ÇOK TUHAF SORUŞTURMA

I. PERDE

I. SAHNE

Komiser: PKK’lı mısın?

İbrahim: Hayır Ankaralıyım

Komiser: Kürt müsün?

İbrahim: Hayır. Çerkezim.

Komiser: Kimlerdensin?

İbrahim: Şatıroğullarındanım.

Komiser: Hangi örgüttensin onu soruyorum! Bana keriz numarası yapma.

İbrahim: Bir numara yaptığım yok. O kerizlik bende doğuştan beri var. Hiçbir örgütle alakam yok, beni adamdan sayıp alacak örgüte zaten ben girmem. O örgüt H

İbrahim’e kaldıysa örgüt bile sayılmaz.

Komiser: Bana bak İbrahim, ben sinirli bir adamım bu benim en sakin halim B sinirlenirsem, bu senin hiç iyi olmaz

İbrahim: Sinirlenmeyin sinirlenecek bir şey yok. Sinir hiç kimseye yaramaz. En BBB sinirlenmesi gereken benim, bakın ben bile ne kadar sakinim.

Komiser: İyi o zaman şimdi anlat bakalım bana sakin sakin.

İbrahim: Anlattım ya komutanım. Şey yani sayın amirim askerim ben vatani görevimi B yapmaktayım

Komiser: Onu biliyoruz be. Dönüp dolaşıp aynı şeyi anlatma. Niye sen firar ettin B

BBBBBB askerden?

İbrahim: Firar etmedim ne firarı ya. Dağıtımım yapıldı. 3 gün yol verdiler 2 gün BBBBBBAnkaraya uğrar 3. gün gider birliğime teslim olurum dedim

Komiser: Birliğe teslim olunmaz, birliğe katılınır. Karakola teslim olunur. Bana bak bb sen bu yaşa kadar niye askere gitmedin bakayım?

İbrahim: Olmadı.

Komiser: Ne olmadı?

İbrahim: Kısmet olmadı.

Komiser: On altı yıl kamışsın lan askerden.

İbrahim: Evet lann.

Komiser: Ağzından çıkanı kulağın duysun. Böyle bi çarparım duvara çıkartma olursun bbb he. Sen bana nasıl lan diyorsun lan.

İbrahim: Siz bana nasıl diyorsunuz? Siz de demeyin o zaman. En sinirlendiğim laftır, b hayatta hiç kimse bana lan diyemez: Ben bu yüzden enişteyi bıçakladım.

Komiser: Cinayetinde var yani ha?

İbrahim: Hayır. Enişte yedi canlı olduğu için bi bok olmadı.

Komiser: Neyse neyse enişte katliamına daha sonra geliriz. Bana bak sen tam on altı b b yıl askerden kaçtıktan sonra niye kalkıp askere gittin?

İbrahim: Kısmet işte

1

Komiser: Ne kısmeti be. Asker kaçağı olarak yakalanıp Burdur’a jandarmayla gönderilmişsin.

İbrahim: Eniştenin inekliği. Beni ihbar etti.

Komiser: Ne yani ne ne ne ihbar etmeseler gitmeyecek misin askere ha ha? Sen bu vatanın evladı değil misin?

İbrahim: Evladıyım, evladıyımdır yani, kafa kağıdım t nokta c nokta. Peki vatan benim İbrahim diye evladım yok mu diyoo?

Komiser: Bana bak İbrahim en sinirlendiğim şey soruya soruyla cevap verilmesidir.

Sen sormıcaksın ben sorucam sen cevap vereceksin cevabın içinde soru

işareti olmayacak. Bana bak sen on altı yıl nasıl kaçtın askerden seni kimler kolladı?

İbrahim: Kimse kollamadı ne kollaması. Benim gençliğimde bizim ordaki askerlik şubesi bi binadan bi binaya taşınmış o sırada bazı dosyalar kaybolmuş 16 yıl beni kimse arayıp sormadı

Komiser: Sen niye gidip arayıp sormuyosun beni neden arayıp sormuyosunuz diye?

Canın askerlik yapmak istese gider sorarsın.

İbrahim: Gittim sordum Almanyaya gidecektim ben bi ara, askerlik kağıdı lazım oldu gittim şubeye senin burada kaydın kuydun yok dediler. Sonra ordaki yazıcı çocuk ‘İbrahim abi şube taşınırken bazı dosyalar arazi olmuş seninki de o arada gitmiş herhalde istersen sen artık bu işi hiç kurcalama siktir et dedi.

Komiser: Nüfus kağıdını götüreceksin, İkametgah kağıdını götüreceksin, yeni dosya açtıracaksın lan!

İbrahim: Sayın amirim bilmiyorum siz dört nala mı gittiniz fakat kimse askere öyle koşa koşa gitmez. Ben de önce bi iş kurayım ondan sonra askere giderim dedim iş kurma işi biraz uzadı . ben askere gitmicem demedim ki lann

Komiser: lan deme vururum ha

İbrahim: Siz de demeyin ben de vurabilirim ismim İbrahim.

Komiser: Bana bak

Komiser Yrd: Sayın amirim, sayın amirim. Bu İbrahim arkadaşımız çok stresli daha sorgulama kıvamında değil izin verin ben kendisine biraz nöroloji ve de endokronoloji yapayım, rahatlasın siz ondan sonra sorgulayın sayın amirim.

Komiser: Memurum

Komiser Yrd: Buyurun amirim

Komiser: Sus, bana bak bu iki gün içinde Ankara da planladığın eylemler mi vardı ?

Kimden emir alıyorsun?

İbrahim: Ne eylemi ya

Komiser: Garajda polisten niye kaçtın?

İbrahim: Orda kimlik kontrolü yapılıyordu, askerim bir sorun problemi olur diye öyle koşmuş bulundum

Komiser: Senin ordu içinde gizli faaliyetlerin yok mu be ?

İbrahim: Ne gizli faaliyeti askerde gizli faaliyete vakit mi var ? 1-3, 3-5, 5-7

nöbetteyim ben bütün nöbetleri İbrahime yazarlar.

Komiser: Niye bütün nöbetleri İbrahim’e yazarlar?

İbrahim: Kerizim ya ben. O Cemalettin yüzbaşı da bana gıcık

Komiser: Niye gıcık sana Cemalettin Yüzbaşı?

İbrahim: Lan dedi diye kafa attım.

