlı adamlar, Avalanches'dan fır-

ladı ve hızla ters dönmüş Navigator'un etrafını sardı.

Pitt ayağım gaz pedalından yavaş yavaş çekti ve Packard'ın hızını sa-

atte seksen kilometreye indirdi. "Takip bitti," dedi. "Herkes rahatlayıp,

derin bir nefes alabilir."

Loren, arka pencereden yolu çevirmiş farlara ve toz bulutuna bakar-

ken, "Ne oldu?" diye sordu.

"Amiral Sandecker birkaç arkadaşı aradı ve Zale'in kiralık katilleri

için küçük bir parti düzenledi."

Giordino, "Tam zamanında," dedi.

"Bunu, iki kır yolunun kesiştiği bir yerde yapmak zorundaydık, böy-

lece kurtarıcılarımız biz geçtikten sonra harekete geçip, peşimizdekilerin

yolunu kapatabildiler."

Loren koltukta kaydı ve sahip çıkan bir tutkuyla Pitt'in kolunu kav-

radı. "Bir an için beni korkuttuğunu itiraf etmeliyim," dedi.

"İstediğimden daha erken oldu."

F:25

386

Clive Cussler

Pitt ve Giordino'ya, "Alçak herifler," dedi. "Deniz askerlerinin k

tarmak için bizi beklediklerini söylemediniz."

Kelly ön camdan esen ve ön ile arka koltukları ayıran açık carnd

giren havayı içine çekerken, "Gece birdenbire güzelleşti," dedi. "Bu m-

cadeleyi kontrol altına alacağınızı bilmeliydim."

Şehrin ışıklarına doğru arabayı süren Pitt, "Herkesi eve bırakaca

ğım,"dedi. "Yarın tekrar yola çıkacağız."

Loren, "Nereye gidiyorsunuz?" diye sordu.

"Sen, Cerberus'un yolcu gemileri felaketleriyle bağlantısını araştır-

mak için komiteni toplarken, Kelly, ben ve Al Rünik Yazıt'lara bakmak

için Minnesota'ya gidiyoruz."

"Ne bulmayı umuyorsunuz?"

Pitt yavaşça, "Bir bilmecenin cevabını," dedi. "Birden fazla kapıyı

açabilecek bir anahtar."

Valhalla'nın Yükselişi

387

39

Marlys Kaiser, Minnesota Monticello dışındaki çiftliğine yaklaşan

helikopterin sesini duyunca, mutfaktan verandaya çıktı. Evi, tipik bir orta

Amerika çiftlik yapısı örneğiydi: Ahşap bir bina, oturma odasından başla-

yıp, üst kattaki yatak odasına çıkan bir baca, sivri çatı altında üç köşeli iki

yan duvar. Geniş çimenlik alanın karşısında eski haliyle korunmuş bir

ambar duruyordu. Mülk eskiden bir mandıraydı, ama şimdi çiftlik ambarı

Marlys'in ofisiydi ve yüz yirmi hektarlık tarlaya kiralarını ürünle ödeyen

çiftçiler tarafından buğday, mısır ve ayçiçeği ekilmişti. Ürünler pazarda

satılıyordu. Arazi, çiftliğin arkasındaki bayırla Bertram Gölü'nün kıyı şe-

ridine iniyordu. Mavi-yeşil göl ağaçlarla çevriliydi ve kenarlardaki sığ su-

yun üzeri nilüferlerle doluydu. Bertram, Mmneapolis'ten gelen balıkçılar

arasında çok ünlüydü çünkü göl her zaman lüfer, güneşbalığı, turnabalığı

ve levrekle doluydu. Gölde aynı zamanda, güneş battıktan sonra

ısırmaya

başlayan bir iskorpit sürüsü vardı.

Turkuvaz rengi ve yan taraflarında siyah harflerle NUMA yazılı bir he-

likopter, çimenlik alana inmeden önce ambarın çatısı üzerinden geçip,

bir-

kaç saniye arazinin üzerinde dolaşırken, Marlys doğudaki sabah

güneşinden

korunmak için ellerini gözlerine siper ederek izledi. İkiz türbinlerin vızıltısı

388

Clive Cussler

azaldı ve helikopter pervanesi yavaşça durdu. Kapı açıldı ve en son b

ğı toprak zeminin tam üzerinde biten bir merdiven aşağı sarktı.

İçeriden, açık kahverengi saçları güneş ışığında parlayan genç h'

dm ve arkasından İtalyan olduğu belli olan koyu renk kıvırcık saçh u

boylu ve tıknaz bir adam çıkarken, Marlys ileri doğru adım attı. Son

yüzünde geniş bir gülümseme olan uzun boylu bir adam dışarı cıkt

Adam, ölen kocasını hatırlatan bir tavırla bahçede ona doğru yürüd

Yaklaştığında, Marlys hayatında gördüğü en yeşil gözlere bakakaldı.

Nazikçe, "Bayan Kaiser?" dedi. "Adım, Dirk Pitt. Dün akşam telefon-

da, Washington'dan gelip, sizinle tanışmak istediğimi haber vermiştim."

"Sizi bu kadar erken beklemiyordum."

"Dün gece, jetle Duluth, Superior Gölü'ndeki NUMA araştırma is-

tasyonuna, oradan da helikopterlerini ödünç alarak Monticello'ya uçtuk."

"Yeri bulmakta zorluk çekmediğinizi görüyorum."

'Yol tarifiniz harikaydı." Pitt dönerek Al ve Kelly'yi tanıştırdı.

Marlys, Kelly'ye bir anne gibi sarıldı. "Elmore Egan'm kızı. Bu çok

heyecan verici. Seninle tanıştığım için çok mutluyum. Baban ve ben çok

iyi arkadaştık."

Kelly gülümseyerek, "Biliyorum," dedi. "Sizden sık sık bahsederdi."

Kadın teker teker hepsinin yüzlerine baktı. "Kahvaltı yaptınız mı?"

Pitt dürüstçe, "Washington'dan ayrıldığımızdan beri bir şey yeme-

dik," dedi.

Marlys cana yakın bir tavırla^'Yirmi dakika içinde yumurta, tuzlan-

mış domuz eti ve krep hazırlarım," dedi. "Çocuklar siz neden biraz dola-

şıp, tarlaya ve göle bir göz atmıyorsunuz?"

Kelly, "Bu çiftliği tek başınıza mı işletiyorsunuz?" diye sordu.

"Hayır, hayatım. Bir komşumla ortağım var. Mahsuller, bugünlerde

çok düşük olan geçerli piyasa fiyatından satıldıktan sonra bana bir yüzde

veriyor."

'Yolun karşısındaki otlağa açılan kapı, ambarın alt katına giriş kapısı

ve üst kattaki samanlıktan, eskiden bir mandıra işlettiğinizi tahmin ediyo-

rum."

Valhalla'nın Yükselişi

389

«Çok dikkatlisiniz, Bay Pitt. Kocam hayatının büyük bir bölümünde

ndıra çiftçiliği yaptı. Sizin bu konuda çok az bir tecrübeniz olmalı."

"Amcamın Iovva'daki çiftliğinde bir yaz geçirdim. Oraya, süt sağmayı

?-renmeye gittim ama tam olarak nasıl yapıldığını bir türlü kavrayama-

dım"

Marlys güldü. "Kahve hazır olduğunda seslenirim."

pitt, Giordino ve Kelly tarlalar arasında yürüdüler ve sonra iskeleye

inip. Marlys'in balıkçılara kiraladığı kayıklardan birini ödünç aldılar ve

pitt kürekleri çekerken, gölde gezdiler. Marlys verandadan bağırdığında,

dönüyorlardı.

Tuhaf ve hoş taşra mutfağındaki masanın etrafına toplandıklarında

Kelly, "Çok naziksiniz, Bayan Kaiser," dedi.

"Marlys. Beni eski bir aile dostu olarak düşün, lütfen."

Yemek sırasında, havadan, gölde balık tutmaya, ülkedeki çiftçilerin

karşı karşıya oldukları zor ekonomik şartlara kadar her şey hakkında soh-

bet ettiler. Ancak sofra kaldırılıp, Giordino'nun yetenekli yardımlarıyla

tabaklar bulaşık makinesine yerleştirildikten sonra konu Rünik Yazıt'lara

geldi.

Kelly, "Babam Rünik Yazıt'lara olan merakını hiç açıklamadı," dedi.

"Annemle ben, onları bulmak için yaptığı gezilere onunla birlikte gider-

dik ama biz, üzerinde yazılar olan eski kayaları aramaktan çok kamp ve

uzun yürüyüşler yapmakla ilgileniyorduk."

Pitt, "Dr. Egan'ın kütüphanesi Vikiglerle ilgili kitaplarla doluydu

ama notları ve raporları yoktu," diye ekledi.

Marlys, "Normanlar," diye Pitt'i düzeltti. "Viking, korkusuz ve vahşi-

ce savaşmış, denizlerde dolaşmış yağmacılar için kullanılan bir terimdir.

Asırlar sonra, büyük ihtimalle korsan olarak adlandırılacaklardı. Viking

Çağı, 793'te İngiltere'de Lindisfarne manastırına baskın yaptıklannda

başlamıştır. Ataları Normanlar olan Normandiyalı I. William, Hastings

Savaşı'nı kazanıp İngiltere'nin kralı olana kadar, kuzeyden hayalet gibi

gelip, İskoçya ve İngiltere'yi yağmalamışlar. 800'den sonra Viking gemi-

leri, Avrupa ve Akdeniz'de dolaşmışlar. Saltanatları kısa sürmüş ve on

390

Clive Cussler

üçüncü yüzyılda güçlerini kaybetmişler. Son Vikingli, 1450'de Grönland'

terk edince sonları gelmiş."

Giordino, "Amerika'nın orta bölümünde neden bu kadar çok Nor

manlara ait Rünik Yazıt bulunduğu hakkında bir fikriniz var mı?" diVe

sordu.

"İskandinav özellikle de İzlanda destanları, 1000 ile 1015 yılları ara-

sında Amerika'nın kuzeydoğu sahillerini sömürgeleştirmeye çalışan de-

nizcilikle uğraşan, İzlanda ve Grönland'da yaşayan insanlardan

bahseder.

Topraklarımıza keşif amaçlı seferler düzenlediklerini farz etmek zorun-

dayız."

Pitt, "Ama Kuzey Amerika'ya geldiklerini gösteren tek somut delil,

Nevvfoundland, L'Anse aux Meadows'taki yerleşmeleri," dedi.

Marlys, "Eğer, Fransa, Rusya, İngiltere, İrlanda ve Akdeniz'in uzak

bölgelerine deniz yolculuğu yapıp koloniler kurdularsa, kolaylıkla St. Law-

rence Nehri veya Florida'dan Körfez'e ve Mississippi'ye çıkıp, Orta Ameri-

ka'ya girmiş olmaları akla yatkın. Ülkenin geniş bölgelerini keşfetmek için

iç suları kullanmış olabilirler," diye savundu.

Giordino, "Arkalarında bıraktıkları Rünik yazılı taşlardan belli oldu-

ğu gibi," dedi.

Marlys, "Sadece Normanlar tarafından değil," dedi. "Eski Dünya'dan

birçok insan Leif Eriksson ve Kristof Kolomb'tan önce Amerika'yı ziya-

ret etti. Birçok kültürden eski gemiciler, Atlas Okyanusu'nda yolculuk et-

tiler ve kıyılarımızı keşfettiler. Üzerlerinde, Mısır hiyeroglifi, Kıbrıs he-

celgesi, Nübye harfleri, Kartaca Pön Yazısı ve İberya Ogam Yazısı olan

taşlara rastladık. Çoğunlukla İskoçya, İrlanda ve İberyalı Keltler tarafın-

dan kullanılmış Ogam Alfabesi'yle yazılmış iki yüzden fazla taş bulundu

ve tercüme edildi. Kırlar, üzerlerine henüz tanımlanamamış yazılar ka-

zınmış taşlarla dolu. Eski insanlar, neredeyse dört bin yıl önce vatan top-

raklarımızda yolculuk etmiş olabilirler."

Kelly inanamayarak baktı. "Dahası da mı var?"

Pitt, "Taş resimler," diye tahminde bulundu.

Valhalla'nın Yükselişi

391

Marlys başım sallayarak, "Taş resimler," diye tekrar etti. "Taşlara

oyulmuş gemi, hayvan, tanrı ve tanrıça resimlerinin yüz tane kayıtlı örne-

5i var. Eski Yunanlardan kalanlar gibi sakallı yüzler ve klasik zamanlarda

Akdeniz çevresinde oyulmuş olanlarla neredeyse aynı insan başları var.

Uçan kuşlar, atlar ve gemiler en gözde olanlar. Amerikalılara yabancı

olan gergedan, fil ve aslan gibi hayvan resimleri bile var. Şekillerin çoğu

uökbilimiyle ilgili, taşların üzerindeki pozisyonları binlerce yıl önce gök-

yüzündeki pozisyonlarıyla aynı olan yıldız ve takımyıldızları gösteriyor."

Pitt, "Size telefonda bahsettiğim gibi, Kelly'nin babasının on beş yıl

önce keşfettiği ve incelediği Rünik Yazıt'lara olan merakını araştırıyo-

ruz," dedi.

Marlys bir an için hatırlamaya çalışarak, tavana baktı. "Dr. Egan'ın

çalışmaları, 1035'te Amerika'nın orta bölgesini keşfetmiş bir grup Nor-

mandan bahseden otuz beş Rünik Yazıt'la ilgiliydi. Yazıtların onu bir

mağaraya götüreceğini kafasına taktığını hatırlıyorum. Nerede? Hiçbir

fikrim yok."

"Sizde kayıtları var mı?"

Marlys ellerini çırptı. "Bugün şanslı gününüz. Benimle dosyaların

bulunduğu ambardaki ofisime gelin."

Bir zamanlar mandıra olan ambar, dev bir ofise dönüştürülmüştü.

Samanlık kaldırılmıştı ve yüksek tavan açıktı. Kütüphane tarzı kitap raf-

ları, alanın yarısını kaplıyordu. Odanın ortasında, Marlys'in iki bilgisaya-

rının bulunduğu büyük, kare bir masa vardı. Masaya, fotoğraflar, dosya-

lar, kitaplar ve ciltlenmiş raporlar yığılmıştı. Yazı masasının arkasında

geniş bir monitör duruyordu. Altında, üzerinde video kasetler ve disket-

ler bulunan raflar vardı. Eski tahta döşeme aşınmıştı ve sağım sırasında

içeri girip çıkan ineklerin toynaklarının bıraktığı çentikler hâlâ belli olu-

yordu. Bir kapı aralığından, duvarları ve yerleri tozla kaplanmış bir labo-

ratuvar görünüyordu.

Geniş odanın bir tarafı sanat eserleri, seramikten yapılmış çömlekler,

insan başı, figürleri ve hayvanlarla doluydu. Bunların birçoğu, garip ve

bü-

392

Clive Cussler

kük pozisyonlarda duran neredeyse komik görünen insan yorumlarıy ı

Ne olduğu belirsiz, en azından yüz tane küçük sanat eseri, büyük cam w

mahfazanın içinde korunuyordu. Pitt'in dikkatini, özellikle Atina'dat-

müzelerde gördüklerine çok benzeyen taş maskeler çekti. Hiçbiri, kenrt-

kabile üyelerinin resmini çizen Amerikalı Kızılderililer tarafından oym.

muş olamazdı. Yarım kabartmaların tümü kıvırcık, kısa sakallı erkek şe.

killeriydi. Kuzey, Orta ve Güney Amerika yerlileri asla tıraş olmak z0.

runda kalmadıkları için bu ilginç bir fenomendi.

Pitt, "Bunların hepsi Amerika'da mı bulundu?" diye sordu.

"Colorado'dan, Oklahoma ve Georgia'ya kadar her eyalette."

"Sanat eserleri?"

"Çoğu alet, birkaç eski sikke ve bir sürü silah."

"İnanılmaz bir koleksiyonunuz var."

"Gördüğünüz her şey, öldüğüm zaman üniversite arşivine ve müzeye

gidecek."

Kelly şaşkınlıkla, "Bu kadar çok eski insanın buralara kadar gelmesi

olağanüstü bir şey," dedi.

"Atalarımız, ufkun ötesinde ne olduğunu en az bizim kadar merak

ediyorlarmış." Marlys kitaplığı araştırırken, eliyle sandalyeleri ve kanepe-

yi gösterdi. "Ben babanın ilgilendiği yazıtların kayıtlarını ararken, siz ra-

hatınıza bakın." Bir dakikadan kısa bir süre sonra aradığı şeyi buldu, me-

tal ciltli iki kalın raporu çekip çıkardı ve yazı masasının üzerine taşıdı. Bi-

rinde yüz tane fotoğraf vardı, diğ*ri yazılarla doluydu.

Marlys, büyük bir taş yazıtı incelerken çekilmiş bir fotoğrafı masaya

koydu. "Bu, bir avcı tarafından 1933'te gölün diğer tarafında bulunan

Bert-

ram Yazıtı." Sonra, uzun bir dolabın yamna gitti ve beyaz alçıya

benzeyen

bir şey çıkardı. "Genellikle, yazıtları talk pudrası ya da tebeşirle

gölgeledik-

ten sonra fotoğraflarını çekerim. Ama mümkünse, birkaç kat sıvı lateks

sü-

rerim. Kuruduktan sonra laboratuvarıma taşırım ve ıslak alçıyla kalıbını

çı-

kanrım. Bu da kuruyunca, mavi kopya makinesinde çoğaltıp, çentilmiş

şekil

ve yazılan gölgelerim. Aşınmış taşta çıplak gözle görünmeyen harfler ve

semboller o zaman ortaya çıkar."

Valhalla'nın Yükselişi

393

pitt ince dallara benzeyen işaretlere dikkatle baktı. "Birkaç harf,

jpjdi kullandığımız alfabedekiyle aynı."

"Yazı, Eski Germen Futhark Alfabesi ve sonraki İskandinav Futhork

Ajfabesi'nin bir karışımı. İlki, yirmi dört harften, ikincisi ise on altı harf-

ten oluşuyordu. Orijinal Rünik Yazısı zaman içinde yok oldu. Eski Yu-

nan ve Latin Yazısı'yla ufak tefek benzerlikleri var ama bilginler esas Rü-

nik Alfabesi'nin, Germen kabileler tarafından birinci yüzyılda o zamanın

Teutonik diliyle birleştirilerek, icat edildiğini düşünüyorlar. Üçüncü yüz-

y,lda, bu dil İskandinav ülkelerine göç etti."

Giordino şüpheyle, "Bu taşın üzerindeki yazının sahte olmadığını

nerden biliyorsunuz?" diye sordu.

Marlys tatlılıkla, "Birçok sebepten ötürü," diye cevap verdi. "Bir, poli-

sin sahte eser uzmanları birçok taşı incelediler ve kazınmış yazıların aynı

el-

den çıktığını oybirliğiyle kabul ettiler. Bütün özellikler aynıydı. İki, eğer

böyle değilse, kim bir Norman keşif yolculuğu hakkında Rünik Yazıt'lar

ka-

zıyarak, ülkenin etrafında üç bin sekiz yüz kilometre yolculuk eder?

Ayrıca,

harflerde hiçbir yanlışlık bulamayan modern rünoloji uzmanları tarafından

söylendiği gibi, eğer sahteyseler, bu dil ve alfabe konusunda usta biri

tara-

fından yapılmış olmalılar. Üç, yerel tarihçiye göre, Rünik Bertram Yazıt'ı

ilk önce, 1820'de bölgeye ilk yerleşenlere bundan bahseden bir Ojibvvays

Kabilesi tarafından keşfedildi. Sonra, Fransız kürk avcıları tarafından kay-

dedildi. Taşların, bölgeye insanlar yerleşmeden çok önce başka biri

tarafın-

dan kazınması imkânsız görünüyor. Ve son olarak dört, karbonla tarih

be-

lirleme analizi sadece organik maddelerde işe yaradığı halde, yaşını

tahmin

etmek için tek yöntem, taşın üzerinde yıllar içinde oluşan aşınmayı

incele-

mek. Yazıtların maruz kaldığı hava şartlan sonucunda meydana gelen

aşın-

malar ve taşın sertliği, harflerin kazındığı antik çağ hakkında tahmini bir

ta-

rih verebilir. Rüzgar, yağmur ve karın taşta meydana getirdiği yıpranma

ve

kopmalardan yola çıkılarak, 1000 ve 1150 yıllan arasında yapıldıkları tah-

min ediliyor, bu da kulağa çok mantıklı geliyor."

Giordino, "Taşların içinde ya da etrafında sanat eserleri bulundu mu?"

diye sormaya devam etti.

394

Clive Cussler

"Bunca yılın ardından geriye hiçbir şey kalmamış."

Pitt, "Çok normal," dedi. "Corodano'nun Meksika'dan Kansas'a fo

dar yaptığı uzun yolculuğundan yüzyıllar sonra geriye ancak birkaç küçük

sanat eseri kalmıştır."

Giordino, "İşte bir milyon dolarlık soru, taşta ne yazıyor?" diye sor-

du.

Marlys bir CD aldı ve bilgisayarına yerleştirdi. Bir saniye içinde, sıvı

lateksten alçı kalıbı üzerinde gölgelenmiş harfler, ayrıntılı bir şekilde mo-

nitörde belirdi. Yaklaşık yüz kırk harften oluşan dört paragraf vardı.

Marlys, "Tam olarak doğru bir çeviri olmayabilir, ama buradan İs-

kandinavya'ya kadar altı Rünolojist Yazıt'ta şunların yazdığı konusunda

hemfikir..." dedi.

Magnus Sigvatson 1035'te buradan geçti ve nehrin bu tarafındaki

topraklara, kabilemizin lideri olan erkek kardeşi Bjarne Sigvatson adı-

na sahip çıktı. Helgan Siggtrygg, Skraelingler tarafından öldürüldü.

"Skraeling, barbar ya da tembel kâfir veya eski konuşma dilinde bi-

çare kimse anlamına geliyor. Siggtrygg'in, Sioux ve Ojibway'in ilk ataları

olan kızılderili yerel halkla yapılan bir çarpışma sırasında öldüğünü farz

etmeliyiz."

"Magnus Sigvatson." Pitt alçak sesle her heceyi vurgulayarak, ismi

söyledi. "Bjarne'in kardeşi."

t

Marlys düşünceli bir şekilde içini çekti. "Tekneler dolusu koloniciyle

birlikte Grönland'dan kuzeye doğru yola çıkan Bjarne Sigvatson'dan

bahseden bir destan var. Daha sonraki destanlar, Sigvatson ve insanları-

nın deniz tarafından yutulduğunu ve bir daha asla görülmediklerini iddia

eder."

Pitt, "Diğer otuz dört taş," dedi. "Onlar neyi açıklıyor?"

"Birçoğu, sınır işaretine benziyor. Magnus oldukça hırslıymış. Şimdi

Amerika Birleşik Devletleri'ne ait olan toprakların çeyreğine erkek kar-

deşi Bjarne ve kabilesi adına sahip çıkmış." Marlys başka bir gölgelenmiş

Valhalla 'nın Yükselişi

395

yazıt kalıbını monitörde taramak için ara verdi. "Bunda da şöyle yazı-

yor-

Magnus Sigvatson burada karaya çıktı.

Giordino, "Bu taş. nerede bulundu?" diye sordu.

"Siskiwit Koyu'na uzanan Bark Burnu'nda."

Pitt ve Giordino komik bir şekilde birbirlerine baktılar. Pitt, "Bu

isimleri hiç duymadık," dedi.

Marlys güldü. "Affedersiniz. Siskiwit Koyu, Wisconsin'deki Superior

Gölü'nde."

Kelly, "Diğer Rünik Yazıt'lar nerede bulundu?" diye sordu.

"Kazıdıkları Rünik taşların ancak çeyreğinin yerinin saptandığını ve

dilimize çevrildiğini düşünürseniz, Normanlar bayağı konuşkan kimseler-

miş. İlki ve sonuncusu, Champlain Gölü'nün güney ucundaki Crown Bur-

nu'nda bulunmuş." Duraksadı ve hınzırca Pitt'e gülümsedi. "Bu da, New

York'un kuzeyinde."

Pitt kibarca gülümsedi. "Biliyorum."

Marlys, "Amerika ile Kanada arasındaki göller topluluğunda farklı

yerlerde üç taş bulundu, bu da su yoluyla kuzeye, St. Lawrence Nehri'ne

gittiklerini gösteriyor. Sonra, Siskivvit Koyu'nda kıyıya çıkana kadar göl-

lerden geçtiler. Oraya varınca, güneye doğru yolculuğa başladıkları Mis-

sisippi Nehri'ne ulaşana kadar gemilerini bir su kütlesinden diğerine nak-

lettiklerine inanıyorum."

Kelly, "Ama Bertram Gölü nehirde değil," diye belirtti.

"Hayır ama sadece üç kilometre uzaklıktayız. Akıntı yönünde devam

etmeden önce, Normanların kıyıya çıkıp, kırda kısa yolculuklar yaptıkla-

rını düşünüyorum."

Giordino, "Ne kadar uzağa gidebilmişler?" diye sordu.

"Taş yazıtlar, Iowa, Missouri, Arkansas ve Kansas arasında dolam-

baçlı bir rotada bulundu. En uzak taş, bir erkek izci oymağı tarafından

Colorado, Sterling'de bulundu. Sonra, gemilerini bıraktıkları Mississsip-

396

Clive Cussler

pi'ye geri döndüklerini tahmin ediyoruz. Memphis'den geçen nehrin h

kıyısında bir taş ortaya çıktı, üzerinde şöyle yazıyordu:

Buradaki gemileri Olafson ve Tyggvason koruyor.

Marlys, "Bu noktadan sonra, Ohio Nehri'ne ve Allegheny Nehrin

yolculuk etmiş ve Champlain Gölü'ne ulaştıkları yolu geri izlemeden ön

ce buradan Erie Gölü'ne ilerlemiş olmalılar."

Kelly şaşırmış görünüyordu. "İlk ve son taş derken neyi kastettiğinizi

anlamadım."

"Champlain Gölü Rünik Yazıt'ı, bildiğimiz kadarıyla yolculuğun ba-

şında yazılan ilk yazıt. Başkaları da olmalı, ama hiçbiri bulunamadı. Yak-

laşık bir yıl sonra geri döndüklerinde, taşın üzerindeki birinci yazının al-

tında ikinci bir yazı yazmışlar."

Pitt, "Onları görebilir miyiz?" diye sordu.

Marlys klavyenin tuşlarına bastı ve büyük bir yazıt monitörde belirdi.

Üstünde oturan adamdan, uzunluğunun üç metre olduğu tahmin edili-

yordu. Taş, derin bir dere çukurunun içinde duruyordu.

On sıra yazının üzerine yelkenleri, kürekleri ve yanlarında kalkanları

olan bir Viking gemisinin resmi yapılmıştı. Marlys, "Bu zor bir taş," dedi.

"Taşı inceleyen yazıt okuma uzmanlarının hiçbiri mesaj hakkında yüzde

yüz hemfikir olamadılar. Ama çeviriler, metin olarak hemen hemen aynı.

Uzun yazıyı çevirmeye başladı. »

Köydeki ailelerimizden ayrı, fiyortta altı gün yolculuk ettikten son-

ra Magnus Sigvatson ve yüz yoldaşı burada dinleniyor ve suyun etrafın-

daki bütün topraklara erkek akrabalarım, kabile liderimiz Bjarne Sig-

vatson ve çocuklarımız adına sahip çıkıyor.

Topraklar, bildiğimizden daha geniş. Sevgili anavatanımızdan bile

daha geniş. Yiyeceğimiz var ve beş küçük gemimiz sağlam ve iyi durum-

da. Buraya birkaç ay geri dönmeyeceğiz. Odin bizi Skraelingler'den ko-

rusun.

Valhalla'nm Yükselişi

397

İVİarlys devam etti. "Çevirilerin çok şüpheli olduğu ve belki de oriji-

1 anlamını iletmediği konusunda sizi uyarmalıyım. Dönüşteki ikinci ya-

zl şöyle diyor...."

Ailelerimizden ayrıldıktan on dört ay sonra, sarp kayalıkların altın-

daki yuvamıza, mağaraya giden fiyorta birkaç gün uzaklıktayız. Yüz (ki-

şi) idik, şimdi doksan beşiz. Bizi koruduğu için Odin'e şükredelim. Er-

kek kardeşim adına sahip çıktığım toprak, bildiğimizden daha geniş.

Cenneti keşfettik. Magnus Sigvatson."

"O zaman, tarih 1036."

Pitt düşünceli bir şekilde, "Fiyorttan altı gün uzaklıkta," diye tekrar et-

ti. "Bu, Normanlarm Amerika'da bir yerleşim bölgeleri olduğunu gösteri-

yor."

Giordino, "Bir yer keşfedildi mi?" diye sordu.

Marlys başını salladı. "Arkeologlar, Nevvfoundland'ın altında henüz

bir tane bulabildiler."

"Nasıl böyle yok olduğunu merak ediyor olmalısınız."

"Batıdan gelen uzun saçlı ve parlak kafalı garip, vahşi adamlarla ya-

pılan büyük bir savaştan bahseden kızılderfli efsaneleri var."

Kelly şaşırmış görünüyordu. "Parlak kafalı mı?"

Pitt gülümseyerek, "Miğferler," dedi. "Vikinglerin savaş sırasında giy-

dikleri miğferlerden bahsediyor olmalılar."

Kelly, "Yerin keşfedildiğini gösteren hiçbir arkeolojik kanıtın olma-

ması garip," dedi.

Pitt ona baktı. "Baban nerede olduğunu biliyordu."

"Bunu da nerden çıkardın?"

"Yoksa Rünik Yazıt araştırmasına neden bu kadar kafayı taksın?

Bence baban, son yazıda bahsedilen mağarayı arıyordu. Onu bulduğu

için

de araştırmasına birdenbire son verdi."

Giordino, "Dosyaları ve yazıları olmadan, hiçbir yön bilgimiz yok.

Araştırmaya nereden başlayacağımızı kabataslak bilmeden, boşuna

debe-

leniriz."

398

Clive Cussler

Pitt, Marlys'e döndü. "Sizde, Dr. Egan'ın topladığı bilgiler hakkı

bize ipucu verebilecek bir şey var mı?"

"Mektuplaşmayı ve e-mail yazmayı seven bir adam değildi. Üzerini

imzası olan bir kâğıt parçası bile yok. Bilgi alışverişimizi telefonda yapa

dik."

Kelly boğun eğmiş bir ifadeyle, "Hiç şaşırmadım," diye mırıldandı.

Giordino, "Cerberus'la olan sorunlarını düşünürsek, çok haklıymış"

dedi.

Pitt'in gözleri hiçbir şey görmeyerek, uzaklara baktı. Sonra Kelly'ye

odaklandı. "Josh ve sen, babanın çiftlikteki gizli laboratuvarmı aradığınızı

ama bir şey bulamadığınızı söylemiştiniz."

Kelly başını salladı. "Doğru. Arazimizin ve her iki taraftaki komşu

çiftliklerin her santimetre karesini aradık. Hiçbir şey bulamadık."

"Ya nehre bakan kayalık uçurumları?"

"İlk baktığımız yerlerden biriydi. Kaya tırmanma ekibi bile getirtip,

sarp kayalıkları kontrol ettirdik. Bir mağara, patika ya da kayalıkların

önüne giden basamak bulamadılar."

"Eğer, bir mağaradan bahseden yazı ilk Rünik Yazıt'taysa, hiçbir şey

açıklamayan yazıtları arayarak, tüm ülkeyi dolaşmaya ne gerek vardı?"

Pitt, "Araştırmasına başladığında bunu bilmiyordu," diye tahmin etti.

"Diğer taşların ona daha fazla ipucu vereceğini düşünmüş olmalı. Ama

araştırması boşa çıktı ve izler ilk Rünik taşa geri döndü."

Giordino, Kelly'ye, "İlk başta bu araştırmaya başlamasına sebep olan

neydi?" diye sordu.

Kelly başını salladı. "Hiçbir fikrim yok. Ne aradığını bana ve anneme

hiç anlatmadı."

Pitt yavaşça, "Mağara yüksek kayalıklarda," dedi.

"Aradığı şeyin bu olduğunu mu düşünüyorsun?"

Pitt emin bir şekilde, "Evet," diye cevap verdi.

"Sence onu buldu mu?"

Pitt, "Evet," diye tekrar etti.

Kelly, "Ama mağara yok," diye itiraz etti.

Valhalla'nm Yükselişi

399

«Önemli olan doğru yerde aramak. Ve eğer onu bulursak, babanın

izli projesi dahil olmak üzere bir sürü gizemli olayın kapısı açılacak."

Martys, "Araştırmanıza yeni bir yön verebilirsiniz," dedi.

pitt, "Ne öneriyorsunuz?" diye sordu.

»Dr. Jerry Wednesday'a danışmanızın faydalı olacağını düşünüyo-

__ ti

rum-

"Dr. Jerry?..."

"Hudson Nehri Vadisi'ndeki kızılderili kabileler konusunda önde ge-

len bir uzman. Normanlarla bağlantıları hakkında size ışık tutabilir."

"Ona nasıl ulaşabiliriz?"

"New York, Tarrytown'daki Marymount Üniversitesi'nden. Dr.

Wednesday, kültürel tarih profesörü."

Kelly, "Marymount'u biliyorum. Babamın çiftliğindeki nehrin tam

karşısındaki Katolik kızlar üniversitesi."

Pitt, Giordino'ya baktı. "Ne düşünüyorsun?"

"Tarihsel bir hazine ararken, asla yeteri kadar araştırma yapamaz-

sın."

"Her zaman bunu söylerim."

"Ben de bir yerde duydum diyordum."

Pitt döndü ve Marlys'in elini sıktı. "Marlys, çok teşekkürler. Misafir-

perverliğin ve yardımların için çok teşekkür ederiz."

"Önemli değil. Komşulara anlatmak için bana dedikodu verdiniz."

Güneş yüzünden elini gözlerine siper ederek, bulutsuz gökyüzüne yük-

selip, kuzeydoğudaki Duluth'a rota çizen NUMA helikopterini izledi. El-

more Egan'ı düşündü. Onu, çok acayip, tuhaf ama sevimli bir adam

olarak

hatırladı. Aranmalarına bir yön vermiş olmayı ve Dr. Wednesday'in ma-

ceraya son bir ipucu sağlayabileceğini şevkle umut etti.

400

Clive Cussler

40

Göze çarpmayan tozlu cipler, Durangolar ve bir Chevy Suburban,

Tohono Gölü yanındaki Cerberus'a ait tatil evine giden özel yolda ilerli-

yordu. SUV'ların hiçbiri sekiz yaşından daha genç değildi. İlçedeki yerel

halkın kullandığı araçlarla uyumlu olması için bu tasarımlar tercih edil-

mişti. Göle giden yol üzerindeki yakın kasabalardan geçerken, hiç kimse

balıkçı gibi giyinmiş yolculara bir nebze olsun dikkat etmedi.

On ile on beş dakika aralıkla göle vardılar. Olta takımı kutuları, olta

çubukları ve makaralarla tatil evine girdiler. Tuhaf bir şekilde, hiçbiri is-

keleye ya da şamandıra koçboynuzlarına bağlanmış kayıklara bakmadı.

Eve girdikten sonra içeride kaldılar ve kancayı yemlemekle olta atmak gi-

bi bir girişimde bulunmadılar. Misyonları, yalnızlık ve balık tutma keyfi-

nin çok ötesindeydi.

Büyük akik taşlı şöminesi ve yüksek tahta tavanı olan ana salonda

toplanmadılar. Russell ve Remington tabloları ve bronz heykellerle zen-

ginleşmiş batı dekorunun ortasındaki Navago örtüleriyle kaplanmış san-

dalye ve kanepelerde de kimse dinlenmeyecekti. Bunun yerine, güvenli

ormana doğru iki yüz metrelik bir kaçış tünelinden büyük ve ağır bir çelik

kapıyla ayrılan bodrum katındaki geniş bir odada toplandılar. Ormandan

Valhalla'nın Yükselişi

401

klasik bir kilometre ilerideki, tehlike anında helikopterlerin çağrılabile-

sj açık alana giden bir patika vardı. Alarmlı güvenlik sistemleri, davet-

•z misafirlere karşı yolu ve evin etrafını izliyordu. Ortamın, sıradan ve

dikkat çekmeyecek bir şekilde görünmesi planlanmıştı ama hükümet

ajanları ya da eyalet ve yerel polisin teftişlerine karşı her türlü tedbir

alınmıştı.

Bol mobilyalı bodrum katındaki odada, altı erkek ve iki kadın, yu-

varlak bir çam toplantı masasında karşı karşıya oturuyorlardı. Dokuzun-

cu adam Curtis Merlin Zale, bir uçta oturuyordu. Birkaç deri ciltli dosya

dağıttı ve içeriğini incelemelerini bekleyerek, sandalyesine yaslandı.

"Okuduklarınızı hafızanıza kaydedin," diye emretti. "Sabah ayrıldığı-

mızda, tüm kâğıt ve notlar yok edilecek."

Cerberus'un imparatoru için strateji planlama oturumunun tam bir

gizlilik içinde yürütülmesi son derece önemliydi. Masada oturan erkek-

lerle kadınlar, Kuzey Yarıküre'deki en büyük petrol şirketlerinin yöneti-

cileriydi ve gelecek ayların stratejisini planlamak için bir araya gelmişler-

di. Ekonomistler, Ticaret Bakanlığındaki memurlar ve Wall Street Jour-

nal'm muhabirlerine göre, petrol sanayiinin bu devleri, bağımsız idareleri

altındaki özerk şirketlerin günlük operasyonlarını yönetiyorlardı. Sadece

odada bulunanlar, perde arkasında Curtis Merlin Zale ve Cerberus'un

uzun kollarına bağlı olduklarını biliyordu. Geçmişte girişimde bulunan-

lardan farklı bir tekel oluşturulmuştu. Parametreler kesindi.

Petrol zenginleri, Cerberus'la yaptıkları gizli anlaşmalar sayesinde

milyarlar kazanmışlardı ve hiçbiri suç teşkil eden iş ilişkileri yüzünden

hapse girmek üzere değildi. Kapsamlı Adalet Bakanlığı soruşturmaları-

nın, Rockefeller ve Standart Petrol'den sonra petrol piyasasını ele geçir-

mek için oluşturulan muazzam karteli ortaya çıkaracağı kesin olsa da, bu

tarz soruşturmaların başlatılmasını engellemek için bir sürü önlem alın-

mıştı. En büyük tehdit, içlerinden birinin onları satıp, kartelin suç teşkil

eden eylemleri hakkında Adalet Bakanhğı'na bilgi vermesiydi. Ama

muhtemel kaçaklar, ayrılacaklarını söyledikleri anda kendilerinin ve aile

F:26

402

Clive Cussler

üyelerinin hemen yok olacaklarını veya talihsiz kazalarda ölecek] •

çok iyi biliyorlardı. Bir kez içeri girildi mi, artık kaçış yolu yoktu.

Risk fazla görünse de, beklenen getiriler çok uçuktu. Alçakça e' •

simlerinin son hasılatının sonunda milyarları geçip, trilyon dolarlara v

racağını bilmek, bu insanlar için hayal edilemeyecek bir şeydi. Paranın d

şmda toplam başarıyla birlikte gelen güç, ancak, sonunda Amerikan hü

kümeti, kongre üyeleri ve idari kurumlar üzerinde elde edecekleri haki-

miyet derecesiyle ölçülebilirdi.

Zale toplantıya başlarken, "Hepiniz olacakları biliyorsunuz, bunların

kasten değiştirilmiş rakamlar olmadıklarını eklemek istiyorum. 1975 ije

2000 yılları arasında nüfus, yüzde elli arttı. Ham petrol talebi de aynı

oranda artış gösterdi. 2010'da, dünyanın toplam petrol üretimi zayıflaya-

cak. Buna yedi yıldan az bir zaman kaldı. 2050'ye kadar üretim oranı, bu-

gün olduğundan daha küçük bir rakama düşecek."

İlkokul matematik öğretmenine benzeyen ama ülkenin en büyük

üçüncü petrol şirketini -Ana şirket Cerberus'tan sonra üçüncü- yöneten,

Zenna Petrol'ün kırk altı yaşındaki başkanı Rick Sherman, kaim ve çer-

çevesiz gözlükleri arkasından Zale'e baktı. "İstatistikler, daha şimdiden

azalmayı gösteriyor. Petrol kıtlığı, tahmin edilenden on yıl önce başladı.

Talep, global üretimi aştı ve bundan sonra da hızla yükselecek."

CalTex Petrol Şirketi'nin Yönetim Kurulu Başkanı Jesus Morales,

"Üretim durumu karanlık, görünüyorsa, dünya ekonomisinde sebep ola-

cağı düşüş tamamen zifiri karanlık göjünüyor," dedi. "Sarsıntı, felç edici

ve daimi olacak. Fiyatlar fırlayacak ve buna aşırı yüksek enflasyon eşlik

edecek, hatta karneye bağlanma söz konusu olacak. Ulaşım fiyatlarının

ne seviyeye vuracağını düşünmek bile tüylerimi ürpertiyor."

"Katılıyorum." Sally Morse, okuma gözlüklerinin camlarını parlattı

ve Zale'in raporunu inceledi. Kanada'nın en büyük petrol üreticisi olan

Yukon Petrol'ün başkanı, bu gizli komploya beş yıl önce gönülsüzce katı-

lan son kişi olmuştu ama şimdi aklında başka düşünceler vardı.

"Gelecek-

te önemli buluşlar olmayacak. 1980'den beri, jeologların tahminlerine

rağmen, bir milyon varilin üzerinde üretim yapacak birkaç yeni petrol sa-

Valhalla'nın Yükselişi

403

haSı bulundu. Bilinen bin üç yüz on bir büyük petrol sahası, dünyada bili-

en petrolün yüzde doksan dördünü içeriyor. Bu sahalar kuruduğunda,

J0ğalgaz ve petrol fiyatları dik ve sonsuz bir eğriyle yükselecek."

Zale, "Kötü haber şu ki, tükettiğimiz her on varil petrol için araştır-

malarda sadece bir varil petrol bulunuyor," dedi.

Morales, "Gittikçe kötüleşecek bir durum," diye ekledi.

Zale başını salladı. "Birleşmemizin en büyük sebebi de bu. Çin ve

Hindistan'ın gittikçe daha fazla petrol ihtiyacı duyan endüstriyel kapasi-

tesiyle, aralarında rekabet olan Avrupa ve Amerika fiyatlar üzerinde hız-

la söz sahibi olacak."

Sherman, "Hepsi OPEC'in kazancına," dedi. "Dünya çapındaki hızla

artan taleple, OPEC petrol üreticileri bir varil petrolden çıkarabilecekle-

ri her senti sıkacaklar."

Zale güvenle, "Her şey bizim elimizde," dedi. "Kaynaklarımızı, Ku-

zey Amerika'daki sahalarımızı ve rafinerilerimizi birleştirerek, kendi

şartlarımızı ve fiyatlarımızı zorla kabul ettirebiliriz. Hükümetin daha ön-

ce girmememize izin vermedikleri yerlerde sondaj yaparak, üretimi ikiye

katlayabiliriz. Yeni yapılan boru hattı sistemleri, petrolü pahalı tankerler

kullanmadan karadan taşıyacak. Eğer stratejimiz, planlandığı gibi işlerse,

Meksika'nın kuzeyinde satılan petrol ve benzin sadece Amerika'dan ya

da Kanada'dan olacak. Daha basitçe anlatmak gerekirse, gelirin yüzde

doksan altısı kendi kuruluşlarımızın kârını artırmaya gidecek."

"OPEC ülkeleri pes edip, vazgeçmeyecektir." Eski petrolcü Gunnar

Machovvsky, işe vinçci olarak başlamış ve Nevada'nm ortasında büyük

bir

kaynak bulana kadar, beş kez, kuru kuyular yüzünden iflas etmişti. Yu-

varlak midesi ve kel başını çevreleyen beyaz bir sakalı olan iri bir

adamdı.

Sahibi olduğu Gunnar Petrol'ü demir yumrukla yönetiyor ve şirketin kâr

oranı asla aşağıya düşmüyordu. "Varil başına petrol fiyatının her artışın-

da, bizden düşük fiyat önereceklerine dair bahse girebilirsiniz."

Zale sırıttı. "Bundan hiç şüphem yok. Onların fiyatına uymaya çalı-

şırken hepimiz iflas ederiz, ama yabancı petrolü Amerikan vatandaşları

404

Clive Cussler

arasında o kadar gözden düşüreceğiz ki, seçilmiş devlet adamlarım

rültüyü dinlemek ve yabancı petrole ambargo koymak zorunda kalacak»

Eureka Offshore Petrol Kuruluşu'nun gözlüklü, yumuşak sesli vö

ticisi Guy Kruse, "Cepte kaç tane kongre üyesi var?" diye sordu.

Zale kartelin yöneticisi Sandra Delage'ye döndü. Kadının çek; •

ağırbaşlı görünüşü aldatıcıydı. Delage'nin küllü sarı saçları, yumuşak ifa'

deli mavi gözleri, şimşek gibi zekâsı ve keskin organizasyon beceriler'

masadaki herkes tarafından beğeniliyor ve saygı görüyordu. Bir an önün-

deki büyük defteri inceledi ve sonra yukarı baktı. "Son rakamlara göre, si-

zin yönlendirdiğiniz gibi oy kullanacak otuz dokuz senatör ve yüz on tem-

silci bekliyoruz."

Kruse gülümsedi. "Önerdiğimiz para, umduğumuzdan daha tatlı gel-

miş."

Delage, "Sanırım, Beyaz Saray'ın da tavsiyelerinize uyacağını söyle-

yebiliriz," diye ekledi.

Machowsky sertçe, "Geriye, çevreci lobilerle kunduzları kurtarmak

isteyen Senato ve Kongre üyeleri kalıyor," dedi.

Zale masaya yaslandı ve elindeki kalemi salladı. "Petrol kıtlığı ve

yüksek fiyatlar son noktaya ulaştığında ve memlekete darbe indirdiğinde

halkın haykırışları, onların protestolarını bastıracak. Şimdiden, çevrecile-

rin protestolarına rağmen Alaska'dan Florida'ya kadar yeni petrol saha-

ları açmamıza yetecek kadar oyumuz var. Amerikan ve Kanada Hükü-

metleri'nin, jeologların zengin rezeçvler buldukları alanlarda sondaj yap-

mamız için federal topraklarda geniş çapta araştırma yapmamıza izin

ver-

mekten başka şansları yok."