2

Komiser: Belanın tekisin sen yani ha. Enişteye bıçak Cemalettin yüzbaşıya kafa İbrahim: Hayır sayın amirim ben aslında çok sakin bi adamımdır sadece bu lan lafına tahammülüm yok

Komiser: Seninle Burdur’dan Ankara’ya gelen otobüste başka asker var mıydı?

İbrahim: Yok, onların Ankara’da bi işi yok.

Komiser: Onların Ankara’da bi işi yok ama senin var dimi? Onlar kim?

İbrahim: Öbürleri, dağıtımı yapılan öbür tertip….

Komiser: Öbürleri, öbürleri. Bir örgütsünüz yani.

İbrahim: Evet

Komiser: Güzel güzel, işte böyle tatlı tatlı konuş İbrahim. Şimdi örgütün başı kim?

İbrahim: Albay Niyazi

Komiser: Albayda işin içinde yani

Komiser Yrd.: Birden dili çözüldü amirim.

Komiser: Sus, örgütün adı ne ?

İbrahim: Türk Silahlı Kuvvetleri

Komiser: Sen benimle dalga mı geçiyorsun lan !

İbrahim: Hayır lan soruyorsun söylüyorum. Şu an içinde bulunduğum örgüt şanlı Türk ordusu

Komiser Yrd.: Sayın amirim, sanırım bu İbrahim arkadaşımız boş konuşarak bizi oyalıyor. Bu sırada öbürleri eylemi gerçekleştiricek.

Komiser: Memurum

Komiser Yrd.: Buyurun amirim

Komiser: Sus

Komiser Yrd.: Emredersiniz amirim

Komiser: Ben sus dedikten sonra emredersin demene gerek yok. Ben emrettiğimi bilmiyor muyum?

Komiser Yrd.: Anlaşıldı amirim.

Komiser: Anlaşıldıya da gerek yok. Anlaşıldığını biliyorum. Anlaşıldımı?

Komiser Yrd.: he he he

İbrahim: Sayın amirim sanırım bu memurum boş konuşarak bizi oyalıyor, bu sırada öbürleri eylemi gerçekleştiricek.

Komiser: Hangi eylemi?

İbrahim: : Bilmiyorum, memurum bilir. Nedir o eylem öyle?

Komiser: Bana bak İbrahim, içerde gayet hijyenik işkence aletlerimiz var. Senin gibilerini çok gördük makineye bağlandı mı bülbül gibi öterler.

İbrahim: Ne makinası?

Komiser Yrd.: Öttürücü

İbrahim: Memurum sus.

Komiser: Evet sus, sus. Tabi ben hiçbir zaman işkenceden yana değilim insan insana böyle bir ayıbı yapmamalı

Komiser Yrd.: Sayın amirim bizim yaptığımız bişey yok ki. Makine otomatik basıyorsun düğmesine kendisi yapıyor. Ortada bir ayıp varsa makinenin ayıbı.

Komiser: Evet onun için bütün bildiklerini anlat. Seni çükünden tavana asmak zorunda kalmayalım.

İbrahim: Onu da yapıyor mu bu makine?

3

Komiser Yrd.: Tabi canım makinanın yapmadığı yok ki

Komiser: Memurum. Bana bak sen Ankara’da neden doğru o eve gittin, o ev merkez mi?

İbrahim: Ne merkezi ya Muzafferin evi Muzaffer benim kırk yıllık dostum kan kardeşim

Komiser: Muzaffer seni tanımıyor.

İbrahim: Nasıl tanımıyor?

Komiser: Tanımıyor.

İbrahim: Muzaffer beni tanımıyorsa ben onun evinde ne arıyorum? Amirim, o cigaradan bir tane de ben alabilir miyim?

Komiser: Hayır

İbrahim: o zaman az biraz ara verelim, çok uzun sürdü bu soruşturma... Benim artık illaki bir sigara içmem şart.

Komiser: Muzaffer'i getir

İbrahim: Muzaffer'de mi burada?

Komiser: Evet, tabii ya, gelsin, bak bakalım tanıyor musun tanımıyor musun?

İbrahim: Yahu madem Muzaffer burada, sen iki saattir onu niye getirtmiyorsun?

Getirttittirt Muzaffer'i, sarılıp öpüşelim, kapansın bu konu. Merhaba Muzaffer, nerdesin be kardeşim?

Muzaffer: Kim bu? Ben bu adamı tanımıyorum.Tezgah açmayın bana ha.

İbrahim: Ne diyorsun sen Muzo?

Muzaffer: Adımı bir yerden öğrenmiş olmalı, ben onu tanımıyorum. İş açmayın benim başıma.

İbrahim: Alooo, Muzooo! Ben senin kan kardeşin değil miyim? Evine zırt bırt girip çıkan

adam değil miyim?

Muzaffer: Hayır, hayır, ben onu tanımıyorum. Avukatımla görüşmek istiyorum ben.

Komiser Yrd: ( güler)

Komiser: Ne oldu memurum niye gülüyorsun ne oldu yine

Komiser Yrd: Şey amirim bu günlerde her gelen avukatını istiyor çok üst üste oldu bu avukat esprisi ondan şey yaptım yani.

İbrahim: Muzo, sen nerden tanımıyorsun beni

Komiser: Sen bunu tanıyor musun?

Muzaffer: Tanımıyorum dedim ya, ne istiyorsunuz benden? Bu faili meçhul bir cinayeti, üzerime mi yıkacaksınız?

Komiser: Seni tanımıyor?

İbrahim: Yalan söylüyor sayın amirim. O beni tanımadan ben onun evinde ne arıyorum?

Komiser: Doğru o da var ya senin evinde ne arıyordu bu?

Muzaffer: Benim gelenim gidenim çok olur. Dün gece ev yine çok kalabalıktı. Siz kimlerle geldiniz bizim eve? Niye onlarla çekip gitmediniz? Niçin gizlice bir odaya saklanıp bizim evde kalıyorsunuz? Terörist misiniz nesiniz, kimsiniz siz kardeşim?

İbrahim: Oğlum, kahpeliğin alemi yok. Sen niye şimdi burada beni tanımamamazdan geliyorsun?

Muzaffer: Ben bu tipi tanımıyorum.

4

Komiser: Lan çıldırtmayın beni!

Komiser Yrd.: Sayın amirim, isterseniz biraz elektrik verelim , hemen tanırlar birbirlerini

Komiser: Hayır memurum, işkence yok

Komiser: Bana bakın siz ikiniz. Suçlarınızı biliyor musunuz?

İbrahim: Ne suçu ya, bizim bir suçumuz yok.

Muzaffer: Öyle biz miz birinci çoğul şahıs konuşma sen

Komiser: Üç ayrı suçtan aranıyorsunuz.

İbrahim: Yok ya?

Muzaffer: Ben onunla birlikte aranıyor olamam.

Komiser Yrd.: Sayın amirim, birbirlerini hatırlamaları için bir elektro şoka ihtiyacı var arkadaşların.

Komiser: Hayır, işkence yok

Muzaffer: İşkence yok ! Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine kadar giderim valla, Strazburg’da avukat arkadaşlarım var benim, haa…şakk, dava açarım.

Muzaffer: Siz benim kim olduğumu biliyor musunuz?

Komiser: Biliyoruz ; Muzo

Muzaffer: Haa, ona göre yani , işte

Komiser Yrd.: Sayın amirim bu Muzaffer lafla falan yola gelmez. Çin’den gelen yeni makineyi denesek

Komiser: Hayır hayır işkence yok !

Komiser: Bakın, suçlarınızı itiraf eden birer itirafname hazırlattım.. Basın altına imzayı kurtulun … Geç oldu, ben de gidip yatacağım... Bizimde evimiz, çoluğumuz çocuğumuz var.

İbrahim: Ne suçu ya, benim bir suçum yok ki... Benim tek suçum, bu Muzaffer'in evine gitmek

Komiser: Asker kaçağısın... İş askeri mahkemeye giderse, yanarsın.

İbrahim: Asker kaçağı falan değilim. Dağıtımım yapılmış. Birliğime katılmaya gidiyorum.

Komiser: Uzatmayın, imzalayın şunları.

Muzaffer: Ben hiçbir şey imzalamam.

İbrahim: O imzalamadıktan sonra ben hiç imzalamam, ne imzalayacakmışım?

Komiser: Bunları imzalamadan buradan çıkamazsınız.

İbrahim: Ney onlar?

Komiser: Suçlarınızı itiraf eden ifadeler.

İbrahim: Neymiş o suçlar?

Komiser: Otomobil gaspı, marketten para gaspı ve bir kahveye molotof kokteyli atma.

İbrahim: Sayın amirim, siz mutlaka beni başka bir İbrahim'le karıştırıyorsunuz. Dört aydır askerim ben. Ayrıca bu taraklarda bezim olmaz. Benim tek ideolojik sorunum; eniştem.

Muzaffer: Bu yalan söylüyor olabilir, fakat benim bu konularla hiçbir ilgim yok.

İbrahim: Ne yalan söyleyecekmişim be?

Komiser: Bakın, bu suçları işlemedinizse, bir yanlışlık varsa, hepsi mahkemede çıkar ortaya, suçsuzsanız beraat edersiniz... Bu eylemlerin yapıldığı gün ve saatte nerde olduğunuzu ispat edersiniz, kurtulursunuz. Bu böööle hazırlanmış

artık, buradan geriye dönüş olmaz.

5

İbrahim: Yahu benim bu işlerle ilgim yok, niye imzalayıp mahkemelerde sürüneyim, siz bırakın beni, gideyim birliğime katılayım... Gece otobüsüyle gitmem şart, sabahleyin içtimada olmam lazım.

Komiser: Bunları ister efendi gibi imzalarsınız, isterseniz memurum sizi döve döve zorla imzalatır. Ben ortada tatsızlık, işkence olmasın istiyorum, sizi düşünüyorum yani.

İbrahim: İmzalar imzalamaz hemen gidebiliyor muyuz?

Komiser: Nereye?

İbrahim: Nereye olacak, askerim, birliğime katılmak istiyorum. Bana tüfeğimi verin Komiser:, o mahkemeden sonra.

İbrahim: Olur mu, o zaman benim askerliğim yanar.

Komiser Yrd.: O yandı zaten

İbrahim: Yapma ya!

Komiser: Hadi imzala

İbrahim: İmzalamam! Askerlik yandıktan sonra ne imzalayacakmışım? Az Genel Kurmay'a bir telefon edebilir miyiz?

Komiser: Hayır. İmzalamadan çişe gidemezsiniz.

İbrahim: Biz mahkemede hemen beraat eder miyiz?

Komiser: Suçun yoksa, tabii.

İbrahim: Ne suçum olacak, benim bu işlerle alakam yok, o zaman ben imzalayım kurtulayım, siz bu Muzo'ynan uğraşın.

Muzaffer: İmzalama salak!

İbrahim: Sensin salak. Sen imzalama da gör ananınkini. İmzalamayıp sabaha kadar dayak mı yiyelim ? o işkenceyi görüp sabahleyin illaki imzalıycan. Madem imzalıycam sabaha kadar o dayağı haybeden niye yiyorum ben? Dimi

komutanım , yani sayın amirim.

Komiser: Hadi Muzo, sen de imzala.

Muzaffer: İmzalamazsam n'olucak?

Komiser: Ya şimdi imzalarsın, ya da sabaha kadar dayak ve işkence. İstersen biraz dayak ye, bezince imzalarsın.

Muzaffer: Ben işkenceye, dayağa hiç gelemem. Benim sol ayak baş parmağımda batık, ben onu kestirirken baygınlıklar geçiriyorum.

Muzaffer: Şimdi imzalarsak mahkemede reddedebiliyor muyuz?

Komiser: Gayet tabii. Mahkeme onun için yapılıyor zaten. Bunlar dosya tamamlansın, mahkeme başlayabilsin diye formalite evrakları.

Komiser: Güzel. Şimdi söyleyin bakayım, üçüncü adam kim?

İbrahim: Hangi üçüncü adam?

Komiser: Bu eylemleri üç kişi yapmışınız. Üçüncünün de adını vereceksini ki, dosya tamamlanıp mahkeme başlayacak.

Muzaffer: Ne üçüncü adamı ya? Ben bir tatsızlık olmasın diye imzaladım.

İbrahim: Ne yani, şimdi bir de üçüncü adam mı uyduracağız?

Komiser: Söyleyin bir arkadaşınızın ismini, olsun bitsin, yoksa mahkeme başlamaz.

Muzaffer: Başlamazsa başlamasın ya! Ben imzaladığıma pişman oldum zaten! Ne diye imzalıyorum işlemediğim suçun altını?

Komiser: Mahkeme başlamazsa içerde öyle kuzu kuzu yatarsınız.

İbrahim: Ne yani, biz şimdi hapse mi giriyoruz?

6

Komiser: Ee tabii

İbrahim: Olur mu sayın amirim?