"Hükümetin, Stratejik Petrol Rezervi'ni açmaya başladıktan sonra

kendi mezarını kazdığını da unutmayalım. Ülkenin yakıt ihtiyacını üç

haftadan fazla karşılamaya yetmeyecek petrol kalana kadar, beş kez içini

kazdılar."

Machowsky kaşlarını çattı. "Hepsi, politik bir düzmece. Rafinerileri-

miz tam kapasite çalışıyordu. Kolay aldanan halka, hükümetin onlara bir

iyilik yaptığını düşündürmekten başka bir işe yaramadı."

Vallialla'nın Yükselişi

405

Sally Morse, "Farkında olmadan bizim kozlarımıza göre oynadılar."

Orta Amerika'da büyük rezervlerin sahibi olan Pioneer Petrol'ün

skanı Sam Riley, ilk kez konuştu. "Geleceği görme yeteneğimiz olsaydı

il6) bu kadar iyi planlayamazdık."

' Zale, "Evet, şans ve doğru çıkan tahminlerimizin birleşimi," dedi.

Lcitli Petrol Kaynaklarından Dan Goodman'a döndü. "Kuzey Colora-

do'daki şistten" petrol elde etme operasyonumuz hakkındaki son rapor

nedir?"

Eskiden Yakıt İkmal Komutanhğı'nm başında olan ordu generali

Goodman, masadaki herkesten en az on yaş büyüktü. Yüz on üç kilo ol-

duğu halde, fiziksel olarak dayanıklı bir görüntüsü ve şakadan anlamayan

aksi bir ifadesi vardı. "Şist alanındaki büyük teknolojik buluş sayesinde,

ilk operasyonumuz bir hafta içinde başlayacak. Tüm şist sistemleri ve ge-

reçleri ayrıntılı bir şekilde test edildi ve çalışıyor. Şimdi, kömürün önüne

geçebilecek muazzam bir petrol, hidrokarbon gazı ve katı yakıt kaynağı-

mız olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim. Bir ton kaya başına tahmin edilen

kırk galonluk petrol verimi, makul görünüyor."

Kruse, "Birikintinin ne kadar olduğunu tahmin ediyorsunuz?" diye

sordu.

"İki trilyon varil."

Zale, Goodman'a baktı. "Bir daha söyleyin."

"Şistten iki trilyon varil petrol ve bu abartısız bir tahmin."

Shermann, "Aman Tanrım," diye mırıldandı. "Bu, hükümetin enerji

raporlarındaki tahmini hesapların çok altında."

Goodmann gözlerinde sinsi bir pırıltıyla, "Onların üzerinde oynan-

mıştı," dedi.

Riley güldü. "Varil başına maliyetinizi elli dolara düşürebilirsenız,

hepimizi bu işten silersiniz."

"Henüz değil. Şu anda, maliyeti varil başına altmış dolarda tutmayı

hesaplıyoruz."

o Kolayca yapraklara ayrılabilen, silisli, alüminli tortul kayaçların genel

adı.

406

Clive Cussler

Morales, sandalyesinin ön ayaklarını havaya kaldırarak, arkas

yaslandı ve ellerini başının arkasında kavuşturdu. "Şimdi, operasvo

başlamadan önce yapmamız tek yapmamız, gereken, petrol boru hattı

sis

temini tamamlamak."

Zale hemen cevap vermedi. Sandra Delage'ye başıyla işaret etti ve

Delage geniş bir ekranın inmesini sağlayan uzaktan kumanda aletinin tu-

şuna bastı. Neredeyse aynı anda, Alaska, Kanada ve daha aşağıdaki

kırk

sekiz eyaletin haritası ekrana geldi. Bir dizi siyah çizgi, petrol sahaların-

dan rafinerilere büyük şehirlere, milli ve eyalet sınırları üzerinden devam

ediyordu. "Bayanlar ve baylar, işte nakliye yolumuz. Elli dokuz bin kilo-

metrelik yeraltı boru hattı. Sam Riley'in Nebraska, Wyoming, Kansas ve

Dakota'daki Pioneer Petrol sahalarından geçen son hat, ayın sonunda

petrol göndermeye hazır olacak."

Riley, "Çevrecileri atlatmak için yeraltına boru döşemek, harika bir

fikirdi," dedi.

"Cerberus mühendisleri tarafından tasarlanan boru döşeme kazı ma-

kineleri, zamana karşı çalışan inşaat ekibimizin her yirmi dört saatte on

altı kilometre boru döşemesini sağladı."

Jesus Morales, "Geçit hakkını demiryollarından kiralamak ve hat bo-

yunca boru döşemek, zekice bir fikir," dedi.

Zale, "Bizi, özel ve halka açık arazi sahipleriyle milyarlarca dolarlık

dava ve tartışmalardan kurtardığını itiraf etmeliyim," diye kabul etti. "Ay-

rıca, sınırlamalar olmadan ya da sıkı hükümet yönetmelikleri hakkında

endişe etmek zorunda kalmadan, iki ülkedeki her önemli şehre doğrudan

petrol pompalamamıza imkân veriyor."

Sally Morse, "Adalet Bakanlığı'ndan bir müdahale olmadan bu ka-

dar ilerleyebilmemiz, bir mucize," dedi.

Zale, "İzlerimizi çok güzel gizledik," dedi. "Adalet Bakanlığı'ndaki

casuslarımız, onların ya da FBI ajanlarının herhangi bir ifade ya da soru-

sunun, sessizce kaybedildiğini ya da gelecekte incelenmek üzere dosya-

landığını garanti ediyorlar."

Valhalla'nm Yükselişi

407

Guy Kruse, Zale'e baktı. "Kongre Üyesi Loren Smith'in başında ol-

duğu bir kongre komitesinin, Cerberus'taki işlerinle ilgili bir soruşturma

başlattığını duydum."

Zale sertçe, "Smith'in araştırması hiçbir yere varmayacak," dedi.

Morse, "Nasıl bu kadar emin olabiliyorsun?" diye sordu. "Loren

Smith, Kongre'nin kesinlikle bizim tarafımızda olmayan bir üyesi."

Zale soğuk gözlerle ona baktı. "Bu iş halledilecek."

Mâchovvsky alaycı bir ifadeyle, "Emerald Dolphin ve Golden Marlin

gibi mi?" diye mırıldandı.

Zale, "İyi bir amaç için yapılan kötülük hoş görülür," diye sertçe ce-

vap verdi. "Felaketlerin suçunu Elmore Egan'ın motorlarının kötü işleyi-

şine atarak, esas amacımıza ulaştık. Manyetohidrodinamik motorlarını

kurmak isteyen bütün gemi müteahhitleri kontratlarını iptal ettiler. Ve

Egan'ın ölümüyle, süper yakıtının formülünü ele geçirmemiz an meselesi.

Üretime başlar başlamaz, motorlarının imalat ve satış kârlarını kontrol

edip, paylaşacağız. Gördüğünüz gibi, yağ yakıtı piyasasının her köşesini

kaplıyoruz."

Sherman, "NUMA'nm bir daha müdahale etmeyeceği konusunda bi-

ze garanti verebilir misiniz?" diye sordu.

"Geçici bir durum. Ticari işlerimize karışma yetkileri yok."

Riley, "Araştırma teknelerini ve mürettebatını kaçırmak hiç akıllıca

değildi," dedi.

"Beklenmedik bir şekilde aleyhimize dönen bir durum. Ama bu tarih

oldu. Cerberus'a çıkan hiçbir iz yok."

Dan Goodman elini kaldırdı. "Kendi adıma, yurtdışından Amerika

Birleşik Devletleri'ne gelen petrole karşı halkı kışkırtmak için yürüttüğü-

nüz başarılı kampanyanızı alkışlıyorum. Yıllardır, kimse yakıtın nereden

geldiğini umursamıyordu. Ama, Fort Lauderdale, Nevvport Beach, Bos-

ton ve Vancouver'de Viper grubunuzun neden olduğu süper tanker faci-

aları yüzünden ülkenin yüksek nüfuslu ve zengin alanları, dökülen mil-

yonlarca galon petrolün istilasına uğrayınca, halkın petrol konusunda

kendi kendimize yetmemiz gerektiğiyle ilgili protestoları hızla arttı."

408

Clive Cussler

Morales, "Dokuz aylık bir süre içinde düzenlenen bütün bu ka7

Alaska'daki Exxon Valdez kazasının küçük bir melodram gibi görünm

ne neden oldu," diyerek ona katıldı.

Zale umursamaz bir tavırla omuzlarını silkti. "Trajik bir zorunluluk

Temizlik ne kadar uzun sürerse, yurtiçi petrol talebi o kadar güçlü olur"

Sally Morse, "Ama ruhumuzu şeytana piyasa pozisyonumuzu ve te

kelimizi kurmak için satmadık mı?" diye sordu.

Zale, "Tekel, tatsız bir kelime, sevgili bayan," dedi. "Ben, tröst demeyi

tercih ederim."

Morse başını elleri arasına aldı. "Amacımıza ulaşmamız için ölen bü-

tün o insanları, kuşları, hayvanları ve balıkları düşündükçe, hasta oluyo-

rum."

Zale, "Şimdi vicdan azabının sırası değil," diye onu uyardı. "Ekono-

mik bir savaşın içindeyiz. Generallere, amirallere, tanklara, denizaltılara

veya nükleer bombalara ihtiyaç olmayabilir ama kazanmak için halkın hiç

bitmeyen yakıt ihtiyacını karşılamak zorundayız. Çok yakında, Meksi-

ka'nın kuzeyinde yaşayan insanlara hangi yakıtı alacaklarını, nereden

ala-

caklarını ve bunun için ne kadar ödeyeceklerini söylüyor olacağız. Kimse-

ye sorumlu olmayacağız. Zaman içinde, gayretlerimiz sayesinde şirket

yö-

netimi, hükümet yönetiminin yerini alacak. Şimdi zayıflayanlayız, Sally."

Guy Kruse düşünceli bir şekilde, "Politikaların olmadığı bir dünya,"

diye mırıldandı. "Bu inanılmayacak kadar iyi."

Sherman, "Ülke, yabancı petrole, karşı yapılacak halk gösterilerinin

eşiğinde," dedi. "Onları harekete geçirmek için son bir olay gerekiyor."

Zale kurnazca sırıttı. "Ben senden birkaç adım öndeyim, Rick. Böyle

bir olay üç gün sonra gerçekleşecek."

"Başka bir tanker faciası mı?"

"Daha da kötüsü."

Morales masumca, "Daha kötü ne olabilir ki?" diye sordu.

Zale, "Bu kez, dökülen petrol bir patlamayla desteklenecek," diye

cevap verdi.

"Kıyı boyu dışında mı?"

Valhalla'nın Yükselişi

409

Zale başını salladı. "Dünyanın en işlek limanlarından birinde."

Komplocular, dehşet verici sonuçları kavradıklarında, kısa bir sessiz-

lik oldu. Sonra Sandra Delade, Zale'e baktı ve alçak sesle konuştu. "Baş-

layabilir miyim?"

Zale konuşmadan, başını salladı.

"Cumartesi günü dört buçuk gibi, beş yüz metre uzunluğunda, yet-

miş metre genişliğindeki Ultra Büyük Ham Petrol Nakliye Gemisi -dün-

yanın en büyük petrol tankeri- Pasifle Chimera, San Francisco Körfezi'ne

girecek.

Normalde,

şamandırasına

pruvasını

bağlayıp,

yükünü

boşaltacağı

San Pedro Burnu'na girecek. Ama, durmayacak. Feribot Binası'nın Dün-

ya Ticaret Merkezi'ne çarparak, şehir merkezine doğru tam sürat devam

edecek. Tahminlere göre, durmadan önce şehre doğru iki blok sürükle-

necek. Sonra, patlayıcılar infilak edecek ve Pasifle Chimera'ylz altı yüz

yirmi bin tonluk gemi darası, San Francisco'nun liman bölgesini harap

edecek bir patlamayla yok olacak."

Yüzü aniden bembeyaz olan Sally Morse, "Aman Tanrım," diye mı-

rıldandı. "Kaç kişi ölecek?"

Kruse duyarsızca, "Trafiğin en yoğun olduğu sıralarda gerçekleşeceği

için binlerce kişi ölebilir," diye cevap verdi.

Zale morg dolabına ceset iten bir araştırma memurunun soğuk ifa-

desiyle, "Ne fark eder?" dedi. "Hiçbir işe yaramayan savaşlarda daha çok

insan öldü. Bizim amacımız bir şeylere hizmet edecek ve sonunda hepi-

mize yararı dokunacak." Sonra, sandalyesinden kalktı. "Sanırım, bugün-

lük bu kadar yeter. Yarın sabah, kaldığımız yerden devam edeceğiz ve

kendi hükümetlerimizle olan ilişkilerimizi görüşüp, gelecek yıl için yaptı-

ğımız planlara son şeklini vereceğiz."

Sonra, iki ülkenin petrol konusunda en nüfuzlu kişileri ayağa kalktı

ve asansörle, kokteyllerin beklediği yemek odasına çıkan Zale'i izledi.

Sadece Yukon Petrol'den Sally Morse orada kaldı ve San Francis-

co'daki binlerce masum erkeğin, kadının ve çocuğun çekeceği korkunç

ıs-

tırabı hayalinde canlandırdı. Tek başına otururken, aynı zamanda kendi

410

Clive Cussler

hayatına da son verebileceği aklına geldi. Ama, kararını verdi ve bu ki K-

tirmeye kararlı bir şekilde odayı terk etti.

Toplantı bittikten sonra cipinin şoförü, şirketine ait Lockheed Jet

star'ın önünde durduğunda, pilot biniş merdiveninde bekliyordu.

"Anchora-

ge'a uçmaya hazır mısınız, Bayan Morse?"

"Planlarda bir değişiklik oldu. Başka bir toplantı için Washington'da

olmam gerekiyor."

Pilot, "Yeni bir uçuş planı hazırlayacağım. Birkaç dakikadan uzun

sürmez," dedi.

Sally üzerinde bilgisayar, telefon ve faks olan bir çalışma masasının

önündeki deri yönetici koltuğuna çöktüğünde, çıkışı olmayan bir labiren-

te girdiğinin farkındaydı. Bugüne dek, hiç hayati tehlikesi olan bir karar

vermemişti. Becerikli bir kadın olarak, kocası öldükten sonra Yukon Pet-

rol'ü yönetmişti, ama bu konuda hiçbir tecrübesi yoktu. Bir arama yap-

mak için telefonu kaldırıyordu ki, Zale'in ajanlarının görüşmesini dinle-

yebilecekleri aklına geldi. Kararını kuvvetlendirmesi için uçuş görevlisin-

den bir martini istedi, ayakkabılarını çıkardı ve Curtis Merlin Zale ve kir-

li işlerine zarar verecek planlar kurmaya başladı.

Zale'in özel Boeing 727 uçağının pilotu, patronunu beklerken pilot

kabin.inin içinde gazete okuyordu. Ön camdan baktı ve Yukon Petrol'ün

jetinin pistte ilerleyişini ve kalın beyaz bulutların saçıldığı gökyüzüne

doğru yükselişini tembelce izledi. Jet dönüp, güneye doğru yönelirken, o

hâlâ izliyordu.

Garip, diye düşündü. Pilotun Alaska'ya, kuzeybatı yönüne uçacağını

umuyordu. Kokpitten çıkıp ana kabine geçti. Bacak bacak üstüne atmış,

Wall Street Journal gazetesi okuyan adamın önünde durdu. "Özür

dilerim,

efendim, ama bilmeniz gerektiğini düşündüm. Yukon Petrol'ün jeti Alas-

ka istikâmetine değil, güneye, Washington'a doğru uçuyor."

Omo Kanai gazeteyi elinden bırakıp gülümsedi. "Böylesine dikkatli

olduğun için teşekkür ederim. Bu çok ilginç bir haber."

Valhalla 'nın Yükselişi

411

il

New York'un Westchester İlçesi'ndeki Tarrytown, tarihi Hudson

Vadisi'ndeki en pitoresk0 kasabalardan biriydi. Ağaçlı yolları, antikacı

dükkânları, ev gibi küçük lokantalar ve yerel el sanatlan eşyaları satan

dükkânlar tamamlıyordu. Yerleşime ayrılmış alanlarda, gotik malikâne-

ler ve çok iyi korunmuş konaklar vardı. En ünlü bölgesi, Washington Ir-

ving'in klasik hikâyesi "Uykulu Kuytunun Efsanesi" ile ünlü olan Sleepy

Hollow'du.

Giordino arabayı sürerken ve Kelly yolcu koltuğundan hayranlıkla

manzarayı seyrederken, Pitt kiralık arabanın arka koltuğuna uzandı ve

kestirdi. Giordino. dar yolun virajlarında, Hudson Nehri ve Tappan Zee

Köprüsü'ne bakan Marymount'un on hektarlık kampusüne doğru arabayı

kullandı.

1907'de, Meryem'in Kutsal Kalbi Müritleri adındaki Katolik bir öğ-

retim tarikatı tarafından kurulan Marymount Üniversitesi, dünya çapın-

da geniş bir ağı olan Marymount okullarının ilkiydi. Kurucusu Başrahibe

Joseph Butler, dünyanın her ülkesinde kadınların, onları yetkili ve önem-

° Durumu ve görünüşü resim konusu olmaya değer.

412

Clive Cussler

li işlere hazırlayacak bir eğitim alabilecekleri öğrenim yerleri yar

hayatının misyonu haline getirmişti. Fen, tarih ve felsefe gibi yüksek "r

ler eğitimi veren Katolik geleneklerine uygun, bağımsız bir üniv

olan Marymount, Amerika Birleşik Devletleri'nde en hızlı gelişen k

eğitim enstitülerinden biriydi.

Üniversite binaları sadeydi ve sarımsı kahverengi tuğladan inşa edı

misti. Giordino kampusun ana caddesine dönerken, kendine engel ol-

mayarak, dersten derse koşturan çekici kızlara baktı. Haçlı bir kubbes'

olan büyük Butler Binası'nın önünden geçti ve ilk iki katında fakülte me-

murlarının bulunduğu Gerard Binası'nın yanındaki park yerinde durdu.

Gerard Binası'nın merdivenlerini çıktılar, kapılardan geçtiler ve da-

nışma masasının yanına gittiler. Yirmili yaşlarının başında, sarışın bir öğ-

renci, başını kaldırıp, Pitt'e bakıp gülümsedi.

Candan bir ifadeyle, "Size nasıl yardımcı olabilirim?" diye sordu.

"Antropoloji Bölümü. Dr. Jerry Wednesday'in ofisi."

"Soldaki merdivenlerden çıkın. Sonra sağa dönün. Koridorun sonun-

daki kapıdan girince, Antropoloji Bölümü'nü göreceksiniz."

"Teşekkür ederim."

Merdivenlerde bir grup kızın yanından geçerlerken Giordino, "Bu

harika, genç yaratıkları görmek, bende tekrar okula dönme isteği uyan-

dırdı," dedi.

Pitt, "Hiç şansın yok," dedi. "Burası, kızlar okulu. Erkekleri almıyor-

lar."

.

"Belki öğretmenlik yapabilirim."

"Zamparalığından dolayı bir hafta içinde kapı dışarı edilirsin."

Antropoloji Bölümü'nde çalışan başka bir genç öğrenci onlara Dr.

Wednesday'in ofisini gösterdi.

Sıkış tepiş dolu raftan bir kitap çeken adam arkasını dönünce, küf

kokan dağınık ofisinden içeri giren üç kişiyi görünce gülümsedi. Dr. Jerry

Wednesday, Giordino'yla aşağı yukarı aynı boydaydı, ama çok daha

zayıf-

tı. Dirsek kısımları deri olan tüvit ceketler giyen ya da pipo içen tarzda

bir adam değildi. Süveter, Levi's marka bir kot ve yürüyüş ayakkabılan

Valhalla'nın Yükselişi

413

?inişti. Dar yüzü, temiz ve tıraşlıydı; alın kısmı açılmaya başlamış saçla-

kırklı yaşlarının sonunda olduğu izlenimini veriyordu. Gözleri koyu

rl'jVdi ve bir ortodonti uzmanının gurur duyabileceği düzgün, beyaz dişle-

kle gülümsüyordu.

Neşeli bir şekilde, "Baylar, içinizden biri beni telefonla arayan kişi

olmalı," dedi.

pitt, "Ben aradım," dedi. "Kelly Egan, Al Giordino ve ben de Dirk

pitt."

"Oturmaz mıydınız? Beni iyi bir zamanda yakaladınız. İki saat der-

sim yok." Sonra, Kelly'ye baktı. "Babanızın Dr. Elmore Egan olma ihti-

mali var mı?"

Kelly, "Evet, babamdı," diye cevap verdi.

Wednesday samimiyetle, "Ölümüne çok üzüldüm," dedi. "Biliyorsu-

nuz, onu tanıyor ve haberleşiyordum. New York'tan geçtiğine inandığı

bir Viking yolculuğunu araştırıyordu... 1035'te, evet tarih buydu."

"Evet, babam arkalarında bıraktıkları Rünik Yazıt'larla çok ilgiliydi."

Pitt, "Minnesota'daki Marlys Kaiser'in yanından geliyoruz," dedi.

"Sizinle görüşmemizi tavsiye eden kişi oydu."

"Harika bir hanımefendi." Wednesday, dağınık çalışma masasının ar-

kasındaki sandalyeye oturdu. "Sanırım, Marlys size Dr. Egan'ın bu bölge-

ye yerleşen Vikinglerin vadideki kızılderililer tarafından katledildiğine

inandığından bahsetmiştir."

Kelly başını salladı. "Bu konuya değindi."

Wednesday açık bir çekmeyi altüst etti ve bir deste buruşmuş kâğıt

çıkardı. "Hudson Nehri boyunca yaşamış olan eski Amerikalı Kızılderili-

ler hakkında çok az şey biliniyor. Yerlilerle ilgili ilk tutanak ve tarif, 1524

yılında Giovanni da Verrazano'dan gelmiş. Doğu Kıyısı boyunca yaptığı

efsanevi yolculuk sırasında, New York Limam'na girmiş ve demir atıp, iki

hafta boyunca keşif amacıyla dolaşmış sonra kuzeye Newfoundland'e

doğru devam etmiş ve Fransa'ya geri dönmüş."

Wednesday notlanna bakarken, ara verdi. "Verrazano, Amerikan

yerlilerini sivri yüzlü, uzun siyah saçlı ve siyah gözlü olarak tarif etmiş.

414

Clive Cussler

Tilki kürkü ve geyik derisinden kıyafetler giyiyorlarmış ve kendilerin' K

kır süslerle donatıyorlarmış. Verrazano, ağaç gövdelerini oyarak kan

yaptıklarını; damları uzun yapraklar ve ağaç dallarıyla kaplanmış aöa •

rizlerinden yapılmış yuvarlak ya da uzun evlerde yaşadıklarından bahs

miş. Eski kızılderililer, Verrazano'nun anlattıklarının dışında arkeologi

ra keşfedecekleri, inceleyecekleri ve kaydedecekleri çok az şey bırakmış

lar. Eski yerlilerin hayatı, sadece tahmin edilebilir."

Giordino, "Yani, Amerikan Kızılderilileri'nin tarihi 1524'de başlı-

yor," dedi.

"Kayıtlı tarih, evet. 1609'da belge bırakan ikinci büyük denizci Henry

Hudson'du. Limanda ve kendi adının verildiği nehirde dolaşmış. Şaşırtıcı

bir şekilde, çağlayan yüzünden durmak zorunda kaldığı Albany'den yak-

laşık on mil uzaklıktaki Cohoes'e kadar gitmiş. Nehrin alt kısımlarında

yaşayan kızılderilileri güçlü ve savaşçı yukarı kısımdakileri ise dost

canlısı

ve kibar olarak tarif etmiş."

"Silah olarak ne kullanıyorlarmış?"

"Yaylar ve uçları keskin taşlardan yapılmış, saplara sert reçineyle

tutturulmuş olan oklar. Ayrıca sopalar ve büyük çakmaktaşlarından bal-

talar yapmışlar."

Kelly, "Ne yiyorlarmış?" diye sordu.

"Av hayvanı ve her çeşit balık bolmuş, özellikle de mersinbalığı, so-

mon ve istiridye. Kabak, ayçiçeği ve fasulye ile birlikte pişirdikleri mısırın

ekili olduğu geniş tarlaları varmış. Aynı zamanda, bakır çubuklarda içtik-

leri tütünü üretiyorlarmış. Kuzeyde, Amerika ile Kanada arasındaki göl-

ler bölgesinin etrafında bakır bolmuş ve kızılderililerin işlemeyi bildikleri

tek metal oymuş. Demirden haberleri varmış ama nasıl işleyeceklerini

bilmiyorlarmış."

"O zaman, rahat bîr yaşam biçimleri varmış."

"Hudson, kızılderililer arasında açlık ya da kötü beslenmeye dair bir

işaret görmemiş," diye cevap vermiş. Sonra hafifçe gülümsedi. "İlginç bir

şekilde, ilk kâşiflerden hiçbiri, kafa derisi, tutsak ya da köle gördüklerin-

Valhalla'nın Yükselişi

415

bahsetmemiş. Bu tarz iğrenç alışkanlıkları, denizlerden gelen yaban-

lardan öğrendiklerini sanıyoruz."

pitt düşünceli bir şekilde ellerini birleştirdi. "İlk kâşiflerden biri, Av-

cılarla önceden bir ilişkileri olduğuna dair herhangi bir işaret gördü-

ğünden bahsetmişti mi?"

"Hudson ve diğerleri birkaç şeyden bahsetmiş. Bunlardan biri, garip

gemiler ve sarı veya kızıl saçlı, beyaz derili adamları ilk kez gördüklerin-

de kızllderililerin, beklenildiğinin aksine, hiç şaşırmadıkları hakkınday-

mış. Verrazano'nun tayfalarından biri, esld, paslı bıçak ağızlarına benze-

yen demir süsler takan kızılderililerden bahsetmiş. Başka bir tanesi, bir

kızılderili evinin duvarına asılı bir demir balta gördüğünü iddia etmiş.

Ayrıca, bir tayfanın kâse olarak kullanılan içbükey bir demir kap bulduğu

söylentileri çıkmış."

Giordino, "Viking miğferi," diye fikir yürüttü.

Wednesday sabırla gülümsedi ve devam etti. "Hollandalılar, 1613'te,

şimdi Albany olan yerin yakınma bir kale in§a ederek, vadiye yerleşmeye

başladıktan sonra kabile dillerini öğrendiler ve geçmişin hikâyeleri ortaya

çıkmaya başladı."

"Hikâyeler ne diyordu?"

Wednesday, "Gerçekleri efsanelerden ayırmak zor," diye cevap ver-

di. "Yüzyıllar boyunca ağızdan ağıza anlatılan hikâyeler, onları destekle-

yecek kanıt olmadığı için tabii ki çok şüpheliydi. Bir tanesi, vahşi, beyaz

derili ve güneşte parlayan sert kafaları olan sakallı adamların geldiğinden

ve vadiye yerleştiğinden bahsediyordu. Birisi uzun bir zaman için bir yere

gittiğinde..."

Kelly araya girerek, "Kuzeyi keşfetmek için yola çıkan Magnus Sig-

vatson ve yüz adamı," dedi.

Wednesday sakince, "Evet, babanın keşfettiği ve çevirilerini yaptığı

Rünik Yazıtları biliyorum," dedi. "Hikâye, hırsızlığı bir suç olarak gör-

meyen kızılderililer, yeni gelenlerin gemileriyle getirdikleri çiftlik hayvan-

larını çalmaya ve kesmeye başladıklarında, misillemenin başladığı şeklin-

de devam ediyor. Onlara denildiği gibi, yüzlerinde saçları olan vahşi

416

Clive Cussler

adamlar, hayvanlarını bulmuşlar ve hırsızların ellerini kesmişler Nr

ki, hırsızlardan biri şefin oğluymuş. Öfkeli şef, vadideki diğer kabı \

toplamış. Kabilelerden biri, kültürel olarak Algonkian'a benzeyen M

see Lenape ya da Delaware kabilesiymiş. Bir araya gelen kuvvetler

bancıların yerleşim bölgesine saldırıp, yıkmışlar ve hepsini katletmişi

Başka bir anlatış, birkaç kadın ve çocuğun esir olarak alındığını ama h

âdetin çok uzun zaman sonra yaygınlaştığını ileri sürer."

"Magnus ve adamları geri dönüp, arkadaşlarım ve ailelerini ölü bul-

duklarında şok olmuş olmamalılar."

Wednesday başını salladı. "Sadece tahminlerde bulunabiliyoruz.

Ama, şimdi sıra onlara gelmişti. Hikâye, tek bir canlı adam kalmayana

dek binden fazla kızılderili öldüren parlak başlı, vahşi adamlarla yapılan

büyük bir savaştan bahseder."

Kelly, "Hoş bir hikâye değil," diye mırıldandı.

Wednesday ellerini yukarı kaldırdı. "Doğru olup olmadığını kim bi-

lebilir?"

Pitt, "Yerleşim yeriyle ilgili hiçbir iz bulunamaması çok garip," diye

yorum yaptı.

"Hikâye, anlaşılır bir öfke içindeki çıldırmış kızılderililerin, yeni ge-

lenlerin yerleşim bölgelerindeki her şeyi yıkıp, yaktıklarından ve toprak

üzerinde gelecekteki arkeologlara inceleyecek hiçbir iz bırakmadıkların-

dan bahsediyor."

"Bir mağaradan hiç söz edilmişimi?"

"Bildiğim kadarıyla sadece Dr. Egan'm bulduğu Rünik Yazıt üzerin-

de bahsi geçiyor."

Pitt hiçbir şey söylemeden beklenti içinde Wednesday'e baktı.

Wednesday onun ne beklediğini anladı. "Bununla birlikte, bazı açık-

lanmamış olaylar vardı. Örneğin, Hudson Vadisi'nde 1000 yılında başla-

yan önemli bir değişim meydana geldi. Yerliler, birdenbire tarımı keşfet-

tiler ve kendi sebzelerini yetiştirmeye başladılar. Avcılık, balık tutma ve

ürün toplamanın yanında, çiftçilik gıda kaynağı haline geldi. Bu sırada,

köylerini toprak setleriyle desteklenen kaya ve dikey kütüklerle sağlam-

Valhalla'nın Yükselişi

417

ı-maya; ayrıca, duvarlarına uyku platformları yerleştirilmiş oval, uzun

1 r in§a etrneve başladılar, bu daha önceki zamanlarda hiç yapmadıkla-

p bir şeydi-"

"Yani, Vikinglerin onlara ürün ekmeyi ve sağlam evler yapmayı öğ-

ttiklerini ileri sürüyorsunuz. Ve büyük savaştan sonra kızılderililer, ya-

ncıların yeni saldırılarına karşı savunma için kazıktan çitler yapmaya

başladılar."

Wednesday, "Ben gerçekçi biriyim, Bay Pitt," dedi. "Herhangi bir şey

ileri sürmüyorum. Size anlattıklarım eski söylentiler ve varsayımlar. Çoğu

arkeolog tarafından güvenirliği şüpheli olan Rünik Yazıt'ların üzerindeki

yazıların ötesinde kesin kanıtlar bulunana kadar, bu hikâyeleri sadece

masal ya da efsane olarak kabul edebiliriz."

Kelly alçak sesle, "Babamın Viking yerleşim bölgesini bulduğuna

inanıyorum," dedi. "Ama, araştırmasını açıklayamadan öldü ve notlarını

ya da defterlerini bulamıyoruz."

Wednesday dürüstçe, "Büyük bir içtenlikle başarılı olmanızı diliyo-

rum," dedi. "İspanyollar ve Hollandalılardan altı yüz yıl önce Hudson Va-

disi'nin ziyaret edildiğine ve yerleşildiğine inanmayı her şeyden çok iste-

rim. Tarih kitaplarını yeniden yazmak çok eğlenceli olabilir."

Pitt ayağa kalktı, masanın üzerinden eğildi ve Dr. Wednesday'in eli-

ni sıktı. "Teşekkürler, doktor. Zaman ayırdığınız için minnettarız."

"Önemli değil, benim için bir zevkti." Kelly'ye gülümsedi. "Bir şey

bulursanız, lütfen bana haber verin."

"Bir sorum daha var."

"Evet?"

"İlk kâşiflerin bahsettikleri dışında, Vikinglere ait başka eşyalar bu-

lundu mu?"

Wednesday kısa bir süre düşündü. "Bin dokuz yüz yirmilerde bir çift-

çi, zincirden eski paslı bir zırh bulduğunu bildirmiş, ama bundan ne çıktı-

ğını ya da bir bilim adamının onu inceleyip, incelemediğini bilmiyorum."

"Tekrar teşekkürler."

F:27

418

Clive Cussler

Wednesday'e veda edip, odasından çıktılar ve otoparka doğru ı

diler. Gökyüzünde koyu bulutlar toplanıyordu ve birkaç dakika

yağmur yağacakmış gibi görünüyordu. İlk damlalar düşmeye başladığı

arabaya ulaşmış ve içine girmişlerdi. Giordino kontak anahtarını çevir'

motoru çalıştırırken içerideki ruh hali kasvetliydi.

Kelly kararlı bir şekilde, "Babam yerleşim yerlerini buldu," decr

"Bunu biliyorum."

Giordino, "Benim sorunum şu, bir köyle mağara arasındaki bağı ku-

ramıyorum. Bana ne bir köy, ne de mağara var gibi geliyor," dedi.

Pitt, "Köyün bütün izleri yok edildiği halde, ben bir mağara olduğu-

na dair bahse girebilirim ve hâlâ da duruyor," dedi.

Kelly istekle, "Keşke nerede olduğunu bilseydim," dedi. "Josh ve ben

bulamadık."

Giordino, "Kızılderililer girişini mühürlemiş olabilir," diye akıl verdi.

Kelly düşünceli bir şekilde park yerini çevreleyen ağaçlara baktı. "O

zaman asla bulamayacağız."

Pitt emin bir ifadeyle, "Kayalık uçurumun altındaki nehirden başla-

yarak, bir araştırma yapmayı öneriyorum," "dedi. "Yan tarayıcı sonar kul-

lanarak, yüzeyin altındaki oyuk bulunabilir. Bir NUMA botu ve alıcı

ayarlayıp, yarın değil öbür gün gidebiliriz."

Giordino üniversitenin otoparkından çıkmak üzereydi ki, telefonu

çaldı. "Giordino." Bir duraksama ve sonra. "Bir saniye, amiral. Burada."

Arka koltuktaki Pitt'e telefonu uzattı. "Sandecker arıyor."

Pitt, "Evet, amiral," dedi. Sonra üç dakika boyunca sessiz kaldı ve ce-

vap vermeden dinledi. Sonunda, "Evet, efendim. Yoldayız." Telefonu, Gi-

ordino'ya verdi. "Bir an önce Washington'a geri dönmemizi istiyor."

"Bir sorun mu var?"

"Daha çok acil durum gibi."

Kelly, "Ne olduğunu söyledi mi?" diye sordu.

"Görünüşe bakılırsa, Curtis Merlin Zale ve Cerberus'taki arkadaşları

Emerald Dolphin'den bile kötü bir felaket yaratmak üzereler."

BÖLÜM 4

ALDATMA

Valhalla'nın Yükselişi

421

42

8 AĞUSTOS 2003

WASHİNGTON, D.C

Kongre Üyesi Loren Smith, kendini vahşi bir ata bağlanmış ve çölde

sürüklenmiş gibi hissediyordu. Cerberus'un yöneticileri, Yasadışı Pazar-

lama Tekniklerini Soruşturan Kongre Komitesi huzuruna çağrıldıkları

halde, gelmemişlerdi. Bunun yerine, bütün tutanakların üzerine çözüle-

meyen bir sır perdesi seren, bir ordu şirket avukatı tarafından temsil edi-

liyorlardı.

Loren duruşmayı ertesi sabaha kadar kapatan tokmağını masaya vu-

rurken fısıldayarak, "Oyalama taktikleri," dedi. "Bu sabah gördüğümüz-

den daha fazla iğrençleşemezler."

Kuzey Dakota'dan bir Demokrat olan Kongre Üyesi Leonard Stur-

gis yanma gelip elini omzuna koyduğunda, Loren öfke ve sinir içinde otu-

ruyordu.

"Cesaretin kırılmasın, Loren."

Sert bir ses tonuyla, "Bugün fazla yardıma olduğunu söyleyemem,"

dedi. "Yalan ve çarpıtma olduklarını çok iyi bildiğin halde, bize sundukla-

rı her şeyi kabul ettin."

422

Clive Cussler

"Tanıklık ettikleri şeylerin tamamıyla yasal olduğunu inkâr edem

sin."

"Komitenin huzurunda, Curtis Merlin Zale ve yönetim kurulu üveı

rini görmek istiyorum. Suyu bulandıran bir grup düzenbaz avukatı değil «

Sturgis, "Bay Zale'in uygun zamanda geleceğinden eminim," decı-

"Son derece mantıklı bir insan olduğunu göreceksiniz."

Loren, Sturgis'e onu susturan bir bakış fırlattı. "Zale geçen akşam

çok kaba bir şekilde akşam yemeğime engel oldu ve onun aşağılık biri ol-

duğunu gördüm."

Sturgis kaşlarını çattı, bu ona özgü bir davranış değildi. Yüzünde na-

diren gülümseme olmazdı. Kongrede son derece barışçı biri olarak tanı-

nırdı. Onda, hayatının çoğunu çiftlikte geçirmiş birinin havası vardı. Er-

kek kardeşleri hâlâ Kuzey Dakota, Buffalo'daki aile çiftliğini işletiyorlar-

dı, Sturgis çiftlik hayatını korumak ve sürdürmek için verdiği bitmez tü-

kenmez savaş yüzünden sürekli olarak yeniden seçiliyordu. Loren'ın gör-

düğü kadarıyla tek sorumluluğu, Zale'e yakın olmaktı.

. Gerçek bir şaşkınlıkla, "Zale'le tanıştın mı?" diye sordu.

"Mantıklı dediğin adam, soruşturmayı düşürmediğim takdirde, haya-

tıma son vermekle beni tehdit etti."

"Buna inanamam."

Loren öfkeyle, "İnan!" dedi. "Tavsiyemi dinle, Leo. Cerberus'tan uzak

dur. Gittikçe batıyorlar ve Zale'in sonu kıyamet olmazsa şanslı sayılır."

Sturgis belinde süet bir kemeıj olan bej rengi tüvit bir takım içinde

kusursuz görünen Loren'ın dönüp, uzaklaşmasını seyretti. Derisinin ren-

gi, kıyafetinin rengiyle uyumlu bir evrak çantası taşıyordu. Bu, onun mar-

kasıydı.

Loren ofisine geri dönmedi. Geç olmuştu, doğrudan ofisinin bulun-

duğu binanın altındaki Kongre'ye ait otoparkta duran arabasına gitti. Yo-

ğun trafik kuyruğunda ilerlerken, günün olaylarını düşündü. Kırk beş da-

kika sonra Alexandria'daki evine ulaştı. Durup garaj kapısının kumanda-

sına bastığı sırada, gölgelerin arasından bir kadın çıktı ve şoför tarafına

yaklaştı. Loren korkmadan döndü ve penceresini açtı.

Valhalla'nın Yükselişi

423

"Kongre Üyesi Smith. Rahatsız ettiğim için kusura bakmayın ama

0k acil konuşmamız gerekiyor."

"Kimsiniz?"

"Adım Sally Morse. Yukon Petrol'ün başkanıyım."

Loren kot pantolon ve açık mavi bir kazak giymiş kadını inceledi.

Loren'a bakan gözlerde samimiyet vardı. "Garaja girin."

Loren arabayı park etti ve garaj kapısını kapattı. "Lütfen içeri gelin."

Salona doğru yolu gösterdi. Dekor son derece moderndi, her mobilya

özel olarak tasarlanmıştı. "Lütfen oturun. Bir bardak çay ister misiniz?"

"Biraz daha sert bir şey tercih ederim, teşekkürler."

Loren cam kapaklarında egzotik çiçek desenleri olan içki dolabını

açarken, "Zehrin adını söyleyin," dedi.

"Buzlu Scotch viski."

"Erkek gibi konuştunuz."

Loren bir bardak buzlu Cutty Sark hazırladı ve Sally'e uzattı. Sonra

bir Coors birası açtı ve sehpanın karşısına oturdu. "Evet, Bayan Morse,

neden bana geldiniz?"

"Çünkü Cerberus imparatorluğu ve petrol piyasası üzerindeki etki-

siyle ilgili Kongre soruşturmasını siz yürütüyorsunuz."

Loren'm kalp atışları hızlanmaya başladı, ama kendine hâkim olma-

ya çalıştı. "Benimle paylaşmak istediğiniz bir bilgi mi var?"

Sally viskisinden büyük bir yudum aldı, suratını ekşitti ve derin bir

nefes aldı. "Umarım bir şey anlarsınız. Şu andan itibaren, hayatım tehli-

kede, mülküm büyük ihtimalle yok edilecek ve uğruna çok çalıştığım iti-

barım ve pozisyonum zarar görecek."

Loren, Sally'i zorlamadı ve sabırla bekledi. "Siz çok cesur bir kadın-

sınız."

Sally üzüntüyle başını salladı. "Pek değil. Sadece, Curtis Merlin Za-

le'in uşaklarının diğerlerine yaptıkları gibi tehdit edeceği ya da öldürece-

ği bir ailem olmadığı için şanslıyım."

Loren'm vücudu adrenalin pompalamaya başlıyordu. Zale'in isminin

telaffuz edilmesi, çatıya düşen bir yıldırım etkisi yaratmıştı.

424

Clive Cussler

Loren, "Yasadışı faaliyetlerinde onun sır ortağısınız," demev

etti.

yCCÜret

"Beni aralarına alıp diğer büyük petrol şirketlerinin yöneticiı •

birlikte bir kartel oluşturduğundan beri, evet."

"Benim kartelden haberim yoktu." Loren anadamarı bulduğunu h'

sermeye başlamıştı.

Sally, "Oh, elbette," dedi. "Zale'in planı, artık yabancı petrole bağım

lı olmayan bir ulus yaratmak için şirketlerimizi gizlice birleştirmekti. Baş-

langıçta, güzel bir amaç gibi gelmişti. Ama sonra, planlarının OPEC'in

kazancını kesmenin ötesine geçtiği anlaşıldı."

"Esas amacı nedir?"

"Amerikan Hükümeti'nden daha güçlü olmak. Zale tam bir tekel

kurduktan ve yabancı petrolün kıyılarımıza girmesi yasaklandıktan sonra,

ayaklarını kaydıracağını bilmeden, ucuz petrole ve bol mala bağımlı hale

geldiği için onun gayretlerini takdir edecek bir ülkeye planlarını zorla ka-

bul ettirmek."

Loren, Sally'nin söylediklerini tam olarak içeriğini kavrayamadığı

için, "Bunun nasıl mümkün olacağını anlayamıyorum," dedi. "Kuzey

Amerika'da yeni petrol sahaları açmadan bir tekel kurmayı başarabilir?"

"Devlete ait toprakları kendi çıkarları için kullanmak ve buralarda

sondaj yapmakla ilgili bütün Amerikan ve Kanada kısıtlamalarını kaldır-

tarak. Çevreyle ilgili bütün kaygıları bir kenara iterek. Ve Washington'u

satın alıp, kontrol ederek. En kötüsü de, Amerikan halkını ülkeye giren

yabancı petrole karşı protesto yapmaya ve ayaklanmaya ikna ederek."

Loren, "İmkânsız," diye bağırdı. "Hiç kimse başkalarının sırtından bu

kadar büyük bir güç elde edemez."

Sally sıkıntıyla, "Protestolar başladı bile," dedi. "İsyan çıkmak üzere.

En son planladığı felaketi anlatınca, anlayacaksınız. Petrol tekelini kur-

masına çok az kaldı."

"Bu, imkânsız."

Sally ümitsizce gülümsedi. "Onu hiçbir şeyin engelleyemeyeceğini ya

da amacına ulaşmak için hiçbir kötülükten kaçınmayacağını, hatta toplu

Valhalla'nın Yükselişi

425

katljamlar yapabileceğini söylemek çok sıradan gelebilir, ama hepsi doğ-

ru-"

"Emerald Dolphin ve Golden Martin."

Sally şaşkın bir ifadeyle Loren'a baktı. "Bu facialarla ilgisi olduğunu

biliyor musunuz?"

"Bana bildiklerinizi anlattığınız için size NUMA'yla birlikte çalışan

FBI'ın, faciaların kaza olmadığını, Cerberus'un Viperlar adındaki ajanla-

rı tarafından gerçekleştirildiğini kanıtladıklarını söylemekte bir sakınca

görmüyorum. Çıkardığımız sonuca göre, yolcu gemisinin yanışı ve sualtı

yolcu gemisinin batışı, suçu Dr. Elmore Egan'ın manyetohidrodinamik

motorlarına atmak için planlandı. Zale sürtünmeyi neredeyse yok eden

Egan'ın formülünü bulduğu devrim yaratan yakıt yüzünden; motorların

üretimini durdurmak istedi. Eğer piyasada satılırsa, petrol satışlarında

büyük bir çukur açacak ve rafineri şirketlerinin kâr ve zararları arasında

fark yaratacaktı."

Sally hayret içinde, "Hükümet müfettişlerinin, Zale'in kiralık katille-

rinden haberdar olduklarını bilmiyordum."

"Şimdiye kadar Zale de öğrenemedi."

Sally keyifsizce ellerini açtı. "Biliyor."

Loren şüpheyle baktı. "Nasıl? Soruşturma büyük bir gizlilik içinde

yürütülüyor."

"Curtis Merlin Zale, Washington'da yararlanabileceği kişileri satın

almak için beş milyar dolardan fazla para harcadı. Yüzden fazla senatör

ve temsilciyle birlikte Adalet Bakanlığı dahil, her bakanlıktan memurlar

Zale'in avucunun içinde."

Loren dikkatle, "İsimlerini verebilir misiniz?" diye sordu.

Sally'nin yüzü neredeyse şeytanca bir ifade aldı. Çantasından bir bil-

gisayar disketi çıkardı. "Hepsi burada. İki yüz on bir isim. Onlara ne za-

man, ne kadar ödendiğini bilmiyorum. Ama, kartelin yöneticisi Sandra

Delage yerine yanlışlıkla bana gönderilen mühürlü bir dosya elime geçti.