Muzaffer: Saçmalıyor

Komiser: Çünkü suç ortada, itiraf ortada, imzaladınız, sizi sokağa salacak değiliz ya Salsak biz suçlu oluruz. Artık polisten de şakır şakır hesap soruluyor. Şimdi bana üçüncünün adını hemen söylerseniz size bir babalık yapar, dosyayı mahkemeye hemen intikal ettiririm, mahkeme başlar, içerde fazla

kalmazsınız.

Muzaffer: Yapma ya! Yarın sabah erkenden benim Eksimbank'ta işim var.

İbrahim: evet benim de sabah erkenden Siirt'te içtimada olmam lazım.. Gece otobüsüyle gitmem şart!

İbrahim: Söyleyelim o zaman birini... Aydın'ı söyleyeyim...

Muzaffer: Söyleme

İbrahim: Aydın Diktepe.

Komiser: Kim o ?

İbrahim: O arkadaş işte... Üçüncü adam... Esas çocuk!

Komiser: Adresi?

İbrahim: Öyle tam adres olarak bilemem de sayın amirim, Taksim'in göbeğinde büfesi var Yahu Muzo, neydi bizim Aydın'ın büfesinin adı? Ay Büfe'mi, Dın Büfe mi?

Muzaffer: Aaaa ben sizi tanımıyorum ki kardeşim.

II. SAHNE

Muzaffer: Efendi efendi evde TV seyrediyordum, erkenden çıkıp uyuyacakken, rüyamda Jennifer Lopez'i görecekken, şu senin yüzünden başıma gelene

bak. Al dağıtım kağıdını, efendi gibi git birliğine teslim ol. Niye İstanbul'a geliyorsun? Hadi geldin, babana git, kız kardeşine git. Niye gelip benim başıma tebelleş oluyorsun, benim de başımı yakıyorsun?

İbrahim: Tanışıyor muyuz?

Muzaffer: Niye kıçına polis takıp koşarak benim eve geliyorsun?

İbrahim: Bana mı söylüyorsunuz?

Muzaffer: Sinirimi bozma benim İbrahim.

İbrahim: Aa, hayret, adımı da biliyorsunuz!

Muzaffer: Mahfoldum ya. Tam zengin olacakken senin yüzünden başıma gelene bak.

Polisten kaçtığını bana söylesen ben hiç eve alır mıyım seni?

İbrahim: Ben polisten kaçmıyorum ki ben koşuyorum o da salak gibi beni kovalıyor.

Her şey o dallama eniştenin yüzünden oldu. Enişte beni ihbar etmese

hayatımızda böyle polisiye olaylar yok... Askerlik yok, komutan yok, içtima yok. Şurdan bir kurtulayım, ilk iş o enişteyi öldüreceğim. Sen niye burda beni tanımamazdan geliyorsun?

Muzaffer: Kızkardeşine gitseydin, enişteyi öldürseydin, enişte cinayetinden gelip burada efendi efendi yatsaydın. Beni ne karıştırıyorsun bu karanlık işlerine ya?

7

İbrahim: Ne karanlık işi be? Ben İstanbul'a seni görmeye geldim.

Muzaffer: Niye geliyorsun, Niye görüyorsun? Görüp n'apıcaksın? Gördün n'oldu?

İbrahim: Muzo, kan kardeşi değil miyiz?

Muzaffer: Ne kan kardeşi? Bunlar küçükken yapılmış aptalca şeyler, kan kardeşi neymiş? Parmakları sürtüyosun birbirine aaa kan kardeşi !

İbrahim: Ohoo, Muzo sen çok değişmişsin.

Muzaffer: Evet değiştim.

İbrahim: Tamamen Allahsız olmuşsun. Benim tanıdığım muzo gitmiş erine başka bi adam gelmiş

Muzaffer: Aydın'ın da başını yaktın... Niye onun adını veriyorsun?

İbrahim: Birden aklıma o geldi. Cumhur'u mu söyleseydim?

Muzaffer: Bir şey söyleme ya, niye söylüyorsun?

İbrahim: Mahkeme başlamıyor.

Muzaffer: Başlamazsa başlamasın. Sen bana gelmeseydin mahkeme söz konusu değildi, yaktın beni İbrahim ya.

İbrahim: Ne yakacakmışım be! Bizim bu suçlarla ilgimiz yok ki! Olan bana oldu!

Benim askerliğim yandı!

İbrahim: Bana da versene bir cigara.

Muzaffer: Veremem , çok az sigaram kaldı. buradan ne zaman çıkacağımız belli değil...

İbrahim: Oğlum Muzo, kıllık yapma, bu durumda, o cigara zaten yetmez. Nasılsa bir formül bulunacak... Sinirimi bozma, attır bir cigara.

Muzaffer: Hayatta vermem

İbrahim: Bana bak Muzo, seni şimdi burada boğarım, geri kalan cigaraların hepsini yalnız içmek zorunda kalırım, her cigara yakışımda rahmetlinin cigarasıydı diye dellenirim... Beni böyle filtreli dertlere gark etme, attır bir cigara!.

Muzaffer: ayıyla aynı kafese kapatılmış gibiyim

İbrahim: sensin ayı Asuman evlenmiş mi?

Muzaffer: Bilmiyorum.. Bana ne?

İbrahim: Evlenmiştir orospu!

Muzaffer: Sen o karı için geldin değil mi, İstanbul'a?

İbrahim: Hayır oğlum, ne ilgisi var?

Muzaffer: Ne ilgisi yok? Tutuklandık. buradan nasıl çıkacağız demiyorsun, Asuman evlendi mi diyorsun. O kadar, Asuman'ı merak ediyorsan babana gitseydin, kızkardeşine gitseydin...

İbrahim: Ben onlarla küsüm.

Muzaffer: Senin Allah cezanı versin İbrahim!

İbrahim: Verdi işte, daha ne verecek?

Muzaffer: Benim ne suçum var?

İbrahim: Benim bir suçum var mı ki?

Muzaffer: Var tabii... Polis seni kovalıyor, sen hıyar gibi kaçıp benim evime geliyorsun. Polis zaten heyecan arıyor. Pat içerdeyiz.

Muzaffer: Polis niye takip ediyor seni?

İbrahim: Hiç! Polisin salaklığı işte! Ben kaçıyorum diye kovalıyor... Kovalanacak birşey yok.

Muzaffer: Sen niye kaçıyorsun?

8

İbrahim: Kaçılacak bir şey yok! Fakat tabii polis bana birden bire... Hey sen, Gel buraya, gel buraya, gel buraya... Sen niye Burdur'dan Siirt'e İstanbul üzerinden gidiyorsun bakayım? Yoksa yoksa Muzo'yla oturup efendiliğine rakı falan mı içeceksin diyecekmiş gibi bir psikoz oldum. Bir an polisle göz göze kaldık. Ben koşmaya başlayınca o salak da kovaladı tabii...

Askerlik yaşını az biraz geçmiş olduğum için, Burdur'dada çarşı izinlerinde falan asker elbisesi giymiş terörist diye çok götürüldüğüm oldu.. genelde götürüldüm yani. Devamlı götürüldüm işte O zamandan beri ben de, polis ya da AS nokta İZ nokta gördü müydü böööyle bir kaçma psikozu yerleşti.

Muzaffer: Sıçacağım psikozuna! Herkes gibi yirmi yaşında gitseydin askere..

İbrahim: Bir iş kurayım, ondan sonra giderim, askerde rahat ederim dedim be..

Muzaffer: Ne işi be? Ben bildim bileli kumar oynarsın sen!

İbrahim: Sermaye olmadan işi neyle kuruyorum ben? Satalım dükkanı dedim babama, olmadı. Benden kıymetli oldu osuruk dükkan! Kumar oynamadan

ben sermayeyi neyle yapıyorum?

Muzaffer: Sittin senedir kumar oynuyorsun, ne gibi bir sermaye yaptın?

İbrahim: Evet. Şimdilik kötü gidiyor, ama bir gün dönecek bu şans.

Muzaffer: Döndü işte, daha ne dönecek? Mapustayız.

III. SAHNE

Komiser: Taksim'deki büfeyi kaç yıldır işletiyorsun?

Aydın: Yedi yıldır ordayım. Beni orda herkes tanır. Hiç kimseye hiçbir yanlışım olmamıştır ağbi.

Komiser: Ağbi demeyeceksin, amirim diyeceksin.

Aydın: Tabii ağbi, yani afedersiniz, durumu bilmememizden kaynaklanıyor sayın amirim, hiç böyle bir durumda kalmış değiliz, o bakımdan yani, beni

Taksim'de herkes tanır, 7 yıldır, kimseyle bir tartışmam olmamıştır, dolmuş

kahyası Ahmet Ağbi'ye sorun... Benim adımı vermeden sorun. Kim oranın en efendi büfecisi deyin, Aydın, demezse, bileklerimi keserim...

Bir tek bir vergi borcumuz vardı geçen yıldan, onun için getirdiyseniz beni buraya, onu bu yıl cezasıyla ödeyeceğiz, gitti konuştu muhasebeci vergi dairesiyle... üç taksite böleceklermiş, üç ayrı çek vereceğiz...

Komiser: Kimler gelir gider senin o büfeye?

Aydın: Herkes gelir... Taksim'den kimler geçiyorsa onlar gelir işte...

Komiser: Sürekli gelen belirli tipler yok mu?

Aydın: Var..

Komiser: Hah, onları anlat işte, kim onlar?

Aydın: Dolmuş şoförleri, Kahya Ahmet Ağbi, öğrenciler, dönmeler...

Komiser: Ben örgütü soruyorum örgütü!

Aydın: Hangi örgütü?

Komiser: senin hiçbir örgütle ilişkin yok mu ?

Aydın: Hayır amirim enim hiçbir örgütle ilişkim yok fakat bizim her örgütten mşterimiz olmuştur biz bilemeyiz hangisi hangi örgütten. Orası taksim her 9

örgütten adam geçer ordan, biz parayı alır malı veririz sormayız hangi örgüttensin diye

Komiser: Bana bak üçünüz taksiyi birliktemi bindiniz yoksa biriniz taksiyi gasp etti diğerlerine mi haber verdi?

Aydın: Hangi taksiye

Komiser: İbrahim ŞATIR’ı tanır mısın?

Aydın: Tanırım

Komiser: Muzaffer Gürtepe’yi

Aydın: Tanırım

Komiser: Arkadaşmısınız?

Aydın: Evet

Komiser: Güzel, marketten para gaspında üçünüz birliktemiydiniz?

Aydın: hangi market?

Komiser: Bana bak Aydın benim de sabrımın bir sınırı var vakit geçiyor hemen bütün bildiklerini anlat

Aydın: Valla hiçbir şey bilmiyorum Amir Bey, benim bu anlattığınız olaylarla hiçbir ilgim yok.

Komiser Yrd.: Yok ya?

Aydın: Yemin ederim sayın amirim.

Komiser: Herkes böyle der, yemin eder... Gözünün içine baka baka yalandan yemin ederler... Hiç birinin de çarpıldığını görmedim...

Komiser yrd.: Çok haklısınız sayın amirim...

Komiser: Evet yahu, bir gün de biri çıksın, suçunu kafadan itiraf etsin, dişimi kıracağım ha... Kimi tutuklasak suçsuz, sanki buraya yanlışlıkla gelmiş, biz sanki kimi tutuklayacağımı bilmiyormuşuz gibi

Aydın: Sanki

Komiser Yrd.: Sayın amirim ben bu Aydın arkadaşımızı isterseniz laboratuara alayım şöyle bi etrafı dolaştırayım sonra getireyim onu

Komiser: Hayır memurum işkence yok

Aydın: Bence de olmaması gerek insanlık dışı bişey

Komiser: Bak işkenceyi elimden geldiğince yaptırtmıyorum ama içerde dünya standartlarına uygun donanımımız var. Mesela göbekten işettirebiliyo. Ama bu iş değil tabi bayağı tıbbi bi operasyon onun için sen söyle bakalım şimdi, şu kahveye attığınız Molotof kokteyllerini evde mi yaptınız yoksa dışarıdan bi yerden mi aldınız

Komiser: N'oldu? Niye gülüyorsun?

Aydın: Afedersiniz... Sinirim bozuldu...

Komiser: - Bozma sinirini, benimki de bozulacak sonra... Bak burada İbrahim ve Muzaffer'le işlediğiniz suçların tutanağı var, onlar her şeyi itiraf ettiler, imzaladılar, sen de imzala bitsin bu iş...

Aydın: Onları tanırım ama hepsi bu, İbrahim askerde zaten, yanlışlık olacak...

Komiser: İbrahim'le Muzo şu an aşağıda nezarethanede, seni bekliyorlar. İstersen hemen imzala ve onlara kavuş ya da sabaha kadar dayak, işkence, sabah sedyeyle kan revan içinde götürür koyarlar seni arkadaşlarının yanına... ben ortada bi tatsızlık olmasın işkence dayak istemiyorum, ben seni

düşünüyorum

10

Aydın: Tamam da amirim benim anlattığınız olaylarla hiçbir ilgim yok. Niçin durup dururken böyle bi suçu üstleneyim.