Kopyalarını aldıktan sonra, dosyayı tekrar mühürledim ve Sandra'ya gön-

derdim. Çok şükür, Cerberus ve Zale'in çılgın planları hakkında fikirleri-

426

Clive Cussler

min değiştiğinden şüphelenmedi ve en ufak bir kuşku belirtisi göster

di."

"İsimlerden birkaçını bana söyleyebilir misiniz?"

"Her iki partinin liderleri ve Beyaz Saray'dan üç büyük yetkili div

lim."

"Kongre Üyesi Leonard Sturgis?"

"Listede."

Loren öfkeyle, "Bundan korkuyordum," dedi. "Ya Başkan?"

Sally başını salladı. "Bildiğim kadarıyla, Zale'le birlikte hiçbir şey

yapmak istemiyor. Başkan mükemmel değil ama petrol zenginlerini, Za-

le'in kokuşmuş biri olduğunu bilecek kadar iyi tanıyor."

Loren ve Sally, sabah üçe kadar konuştular. Sally, Zale'in San Fran-

cisco limanında bir tankeri havaya uçurmayı planladığını anlatınca, Lo-

ren dehşete düştü. Disket, Loren'm ev bilgisayarına takılıydı ve içindeki

bilgiler, küçük bir kitap müsveddesi kalınlığında kâğıt birikene kadar ya-

zıcıyla basıldı. Sonra iki kadın, disketi ve basılmış kopyaları Loren'm ga-

rajındaki depo dolabının altındaki kasaya sakladılar.

"Bu gece burada kalabilirsin ama sana soruşturma devam ederken

gizlenebileceğin güvenli bir yer bulmak zorundayız. Zale hain planını

gammazlayacağını fark ederse, seni susturmak için elinden geleni yapa-

caktır."

"Susturmak, cinayet için hoş bir kehme."

"Yakıt formülünü almak için J>r. Egan'ın kızı Kelly Egan'a işkence

yapmaya çalıştılar bile."

"Başarılı oldular mı?"

"Hayır, Zale'in Viper dostları bir şey öğrenemeden, Kelly kurtarıldı."

"Onunla tanışmak isterim."

"Tanışabilirsin. Benimle birlikte kalıyordu ama geçen akşam Zale bi-

zi akşam yemeğinde birlikte görünce, onu da başka bir yere saklamak

zo-

runda kaldım."

"Sadece bir gecelik eşyayla geldim. Yanımda yalnızca birkaç kozme-

tik, mücevher ve iki üç temiz iç çamaşırı var."

Valhalla'nın Yükselişi

427

Loren, Sally'nin vücudunu inceledi ve başını salladı. "Beden ölçü-

müz, hemen hemen aynı. Dolabımdan üzerine ne uyuyorsa alabilirsin."

"Bu pis iş bittiğinde çok mutlu bir kadın olacağım."

"Bunu yaparken, mahkeme ve Kongre Soruşturma Komitesi önünde

tanıklık etmenin isteneceğinin farkındasm değil mi?"

Sally ciddiyetle, "Sonuçlarını kabul ediyorum," dedi.

Loren ona sarıldı. "Tekrar söyleyeceğim. Sen çok cesur bir kadınsın."

"İyi niyetin, hırslarımın önüne geçtiği ender zamanlardan biri."

Loren içtenlikle, "Seni çok takdir ediyorum," dedi.

"Bu geceden sonra nerede saklanmamı istiyorsun?"

"Zale'in Adalet Bakanlığı'nda bir sürü casusu olduğu için, seni dev-

letin gizlenme evine koymanın akıllıca olmadığını düşünüyorum." Loren

kurnazca gülümsedi. "Seni, Fort Knox'dan bile daha fazla güvenlik siste-

mi olan eski bir uçak hangarına saklayacak bir arkadaşım var. Adı, Dirk

Pitt."

"Güvenilir biri mi?"

Loren güldü. "Tatlım, eğer eski Yunan Filozofu Diyojen elinde bir

fenerle dürüst bir adam bulmak için hâlâ dolaşıyor olsaydı, yolculuğunu

Dirk'ün kapısında bitirirdi."

428

CliveCussler

43

Kelly Washington'da uçaktan indikten sonra onu Loren'm evine bı-

rakacak olan işaretsiz bir minibüse kadar kendisine eşlik edildi. Pitt ve

Giordino onun gidişini izledikten sonra NUMA'ya ait bir Lincoln Navi-

gator'a bindiler ve şoför Landover, Maryland'e doğru arabayı sürerken,

dinlendiler. Yirmi dakika sonra, Arena Caddesi'ne döndüler ve Washing-

ton Redskins futbol takımının kendi stadyumu olan FedEx Sahası'nın ge-

niş otoparkından içeri girdiler. 1997'de inşa edilen stadyumun seksen bin

yüz on altı taraftar kapasitesi ve geniş, rahat koltukları vardı. Arka taraf-

taki lokantalar, etnik yemekler sunuyordu. Tekrar görüntüler için iki dev

ekran ve dört skor tahtası, taraftarların oyunun güzel sayılarını takip et-

melerini eğlenceli hale getiriyordu.

Navigator, yerin altındaki VIP park alanına indi ve otomatik silahlar

tutan iki güvenlik görevlisinin beklediği bir giriş kapısının önünde durdu-

ruldu. Pitt ve Giordino'yu durdurdular ve stadyumun koltukları altında

uzanan uzun koridordan geçmelerine izin vermeden önce, NUMA'nın

güvenlik bölümünün önceden onlara verdiği fotoğraflarla, Pitt ve Giordi-

no'nun yüzlerini karşılaştırarak, incelediler.

Güvenlik görevlilerinden biri, "Soldan dördüncü kapı, baylar," diye

yol gösterdi.

Valhalla'nın Yükselişi

429

Giordino, Pitt'e, "Bu kadar tedbir sana aşırı gelmedi mi?" diye sordu.

"Amirali tanıdığım kadarıyla, mutlaka iyi bir nedeni vardır."

Kapıya ulaştılar, önünde başka bir silahlı güvenlik görevlisi duruyor-

du. Nöbetçi, onları şöyle bir inceledi ve sonra kapıyı açıp, kenara çekildi.

Giordino sessizce, "Soğuk Savaş'ın yıllar önce bittiğini sanıyordum,"

diye mırıldandı.

Kendilerini misafir futbol takımının soyunma odasında bulunca bi-

raz şaşırdılar. Birkaç kişi, takımın yönetim ofisinde çoktan yerlerini al-

mışlardı. Loren, Sally Morse ile birlikte oradaydı. Amiral Sandecker, Ru-

di Gunn ve Hiram Yaeger, NUMA'yı temsil ediyordu. Pitt, Sahil Koru-

manın Amirali Amos Dover, Deniz Kuvvetleri'nden Kaptan Warren

Gamet ve Donanma'nm SEAL Harekâtı'ndan emekli Binbaşı Miles Ja-

cobs'u tanıdı. Pitt ve Giordino, geçmişte hepsiyle birlikte çalışmışlardı.

Tanıdık gelmeyen tek kişi, bir yolcu gemisi kaptanına benzeyen, seç-

kin görünüşlü, uzun boylu bir adamdı. Gemici görünüşüne ek olarak, sol

gözünün üzeri siyah bir bezle örtülmüştü. Pitt onun ellili yaşlarının so-

nunda olduğunu tahmin etti.

Pitt NUMA'daki iş arkadaşlarını selamlayıp, geçmiş maceralardan

tanıdığı ordu mensuplarının ellerini sıkarken, yabancıyı kısa bir an için

aklının bir köşesine itti. Dover Batık projesinde Pitt'le birlikte çalışmıştı.

Garnet ve Jacobs, Antartika'da kaybetmek üzere oldukları bir ateşli sal-

dırının içindeyken, Pitt'le Giordino Amiral Byrd'in devasa kar aracıyla

tam zamanında yetişmişti. Hal hatır faslından sonra Pitt'in dikkati, gözü-

nün üzerinde siyah bez olan adam üzerinde yoğunlaştı.

Sandecker, "Dirk, Wes Rader'i tanıştırayım. Wes deniz kuvvetlerin-

den eski bir arkadaş. Atlantik'e girmeye çalışan Rus denizaltılara dikkat

ederek, Baltık Denizi'nde birlikte çalışmıştık. Wes Adalet Bakanlığı'nda

başkan yardımcısı ve faaliyetlerimizi yasal yönden koordine edecek."

Pitt'in aklına bir sürü soru geldi ama bunları sormak için uygun za-

manı bekledi. Yalnız olsalardı, Loren'ı kucaklayıp, dudaklarından öperdi.

Ama bu işti ve Loren bir Kongre üyesiydi, bu yüzden hafifçe eğilerek Lo-

ren'm uzattığı eli sıktı. "Sizi tekrar gördüğüme memnun oldum, Sayın

Kongre Üyesi."

430

Clive Cussler

Loren gözlerinde sinsi bir pırıltıyla, "Ben de," dedi. Sally'e dönd-

"Sana anlattığım adam bu. Sally Morse, Dirk Pitt."

Sally, Pitt'in opale benzer yeşil gözlerine derin derin baktı ve onunl

tanışan çoğu kadının gördüğü şeyi gördü: güvenilecek bir adam. "Hakk

nızda çok şey duydum," dedi. Pitt yan gözle Loren'a baktı ve gülümsedi

"Umarım çok ballandırmamışsındır."

Sandecker, "Herkes bir sandalye bulup oturursa, toplantıya başlaya-

cağız," dedi. Oturdu, büyük purolarından birini çıkardı ama bu kez or-

tamda bayanlar bulunduğu için yakmadı. İçmek isteseydi, büyük ihtimalle

karşı çıkan kimse olmazdı. Kadınlar, büyük ihtimalle puro kokusunu, son

futbol maçından sonra soyunma odasında havada asılı kalmış ter

kokusu-

na tercih ederlerdi.

"Baylar, bazılarının zaten bildiği gibi Bayan Morse, Yukon Petrol

Şirketi'nin yönetim kurulu başkanı. Milli güvenliğimize ve ülkemizin va-

tandaşlarına yönelik, hepimizi ilgilendiren ölümcül bir tehditten bahse-

decek." Sally'e döndü. "Söz sizde."

Rader, "Araya girdiğim için özür dilerim amiral, ama neden bütün

bu güvenlik oyunlarını oynadığımızı anlayamıyorum. Bir futbol stadyu-

munun soyunma odasında buluşmak, bana biraz abartılı geldi."

"Bayan Morse, anlatacaklarını bitirdikten sonra sorunuz cevaplana-

cak." Sally'e başıyla işaret etti.

"Lütfen başlayın."

Sally iki saat boyunca, Curtis Merlin Zale'in bir petrol tekeli yarat-

mak ve Amerikan Hükümeti'ne şartlarını zorla kabul ettirirken muazzam

bir servet kazanmakla ilgili büyük planını ayrıntılı bir şekilde anlattı.

Bitirdiğinde, odadakiler yoğun kuşkular içindeydi. Sonunda, Wes

Rader konuştu. "Bize anlattıklarınızın doğru olduğuna emin misiniz?"

Sally kararlı bir şekilde, "Her kelimesi doğru," dedi.

Rader, Sandecker'e döndü. "Bu tehlike, bu odadakileri aşar. Diğer-

lerini derhal uyarmalıyız. Başkan, Kongre liderleri, Genelkurmay Başka-

nı, Adalet Bakanlığındaki patronum, bunlar sadece başlangıç için."

Sandecker, "Bunu yapamayız," dedi ve Kongre üyelerinin, teşkilat

görevlilerinin, Adalet Bakanlığındaki kişilerin ve Batı Kanat'ındaki baş-

Valhalla 'nm Yükselişi 43j

kan yardımcılarının isimlerinin yazılı olduğu kopyaları dağıttı. Rader'e,

»İste bu yüzden. Gizliliğin sebebi bu," dedi. "Elinizdeki kâğıtlarda isimle-

rini gördüğünüz kişilerin hepsi, Cerberus ve Curtis Merlin Zale adına sa-

tın alındı."

Rader inanamayarak isimleri gözden geçirirken, "İmkânsız," dedi.

"O zaman para transferlerinin izi olurdu."

Sally, "Para, Cerberus'un sahibi olduğu şirketlerin sahibi olduğu de-

nizaşırı şirketler vasıtasıyla ödendi," diye cevap verdi. "Bütün fonlar ve

rüşvetler, Adalet Bakanlığı müfettişlerinin izlerini bulmaları yıllar alacak

offshore hesaplarda."

"Tek bir adamın bütün bir sistemi bozması nasıl mümkün olabilir?"

Loren, Sally'nin yerine cevap verdi. "Zale'in rüşvetlerini reddedeme-

yen Kongre üyeleri, zengin olmayan adamlar. Bir milyon dolar için ideal-

lerinden ya da ahlaki kurallarından vazgeçmeyebilirlerdi ama on ya da

yirmi milyon dolar reddedemeyecekleri kadar yüksek rakamlardı. Zale'in

tuzağına düşenler, onun ağının içeriğini tam olarak bilmiyorlar. Şimdiye

kadar, Sally sayesinde, Cerberus çemberinin dışında Zale'in hükümet

üzerindeki yaygın etkisini bilen tek kişiler biziz."

Sally, "Haber medyasındaki saygın kişileri de unutma," diye ekledi.

"Zale'in kontrolü altındakiler, haberleri onun lehine çevirebilirler. Eğer

karşı koyarlarsa, Zale onları teşhir etmekle tehdit edecektir ve bu du-

rumda güvenirlikleri kalmadığı için birkaç saat içinde işten atılıp, kendi-

lerini sokakta bulacaklardır."

Rader başını salladı. "Ne kadar varlıklı olursa olsun, bu işten tek bir

adamın sorumlu olduğuna hâlâ inanamıyorum."

"Tek başına hareket etmedi. Zale, Amerika ve Kanada'nm en güçlü

petrol kralları tarafından desteklendi. Bütün paralar, Cerberus'tan çık-

madı."

"Yukon Petrol de mi?"

Sally ciddiyetle, "Yukon Petrol de," diye cevap verdi. "Zale'in büyü-

süne kapılan diğerleri kadar suçluyum."

Loren, Sally'nin elini sıkarak, "Bize gelerek, suçunu fazlasıyla telafi

ettin," dedi.

432

Clive Cussler

Rader, "Neden ben?" diye sordu. "Ben, Adalet Bakanlığı'nda sad

üçüncü sıradaki bir adamım."

Sandecker, "Gördüğünüz gibi listede sizin değil, üstünüzdeki kisiı

rin ismi yazılı," diye cevap verdi. "Ayrıca sizi ve eşinizi yıllardır tanıyorum

Sizin satın alınamayacak, onurlu bir adam olduğunuzu biliyorum."

Loren, "Size de yanaşmış olmalılar," dedi.

Rader hatırlamaya çalışarak tavana baktı. Sonra başını salladı, "iy

yıl önce. Evimin yakınlarında köpeğimi gezdirirken, garip bir kadın, evet

bir kadındı, yanıma yaklaştı ve konuşmaya başladı."

Sally gülümsedi. "Küllü sarı saçlı, mavi gözlü, bir seksen boylarında

altmış kilo. Dolaysız bir yaklaşım tarzı olan, çekici bir kadın."

"Doğru bir tarif."

"Adı, Sandra Delage. Zale'in başyöneticisi."

Sandecker, "Açıkça para teklif etti mi?" diye sordu.

Rader, "Kaba bir şekilde değil," diye cevap verdi. "Hatırladığım ka-

darıyla, belirsiz ifadelerle konuştu. Eğer piyangoyu kazanırsam ne yapar-

dım? İşimden memnun muydum ve çabalarım takdir ediliyor muydu?

Washington dışında bir yerde yaşama imkânım olsaydı, burası neresi

olurdu? Görünüşe bakılırsa, sınavı geçemedim. Bir kavşakta benden ay-

rıldı ve onu bekleyen arabaya bindi. Bundan sonra hiçbir şey duymadım."

Sandecker, "İşleri başlatmak sana düşüyor. Zale ve Cerberus'taki

dostları durdurulmalı ve adalete teslim 'edilmeli," dedi. "Burada, büyük

boyutlarda ulusal bir skandal söz konusu."

Rader, "Nereden başlıyoruz," diye sordu. "Eğer Bayan Morse'un rüş-

vet alan memurlar listesi doğruysa, basitçe başsavcının ofisine girip, onu

rüşvet aldığı için tutukladığımı söyleyemem."

Loren, "Bunu yaparsan, Zale'in Viper takımındaki suikastçılar cese-

dini Potomac Nehri'ne atarlar," dedi.

Sandecker iki büyük karton kutuyu açıp, birkaç santim kalınlığındaki

dokümanları dağıtmaya başlayan Hiram Yaeger'e baktı. "Bayan Mor-

se'un verdiği bilgilerden ve Zale'in kanunlara karşı gelen imparatorluğu

hakkında NUMA'nın bilgisayar imkânlarıyla yaptığımız kendi araştırma-

Valhaüa'nın Yükselişi

433

larımızdan yararlanarak, dürüst memurları ne yapılması gerektiği konu-

sunda ikna etmek için gereğinden fazla sağlam, tespit edilmiş kanıttan

oluşan tam bir iddianame hazırladık." Rader'm gözlerinin içine baktı.

"\Ves Adalet Bakanlığı'nda gizli bir dava oluşturmak için sadakatine ta-

mamıyla güvenebileceğiniz kişilerden bir ekip oluşturmalısınız. Al Capo-

ne'u içeri attıran Dokunulmazlar gibi, tehditlerden korkmayan kişiler. Sı-

zıntılar olmamalı. Zale eylemlerinizden şüphelenirse, vuruş ekibini gön-

derecektir."

"Bunun Amerika'da olabileceğine inanamıyorum."

Loren, "İş dünyasının ve hükümetin perde arkasında halkın bilmedi-

ği pek çok alçakça olay dönüyor," dedi.

Rader masanın üzerinde duran kalın rapora endişeyle baktı. "Uma-

nın, başımdan büyük işlere kalkışmıyorumdur."

Loren, "Kongre adına her türlü yardımda bulunacağım," diye ona

söz verdi.

Bir uzaktan kumandanın tuşlarına basıp, San Francisco Körfezi'ni

gösteren bir monitörü aşağı indiren Sandecker, "Önceliğimiz, San Fran-

cisco'nun yarısını haritadan silecek petrol tankerini durdurmak," dedi.

Döndü ve tartışma sırasında sessiz kalan Dover, Gamet ve Jacobs'a

bak-

tı. "Siz, burada devreye giriyorsunuz."

Dover açıkça, "Sahil Güvenlik, Pacific Chimera'mn körfeze girmesini

engelleyecek," dedi.

Sandecker başım salladı. "Basit gibi görünüyor, Amos. Uyuşturucu-

dan, yasadışı göçmene ve kaçak silaha kadar her şeyi taşıyan binlerce

ge-

miyi durdurdunuz. Ama dünyanın en büyük süper petrol tankerini dur-

durmak, pruvasına bir el ateş etmekten ve bir megafonla uyarmaktan çok

daha zor olacak."

Dover, Gamet ve Jacobs'a gülümsedi. "Bu yüzden mi masada Do-

nanma'nın SEAL Ekibi ve Deniz Kuvvetleri var?"

Sandecker, "Tabii ki, operasyonun başında siz olacaksınız," dedi.

"Ama eğer, tankerin kaptanı faca edip, durma emrinizi umursamaz ve

körfeze doğru ilerlemeye devam ederse, fazla seçeneğimiz yok. Gemi,

Golden Gate'in dışında durdurulmalı, ama ona ateş edip, çok fazla mik-

F:28

434

Clive Cussler

tarda petrolün dökülmesine sebep olamayız. Son çare olarak, bir sava

ekibi helikopterler tarafından geminin üzerine indirilecek ve mürettebat

etkisiz hale getirecek."

Sandecker uzaktan kumandanın başka bir düğmesine bastı, harita

büyüdü ve Golden Gate köprüsünün kuzeyindeki okyanusu gösterdi. De-

niz haritasında, Kaliforniya sahiline doğru giden bir geminin küçük bir

resmi vardı. "Aşağı yukarı dokuz yüz mil uzakta."

"Kırk sekiz saatten az bir zamanımız kaldı."

"Korkunç haberi, Bayan Morse ve Kongre Üyesi Smith'ten ancak bu

sabah erken saatlerde aldık."

Dover kesin bir ifadeyle, "Sahil Güvenlik kotralarını elli mil açıkta

yollarını kesmek için bekleteceğim," dedi.

Jacobs, "Ben de, her ihtimale karşı iniş ekibini havada tutacağım,"

dedi.

Garnet, "SEAL ekibim, gemiye denizden çıkmak için hazır bekleye-

cek," diye ekledi.

Dover şüpheyle Garnet'e baktı. "Adamların hareket halindeki bir

süper tankere denizden çıkabilirler mi?"

Garnet belli belirsiz bir sırıtmayla, "Bu, birçok kez tekrarladığımız

bir egzersiz," dedi.

Dover, "Bunu görmem lazım," dedi.

Sandecker alçak sesle, ."Evet, baylar ve bayanlar, NUMA'nın bu pro-

jedeki görevi bu kadar. Yine de, ihtiyaç#olursa yardım etmeye ve

Emerald

Dolphin yangını ve gizlenen batışı hakkında ve yakın zamanda yaşanan

Golden Marlin traj edişiyle ilgili topladığımız kanıtları sunmaya hazırız,

ama biz bir denizbilimi kurumuyuz ve bir soruşturma teşkilatı gibi hare-

ket etmeye yetkili değiliz. Gizli soruşturmanın ilk evresini başlatmak için

yurtseverlerden oluşan güvenilir bir ekip kurma işini, Wes ve Loren'a bı-

rakıyorum."

Loren, Rader'a, "Tam bize göre bir iş," dedi.

Rader alçak sesle, "Evet," diye cevap verdi. "Bu listedeki bazı kişiler

benim arkadaşlarım. Bu iş bitince, yalnız bir adam olacağım."

V

Valhalla'nm Yükselişi

435

Loren yavan bir gülümsemeyle, "Toplum dışına itilen tek kişi sen ol-

mayacaksın," dedi. "Listede benim de arkadaşlarım var."

Dover sandalyesini geriye itti, ayağa kalktı ve Sandecker'a baktı.

"Operasyonun durumu hakkında size saat başı rapor vereceğim."

"Bunu çok takdir ederim, Amos. Teşekkürler."

Teker teker soyunma odasından çıktılar. Sandecker, Pitt, Giordino

ve Rudi Gunn'dan kalmalarını rica etti. Yaeger çıkarken, elini Pitt'in om-

zuna koydu ve buradan ayrıldıktan sonra NUMA merkezine uğrayıp, bil-

gisayar katına gelmesini istedi.

Sandecker, sandalyesinde gevşedi ve büyük purosunu yaktı. Taciz

eden bir ifadeyle Giordino'ya bakarak, onun da özel purolarından birini

yakmasını bekledi ama Al ona sadece büyüklük taslayan bir

gülümsemey-

le baktı. "Çocuklar, görünüşe bakılırsa oyun dışı edildiniz."

Pitt, Sandecker ve Gunn'a bakarken, "Rudi'yle sizin, uzun süre oyun

dışı kalmamıza izin vermeyeceğinizden eminim," dedi.

Gunn gözlüğünü düzeltti. "Mercanların yaygın ölümünü incelemesi

için Havai Adalan'nm kuzeybatısındaki Fransız Polinezyası'na bir keşif

heyeti gönderiyoruz. Araştırmayı Al'in yürütmesini istiyoruz."

Pitt, "Ya ben?" diye sordu.

Sandecker alaycı bir şekilde, "Umarım, Atlantis Projesi'nden kalan

kalın giysilerini saklamışsındır," dedi. "Buz dağlarını geçmeye çalışarak,

bilim adamlarının buzullar altında kaldığına inandığı büyük göle ulaşmak

için Antarktika'ya geri döneceksin."

Pitt'in yüzünde kabul etmediğini gösteren bir ifade belirdi. "Tabii ki,

talimatlarınızı itiraz etmeden uygulayacağım, amiral. Ama, Dr. Elmore

Egan'la ilgili bir sırrı çözmek için Al ve kendi adıma sizden beş gün rica

ediyorum."

"Gizli laboratuvarını aramak için mi?

"Biliyor musunuz?"

"Kaynaklarım var."

Pitt, Kelly, diye düşündü. İhtiyar tilki, onu Zale'in uşaklarından ge-

lecek zararlara karşı korurken, sevimli amcayı oynamış olmalıydı. Kelly,

436

Clive Cussler

ona Viking araştırmalarını ve kayıp mağara efsanesinin ardındaki bilm

ceyi anlatmış olmalıydı.

"Dr. Egan'ın ölmeden önce üzerinde çalıştığı şeyi, Zale ona ulaşa

madan önce bulmanın milli güvenliğin işi olduğuna inanıyorum."

Sandecker, Gunn'a baktı. "Sen ne düşünüyorsun, Rudi? Sence, bu

iki hergeleye bir hayali araştırmaları için beş gün vermeli miyiz?"

Gunn gözlüğünün üzerinden, bir çift çakalı süzen tilki gibi Pitt'le Gi-

ordino'ya baktı. "Sanırım, yüce gönüllü olabiliriz, amiral. Araştırma ge-

milerini hazırlamak en azından beş gün alacak. Proje programını zaten

hazırladım."

Sandecker, hoş kokulu mavi bir duman bulutu çıkardı. "Peki, öyley-

se. Rudi araştırma gemilerinize ne zaman ve nereden bineceğinizi size

bildirecek." Sonra, külünü silkti ve, "Size araştırmanız için bol şans dile-

rim. Egan'ın aklındakileri ben de merak ediyorum," dedi.

Pitt futbol stadyumundan döndüğünde, Yaeger ayaklarını masaya

uzatmış, Max'le tembel tembel sohbet ediyordu. "Beni görmek istemiştin,

Hiram."

"Evet." Yaeger doğruldu ve yakınındaki bir dolaptan Egan'ın deri

çantasını çıkardı. "Bir sonraki hareket için tam zamanında geldin."

"Hareket mi?"

"Üç dakika kaldı." .

"Anlamıyorum."

"Kırk sekiz saatte bir, öğlen tam biri çeyrek geçe, bu çantada sihirli

bir şey oluyor."

Pitt tereddütle, "İçi yağla doluyor," dedi.

"Kesinlikle." Yaeger çantayı açtı ve eliyle bir sihirbaz gibi boş olan

kısımları gösterdi. Sonra klipslerini bastırarak, çantayı kapadı. Kol saati-

ne baktı ve saniyeleri saymaya başladı. Sonra, "Eski klişeyi ters

söylersek,

şimdi göremiyorsun, şimdi görüyorsun." Dikkatlice çantanın klipslerini

açtı ve kapağını kaldırdı. Çantanın içi, neredeyse ağzına kadar yağla do-

luydu.

Valhalla'nın Yükselişi

437

Pitt, "Kelly Egan çantayı bana Deep Encounter'da. verdikten sonra

aynı şey Al ve benim de başıma geldiği için büyü yapmadığını biliyorum,"

dedi.

Yaeger sersemlemiş bir şekilde, "Bir çeşit numara ya da illüzyon ol-

malı," dedi.

Pitt, "İllüzyon değil," dedi. "Yeteri kadar gerçek." Parmağını yağa ba-

tırdı ve parmakları arasında ovuşturdu. "Sürtünme yok gibi. Bence bu,

Dr. Egan'ın süper yağı."

"Milyon dolarlık soru: Nereden çıkıyor?"

Pitt, Yaeger'in çalışma masasındaki Max'in holografik görüntüsüne

bakarken, "Max'in bir fikri var mı?" diye sordu.

Max, "Üzgünüm, Pitt. Ben de sizin kadar hayrete düştüm," dedi.

"Eğer Hiram bu gece eve giderken beni kapatmazsa, peşine düşeceğim

birkaç fikir var."

"Gizli ya da özel dosyalara girmeyeceğine söz verirsen."

"İyi bir kız olmaya çalışacağım." Bunu söylüyordu ama konuşma tar-

zından bir komplo kurduğu anlaşılıyordu.

Yaeger bunu komik bulmadı. Max girmesi yasak olan yerlere gire-

rek, daha önce onun başını belaya sokmuştu. Ama, Pitt kendini tutamadı

ve güldü.

"Max'i erkek yapmadığına hiç pişman oldun mu?"

Yaeger, smokiniyle lağıma düşmüş bir adam gibi görünüyordu.

"Kendini şanslı say," dedi. "Evli değilsin. Sadece Max'le değil, evdeki ka-

rım ve iki genç kızımla da uğraşıyorum."

"Farkında değilsin, Hiram ama kıskanılacak bir adamsın."

"Bunu söylemek senin için kolay. Sen asla hayatına bir kadın sokma-

dın."

Pitt özlemle, "Hayır," dedi. "Bunu hiç yapmadım," dedi.

438

Clive Cussler

ii

Pitt farkında değildi, ama yalnız bekârlık günlerine geçici olarak ara

verecekti. Hangarına döndü ve kurnaz ihtiyar Sandecker'in, havaalanının

kuytu köşesinde bulunan hangarının etrafında devriye gezecek bir

güven-

lik ekibi gönderdiğini gördü. Amiralin onun güvenliği için duyduğu endi-

şeyi sorgulamadı. Zale'in tehditlerine rağmen, bunun gerekli olduğunu

düşünmüyordu ama yine de minnettardı. Gerçek neden, hangara girip

zemin katın üzerindeki dairesine çıkana kadar anlaşılmadı.

Stereo sisteminden gelen müzik, her- zaman tercih ettiği modern caz

kanalı yerine, hafif müzik kanalına ayarlanmıştı. Aynı zamanda, hoş ko-

kulu hafif bir kadın parfümü hissetti. Mutfağa baktı ve fırının üzerindeki

tencerelerin içindeki yemekleri karıştıran Sally Morse'u gördü. Çıplak

ayaktı, bir plaj kıyafeti ve altına ufak tefek bir şeyler giymişti.

Seni kim davet etti? Sanki sana aitmiş gibi özel alanımı istila edebi-

leceğini kim söyledi? Güvenlik sistemlerinden seni kim geçirdi? Bütün bu

sorular aklına geldi ama o, kibar bir deniz mühendisiydi ve basitçe, "Mer-

haba, akşam yemeğinde ne var?" diye sordu.

Sally döndü ve tatlı tatlı gülümseyerek, "Böf stroganof," diye cevap

verdi. "Sever misin?"

Valhalla'nın Yükselişi

439

"Favorilerim arasındadır."

Sally, Pitt'in yüzündeki sersemlemiş ifadeden, onu beklemediğim an-

ladı. "Kongre Üyesi Smith burada daha güvende olacağımı düşündü.

Özellikle de Amiral Sandecker, hangarının etrafında bir güvenlik zinciri

oluşturduktan sonra."

Aklındaki sorular cevaplandıktan sonra Pitt, barın üzerindeki dolabı

açıp kendine bir içki hazırladı.

"Loren bana tekila içtiğini söyledi, bu yüzden ben de margarita yap-

maya cüret ettim. Umarım senin için bir sakıncası yoktur."

Pitt pahalı tekilasını sadece buz, limon ve bardağın kenarında tuzla

tercih ettiği halde, iyi hazırlanmış margaritadan hoşlandı. Yine de, mar-

garita ucuz tekilayla daha iyi olurdu. Son derece kaliteli markaları tatlı

karışımlarla hafifletmek, ona göre suçtu. Pitt ümitsizce, yarısı boşalmış

Juan Julio marka, kaliteli mavi agav tekilasına baktı. Kibarlık olsun diye

Sally'e margaritanın tadıyla ilgili iltifatlarda bulundu ve bir duş alıp, ra-

hat şort ve tişörtünü giymek için odasına gitti.

Odası, sanki içeride bir bomba patlamış gibi görünüyordu. Ayakka-

bılar ve bir sürü kadın giysisi cilalı tahta döşemenin üzerine saçılmıştı. Şi-

şelerce tırnak cilası ve kozmetik malzemesi, şifoniyerin ve yatağın kena-

rındaki komodinlerin üzerine yığılmıştı. Kadınlar neden her zaman giysi-

lerini yere atar, diye düşündü. Erkekler en azından sandalyenin üzerine

atar. Banyosunda şarkı mırıldanan bir ses duyduğunda, tek bir kadının

bu

kadar büyük bir karışıklık yaratabileceğine inanamıyordu.

Kapı aralıktı, ayak parmağıyla yavaşça yarısına kadar açtı. Vücuduna

ve başına havlu sarılı olan Kelly, hafifçe buhar yapmış aynanın önünde

göz makyajı yapıyordu. Aynadan boş gözlerle bakan Pitt'i gördü ve çekici

bir şekilde gülümsedi.

"Evine hoş geldin. Umarım Sally ve ben, programını altüst etmemi-

şizdir."

"Sana da mı burada kalman önerildi?" diye sordu.

"Loren kendi evinden daha güvenli olduğunu düşündü. Zale Adalet

Bakanlığı'na da sızdığı için hükümetin gizlenme evleri de güvenli

olmazdı."

440

Clive Cussler

"Maalesef, dairemde sadece bir tane yatak odası var. Umarım R

yan Morse ve senin için aynı yatağı paylaşmanın bir sakıncası yoktur."

"Yatak çok büyük," dedi ve sanki o ve Pitt yıllardır birlikte yaşıyor

larmış gibi makyaj yapmaya devam etti. "Bizim için bir sakıncası yok," de.

di. Sonradan aklına geldi ve, "Özür dilerim, banyoyu kullanmak ister mi

sin?" diye sordu.

Pitt yüzünü ekşiterek, "Keyfine bak," dedi. "Birkaç eşya alıp, aşağıda-

ki misafir bölümünde duş alacağım."

Sally mutfaktan çıkmıştı. "Korkarım, seni rahatsız ettik."

Pitt küçük bir çantaya birkaç eşya atarken, "İdare ederim," dedi. "Ba-

yanlar, siz rahatınıza bakın."

Sally ve Kelly, Pitt'in ses tonundan bu davetsiz ziyaretlerinden fazla

hoşlanmadığını anlayabiliyorlardı. Kelly, "Ayağının altında dolaşmayaca-

ğız," diye söz verdi.

Pitt onun huzursuzluğunu sezerek, "Beni yanlış anlamayın," dedi.

"Burada kalan ve yatağımda uyuyan ilk kişiler siz değilsiniz. Kadınlara ta-

pıyorum ve aslında tuhaf tavırlarından da oldukça hoşlanıyorum. Kadın-

ları yüceltme terbiyesi almış biriyim, bu yüzden iğrenç, yaşlı bir domuz ol-

duğumu düşünmeyin." Durdu ve sırıttı. "Aslında, sizin gibi harika iki ya-

ratığın benim için yemek pişirmesi ve evi temizlemesi eğlenceli olacak."

Sonra, yatak odasından çıktı ve döner merdivenlerden zemin kata

indi.

Sally ile Kelly, görüntüden kaybolana kadar onu sessizce izlediler.

Sonra dönüp, birbirlerine baktılar ve kahkahayı patlattılar.

Sally, "Tanrım," dedi. "O, gerçek mi?"

Kelly, "Sözüme inan," dedi. "Daha da fazlası."

Pitt hangarın bir duvarı boyunca rayların üzerinde duran Manhattan

Ekspres vagonunun içine evini kurdu. Vagon birkaç yıl önce Hudson

Nehri'ndeki bir araştırmadan yadigâr kalmıştı ve misafirleri ya da arka-

daşları onda kaldıklarında, misafir bölümü olarak kullanıyordu. Giordi-

no, bayan arkadaşlarından birini etkilemek istediğinde çoğu zaman gece

Valhalla'nın Yükselişi

441

ödünç olarak kullanılırdı. Kadınlar, lüks eski vagonun romantik bir gece

için çok egzotik bir ortam olduğunu düşünürlerdi.

Vagondaki paralel telefon çaldığında duştan çıkmış, tıraş oluyordu,

ahizeyi kaldırdı ve, "Alo," dedi.

"Dirk!" St. Julien Perlmutter'ın sesi Pitt'in kulağında gümbürdedi.

"Nasılsın, oğlum?"

"İyiyim, St. Julien. Neredesin?"

"Fransa, Amiens'de. Bütün günü, Jules Verne alimleriyle konuşarak

geçirdim. Yarın, Jules Verne Derneği'nin Başkanı Dr. Paul Hereoux'la

randevum var. Kibarlık göstererek, Verne'in yaşadığı ve 1905'te ölene

kadar eserlerini yazdığı evin içindeki derneğin arşivlerinde araştırma yap-

mama izin verdi. Biliyorsun, Verne şaşırtıcı biriymiş, benim hiçbir fikrim

yoktu. Gerçek bir hayalperest. Bilimkurgu tarzını yaratmış, ama aynı za-

manda aya yolculuk yapılacağını, denizaltıların dünyayı dolaşacağını, gü-

neş ısıtmasını, yürüyen merdivenleri ve geçitleri, üç boyutlu holografik

görüntüleri... sen söyle, hepsini önceden tahmin etmiş. Dünyaya çarpıp,

büyük zararlara neden olan asteroitleri ve kuyrukluyıldızları da önceden

görmüş."

"Kaptan Nemo ve Nautilus hakkında yeni bilgiler buldunuz mu?"

"Verne'in, Deniz Altında Yirmi Bin Fersah ve Esrarlı Ada'da yazdıkla-

rının dışında hiçbir şey."

"Bu, kitabın devamıydı değil mi? Nautilus, Norveç'in batı kıyısına ya-

kın girdapta kaybolduktan sonra Nemo'ya ne olduğunu anlatan kitap."

"Evet, Yirmi Bin Fersah 1869'da bir dergide seri halinde yayımlan-

mış. 1875'de yazdığı Esrarlı Ada, Nemo'nun tarihini ve biyografisini anla-

tıyor."

"Verne hakkındaki araştırmasından çıkardığım kadarıyla Dr. Egan,

yazarın Nemo'yu ve denizaltısını nasıl yarattığından çok etkilenmişe ben-

ziyor. Egan, Verne'in onun için çalışan parlak bir hayal gücünden daha

fazlasına sahip olduğuna inanmış olmalı. Sanırım Egan, Verne'in hikâye-

yi gerçek bir insandan yola çıkarak yazdığını düşünüyordu."

442

Clive Cussler

Perlmutter, "Birkaç gün içinde daha fazlasını öğreneceğim," d

"Ama, fazla ümitlenme. Kaptan Nemo, edebiyattaki en önemli başkahr

manlardan biri olabilir, ama gerçekte çılgın bilim adamının geçmiştek'

hataların intikamını almak için yarattığı çılgın bir bilim adamının haber-

cisinden başka bir şey değildi. Soylu dâhi yanılmış."

Pitt, "Yine de, kendi aklından Nautilus gibi bir teknik mucize yarat-

ması inanılmaz. Eğer Jules Verne, kendi zamanının Leonardo da Vinci'si

değilse, 1869 yılında var olduğu düşünülen teknik imkânların çok ötesin-

de teknik bilgiler almış olmalı."

Perlmutter alay ederek, "Gerçek Kaptan Nemo'dan mı?" diye sordu.

Pitt ciddiyetle, "Ya da Nautilus'u düşünen dâhi mühendisten," diye

cevap verdi.

Perlmutter, "Gerçek dehayı takdir etmiyorsun," dedi. "Arşivlerden

yeni ayrıntılardan toplayabilirim, ama sonuçla ilgili hayatım üzerine bah-

se giremem."

Pitt, "Kitapları okuyalı yıllar oldu ama Yirmi Bin Fersah'daki Nemo,

gizemli bir adamdı. Yanlış hatırlamıyorsam Verne, Esrarlı Ada'nm ancak

sanlarına doğru Nemo hakkında bilgi vermişti."

Perlmutter, "Altıncı bölüm," diye ezberlediklerini anlatmaya başladı.

"Nemo, bir racanın oğlu olarak Hindistan'da doğmuş. Prens Dakkar ismi

verilen Nemo, olağanüstü yetenekli ve zeki bir çocukmuş. Verne onu, bü-

yürken çok yakışıklı, son derece varlıklı ve ülkesini fetheden İngilizlerden

nefret eden biri olarak tarif etmiş. İntikam arzusu, yaşı ilerledikçe düşün-

ce tarzını etkilemiş, özellikle de 1857'de Sepoy İsyanı'na önderlik edip,

savaştıktan sonra. İngiliz ajanlar intikam olarak, babasını, annesini, karı-

sını ve iki çocuğunu tutuklayıp öldürmüşler."

"Ailesini ve ülkesini kaybedişini derin derin düşündüğü yıllar boyun-

ca kendini deniz mühendisliği bilimine adamış. Pasifik'teki uzak ve ıssız

adada, Nautilus'u yarattığı tersaneyi kurmak için servetini harcamış. Ver-

ne, Tesla ve Edison jeneratörlerini yaratmadan çok önce Nemo'nun elek-

trikten yararlandığım yazm;ş. Denizaltıdaki motorlar, yeniden yakıt dol-

Valhalla'nın Yükselişi

443

durulmadan ya da yenilenmeden süresiz olarak tekneye güç sağlıyorlar-

pu§-"

"Verne'nin, Dr. Egan'ın manyetohidrodinamık motorlarını planla-

yıp, planlamadığını, merak ediyorum."

Perlmutter, "Sualtı aracını tamamladıktan soma, sadık bir mürette-

bat oluşturmuş ve sualtına inmiş. Sonra, 1867'de saldırdığı bir Amerikan

Donanması firkateyninden düşen üç kazazedeyi tekneye almış. Bu

kişiler,

Nemo'nun hayatını yazmış ve sualtında onunla birlikte dünyayı dolaşmış-

lar. Kazazedeler -bir profesör, yardımcısı ve Kanadalı bir balıkçı- Nauti-

lus girdaba girdiğinde ve Nemo kaybolduğunda, kaçmışlar. O zaman alt-

mış yaşında olan Nemo'nun bütün mürettebatı ölmüş ve Nemo denizin

altındaki mercan mezarlığına sürüklenmiş. Nemo son yıllarını, sevgili de-

nizaltısıyla birlikte Lincoln Adası'ndaki yanardağın altındaki büyük bir

mağarada yalnız başına geçirmiş. Adada, korsanlara karşı kazazedelere

yardım ettikten ve onların adadan ayrılıp, evlerine dönmelerine yardımcı

olduktan sonra doğal sebeplerden ölmüş. Sonra yanardağ patlamış ve

Lincoln Adası, Kaptan Nemo ve olağanüstü Nautilus'u şimdi masal tari-

hinde saygın bir yerleri olmasını sağlayan derinliklere gömerek, suyun al-

tında kalmış."

Pitt düşüncelere dalmış bir şekilde, "Kurgusal bir hikâye miydi, yok-

sa gerçeklere mi dayanıyordu?" diye sordu.

Perlmutter alçak ve otoriter bir ses tonuyla, "Nemo'nun, Verne'nin

hayal ürünü dışında başka bir şey olduğuna beni asla inandıramazsın,"

dedi.

Pitt birkaç saniye hiçbir şey söylemedi. Kendim kandırmadı. Hayal-

lerin peşine düşmüştü. Sonunda, "Keşke, Dr. Egan'ın Vikigler ve Kaptan

Nemo hakkında ne keşfettiğini bilseydim," dedi.

Perlmutter sabırla içini çekti. "Bu kadar farklı iki konu arasında ne

gibi bir bağlantı olduğunu anlayamıyorum."

"Egan her iki konuya da çok meraklıydı. Birbirleriyle bir şekilde bağ-

lantılı olduklarını düşünmeden edemiyorum."

444

Clive Cussler

"Her iki konu hakkında da daha önce keşfedilmemiş gerçekleri on

ya çıkardığından kuşkuluyum. Daha önce kayıtlara geçenlerin dışmda h'

şey bulmadığından eminim."

"St. Julien, sen sinsi bir ihtiyarsın."

"Ben bir tarihçiyim, belgeleyemediğim hiçbir şeyi tarihe geçmem ve

yayımlamam."

Pitt, "Eski, tozlu arşivlerde iyi eğlenceler," diye ona takıldı.

"Unutulmuş bir ağaç kütüğü ya da bir mektupta, tarihe yeni bir yön

verecek bir şey bulmaktan daha çok kanımı kaynatan bir şey yok. Tabii,

iyi bir şarap dışında. Ya da mükemmel bir şef tarafından hazırlanmış iyi

bir yemekten."

Pitt, Perlmutter'ın yemeğe ve içmeye aşırı düşkünlüğünün doğrudan

bir sonucu olan iri cüssesini gözünün önüne getirirken kendi kendine gü-

lümseyerek, "Tabii ki," dedi.

"İlginç bir şey bulursam, seni arayacağım."

"Teşekkür ederim." Sally, balkondan yemeğin hazır olduğunu bağı-

rırken, Pitt telefonu kapadı. Bağırarak duyduğunu söyledi ama vagonu

hemen terk edip, yukarı çıkmadı.

Pitt'in artık, Curtis Merlin Zale, katil Viper çetesi ve Cerberus kar-

telini durdurmak için düzenlenen operasyonda hiçbir rolü yoktu ve ken-

dini kaybolmuş hissediyordu. Bir kenarda güçsüzce oturup, olanları dışa-

rıdan izlemek onun yaradılışına aykırıydı. Yoldan çıkmıştı, daha önce çık-

mış olmayı ve göz yumduğu şeyi reddetmiş olmayı dilerdi.

Valhalla 'nın Yükselişi

445

İh

Washington'daki Cerberus ofisleri, 1910 yılında Kaliforniya'lı varlık-

lı bir senatör için yapılmış büyük bir malikânenin içindeydi. Bethesda'nın

kenarında on hektar üzerine kurulmuş ve etrafı, asmalarla kaplı yüksek

tuğla duvarlarla çevrili malikâneden ofise dönüştürülmüş binada, holdin-

gin mühendisleri, bilim adamları ya da jeologları için ofis bulunmuyordu.

Dört katta bulunan çok sayıdaki odaların hepsi, Zale'in Amerikan Hükü-

meti üzerindeki kontrolünü arttırmak için çalışan şirket avukatları, politi-

ka analizcileri, yüksek düzeydeki lobiciler, sözü geçen eski senatörler ve

Kongre üyeleriyle doluydu.