Komiser: üstlen diyen kim sana be üstlen diyen kim. İmzala imzaladın diye ipe gitmiceksin ki. Eğer suçsuzsan mahkemede çıkar ortaya.

Aydın: ben suçsuzum zaten benim bişey imzalamama gerek yok

Komiser: Bana bak Aydın. Benimde sabrımın bi sınırı var dedim. Lan ben daha ece gidicem be iki saat uyuyucam ondan sonra çocukların yapamadıkları

matematik problemleri var o problemleri yapıcam ondan sonra tekrar

mesaiye gelicem bize de yazık be bizde insanız yani…

Komiser Yrd.: çok haklısınız sayın amirim kaç gecedir uykusuzum Komiser: uykusuzluk bişey değil o matematik problemleri yok mu birbiri istikametinde bir birinden 40 dk farkla kalkan tren problemleri yok mu çıldırtıyo

Aydın: Evet okuldayken bende çok gıcık olurdum o trenli problemlere bide suyla dolan havuz problemleri

Komiser: Yani, Aydın kardeşim, onlar var ya onlar resmen işkence Komiser Yrd.: Sayın amirim işkence dediniz de aklıma geldi

Komiser: Hayır Hayır. Memurum iş ken ce yok. İşkence yok çünkü işkenceye gerekte yok. Çünkü aydın kardeşim imzalıcak. Çünkü imzalamazsa dosya

tamamlanamıyo. Dosya tamamlanamazsa mahkeme başlayamıyor.

Aydın: Bir kağıdın altına benim bu suçlarla hiçbir ilişkim yoktur diye yazıp imzalasam. Böylece tamamlansa dosya. Nasıl olsa mahkeme de her şey

ortaya çıkıcak bir suçum varsa orda anlaşılır. Değil mi sayın amirim?

Komiser: değil

Komiser Yrd.: Sayın amirim ben bu arkadaşımızı isterseniz laboratuara alayım şöyle etrafı gezdireyim teknolojimiz hakkında gereken bilgileri tek tek vereyim.

Sonra getireyim amirim

Komiser: evet evet en iyisi o. Sen şimdi Aydın bey kardeşimizi laboratuara götür bi grsün böyle onun da beyni bi aydınlansın sonra getir buraya. Bana bak sakın uygulamaya geçme işkence yok.

Komiser Yrd.: Buyurun Aydın bey ben sizi şöyle alayım

Aydın: İşkenceden kastınız nedir

Komiser Yrd.: Şimdi göreceksiniz.

IV. SAHNE

İbrahim: Çiş nereye n'apılacak?

Muzaffer: Yapılmayacak.

İbrahim: Nasıl be? Tutsam tutsam ne kadar tutabilirim? Bir yere yapılacak herhalde.

Alooo! Memur Bey! Amir Bey! Alooo! Kimse yok mu?

Polis: Ne var?

İbrahim: Kimsiniz?

Polis: Sana ne, ne istiyorsun?

İbrahim: Çişim var.

Polis: Yap oraya.

İbrahim: Tam nereye?

11

Polis: Bulunduğun yere yap! Yalnız dikkat et rüzgara doğru yapma, yüzüne gelir.

İbrahim: Hangi rüzgardan bahsediyo bu

Muzaffer: Yıldız karayel

İbrahim: Dalga mı geçiyorsun

Muzaffer: Evet.

İbrahim: O da mı dalga geçiyor.

Muzaffer: Gayet tabi

İbrahim: E benim çişim nolucak

Muzaffer: Devamlı çişini düşünme başka şeyler düşün. Unutursun İbrahim: Ne unutması be ucuna gelmiş yapma durumundayım. Askerlik krallık meğerse , ben askerde de mapus yattım mapus yattığım yerde tuvalet vardı lavabo vardı penceresi vardı gökyüzü görünüyodu be

Muzaffer: Mapus yatmayı seviyorsun yani sen

İbrahim: Ne sevicekmişim askerde de haybeden yere girdim olay bile sayılmaz, gazino sorumlusu Ekrem başçavuşa iki tokat attım

Muzaffer: Baş çavuşa tokat atılır mı be girersin tabi içeri

İbrahim: Bana lan dedi

Muzaffer: Askerde herkese lan denir. Askerin bi adı da lan dır İbrahim: Ben dedirtmem arkadaş dedirtmedim de ilk günden koydum ben tavrımı.

Her sabah 5 bin metre koşuluyo 18 yaşında oğlanlar tazı gibi koşuyolar önümde ( sen git de ablan gelsin yaylalar yaylalar) bende arkalarından yay topluyorum tabi. O Cemalettin yüzbaşı da çıkmış oraya dikilmiş birden bire bana seslenip ‘ihtiyar sende koş sen niye koşmuyorsun götü kaldır lan ‘

demez mi. Hadi göt lafı neyse de o lan lafını duyar duymaz benim nevrim döndü tabi çark ettim döndüm ordan koşarak geldim bi kafa o Cemalettin yüzbaşıya şakk kaşı yarıldı

Muzaffer: Seni oymadılar mı?

İbrahim: Ondan sonra sabahları çıkardı iştimada beni uzun uzun dövdü yarık kaş

Cemalettin. Ondan sonra adı öyle kaldı biliyon mu. Nasıl koyduysam kafayı kapanmadı o kaş ortadan hem zemin geçit kaldı. Adı öyle kaldı yarık kaş

Cemalettin. Çok dövdü beni yarık kaş çok dövdü fakat bi daha hiç lan

diyemedi. Öbür kaşın korkusundan biliyor musun. Ona da bi koysam o da hemzemin geçit dört kaş Cemalettin. Çok dövdü beni yarık kaş fakat bi daha hiç lan diyemedi ben dedirtmem arkadaş. Yalnız bu çişin tutulucak durumu kalmadı. Hayır ben şöyle kenara bi tarafa yapıcam

Muzaffer: Ortalık yere yapıcak değilsin ya be.