Sabah saat birde, üzerinde bir elektrik şirketinin logosu bulunan bir

minibüs bahçe kapısına doğru ilerledi ve içeri girdi. Güvenlik sıkıydı. İki

güvenlik görevlisi ön bahçe kapısında beklerken, diğer iki görevli şirket

arazisinde saldın köpekleriyle devriye geziyordu. Minibüs ön kapının ya-

kındaki park yerinde durdu. İçinde floresan lambalar bulunan uzun bir

kutu taşıyan iri, zenci bir adam girişe doğru yürüdü. Girişteki güvenlik

masasından geçerken imza attı, asansörle dördüncü kata çıktı ve pahalı

el

dokuması İran hahlarıyla kaplı tik parkenin üzerinde yürüdü. Koridorun

sonundaki büyük ofisin girişindeki sekreter yerinde yoktu. Bir saat erken

çıkıp eve gitmişti. Sekreterin boş masasının önünden geçti ve kapısı açık

duran geniş ofisten içeri girdi.

446

Clive Cussler

Curtis Merlin Zale geniş, deri bir yönetici koltuğuna oturmuş bi •

ologun Idaho'daki daha önce keşfedilmemiş bir petrol sahasıyla ilgin •

mik raporunu inceliyordu. Elektrikçi içeri girdiğinde, başını kaldırıp o

bakmadı. Elektrikçi, floresan lambaları kurmak yerine, masanın önünd

ki koltuğa oturdu. Zale ancak o zaman Omo Kanai'nin karanlık ve kör

bakışlı gözlerine baktı.

Kanai, "Şüpheleriniz doğru çıktı mı?" diye sordu.

Zale kendini beğenmiş bir ifadeyle gülümsedi. "Şüphelenmeyen ba-

lık yemi yuttu."

"Kim olduğunu sorabilir miyim?"

"Yukon Petrol'den Sally Morse. Süper tankeri, San Francisco'nun

merkezine toslatma planımız hakkında sorular yönelttiğinde, davamıza

olan bağlılığından şüphe duymaya başladım."

"Yetkililerle konuştuğunu mu düşünüyorsunuz?"

"Bundan eminim. Uçağı Alaska'ya dönmek yerine, Washington'a uç-

tu."

"Başkentte bir karambol tehlikeli olabilir."

Zale başım salladı. "Elinde belge yok. Sadece sözler. Hiçbir şeyi ka-

nıtlayamazlar. İhanet edip karşı tarafa geçerek bize büyük bir yardımda

bulunduğunun farkında değil."

Kanai, "Kongre önünde tanıklık ederse..." dedi ve düşündüklerini ta-

mamlamadı.

"Eğer sen görevini başarıyla yerine getirirsen, sorguya çekilemeden

bir kaza geçirecek."

»

"Hükümet onu bir gizlenme evine yerleştirmiş mi?"

"Adalet Bakanhğı'ndaki kaynaklarımız, nerede olduğu hakkında hiç-

bir fikirleri olmadığını söylüyorlar."

"Nerede bulunabileceği hakkında herhangi bir fikir var mı?"

Zale omuzlarını silkti. "Şu anda yok. Özel kişilerin yanında saklanı-

yor olmalı."

Kanai, "O zaman onu bulmak kolay olmayacak," dedi.

Zale kendinden emin bir ifadeyle, "Senin için yerini bulacağım," de-

di. "Yüzden fazla adamım onu arıyor. Birkaç saat içinde bulunacaktır."

Valhalla'nın Yükselişi

447

"Korfljte'nin önünde ne zaman tanıklık etmesi gerekiyor?"

"Üç grün sonra."

Kanaî memnun olmuş görünüyordu.

Zale, "Her şeyin hazır olduğunu varsayıyorum," dedi. "Hiçbir hata,

hiçbir beklenmedik sorun istemiyorum."

"Hiçbirinin olacağını zannetmiyorum. Operasyon en ince ayrıntıları-

na kadar planlandı. Başarısızlığa yer yok."

"Viper ekibin gemide mi?"

"Hepsi beni bekliyor. Tanker yüz mil açıktayken beni gemiye götüre-

cek bir helikopter hazır durumda." Kanai saatine baktı. "Son hazırlıkları

ben yöneteceksem, gitsem iyi olur."

Zale ümitle, "Ordu, tankeri durduramaz değil mi?" diye sordu.

"Bunu deneyenler, sert bir karşılık alacak."

Ayağ a kalktılar ve el sıkıştılar. "İyi şanslar, Omo. Gelecek sefer kar-

şılaştığımızda, hükümetin ipleri yeni ellerde olacak."

"Yarın katliam sırasında nerede olacaksınız?"

Zale'in dudakları kurnaz bir sırıtmayla kıvrıldı. "Kongre Üyesi Smith'

in karşısında ifade vereceğim."

"Sizce, yurtiçi petrolü hakkındaki planlarınızdan haberi var mı?"

"Sally Morse'un ona gündemimizden bahsettiğinden hiç şüphem

yok." Zale döndü ve pencereden dışarıda pırıldayan başkentin ışıklarına

ve aydınlatılmış tarihi binalara baktı. "Ama yarın bu saatlerde, artık fark

etmeyecek. Yabancı petrol ve doğalgaza karşı halk protestosu, ülkede bir

deprem d algası gibi yayılacak ve Cerberus'a karşı bütün direnişler bir

ke-

nara itilecek."

Loren, Kongre Binası'ndaki ofisinden duruşma odasına girdiğinde,

komitenin huzuruna çağırılmış kişilere ayrılmış masayı görünce şok oldu.

Masada, ne bir ordu Cerberus şirket avukatı, ne de bir müfreze şirket yö-

neticisi ya da çalışanı vardı.

Curt is Merlin Zale masada tek başına oturuyordu.

Önündeki masaya ne kâğıt, ne de notlar yayılmıştı. Yerde evrak çan-

tası yoktu- Tertemiz takım elbisesi içinde ilgisiz ve rahat bir ifadeyle san-

448

Clive Cussler

dalyesinde oturuyordu. Kongre üyeleri içeri girip, yerden yüksekte duran

masalarına oturduklarında, Zale onlara gülümsedi. Loren yerine oturun

masasının üzerine bir deste kâğıt yayarken, Zale gözleriyle onu inceledi

Loren, Zale'in ona baktığını yakaladı ve aniden kendini pis hissetti. Çey.

ci görüntüsüne ve kusursuz kıyafetine rağmen, Loren onun bir kaya üze-

rinde güneşlenen zehirli bir yılan kadar iğrenç olduğunu düşündü.

Loren komite üyelerinin sandalyelerine yerleşmiş ve davayı başlat-

maya hazır olup olmadıklarına baktı. Nazikçe başını sallayan, ama yüzü

sanki Zale'e zor sorular sormak zorunda kalmaktan kuşku duyduğu için

gergin görünen Kongre Üyesi Leonard Sturgis'le birbirlerine baktılar.

Loren soruşturmayı açmak için bir giriş konuşması yaptı ve sonra

Zale'e duruşmaya katıldığı için teşekkür etti. "Elbette, avukatla temsil

edilme hakkınız olduğunun farkındasınız," diye bildirdi.

Zale sakin bir ses tonuyla, "Evet, ama tam bir işbirliği ve açıklık adı-

na, bütün sorulara tamamıyla cevap vermeye hazır bir şekilde karşınızda

oturuyorum," dedi.

Loren duruşma salonunun karşı duvarında duran büyük saate baktı.

9.10'u gösteriyordu. "Muameleler neredeyse bütün gün sürebilir," diye

Zale'e bilgi verdi.

Zale alçak bir sesle, "Sürdüğü müddetçe emrinizdeyim," dedi.

Loren Teksas'tan Kongre Üyesi Lorraine Hope'a baktı. "Kongre Üyesi

Hope soruşturmayı başlatma şerefini üstlenir misiniz?"

Teksas'm Galvestori kıyısından ciddi, zenci bir kadın olan Lorraine

Hope başını salladı ve duruşmayı başlattı. Loren, Hope'un isminin Cer-

berus tarafından satın alman kişiler listesinde olmadığını biliyordu, ama

Hope'un şirket hakkındaki fikirlerinden emin olamazdı. Bu noktaya ka-

dar, araştırmaları ılımlı ve görünüşte bağımsız olmuştu. Ama şimdi, Zale

şahsen karşısında olduğu için bu birazdan değişecekti.

"Bay Zale yurtiçi petrolün kendi kendimize yetecek bir hale gelip,

yabancı ham petrolü Ortadoğu ve Latin Amerika'dan ithal etmeye ihti-

yaç duymazsak, Amerika Birleşik Devletleri'nin çok daha iyi bir duruma

geleceği görüşünde misiniz?"

Loren Tanrım, ekmeğine yağ sürüyor, diye düşündü.

Valhalla 'nın Yükselişi 449

Zale, "Yabancı petrole bu kadar bel bağlamamız ekonomiyi tüketi-

yor. Son elli yıldır, yoyoyla oynar gibi piyasa fiyatlarıyla oynayan

OpEC'in insafına kaldık. Hilekâr taktikleri, bir varil petrol fiyatını iki do-

lar arttırmak, sonra bire düşürmekti. İkiye çıkar, bire düşür, bu şekilde fi-

yatı yavaş yavaş yükselttiler, şimdi ithal ettiğimiz her varil petrol için yak-

laşık altmış dolar ödüyoruz. Benzin istasyonlarında fiyatlar fahiş. Taşıma

şirketleri ve kendi kamyonlarına sahip olan şoförler, batıyorlar. Havayol-

ları bilet fiyatları, jet yakıtı fiyatları yüzünden fırladı. Eninde sonunda ül-

keyi iflas ettirecek bu çılgınlığı durdurmanın tek.yolu, kendi sahalarımızı

genişletmek ve yabancı petrole bel bağlamak zorunda kalmamak."

Lorraine Hope, "Yeraltında Amerika'nın ihtiyaçlarını karşılamaya

yetecek kadar rezerv var mı, varsa ne kadar zaman için?" diye sordu.

Zale cesaretle, "Elbette," dedi. "Amerika Birleşik Devletleri ve Ka-

nada'da, artı, offshore petrol rezervlerinde önümüzdeki elli yıl boyunca

Kuzey Amerika'nın tamamıyla kendi kendine yetmesini sağlayacak, faz-

lasıyla petrol var. Aynı zamanda, Colorado, Wyoming ve Montana'daki

muazzam şist çökeltileri, önümüzdeki yıl içinde ham petrol üretmeye ha-

zır olacak. Sırf bu tek başına, tekrar yabancı petrole bağımlı hale gelme-

mizi engeller. Sonra belki, yüzyılın ortasında teknoloji alternatif güç kay-

nakları geliştirecek."

Loren, "Yeni sahalar açma konusunda çevresel protestolar olmaya-

cağını mı söylüyorsunuz?" diye sordu.

Zale, "Çevresel protestolar çok abartılıyor," diye karşılık verdi. "Son-

daj teçhizatları ya da boru hatları yüzünden ancak birkaç hayvan ölmüş-

tür. Göçebe sürülerin yeri, doğal hayatı koruma uzmanları tarafından de-,

ğiştirilebilir. Sondaj yüzünden, yerde ya da gökte hiçbir kirlenme olmaz.

Ve hepsinden önemlisi, kıyılanınızdan yabancı petrolü uzak tutarak, Ex-

xon Valdez ve son birkaç yıl içinde ülkenin başına gelen diğer petrol

kaza-

lan gibi trajedileri önleyebiliriz. Amerika Birleşik Devletleri'ne petrol ge-

tiren tankerlere ihtiyacımız kalmadığında, bu tehlike yok olacak."

Kongre Üyesi Sturgis, "Güçlü bir savunma yapıyorsunuz," dedi. "Ben,

kendi adıma senaryonuza güveniyorum. Yabancı petrol kartelleri tarafın-

dan yapılan şantajlara her zaman karşı oldum. Eğer, Amerikan petrol şir-

F:29

450

Clive Cussler

ketleri kıyılarımızı terk etmeden ülkemizin petrol ihtiyacını karşılayabiliyor

sa, bunu tercih ederim."

Loren, "Dünyanın çeşitli ülkelerinden petrol getirtip, limanlanır,ı2a

ve rafinerilerimize gemiyle gönderen şirketler ne olacak?" diye sordu

"Onların Amerika Birleşik Devletleri'ne akışı kesilirse, büyük ihtimalle

meteliksiz kalacaklar."

Zale biraz olsun şaşırmış görünmüyordu. "Ürünlerini başka ülkelere

satmak zorunda kalacaklar."

Sorular soruldu, cevaplar verildi. Loren'ın görebildiği kadarıyla Za-

le'in pes etmeye niyeti yoktu. Yolsuzluk Komitesi'ndeki beş üyenin üçü-

nü kontrol ettiğini çok iyi biliyordu, bu yüzden kendine tamamıyla hâ-

kimdi. Sadece, ara sıra gizlice kol saatine bakıyordu, ama hiç telaşlı

değil-

di.

Loren sık sık gözlerini kaldırıp, duvardaki saate baktı. San Francis-

co'ya yaklaşan felaketi düşünmeden edemiyor, Sahil Güvenlik ve Özel

Kuvvetlerin onu zamanında durdurup, durduramayacağını merak ediyor-

du. Bildikleriyle Zale'i sıkıştıramayacağını ve toplu katliam girişiminden

dolayı onu suçlayamayacağını bilmek, özellikle sinir bozucuydu.

t

Valhalla 'nın Yükselişi 45j

46

Deniz, uçsuz bucaksızca uzanıyordu. Üzerinde hiç köpük yoktu ve

iki dalga arasındaki çukurlar, sapanla sürülmüş bir tarladaki izler gibi

kıvrılıyordu. Denizde garip bir sessizlik vardı. Dalgaların üzerine, hareket

eden suyun sesini yutan ve batı ufkunda batan yıldızları neredeyse gizle-

yen hafif bir sis çökmüştü. San Frandsco'nun ışıkları, doğudaki karanlık

gökyüzüne karşı, kaymak gibi bulutların içinde parlıyordu.

Tam sürat ilerleyen Sahil Güvenlik kotrası Huron, Golden Gate

köprüsünün yirmi mil batısında, büyük süper tanker Pacific Trojan'm yo-

lunu kesip durdurduğunda, şafak vaktinden bir saat önceydi. İki Sahil

Güvenlik helikopteri, Kaptan Garnet ve Deniz Kuvvetleri'nden otuz as-

keri taşıyan, Deniz Hava Kuvvetleri'ne son eklenen Goshawk helikopte-

riyle birlikte büyük geminin etrafını sardılar. Hızlı bir zırhlı ordu gemisi,

tankeri kıç tarafından izliyordu. Gemideki Binbaşı Miles Jacobs ve do-

nanma SEAL Ekibi, tankerin geniş güvertesine çıkmaya yarayacak mer-

divenlere bağlı borda kancalarını fırlatmak üzere hazır bekliyorlardı.

Gemiye çıkma operasyonundan sorumlu olan Koramiral Amos Do-

ver gözlerine dürbün dayamış bir şekilde ayakta duruyordu. "Büyük bir

tanker. Bir uçtan bir uca, beş futbol stadyumu uzunluğunda, hatta biraz

daha uzun."

Kotranın kumandanı Kaptan Buck Compton, "Çok, çok büyük bir

Ham Petrol Taşıyıcısı," dedi. Compton, Sahil Güvenlik'teki yirmi üç yılı

452

Clive Cussler

boyunca, fırtınalı denizlerdeki cesur kurtarmalarda kotraları kumanri

ederek ve yasadışı göçmen ve uyuşturucu taşıyan gemileri durdurarak

dünyanın dörtbir yanında görev yapmıştı. "Kütlesinin yüzde sekseninin -'

hattının altında olduğunu asla anlayamazsın. Şartlara göre, altı yyz ^;

tonun üzerinde petrol taşıyabilir."

"Eğer petrol yükü patlarsa, on mil yakınında olmak istemem."

"San Francisco Körfezi'nde olmaktansa, burası çok daha iyi."

Dover alçak sesle, "Kaptanı körfeze gizlice girmek için hiçbir gjri_

simde bulunmuyor," dedi. "Pruvadan kıça doğru bütün ışıklar açık. Nere-

deyse, varlığım ilan etmek istiyor gibi." Gözlüğünü indirdi. "Bu kadar ba-

riz bir şekilde varlığını ilan etmesi çok garip."

Hâlâ tankeri inceleyen Compton martılar dev gibi tekne kısmının ya-

nından hızla geçerek suya inerken, denize bir kova dolu çöp boşaltan ge-

minin aşçısını net bir şekilde görebiliyordu. Açıkça, "Görüntü hoşuma

gitmiyor," dedi.

Dover köprü hoparlörüne bağlı portatif bir telsizle yakınında duran

telsizcisine döndü. "Helikopterlerle bağlantı kur ve herhangi bir saldırı

işareti görebiliyorlar mı diye sor."

Telsizci emre itaat etti ve hoparlörden bir ses cevap verene kadar

bekledi. "Amiral Dover Takip Bir'den Yüzbaşı Hooker. Silistre takımla-

rını kontrol ediyor gibi görünen bir tayfa ve gemi aşçısı dışında güverteler

boş görünüyor."

Dover, "Dümen odası?" diye sordu.

Mesaj iletildi ve cevap hemen geldi. "Köprü kanadı boş. Köprünün

ön camından seçebildiğim kadarıyla iki memur nöbet tutuyor."

"Gözlemlerinizi Kaptan Garnet'le Binbaşı Jacobs'a bildirin ve ben

tankere seslenirken hazır beklemelerini söyleyin."

Compton tanker hakkındaki bilgisayar verisini incelerken, "Tanker,

on beş memur ve otuz mürettebat taşıyor. İngiliz bandıralı. Bu da, özel

izin olmadan yabancı bayraklı bir gemiye çıkarsak, kıyametin kopacağı

anlamına geliyor."

"Bu, Washington*ın sorunu. Gemiye çıkmak için aldığımız sıkı emir-

ler altında çalışıyoruz."

"Bu işin sorumluluğu bizde olmadığı sürece, sorun yok."

"Bu şerefi sen üstlen, Buck."

Valhalla'nm Yükselişi

453

Compton telsizciden vericiyi aldı. "Pacific Trojan'm kaptanına. Sahil

güvenlik Kotrası Huron'un kaptanı konuşuyor. Nereye gidiyorsunuz?"

Gemisi, Amerika Birleşik Devletleri'nin sahiline yaklaşırken dümen

odasında olan süper tankerin kaptanı, hemen cevap verdi. "Ben, Kaptan

pon Walsh. San Pedro Burnu'ndaki offshore petrol pompalama tesisleri-

ne gidiyoruz."

Dover, "Beklediğim cevap," diye mırıldandı. "Faca edip durmalarını

söyle."

Compton başını salladı. "Kaptan Walsh, ben Kaptan Compton. Lüt-

fen, gemide teftiş yapabilmemiz için faca edip durun."

Walsh, "Bu gerekli mi?" diye sordu. "Durmak, şirkete zaman ve para

kaybına mal olacak ve programımızın aksamasına neden olacak."

Compton otoriter bir ses tonuyla, "Lütfen, itaat edin," dedi.

Dover, "Suya iyice gömülmüş bir şekilde gidiyor," diye fikrini söyledi.

"Depolan, ağzına kadar dolu olmalı."

Kaptan Walsh'tan emre uyduğunu söyleyen bir cevap gelmedi, ama

bir dakika sonra Dover'la Compton, tankerin çalkalanan pervanelerinin

neden olduğu dümen suyu izinin azaldığını gördüler. Pruvasından hâlâ

köpük çıkıyordu, ama iki adam da geminin muazzam kütlesini tam olarak

durdurabilmesinin yaklaşık bir mil süreceğini biliyorlardı.

"Binbaşı Jacobs ve Kaptan Garnet'e saldırı ekipleriyle birlikte gemi-

ye çıkmaları emrini ver."

Compton, Dover'e baktı. "Gemiye Huron'dan mürettebat gönder-

mek istemiyor musun?"

Dover, "Onlar, direnişle bizim çocuklardan daha iyi başa çıkabilecek

donanıma sahipler," dedi.

Compton emri verdi ve pilotun Deniz Kuvvetleri helikopterini, per-

vane kanatlarını radar direği ve bacaya temas ettirmemeye çalışarak, sü-

per tankerin kaç tarafında alçaltısını izlediler. Sonra, helikopter, geminin

üzerinde bir dakika uçtu ve Garnet herhangi bir tehlike belirtisi var mı

diye güverteyi inceledi. Muazzam üst güvertenin boş olduğuna ikna olan

Garnet, pilota üst yapı kısmının ilerisindeki açık güverte alanına inmesini

işaret etti.

Aşağıda, Jacob'un devriye gemisi, kıç taraftan geminin teknesine

yaklaştı. Havalı tabancayla borda kancaları fırlatıldı ve kancalar küpeşte-

454

Clive Cussler

yi kavradı. SEAL Ekibi, hızla ip merdivenleri tırmandı ve silahları ha

pozisyonda üst yapı kısmına doğru ilerleyerek, güverteye yayıldı. Şaşırm

bir tayfa dışında, etrafta hayat belirtisi yoktu.

Jacob'un kumandası altındaki birkaç adam, mürettebat tarafında

kullanılan bisikletleri buldular ve büyük güverte ve petrol tankı tünelle-

rinde patlayıcı aramak için üzerlerine bindiler. Garnet adamlarını ayırdı

ve bir ekibi makine dairesine gönderdi, liderlik ettiği diğer ekiple birlikte

kıç taraftaki yapı kısmından geçti, mürettebatı topladı ve dümen odasına

doğru ilerledi. Köprüye adım attığında, yüzünde kızgınlık ifadesi olan

Kaptan Walsh ona öfkeyle bağırdı.

"Bu da ne demek oluyor?" diye sordu. "Siz Sahil Güvenlik'ten değil-

siniz."

Garnet onu umursamadı ve telsize doğru konuştu. "Amiral Dover.

Burası Ekip Bir. Mürettebat bölümleri ve dümen odası güvenli."

Dover, "Binbaşı Jacobs? Ekip İki hakkında rapor verin," dedi.

Jacobs, "Hâlâ araştırmamız gereken çok yer var," diye cevap verdi.

"Ama kontrol ettiğimiz depo alanlarında patlayıcı izi yok."

Dover, Compton'a döndü. "Ben oraya gidiyorum."

Bir bot suya indirildi ve Amiral Dover tankere götürüldü. Garnet'in

adamları, pilotun iniş merdivenini suya indirdiler. Amiral güverteye tır-

mandı, köprüye çıkan beş set merdivenden yukarı çıktı ve kızgın Walsh'u

gördü.

Pacific Trojan'm kaptanı, Sahil Güvenlik amiralinin gemisine çıkma-

sına şaşırmış görünüyordu. Walsh, Dover'a sertçe, "Neler olduğunu öğ-

renmek istiyorum," dedi.

»

Dover, "Bu geminin patlayıcı taşıdığı ihbar edildi," dedi. "Açıklığa

kavuşturmak için her zamanki araştırmalardan birini yapıyoruz."

Walsh, "Patlayıcılar!" diye bağırdı. "Çıldırdınız mı?" Bu bir petrol

tankeri. Aklı başında olan hiç kimse, bu gemiye patlayıcı getirmez."

Dover sakince, "Biz de bu sonuca ulaşmayı arzu ediyoruz," dedi.

"Aldığınız ihbar son derece saçma. Nerden geldi?"

"Cerberus Petrol'deki üst düzey bir yöneticiden."

"Cerberus'un ne ilgisi var? Pacific Trojan, İngiliz Berwick Nakliyat

Şirketi'ne ait. Dünyanın dörtbir tarafına yabancı müşteriler için petrol ve

kimyasal ürünler taşıyoruz."

Valhalla'nın Yükselişi

455

Dover, "Kimin petrolünü taşıyorsunuz?" diye sordu.

"Bu seferdeki petrol, Endonezyalı Zandak Petrol'e ait."

"Bervvick ne kadar zamandır Zandak için petrol taşıyor?"

"Yirmi yıldan fazla oldu."

Dover'ın telsizinden Garnet'in sesi duyuldu, "Ekip Bir bildiriyor."

"Ben Amiral Dover. Dinliyorum."

"Makine dairesinde ya da kıç tarafta herhangi bir patlayıcı alet bula-

madık."

Dover, "Tamam," dedi. "Binbaşı Jacobs'a yardım edin. Kontrol ede-

ceği çok yer var."

Kaptan Walsh geminin geciktiği her geçen dakikanın şirketine bin-

lerce dolara mal olacağını bilerek, aksiliğe uğramış bir adam gibi öfkeyle

köprüde volta atmaya başladı.

Kaptan Compton Huron'dzn gemiye geldi ve tankerin köprüsüne

çıktı. Gülümseyerek, "Sabırsızlık gibi bir sorunum var," dedi. "Umarım,

nasıl gittiğini görmek için uğramamın sizin için bir sakıncası yoktur."

Dover öfkeyle, "Hiç iyi değil," dedi. "Şimdiye kadar hiçbir patlayıcı

izine rastlayamadık. Kaptan ve mürettebat, intihar görevindeki adamlar

gibi davranmıyorlar. Kandırıldığımızdan şüphelenmeye başlıyorum."

Yirmi dakika sonra Jacobs rapor verdi. "Gemi temiz, amiral. Hiçbir

patlayıcı madde izine rastlamadık."

Walsh, "İşte!" diye kükredi. "Size söylemiştim. Siz delisiniz."

Dover tankerin öfkeli kaptanım sakinleştirmek için hiçbir girişimde

bulunmadı. Sally Morse'un dürüstlüğü hakkında büyük şüpheler besle-

meye başlıyordu. Ama, aynı zamanda geminin San Francisco'nun

yansını

havaya uçurma gibi bir niyeti olmadığını öğrendiği için çok rahatlamıştı.

Walsh'e, "Müdahale ve gecikme için özür dileriz," dedi. "Gidiyoruz."

Walsh öfkeyle, "Hükümetimin sizinkine karşı bir protesto başlataca-

ğından emin olabilirsiniz," dedi. "Gemimi durdurmak ve ona çıkmak için

yasal bir nedeniniz yoktu."

Dover gerçek bir pişmanlıkla, "Verdiğimiz rahatsızlık için özrümü

kabul edin," dedi. Köprüden çıkarlarken, Compton'a döndü ve alçak ses-

le, "Oyuna geldiğimizi bildirdiğimde Washington'dakilerin yüzündeki ifa-

deyi görmek zorunda kalmaktan nefret ediyorum."

456

Clive Cussler

47

Amiral Sandecker, Pitt'in sekreteri Zerri Pochinsky'ın önünden öf-

keyle geçerek, ofisine girdiğinde Pitt, Elmore Egan'ın New Jersey'deki

çiftliğine uçmadan önce masasının üzerindeki NUMA işlerini topluyor-

du. Pitt şaşırarak ona baktı. Amiral NUMA meselelerini tartışmak istedi-

ğinde, neredeyse her zaman özel projeler müdürünün onun ofisine gel-

mesi konusunda ısrar ederdi. Amiralin son derece endişeli olduğu belliy-

di. Dudakları Vandyke tarzı keçi sakalının altında iyice gerilmişti ve oto-

riter mavi gözlerinden huzursuzluk yansıyordu.

Pitt tek bir kelime edemeden Sandecker tersçe, "Zale dikkatimizi

başka yöne çekti," dedi.

Şaşıran Pitt, "Efendim?" diye cevap verdi.

"Pacific Trojan'da. hiçbir şey bulunmadı. Amiral Dover biraz önce

bildirdi. Gemi temizmiş, kaptan ve mürettebat San Francisco kıyısını yok

etme komplosunda tamamıyla masumlar. Ya kandırıldık ya da Sally Mor-

se hayal görüyordu."

"Ben, Sally'e güveniyorum. Kandırıldığımızı düşünmeyi tercih ede-

rim."

"Hangi sebepten ötürü?"

Valhalla 'nın Yükselişi

457

Pitt cevap vermeden önce düşündü. "Zale'de çakal zekâsı var. Kaça-

cağını ve hükümeti uyaracağını bilerek, Sally'e uydurma bir hikâye anlat-

mış olabilir. Seyircinin dikkatini başka yöne çevirmek için bir elini salla-

yan, diğer eliyle de numarasını yapan eski sihirbaz metodunu kullandı."

Sandecker'in gözlerinin içine baktı. "Kozunu başka bir felakete sakladığı-

nı düşünüyorum."

Sandecker, "Peki," dedi. "Senin düşünceni kabul ediyorum, ama bu

nereye çıkıyor?"

Pitt ayağa kalkıp, masasını aceleyle toplarken, "Hiram Yaeger ve

Max'in bir cevap bulacağından eminim," dedi ve kapıya yöneldi.

Yaeger Cerberus'un Amerika Birleşik Devletleri Hükümeti'nin yak-

laşık bin üyesine yaptığı yasadışı ödemelerin ve rüşvetlerin izlerini takip

ederken, Max'in bilgisayar kayıtlarına girdiği denizaşırı ülkelerdeki sayfa-

lar dolusu banka hesabını inceliyordu. Toplam para miktarı, astronomik-

ti.

Miktar karşında şok olmuş Yaeger, "Bu tutardan emin misin, Max?"

diye sordu. "Biraz tuhaf görünüyor."

Max'in holografik görüntüsü omuzlarını silkti. "Elimden gelenin en

iyisini yaptım. Henüz, izlerini bulamadığım en azından elli tane var. Ne-

den soruyorsun? Meblağlar seni şaşırttı mı?"

"Yirmi bir milyar iki yüz milyon dolar sana büyük bir para gibi gel-

meyebilir, ama fakir bir bilgisayar teknisyeni için büyük para."

"Fakir olduğunu pek söyleyemem."

Pitt iki adım arkasındaki Sandecker'le birlikte bir manda tarafından

kovalanan biri gibi aceleyle Yaeger'in ofisinden içeri girdi. "Hiram, ami-

ral ve ben, Max ve senin mümkün olduğu kadar çabuk, yeni bir araştırma

başlatmanızı istiyoruz."

Yaeger onlara baktı ve her ikisinin de yüzündeki ciddi ifadeyi gördü.

"Max ve ben, emrinizdeyiz. Ne araştırmamı istiyorsunuz?"

"Büyük Amerikan limanlarına önümüzdeki on saat içindeki bütün

gemi varışlarını, özellikle petrol tankerlerine önem vererek, kontrol et."

Yaeger başını salladı ve Max'e döndü. "Duydun mu?"

458

Clive Cussler

Max büyüleyici bir ifadeyle gülümsedi. "Altmış saniye içinde size o •

döneceğim."

Max'in potansiyeli karşısında her zaman dehşete düşen Sandecker

"Bu kadar çabuk mu?" diye sordu.

Yaeger bilmiş bir ifadeyle sırıttı. "Beni hiç hayal kırıklığına uğratma-

dı," dedi.

Max yavaşça buharlaşıp yok olurken Yaeger, Sandecker'e Max'in

son araştırmasının sonuçlarını uzattı. "İşte burada. Henüz tam olarak bit-

medi. Ama, Curtis Merlin Zale ve Cerberus'taki dostlarının ödeme yaptı-

ğı isimlerin yüzde doksan beşinden fazlasının, offshore banka hesapları

ve mevduat miktarları burada."

Sandecker rakamları inceledi ve hayretle baktı. "Zale'in avucunun

içinde neden bu kadar çok yüksek mevkiden memurun bulunduğuna şaş-

mamak gerek. Ödediği toplam tutar, NUMA'nın yüz yıllık bütçesini kap-

sıyor."

Olaylardan habersiz olan Yaeger, "Sahil Güvenlik ve Özel Kuvvet

ekipleri, petrol tankerinin San Francisco körfezine girmesine engel oldu

mu?" diye sordu.

Sandecker tersçe, "Zale bizi kandırdı," dedi. "Evet, gemi petrol yük-

lüydü, ama patlayıcı yoktu. Gemide hiçbir patlayıcı bulunamadı ve tarife-

sine göre körfezin güneyindeki deniz terminaline doğru yolculuğuna de-

vam etti."

Yaeger, Pitt'e baktı. "Tuzak olduğunu mu düşünüyorsunuz?"

"Bunun, Zale'in planı olduğuna inanıyorum. Beni baştan beri rahat-

sız eden şey, Pacific Trojan büyüklüğündeki tamamıyla yüklü bir tankerin

suya fazlasıyla gömülmesiydi. San Francisco şehrini çevreleyen körfezin

dibi, bu büyüklükteki bir geminin geçmesi için çok sığ. Kıyıya yaklaşama-

dan çok önce dibe otururdu."

Yaeger, "Yani sen, Zale'in farklı bir liman kentine başka bir tanker

gönderme ihtimali olduğunu düşünüyorsun," diye ileri sürdü.

Max'in kadınsı şekli, küçük ekranında göründüğünde sustular. "Bay-

lar, peşinde olduğunuz şeyi buldum."

Valhalla'nm Yükselişi

459

Sandecker endişeyle, "Yurtiçi limanlarımıza giren bütün süper tan-

kerleri kontrol ettin mi?" diye sordu.

"Birkaç limana varacak birçok Çok Büyük Ham Petrol Taşıyıcısı var,

ama Çok, Çok Büyük Ham Petrol Taşıyıcılarından birisi, Suudi Arabis-

tan'dan Louisiana eyaletine gidiyor, ama varacağı terminal büyük bir şe-

hirden yüz mil uzakta. Diğeri, New Jersey'nin dışındaki offshore pompa-

lama istasyonuna doğru gidiyor, ama yarın varması bekleniyor. Ve so-

nuncusu olan UULCC gemisi Kaliforniya, Long Beach'e gidiyor ve de-

nizde hâlâ iki günlük yolu var. Hepsi, bu kadar. Görünüşe bakılırsa, dos-

tunuz Zale başka tankerlere sızma fırsatını kaçırmış."

Sandecker, "Bütün araştırmalar boşunaydı," diye söylendi. "Zale, as-

la San Francisco ya da diğer yoğun nüfuslu liman kentlerini harap etmeyi

planlamadı."

Pitt keyifsizce, "Öyle görünüyor," dedi. "Eğer durum buysa, neden

böyle bir hileye başvurdu? Eline ne geçecekti?"

"Belki sadece bizi sınıyordu."

"Bu, onun hareket tarzı değil."

Yaeger, Max'e sordu. "Hiçbir yanlışlık yok değil mi?"

"Kırk sekiz eyaletteki bütün liman idaresi kayıtlarına girdim."

Sandecker ofisten çıkar gibi yaptı ve canından bezmiş bir ifadeyle

başını salladı. "Sanırım, her şey burada bitiyor."

Max, "Baylar, hiç başka tip bir gemi olabileceğini düşündünüz mü?"

diye sordu.

Pitt ilgiyle ona baktı. "Aklında ne var?"

"Kendi kendime düşünüyordum. Bir LNG gemisi, UULCC gemisin-

den çok daha fazla hasara yol açabilir."

Sanki kafasına bir çekiçle vurulmuş gibi Pitt'e aniden ilham geldi.

"Sıvı Doğalgaz Tankeri!"

Max, "Bir tanesi, neredeyse Hiroşima atom bombasının patlayıcı gü-

cüyle bin dokuz yüz kırklarda Japonya'da havaya uçtu," diye onları aydın-

lattı. "Ölü sayısı, binden fazlaydı."

Yaeger, "Bu tankerlerden Amerika'ya ait limanlara giden var mı di-

ye kontrol ettin mi?" diye sordu.

460

Clive Cussler

Max somurtuyormuş gibi yaptı. "Sezgisel yeteneklerimi hiçe sayıyor

gibisin. Tabii ki, gelen bütün LNG gemilerini kontrol ettim."

Yaeger, "Ve?" diye onu teşvik etti.

"Kuveyt'ten gelen Mongol Invader, tarifeye göre on buçukta New

York rıhtımına yanaşacak."

Sandecker, "Sabah mı akşam mı?" diye sordu.

"Sabah."

Amiral saatini kontrol etti. "Onu hariç tutabiliriz. Yirmi dakika önce

rıhtıma yanaşmış olmalı."

Max, "Pek öyle değil," dedi. "Jeneratör sorunları yüzünden gecikti ve

onarılana dek faca edip durmak zorunda kaldı. Beş saatlik gecikmeyle

geliyor."

Pitt ve Sandecker endişeli gözlerle birbirlerine baktılar.

Pitt, "Zale'in planı bu olmalı," dedi. "Batı kıyısında Pacific TrojanldL

yanıltıp Mongol Invader'la. doğudan New York'a çarpmak."

Sandecker yumruğunu masaya vurdu. "Bizi, gafil avladı."

Max, "Aşağıdaki körfeze ulaşmadan ve dar boğaza girmeden önce

onu durdurmak için fazla zaman yok," dedi.

Yaeger, Max'e, "Mongol Invader neye benziyor?" diye sordu.

Max, geniş bir monitör ekranında geminin görüntüsünü gösterdi.

Gemi, bilimkurgu çizgi romanından çıkmışa benziyordu. Teknenin çizgi-

leri, kıç tarafa yerleştirilmiş motorları ve yapı kısımlarıyla, bir petrol tan-

kerininkiyle aynıydı, ama benzerlik burada son buluyordu. Teknenin üze-

rinde geniş ve düz ana güverte yerine» birbirinin aynı sekiz tane

kocaman,

küre şeklinde tank vardı.

Max geminin özelliklerinin yanma işaret koymaya başladı. "Yapılan

en büyük LNG tankeri. Bir uçtan bir uca uzunluğu elli yedi metre, keme-

resi on bir metre. Sadece sekiz memur ve on beş tayfadan oluşan bir mü-

rettebat taşıyabiliyor. Sayının az olmasının nedeni, neredeyse tamamıyla

otomatik olması. Çapraz alaşım, çift redüksiyon dişli türbin motorları,

ikiz pervanelerin her birine altmış bin şaft beygir gücü gönderiyor. Kayıtlı

olduğu ülke Arjantin."

Yaeger, "Sahibi kim?" diye sordu.

Valhalla'nın Yükselişi

461

"Kâğıt üzerindeki sahte şirketlerden şeceresinin izini takip ederek,

Cerberus imparatorluğunun kapısına çıktım."

Yaeger sırıttı. "Neden bu kişiyi bulacağını düşündüm acaba?"

Sandecker, "LNG tankerleri, doğalgaz ve petrol ağırlıkları arasında-

jd fark yüzünden petrol tankerlerinden çok daha sığ sularda gidebiliyor-

lar," dedi. "Dönüp, aşağı Manhattan'a doğru gitmeden önce kolaylıkla

Hudson Nehri'ne çıkabilir ve sonra kıyıya çarpana kadar karaya oturma-

dan rıhtımlar arasında ilerleyebilir."

Yaeger, "Sally Morse, Pacific Trojan'm şehre Dünya Ticaret Termi-

nali'nde toslayacağını söylemişti," dedi. "Zale'in aslında New York'taki

Dünya Ticaret Merkezi'ni kastettiğini düşünebiliyor musunuz?"

Aynı fikirdeki Sandecker, "Çok büyük bir hasar vermek isteseydim,

Manhattan kıyısına çarpacağım yer burası olurdu," dedi.

Pitt, Max'e, "Taşıdığı gaz hacmi nedir?" diye sordu.

"İki yüz on dört milyon üç yüz doksan bir bin sekiz yüz otuz litre."

Yaeger, "Çok kötü," diye mırıldandı.

"Ya gaz yükü?"

"Propan."

Yaeger, "Daha da kötü," diye inledi.

Max, "Ateş topu korkunç olabilir," diye açıkladı. "Bin dokuz yüz yet-

mişlerde bir demiryolu sarnıç vagonu, Kingman Arizona'da patladı. İçin-

de sekiz bin galon propan vardı ve ateş topu neredeyse bir kilometrenin

beşte birine yayıldı. Bir galon propan, yedi bin altı yüz kırk altı litre gaz

oluşturacak. Ya da bir litre sıvının, yüz elli iki litre propan buharı oluştur-

duğunu hesap eder, iki yüz on beş milyonla çarparsak, bir ateş topunun

yaklaşık üç buçuk kilometreye yayılacağını söyleyebiliriz."

Sandecker, Max'e, "Peki yapısal zarar?" diye sordu.

Max, "Çok ağır," diye cevap verdi. Dünya Ticaret Merkezi gibi büyük

gökdelenler yıkılmaz, ama içleri tamamen tahrip olur. Patlamanın mer-

kezine yakın diğer binaların çoğu yıkılır. Hayat kaybı hakkında ise tah-

minde bile bulunmak istemiyorum."

Pitt öfkeyle, "Hepsi, Amerikan halkını yabancı petrole karşı tahrik

etmek isteyen deli Zale ve Cerberus karteli yüzünden," diye söylendi.

462

Clive Cussler

Sandecker soğuk bir ses tonuyla, "Bu gemiyi durdurmalıyız," dedi

"Bu kez hiçbir hata olamaz."

Pitt yavaşça, "Bu geminin mürettebatı, Pacific Trojan gibi gemiye çı-

kılmasına izin vermeyecektir. Omo Kanai'nin Viper grubunun gemiyi is-

lettiğine bahse girerim. Zale, böyle bir girişimde amatörlere asla güven-

meyecektir."

Sandecker tekrar saatini kontrol etti. "Manhattan dışındaki Hudson

Nehri'ne girene kadar dört buçuk saatimiz var. Amiral Dover'a ne keşfet-

tiğimizi bildireceğim ve New York bölgesindeki Sahil Güvenlik birlikleri-

ni tankerin yolunu kesmek için tetikte bekletmesini söyleyeceğim."

Max, "New York Eyaleti Terörle Savaş Tümeni'ni aramalısınız," diye

önerdi. "Bu gibi olası durumlar için eğitiliyor ve tatbikatlar yapıyorlar."

Yaeger'in bilgisayarının yaratıcılığına ısınmaya başlayan Sandecker,

"Teşekkürler Max," dedi. Önceden, hep Max'in NUMA'mn bütçesini zor-

ladığını düşünmüştü, ama şimdi onun her kuruşa ve hatta daha fazlasına

değdiğini fark etmeye başlamıştı. "Bunu dikkate alacağım."

"Gidip Al'i alacağım. NUMA'mn yeni Aquarius jetiyle, bir saat için-

de New York'taki NUMA iskelesinde oluruz."

Meraklı Max, "Oraya gittikten sonra ne yapmayı planlıyorsun?" diye

sordu.

Pitt sanki Max, Dan Marino'ya Amerikan futbolu oynamayı biliyor

mu diye soruyormuş gibi. ona baktı. "Mongol Invader'm Manhattan'm ya-

nsını yok etmesini engelleyeceğim. Başka ne olabilir?"

Valhalla'nın Yükselişi

48

Sıvı Doğalgaz Tankeri'ne bakan herhangi bir kişi, bu kadar garip gö-

rünüşlü bir geminin okyanusları geçebileceğinden şüphe ederdi. Mongol

Invader, tekne kısmının üst tarafında yükselen soğan şeklindeki sekiz

tan-

kıyla, şimdiye kadar yapılmış en büyük LNG tankeriydi ve New York'a

girmeye kararlı bir rotada çırpıntılı denizlerde ilerlerken, sanki denize ait

değilmiş gibi görünüyordu. İş için kullanıldığını tam anlamıyla belli eden

görüntüsü ve kerpiç rengi boyasıyla su üstündeki en çirkin gemilerden bi-

ri olmalıydı.

Mimarları onu şu anda yaklaşık eksi 265 Fahrenhayt derecelik bir

ısıda dondurulmuş olması gereken sıvı propanla dolu, yalıtılmış alümin-

yumdan küre şeklindeki sekiz kocaman yük tanklarını kuşatması, destek

olması ve koruması için tasarlamışlardı. Ama, Kuveyt'ten çıkılan bu yol-

culukta ısı, tehlike seviyesinin sadece yirmi derece altına ulaşana kadar

derece derece yükseltilmişti.

Manhattan Adası'nın yarısını harap edecek bir potansiyele sahip

olan yüzen bomba Mongol Invader, suyun altındaki pruvası aldatıcı bir

kolaylıkla suyu kenara iterken, bronz rengi büyük ikiz pervaneleriyle sa-

atte yirmi beş mil hızla zapt edilmez dalgaların arasında sürükleniyordu.

464

Clive Cussler

Martı sürüleri gelip etrafında uçtular, ama gemide uğursuz bir hava his-

sedince, garip bir şekilde sustular ve kısa bir süre sonra uzaklaştılar.

Pacific Trojan'm aksine, görünürde Mongol Invader'm. tanklarını ince-

leyen veya kubbe şeklindeki çatılar boyunca uzanan uzun pistte yürüyen

hiçbir mürettebat yoktu. Hareket mahallerinde göze görünmeden

duruyor-

lardı. Gemiye dağılmış sadece on beş mürettebat vardı. Dördü dümen

oda-

sında kumanda cihazlarını çalıştırıyordu. Beşi makine dairesinde

çalışırken

kalan altısı en büyük Sahil Güvenlik kotrasını batırabilecek veya

saldırabi-

lecek herhangi bir uçağı düşürebilecek taşınabilir güdümlü mermilerle si-

lahlanmışlardı. Viperlar dikkatsizliğin nelere mal olacağının tamamıyla

far-

kındaydılar. Bir zamanlar, çoğu ordu mensubu olan profesyonel Özel

Kuv-

vetlerin herhangi bir gemiye çıkma girişimini kolaylıkla püskürtebilecekle-

rinden kuşkuları yoktu. Gemi şehre yaklaşmadan önce herhangi bir

durdur-

ma girişimini engelleyebileceklerinden de son derece emindiler- ve Verra-

zano Boğazı Köprüsü'nün altından geçtikten sonra gemiyi durdurma ope-

rasyonundan sorumlu komutanın kocaman bir ateş topunu tutuşturmayı

göze alıp, almayacağı söz konusuydu.

Sancak tarafındaki küpeştelere dayanan Omo Kanai, kasvetli gökyü-

zündeki tehditkâr karanlık bulutlara baktı. Fanatik terörist değil, sadece

iyi kazanan paralı askerler olan on beş adamın, patronları için intihar et-

meyi bile düşünebilmelerinin, ona karşı sıralanmış herhangi bir kuvvete

sıradışı geleceğinden emindi. Bu, Bir James Bond filmi değildi. Kendi

kendine gülümsedi. Dümen ve ikiz pervanelerden otuz metre ileriye, tek-

ne kısmına bağlanmış denizaltından sadece gemidekilerin haberi vardı.

Gemi, Manhattan kıyı şeridine doğru döndürüldükten sonra, Kanai ile

Viper mürettebatı gizli denizaltıya geçecekler ve ateş topundan kurtul-

mak için derin sulara dalıp kaçacaklardı.

Köprüye geri çıktı, ellerini kavuşturdu ve gözleriyle, Rockaway Bur-

nu'ndan geçen, Brooklyn ve Staten Adası'nı birleştiren Verrazano Köprü-

sü'nün altından geçip Seagate'teki Norton Burnu'na ilerleyen kırmızı

çizgiyi

takip ederek, deniz haritası üzerinde belirlediği rotasını inceledi. Çizgi,

ora-

dan Yukarı Körfez'e ve Özgürlük Anıtı'nın arkasından Ellis Adası'na uza-

Valhalla'nın Yükselişi

465

nıyordu. Battery Park'ı geçtikten sonra kırmızı çizgi keskin bir sağ

dönüşle

kıyıya giriyor ve Dünya Ticaret Merkezi kulelerinin temelinde bitiyordu.

Kaslı omuzlarını büktü, vücudu, ayağının altındaki geminin hızlanan

kütlesine uyum sağlamıştı. Mongol Invader, kaderine ulaşamadan önce

durdurulmayacak, durdurulamayacaktı. Bundan binlerce yıl sonra şimdi-

ye kadar Amerika Birleşik Devletleri'ne karşı girişimde bulunulmuş en

kötü faciayı gerçekleştiren adam olarak hatırlanacaktı.

Kanai köprünün ön camından yukarı baktı ve karanlık bulutlar yü-

zünden gri- yeşile dönüşmüş suyun üzerindeki köprünün üstünden geçen

arabaları inceledi. Arabalar köprüyü geçerken renkleri, böcekler gibi çır-

pmıyordu. Kontrol panelinin üzerine, güneydoğudan saatte yirmi mil hız-

la sert bir rüzgâr estiğini not aldı. Ateş topunun öldürme mesafesini ge-

nişletmek için çok daha iyi diye düşündü.

Yanıp kül olacak binlerce kurban aklının ucuna bile gelmedi. Kanai,

duygudan yoksun bir adamdı. Ölüme alışkın biriydi ve sırası geldiğinde

onunla karşılaşmaktan hiç çekinmiyordu.

Kollarında boydan boya dövme olan ve sert bir adama benzeyen, ikinci

yardımcısı Harmon Kerry, köprüye çıktı. Eline bir dürbün aldı ve sol taraf-

larından geçip denize doğru açılan bir yük gemisine baktı. Büyük bir

keyif-

le, "Çok uzun sürmeyecek," dedi. "Amerikalıları kötü bir sürpriz bekliyor."

Kanai, "Pacific Trojan'm tuzak yemi olduğunu anladılarsa, sürpriz

sayılmaz," diye mırıldandı.

"Operasyondan haberdar olduklarını mı düşünüyorsun?"

Kanai açıkça, "Zale şimdiye kadar kusursuz işleyen bir plan yaptı,"

dedi. "Beklenmedik ve umulmadık koşullar, tam bir başarı elde etmeleri-

ne engel oldu. Şimdiye kadar başardıklarımız sayesinde iyi durumdayız.

Ama, Amerikan Hükümeti'nde bir ya da birkaç kişi aklını kullanarak

mantıklı bir sonuca varmış olabilir. Jeneratör sorunları yüzünden beş saat

gecikmemiz bize pahalıya mal oldu. Beklenmedik bir şekilde, Pacific Tro-

jan'a. borda edildiği anda ve şafaktan önce karanlığın maskesi altında va-

racakken, şimdi her türlü saldırı karşısında dayanmak zorundayız. Ve bu

kez, çok daha hazırlıklı olacaklarından emin olabilirsin."

Kerry şeytanca bir sırıtışla, "Özgürlük Anıtı'nın yanarak eriyişini gör-

mek için sabırsızlanıyorum," dedi.

F:30

466

Clive Cussler

Kontrol panelinin önünde duran dümenci, "Köprüye yaklaşmamıza

kırk dakika kaldı," diye bildirdi.

Kanai ayağa kalktı ve yavaş yavaş yaklaşan kemere baktı. "Eğer bizi

bir an önce durdurmaya çalışmazlarsa, asla ikinci bir şansları

olmayacak."

Amiral Dover, Sandecker'in acil durum çağrısından sonra on beş da-

kika içinde Kuzey Sahili'ndeki Alameda Deniz Kuvvetleri Hava Merke-

zi'nden Donanma'ya ait bir avcı jetine bindi. Pilotu, JFK Uluslararası

Havaalanı'ndan ticari uçaklar arasına mecburi iniş isteğinde bulundu.

Oradan, New York Polisi'ne ait bir helikopterle, otuz üç metrelik iki hızlı

devriye kotrasının Mongol Invader'm yolunu kesmek için kendisini bekle-

diği, Sandy Hook Sahil Güvenlik İstasyonu'na uçtu.

Endişe ve ümitsizlik yüzünden yumruklarını açıp kapayarak, istasyo-

nun toplantı odasına girdi. Sakince düşünmeye çalıştı. Zale'in hilesi kar-

şısında yenilemez veya şimdi çok bariz görünen bir şeyi kaçırdığı için so-

nuç çıkarma yeteneğini suçlayamazdı. Sandecker yanılıyor olabilirdi.

Baş-

ka bir durdurma operasyonu başlatmak için kesin deliller yoktu, her şey

tahminiydi ama yine de ne olduğunu anlamaya kararlıydı. Mongol Inva-

der'm başka bir yanlış alarm olduğu ortaya çıksa da, önemli değildi. Doğ-

ru gemiyi bulana kadar aramaya devam edeceklerdi.

Dover toplantı masasının başına doğru yürürken, odada toplanmış

on adam ve iki kadına başını sallayarak selam verdi. İncelik yaparak za-

man kaybetmedi. "Polis helikopterleri geminin üzerinde uçtular mı?"

Duvarın yanında ayakta duran bh» polis şefi başını salladı. "Biz konu-

şurken, bir helikopter üzerinde dolaşıyor. Tankerin tam sürat limana

doğru ilerlediğini bildirdi."

Dover avuntuyla içini çekti. Bu, gerçekten Aşağı Manhattan'ı harap

edecek gemi ise, durdurulması gerekiyordu. "Baylar, Washington'daki

Amiral Sandecker'den hepiniz telefon ya da faksla bilgi aldınız ve neyle

karşı karşıya olduğunuzu biliyorsunuz. Eğer onu başka tarafa yönelte-

mezsek, batırmamız gerekiyor."

Sahil Güvenlik'ten bir binbaşı, Dover'a doğru konuştu. "Efendim,

eğer tanklara ateş edersek büyük bir patlamaya neden olabiliriz. Durdur-

Valhalla'nın Yükselişi

467

ma gemilerinden oluşan küçük filo ve polis helikopterlerinin pilotları

ateş topunun içinde kalabilir."

Dover sertçe, "Bin kişi, milyonlardan iyidir," diye cevap verdi. "Ama

hiçbir şekilde kıç taraftaki yapı kısmına ateş etmeyeceksiniz. Eğer müret-

tebat, faca edip durma emirlerini reddederse, havadan karaya güdümlü

mermilerle gemiyi yok edecek Amerika Birleşik Devletleri avcı uçakları-

nı çağırmaktan başka çarem kalmayacak. Bu durumda, tutuşma

başlama-

dan önce Mongol Invadefla aralarındaki mesafeyi mümkün olduğu kadar

açmaları için bütün gemiler zamanında uyarılacak."

Polislerden biri, "Gemiye çıkıp mürettebatı ve patlayıcıları etkisiz

hale getirme şansımız nedir?" diye sordu.

"Durmaz ve son sürat limana doğru ilerlemeye devam ederse, fazla

değil. Ne yazık ki, San Francisco'da bize yardımcı olan silahlı kuvvetlere

yanlış gemiyi durdurduğumuzu anladığımızda çekilmeleri ve kendi mer-

kezlerine dönmeleri emredildi. Onları tekrar toplamaya ve vaktinde yeni

ekipler halinde uçurmaya zamanımız olmadı. New York Terörle Savaş

Ekipleri'nin bu gibi acil durumlar için eğitildiğinin farkındayım ama mü-

rettebatın direniş gösterdiğinden emin olmadan önce onlara haber ver-

mek istemiyorum." Toplantı odasındaki on adamla iki kadının yüzlerine

bakmak için ara verdi. "Eğer bilmiyorsanız, propanın havadaki maksi-

mum alev ısısı üç bin altı yüz Fahrenheit."0

New York Limanı'na ait yangın söndürme gemisinin odada bulunan

iki kaptanından biri elini kaldırdı. "Amiral tankerin yükü yanarsa, iki yüz

milyon litrelik propan sonucunda oluşan buhar patlamasının, çapı yakla-

şık üç buçuk kilometre olan bir ateş topu oluşturacağım eklemeliyim."

Dover kısaca, "Bu, tankeri şehrin yakınında bir yerlere gelmeden

durdurmamız için hepsinden iyi bir sebep," dedi. "Başka soru var mı?"

Cevap gelmedi. "O zaman operasyonu başlatalım. Zamanımız azalıyor."

Dover brifingden ayrıldı, doğruca rıhtıma gitti ve iskele tahtasının

üzerinden geçerek Sahil Güvenlik kotrası William Shea 'ya bindi. Üzerine,

<"> 1°C = 32 Fahrenheit

468

Clive Cussler

kötü bir şeyin olacağı hissi çöktü. Mongol Invader eğer borda edilmevi

reddederse ve Donanma'nın avcı uçakları, amacına ulaşamadan onu

dibe

göndermeyi

başaramazsa,

Manhattan'ı

boşaltmaya

zamanlan

olmayacak-

tı. Ne yazık ki, günün bu saatinde sokaklar ve binalar ofis çalışanlarıyla

dolu olurdu. LNG tankerinin patlamasına izin verirlerse, hayat kaybı ve

zarar çok büyük olacaktı.

Aklından geçen bir diğer şey, Sandecker'in kısaca Dirk Pitt ve Al Gi-

ordino'nun durdurma operasyonuna katılacaklarından bahsetmiş olma-

sıydı. Ama Dover etrafta onları göremiyordu. Brifingi neden kaçırdıkları-

nı merak etti, katılsalardı bile fark eden bir şey olmazdı. Dover operasyo-

na büyük fayda sağlayacaklarından kuşkuluydu.

William Shea ve kardeş kotrası Timothy Firme, alarga edip, Mongol

Invader ve öldürücü yükünün karşısına çıkmak için yola çıkarken güneş,

bulutların arasından çıkmaya çalışıyordu.

Valhaüa'nm Yükselişi

469

49

Giordino, sualtı teknesinden çok lüks bir yata benzeyen zarif hatlı

gemiye bakarken, "Daha önce gördüğüm hiçbir denizaltıya benzemiyor,"

dedi.

Pitt Brooklyn'in güneyindeki Sheepshead Koyu'ndaki rıhtımda dur-

muş, dış görünüşü zarif bir sürat teknesine benzeyen yirmi beş metrelik

tekneye hayranlıkla bakıyordu. Giordino haklıydı: Su hattının üzerinde

diğer pahalı yatlar gibi görünüyordu. Tek farkı, suyun altında görünebi-

lenlerdi. Teknesinin ön yanlarında, Golden Marlin'm tekne kısmına yer-

leştirilmiş olanlara benzeyen, ama onlardan daha küçük lombozlar vardı.

On bir yolcu ve mürettebatı konforlu bir şekilde ağırlayabilen Coral

Wanderer, Massachusetts Meridian Tersanesi'nin inşa ettiği Ocean Diver

serisinin en büyük modeliydi. Taşırdığı su miktarı dört yüz ton olan tek-

ne, üç yüz altmış metre derinlikte iki yüz deniz mili gidebilecek şekilde

tasarlanmıştı.

Kaptan Jimmy Flett güverteden rıhtıma indi ve elini uzatarak Pitt'e

yaklaştı. Kısa boylu ve tıknazcaydı, uzun yıllardır İskoç viskisi içmekten

yüzü kızarmıştı, ama mavi gözleri her nasılsa parlaklığını korumuştu.

Kollan ve elleri, sıcak ve güneşli denizlerde birçok yolculuk yapmış birin-

den beklenilebileceği kadar bronz değildi. Flett hayatının çoğunu Kuzey

470

Clive Cussler

Denizi'ndeki gemilerde geçirmişti ve fırtınaya yakalanmadan eve dönen

bir balıkçının sert ve dayanıklı görünüşüne sahipti. Payına düşenden

fazla

fırtınaya yakalanmıştı ve hepsinden kurtulmuştu.

Pitt'in elini kuvvetlice sıktı. "Dirk güvertede birlikte viski içmeyeli ne

kadar oldu?"

"En son 1988'd&Arvor lirde birlikteydik."

Flett şaşılacak kadar yumuşak bir sesle, "Bonhomme Richard'ı arı-

yorduk. Hatırladığım kadarıyla, onu bulamamıştık."

"Hayır, ama tesadüfen fırtınaya yakalanmış bir Rus casus gemisi bul-

muştuk."

"Hatırlıyorum. İngiliz Donanması, onu aramaktan vazgeçmememizi

emretmişti. Biz onlara yeri bildirdikten saatler sonra gemiye dalış yaptık-

larını hep düşünmüşümdür."

?

Pitt, Giordino'ya döndü. "Al sana Jimmy Fleet'i tanıştırayım. Geç-

mişten iyi bir arkadaş."

Giordino, "Sizinle tanıştığıma memnun oldum. Dirk sık sık sizden

bahseder," dedi.

"Umarım, iyi şeyler anlatmıyordur." Jimmy kahkaha attı ve Giordi-

no'nun elini neredeyse ezerek, sıktı ve karşılığında Giordino da onun eli-

ni kuvvetle sıktı.

Pitt başıyla sualtı yatını işaret ederek sakince, "Demek artık yumu-

şak biri oldun ve lüks teknelerin kaptanlığını yapıyorsun," dedi.

"Ben yüzeyi tercih eden bir denizciyim. Suyun altındaki hiçbir şey il-

gimi çekmiyor." »

"O zaman neden bu işi yapıyorsun?"

"Maaşı iyi ve işi kolay. Yaşlanıyorum ve eskiden olduğu gibi hava

şartlarıyla boğuşamıyorum."

Pitt, "Kullanmamız için patronlarından izin aldın mı?" diye sordu.

"Çok hevesli değiller. Hâlâ deneme aşamasında ve henüz onaylan-

madı. Bütün denetimlerden geçtikten sonra, onu zengin Avrupalılara ki-

ralamayı düşünen yeni sahiplerinin bulunduğu Monte Carlo'ya götürece-

ğim."

"Bu, son derece kritik bir durum."

Valhalla'mn Yükselişi

47j

Flett, Pitt'in yeşil gözlerine baktı. "Onunla ne yapmak istiyorsunuz?

Telefonda sadece NUMA'nm onu kiralamak istediğini söylemiştin."

"Onu torpidobot olarak kullanmak istiyoruz."

Fleet sanki Pitt'in beyni tek kulağından sızıyormuş gibi ona baktı.

Alçak sesle, "Anlıyorum," diye mırıldandı. "Bir torpidobotu. Ne tür bir

gemiyi batırmak istiyorsunuz?"

"Sıvı Doğalgaz Tankeri."

Şimdi Fleet, Pitt'in beyninin diğer kulağından da aktığını hayal ede-

biliyordu. "Ya, isteğinizi reddedersem?"

"O zaman, beş yüz binden fazla can kaybının sorumluluğunu taşır-

sın."

Fleet aniden durumu kavradı. "Bu tanker... teröristler onu havaya mı

uçurmak istiyor?"

"Tam olarak terörist değiller. Kolay tutuşan gazı ateşlemeden önce

gemiyi Dünya Ticaret Merkezi yakınında karaya oturtmayı planlayan bir

grup suçlu olduklarını söylemek daha doğru olur."

Hiçbir tereddüt, soru ya da itiraz gelmedi. Flett basitçe, "Wande-

rer'da torpil tüpleri olmadığına göre ne yapmayı düşünüyorsunuz?"

"Amerika Konfedere Devletleri'ne ait Hunley denizaltısını hiç duy-

dun mu?"

"Evet."

Giordino rıhtıma park edilmiş bir minibüsü boşaltmaya başlarken,

Pitt kendinden emin bir gülümsemeyle, "Onun tarihinden bir sayfa kopa-

racağız."

Yirmi dakika sonra, üç adam, seren olarak kullanılan uzun bir boru-

yu teknenin pruvasından dokuz metre ileriye çıkıntı yapacak şekilde yer-

leştirdi. Yüksek kabinin altındaki güvertede iki boru daha emniyet altına

alındı. Daha fazla vakit kaybetmeden, tekneye bindiler ve Flett büyük di-

zel türbin motorları ateşledi. Baş tarafta çok meşgul olan Giordino, man-

yetik patlayıcı kutularını yedek iki serenin uçlarına bağladı. Yerleştirilmiş

olan serende, bir fitilin ucuna bağlanmış yüz librelik bir plastik sualtı pat-

layıcısı bulunuyordu.

472

Clive Cussler

Pitt ve Giordino borina ve kıç düğümünü alarga ederken, Fiett ^

mene geçti. Tecrübeli kaptan, bir konsolun önünde duruyordu. Konsolu

üzerindeki manivela kolları, yüzey ve dalış kanatlarını, istikamet dümen-

lerini ve klape hızını kontrol ediyordu.

Coral Wanderer üç çeyrek klapeyle, kısa süre içinde Sheepshead

Körfezi'nden açık denize ve Verrazano Köprüsü'ne doğru ilerledi. Sahil

Güvenlik kotraları ve daha küçük devriye teknelerinden oluşan bir filo

İVandererm pruvasının ilerisinde suya yayılmışlardı. Yukarıdaki iki Sahil

Güvenlik ve iki New York Polis helikopterinin, akbabalar gibi, kirli kah-

verengine boyalı itici görünüşlü büyük geminin üzerinde uçtuklarını göz-

lemlediler.

Flett manivela kollarım iterek, ikiz klapeleri durdurdu ve pruvayı su-

dan yükseltti. Körfezde hızla kuzey kıyı şeridinin yakınından geçti,

Seaga-

te'teki Norton Burnu'ndan döndü ve Wanderer'ı, LNG gemisinin orta kıs-

mına doğru bir açıyla gönderecek kestirme bir rota çizdi.

Pitt, "En yüksek hızı nedir?" diye Flett'e sordu.

"Yüzeyde saatte kırk beş mil. Suyun altında yirmi beş."

"Suya daldığımız zaman, ondan elde edebileceğin her mile ihtiyacı-

mız olacak. Mongol Invader'm en yüksek hızı da saatte yirmi beş mil."

Flett büyük geminin üzerindeki sık, kocaman tanklara bakarken,

"Adı bu mu?" diye sordu. "Mongol InvaderV

Pitt iğneleyici bir şekilde, "Nedense bu isim ona çok uyuyor," dedi.

"Köprünün altından geçmeden önce bordasına yaklaşmalıyız."

"Dar boğaza girdikten sonra Brooklyn ve Staten Adası'nın da yarısı-

nı birlikte götürmeden onu havadan patlatmak çok zor olacak."

"Eğer, Sahil Güvenlik ve New York Polisi başarısız olursa, senin

Hunley planın daha çok işe yarar."

Pitt ön camdan Donanma'yı işaret etti. "Takım yaklaşıyor."

William Shea kotrasında Amiral Dover, LNG tankeri Mongol Inva-

der'la irtibat kurdu. "Amerika Birleşik Devletleri Sahil Güvenliği sesleni-

yor. Lütfen derhal faca edip durun ve borda edilmeye hazırlanın."

Valhalla 'nm Yükselişi 473

Karşı taraftan cevap gelmeyince, kotranın köprüsünde gerilim arttı,

pover tekrar, sonra üçüncü kez seslendi, ama cevap yoktu. Invader hızını

azaltmadan New York Limanı'na doğru ilerlemeye devam ediyordu.

Köprüdeki tüm mürettebat ve kaptan, şimdi amirale bakıyor ve saldırı

emrini bekliyorlardı.

Sonra aniden sakin ve ciddi bir ses, sessiz köprüye yayıldı. "Sahil Gü-

venlik, Mongol Invader'm kaptanı konuşuyor. Bu gemiyi durdurmak gibi

bir niyetim yok. Gemime zarar verecek herhangi bir girişimin korkunç

sonuçlar doğuracağı konusunda sizi uyarıyorum."

Belirsizlik ve şüphe, birdenbire yok olmuştu. Şimdi hiçbir kuşku yok-

tu. Dehşet gerçekti. Dover LNG'nin kaptanını konuşarak meşgul edebi-

lirdi ama zaman ondan yana değildi. Herhangi bir oyalama taktiğinin cid-

di dezavantajları vardı. Helikopterlere, tankların önündeki açık güverte-

ye terörle savaş ekiplerini indirmeleri emrini verdi. Aynı anda, kotralara

silahlı adamlarıyla birlikte bordasına yaklaşmalarını emretti.

Dover dürbünle, boğaz köprüsüne doğru ilerleyen ürkütücü görü-

nüşlü geminin köprüsüne bakarken, çıldırmış kumandanının ne düşündü-

ğünü merak ediyordu. Çıldırmış olmalıydı. Aklı başında hiç kimse, para-

sal çıkarlar için bir şehri ve bir milyon kişiyi yok etmeye teşebbüs etmez-

di. Bunlar, bir amaç ya da bir dine bağlı fanatik teröristler değillerdi.

Dover bir insanın bu kadar acımasız ve ahlaksız olabileceğine inana-

mıyordu. Helikopterler indirme yapmaya hazırlanarak, geminin üzerinde

uçarken, kotralar büyük gemiye yaklaşmak ve yanaşmak için yüz seksen

derecelik bir yay çizerek çalkantısız denizde ilerlerken, Tann'ya şükürler

olsun deniz sakin, diye düşündü.

Üzerinde Sahil Güvenlik yazan, kırmızı-turuncu iki Dolphin heli-

kopteri, LNG tankerinin kıç tarafının arkasında yerini alırken, mavi-siyah

ilk Jayhawk polis helikopteri baş tarafın üzerinde alçaldı. Pilot güvenli bir

indirme yapmasını engelleyebilecek ambar ağızları, vantilatörler veya ça-

pa zincirleri var mı diye güverteyi inceleyerek, baş taraftaki küpeştenin

üzerine doğru alçalıp birkaç saniye üzerinde uçarken, büyük geminin hı-

zına uyum sağlayarak, klapelerin ve pervane kanatlarının hızını arttırdı.

Pruvanın üst ucuyla ilk gaz tankının arasında uzun bir radar-gözetleme

474

Clive Cussler

direği duruyordu. Açık bir indirme için yeterli yeri olduğunu gören püot

memnun olmuştu, ama helikopter pruvanın altı metre üzerinde birden

alev aldı.

Buraya kadar başarabilmişti.

Dürbünle bakan Dover ilk tankerin üzerinden fırlatılan küçük gü-

dümlü merminin helikopteri yardığını ve bir kestane fişeğinin tonbahğj

konservesini patlattığı gibi parçalara ayırdığını görünce şok oldu. Heli-

kopter polisin terörle savaş ekibiyle birlikte suya düşmeden önce kısa bir

an için havada asılı kalırken, parçalanmış yakıt depolarından çıkan alev-

ler her tarafını sardı. Saniyeler içinde battıktan sonra suyun üzerinde sa-

dece aydınlanmaya başlayan gökyüzüne doğru yükselen spiral bir

duman

ve birkaç parçası kaldı.

»

Valhalla'nın Yükselişi

475

50

Mongol Invader zavallı polis helikopterinin yüzen enkaz kalıntıları

arasında zorbaca yoluna devam ederken, Kanai umursamazlıkla izledi.

On saniyeden kısa bir süre içinde on iki adamın yeryüzünden silinmesi

konusunda hiçbir suçluluk duygusu hissetmiyordu. Ona göre, helikopte-

rin saldırısı sadece can sıkıcı bir olaydı.

Sahil Güvenlik kotralarından oluşan küçük filo ve gemisinin etrafını

saran yangın söndürme gemileri de Kanai'nin moralini bozmuyordu.

Yangına

sebep

olacak

silahlarla

ona

saldırmaya

cesaret

edemeyeceklerini

-eğer filo kumandanı deli ya da inanılmayacak kadar aptal değilse- bildiği

için kendini güvende hissediyordu. Eğer serseri bir atım, tanklardan biri-

ni delip tutuşmasına neden olursa, bir mil içindeki bütün gemiler ve

uçaklar, yukarıdaki köprüden geçen arabalar ve içindeki yolcularla birlik-

te yok olurdu.

Kanai başını kaldırıp dünyanın en uzun köprülerinden biri olan bü-

yük köprünün araba yoluna baktı. Gemi, yukarıdaki trafiğin gürültüsünü

duyabileceği yere neredeyse yaklaşmıştı. Artan bir memnuniyetle, roket

ateşiyle karşı karşıya olduklarını ve bunun karşısında savunmasız olduk-

larını anlayan helikopter pilotlarının geri çekildiklerini gördü. Kanai dik-

katini, yapı ve tekne kısımları beyaz olan, geniş açılı turuncu şeritleri ve

476

Clive Cussler

arkalarındaki dar mavi bantların üzerinde CG rütbe işaretleri bulunan iv

Sahil Güvenlik kotrasına çevirdi. İki kotra, LNG tankerinin büyük tekne

kısmının her iki yanından ona yaklaşıyordu. Niyetleri açıktı, ama toplan

Invader'a büyük bir zarar veremeyecek kadar yetersiz görünüyordu.

Keyifle, sıranın onda olduğunu düşündü. Ama, Viper ekiplerine kot-

ralara güdümlü mermi fırlatmaları emrini veremeden, her iki kotra aynı

anda pruvalarına yerleştirilmiş yirmi beş milimetrelik Bushmaster topla-

rıyla ateş açtılar. İkiz namlulu toplar, bu iş için yetersiz görünüyordu, bu

dev gibi gemiye zarar veremeyecek kadar küçüktüler.

Sol taraftaki kotra, makine dairesini koruyan kalın çelik plakaları

delmek için teknenin kıç tarafının altını tahrip ederken, sancak tarafında-

ki kotra, zırh delen mermilerini köprü ve dümen odasının çelik bölmesi-

ne yoğunlaştırdı. Her iki topu kullanan adamlar, öldürücü propanla dolu

dev tankerlerin yakınında duran herhangi birine nişan almamaya dikkat

ediyorlardı.

Yirmi beş milimetrelik mermiler, camlan indirip kontrol konsolunu

parçalayarak köprüyü harap ederken, Kanai kendini güverteye attı.

Düme-

nin başındaki Viper amnda öldü. Diğeri, beklenmedik saldırıdan öldürücü

bir yara alarak, yere düştü. Mermi kovanı fırtınasını hiçe sayan Kanai

uza-

nıp köprü tezgâhının üzerindeki telsizi kaptı ve, "Karadan-karaya

güdümlü

mermileri fırlatın, şimdi!" diye bağırdı.

Güvertenin üzerine yattı ve parçalanmış camlara baktı. Invader'm

köprünün altından geçmesine bir milden kısa bir yolu kalmıştı. Kanai ay-

nı zamanda pruvanın hafifçe sancak tarafına doğru çevrildiğini fark etti.

İsabet eden mermiler yüzünden kılavuz konsolunda sivri uçlu delikler

açılmıştı ve bilgisayar donanımlı kumanda aletleri, dümene bir rota emri

gönderebilecek durumda değildi.

Makine dairesine seslendi. "Hasar durumunu bildirin."

Eskiden, gizli operasyonlarda kullanılan Donanma gemilerinde çarkçı-

başı olan Viper, yavaş ve ölçülü bir sesle cevap verdi. "Ateş, sol taraftaki

je-

neratöre hasar verdi, ama motorlar sağlam. Bir adamım öldü, biri de ağır

yaralandı. Mermi kovanları, dolu fırtınası gibi bölmeyi deliyor, ama

makine

Valhalla'nm Yükselişi

477

aksamına çarpana kadar hızlarını kaybediyorlar, bu da hasarı

minimumda

tutuyor."

Kanai tankerin palasartadan bir şamandıraya doğru yön değiştirme-

ye başladığını gördü. "Köprü kumanda cihazları isabet aldı. Gemiyi ora-

dan idare et. İskele tarafına üç-beş-beş rotasına dümen kır, yoksa köprü

ayağına çarpacağız. Yeni bir emir verene kadar öyle kal."

Emekleyerek köprü kanadına gitti, aşağı baktı ve bir Viper'ın sancak

küpeştesinden doğrudan Timothy Firme'm pruvasına ateş ettiğini gördü.

Güdümlü mermilerin ilki, ince güverteden ve tekne kısmından geçerek,

suda patladı. Diğeri küpeştede patladı ve çelik parçalarını güverteye fır-

latarak, yirmi beş milimetrelik Bushmaster'ı idare eden adamları biçti.

Topun parçalan, yanan yapraklar gibi gökyüzünde uçtular.

Sonra, başka bir güdümlü mermi William Shea'nm bacasını deler-

ken, Mongol Invader'm karşı bordasındaki hava parçalandı. Mermi, dev

bir çekiç gibi vurdu ve gemiyi on derece yan yatırıp havaya enkaz

parçala-

rı ve yoğun siyah bir duman bulutu gönderdi. Ama pruvasındaki yirmi

beş milimetrelik Bushmaster, Mongol Invader'm makine dairesini çevre-

leyen tekne kısmına hâlâ mermi yağdırmaya devam ediyordu.

İkinci bir güdümlü mermi, Timothy Firme'a çarptı. Tekne kısmı titre-

di ve kıç tarafından alevler fışkırdı. Bir saniye sonra, başka bir mermi

köprü altındaki yapı kısmını yarıp, geçti. Patlamayla, çelik parçaları ge-

minin ön tarafına yayıldı. Sahil Güvenlik kotraları, Donanma gemileri gi-

bi ağır zırhlı değildiler, bu yüzden hasar ciddiydi. Subayların yarısı köprü

üzerinde yerdeydi. İki yeri yanan, duman çıkaran, kötü hasar almış ve

ümitsizce sürüklenen kotra, yol alma kabiliyetini kaybetti ve LNG tanke-

rinden geri kalmaya başladı. Her iki Sahil Güvenlik kotrası, gökyüzüne

duman ve alev gönderen daha acımasız patlamalarla sarsıldı.

Kanai, taktiksel avantaj elde etmişti.

Savaşın onun lehine dönmesinden memnundu. Geminin kıç tarafına

göz attı, hırpalanmış ve neredeyse tayfalan tarafından terk edilmiş harap

gemilere dönüşmüş her iki Sahil Güvenlik kotrasınm çaresizce sürüklen-

diğini gördü. Artık yüzey gemilerinden yana bir sorun kalmamıştı.

478

Clive Cussler

Polis helikopterlerini sindirdiği halde, henüz tam olarak kurtulmadı-

ğının farkındaydı. Mongol Invader, Verrezano Köprüsü'ne yaklaşıyor ola-

bilirdi, ama durdurma operasyonu kumandanının, gemi köprünün altın-

daki ve ötesindeki emniyet alanına ulaşmadan önce askeri avcı

uçaklarım

çağıracağından emindi.

Dover vücudunda yara var mı diye kontrol etti. Sol omzundaki ve

başının yanındaki şarapnel kesiklerinden kan akıyordu. Kulağına dokun-

du ve küçük bir et parçasının sallandığını hissetti. Acıdan çok moral bo-

zulduğuyla parçayı çekti ve bir cerrahın daha sonra onu yerine dikeceğin-

den emin bir şekilde cebine tıkıştırdı. Kendine yol açarak, paramparça

olmuş dümen odasına doğru ilerledi. Güverteye ölü ve yaralı adamlar ya-

yılmıştı. Dalgınca, böyle bir sonu hak etmeyen genç adamlardı, diye dü-

şündü. Bu, Amerika Birleşik Devletleri'nin yabancı bir düşmanıyla yapı-

lan bir savaş değildi. İç ekonomiyle ilgili bir savaştı. Katliam ona hiçbir

şekilde mantıklı gelmiyordu.

Kotralar, en azından dört portatif omuzdan ateşlenen güdümlü mer-

mi tertibatından çıkan yoğun ateş karşısında hasar almıştı. Hızın

azaldığı-

nı ve geminin yavaşladığını hissedebiliyordu. Su hattının altındaki hasar

büyüktü ve gemi batmaya başlıyordu.

Amiral Dover Mongol Invader'm diğer yanındaki Timothy Firme'm

hasarını tayin edemiyordu, ama en kötüsünü düşünerek, Firme'm hâlâ

dayanan tek subayına kotrayı en yakın kıyıya doğru çevirmesi ve karaya

oturtması emrini verdi. Sahil Güvenlik'in, kâbus gemiyle olan mücadelesi

sona ermişti.

Dover ümitsizce son bir şans, diye düşündü. Telsizi kaparak, toplu

bir şekilde denizden birkaç mil açıkta uçan üç Ulusal Hava Güvenlik

F-16C savaş uçağına olay yerine gelmeleri emrini verdi. LNG tankerin-

den gelen bir mermi köprünün önünden hızla geçip zararsız bir şekilde

suyun içinde yüz metre ötede patlarken, içgüdüsel olarak başını eğdi.

Sonra çömeldi ve gözlerini gökyüzüne kaldırarak, küpeştenin üzerinden

baktı.

\

Valhalla'nın Yükselişi

479

Telsizin frekansını değiştirdi, yavaş yavaş ve açıkça emir verdi. "Mavi

Filo, Mavi Filo, burası Kırmızı Filo. Eğer beni duyuyor ve anhyorsan,

LNG tankerine saldır. Tekrar ediyorum, gemiye saldır. Ama Tanrı aşkı-

na, propan dolu tanklara ateş etme."

Filo lideri, "Anlaşıldı, Kırmızı Filo," diye karşılık verdi. "Ateşi, kıç ta-

raftaki yapıya yoğunlaştıracağız."

Dover, "Bacanın altındaki makine dairesini deneyin," diye emretti.

"Onu durdurmak için ne gerekiyorsa yapın, ama gazı patlatmadan durdu-

run."

"Anlaşıldı, Kırmızı Filo. Saldırıya şimdi başlıyoruz."

Mavi Filo lideri, aralarında beş yüz metre mesafe olan iki kolunu

olay yerine gönderirken, saldırının sonuçlarını gözlemlemek ve kılavuz

uçaklar hedefi kaçırırsa görevi tamamlamak için havada tur attı. Pilotları-

nın tanklardan mümkün olduğu kadar uzağa ateş etmeye dikkat ederken,

taç tarafın çok uzağına ateş etmelerinden ve hedefi tamamen kaçırmala-

rından korkuyordu. Korkularını yanlış noktaya yönlendirmişti.

İlk pilot, uçağı yan yatırarak döndü ve neredeyse dikey bir dalışa

geçti. Savaş uçağım dikey bir şekilde, Invader'm bacasının altındaki

maki-

ne dairesine doğrulttu ve füze kontrol sistemlerini, yanan Sahil Güvenlik

kotralarından çıkan dumanların gizlemeye başladığı hedefine kilitledi.

Ama ateş düğmesine basamadan, LNG tankerinden ateşlenen bir kara-

dan-havaya güdümlü mermi, F-16 uçağını tahrip ederek onu havai fişek

gibi patlayan dev bir ateşe dönüştürdü. Bir an havada asılı kaldı, artık za-

rif hatlı bir savaş uçağı değil, paramparça olmuş ve binlerce parçası alev

alev yanarak, suya düşen bir hurdaydı.

Filo lideri ikinci uçağa, "Geri dön!" diye bağırdı.

Pilot, "Çok geç," diye araya girdi. "Kilitlendim..."

Başka bir şey söyleyemedi. Kaçmak için herhangi bir harekette bu-

lunmaya ve yaklaşmak için yaptığı dalıştan geri çekilmeye ya da tepki

ver-

meye zamanı yoktu. İkinci güdümlü mermi fırlatıldı ve patlayan uçağı,

kayıtsız denizin birinci F-16'nın sulak mezarından ancak yüz metre uzak-

lıkta bekleyen kollarına atılmadan önce kısa bir an ateş topunun içinde

havada asılı kaldı.

480

Clive Cussler

Tanık olduğu manzaraya inanamayan filo lideri donup kaldı. Her

ikisi de aile geçindiren en yakın arkadaşları, acil durum çağrısına cevap

veren Milli Güvenlik pilotları, saniyeler içinde peş peşe yanıp kül olmuş-

tu ve aşağı New York Limanı'nm dibinde enkaz haline gelmiş uçaklarının

içinde yatıyorlardı. Yaşadığı şok yüzünden yeni bir saldırı başlatamaya-

cak kadar uyuşmuştu. Uçağını, ölüm ve yıkımdan uzaklaştırdı ve Long Is-

land'daki Milli Güvenlik alanına geri döndü.

Dover şok olmuş bir halde iki uçağın yok oluşunu izledi. Bunun ne

anlama geldiğini hemen anladı. Kotralardaki, kurtarma botlarındaki ve

helikopterlerdeki bütün insanlar anladı. Pilotların ölümü korkunçtu, ama

LNG tankerini yukarı limana girmeden durdurmayı başaramamaları, fe-

laket anlamına geliyordu.

Sahil Güvenlik'in on metrelik küçük kurtarma botlarından biri, ani-

den tam sürat Mongol Invader'm kıç tarafına doğru fırlarken, Dover deh-

şet içinde doğruldu. Teknenin kaptanı dümeni kavrayıp düz ve yolundan

sapmayan bir rotayla büyük gemiye doğru ilerlerken, can yeleklerinin üst

kısımlarını sıkıca kavrayan mürettebat yanlardan denize düştü.

Dover hayretle, "İntihar," diye düşündü. "Kesinlikle intihar, ama

Tanrı onu korusun."

Hafif silahlar, Invader'dan ateş açtı. Kurşunlar, kurtarma botunun

etrafını eşekarısı sürüsü gibi kapladı ve dümenin başındaki genç adamı

teğet geçti. Cam elyaftan ince teknenin etrafındaki suyun her santimetre-

sine kurşun düşüyordu. Dümen başındaki adam, bir eliyle dümeni tutar-

ken, diğer eliyle gözlerine sıçrayan sukrı siliyordu. Kırmızı, beyaz ve ma-

vi renkli küçük bayrak, hafif sabah rüzgârında gergin bir şekilde dalgala-

nıyordu.

Savaş uçaklarının düştüğünü gören insanlar, köprüde arabalarını

durdurmuştu ve kalabalıklar halinde korkuluklara yığılmış, aşağıdaki dra-

matik olayı izliyorlardı. Geriye kalan helikopterlerdeki adamların gözleri

de kurtarma botunun üzerindeydi, bütün kadınlar ve erkekler, teknenin

kumandanının çarpışmadan önce denize atlamasını diliyordu.

Dover kendi kendine, "Çok şerefli bir meydan okuyuş," diye mırıl-

dandı. Duyulmayacağını bile bile, "Çok yaklaştın!" diye bağırdı. "Atla!"

Valhalla'nın Yükselişi

4$j

Ama bu olmadı. Kaptan, pilot kabininden atlamak üzereyken, bir di-

zi kurşun göğsüne isabet etti ve sırtüstü çalışma güvertesine düştü. Mo-

torları kreşendo yaparak hızla çalışan, pervaneleri suyu çalkalayarak kö-

pükler çıkaran tekne, LNG tankerinin büyük iskele dümenine çarparken,

binlerce insan büyülenmiş bir şekilde izledi.

Ateşli bir patlama olmadı, duman ya da alevler çıkmadı. Küçük tek-

ne, kocaman çelik dümene çarpınca basitçe parçalandı. Çarpışmanın

göz-

le görülen tek delili, küçük bir toz bulutu ve suyu püskürten enkaz parça-

larıydı. Büyük tehditkâr gemi, sivrisinek tarafından saldırıya uğramış bir

fil gibi ısırığı hissetmeden, yoluna devam etti.

Dover sağ ayak bileğindeki şarapnel yarası yüzünden ayakkabısın-

dan fışkıran kanın farkına varmayarak, ayağa kalktı. Rahatsız edilmeden

ilerleyen büyük tankeri izledi. Pruvası neredeyse köprünün altına girmek

üzereydi.

Gurursuz bir korku ve öfkeyle, "Tanrım, lütfen onu elimizden kaçır-

mamıza izin verme," diye söylendi. "Köprünün altından geçerse, Tanrı

hepimizin yardımcısı olsun."

Sözler henüz ağzından çıkmıştı ki, Mongol Invader'm kıç tarafının al-

tında suyun içinde bir patlama oldu. Dover, dev geminin pruvası yavaşça

ve karşı konulmaz bir şekilde köprüden sol tarafına doğru geniş açıyla

dönmeye başladığında, gözlerine inanamayarak izledi. Önce yavaş

yavaş,

sonra gittikçe daha hızlı bir şekilde.

F:31

482

Clive Cussler

51

Dümen başındaki Jimmy Flett, Mongol Invader'z. yaklaşırken, "Şu

büyük Sıvı Doğalgaz Tankeri, kaplıcada yan yana sırtüstü uzanmış sekiz

hamile kadına benziyor," dedi.

Aralarından hızla geçen küçük teknelerin oluşturduğu dalgalarla et-

rafa dağılmış, yüzen enkaz parçalarına bakan Giordino, "Bir helikopter,

iki kotra ve iki F-16 yirmi dakika içinde parçalara ayrıldı," dedi. "Çirkin

olmasının yanı sıra öldürücü de."

Pitt otuza otuzluk dürbünle, Manhattan ve kâbus yıkımla olan ran-

devusuna doğru inatla ilerleyen büyük gemiye bakarken, "Onu artık dur-

duramayacaklar," dedi. »

Flett, "Köprüden yaklaşık bin metre uzakta," diye tahminde bulun-

du. "Araya girmek, suya dalmak, pervanelerine ve dümenlerine saldırmak

için tam sırası."

Giordino'nun bakış açısına göre bu pek başarılı olmazdı. "Sadece bir

şansımız olacak. Kaçırırsak, tekrar etrafını çevirip saldıramayabiliriz. Çok

hızlı. Yüzeye çıkıp, önüne geçip, ikinci bir deneme için tekrar dalana ka-

dar köprüyü çoktan geçmiş olur."

Pitt ona baktı ve sırıttı. "Öyleyse, onu ilk seferde haklamalıyız, değil

mi?"

Valhalla 'nın Yükselişi 483

Coral Wanderer, birinci ligdeki bir atıcının fırlattığı düz, yassı bir taş

gibi dalgaların üzerinden atlayarak geçti. Pitt, dürbününü yanan Sahil

Güvenlik kotralarına çevirdi. William Shea, Brooklyn kıyısına doğru ya-

vaş yavaş ilerliyordu, Timothy Firme yan yatmıştı ve kıç tarafı suya

gömül-

müştü. Daha küçük Sahil Güvenlik kurtarma tekneleri hasar kontrolü

yapmak için etrafında toplanmıştı. New York yangın söndürme gemileri

de bordasına yaklaşmış, geminin yanan kısımlarına silistre ve hortum

ağızlarından su fışkırtıyorlardı. Boz ayı bir kez daha tazıları yendi, diye

düşündü. Daha önce yetişip yıkımı önleyemedikleri için derin bir üzüntü

duydu.

İyimser sözlerle Giordino'yla konuşurken kendinden çok emin görü-

nüyordu, ama gerçekte içinde başarısızlığın ürperten korkusunu hissedi-

yordu. Kendisinin, Giordino'nun ve Flett'in hayatları pahasına, Mongol

Invader'ı engellemeye ve yukarı limana girmesini önlemeye kararlıydı.

Geri dönmek için çok geçti: dönüşü olmayan noktayı geçmişlerdi.

Bütün korkular ve şüpheler çok geride kalmıştı. Omo Kanai'nin gemide

olduğundan emindi. Paylaşacak bir kozu vardı ve artan bir intikam duy-

gusu hissediyordu.

Invader'va parçalanmış ve kurşunlar yüzünden delik deşik olmuş dü-

men odasını inceledi, fakat içeride hareket eden hiçbir canlı göremedi.

Bacanın altındaki tekne kısmının bir süzgeçten daha fazla deliği vardı,

ama delikler küçüktü ve hasar önemsiz görünüyordu.

Coral Wanderer'm aradaki farkı kapatması neredeyse bir ömür sür-

dü. LDG tankerinin sancak pruvasından iki yüz metre uzakta, Flett kla-

pelerle akışı kıstı ve safra sarnıcı pompalarını açtı. Lüks denizaltı, Pitt'in

düşündüğünden daha hızlı bir şekilde ve sanki dev bir el tarafından idare

ediliyormuş gibi sorun çıkarmadan suya daldı. Flett daldıktan sonra Co-

ral Wanderer'ı tasarımcılarının tayin ettikleri hızın üzerine zorlayarak, ye-

niden hızlandırdı. Şu andan itibaren hiçbir hataya yer yoktu.

Pitt ana kabine inip pruvadaki büyük lomboza doğru ilerlerken, Gi-

ordino, Flett'le birlikte köprüde kaldı. Pitt süet bir kanepenin üzerine ra-

hatça oturdu ve kanepenin koluna yerleştirilmiş telefonu eline aldı.

"Bağlantımız var mı?" diye sordu.

484

Clive Cussler

Giordino, "Seni hoparlörden duyuyoruz," diye cevap verdi.

Flett rakamları okudu. "Yüz elli metreye yaklaşıyoruz."

Pitt, "Görüş uzaklığı on iki metreden az," diye bilgi verdi. "Gözünüz

radarda olsun."

Giordino, "Bilgisayardan geminin hareketini görüyoruz," dedi. "Tek-

nenin hangi tarafına yaklaştığımızı sana bildireceğim."

Flett yaklaşan uzaklığı okuyana kadar işkence gibi gelen üç dakika

geçti. "Yüz metre," diye Pitt'e bildirdi. "Gölgesi yüzeyde belirmeye başlı-

yor."

Pitt Mongol Invader'm motorlarının sesini duyabiliyor ve karinasının

altındaki suyun hareketini hissedebiliyordu. Yeşil karanlığın içine baktı

ve tekne kısmı boyunca ilerleyen beyaz köpüğü güçbela gördü. Sonra,

ka-

ranlığın içinden dokuz metre ilerideki ve üç metre yukarıdaki plakaları

göründü.