İbrahim: Şöyle kenara yapıcam işte

Muzaffer: Yapma ya leş gibi kokar

İbrahim: Allah Allah muzo senin ki gelince nolucak

Muzaffer: Bilmiyorum. Buraya kapatılan insanın çişi gelince ne yapacağı düşünülmemiş. Hadi çişi tuttuk diyelim büyük gelince ne yapıcaz

maymunmuyuz biz kafese yapalım. Ondan sonra Avrupa topluluğuna

girmeye uğraşıyoruz

İbrahim: Afrika topluluğu kurulsa bizi orayada almazlar

Muzaffer: Bir avukat mı şey yapsak acaba

İbrahim: İyi olur aslında,nerden n'apacağız?

12

Muzaffer: Telefon etmemiz lazım.

İbrahim: Kime?

Muzaffer: Benim teyzemin kızı var Melda, avukat benim onda vekaletim var.

İbrahim: Tamam da benim onda vekaletim yok.

Muzaffer: O önemli değil. Ben çıkarım sen kalırsın. Ben seni düşünmüyorum ki, kendimi düşünüyorum. Alooo... Memur Bey..

Polis: Evet, ne var?

Muzaffer: Bir telefon edebilir miyiz?

Polis: Nereye telefon edeceksiniz?

İbrahim: İki kız arkadaş çağıracağız...

Polis: Bu saatte kızlar uyumuştur, değil mi lan Hasan...

Polis 2: He ya...... siz en iyisi birbirinizi yapın!

Muzaffer: Eşşoğlueşşek!

Polis: Eşşoğlu eşek senin babandır, it oğlu it, aşağıya inersem o ağzının orta yerine sıçarım ha, ibne, pezevenk, amına koyduğum

Muzaffer: esprinin sırası mı hayvan herif bizim buradan çıkmamız şart, telefon etmemiz şart. Tabi senin için hava hoş askerlik yerine buradasın. Burası daha rahat. Dayak yok iştima yok

İbrahim: kaç cigaramız kaldı ?

Muzaffer: cigaramız diye genel bi durum yok.

İbrahim: tamam kaç cigara kaldı işte

Muzaffer: Kalmadı sigara bitti

İbrahim: N’olucak

Muzaffer: Bırakalım sigarayı, sağlığa zararlı zaten. Bütün dünya bıraktı bi tek biz Türkler içiyoruz.

İbrahim: yalan söyleme var sende sigara

Muzaffer: : Evet var ama öyle pata küte içilmemesi lazım.

İbrahim: Nete küte içilmesi lazım

Muzaffer: Benim içesim geldiğimde sana da böyle bir iki fırt veririm. Çakmağın gazı bitmiş.

İbrahim: Haa olsun var bende çakmak. Canın sigara içmek istediğinde verirsin ben yakarım sana da muhakkak bir iki fırt veririm.

Muzaffer: Çok adisin İbrahim.

İbrahim: Ateşin olsa sen benden adisin, yalnız bu çişin tutulma safhası şu an burada son buldu, yapılma safhasına geçiyoruz 1-2-3

Muzaffer: Ya devamlı söylenme, söylene söylene benimkini de getiriceksin.

İbrahim: Ya muzo tutsam tutsam daha ne kadar tutabilirim be. Çiş tutturucu hareketlerim. Muzo konu değiştirmek için içelim mi cigaralarımızdan birini.

Muzaffer: Hayır

İbrahim: Ya nasıl olsa yenisi alınıcak

Muzaffer: Paran mı var ?

İbrahim: Askerim ben bende para ne gezer.? Sende vardır exim bank taksim bank Muzaffer: Asker değilken de hiç paran olmadı ki

İbrahim: Para öyle herkeste bulunmaz ki . birinde vardır o harcar Muzaffer: Benim ki bitince ne olucak?

İbrahim: Sende para biter mi muzo

13

Muzaffer: Bitti. Mahvoldum yarım eksim bank tan krediye aldım aldım alamadım mahvoldum. Uçara kaçara çek yazdım hepsi karşılıksız çıkıcak bende mapsu boyluycam.

İbrahim: Muzo boylamadan kastın ne daha yatay bi durum mu yani. Tamamen içerdeyiz işte

Muzaffer: İbrahim seni öldürebilirim

İbrahim: Sakın ha sonra mapsu boylarsın. Cigarasına bi oyun oynayalım mı?

Muzaffer: Ne oyunu

İbrahim: Sana bi soru sorucam bildin bildin bilemezsen veriyosun bi cigara Muzaffer: Yok ya abuk sabuk bi soru sorucan durduk yere niye riske atayım sigaramı.

Ateşini versene

İbrahim: Sen zahmet etme ver ben yakarım

Muzaffer: Hayır. İçmiyorum.

İbrahim: İçmeyelim, içirmesin arkadaş

Muzaffer: Ayrıca Asuman o astsubayla evlenmiş.

V. SAHNE

Aydın: İbrahim, Muzaffer ve ben o gece yoldan bir taksi çevirdik. Biraz ilerleyince dayadım bıçağı taksi şoförünün ensesine, yavaşla sağa çek, arabayı istop etmeden in dedim, paşa paşa indi, geçtim direksiyona, doğru markete doğru gittik. Elde bıçak, daldım içeri. Muzaffer de İbrahim'de peşimden geldiler.

Kasadaki herifin alnına dayadım bıçağı, aç kasayı dedim, açtı. Muzaffer'le İbrahim paraları marketin naylon torbalarına doldurdular. Hızla çıktık.

Gaspettiğimiz arabayla bir kahvenin önünden geçerken, İbrahim oraya hiç gereği yokken, sırf şamata olsun diye molotof kokteyli attı İbrahim'in böyle dalamalıkları vardır.

Komiser: Hop hop hop sen olayları birbirine karıştırıyorsun evlat hepsi aynı gece değil o olayların... Ayrı ayrı olaylar bunlar...

Aydın: Öyle mi

Komiser Yrd.: Gayet tabi

Komiser: Taksi işi 13 Ocak... Market işi 18 Ocak... Beş gün sonra...

Aydın: Ama olmadı ki!

Komiser: Ne olmadı

Aydın: Ben 18 Ocak'ta İstanbul'da değildim.

Komiser: Yapma ya? Kapat şu kamerayı, kapat! Nasıl yani sen 18 ocak ta İstanbul dışında mıydın?

Aydın: Maalesef ben o gün İzmirdeydim.

Komiser Yrd: Sayın amirim zaten robot resme de hiç benzemiyor.

Komiser: Memurum kes ya kes biz burada bir örgütü çökertmiş elebaşlarını tutuklamışız sen hala robot resim derdindesin be. Senin o robot resim dediğin nedir ki. İki görgü şahidinden birisi esmer diyo birisi sarışın diyo bi üçüncüsü çıkıp kumraldı diyor. Yani senin anlayacağın şey robot resim hem herkese benzer hem hiç kimseye benzemez.