Pitt, "Onu yakaladık," diye bağırdı.

Flett hemen ikiz pervaneleri tersine döndürdü ve Invader'a çarpma-

dan önce Wanderer'ı durdurdu.

"Jimmy bizi üç metre daha indir."

Flett, "Anlaşıldı, üç metre," diye bildirdi ve Coral Wanderer\ Mongol

Invader'm sancak tarafımn altına doğru ilerletti.

Pruva gözlem kabininde oturan Pitt'e göre, kendi aklı olmayan koca-

man bir mekanik canavarın büyük tekne kısmının kuzeyden esen sıcak

ve

kuru bir rüzgâr gibi denizaltının üzerinden geçmesi ürkütücü bir görün-

tüydü. Pervanelerin vuruş sesleri uzak bir nabız sesi gibi duyuluyordu,

ama sonra bir harman dövme makinesinin sesine ulaştı. Tekne kısmının

altında çıkıntı yapmış büyük bir şey dikkatini çekti. Sonra, görüntüden

kayboldu.

Pitt Flett'in gözlerinin bir uzantısıydı. Büyük bronz pervaneler gö-

rünmeye başladığında, anlık kararı verebilecek tek kişi oydu. Muazzam

geminin sudaki hareketi görüşünü bulanıklaştırıyordu. İlerledi ve halı

kaplı güverteye yattı, yüzü lombozdan ancak iki santim uzaktaydı, gözle-

rini kısarak köpüklerin ve yeşil örtünün arasından Wanderer'm pruvasın-

Valhalla'mn Yükselişi

485

dan dışarı çıkan serenin ucundaki manyetik patlayıcıyı görmeye çalıştı,

ama çırpıntılı su yüzünden görünmüyordu.

"Hazır mısın Jimmy?"

Sesi bir taş kadar sert çıkan Flett, "Bekliyorum," diye cevap verdi.

"Benim görüş alanıma girdikten üç saniye sonra sancak pervanesini

göreceksin."

Gergin bekleyiş sürerken, başka hiçbir şey söylenmedi. Telefonu du-

daklarından sadece iki santim uzakta tutarken, Pitt'in parmak boğumları

fildişi rengine dönüşmüş, sinirleri ve vücudu banco telleri gibi gerilmişti.

Sonra, yeşil perde beyaz kabarcıklarla aralandı. Pitt, "Şimdi!" diye haykır-

dı.

Flett yıldırım hızıyla tepki verdi ve teknenin ön tarafından gelen bir

sarsıntı hissedene kadar klapeleri ileri itti, sonra doğru zamanlama yap-

mış olmayı ümit ederek, tersine çevirdi.

Manyetik patlayıcı, Flett son sürat geri gitmeden saniyeler önce tek-

nenin çelik plakalarına çarpıp yapışırken Pitt sadece çaresizce izleyebili-

yordu. Kocaman pervane kontrolden çıkmış bir değirmen gibi körfezin

suyunu köpükler çıkararak dövmeye başladı.

Kumanda köprüsünde, Giordino'yla Flett, kendilerinden geçmiş bir

ifadeyle, üzerlerine doğru gelen pervane kanatlarını izlediler. Kısa bir an

için zamanında uzaklaşamayacaklannı ve pervane kanatlarının lüks tek-

neyle birlikte vücutlarını da paramparça edeceğini düşündüler. Ama son

saniyelerde, Coral JVanderer'm dizel motorları gümbürdedi ve kendi per-

vaneleri suyu şiddetle parçaladı. Coral JVanderer geriye fırlarken, pruva-

daki lombozun en fazla altmış altı santimetre uzağında dönen LNG tan-

kerinin on beş metre çapındaki pervaneleri, denizaltı yatını hortuma gir-

miş bir ağaç gibi salladı.

Güverteye uzanmış ve destek almak için tek eliyle döner merdivenin

tırabzanım kavramış Pitt'in lombozdan tek görebildiği, dönen pervanele-

rin kulak patlatan gümbürtüleri eşliğinde kızgın suda oluşan girdaptı.

Otuz saniye sonra yat dengelendi, su sakinleşti ve Mongol Invader'm dü-

men suyu görünmeye ve pervanelerin gürültüsü uzaklaşmaya başladı.

Ayağa kalkan Pitt, "Al, şimdi tam sırası," dedi.

486

Clive Cussler

"Yeteri kadar uzakta olduğumuzu düşünüyor musun?"

"Eğer bu gemi üç yüz metredeki su basıncına dayanacak şekilde ya-

pıldıysa, yüz metre uzaklıktaki bir patlamayı da kaldırabilir."

Giordino küçük siyah uzaktan kumandayı iki eliyle tuttu ve küçük

manivela koluna bastı. Suyun akustiği ile kuvvetlenen bir gümbürtü sesi

duyuldu. Bunu, Coral Wanderer'a altı metrelik bir ölü dalganın kuvvetiyle

çarpan bir basınç dalgası izledi. Sonra geçip gitti ve su tekrar sakinleşti.

Pitt başını uzatarak merdivenin başına baktı. "Yukarı çık Jimmy, ba-

şarabilmiş miyiz bir bakalım." Giordino'ya baktı. "Yüzeye çıkınca, bir ta-

ne daha patlayıcı yerleştirelim."

Sessiz sualtı patlamasının arkasındaki kaynağı anlayamayan Amiral

Dover, Mongol Invader'm. boğazdan geldiği yöne doğru geniş bir dönüş

yaptığını görünce geçici rahatlama hissetti. Bundan bir denizaltı yatında

bulunan Pitt ve Giordino'nun sorumlu olduğunu bilemezdi. William

Shea'de yaralı olmayanlar, tuhaf tekne suya dalıp Mongol Invader'm san-

cak pervanesinin tam önüne manyetik bir patlayıcıyı vurarak yerleştirme-

den önce onu fark edemeyecek kadar meşguldüler. Patlama, pervane

şaf-

tını ikiye ayırarak altındaki tekne kısmında iki buçuk metrelik bir delik

açarken, Sahil Güvenlik muhafızının kahramanca intiharıyla daha önce-

den hasar almış dümen, sola doğru kırk beş derecelik bir açıyla kilitlen-

mişti.

Makine bölmesindeki büyük türbjn motor aniden RPM'lerini üç ka-

tına çıkarıp, çarkçıbaşı onu kapatamadan kontrolden çıkarak hızlanırken,

ikiye ayrılan şaftının dış parçası sayesinde güçbela dayanan pervane

aşağı

doğru indi.

Geminin pruvası, hâlâ tam sürat dönen sol taraftaki pervane ve teh-

likeli bir şekilde hasar almış sancak pervanesiyle, en sonunda onu açık

denize geri gönderecek ya da daire çizip durmasına neden olacak tersine

dönen bir rotayla yavaşça Staten Adası'na doğru ilerliyordu.

Dover facianın en kötü tarafı engellendi, diye düşündü. Ama hâlâ

büyük can kaybına ve milyarlık hasara sebep olabileceğini bilen LNG

Valhalla'nın Yükselişi

487

tankerinin çılgın kumandanı planlarım uygulayacak ve onu havaya uçura-

cak mıydı?

Dover savaşı kaybettikten sonra kendini büyük felakete hazırlamıştı,

ama şimdi bir mucize olmuştu ve katliamın önlenebilmesi için dua edi-

yordu.

Amiral Dover büyük geminin aniden rotasını ters çevirdiğini görün-

ce şaşırırken, Omo Kanai'nin şaşkınlıktan tam anlamıyla şok olduğu söy-

lenilebilirdi. Mongol Invadefva. kıç tarafındaki derinden gelen patlamayı

duyup hissettiyse de, yirmi mil içindeki hiçbir uçağın ya da teknenin ona

saldırmaya cesaret edemeyeceğini bildiği için endişelenmemişti. Sonra,

gemi programda olmayan dönüşüne başladığında, makine dairesine ba-

ğırdı.

"Rotayı düzeltin! Döndüğümüzü görmüyor musunuz?"

Ses tonundan endişeli olduğu belli olan çarkçıbaşı, "Bir tür patlama

sırasında sancak pervanesini kaybettik," diye cevap verdi. "Sol motoru

ka-

patamadan, pervanesi gemiyi döndürdü."

Kanai, "Dümenlerle dengele," diye emretti.

"İmkânsız. Kontrol edilemeyen dönüşe ek olarak, daha önceden bir

şey, belki enkaz parçası sol dümene çarpmış ve kilitlemiş."

Soğukkanlılığını kaybetmeye başlayan Kanai, "Ne söylemeye çalışı-

yorsun?" diye sordu.

Sakin ve cansızca cevap verdi. "Ya dönüp durmaya devam ederiz ya

da tamamen durup sürükleniriz. Gerçek şu ki, hiçbir yere gitmiyoruz."

Kanai yenilgiyi kabullenmeyi reddetse de, yolun sonuna gelmişlerdi.

"Vazgeçemeyecek kadar yaklaştık. Köprünün altından geçtikten sonra

kimse bizi durduramaz."

"Ben de sana, sola doğru kırk beş derecelik açıyla kilitlenmiş bir san-

cak dümeni, kırık bir şaftla işe yaramayan bir sancak pervanesiyle, bu

gazdan ne kadar çabuk kurtulursak o kadar iyi diyorum."

Kanai, çarkçıbaşıyla daha fazla tartışmanın faydasız olduğunu anladı.

Büyük köprüye doğru yukarı baktı. Şimdi geride kalmaya başlayan, trafiği

geçici olarak durmuş yola neredeyse doğrudan bakabilecekti. Mongol

Inva-

488

Clive Cussler

der, gizemli bir patlamayla yolundan saptırılmadan önce başarıyla

arasında

çok az kalmıştı. Bu kadar yaklaşmış ve rakiplerine meydan okumuştu;

so-

nun başlangıcında zaferin elinden kapıldığına inanamıyordu.

Gözleriyle suyu taradı. Ve o anda, özel bir yata benzeyen bir şeyin

Invader'm peşinden geldiğini gördü. Garip bir görünüşü var, diye düşün-

dü. Kanai tam önüne dönüyordu ki, yat aniden dalgaların altına girdi, o

zaman anladı ve öfkeyle baktı.

Pitt denizaltı yatının kaptanına, "Tamam, Jimmy," dedi. "Onu dön-

dürdük. Şimdi şu büyük gaz toplarını dibe gönderelim."

Flett, Coral Wanderer'ı dokuz metreye getirmek için kumanda cihaz-

larını çalıştırırken ve LNG tankerine ikinci bir saldırıya hazırlanırken,

"Umarım bu şeytanlar patlayıcıları fitillemezler," dedi. Tecrübeli denizci-

nin en ufak bir şüphesi varsa bile, bu kırmızı yüzünden hiç belli olmuyor-

du. Uzun zamandan beri ilk kez eğleniyormuş gibi bir hali vardı.

JVanderer suyun altında bir balık gibi ilerliyordu. Değerli teknesine

bir zarar veremeyecek gibi göründükleri için Flett'in içi rahattı. învadefz.

doğru rotasını düz tutmak için gözlerini radar ekranından ve GPS'den

ayırmadı.

Pitt, "Ona nerden vurmak istiyorsun?" diye sordu.

"Tanklardan herhangi birinin altındaki tekne kısmında bir patlamaya

sebep olmamaya dikkat ederek, makine dairesinin altından, kıç tarafın

solundan vuracağım. Patlayıcıyı çok ileriye yerleştirirsek, bütün gemi iki

mil içersindeki herkesle birlikte havaya uçar."

"Ya üçüncü ve son patlayıcı?"

"Aynı bölge, ama sancak tarafı. Eğer kıç tarafta iki büyük delik aça-

bilirsek, çektiği su çok derin olmadığı için hızla suyun altına girecektir."

Giordino yüzünde tuhaf bir memnuniyet ifadesiyle konuştu: "Uğra-

şacak pervaneler olmadan, bu saldırı sonuncusuna nazaran çocuk oyun-

cağı olacak."

Pitt her zaman yaptığı gibi, "Dereyi görmeden paçaları sıvama," diye

karşılık verdi. "Henüz uyku vakti gelmedi."

Valhalla'mn Yükselişi

489

52

Mongol Invader'dan fırlatılan güdümlü bir mermi, kontrol kabinini

hızla teğet geçip kıç taraftan en fazla otuz metre uzaklıkta suda patlar-

ken, Jimmy Flett, "John Milton Hay, 'En şanslı kişi, ne zaman yukarı çı-

kıp eve gideceğini bilen kişidir,' diye yazmış," dedi. "Belki de tavsiyesine

uymalıyız."

Pitt, "Evet, üzerimize geliyorlar," dedi.

Giordino, "Gemilerini bizim parçaladığımızı keşfettiklerinde çılgına

dönmüş olmalılar," diye takıldı.

"Suda hareketsiz gibi görünüyor."

Ön camdan görünen su yükselirken Giordino, "Eğer sıçanlardan olu-

şan mürettebatı gemiyi terk ediyorsa, suya tekne indirdiklerini görmüyo-

rum," dedi.

Su, kabin çatısının üzerini kaplayıp, Coral İVanderer LNG tankerinin

görüş alanından çıktığı anda Flett tam sürat daldı ve sancak tarafına doğ-

ru keskin bir dönüş yaptı. Çok geçmeden, başka bir güdümlü mermi suya

çartı. Flett hızlı bir manevra yapmamış olsaydı mermi tam bulundukları

yerde patlayacaktı, duyulabilir bir gümbürtüyle lüks denizaltıyı salladı.

Flett gemiyi düzeltti ve pruvayı kararlı bir rotayla hasarlı LNG tan-

kerinin sol tekne kısmına doğru yöneltti. Başka bir güdümlü mermi daha

patladı, ama daha uzakta. Viperlar güçlü rakiplerini yok etme şanslarını

490

Clive Cussler

kaçırmışlardı. Wanderer şimdi suyla örtülmüştü ve gemidekiler artık onu

göremiyordu. Pervanelerinin arkada bıraktığı hafif dümen suyu, yüzeye

ulaşana kadar dağılıyordu.

Pitt pruvadaki gözlem lombozuna geri döndü ve tekrar nöbet tutma-

ya başladı. Gemi faca edip durduğu için bu saldırı ilki kadar karışık veya

tehlikeli olmayacaktı. Viper mürettebatı kaçmak için hazırlanıyor olmalı,

diye düşündü. Ama nereye? Suya tekne indirmemişlerdi. Yüzerek uzak-

laşamazlardı. Sonra daha önce gördüğü bir şey birden aklına geldi.

Şimdi olasılıkları düşünme vakti değildi. İyice yoğunlaşmalı, gözleri-

ni odaklamalı ve Flett'e tekrar işaret vermeye hazır olmalıydı... ve sonra

muazzam tekne lombozun karşısında belirdi. Bu kez işleri daha kolaydı.

Pervanelerinden kaçmak zorunda olmadıkları hareketsiz bir gemiye yak-

laştıkları için Flett aradaki mesafeyi daha önce yaptığı gibi tam sürat ka-

pamaya çalışmadı.

Bir iki dakika sonra Pitt, teknenin lombozu tamamen kapladığını

gördü. "Jimmy, yanındayız."

Flett ustaca motorları yavaşlattı ve denizaltıyı tekneye paralel bir du-

ruma getirdi. Usta bir gemicilik sergileyerek, denizaltıyı geminin iki met-

re yanına yaklaştırdı. Makine dairesinin bulunduğu kıç tarafa doğru iler-

lerken, hızı artırdı.

Giordino kontrol odasında dikkatle sualtı radar sistemi ekranını

okudu. Yavaşça elini kaldırıp işaret verdi. "Dokuz metreye yaklaşıyoruz."

Flett denizaltıyı, pruva ve serenin ucundaki patlayıcı Invader'm has-

sas makine dairesinin karşısındaki tekne plakalarına yönelene kadar

dön-

dürdü.

Manyetik patlayıcı tekne kısmına yapıştı ve lüks denizaltı hızla geri

çekildi. Güvenli bir bölgeye ulaştıklarında Giordino sırıtarak, "Bir kez

daha büyük bir zevkle," dedi. Sonra fitil düğmesine bastı. Suda yeni bir

patlama olurken, Wanderer meydana gelen basmç dalgasında sallandı.

Flett, "Ölümcül bir darbe," dedi. "Getirdiğiniz bu çok kuvvetli patla-

yıcı madde sayesinde gemide deniz kuvvetlerine ait herhangi bir torpilin

açabileceğinden çok daha büyük bir delik açılmış olmalı."

Pitt aşağıdan kontrol kabinine geldi. "Jimmy, umarım teknende bir

kaçış bölmesi vardır."

Valhallü'nın Yükselişi

491

Flett başını salladı. "Tabii ki. Uluslararası deniz hukukuna göre bü-

tün ticari sualtı teknelerinde bulunması gerekiyor."

"Teknede dalış aletleri var mı?"

Flett, "Var," diye belirtti. "Tekne kiralanmaya başlayınca dalış yap-

mak isteyen yolcuların kullanabilmesi için dört set dalgıç elbisesi ve dalış

aleti var bulunuyor."

Pitt, Giordino'ya baktı. "Al, ne dersin sen ve ben biraz ıslanalım mı?"

Giordino sanki dört gözle bunu bekliyormuş gibi, "Ben de aynı şeyi

önerecektim," dedi. "Yukarı çıkıp güdümlü mermi saldırısına uğramak-

tansa, yeni patlayıcıyı serene sualtında yerleştirmek çok daha iyi."

Dalgıç elbiseleri giymekle vakit kaybetmediler. Her dakikanın

önemli olduğuna ve serenin ucuna üçüncü patlayıcıyı yerleştirene kadar

üzerlerinde sadece şortlarryla soğuk suya dayanabileceklerine karar ver-

diler. İki kişiye yetecek kadar geniş olan kaçış bölmesinden geçerek, pat-

layıcıyı bağladılar ve yedi dakikadan kısa bir süre içinde vücutları on se-

kiz derecelik sudan uyuşmuş bir halde tekneye geri döndüler.

Flett kaçış bölmesine geri döndükleri anda, Coral İVanderer'a. son

saldırısını yaptırdı. Pitt ve Giordino kontrol kabinine çıkmadan, patlayıcı-

yı tekne kısmına yapıştırmış ve geriye doğru hareket etmeye başlamıştı.

Pitt, elini Flett'in omzuna koydu. "İyi işti, Jimmy."

Flett gülümsedi. "İşini ağırdan alan biri değilimdir."

Giordino ıslak vücudunu havluyla kuruladı ve şortuyla bir sandalye-

ye oturdu. Kıyafetlerini giymeden önce patlayıcının uzaktan kumandasını

eline aldı. Flett'in komutuyla küçük manivela koluna basarak, patlayıcıyı

patlattı ve Mongol Invader'm kıç tarafında geniş bir delik daha açtı.

Flett, Pitt'e, "İşimizi görmek için yüzeye çıkalım mı?" diye sordu.

"Henüz değil. Önce keşfetmek istediğim bir şey var."

İkinci patlayıcı tankerin tekne kısmında ikinci bir boşluk açarken,

dümen odasındaki güverte sallandı. Patlama, tam Kanai'nin ayaklarının

altından geliyor gibiydi. Patlama yüzünden kıç taraftaki yapı kısmı titredi.

Kıyıdan, teknelerden ve köprüden tankere bakanlar, pruvasının sudan

yukarı kalkmaya başladığım görebiliyorlardı.

Kanai birinci patlamayı atlatabileceklerini ve bir şekilde gemiyi tek-

rar dar boğaza yöneltebileceklerini düşünüyordu. Bu, tam anlamıyla bir

492

Clive Cussler

hüsnükuruntuydu. İkinci patlama, geminin kaderini belirledi. Mongol in-

vader, altmış metre derinliğindeki aşağı körfezin dibine gidiyordu. Köp-

rüdeki kaptan koltuğuna oturdu ve ön camdan fırlayan bir cam parçası-

nın alnında kemiğe kadar açtığı derin yaradan gözlerine akan kanı sildi.

Makineler dakikalar önce durmuştu. Çarkçıbaşı ve adamlarının, pat-

lamalar tonlarca suyu hızla içeriye göndermeden önce makine dairesin-

den kaçmayı başarıp, başaramadıklarını merak ediyordu. Çılgın bir kala-

balık tarafından yağmalanmış gibi görünen köprüye baktı. Alnına bir

havlu bastırarak, küçük bir odaya doğru yürüdü, kapısını açtı ve üzerinde

düğmeler olan panele baktı. Zihni bulanıklaşmış Kanai, propanla dolu

büyük tankların altına yerleştirilmiş patlayıcılar infilak etmeden önce ge-

minin batabileceği ihtimalini göz önünde bulundurmayarak, zamanı yir-

mi dakikaya ayarladı. Sonra, patlatma düğmesini açık pozisyonuna getir-

di.

Geminin dış merdivenlerinden çıkan Harmon Kerry içeri girdi. Altı

yerinden kanlar akıyordu, ama farkında değil gibiydi. Bakışları donuktu

ve zorlukla nefes alıyordu. Nefes alabilmek için harita tezgâhına dayandı.

Kanai sanki etrafındaki düzensizliğin farkında değilmiş gibi merakla,

"Asansörü kullanmadın mı?" diye sordu.

Kerry, "Hasarlı ve bozuktu," dedi. "On kat merdiven tırmanmak zo-

runda kaldım. Kablo makarası hasar almıştı, ama onardım. Eğer yavaş

kullanırsak, bizi aşağı güverteye götürür."

"Doğrudan kaçış denizaltısına gitmeliydin."

"Gemiyi siz olmadan terk etmeyeceğim."'

"Sadakatin için minnettarım."

,

"Patlayıcıları ayarladınız mı?"

"Yirmi dakikaya ayarlandılar."

Kanai'nin yüzünde yenilginin acısını gören Kerry, "Güvenli bir uzak-

lıkta olacağımız için şanslıyız." Pokerde dolandırılmış bir adama benzi-

yordu. "Gitsek iyi olur."

Gemi aniden sallandı ve güverte geriye doğru yattı. Kanai, "Adaml

iyi mi?" diye sordu.

"Bildiğim kadarıyla hepsi görev yerlerini terk edip denizaltıya gitti

ler."

"Burada yapabileceğimiz başka bir şey yok."

Valhalla'nın Yükselişi

493

Kanai, yerde yatan bedenlere son bir kez daha baktı. Hâlâ nefes alan

yaralı bir adam vardı, ama Kanai neredeyse ölmek üzere olduğuna karar

verdi ve üzerinden atlayarak asansöre doğru gitti. Asansöre girince, üze-

rinde patlayıcı zamanlayıcısı bulunan panele son bir kez baktı. Dijital sa-

atin üzerindeki kırmızı rakamlar patlama zamanına doğru geri sayıyordu.

En azından görev tamamıyla başarısızlığa uğramamıştı. Ahlaksızca, bir-

kaç ölü ve biraz hasar, hiçbir şey yapamamaktan daha iyidir, diye düşün-

dü.

Kerry asansörün kapıları kapandıktan sonra sorun çıkmamasını ümit

ederek, alt güvertenin düğmesine bastı. Asansör titredi ve sallandı, ama

yavaşça aşağı inerek, karinanın tam üzerindeki sintine güvertesine ulaştı.

Su geçirmez bir mühürle tekne kısmına kenetlenmiş kaçış denizaltı-

sının açık kaportasına ulaşana kadar, dizlerine dek çıkan suyun içinde

güçlükle ilerlediler ve batan kıç tarafın açısına uyum sağlamak için öne

eğilmek zorunda kaldılar.

Ter ve yağ içindeki çarkçıbaşı onları bekliyordu. "Çabuk olmazsanız

denizaltı suyla dolup batacak. Gemi hızla batıyor."

Kaportadan yolcu kabinine en son inen kişi Kanai oldu. Tüm Viper

ekibinden geriye kalan üçü yaralı altı adam, karşılıklı koltuklara oturdu-

lar.

Kanai kaportadan geçtikten sonra çarkçıbaşıyla birlikte pilot kabini-

ne girdi. Çarkçıbaşı yanına oturdu ve akümülatör düğmelerine bastı.

Mongol Invader'm, pruvası havaya kalkarken basınca karşı koyan in-

leyişini duyabiliyorlardı. Kıç taraftan dibe batmasına birkaç dakika kal-

mıştı.

Kanai bombeli camdan dışarı bakıp ilerideki karanlık sulardan çıkıp

gelen garip görünüşlü tekneyi fark ettiğinde, itici güç motorlarını çalıştır-

mak üzereydi. İlk başta, savaşın ortasında kalan özel bir yat olduğunu ve

batmak üzere olduğunu düşünmüştü, ama sonra bunun, dalgaların ara-

sında sessizce ilerlerken gördüğü aynı gemi olduğunu anladı. Tekne yak-

laşınca, pruvasından ileri doğru çıkmış uzun metal bir seren olduğunu

gördü. Gizemli teknenin amacını anladığında artık çok geçti.

Tekne, metal seren LNG tankerinin altındaki kaçış denizaltısmı tu-

tan mekanizmaya çarpıncaya dek ilerledi. Kanai'nin yüzü ölü maskesi

takmış gibi kaskatı kesilmişti. Telaşla, tahliye mekanizmasını çalıştırdı.

494

Clive Cussler

Ama mekanizma tepki vermedi. Kenetleyiciler bulundukları delikten çık-

mıyor ve kaçış denizaltısını, teknenin altındaki beşiğinden serbest bırak-

mıyorlardı.

Çarkçıbaşı dehşet dolu bir sesle, "Neden ayrılamıyoruz?" diye bağır-

dı. "Yüce Tanrım, gemi üstümüze çökmeden önce paçamızı kurtarmalı-

yız."

Kanai tüm gücüyle tahliye mekanizması koluna asılırken, yeşil boşlu-

ğun içinden teknenin kavisli ucunun hemen arkasındaki denizaltıya baktı.

Yaşadığı dehşet artarken, teknenin pruvasmdaki geniş lombozun içinde

oturan adamı fark etti. Lombozun önündeki su görüntüyü büyüttüğü için,

adamın yeşil gözlerini, siyah saçlarını ve yüzündeki şeytani gülümsemeyi

seçebiliyordu.

"Pitt!" diyerek yutkundu.

Pitt ürkütücü gözlerle Kanai'ye bakıyordu. LNG tankeri, kıç tarafı

büyük bir kum bulutu yaratarak, keskin bir açıyla dibe batarken, korkunç

bir gürültü çıkardı. Kaçış denizaltısının yukarıdan gelen muazzam ağırlı-

ğın etkisiyle kum tabakasına gömülmesine birkaç metre kalana kadar,

teknenin geri kalan kısmı yavaşça batmaya devam etti.

Kanai'nin yüzündeki dehşet ifadesi, yerini hiddete bırakmaya başla-

mıştı. Yukarıdaki devasa gövde, kaçış denizaltısını dibe batırırken, yum-

ruğunu sıkıp Pitt'e salladı. Pitt fazla geç kalmadan içeri girmek zorunday-

dı. Dudaklarında geniş bir gülümsemeyle, ağzındaki tüm dişleri gösterir-

ken, hoşça kal anlamında elini salladı. Bu sırada Jimmy Flett, dev gemi-

nin altında ezilmemek için Coral Wanderer'i geriye doğru hareket ettirdi.

Sonra, kaçış denizaltısı kalan Viper ekibiyle birlikte bulanık su gir-

dabında kayboldu ve Mongol Invader'm enkazı altında sonsuzluğa

gömül-

dü.

Kanai devasa propan tanklarının altındaki patlayıcıların infilak et-

mediğini asla öğrenemeden karanlığın dehşeti içinde ezilerek öldü. Sahil

Güvenlik kotrası Timothy Firme'm pruvasmdaki toplardan tankerin dü-

men odasına fırlatılan yirmi beş milimetrelik merminin, patlayıcılara gi-

den ana kabloyu parçaladığını bilmeden öldü.

Sahil Güvenlik muhafızlarının cesur savaşı boşa gitmemişti.

BÖLÜM 5

TAM DAİRE

Valhalla'nm Yükselişi

497

53

12 AĞUSTOS 2003

AMIENS, FRANSA

Gri-yeşil muhteşem Rolls-Royce sessizce Fransa'nın Amiens şehrin-

de ilerliyordu. Paris'in kuzeyindeki Somme Vadisi'nde bulunan orijinal

kasaba, Romalılar bölgeye yerleşmeden çok daha önce vardı. Şehrin

için-

de ve etrafında yüzyıllar boyunca savaşlar yapılmıştı. Keltler ve Romalı

lejyonlar arasında savaşlar olmuş, daha sonra Napolyon Savaşlan,

Birinci

ve İkinci Dünya Savaşları yapılmış, İkinci Dünya Savaşı'nda ise Almanlar

tarafından işgal edilmişti.

Rolls-Royce, yapımına 1220'de başlanan ve 1270'de bitirilen muhte-

şem katedralin önünden geçti. Gotik olduğu kadar Romanesk olan ka-

tedralin duvarlarında, üç kapı ve ikiz kulelerle zenginleşen şatafatlı gale-

riler boyunca devam eden renkli camlarla süslü pencereler vardı. Araba,

çiftçilerin bostanlarda yetiştirdikleri sebze ve meyveleri Somme Neh-

ri'nde küçük teknelerden sattıkları suyolunun yanından ilerlemeye de-

vam etti.

St. Julien Perlmutter pis kokulu insan kalabalığıyla yolculuk etmez-

di, toplu taşımacılığı böyle nitelendirirdi. Uçaklardan ve havaalanların-

F:32

\

498

Clive Cussler

dan nefret ederdi, gemiyle yolculuk etmeyi ve şoförü Hugo Mulhol-

land'ın kullandığı 1955 model harika Rolls-Royce'unu da yanında götür-

meyi tercih ederdi.

Mulholland eski Amiens'den çıkıp küçük dar bir yola döndü ve as-

malarla sarılı yüksek taş duvarlar arasına yerleştirilmiş demir bir kapının

önünde durana kadar bir buçuk kilometre ilerledi. Haberleşme kutusu-

nun üzerindeki bir düğmeye bastı ve alıcıya doğru konuştu. Karşı taraftan

ses gelmedi, ama kapı yavaşça açılmaya başladı. Hugo büyük Fransız

taş-

ra evinin önünde daire çizen çakıl yolu izledi.

Direksiyonun arkasından kalktı ve arka kapıyı açtı. Perlmutter arka

koltuktan koca cüssesini kaldırdı ve elinde bir bastonla ön kapının merdi-

venlerini çıktı. Zili çaldıktan birkaç saniye sonra gür beyaz saçları geriye

taranmış, dar yüzlü, yakışıklı, uzun boylu, zayıf bir adam, camlarında ge-

mi resimleri olan kapıyı açtı. Yumuşak ifadeli mavi gözleriyle Perlmut-

ter'a baktı ve nazikçe selam verirken, elini uzattı.

"Mösyö Perlmutter, ben Paul Hereoux."

Perlmutter etli eliyle Hereoux'un ince elini kavrarken, "Dr. Hereoux,"

dedi. "Jules Verne Derneği'nin saygıdeğer başkanıyla nihayet

tanışabilmek

büyük bir şeref."

"Bay Verne'in evinde bu kadar seçkin bir tarihçi ağırladığım için o

şeref bana ait."

"Çok güzel bir ev."

Hereoux, Perlmutter'ı uzun bir koridordan geçirip içinde on binden

fazla kitap bulunan büyük bir kütüphaneye götürdü. "Jules Verne'in yaz-

dığı ve ölümüne kadar onun hakkında yazılan her şey burada. Onunla il-

gili daha sonraki çalışmalar başka bir odada."

Perlmutter etkilenmiş gibi davrandı. Kütüphanenin büyüklüğü ola-

ğanüstü olmasına rağmen, Perlmutter'ın kendi deniz tarihi koleksiyonu

bunun en az üç katıydı. Ciltlenmiş müsveddelerin bulunduğu bölüme git-

ti, ama uzanıp hiçbirine dokunmadı.

"Yayınlanmamış işleri mi?"

"Çok akıllısınız. Evet, onlar tamamlamadığı ya da yayınlamaya değer

bulmadığı çalışmaların müsveddeleri." Hereoux bakımlı bahçeye bakan

geniş pencerenin önündeki içi doldurulmuş büyük kanepeyi işaret etti.

"Oturmaz mıydınız? Size bir çay ya da kahve ikram edebilir miyim?"

Valhalla'nın Yükselişi

4gg

"Kahve lütfen."

Dahili telefondan talimat verdi ve sonra Perlmutter'ın karşısına

oturdu. "Evet, St. Julien. Size vaftiz isminizle hitap edebilir miyim?"

"Lütfen. Yüz yüze saniyeler önce tanışmış olsak da, birbirimizi uzun

zamandır tanıyoruz."

"Araştırmana nasıl yardımcı olabilirim?"

Perlmutter ayrık duran dizlerinin önünde bastonunu döndürdü.

"Verne,'in Kaptan Nemo ve Nautilus hakkındaki araştırmasının derinine

inmek istiyorum."

"Deniz Altında Yirmi Bin Fersah'ı kastediyorsun."

"Hayır, Kaptan Nemo ve denizaltısı."

"Nemo ve denizaltısı, Verne'nin en muhteşem hayal ürünüydü."

"Tut ki, tam olarak hayal ürünü değillerdi?"

Hereoux ona baktı. "Korkarım, anlamıyorum."

"Verne'in Nemo'yu tesadüfen yaratmadığım düşünen bir arkadaşım

var. Verne'in yaşayan bir örnekten esinlendiğini düşünüyor."

Hereoux'un yüz ifadesi değişmedi, ama Perlmutter mavi gözlerinin

hafifçe seğirdiğini fark etti. "Korkarım, bu teoride sana yardımcı ola-

mam."

Perlmutter, "Olamaz mısm yoksa olmaz mısın?" diye sordu. Bu, ne-

redeyse bir hakaretti, ama beraberinde gülümsedi.

Hereoux'un yüzünden öfkeli bir ifade geçti. "Tuhaf önerilerle buraya

gelen ilk kişi sen değilsin."

"Tuhaf? Evet, ama her şeye rağmen ilgi çekici."

"Sana nasıl yardımcı olabilirim eski dostum?"

"Bu arşivler arasında araştırma yapmama izin ver."

Hereoux son derece rahatladı. "Lütfen, kendi kütüphanen gibi kul-

lan."

"Son bir rica. Şoförüm bana yardım edebilir mi? Artık yüksek raflar-

daki kitaplara uzanmak için merdiven tırmanamıyorum."

"Tabii ki. Güvenilir biri olduğuna eminim. Ama herhangi bir sorun

çıkarsa sorumluluğu üstlenmelisin."

Perlmutter zarar ya da kitap ve müsvedde hırsızlığı demenin kibar

bir yolu, diye düşündü. "Bunu söylemeye gerek bile yok, Paul. Çok dik-

katli olacağıma söz veriyorum."

500

Clive Cussler

"O zaman seni yalnız bırakayım. Herhangi bir sorun olursa, yukarda-

ki ofisimde olacağım."

"Bir sorum var."

"Evet?"

"Raflardaki kitapları kim sınıflandırdı?"

Hereoux gülümsedi. "Tabii ki, Bay Verne. Her kitap, dosya ve müs-

vedde öldüğü zaman bıraktığı gibi korunmuş. Tabii, birçok kişi senin gibi

araştırma yapmaya geliyor ve ben de hepsine bütün kitapları buldukları

yere geri koymaları gerektiğini tembih ediyorum."

Perlmutter, "Çok ilginç," dedi. "Doksan sekiz yıldır her şey yerinde

duruyor. Bu, üzerinde düşünülmesi gereken bir şey."

Hereoux kütüphanenin kapısını kapatır kapatmaz, Mulholland, dik-

katli gözlerle düşünceli bir şekilde Perlmutter'a baktı. "Nemo ve Nautilus'

un aslında var olduğunu ima ettiğinizde verdiği tepkiyi fark ettiniz mi?"

"Evet, Dr. Hereoux çok şaşırmış gibi görünüyordu. Ne sakladığını

merak ediyorum."

Perlmutter'ın şoförü Hugo Mulholland, kel kafalı, hüzünlü bakışlı,

asık yüzlü bir adamdı. "Nereden başlamak istediğinize karar verdiniz

mi?" diye sordu. "Bir saattir oturmuş, raflardan bir tane bile çekmeden

kitapları seyrediyorsunuz."

Perlmutter alçak sesle, "Sabırlı ol, Hugo," dedi. "Aradığımız şey, çok

belirgin bir yerde durmuyor yoksa başka araştırmacılar onu çoktan keş-

fetmiş olurlardı."

"Onun hakkında okuduklarım kadanyla, Verne anlaşılması güç bi-

riymiş."

"Anlaşılması güç ya da dâhi biri değil, ama yaratıcı zekâya sahip bi-

riymiş. Biliyorsun bilimkurgu hikâyelerini ilk yazan kişi oymuş. O yarat-

mış."

"Ya H. G. Wells?"

"Wells Zaman Makinesi'ra, Verne Balonda Beş Hafta'yı yazdıktan

otuz yıl sonra yazmış." Perlmutter kanepede kımıldandı ve kitap raflarını

incelemeye devam etti. Onun yaşındaki bir adam için görüşü son derece

iyiydi. Göz doktorları, görüşüne hayret ediyorlardı. Odada bulunduğu

köşeden, eğer çok soluk ya da çok küçük harfli değillerse, kitapların sır-

Valhalla'nın Yükselişi

50i

tındaki hemen her başlığı okuyabiliyordu. Bakışları, kitaplara ya da ya-

yınlanmamış müsveddelere yönelmemişti. Daha çok, geniş bir sıra halin-

de duran not defterleriyle ilgileniyordu.

Mulholland, Hereoux'un kütüphaneye bırakmış olduğu kahveden

kendine bir fincan doldururken, "Yani, siz Verne'in Deniz Altında Yirmi

Bin Fersah hikâyesini bir şeye dayanarak yazdığını düşünüyorsunuz,"

de-

di.

"Verne denizi seviyordu. Nantes Limanı'nda yetişmişti, küçük bir ge-

mide işçi olmak için evden kaçtı, ama babası onu limanda döverek, eve

geri götürdü. Ağabeyi Paul, Fransız Donanması'ndaydı ve Verne denizci

olmaya hevesleniyordu. Başarılı olduktan sonra birçok yat aldı ve Avru-

pa'nın etrafındaki bütün denizlerde dolaştı. Gençken, zamanının en bü-

yük okyanus gemisi Great Eastern'âs. yaptığı yolculuğu yazdı. O

yolculuk-

ta Verne'in Yirmi Bin Fersah'ı yazmasına ilham veren bir şeyler olduğunu

düşünüyorum."

"Eğer, Nemo bin sekiz yüz altmışlarda gerçekten yaşadıysa, zamanı-

nın yüz yıl ilersinde bir denizaltı yapmak için gerekli olan bilgiyi nereden

aldı?"

"Benim öğrenmek istediğim şey de bu. Her nasılsa, Dr. Elmore Egan

bu hikâyeyi biliyordu. Nereden öğrendiği ise bir muamma."

Mulholland, "Kaptan Nemo'ya ne olduğu biliniyor mu?" diye sordu.

"Verne, Yirmi Bin Fersah yayımlandıktan altı yıl sonra Esrarlı Ada

adında bir kitap yazdı. Esrarlı Ada'Ğa bir grup kazazede ıssız bir adaya

yerleşir ve korsanlar tarafından saldırıya uğrarlar. Gizemli bir hayırsever,

yerleşenlere yiyecek ve malzeme bırakır. Ayrıca, köye saldıran korsanları

öldürür. Sonuna doğru, köye yerleşenler adadaki yanardağın tam ortasın-

daki, suyun içindeki mağaraya çıkan bir tünele girerler. Mağarada Nauti-

lus'\di ölmek üzere olan Kaptan Nemo'yu bulurlar. Nemo, onları yanarda-

ğın patlamak üzere olduğu konusunda uyarır. Tam zamanında kaçarlar

ve ada kendi kendini yok ederken, Kaptan Nemo ve olağanüstü yaratıcılı-

ğını sonsuzluğa gömer."

"Verne'in hikâyenin sonunu yazmak için bu kadar beklemesi çok ga-

rip."

Perlmutter omuzlarını silkti. "Aklında ne olduğunu kim bilir, tabii

gerçek Nemo'nun öldüğünü yıllar sonra öğrenmediyse."

502

Clive Cussler

Hugo üç yüz altmış derece dönerek, raflardaki binlerce kitaba baktı.

"Acaba samanlıktaki hangi iğne, cevabı saklıyor?"

"Kitapları eleyebiliriz. Yayımlanan her şey, herkese açıktı. Müsved-

deleri de atlayabiliriz. Verne'in çalışmalarını toplayan biri tarafından

çoktan ayıklanmışlardır. Bu da bizi not defterlerine götürüyor. Bunlar da,

çoktan Verne araştırmacıları tarafından derinlemesine incelenmişler."

Mulholland, "O zaman bize ne kalıyor?" diye sordu.

Perlmutter düşünceli bir ifadeyle, "Kimsenin bakmadığı bir yer," de-

di.

"Bu da?"

"Jules Verne, sırları çok bariz bir yere saklayacak türden bir adam

değildi. Birçok hikâye yazarı gibi, şeytani bir zekâsı vardı. Yüz yıl boyun-

ca insanların bulmasını istemediğin bir şeyi kütüphanede nereye saklar-

dın, eski dostum?"

"Üzerinde yazı olan her kâğıt parçasını elemiş gibisiniz."

Perlmutter, "Kesinlikle!" diye gürledi. "Kitaplar ve kitap raflarıyla il-

gisi olmayan bir saklama yeri."

Mulholland şöminenin etrafındaki taşları incelerken, "Şöminenin

içindeki gizli bir bölme gibi," dedi. "Burası daha kalıcı bir yer olurdu."

"Verne'i hafife alıyorsun. Üstün bir yaratıcı zekâsı vardı. Gizli şömi-

ne oyukları, gizemli hikâyelerde çok modaydı."

"Bir mobilya ya da duvardaki bir tablo?"

"Mobilyalar ve tablolar kalıcı değillerdir. Yerleri değiştirilebilir ya da

yenilenebilirler. Sabit kalan bir şey düşün."

Mulholland bir an düşündü. Sonra asık suratı hafifçe aydınlandı ve

yere baktı. "Yer!"

Perlmutter, "Halıları kaldır ve kanepenin üzerine koy," diye talimat

verdi. "Parkelerin birleşme yerlerini dikkatle incele. Daha önceden kaldı-

nlmış uçlardaki çentikleri ara."

Mulholland elleri ve dizleri üzerinde, yaklaşık yarım saat yerdeki bü-

tün parkeleri dikkatle inceledi. Sonra aniden, yukarı baktı, sırıttı ve ce-

binden madeni bir para çıkardı. İki parkenin arasına sıkıştırdı ve birini

yukarı kaldırdı.

Heyecanla, "Buldum!" diye bağırdı.

Valhalla'nın Yükselişi

503

Koca vücudunu yerde döndürecek kadar şevke gelen Perlmutter,

yan yattı ve parkenin altındaki boşluğa baktı. İçinde deri bir kese vardı.

Dikkatle parmakları arasına aldı ve nazikçe yukarı kaldırdı. Sonra, Mul-

holland'dan küçük bir yardım bile almadan ayağa kalktı ve tekrar kane-

peye oturdu.

Neredeyse saygıyla, kesenin etrafındaki küçük kadife ipi çözüp açtı.

İçinden, küçük bir kartpostal destesinden büyük olmayan, altı santim ka-

lınlığında bir not defteri çıkardı. Kapağındaki tozu üfledi ve deri kapağın

üzerine kazınmış Fransızca yazıyı tercüme ederek, yüksek sesle okudu:

"Usta Kaptan Amherst'in Araştırması."

Perlmutter küçük harflerle yazılmış titiz el yazısını çok yavaşça oku-

maya başladı. Altı dilde usta olan Perlmutter, Verne'in Kaptan Cameron

Amherst adındaki İngiliz bilim adamının maceraları hakkındaki hikâyesi-

ni anlamakta hiç güçlük çekmedi.

Gözleriyle kelimeleri okurken, Verne'in tanıdığı ve hayatını yazdığı

olağanüstü adamın hayalini gözünün önüne getirdi. İki saat sonra, not

defterini kapadı ve sevdiği kadına evlenme teklif edip kabul edilen bir

adamın ifadesiyle kanepede arkasına yaslandı.

Mulholland merakla, "İlginç bir şey buldunuz mu?" diye sordu. "Baş-

ka kimsenin bilmediği bir şey?"

"Kesenin etrafındaki kurdeleye dikkat ettin mi?"

Mulholland başını salladı. "En fazla on ya da on iki yıllık olmalı. Ke-

seyi en son kullanan kişi Verne olsaydı, kurdele çoktan çürümüş olurdu."

"Bu da, Dr. Hereoux'un Verne'in sırrını çok uzun zaman önce öğ-

renmiş olduğu anlamına geliyor."

"Sır nedir?"

Perlmutter birkaç saniye boşluğa baktı. Konuşurken sesi, sanki uzak-

tan geliyormuş gibi yumuşak ve zayıftı. "Pitt haklıydı."

Sonra gözlerini kapadı, içini çekti ve hemen uykuya daldı.

504

Clive Cussler

M

Kongre komitesi duruşmasında sekiz saat geçtikten sonra Curtis

Merlin Zale, sık sık saatine bakmaya ve sandalyesinde huzursuzlukla kı-

mıldanmaya başlamıştı. Birkaç saat önce kendinden son derece emin bir

şekilde Kongre üyesi Smith ve komite üyelerini karşılayan adama hiç

benzemiyordu. Yüzündeki kendini beğenmiş sırıtış kaybolmuş, yerini

gergin ve kısılmış dudaklara bırakmıştı.

Omo Kanai ve New York'taki felaket hakkındaki son dakika haber-

leri saatler önce duruşma odasına gelmiş olmalıydı.

İyi dikilmiş bir tayyör giymiş olan Sandra Delage, Curtis'in arkasın-

dan yaklaşıp masasının üzerine bir kâğıt bıraktığında, Oklahoma'dan

Kongre Üyesi William August, petrol şirketi rafinerileri tarafından talep

edilen yüksek fiyatlar hakkında Zale'i sorguluyordu. August'a cevap ver-

meden önce izin istedi ve kâğıdı okudu. Gözleri birdenbire açıldı ve De-

lage'ye baktı. Delage'nin yüzü bir cenaze levazımatçısmınki kadar soğuk-

tu. Zale elini mikrofonun üzerine koydu ve fısıltıyla birkaç soru sordu.

Delage yakınmdakilerin duyamayacağı kadar alçak bir sesle sorulara ce-

vap verdi. Sonra döndü ve duruşmayı terk etti.

Valhalla 'nın Yükselişi 505

Zale yenilgiyle kolay kolay sarsılan biri değildi, ama şu anda Napol-

yon'un Waterloo çarpışmasından sonraki haline benziyordu. August'a,

"Özür dilerim," diye mırıldandı. "Soruyu tekrar edebilir misiniz?"

Loren yorulmuştu. Geç olmuştu, ama henüz Zale'in komite duruş-

masından ayrılmasına izin vermek istemiyordu. Yardımcıları, Pacific Tro-

jan'ı durdurma operasyonu hakkında devamlı haber iletmiş ve patlayıcı

bulunmadığını bildirmişlerdi. İki saat sonra, Mongol Invader'ı durdurma

operasyonu* hakkında bilgi gelmişti. Pitt veya Sandecker'den saat ikiden

beri haber yoktu ve dört saattir onu huzursuz eden bir korkuyla savaşı-

yordu.

Endişesi, sordukları sorulara tereddüt etmeden veya hatırlayamadı-

ğını söylemeden kararlılık içinde ölçülü cevaplar veren Zale'e duyduğu

soğuk nefret yüzünden daha da artıyordu. Duruşmayı izleyen gazeteciler,

onun kendine son derece hâkim olduğunu ve duruşmaya kendi gündemi-

ne uyacak şekilde yön verdiğini düşünüyorlardı.

Loren, Zale'in de yorulduğunu biliyordu ve kendi sabrını zorladı.

Pusuya yatmış dişi bir aslan gibi, onu Sally Morse'un verdiği bilgilerle

vurmak için doğru zamanı bekliyordu. Evrak çantasından, hazırladığı so-

ruları ve suçlamaları içeren kâğıtları çıkardı ve sabırla Kongre üyesi Au-

gust'un sorgulamasını bitirmesini bekledi.

O anda, izleyicilerin birdenbire arkasına baktıklarını fark etti. Du-

ruşma salonunda fısıltılar dolaşmaya başladı. Sonra, bir el omzuna do-

kundu. Arkasını döndü ve gözlerine inanamayarak Dirk Pitt'in yüzüne

baktı. Pitt'in üzerinde kirli bir kot pantolon ve buruşuk bir süveter vardı.

Bir dağa tırmanmış kadar yorgun görünüyordu. Saçları karmakarışıktı ve

yüzünde üç günlük sakal vardı. Bir güvenlik görevlisi kolunu sıkıca tut-

muş onu duruşma odasından çıkarmaya çalışıyordu, ama inatçı bir Saint

Bernard gibi görevliyi de beraberinde sürükledi.

"Dirk!" diye fısıldadı. "Burada ne işin var?"

Cevap verirken Loren'a değil, kendini beğenmiş bir sırıtmayla Za-

le'e baktı ve Loren'ın mikrofonu sayesinde tüm salona yayılan bir sesle

konuştu. "New York Limanı'nı havaya uçuracak Sıvı Doğalgaz Tankeri'ni

506

Clive Cussler

durdurduk. Gemi, şimdi denizin dibinde yatıyor. Lütfen, Bay Zale'e tüm

Viper ekibinin gemiyle birlikte battığını bildirin, Yukon Petrol'ün Yöne-

tim Kurulu Başkam Sally Morse, artık misilleme korkusu duymadan ko-

mite önünde güvenle tanıklık edebilir."

Sonra, Pitt yanlışlıkla olmuş gibi hafifçe Loren'ın kumral saçlarına

dokundu ve duruşma salonundan çıktı.

Loren'ın omuzlarından ağır bir yük kalkmıştı. "Bayanlar ve Baylar,

çok geç oldu ve bir itirazınız yoksa, duruşmaya yarın saat dokuza kadar

ara vermek istiyorum. Yarın, Bay Zale'in suç teşkil eden faaliyetlerinin

ardındaki

gerçeği

açığa

çıkaracak

bir

tanığı

ifade vermeye

çağıracağım..."

Kongre Üyesi Sturgis, "Bunlar oldukça ağır sözler, sizce de öyle de-

ğil mi?" diye araya girdi. "Burada, suç teşkil eden herhangi bir faaliyet ol-

duğunu kanıtlayan hiçbir şey görmedik ya da duymadık."

Loren zafer ifadesiyle Sturgis'e bakarak, "Bayan Morse, yarın Bay

Curtis Merlin Zale'in rüşvetlerini kabul eden, Washington ve diğer şehir-

lerdeki kişilerin isimlerini verince, göreceksiniz. Size söz veriyorum, yol-

suzluk ve rüşvetin izleri, offshore banka hesaplarına yatan paranın derin-

liği, hükümeti tam anlamıyla sersemletecek ve halk geçmişte benzeri gö-

rülmeyen skandal karşısında şok olacak."

İnce buzun üzerinde kaydığını ve tehlikeli bir işe giriştiğini çok geç

fark eden Sturgis, "Sally Morse'un Bay Zale'le ne ilgisi var?" diye sordu.

"Cerberus'un gizli kurulunun bir üyesiydi. Toplantıların, rüşvetlerin

ve suçların kaydını tutmuş. Listede size tamcük gelecek birçok isim var."

Buz kırılıp ikiye ayrıldı ve Sturgis içine düştü. Loren tokmağım indi-

rip duruşmayı ertesi güne kadar ertelerken, aniden ayağa kalktı ve başka

bir şey söylemeden duruşma salonunu terk etti.

Salondakiler çılgına döndü. Büyük medya kuruluşlarının muhabirle-

ri, Zale'in etrafını sardı ve Loren'ın arkasından koştu, ama kapıda bekle-

yen Pitt, sorular soran ve yollarını kesmeye çalışan gürültülü gazeteci ka-

labalığının arasından Loren'ı aceleyle geçirdi. Kolunu Loren'ın beline sa-

rarak, onu iki taraftan hücum eden kalabalığın arasından geçirdi ve

kongre binasının merdivenlerinden indirerek, kaldırımda bekleyen NU-

Valhalla'nın Yükselişi

507

MA arabasına bindirdi. Giordino kapıları açık arabanın yanında bekli-

yordu.

Curtis Merlin Zale, üzerine çullanan gazeteciler ve patlayan flaşlar

arasında, bir kâbusun karanlığında kaybolmuş bir adam gibi masada otu-

ruyordu.

Sonunda, sallanarak ayağa kalktı ve kargaşanın arasında kendine yol

açmaya çalıştı. Kongre binası polisinin yardımıyla, güvenli bir şekilde li-

muzinine ulaştı. Şoförü, onu Cerberus'un Washington merkezinin bulun-

duğu malikâneye götürdü ve Zale'in yaşlı bir adam gibi lobiden geçip

lüks ofisine gitmek için asansöre girişini izledi.

Gerçek hayattan kendini ondan daha çok soyutlamış biri olamazdı.

Hiçbir yakın arkadaşı, yaşayan bir aile ferdi yoktu. Konuşabileceği tek ki-

şi, belki Omo Kanai idi, ama o da ölmüştü. Zale sadece kendinden olu-

şan bir ailede yaşayan yalnız bir adamdı.

Masasının arkasına oturup pencereden bahçeye bakarken, geleceği-

ni düşündü ve çok karanlık olduğunu gördü. Özgür kalmak için ne kadar

çabalarsa çabalasın, sonunun federal hapishane olacağı kaçınılmaz bir

gerçekti. Cerberus kartelinin üyeleri kendilerini kurtarmak için aleyhine

döndüklerinde, ülkenin en iyi, en pahalı ceza avukatları henüz başlama-

dan kaybedilmiş bir savaşta çarpışacaklardı. Sırf, üyelerin tanıklıkları onu

idama götürmeye yeterdi.

Federal ve sivil mahkemeler, tüm servetini tüketecekti. Artık, sadık

Viper ekibi de yoktu. New York körfezinin derinliklerinde yatıyorlardı.

Onun aleyhinde tanıklık yapacak kişileri temizlemek için hazır beklemi-

yorlardı.

Dünyanın hiçbir yerine kaçamaz, hiçbir yere saklanamazdı. Sahara

Çölü'ne de, okyanusun ortasında yalnız bir adaya da kaçsa, onun tipinde-

ki bir adamın izini bulup yakalamak çok kolaydı.

Hırsı yüzünden ölen insanlar, şimdi onu ziyarete gelmişlerdi, haya-

letler ya da korkunç hortlaklar şeklinde değil, projektörle ekrana yansıtıl-

mış bir grup sıradan insan gibi. Sonunda, büyük kumarı kaybetmişti. Sığı-

nacak bir yer göremiyordu. Karar vermek çok zor değildi.

508

Clive Cussler

Masasının arkasından kalktı, barın yanında gitti ve kendine elli yıiı^

pahalı viskiden bir kadeh doldurdu ve masasına dönüp yan çekmeceyi

açarken yudumladı. Küçük bir enfiye kutusuna benzeyen şeyi eline aldı.

İçinde, bir kaza yüzünden aciz duruma düştüğünde ya da kurtuluşu olma-

yan bir hastalığa yakalandığında kullanmak üzere sakladığı iki hap vardı.

Viskisinden son bir yudum aldı, hapları dilinin altına yerleştirdi ve büyük,

deri yönetici koltuğunda gevşedi.

Ertesi sabah Curtis Merlin Zale'i ölü buldular, masasında hiç kâğıt

yoktu. Utanç ya da pişmanlık belirten bir not bırakmamıştı.

Valhalla'nın Yükselişi

509

55

Giordino, NUMA binasının önünde arabayı durdurdu. Pitt kaldırı-

ma çıktı, sonra dönüp pencereye dayandı ve Loren'a, "Bir ordu muhabir

ve televizyon kamerasının Alexandria'daki evinin etrafını sarmalan uzun

sürmez. Al'in seni hangara götürmesi iyi olur, en azından bu gecelik. Ya-

rın sabahki duruşmana kadar, diğer hanımlarla birlikte yatabilirsin. O za-

mana kadar, personelin senin için bir güvenlik ekibi ayarlar," dedi.

Loren uzandı ve onu hafifçe dudaklarından öptü. Yumuşak bir sesle,

"Teşekkür ederim," dedi.

Pitt gülümsedi ve Giordino arabayı kaldırımdan trafiğe doğru sürer-

ken el salladı.

Pitt doğrudan Sandecker'ifl odasına gitti. Amiral ve Rudi Gunn onu

bekliyorlardı. Sandecker'in keyfi yerine gelmişti ve mutlu bir şekilde ken-

di sardığı büyük purolarından birini içiyordu. Pitt'in yanında gitti ve kuv-

vetle elini sıktı. "Harika iş, harika iş," diye tekrarladı. "Manyetik kutuların içine yerleştirilmiş sualtı patlayıcılanyla bir seren kullanmak, parlak bir

fikir. Propan tanklarını tehlikeye atmadan geminin kıç tarafının yarısını

havaya uçurdunuz."

Pitt alçakgönüllülükle, "İşe yaradığı için şanslıyız," dedi.

510

Clive Cussler

Gunn da, Pitt'in elini sıktı. "Bize temizleyecek bayağı pislik bıraktı-

nız."

"Daha da kötüsü olabilirdi."

Gunn, "Gemiyi kaldıracak kurtarma gemisi şirketleriyle sözleşmeler

hazırlamaya başladık. Gemi seferleri için bir tehdit oluşturmasını istemi-

yoruz," dedi.

"Ya propan?"

Sandecker, "Tankların en üst bölümleri yüzeyden sadece dokuz met-

re aşağıda," diye açıkladı. "Dalgıçların, gazı boşaltmak için boru ve pom-

paları diğer LNG tankerlerine kancayla bağlaması sorun olmayacak."

Gunn, "Sahil Güvenlik, enkazın etrafına şamandıralar koydu ve gelip

geçen gemi trafiğini uyarmak için fener dubası yerleştirdi," diye ekledi.

Sandecker masasının arkasına doğru ilerledi ve tavana doğru büyük

bir mavi duman bulutu üfledi. "Loren'm duruşması nasıl geçti?"

"Curtis Merlin Zale için kötü."

Amiralin yüzü memnun bir ifade aldı. "Bir hapishane kapısının ka-

pandığını mı duyuyorum?"

Pitt'in dudakları hafif bir sırıtışla yukarı kalktı. "Suçlu bulunup mah-

kûm edildikten sonra Curtis Merlin Zale'in hayatının geri kalan kısmını

idamını bekleyerek geçireceğinden eminim."

Gunn başını salladı. "Para ve güç adına yüzlerce masum insanı öldü-

ren bir adama uygun bir son."

Pitt şüpheyle, "Bu son olmayacak, Zale gibilerini yine göreceğiz," de-

di. "Başka bir toplum sapığının ortaya çıkması an meselesi."

Sandecker hoşgörüyle, "Eve gidip biraz dinlensen iyi olur," dedi.

"Sonra, Elmore Egan'la ilgili araştırman için birkaç gün izin kullan."

Gunn, "Bu arada, Hiram Yaeger seni görmek istiyor," dedi.

Pitt NUMA'nm bilgisayar katma indi ve Yaeger'i küçük bir depoda

Egan'ın deri evıak çantasına bakarken buldu. Yaeger, Pitt içeri girince

başını kaldırıp ona baktı ve eliyle açık çantanın iç kısmını işaret etti.

"İyi zamanlama. Otuz saniye içinde yağla dolmaya başlayacak."

Valhalla 'nm Yükselişi 5J]

Pitt, 'Tarife mi hazırladın?" diye sordu.

"Dolum, belli bir sırayla gerçekleşiyor. Her akış, sonuncusundan tam

olarak on dört saat sonra meydana geliyor."

"Neden on dört saat olduğuna dair bir fikrin var mı?"

Yaeger banka kasasına benzeyen ağır, çelik kapıyı kapatırken, "Max

üzerinde çalışıyor," dedi. "Seni, depoya bu yüzden çağırdım. Yangın

çıktı-

ğı takdirde, çelik duvarlar sayesinde önemli bilgilerin korunması için gü-

venli bir-bölge. Radyo dalgaları, mikrodalgalar, ses, ışık, hiçbir şey bu du-

varları delip geçemez."

"Ve yine de yağla doluyor?"

"İzle ve gör." Yaeger saatine baktı, sonra işaret parmağıyla geri say-

maya başladı. "Şimdi!" diye bağırdı.

Egan'ın deri çantası, Pitt'in gözlerinin önünde, sanki görülmez bir

elle dökülüyormuş gibi yağla dolmaya başladı. "Bir çeşit numara olmalı."

Kapağı kapatan Yaeger, "Numara yok," dedi.

"Ama nasıl?"

"Max ve ben sonunda cevabı bulduk. Egan'ın çantası bir alıcı."

Kafası karışan Pitt, "Anlamıyorum," dedi.

Yaeger ağır çelik kapıyı açtı ve sofistike bilgisayar sisteminin yanma

gitti. Max ekranda duruyordu ve geldiklerini görünce gülümsedi. "Merha-

ba, Dirk. Seni özledim."

Pitt güldü. "Çiçek getirecektim, ama tutamazsın."

"Gerçek olmamam, alay edilecek bir şey değil."

Yaeger, "Max, Dr. Egan'ın deri çantasıyla ilgili keşfettiğimiz şeyi

Dirk'e anlat."

"Elektrik devrelerimi araya sokunca, sorunun çözümünü bulmak bir

saatten az zamanımı aldı." Max, sanki Pitt'e karşı bir şeyler

hissediyormuş

gibi ona baktı. "Hiram sana çantanın bir aha olduğundan bahsetti mi?"

"Evet, ama ne çeşit bir alıcı?"

"Kuantum tele-nakliye."

Pitt, Max"e baktı. "Bu imkânsız. Tele-nakliye güncel fiziğin çok öte-

sinde."

512

Clive Cussler

"Analize başladığımızda, Hiram ve ben de böyle düşünmüştük. Ama,

gerçek. Çantanın içinde ortaya çıkan yağ, aslında başka bir yerde

bulunan

ve her atom ile molekülü ölçen bir bölmenin içine yerleştirilmiş. Yağ da-

ha sonra kuantum haline getirilip, alıcı tertibatına gönderiliyor ve orada

verici bölmesindeki atom ve molekül sayısına geri dönüştürülüyor. Tabii,

ben süreci fazla basitleştirerek anlattım. Benim hâlâ anlayamadığım şey,

yağın katı nesneler arasından ışık hızıyla nasıl gönderildiği. Umarım, za-

manla cevabı bulurum."

Duyduklarına inanamayan Pitt, "Ne söylediğinizin farkında mısınız?"

dedi.

Max kendinden emin bir şekilde, "Kesinlikle," dedi. "İnanılmaz bir

bilimsel buluş gibi görünse de, yine de hemen ümitlenme. Gelecekte hiç-

bir zaman, bir insanın bu şekilde taşınması söz konusu olamaz. Bir

insanı

binlerce kilometre uzağa göndermek ve vücudunu yeniden yaratmak

mümkün olsa bile, aklını ve hayatı boyunca topladığı bilgileri

taşıyamayız.

Alıcı bölmesinden, yeni doğmuş bir bebeğin beyniyle dışarı çıkar. Diğer

taraftan yağ, sıvı hidrokarbonlar ve diğer minerallerden oluşuyor. Bir in-

sanla karşılaştırıldığında, moleküler yapısı daha az karışık."

Pitt parçaları bir araya getirmeye çalışarak, oturdu. "Dr. Egan'ın ay-

nı zaman dilimi içinde devrim yaratan bir dinamik motor ve çalışan bir

tele-nakliye sistemi tasarlaması, akıl almaz bir şey."

Max, "Adam bir dâhiymiş," dedi. "Bundan hiç şüphe yok. Bütün bun-

ları bir sürü asistan ya da maliyetini hükümetin karşıladığı bir laboratu-

var olmadan yapmış olması, onu daha da olağanüstü kılıyor."

Pitt, "Bu, çok doğru," diye onayladı. "Bunları, yerini henüz bulamadı-

ğımız, gizli bir laboratuvarda tek başına yaptı."

Yaeger, "Umarım, bulursunuz," dedi. "Egan'm keşfinin insanı hayre-

te düşüren imkânları var. Yağ, kömür, demir, bakır ve diğer mineral çe-

şitleri gibi bazal moleküler yapıları olan maddeler, gemiler, trenler ya da

kamyonlar olmadan nakledilebilecek. Tele-nakliye sistemi, tüm dünyada

ürün nakliyesinde yeni bir çağ başlatabilir."

Pitt birkaç dakika büyük potansiyeli düşündü ve Max'e baktı. "Max,

yeni bir tele-nakliye aleti yaratmak için Dr. Egan'ın çantasından yeterli

veri elde edebildin mi?"

Valhalla 'nın Yükselişi

513

Max başını salladı. "Üzgünüm, ama hayır. Yeterli giriş verilerine sa-

hip değilim. Dr. Egan'ın alıcı bölmesi model olarak elimde var, ama sis-

temin en önemli kısmı verici tertibatı. Sorun üzerinde yıllarca çalışıp bir

çözüm bulamayabilirim."

Yaeger elini Pitt'in omzuna koydu. "Keşke, Max ve ben sana daha

ayrıntılı bir bilgi verebilseydik."

Pitt içtenlikle, "İkiniz olağanüstü bir iş çıkardınız, size minnettarım,"

dedi. "Şimdi, cevapları bulma sırası bende."

Pitt hangara gitmeden önce ofisine uğrayıp, masasının üzerini dü-

zenledi, e-postalarını okudu ve telesekreter mesajlarını dinledi. Bir saat

sonra, uykuya dalmamak için mücadele ettiğinin farkına vardı ve paydos

etmeye karar verdi. O sırada, telefonu çaldı.

"Alo."

Perlmutter'ın sesi, "Dirk!" diye gürledi. "Seni yakaladığıma sevin-

dim."

"St. Julien. Neredesin?"

"Fransa, Amiens'de. Dr. Hereoux nezaket göstererek, Verne'in evin-

de kalmama ve gece boyunca, Hugo'yla birlikte bulduğum, Verne'in ne-

redeyse yüz yıl önce sakladığı not defterini incelememe izin verdi."

Merakı artan Pitt, "Cevapları buldunuz mu?" diye sordu.

"Doğru iz üzerindeydin. Kaptan Nemo gerçekten varmış, ama ger-

çek adı Cameron Amherst'miş. Kraliyet Donanma'sında kaptanmış."

"Hint prensi Dakar değilmiş, öyle mi?"

Perlmutter, "Hayır," diye cevap verdi. "Görünüşe bakılırsa, Verne

İngilizlerden nefret ediyormuş, bu yüzden Cameron'un adını değiştirip

ülkesini İngiltere yerine Hindistan yapmış."

"Onun hikâyesi neymiş?"

"Amherst aralarında gemi yapımcıları ve gemi sahipleri bulunan zen-

gin bir aileden geliyormuş. Kraliyet Donanma'sına katılmış ve hızla rütbe

atlayıp yirmi dokuz yaşında kaptan olmuş. Bin sekiz yüz otuzda doğan

Am-

herst çok zeki bir çocukmuş ve dâhi bir mühendis olmuş. Gemiler ve itici

güç sistemleri hakkında devamlı çeşitli yaratıcı tasarımlar ortaya atmış.

Ne

F:33

514

Clive Cussler

yazık ki, biraz ortalık karıştıran biriymiş. İngiltere Deniz Kuvvetleri Ku-

mandanlığı'ndaki örümcek kafalı kişiler, önerilerini değerlendirmeyi

redde-

dince, gazetelere gitmiş ve gelecekten korkan cahil adamlar olduklarını

söy-

leyerek, onları karalamış. Bu olaydan sonra, başkaldırdığı için Donan-

ma'dan atılmış."

"Seksen yıl sonraki Billy Mitchell gibi."

Perlmutter, "Oldukça iyi bir karşılaştırma," diyerek devam etti. "Ver-

ne, Amherst'le, yolcu gemisi Great Easternla Atlantik'te yaptığı bir yol-

culukta tanışmış. Amherst, Verne'e, okyanusların altında her yere gidebi-

lecek bir sualtı teknesi yapma arzusuyla ilgili hikâyeler anlatmış.Verne'in

not defterinin sayfalarına projeler çizmiş ve radikal denizaltısını çalıştır-

mak için tasarladığı devrim yaratacak itici güç sistemlerini ayrıntılı bir şe-

kilde açıklamış. Söylemeye gerek bile yok, ama Verne büyülenmiş. Am-

herst'le dört yıl boyunca yoğun bir şekilde mektuplaşmaya devam etmiş.

Sonra birdenbire, mektup gelmemeye başlamış. Verne yaratıcı hikâyeler

yazmaya devam edip ünlü olmuş ve Amherst'i aklından çıkarmış."

"Bildiğin gibi, Verne denizi seviyormuş ve Avrupa'yı dolaştığı birkaç

yatı varmış. Bu yolculuklardan birinde Danimarka açıklarında, balinaya

benzeyen bir tekne denizden çıkmış ve Verne'in yelkenli teknesinin ya-

nında sürüklenmeye başlamış. Verne ona eşlik eden oğlu Michel'le bir-

likte şok içinde izlerken, Kaptan Amherst önkaporta kulesinden başını

kaldırmış ve ona seslenerek teknesine davet etmiş. Teknesini Michel'in

kumandasına bırakan Verne, Amherst'in insanı şok eden sualtı teknesine

binmiş."•

"Demek ki, Nautilus varmış."

Perlmutter telefonun diğer ucunda neredeyse saygıyla başını salladı.

"Verne, ailesine ait İskoçya'daki arsanın altındaki kayalıklarda bulunan

büyük bir sualtı mağarasında Amherst'in gizlice denizaltısını yaptığını öğ-

renmiş. Tekne tamamlandıktan ve denemeleri başarıyla geçtikten sonra

Amherst, evli olmayan ve aile bağları bulunmayan profesyonel denizci-

lerden oluşan bir mürettebat toplamış. Sonra, otuz yıl boyunca denizler-

de dolaşmış."

Pitt, "Verne teknede ne kadar kalmış?" diye sordu.

Valhalla'nın Yükselişi

5J5

"Verne, oğluna limana geri dönmesini ve onu otelde beklemesini

söylemiş. Eski dostunun onu arayıp bulması karşısında Verne'in koltuk-

ları kabarmış. Yaklaşık iki hafta boyunca, Nautilus'ta kalmış. Denizaltı-

nın ismini Amherst koymuş."

"Romandaki kişiler gibi iki yıl değil yani?"

"İki hafta, teknenin her santimetresini incelemesine bol bol yetmiş.

Kitabında, yazar özgürlüğünü sadece birkaç yerde kullanarak, bunları

harfiyen yazmış. Birkaç yıl sonra, Deniz Altında Yirmi Bin Fersah'ı çıkar-

mış."

"Sonunda Amherst'e ne olmuş?"

"Verne'in not defterinde anlattıklarına göre, 1895'te evine esraren-

giz bir haberci gelmiş ve ona Amherst'ten bir mektup vermiş. Kaptanın

mürettebatının çoğu ölmüş ve o da İskoçya'daki atalarına ait eve geri

dönmeye niyetlenmiş, ama evi kalan akrabalarını öldüren bir yangında

yok olmuş. Ayrıca, Nautilus'u yaptığı kayalıklardaki mağara çökmüş.

Oraya da gidememiş."

"Ve Esrarlı Ada'ya gitmiş."

Perlmutter, "Hayır," dedi. "Verne, Amherst ve Nautilus'un son du-

raklarının bulunmaması için bunu uydurmuş. En azından çok uzun bir

zaman için. Amherst, mektubun devamında, New York'taki Hudson

Nehri'nde o ve Nautilus için mezar görevi görecek benzer bir sualtı ma-

ğarası bulduğunu yazmış."

Pitt, kendini aşırı derecede zinde hissettiği için haykırdı. "Hudson

Nehri mi?"

"Not defterinde öyle yazıyor."

"St. Julien."

"Evet."

"Seni ölümüne seviyorum."

Perlmutter kıkırdadı. "Sevgili oğlum, ben de bu koca vücut varken,

bunu yapmak için asla yeteri kadar yaklaşamazsın."

576

Clive Cussler

56

Sabah sisi, tıpkı yaklaşık bin yıl önce Vikingler geldiğinde olduğu gi-

bi, nehrin mavi sularının üzerine çökmüştü. Görüş mesafesi, yüz metre-

den azdı ve çoğu pazar sabahında nehri dolduran küçük yelkenli tekneler

ve sürat motorları iskelelerinden ayrılmaya henüz başlamışlardı. Sis,

genç

bir kadının yumuşak ve nazik dokunuşu gibi, sarp kayalıkların altındaki

kıyı boyunca ilerleyen küçük teknenin etrafında hareket ediyordu. Zarif

bir tekne değildi, pruvası ve kıç tarafı, ejderha resmi kazınmış yüzyıllar

öncekiler gibi, sisin içinde yükselmiyordu. Hızlı, fonksiyonel ve kıyıya ya-

kın incelemeler için tasarlanmış, sekiz metrelik bir NUMA çalışma tek-

nesiydi. ,

Uzun, dar ve sarı alıcı, suyun altında dümen suyunda sürüklenirken,

hız çok dikkatli bir şekilde dört deniz milinde tutuluyordu. Alıcıdan gelen

sinyaller, yan tarayıcı sonarın kayıt tertibatına gönderiliyor ve Giordino"

ayağa kalkıp nehrin dibini ve kayalıkların tabanındaki sular altında kal-

mış kayaları gösteren üç boyutlu renkli göstergeye dikkatle bakıyordu.

Kumsal yoktu, sadece suya ulaştığında hemen azalan bir parça kum ve

kaya parçası vardı.

Kelly safir mavisi gözleriyle solundaki kıyı şeridine ve teknenin altını

kesebilecek herhangi bir sualtı kayası olabileceği için önündeki suya ba-

Valhalla'nın Yükselişi

517

karak, çok dikkatli bir şekilde dümen kullanıyordu. Küçük tekne, nere-

deyse suda zorlukla ilerliyordu. Kıç taraftaki, Yamaha marka iki yüz elli

beygir gücündeki büyük takma motorun klapesi, neredeyse rölantide çalı-

şıyordu.

Kelly hafif bir makyaj yapmış ve bal rengi saçları arkadan örülmüştü,

sis yüzünden örgülerin üzerinde meydana gelen damlacıklar inci taneleri

gibi parlıyordu. Kısa beyaz bir şort, ince jarse bir ceketin içine kolsuz ye-

şil bir süveter giymişti. Güzel biçimli ayaklarında, süveterinin rengiyle

uyumlu sandaletler vardı. Uzun, heykel gibi bacakları, siste görülmeyen

bir teknenin dümen suyu yüzünden meydana gelecek bir yalpayı karşıla-

mak için yanlara açılmış, sertçe güverteye basıyordu.

Giordino sonar kaydına odaklanmıştı, ama ara sıra Kelly'nin vücu-

duna bakmadan da edemiyordu. Pitt'in böyle bir şansı yoktu. Araştırma

teknesinin pruvasına yerleştirilmiş şezlonga rahatça uzanmıştı. Kimseyi

etkilemek gibi bir derdi olmadığı için, saatlerce ayakta durmayı gerekli

görmediği böylesi yolculuklarda ünlü şezlongunu ve yumuşak şişkin

yastı-

ğını yanında taşırdı. Aşağı uzanıp dengede durmasını sağlayan bir

tabanı

olan fincanı kaldırdı ve içindeki koyu kahveyi yudumladı. Sonra, mercek-

leri ayrıntılı yakın görüş sağlayan dürbünle kayalıklara bakmaya devam

etti.

Volkanik kayaların sırtlarının dikey bir şekilde uzandığı kısımlar ha-

riç, sarp yokuşlar çalılık ve küçük ağaçlarla kaplıydı. Jura döneminde olu-

şan kayalıklar, New York şehrinin kahverengi kumtaşı evlerini inşa et-

mekte kullanılan, kırmızımsı kahverengi tortul kumtaşı ve çamur kayala-

rından oluşuyordu. Daha dik kayaların yüzü, erozyona karşı çok dirençli

ve doğal bir güzelliği olan volkanik kayalardan meydana gelmişti.

Kelly, "İki yüz metre sonra babamın çiftliğinin altından geçeceğiz,"

diye bildirdi.

Pitt açık duran ön camdan, "Al, göstergede bir şey var mı?" diye sor-

du.

Giordino kısaca, "Kaya parçalan ve kum tabakası," dedi. "Kum taba-

kası ve kaya parçalan."

"Kaya kaymasına dair bir işaret var mı diye kontrol et."

518

Clive Cussler

"Mağaranır, doğal olaylar sonucu kapandığını mı düşünüyorsun?"

"Ben bunu Djr insanın yaptığını düşünüyorum."

"Eğer Caır,eron denizaltısını kayalıkların içine götürdüyse, bir sualtı

oyuğu olmalı."

Pitt dürbünü indirmeden konuştu. "Önemli olan, hâlâ var olup olma-

dığı."

Kelly, "Olsaydı, dalgıçların şimdiye kadar onu çoktan bulmuş olacak-

larını mı düşünüyorsun?" dedi.

"Bu sadece tesadüfen olabilirdi. Yakınlarda dalınacak bir enkaz yok

ve zıpkınla balık avlamak için nehrin daha iyi noktaları var."

Kelly, "Yü* metre," diye onları uyardı.

Pitt dürbününü yüz beş metre yüksekliğindeki kayalıkların en üstüne

doğrultunca Egan'ın evinin ve çalışma binasının çatılarını gördü. İleri

doğru eğilip kayalıkların yüzünü dikkatle inceledi. Dik kayalıkların yanı-

na düşüp parçalanmış bir kaya kütlesini işaret ederek, "Çökme belirtileri

görüyorum," dedi.

Giordino, pjtt'in işaret ettiği şeyi görebilmek için yan pencereden

hızlı bir bakış fırlattı ve hemen kayıt kâğıdının üzerindeki görüntülere

odaklandı. "Henüz bir şey yok," diye bildirdi.

Pitt, Kelly'ye, "Kıyıdan altı metre açığa dümen kır," dedi. "Bu, sona-

rın sualtındaki eğimi okuması için daha iyi bir açı sağlayacak."

Kelly kulaç sayacının üzerindeki kadrana baktı. "Dip nehrin ortasına

doğru eğim yapmadan hızla düşüyor." •

Giordino aıçak sesle, "Henüz bir şey»yok," dedi. "Kayalar birbirlerine

yapışmış bir şekilde duruyorlar."

Pitt neredeyse ilgisizce, "Bir şey buldum," dedi.

Giordino yukarı baktı. "Ne gibi?"

"Kayanın üzerinde bir insan tarafından yapılmışa benzeyen işaretler

var."

Kelly kayalıklara baktı. "Yazıt gibi mi?"

Pitt, "Hayır" dedi. "Daha çok, keskiyle yapılmış işaretlere benziyor."

Giordino, »Sonarda mağara ya da tünel görünmüyor," diye homur-

dandı.

s

Valhalla'nın Yükselişi

519

Pitt kabinin kenarına yaklaşarak, çalışma güvertesine atladı. "Alıcıyı

salalım ve tekneyi açıkta demirleyelim."

Giordino, "Sence hedefi bulmadan önce dalmah mıyız yani?" diye

sordu.

Pitt geriye doğru eğildi ve yukarıdaki dik kayalıklara baktı. "Dr.

Egan'm çalıştığı yerin tam altındayız. Gizli bir mağara varsa, buralarda

bir yerlerde olmalı. Yüzeyden gözle taramak daha kolay olur."

Pitt' alıcıyı salıp demir atarken, Kelly tekneyi ustaca bir hareketle

döndürüp klapeyi çekti. Sonra, çıpa dibe vuruncaya kadar, nehir akıntısı-

nın ters istikametinde yavaşça ilerledi. Ardından kontağı kapattı ve örgü-

lü uzun saçlarındaki damlacıkları savurdu. Tatlı bir gülümsemeyle, "Park

etmek istediğiniz yer burası mı?" diye sordu.

Pitt, "Mükemmel," diyerek ona iltifat etti.

"Ben de gelebilir miyim? Sertifikamı Bahamalar'da aldım."

"Önden biz gidelim. Bir şey bulursak, dalman için işaret veririm."

Yaz mevsimiydi ve Hudson Nehri'nin ısısı yirmi dört dereceydi. Pitt

diz ve dirsek yerlerinde takviyeler olan dar bir dalgıç kıyafeti giydi. Beli-

nin etrafına, dalgıç giysisinin batmazlığma karşı kuvvet yaratacak, hafif

ağırlıklar takılmıştı. Yüzüne maskesini, kafasına başlığını ve şnorkelini

takmadan önce eldivenlerini ve paletlerini giydi. Üç metreden daha deri-

ne dalacağı için, kayalıkların etrafında daha rahat hareket edebilmek dü-

şüncesiyle dengeleme tertibatı giymedi. "Şimdi serbest dalış yapalım ve

tankları kullanmadan önce etrafı kontrol edelim."

Giordino sessizce başını sallayarak, kıç taraftan merdiveni indirdi.

Kenardan arkaüstü atlamak yerine, merdivenin üç basamağından aşağı

indikten sonra suya girdi. Pitt bacaklanm küpeşteden sallandırıp etrafa

bolca su sıçratarak daldı.

Altlarında suyun dokuz metrelik kısmı, cam kadar berraktı. Bu de-

rinlikten sonra rengi koyu yeşile dönerek, biraz bulanıklaşıyordu. Pitt sı-

cakkanlı olduğundan, su ısısının yirmi beş derece civarında olmasını ter-

cih etti. Eğer Tanrı insanların balık olmasını isteseydi, otuz yedi yerine

on beş derecelik vücut ısısı verirdi, diye düşünürdü.

520

Clive Cussler

Pitt bacaklarını kaldırıp zahmetsizce aşağı dalabilmek için yanında

bulunan ağırlıkları kullanarak, ileri doğru kıvrıldı. Sivri uçlu dev kayalar,

birbirlerine yapboz parçalan gibi girmişlerdi. Pek çoğu onlarca ton ağırlı-

ğındayken, bazıları çocuk oyuncağından daha büyük değildi. Pitt hava al-

mak için su yüzeyine çıkmadan önce, çıpanın kum yüzeyine iyice

battığın-

dan emin oldu.

Akıntı Pitt ile Giordino'yu çekerken, parmaklarının kesilmesini en-

gelleyen eldivenlerini giydiklerine şükredip kayalara sıkıca tutunarak el-

lerini çıpa gibi kullanıyorlardı. Kısa süre sonra, doğru bölgede olmadıkla-

rını fark ettiler, çünkü yamacın bu kısmı nehrin ortasına doğru çok yavaş

bir şekilde ilerliyordu.

Hava almak için yüzeye çıktılar ve ayrı ayrı aramaya karar verdiler.

Pitt ilerleyecek, Giordino ise kayalık nehir kıyısını takip edecekti. Pitt ya-

macın üstündeki binalara göre yerini belirlemek için yukarı baktı. Evin

bacasını görebiliyordu. Dr. Egan'ın yaklaşık yüz yirmi metre yukarıdaki

evine ve çalışma yerine paralel olarak, akıntıya karşı yüzdü.

Sis kalkıyor ve güneş, yosunlu kayalıklarda titrek ışık oyunları yapa-

rak, suyun üstünde parlamaya başlıyordu. Pitt küçük parmağından biraz

daha büyük, birkaç balık gördü. Sanki bu iri yaratığın onları yakalayama-

yacak kadar yavaş olduğunu biliyormuşçasına, en ufak bir korku belirtisi

göstermeksizin, etrafında toplaştılar. Pitt onlara parmağını salladı, ama

dağılmak yerine, parmağının etrafını sardılar. Aşağıdaki kayalıkları izler-

ken, paletlerini yavaşça hareket ettirerek ve şnorkelinden ağır nefesler

alarak suyun yüzeyinde ilerledi. *

Sonra birden, kayalıkların arasından geçen bir kanala benzeyen açık

bir yere geldi. Bu deniz tabanı engebesiz ve düz bir hal almıştı. Düzensiz

kayalıkların bulunduğu diğer tarafa kadar arada dokuz metrelik bir me-

safe olduğunu tahmin etti. Boşluğun yaklaşık on iki metre genişliğinde

olduğunu hesapladı. Kanal, kayalık yamacın suyla son bulduğu kıyıya

doğru ilerliyordu. Sivri kayalıkların arasında bir boşluk bulmak için dal-

madan önce, ciğerlerini havayla doldurdu. Birbirinin üstüne binen iri ka-

ya parçaları, şeytani bir yanları varmış gibi soğuk ve kasvetli görünüyor-

lardı. Sanki açıklamak istemedikleri bir sır saklıyorlardı.

*

Valhalla'nın Yükselişi

521

Akıntıdaki yosunlar, bir bale dansçısının parmaklan gibi sallanıyor-

lardı. Sert yüzeyine garip işaretler kazınmış, yosunsuz bir resif buldu.

Bunlardan birinin, kaba bir köpek resmi olduğunu görünce kalbi tekledi.

Ciğerleri sıkışınca, nefes almak için bir kez daha su yüzeyine çıktı.

Sonra,

arada sırada ellerini kendini aşağı çekmek için kullanarak, bir daha daldı.

Geniş bir kaya parçasının altında, yirmi beş santim büyüklüğünde bir

levreğin yüzüşünü seyretti. Levrek, Pitt'in gölgesini görünce, hemen kay-

boldu. Dibe dalarak, resifin altında balığı takip etti. Kayaların arasında

geniş bir tünel belirmişti. Ensesindeki deri tatlı bir şekilde ürperdi. Yüze-

ye çıkıp bir nefes daha aldıktan sonra, dikkatlice açıklıktan içeri girdi.

İçeri girip de, dışarıdaki parlaklıktan kurtulduktan sonra, oyuğun beş

metre daha ilerlediğini gördü. Ciğerlerindeki havayla en fazla oraya ka-

dar gidebilirdi. Son nefesini harcayınca yeniden yüzeye çıktı.

İlgi çekici hiçbir şey bulamayan Al, yeniden tekneye binmişti. Kelly,

Pitt'in daldığı tarafa bakarak, ayakları pruvanın güvertesinde, kamaranın

üstüne çıkıp oturmuştu. Pitt iki elini sallayarak seslendi:

"İçeri giren bir yol buldum!"

Kelly ile Giordino'nun daha fazla motivasyona ihtiyacı yoktu. Üç da-

kikadan daha kısa bir süre içinde, akıntıya karşı palet çırpmaya

başlamış-

lardı. Pitt, daha fazla konuşabilmek maksadıyla, şnorkelinin ağızlığını çı-

karmadı. Heyecanlı bir şekilde, onlara takip etmelerini işaret etti. Kelly

ile Giordino ciğerlerine hava çektikten sonra, Pitt'in paletlerinin arkasın-

dan taş yığınına doğru inmeye başladılar.

Tünelin dar girişinden yüzerken, paletleri kenarlara çarpıyor ve yo-

sunların oluşturduğu bulut, görüş mesafelerini kapatıyordu. Sonunda,

tam da Kelly ağzını açmaktan ve su yutmaktan korkmaya başladığı sıra-

da, oyuk birden açıldı ve Kelly, kendisini yüzeye çekmesi için Pitt'in sol

ayak bileğinden yakaladı.

Hep birlikte kafaları sudan çıktı. Şnorkellerinin ağızlıklarını çıkardı-

lar, dalış maskelerini başlarının üstüne kaydırdılar ve kendilerini, altmış

metre yükseklikte bir mağaranın içinde buldular. Ne bulduklarını tam

manasıyla anlayamamış bir halde, şaşkınlıkla çevrelerine baktılar.

Pitt zehirli dişini göstererek kendisine bakan bir yılan başına merak-

la baktı.

522

Clive Cussler

57

Ustalıkla oyulmuş, «B» açık y"an ba§1' ma8araya do'an sulara belli

belirsiz bakarken, sanki uzaklarda bir sahil arıyor gibiydi. Suyun bir bu-

çuk metre üstündeki devasa kaya çıkıntısında, karmalarından tahta

beşik-

lere yan yana yerleştiril^ altı açık ahşap tekne vardı. Yılan, en yakın çı-

kıntmm kenarmda dura* en büyük teknenin pruva direğinden yükseliyor-

du.

Tekneler tepeden tırnağa meşeden yapılmışlardı ve en büyüğü, yak-

laşık on sekiz metre uzı^ğ^aydı. Tüneldeki sudan yan,ıyan güneş ışı-

ğı, incelikle biçim verili tekne gövdelerinde küçük ışık oyunları yapı-

yordu Dalgıçlar, sudak'yansımalarından, paslanmış demir perçinleriyle

bir-arada duran kaplara parçaları üst üste binmiş simetrik kavisli tekne-

leri ve beşikleri gÖrebifiy°riardL Bir zamanlar kalkanların saklandığı yük-

lüğün küçük yuvarlak derinin içinden çıkan kürekler hâlâ duruyordu.

Şimdi ise, görünmeyence™ emri altında, kürek çekme emrini hazır

bekliyor gibiydiler. Böylesi estetik çizgilerin, bin yıl önce tasarlanıp yapıl-

dığına inanmak çok gü<:u-

Kelly hayretle, "Vı^ngler," diye mırıldandı. Hep buradaydılar, ama

kimse bilmiyordu."

*

Valhalla'nın Yükselişi

523

Pitt, "Baban biliyordu," dedi. "Viking yazıtlarından, Hudson Neh-

rimin kayalıklarına yerleştiklerini biliyordu. Böylece, yüzeyden aşağıdaki

mağaraya giden tünelin yolunu bulabildi."

Giordiııo, Viking gemilerini hayranlıkla süzerken, "Çok iyi korun-

muşlar," diye belirtti. "Rutubete rağmen, çok fazla çürümediklerini görü-

yorum."

Pitt kırmızı-beyaz yelkenleri hâlâ sarılı duran gemi direklerini ve

mağaranın kemerli, yüksek tavanını gösterdi. "Mağaranın yüksek tavam

savesinde hava alıyorlar."

Kelly merakla, "Sanki tüm yapman gereken, gemileri suya indirmek,

yelkenleri açmak ve gitmek," diye fısıldadı.

Pitt, 'Haydi, daha yakından bakalım," dedi.

Paletlerini, yüz maskelerini ve ağırlık kemerlerini çıkardıktan sonra,

ç^tntmır. tepesine çıkan kayalardan basamakları tırmandılar ve kayadan,

en büyük geminin üst borda kaplamasına uzanan rampaya çıktılar. Ram-

palar çok sağlamdı ve oraya kesinlikle Dr. Egan tarafından konulmuşlar-

dı.

Mağaranın içi loştu, ama döşeme tahtalarının üstündeki nesneleri

seçebiliyorlardı. İnsan vücuduna benzeyen bir şey, bir kefene sarılmıştı.

Her iki tiraöa da kefenler içinde küçük yığınlar vardı. Kefenlerin etrafı-

na, sana! eserlerinden oluşan, sahibi bilinmeyen defineler karmakarışık

biı halde saçılmıştı. Yaldızlı bronz Aziz heykelleri, elyazması Latin İncil

savaları, paralar ve gümüş ayin kadehleri ile dolu sandıklar, İngiltere ve

İrlanda'yı yapılan akınlar sırasında manastırlardan çalınmış olmalıydı.

Kefıribaı colyeler, altın ve gümüş broşlar, ince zevkli gümüş-bronz kolye-

ler ve bilezikler tahta sandıkların içinde duruyorlardı. Ayrıca, doğudan

geıjn bronz tabaklar ve tütsü kâseleri, mobilyalar, dokumalar, keten ku-

maşlar ve şefin kışın binmesi için özenle yapılmış güzel bir kızak oraday-

dı.

Pitt, Ben bunun Bjarne Sigvatson olduğunu düşünüyorum," dedi.

Kellj üzgün gözlerle iki küçük kefene baktı. "Bunlar onun çocukları

olmalı."

522

Clive Cussler

57

Ustalıkla oyulmuş, ağzı açık yılan başı, mağaraya dolan sulara belli

belirsiz bakarken, sanki uzaklarda bir sahil arıyor gibiydi. Suyun bir bu-

çuk metre üstündeki devasa kaya çıkıntısında, karinalarından tahta

beşik-

lere yan yana yerleştirilmiş altı açık ahşap tekne vardı. Yılan, en yakın çı-

kıntının kenarında duran en büyük teknenin pruva direğinden yükseliyor-

du.

Tekneler, tepeden tırnağa meşeden yapılmışlardı ve en büyüğü, yak-

laşık on sekiz metre uzunluğundaydı. Tüneldeki sudan yansıyan güneş

ışı-

ğı, incelikle biçim verilmiş tekne gövdelerinde küçük ışık oyunları yapı-

yordu. Dalgıçlar, sudaki yansımalarından, paslanmış demir perçinleriyle

bir- arada duran kaplama parçaları üst üste binmiş simetrik kavisli tekne-

leri ve beşikleri görebiliyorlardı. Bir zamanlar kalkanların saklandığı yük-

lüğün küçük yuvarlak deliklerinin içinden çıkan kürekler hâlâ duruyordu.

Şimdi ise, görünmeyen ellerin emri altında, kürek çekme emrini hazır

bekliyor gibiydiler. Böylesi estetik çizgilerin, bin yıl önce tasarlanıp yapıl-

dığına inanmak çok güçtü.

Kelly hayretle, "Vikingler," diye mırıldandı. "Hep buradaydılar, ama

kimse bilmiyordu."

Valhalla'nın Yükselişi

523

Pitt, "Baban biliyordu," dedi. "Viking yazıtlarından, Hudson Neh-

ri'nin kayalıklarına yerleştiklerini biliyordu. Böylece, yüzeyden aşağıdaki

mağaraya giden tünelin yolunu bulabildi."

Giordino, Viking gemilerini hayranlıkla süzerken, "Çok iyi korun-

muşlar," diye belirtti. "Rutubete rağmen, çok fazla çürümediklerini görü-

yorum."

Pitt kırmızı-beyaz yelkenleri hâlâ sarılı duran gemi direklerini ve

mağaraıiin kemerli, yüksek tavanını gösterdi. "Mağaranın yüksek tavanı

sayesinde hava alıyorlar."

Kelly merakla, "Sanki tüm yapman gereken, gemileri suya indirmek,

yelkenleri açmak ve gitmek," diye fısıldadı.

Pitt, "Haydi, daha yakından bakalım," dedi.

Paletlerini, yüz maskelerini ve ağırlık kemerlerini çıkardıktan sonra,

çıkıntının tepesine çıkan kayalardan basamakları tırmandılar ve kayadan,

en büyük geminin üst borda kaplamasına uzanan rampaya çıktılar. Ram-

palar çok sağlamdı ve oraya kesinlikle Dr. Egan tarafından konulmuşlar-

dı.

Mağaranın içi loştu, ama döşeme tahtalarının üstündeki nesneleri

seçebiliyorlardı. İnsan vücuduna benzeyen bir şey, bir kefene sarılmıştı.

Her iki tarafta da kefenler içinde küçük yığınlar vardı. Kefenlerin etrafı-

na, sanat eserlerinden oluşan, sahibi bilinmeyen defineler karmakarışık

bir halde saçılmıştı. Yaldızlı bronz Aziz heykelleri, elyazması Latin İncil

sayfaları, paralar ve gümüş ayin kadehleri ile dolu sandıklar, İngiltere ve

İrlanda'ya yapılan akınlar sırasında manastırlardan çalınmış olmalıydı.

Kehribar kolyeler, altın ve gümüş broşlar, ince zevkli gümüş-bronz kolye-

ler ve bilezikler tahta sandıkların içinde duruyorlardı. Ayrıca, doğudan

gelen bronz tabaklar ve tütsü kâseleri, mobilyalar, dokumalar, keten ku-

maşlar ve şefin kışın binmesi için özenle yapılmış güzel bir kızak oraday-

dı.

Pitt, "Ben bunun Bjarne Sigvatson olduğunu düşünüyorum," dedi.

Kelly üzgün gözlerle iki küçük kefene baktı. "Bunlar onun çocukları

olmalı."

524

Clive Cussler

Giordino, kendinden geçmiş bir halde hazineye bakarken, "Bu kadar

zengin olduğuna göre, herhalde iyi bir savaşçıydı," diye mırıldandı.

Kelly, "Babamın araştırma kitaplarında okuduklarımdan, kazandığı

zaferden sonra ölen önemli kabile reislerinin, atları, diğer hayvanları ve

uşakları da dahil olmak üzere, tüm taşınır mallarıyla birlikte Valhalla'ya

gönderildiklerini çıkardım. Ayrıca yanında baltası, kılıcı ve kalkanı da ol-

malıydı. Bunların hiçbirini göremiyorum," dedi.

Giordino, "Çarçabuk gömülmüş gibi," diyerek ona katıldı.

Pitt borda rampasına doğru ilerleyerek, "Diğer teknelere de baka-

lım," dedi.

Kelly'nin korktuğu gibi, diğer tekneler de üst üste yığılmış, kırık ev eş-

yaları ve kemiklerle doluydu. Pek çoğu parçalara ayrılmış gibi duruyordu.

Pitt çömelerek, eline üst kısmından darbe yemiş bir kafatası aldı.

"Korkunç bir katliam yaşanmış olmalı."

"Kendi aralarında çarpışmış olabilirler mi?"

Giordino, "Öyle sanmıyorum," dedi. Kemik yığınlarının arasına sap-

lanmış bir oku yerinden çıkardı. "Bu, Kızılderililer diyor."

Elindeki kafatasında bir yüz görmeye çalışan Pitt, "Destanda, Sigvat-

son ile halkının Grönland'dan ayrıldığı ve bir daha onlardan haber alın-

madığı anlatılıyor," dedi. "Bu ayrıca, Dr. Wednesday'in bize, buraya yer-

leştiklerinde tüm Vikingleri Kızılderililerin kıyımdan geçirdiğine dair an-

lattıklarıyla da uyuyor."

Giordino sessizce, "Efsane olmadığı kanıtlanmış oldu," dedi.

Kelly, Pitt'e baktı. "O zaman Normafîlar yerleşimi..."

"Babanın çiftliğine kurulmuştu." Pitt devam etti. "Bazı sanat eserleri

bulunca, araştırma projesini genişletmek istedi."

Kelly kederli bir şekilde ellerini sıktı. "Ama bunu neden bir sır ola-

rak sakladı? Neden kazı çalışmaları yapmaları için arkeologlar

çağırmadı.

Neden dünyaya Vikinglerin bugünkü New York'a geldiklerini ve koloni

kurduklarını göstermedi?"

Giordino, "Baban akıllı bir adamdı," dedi. "Bunu gizli tutmasının ken-

dince bir sebebi vardır. Deney yaparken, bir arkeolog ve gazeteci ordusu-

nun, özel bölgesini işgal etmesini kesinlikle istememiştir."

*

Valhalla'nın Yükselişi

525

Otuz dakika sonra, Kelly ile Giordino geri kalan Viking gemilerini

incelerlerken -ki mağaranın loş ışığında bu kolay iş değildi- Pitt kaya çı-

kıntısında dolaşmaya başlamıştı. Karanlığın içinde gözüne, bir tünele

doğru giden ve kayaya asılmış bir merdiven ilişti. Bir eliyle destek almak

için duvara tutunarak, ilk dört basamağı çıktı. Parmakları, elektrik düğ-

mesi gibi bir şeye çarpınca, hafifçe dokundu ve saat yönünde çevirmeye

karar verdi. Düğmeyi, bir çıt sesi duyuncaya kadar çevirdi.

Birdenbire tüm mağaranın içi, kayaların içine yerleştirilmiş floresan

ışıklarla aydınlanmıştı.

Kelly şaşkınlık içinde, "Vay canına," diye bağırdı. "Artık ne yaptığı-

mızı görebileceğiz."

Pitt, Kelly ile Giordino'nun araştırma yaptığı tekneye doğru yürüdü.

Yavaş bir sesle, "Babanın bu yeri sır olarak saklamasının başka bir nede-

nini biliyorum," dedi.

Kelly çok az ilgilenmiş gibi görünüyordu, ama Giordino gözlerini

ona dikti. Pitt'i, ne zaman bir açıklama yapacağım anlayacak kadar uzun

zamandır tanıyordu. Sonra, Pitt'in gözlerinin takıldığı yöne dönüp baktı.

Mağaranın en sonundaki kısımda, uzun ve silindir biçimli demir bir

gemi bağlanmıştı. Geminin gövde kısmı ince bir pas tabakasıyla kaplan-

mıştı. Gemideki tek çıkıntı, ön pruvanın birkaç metre arkasında duran

kaporta kulesiydi. Pitt ışığı açmamış olsaydı, karanlık mağarada görmek

mümkün değildi.

Kelly, "Tanrı aşkına nedir bu?" diye mırıldandı.

Pitt zafer kazanmış bir ses tonuyla, "Bu," dedi. "Nautilus."

Dr. Elmore Egan tarafından yapılmış bir iskelede durmak ve aşağı-

daki efsanevi denizaltıya bakmak, onları Viking gemisini buldukları an-

daki kadar şaşırtmıştı. Herkesin hayal olduğunu düşündüğü bir on doku-

zuncu yüzyıl mühendislik harikası bulmak, gerçekleşen bir rüya gibiydi.

İskelenin ucunda kayalık çıkıntının kenarından yükselen, lahit şek-

linde bir taş yığını vardı. Üzerine harfler kazınmış tahta bir levha, burası-

nın, denizaltı mucidinin huzur içinde yattığı yer olduğunu gösteriyordu:

526

Clive Cussler

Burada Kaptan Cameron Amherst'in fani bedeni yatmaktadır.

Jules Verne'inyazdı/darıyla ünlü olan,

ölümsüz Kaptan Nemo.

Bir gün onun mezarını bulanlar,

onu hak ettiği saygıyla şereflendirsinler.

Pitt, Kelly'ye, "Babana duyduğum saygı giderek artıyor," dedi. "Kıs-

kanılacak bir adam."

"Bu abideyi babamın kendi elleriyle yaptığını bilmek beni gururlan-

dırıyor."

Yan tarafta başka bir mağara bulup geride kalan Giordino iskeleye

yaklaştı. "Beni rahatsız eden bir gizemin cevabım buldum," dedi.

Pitt ona baktı. "Hangi gizem?"

"Eğer Dr. Egan'ın gizli bir laboratuvarı varsa, elektrik enerjisinin

kaynağı nereden geliyordu? Bunu yan taraftaki mağarada buldum. Orada

taşınabilir üç jeneratör var, bağlı oldukları bataryalar küçük bir kasabaya

yetecek kapasitede." İskelenin zeminini işaret etti. Elektrik kabloları ke-

nardan dolaşarak, denizaltının kaportasından geçiyordu. "Bire on bahse

girerim ki, içini laboratuvar olarak kullanıyordu."

Kelly, "Şimdi Nautilus'u yakından görüyorum, hayal ettiğimden çok

daha büyükmüş," dedi.

Giordino düşünceli bir şekilde, "Disney'dekine pek benzemiyor. Bu-

nun tekne kısmı sade ve kullanışlı," dedi. »

Pitt onu onaylayarak başını salladı. Denizaltının gövdesi su yüzeyin-

den bir metre yukarıda duruyordu, bu da aşağıdaki gövdenin büyüklüğü

hakkında bir ipucu veriyordu. "Zannedersem uzunluğu yetmiş beş, keme-

resi sekiz metre. Verne'in tasvir ettiğinden daha büyük. 1953'te suya indi-

rilen ilk Deniz Kuvvetleri denizaltısıyla hemen hemen aynı boyutlarda."

Giordino, "Albacore," diye karşılık verdi. "Ben onu yaklaşık on yıl ön-

ce, York Nehri'nde yüzerken gördüm. Haklısın. Bir benzerlik var."

Giordino geminin kaportasının yanındaki güverteye giden sürme is-

kelenin yanındaki havuzun üstüne monte edilmiş elektrik panelinin yanı-

Valhalla'nın Yükselişi

527

na gitti. Birkaç düğmeye bastı. Geminin içi, yüzeydeki ve suyun altından

görülen lombozlar bir anda ışıklarla aydınlandı.

Pitt, Kelly'ye dönerek, açık kaportayı işaret etti. "Önce bayanlar."

Kelly hızla çarpan kalbini durdurmak ister gibi, ellerini göğsüne gö-

türdü. Yıllar boyunca babasının çalıştığı yeri, o ünlü geminin içini gör-

mek istemişti ama ilk adımı atmak nedense zor geliyordu. Kendini ruhlar

evine giriyormuş gibi hissetti. Sonunda büyük bir istenç göstererek, ka-

portadan girdi ve merdivenlerden aşağı indi.

Giriş kompartımanı küçüktü. Pitt ile Giordino yanma ininceye kadar

onları bekledi. Önlerinde duran kapı, bir denizaltıdan çok, ev kapısına

benziyordu. Pitt kapı mandalını çevirdi, kapıyı açtı ve eşikten adımını at-

tı.

Süslü mobilyalarla döşenmiş yemek salonunda sessizce ilerlediler.

Salonun ortasında tik ağacından yapılmış, ayakları yunus şeklinde, on ki-

şilik bir yemek masası duruyordu. Salonun sonunda, kütüphaneye açılan

başka bir kapı vardı. Pitt burada beş binden fazla kitap bulunduğunu tah-

min etti. Kitapların yan sırtlanndaki isimleri inceledi. Bir tarafta sadece

mühendislik ve bilimle ilgili kitaplar vardı. Karşı taraftaki raflar, klasik

eserlerin orijinal basımlarıyla doluydu. Jules Verne tarafından yazılmış

birini eline aldı ve açtı. Başlangıç sayfası Verne tarafından, "evrendeki en

büyük zekâya" ithaf edilmişti. Kitabı dikkatlice raftaki yerine yerleştirdi

ve keşfe devam etti.

Bir sonraki kompartıman, dokuz metreden daha geniş, oldukça bü-

yük bir yerdi. Pitt, burasının Verne'in, Cameron'un deniz altından topla-

dığı sanat hazineleri ve antika sanat eserleriyle dolu yer diye tasvir ettiği

büyük salon olduğuna emindi. Ama salon bir müzeden ya da galeriden

daha uzun değildi. Elmore Egan burayı bir atölye ve kimya laboratuvarı

haline getirmişti. Dört metre genişliğindeki oda, bir torna tezgahıyla del-

gi makinesinin, kimya laboratuvarı aletlerinin, üç farklı bilgisayar istasyo-

nunun, yazıcıların ve tarayıcıların durduğu tezgâhlarla dolu bir labirent

gibiydi. Yalnızca org hâlâ orada duruyordu, Elmore'un yerinden kıpırda-

tamayacağı kadar ağır olmalıydı. Amherst'in, büyük bestecilerin parçala-

528

Clive Cussler

rını çaldığı bu müzik aleti, tahta ve pirinç borularıyla, bir sanat harikasry-

dı.

Kelly kimya gereçleriyle dolu tezgâha yaklaşarak, karmaşık bir şekil-

de duran geniş ağızlı bardaklara ve deney tüplerine nazikçe dokundu.

Onları raflara düzgünce sıraladı. Pitt ile Giordino ilerleyerek, uzun bir

koridordan diğer kompartımana girerlerken Kelly, laboratuvarda dolaşa-

rak babasının varlığını hissetmeye çalışıyordu. Nautilus'un bu bölümü, bir

zamanlar Kaptan Amherst'in özel odası olmuştu. Egan ise burayı kendi

düşünme odası haline getirmişti. Planlar, projeler, çizimler ve defterler,

Egan'm tasarımlarını yaptığı geniş masanın üstünde her bir santimetre-

kareyi kaplamışlardı.

Giordino konuyu felsefi bir açıdan ele alarak, "Demek burası büyük

bir adamın yaşadığı ve başka bir büyük adamın yarattığı yer," dedi.

Pitt, "Devam edelim," dedi. "Tele-nakliye sisteminin verici bölmesini

nerede yaptığım görmek istiyorum."

Bir başka su geçirmez bölmeden geçtiler ve bir zamanlar denizaltı-

nın hava tanklarının bulunduğu kompartımana geldiler. Egan bu tankları

tele-nakliye sistemi ve cihazları için kaldırmıştı. Üzerindeki tuşların ve

düğmelerin bulunduğu iki panel, bir bilgisayar masası ve verici istasyonu-

nu barındıran kapalı bir bölme vardı.

Pitt bölmenin içinde duran elli beş galonluk Süper Slick markalı va-

rili görünce gülümsedi. Varil, bir zaman sayacına ve bir dizi tüplere bağ-

lanmıştı, onlar da yerdeki yuvarlak biçimli bir hazneye bağlanmışlardı.

"Artık Egan'ın deri çantasını dolduran yağm nerden geldiğini biliyoruz."

Verici istasyonunu inceleyen Giordino, "Nasıl çalıştığını merak edi-

yorum," dedi.

"Nasıl çalıştığını benden daha akıllı biri anlayabilir."

"Aslında çalışması bile hayret verici."

"Ne kadar basit görünse de, geleceğin nakliye sistemini sonsuza dek

değiştirecek bilimsel bir icada bakıyorsun."

Pitt zaman sayacının yerleştirildiği panelin yanına gitti. Serinin on

dört saate ayarlandığını gördü. Sayacı ona getirdi.

Giordino merakla, "Ne yapıyorsun?" diye sordu.

1

Valhalla'nın Yükselişi

529

Hınzır bir gülümsemeyle dudaklarının kenarları yukarı kalktı. "Hi-

ram Yeager ile Max'e bir mesaj gönderiyorum."

Pruvada ilerleyebilecekleri kadar ilerledikten sonra, Pitt ile Giordi-

no ana salona kadar geldikleri yoldan geri döndüler. Kelly bir sandalyeye

oturmuş, sankr.hu bedenini terk etmiş gibi bakıyordu.

Pitt onun .czunu nazikçe sıktı. "Makine dairesine gidiyoruz. Sen de

gelmek ister misin?"

Kelly elim* tersiyle yanağını sildi. "İlginç bir şey buldunuz mu?"

"Babanın ae-nakliye odasını."

"O halde, temek gerçekten nesneleri uzayda gönderebilen bir alet

yaratmış."

"Evet öyle.1

Sandalyesııcen kalktı ve iki adamın peşinden sessizce yürüdü.

Yemek salonu ve giriş kompartımanının diğer tarafına geçtikten

sonra, Kelly'mıı itorkuyla irkilmesine neden olan gemi mutfağından geç-

tiler. Yemek tadarı tezgâhların üstüne saçılmış, kirli tabaklar ve kaplar

geniş evyenin ipinde küften yeşermiş ve plastik torbalardaki çöpler, mut-

fağın bir köşesnte üst üste yığılmışlardı.

Pitt, "Babının pek çok özelliği varmış," dedi. "Ama düzenlilik bun-

lardan biri değilmiş."

Kelly seven bir sesle, "Aklında başka işler vardı," dedi. "Sır olarak

sakladığı bu yet beni getirmemiş olması çok yazık. Onun sekreterliğini

ve hizmetçiliğim apabilirdim."

Bir sonraıa girişten mürettebatın yatakhanesine girdiler. Burada

gördükleri, aklarını en çok karıştıran şey oldu.

Elmore toramanlar ana salon ve kütüphaneyi donatan hazineleri

buraya yığmışı fağhboya tablolar, Metropolitan Sanat Müzesi'nin iki

odasına dolduracak kadar çoktu. Leonardo da Vinci, Titian, Raphael,

Rembrandt, Yımeer, Rubens ve daha otuz sanatçının eserleri sırayla di-

zilmişti. Brom* mermer antika heykeller, mürettebatın dolaplarına yer-

leştirilmişti. Vsıır de Amherst'in eski gemi enkazlarından kurtardığı di-

ğer hazineler «ti: altın ve gümüş çubuklar, para ve değerli taşlarla dolu

F:34

530

Clive Cussler

sandıklar. Bu koleksiyonun değeri, hayal edebileceklerinin ve akıllarının

alabileceğinin çok ötesindeydi.

Pitt çok alçak bir sesle, "Kendimi, kırk haramilerin mağarasını keş-

fetmiş Ali Baba gibi hissediyorum," dedi.

Kelly de bir o kadar şaşırmıştı. "Hiçbir zaman böyle bir şeyin var ola-

bileceğini hayal etmezdim."

Giordino eline bir avuç dolusu para aldı ve parmaklarının arasından

akışım seyretti. "Dr. Elmore'un deney masraflarını nasıl karşıladığını me-

rak eden varsa, buyursun buraya baksın."

Turlarına devam etmeden önce, koleksiyonu gözden geçirmekle

yaklaşık bir saatlerini harcadılar. Su geçirmez bir bölmeden daha geçtik-

ten sonra, kendilerini Nautilus'un makine dairesinde buldular. On sekiz

metre uzunluğundaki ve altı metre genişliğindeki bu yer, geminin en ge-

niş bölümüydü.

Pitt ile Giordino'nun elektrik jeneratörü cihazları olduğunu düşün-

dükleri borular, tanklar ve garip görünüşlü mekanizmalar, tesisatçıların

kâbuslarına giriyor olmalıydı. Çelik, çark dişlerinin birbirine geçtiği bü-

yük bir dişli tertibatı odanın arka tarafını kaplıyordu. Makine tertibatı

karşısında erkekler kadar büyülenmeyen Kelly, etrafta dolaşarak, yanın-

da sandalye olmayan ve üzerinde deri ciltli büyük bir kitap duran, kürsü-

ye benzeyen yüksek bir masanın yanma gitti. Kitabı açtı ve kahverengi

mürekkeple yazılmış eski moda, süslü el yazısını inceledi. Kitap, çarkçı-

başına ait seyir defteriydi. En son kayıt, 10 Haziran 1901'de tutulmuştu

ve şöyle yazıyordu:

*

Motoru, son kez kapadım. Jeneratörler, ölümüme kadar çalışmaya

devam edecek. Kırk yıldır bana büyük sadakatle hizmet eden Nautilus,

şimdi benim için mezar vazifesi görecek Bu benim son kaydımdır.

Cameron Amherst tarafından imzalanmıştı.

Bu arada, Pitt ve Giordino, çoğu pirinç, on dokuzuncu yüzyıldan kal-

ma farklı parçaları, valfları ve aşina olmadıkları bir mekanizması olan ko-

caman makineyi derinlemesine inceliyorlardı.

Valhalla'nın Yükselişi

531

Pitt altında ve etrafında sürünerek, büyük motoru her açıdan incele-

di. Sonunda ayağa kalktı ve birkaç günlük sakalını kaşıdı. "Eski vapurlar

dahil olmak üzere, yüzlerce farklı gemide, yüzlerce gemi motoru incele-

dim, ama buna benzer bir şey hiç görmedim."

Makinenin farklı kısımlarındaki imalatçı plakalarını inceleyen Gior-

dino konuştu. "Elektrik santralı tek bir imalatçıdan çıkmamış. Amherst,

kendi mürettebatını toplamadan önce bu şeyi yapmaları için Avrupa ve

Amerika'-daki otuz farklı makinisti görevlendirmiş olmalı."

"Nautilus'u gizlilik içinde bu şekilde yapmayı başarmış."

"Tasarımdan ne çıkardın?"

"Tahminimce, yoğun bir elektrik enerjisi ve temel bir manyeto hidro-

dinamik motorun birleşimi."

"Demek ki Amherst bu kavramı, yeniden keşfedilmeden yüz kırk yıl

önce yaratmış."

"Deniz suyunu, sıvı helyumla sıfır derece tutacak bir manyetik parça-

nın içinden akıtacak teknolojiye sahip değildi -bu ancak altmış yıl sonra

yapıldı- bu yüzden bir çeşit sodyum çevirgeç kullandı. Aynı randımanı

sağlamıyordu ama amacına hizmet ediyordu. Amherst, pervaneyi randı-

manlı bir hızda döndürmek için yeterli akımı elde edecek yoğun elektrik

enerjisiyle çalışmak zorundaydı."

"Görünüşe bakılırsa, Egan kendi tasarımlarını Amherst'in motoruna

dayanarak geliştirmiş."

"Ona ilham vermiş olmalı."

Giordino-büyük motorun ardında yatan dehayı takdir ederek, "Hari-

kulade bir iş," dedi. "Özellikle de, kırk yıl boyunca Nautilus'u sualtı dün-

yasında her yere götürdüğünü düşününce."

Kelly elinde makine dairesi seyir defterini taşıyarak, yaklaştı. Bir ha-

yalete bakıyormuş gibi görünüyordu. "Eğer şimdilik buradaki işimiz bit-

tiyse, babamın buradan yukardaki eve gidip gelmek için kullandığı geçidi

bulmak istiyorum."

Pitt başını salladı ve Giordino'ya baktı. "Amiralle irtibat kurup bura-

da bulduklarımızı iletmeliyiz."

Giordino onu onaylayarak, "Bilmek isteyeceğinden eminim," dedi.

532

Clive Cussler

Kayalıkların üst kısmına çıkan geçidi tırmanmaları beş dakikadan az

sürdü. Pitt bin yıl önce Vikinglerin de aynı yoldan geçtiklerini düşününce

içinde garip bir his uyandı. Neredeyse seslerini duyuyor ve varlıklarını

hissedebiliyordu.

,

Josh Thomas, Egan'm çalışma odasında oturmuş, bir kimya dergisi

okurken, bir anda korkudan dondu. Odanın ortasındaki halı, sanki içinde

bir hayalet varmış gibi aniden havaya kalktı ve sonra yan tarafa doğru uç-

tu. Yerdeki kapak şeklindeki kapı açıldı ve Pitt'in başı, kutu açılınca için-

den fırlayan bir kukla gibi dışarı çıktı.

Pitt keyifli bir gülümsemeyle, "Rahatsız ettiğim için üzgünüm," dedi.

"Sadece geçerken bir uğrayayım dedim."

dPMr

% ^'

t

"BÖLÜM 6

GEÇMİŞTEN GELEN

HAYALET

Valhak'nın Yükselişi

535

58

16 AĞUSTOS 2003

WASHİNGTON, D.C.

Pitt yataktan kalktı, üzerine bir ropdöşambr geçirdi ve kendine Sally

Morse'un yaptığı kahveden bir fincan doldurdu. Bütün sabahı yatakta ge-

çirmek istiyordu, ama Kelly ve Sally ayrılıyorlardı. Sally, Loren'ın kongre

komitesi önünde tanıklık edip, Adalet Bakanlığı'na yeminli yazılı ifade

verdikten sonra minnettar Başkaa'dan sıcak bir teşekkür almış ve ek ifa-

de için kendisine ihtiyaç duyulana kadar eve dönüp, Yukon Petrol'ün

başkanı olarak görevine kaldığı ;erden devam etmesi için serbest bırakıl-

mıştı.

Pitt uykulu gözlerle mutfakta sallanırken, Sally mutlulukla şarkı mı-

rıldanarak, bulaşık makinesini b:§altıyordu. "Bunu söyleyeceğim asla ak-

lıma gelmezdi ama seninle Kelly nin ayak altında olmanızı özleyeceğim."

Sally neşeyle kahkaha attı. "3unun tek nedeni, tekrar kendi yemek-

lerini yapmak, yatağını toplamak, çamaşır ve bulaşıklarını yıkamak zo-

runda kalacak olman."

"Hoşuma gittiğini inkâr edeoesn." .

536

Clive Cussler

Sally kahverengi, ipek bürümcük bluzu ve kahverengi süetle karışık

kot pantolonu içinde çok çekici görünüyordu. Küllü sarı saçlarını açık bı-

rakmıştı. "Kendine seninle ilgilenecek bir kadın bulmalısın."

"Loren bana sahip çıkacak tek kadın, ama o da politikayla çok meş-

gul." Pitt, Göller Topluluğu'nda batmış eski bir vapurdan kurtardığı kah-

valtı masasına oturdu ve kahvesini yudumladı. "Ya sen? Petrol şirketini

yönetmek iyi bir adam bulamayacak kadar çok mu zamanını alıyor?"

Sally yavaşça, "Hayır," dedi. "Ben dulum. Yukon Petrol'ü kocamla

birlikte kurmuştuk. Bir uçak kazasında ölünce, yönetime ben geçtim. O

zamandan beri, etrafımdaki birçok erkeğin gözünü korkutuyorum."

"Bayan yöneticilerin ödemesi gereken bir bedel. Ama merak etme.

Bu sene bitmeden şansın dönecek."

Sally neşeyle, "Geleceği okuyabildiğini bilmiyordum," dedi.

"Büyük Dirk Pitt her şeyi görür ve bilir. Seni Tahiti'ye götürecek, se-

ninle aynı statüde, zengin, uzun boylu, yakışıklı esmer bir adam görüyo-

rum."

"Sabırsızlıkla bekliyorum."

Fildişi rengi, yün, kolsuz bir süveter ve mavi bir şort giymiş Kelly

mutfağa girdi. "Bu müzeyi erkek eline bıraktığım için neredeyse üzülece-

ğim," diye espri yaptı.

Pitt, "Postanıza bir hesap özeti gönderilecek," dedi. "Bu arada, siz

kızlar mavi göklerde uçmadan önce havluları saymam gerektiğini hatırla-

dım."

Kelly seyahat çantasının fermuvarını kapatırken, "Sally kibarlık gös-

tererek, özel jetiyle beni babamın çiftliğinin yakınındaki havaalanına bı-

rakmayı teklif etti."

Sally, "Hazır mısın?" diye sordu.

Pitt sandalyesinden kalkarken konuştu. "Planların nedir?"

"Babamın adına bir hayır kurumu açacağım. Sonra, tabloları ve diğer

sanat eserlerini seçkin müzelere bağışlamayı planlıyorum."

Sally, "Aferin sana," dedi.

"Gümüş ve altınlar?"

Valhalla 'nın Yükselişi

537

"Bir kısmı, ülkedeki en zeki genç beyinleri işe almayı planlayan Josh

Thomas tarafından yönetilecek olan Elmore Egan Bilim Laboratuva-

rı'mn kuruluşu ve finansmanı için harcanacak. Geri kalanın çoğu hayır

kurumlarına gidecek. Tabii ki, sen ve Al için de bir pay ayırdım."

Pitt başım ve ellerini salladı. "Lütfen, ben istemiyorum. Benim raha-

tım yerinde. Al belki yeni bir Ferrari'yi kabul edebilir, ama bize ayırdığın

pM.pa, daha iyi bir amaç için kullanmanı tercih ederim."

Eı^snen Sally, "Loren'ın senin hakkında söylediklerini anlamaya

başlıyorum,"

"Ne söylemişti?"

"Dürüst bir adam oldug u."

"Böyle zamanlarda kendimd nefret ediyorum."

Pitt onları yakındaki özel bir havaalanında bekleyen Sally'nin jetine

götürecek olan limuzine bavullarını taşıdı.

Sally, Pitt'in yanma gidip ona sarıldı ve yanaklarından öptü. "Hoşça

kal, Dirk Pitt. Seni tanımak bir ayrıcalıktı."

"Güle güle, Sally. Umarım, seni bekleyen adamı bulursun."

Kelly, onu dudaklarından öptü. "Seni tekrar ne zaman göreceğim?"

"Uzun bir süre için yokum. Amiral Sandecker, beni uzun bir süre

için meşgul etmek ve yaramazlıktan uzak tutmak niyetinde."

Limuzin havaalanının giriş kapısından dönene kadar orada durup el

salladı. Sonra, yavaşça hangarın kapısını kapadı, dairesine çıktı ve

yatağa

geri döndü.

Loren hafta sonunu Pitt'le geçirmek için uğradığında, onu 1938 mo-

del yeşil Packard arabasının motor kapağının altına eğilmiş buldu. Zale

skandalıyla ilgili duruşmada geçirdiği ikinci uzun günden sonra yorgun

görünüyordu. Siyah, üzerine oturan tayyörünün içinde göz kamaştırıcıydı.

"Merhaba, koca adam. Neler yapıyorsun?"

"Bu eski karbüratörler, kurşunlu benzin kullanımına uygun yapılmış.

Yeni kurşunsuz benzinin içindeki bir sürü garip kimyasal, içerdeki siste-

min canına okuyor. Ne zaman eski arabaları kullansam, karbüratörlere

bakım yapmak zorunda kalıyorum, yoksa çalışmaz hale geliyorlar."

538

Clive Cussler

"Akşam yemeği için ne istersin?"

"Dışarda yemek istemediğine emin misin?"

"Haber medyası, Zale skandali yüzünden çıldırmış durumda. Hâlâ

peşimdeler. Saçlarımı yapan kadın, beni buraya kadar kocasının kamyo-

netiyle bıraktı. Görünmemek için yerde oturdum."

"Bu kadar popüler olduğun için çok şanslısın."

Loren suratını ekşitti. "Ispanaklı makarnaya ne dersin?"

"Anlaştık."

Loren bir saat sonra aşağı seslenerek yemeğin hazır olduğunu söyle-

di. Pitt temizlendikten sonra, mutfağa geldi ve Loren'ın, Noel için ona

verdiği, ama onun kendisini jigolo gibi gösterdiğini söyleyerek, giymeyi

reddettiği ipek smokin ceketinden başka bir şey giymemiş olduğunu gör-

dü. Pitt kaynayan makarna tenceresinin içine baktı.

"Sade bir makarna için çok hoş bir kokusu var."

"Öyle olmalı. İçine yarım şişe Chardonnay koydum."

"O zaman yemek öncesi kokteyline gerek yok."

Sonra, birbirlerini hafifçe iğneleyerek ve şakalaşarak keyifle yemek-

lerini yediler. Bu, aynı espri anlayışı ve zekâya sahip iki insanın her za-

man yaşadığı bir şeydi. Pitt ve Loren, zıt kutupların birbirini çektiğini

söyleyen eski deyişi yalanlayan bir çiftti. Sevdikleri ve sevmedikleri şeyler

aynıydı.

Pitt, "Duruşmalar bitmek üzere mi?" diye sordu.

"Salı son gün. Ondan sonrası Adalet Bakanlığı'na kalıyor. Benim gö-

revim bitti."

•

"Sally aralarından ayrıldığı için şanslısınız."

Loren Chardonnay bardağını kaldırırken başını salladı. "O olmasay-

dı, Zale hâlâ hayatta olacak ve kargaşa yaratıp cinayet işlemeye devam

edecekti. İntiharı birçok sorunu çözdü."

"Adalet Bakanlığı suç ortaklarına ne yapmayı planlıyor?"

"Cerberus karteli üyeleri sorguya çekilecek. Adalet Bakanlığındaki

tüm yetkililer, rüşvet aldığı bilinen binlerce bürokrat ve seçimle gelmiş

politikacıya karşı dava açmak için fazla mesai yapıyor. Bu skandalin so-

nuçlarına uzun yıllar katlanacaklar."

Valhalla'nın Yükselişi

539

"Umarım, bu skandal kendini paraya fazlasıyla kaptıranların cesare-

tini kırar."

"Hiram Yaeger'in bulduğu, suçlu tarafların offshore yatırımları ve

banka hesaplarını takibe alan geniş bir ekip kuruldu."

Pitt kadehini çalkalarken şarabına baktı. "Buradan sonra nasıl de-

vam edeceğiz?"

Loren hafifçe Pitt'in eline dokundu. "Eskiden olduğu gibi devam

edeceğiz."

Pitt alçak sesle, "Sen Kongre'de, ben de denizlerin altında," dedi.

Menekşe rengi gözlerinde yumuşak bir ifade belirdi. "Böyle olması

gerektiğine inanıyorum."

"Büyükbaba olmak benim için bir hayal."

Loren elini geri çekti. "Bir hayaletle yarışmak kolay olmadı."

"Summer mı?" Pitt bu ismi sanki uzakta bir şey görüyormuş gibi söy-

ledi.

"Onu tam manasıyla asla unutmadın."

"Bir kere unuttuğumu zannettim."

"Maeve."

"Summer'ı denizde kaybettiğimde ve Maeve kollarımda öldüğünde,

içimde bir boşluk oluştu." Hatıralarını, bir köpeğin üzerindeki suyu silke-

leyişi gibi bir kenara itti. "Hep kendimi düşünüyorum." Masanın etrafın-

da dolaştı ve Loren'ı hafifçe dudaklanndan öptü. "Çok güzel ve mükem-

mel bir kadına sahibim, ama onu hak ettiği kadar takdir etmiyorum."

Bu duygusal anda, Pitt'in kapı zili çaldı. Kaşlarını kaldırdı ve dışarı-

da göze çarpmayan bir yere yerleştirilmiş güvenlik kamerasının monitö-

rüne baktı. Ekranda genç bir kadın ve genç bir erkek vardı. Birkaç bavul-

la birlikte kapıda duruyorlardı.

Loren alaycı bir ifadeyle, "Yatıya gelmiş gibi görünüyorlar," dedi.

"Kim olduklarını merak ediyorum."

Pitt konuşma düğmesine basacakken, Loren elini tuttu. "Çantamı,

Packard'ın çamurluğunun üzerinde bırakmıştım. Aşağı inip onu alacağım

ve onlardan kurtulacağım."

540

Clive Cussler

Pitt, Loren'm vücudunu güçbela örten smokin ceketini işaret ederek,

"Seni böyle görünce ne düşüneceklerini çok merak ediyorum," dedi.

"Sadece kapının arkasından bakacağım."

Pitt gevşedi ve makarnasını bitirdi. Megafondan Loren'ın sesi geldi-

ğinde, şarabından son bir yudum alıyordu.

"Dirk, aşağı gelmen gerekiyor."

Loren'ın ses tonunda ona garip gelen bir şey vardı, neredeyse konuş-

maya çekiniyor gibiydi. Döner merdivenden aşağı indi ve koleksiyon ara-

balarının arasından geçerek, hangarın giriş kapısına doğru yürüdü. Loren

hafifçe araladığı kapının arkasından genç çiftle konuşuyordu.

İkisi de yirmili yaşların başında görünüyordu. Genç adamın görünü-

şünde bir farklılık vardı. Saçları siyah ve dalgalıydı, Pitt'ten birkaç santim

uzundu. Vücut yapıları ve kiloları neredeyse aynıydı. Ve insanı ipnotize

eden, aynı opal yeşili gözlere sahipti. Pitt, önce, büyülenmiş bir şekilde

genç çifti izleyen Loren'a, sonra da uzun uzun genç adamın yüzüne baktı

ve kaskatı kesildi. Sanki yirmi beş yıl önceki halini gösteren sihirli bir ay-

naya bakıyordu.

Dikkatini genç adamdan, genç kadına yöneltince vücudunu garip bir

ürperti kapladı ve kalp atışları hızlandı. Oldukça güzel ve uzun boyluydu,

dalgalı, uzun, kızıl saçları vardı. Mavimtırak gri gözlerle Pitt'e bakıyordu.

Anıları su yüzüne çıkmaya başladı ve dizlerinin bağının çözülmesine en-

gel olmak için kapı çerçevesini sıkıca kavradı.

Genç adam boğuk bir sesle, "Bay Pitt," dedi. Bunu bir soru gibi söy-

lemedi. »

"Ben Pitt."

Loren, Pitt'in dudaklarında sık sık gördüğü bir gülümsemeyle genç

adamın gülümsediğini görünce ürperdi.

' "Kız kardeşim ve ben sizinle tanışmak için uzun yıllar bekledik. Tam

olarak, yirmi üç yıl."

Pitt sanki alacağı cevaptan korkuyormuş gibi, "Şimdi beni buldunuz,

size nasıl yardımcı olabilirim?" diye sordu.

"Annem haklıymış. Gerçekten benziyoruz."

"Annen?"

Valhalla'nın Yükselişi

54j

"Adı Summer Moran'dı. Büyükbabamız da, Frederick Moran."

Pitt sanki kalbi bir mengeneyle sıkıştırılıyormuş gibi hissetti. Zorluk-

la konuştu. "O ve babası, çok uzun yıllar önce Havai açıklarındaki bir su-

altı depreminde öldüler."

Genç kadın başını salladı. "Annem kurtulmuş, ama çok ciddi yaralıy-

mış. Bacakları ile sırtı ezilmiş ve yüzünün şekli fena halde bozulmuş. Bir

daha asla yürüyemedi ve hayatının geri kalan kısmını yatağa bağh olarak

geçirdi."

"Buna inanamam, hayır, buna inanmıyorum." Sesi sanki öbür dünya-

dan geliyor gibiydi. "Ben onu, babasını kurtarmak için daldığında, deniz-

de kaybettim."

Genç kadın, "İnanın doğru, efendim. Denizaltındaki kaya çökmesin-

de kötü bir şekilde yaralandıktan sonra onu büyükbabamın adamları kur-

tarıp yüzeye çıkarmışlar, sonra bir balıkçı teknesi onları kurtarmış. Hono-

lulu'daki hastaneye kaldırılmış ve orada yaklaşık bir ay ölüm kalım müca-

delesi vermiş. Çoğu zaman kendinde olmadığı için doktorlara ve hemşi-

relere kim olduğunu söyleyemiyormuş. Bir yıl sonra, taburcu olacak ka-

dar iyileştiğinde, ölene kadar yaşadığı Kauai adasındaki aile evine geri

dönmüş. Çok şükür, büyükbabam ona büyük bir miras bırakmış ve

kâhya-

larla hemşireler ona çok iyi bakmışlar."

Loren smokin ceketini çekiştirirken, "Sen ve kardeşin kazadan önce

mi doğdunuz?" diye sordu.

Genç kadın başını salladı. "Bizi dokuz ay sonra hastanede doğurmuş."

Görünüşlerindeki farklılık karşısında şaşıran Loren kısık bir sesle,

"İkiz misiniz?" diye sordu.

Genç kadın gülümsedi. "Biz tek yumurta ikizi değiliz. Çift yumurta

ikizlerinin birbirlerine benzememesi tuhaf bir şey değil. Erkek kardeşim

babama benziyor, ben anneme benziyorum."

Pitt kederli bir şekilde, "Benimle hiç irtibat kurmaya çalışmadı mı?"

diye sordu.

"Annem, bilseydiniz yanına koşacağınızdan emindi. Acınacak halde-

ki sakat vücudunu ve çirkinliğini görmenizi istemedi. Onu eskiden olduğu

gibi hatırlamanızı istedi."

542

Clive Cussler

Pitt hak etmediği bir suçluluk duygusu hissetti. "Tanrım, keşke bil-

seydim." Havai anıları gözünde canlanmaya başladı. Summer nefes

kese-

cek kadar güzel bir kadındı ve hâlâ rüyalarına giriyordu.

Loren, Pitt'in kolunu sıkarak, "Senin suçun değildi," dedi. "Bu sırrı

saklamak için iyi bir nedeni olduğunu düşünüyordu."

Pitt, "Hâlâ yaşıyorsa, nerede?" diye sordu. "Bilmek istiyorum."

Genç adam, "Annem geçen ay öldü," diye cevap verdi. "Son zaman-

larda sağlığı iyice bozulmuştu. Okyanusu gören bir tepeye gömüldü. Kız

kardeşim ve ben üniversiteden mezun olana kadar yaşamayı dilemişti.

Ancak o zaman, bize sizden bahsetti. Son isteği, tanışmamızdı."

Pitt cevaptan emin olduğu halde, "Neden?" diye sordu.

Genç kadın, "Ben annemin adını taşıyorum," dedi. "Benim adım da

Summer."

Genç adam gülümsedi. "Bana da babamın ismini koymuş. Benim adım

daDirkPitt."

Summer'ın sakat bir vücutla ona bir kız ile erkek çocuk doğurduğu-

nu ve onları bunca yıl boyunca ondan habersiz büyüttüğünü öğrenmek,

kalbini ikiye ayırdı. Aynı anda hem perişan olmuştu, hem de sevinmişti.

Pitt kendini toparladı ve ileri doğru adım attı. Kollarını, omuzlarına

doladı ve onları kucakladı. "Beni affedin. Birdenbire, yetişkin iki harika

çocuğum olduğunu öğrenmek küçük bir sürpriz değil."

Hıçkırarak ağlamak üzere olan Summer, "Seni bulduğumuza ne ka-

dar sevindiğimizi bilemezsin, baba," dedi. .

Hepsinin gözleri doldu. İki çocuk çekijımeden ağladılar. Loren elle-

riyle yüzünü kapadı. Pitt'in gözleri taşan bir kuyu gibi sulandı.

İkisinin de elinden tutup hangarın içine çekti. Sonra geri çekildi ve

yüzüne geniş bir gülümseyiş yerleşti. "Bana, babacığım demenizi tercih

ederim," dedi. Formaliteye gerek yok, özellikle de benim evimdeyken."

Summer masumca, "Burada kalmamızın bir sakıncası var mı?" diye

sordu.

"Sorduğun soruya bak." Bavullarım içeri almalarına yardım etti. Yan

tarafında yaldızlı boyayla MANHATTAN LIMITED yazılı büyük tren

vagonunu işaret etti. "Dört kompartımandan istediğinizi seçebilirsiniz.

Valhalla'nın Yükselişi

543

Yerleşir yerleşmez, yukarı gelin. Arayı kapamak için konuşacağımız çok

şey var."

Loren, "Nerede okudunuz?" diye sordu.

"Summer yüksek lisansını Scripps Denizbilimi Enstitüsü'nde yaptı.

Ben de New York Deniz Üniversitesi'nde deniz mühendisliği alanında

yüksek lisans yaptım."

Pitt, "Sanırım, anneniz bu seçimlerinizi biraz etkilemiş," dedi.

Summer konuştu. "Evet. Okyanus bilimine girmemiz için bize ilham

verdi."

"Anneniz çok akıllı bir kadındı," dedi. Pitt, Summer'ın çocuklarını

babalarıyla birlikte çalışmaları için hazırladığını çok iyi biliyordu.

Gençler hangardaki klasik araba ve uçak koleksiyonuna hayretle

baktılar. Summer, "Bunların hepsi senin mi?" diye sordu.

Pitt, "Şimdilik," diyerek kahkaha attı. "Ama, sanırım bir gün ikinizin

olacaklar."

Dirk büyük, turuncu-kahverengi bir arabaya baktı. "Bu bir Duesen-

berg mi?" diye sordu.

"Eski arabaları iyi biliyor musun?"

"Küçüklüğümden beri eski otomobillere ilgi duyuyorum. İlk arabam,

1940 model, üstü açılıp kapanabilen bir Ford'du."

Loren gözlerini silerken, "Hık demiş babasının burnundan düşmüş,"

dedi.

Şimdi Pitt, evlatlarını bulduğu için gerçekten duygulanmıştı. "Hiç

Duesenberg kullandın mı?"

"Ah, hayır, hiç."

Pitt, oğluna sarıldı ve gururla, "Kullanacaksın, oğlum. Kullanacaksın,"

dedi.

SON