14

Komiser Yrd.: Çok haklısınız sayın amirim. Ben tam olarak örgüt çökerttiğimizi anlayamamışım. Sayın amirim biz bu örgütü basına verelim . örgüt

çökertildi, aranan üç terörist yakalandı diye başlık atsınlar

Komiser: Evet olabilir.

Komiser Yrd.: Sayın amirim bize de mükafat falan verirler değil mi Komiser: Terfi ederiz

Komiser Yrd.: Maaşımıza da bir incr zam yaparlar değil mi

Komiser: Plaket verirler

Komiser Yrd.: Plaket mi? Sayın amirim bizim evde bir dünya plaket var çoluk çocuk plaketlerle oynaya oynaya büyüdü. Plaketin bir alım gücü yok ki.

Komiser: Memurum kes ya . şimdi bu herifin 18 ocak günü İzmir de olması konusu ne olucak.

O gün İzmir'de olduğunu ispatedebilir misin?

Aydın: Nasıl yani?

Komiser: O gün İzmir'de resmi bir evrak imzaladın mı?

Aydın: Hayır.

Komiser: Şahidin var mı?

Aydın: Yok.

Komiser: Tamam, sen İzmir'i hiç karıştırma... Senin o gün İstanbul'da olmadığını kim bilecek?

Aydın: Evet. Kimse bilmiyor.

Komiser: Güzel. Devam edelim o zaman, aç kamerayı memurum.

Aydın: 18 Ocak gecesi, elde bıçak, İbrahim ve Muzaffer'le daldık marketten içeri kasadaki herifin alnına dayadık bıçağı... aç kasayı dedim açtı Muzaffer'le İbrahim paraları marketin naylon torbalarına doldurdular. Hop hop, o kadar naylon torba almayın, her müşteriye bir tane! diye küstahlaştı kasadaki tip.

Bıçakla alnına iki çizik attım Marketten çıkarken İbrahim Aral Market yazısını, kalın ispirtolu kalemle " ARAL"ın başına "Y", sonuna "l" koyarak YARALl MARKET'e çevirdi İbrahim'in böyle gereksiz sululukları vardır.

Hemen bir taksi çevirdik, taksici önce bizi almak istemedi, Höt" dedik, korktu, aldı. Taksiyle doğru kahveye geldik... Molotof kokteyli attık hemen bindik taksiye kaçtık İbrahim taksideyken Gökten üç molotof kokteyli

düşmüş, biri yapana, biri atana, biri tutana..

Komiser: Hoooppp! Olayları sen iyice karıştırdın evlat molotof kokteyli hikayesi ayrı, o 9 Şubat olayı...

Aydın: Öyle mi?

Komiser: Öyle karıştırdın sen olayları

Komiser Yrd.: Sayın amirim ben montaj yaparken bunları bir bir ayırırım Komiser: Memurum sus, kes, söylediğin her aptal şeyi kamera kaydediyor, kaset ziyanlığı oluyor. Bak şimdi evlat sen taksi işini kahve işinden ayır yalnız taksi işini anlat

Aydın: Market yok mu ?

Komiser: Market sonra

Aydın: Muzaffer, İbrahim ve ben, o gece yoldan taksiyi çevirdik. İbrahim öne oturdu, Muzaffer'le biz arkadayız. Ben tam şoförün ense kökündeyim... Çıkardım tabancayı

15

Komiser : Demin bıçak dedin

Aydın: öyle mi?

Komiser Yrd.: Evet. Hikaye hep bıçak, bıçak diye gidiyor. Sonra montajlayamayız Aydın: Hayır, bıçak markette... Takside tabanca çektim ben.

Komiser: Öyle mi?

Aydın: Dayadım tabancayı şoförün ensesine, yavaşla, sağa çek, arabayı istop etmeden in, dedim. Kuzu kuzu indi.

Komiser Yrd.: Demin paşa paşa indi, demişti

Komiser: Memurum sus! Sonra sen direksiyona geçtin, arabayı alıp kaçtınız, değil mi?

Aydın: İbrahim geçti direksiyona, ben elimde tabanca,arkadayım...

Komiser: Demin, ben geçtim direksiyona dedin.

Aydın: O elimde bıçak olduğu zaman, o başka bir gece, o taksi başka taksi, unların hepsi ayrı ayrı olaylar... Amirim, siz olayları birbirine karıştırıyorsunuz.

Komiser: Peki, bir kağıdın altına imza al sen Aydın kardeşimizden, sen doldurursun üstünü.

Aydın: En doğrusu çünkü ben olayları hiç bilmiyorum.

VI. SAHNE

İbrahim: Amma sivri sinek var ha. Acemi piyadelere iğne vuran iğneci gibi sokuyolar. Sizi sokmuyolar galiba.

Muzaffer: Sokuyolar. Ben sivri sineği tanımıyomuş gibi yapıyorum. Hiç yüz vermiceksin bu sivri sineğe. Acıttığını belli etmiceksin edersen zevk alıp daha beter sokuyo.

Aydın: Ayağım uyuştu Muzo, şu ayağımı şöyle alsana!

Muzaffer: Kımıldatamıyor musun? Üstüne basamıyor musun?

Aydın: Basınca çok acıyor

Muzaffer: İşkence mi yaptılar?

Aydın: Bilgisayarlı otomatik falakaları var, ara sıra ritmi yükseliyor, bateri solo gibi...

Size yapmadılar mı?

İbrahim: Yok yok, amir bize tüyo verdi. Şimdi imzalayın, mahkemede reddedersiniz dedi. Biz hemen imzaladık.

Aydın: Bana da dedi. Fakat ben imzalamayı çok saçma buldum.

Muzaffer: Tabii saçma canım... Falakadan başka işkence var mı?

Aydın: Tabii tabii... Falaka başlangıç..

Muzaffer: Başka neler yapıyorlar?

Aydın: Muhtelif... Çok değişik makineları var... Her şey bilgisayara bağlı Fakat çok temiz, hastane gibi... Devamlı etrafı temizliyorlar Hiç ortalıkta kan falan yok... Öyle miden falan kalkmıyor Sonra ilkyardım araç gereçleri var Bir şey olsan serum merum, her şey var... Birkaç kez bayıldım, hemen ayılttılar İbrahim: 1-1 yalnız bekliceksin sokucak sokar sokmaz ineceksin beynine sokarken uçamıyo. Çok canını yaktılar, değil mi? Afedersin Aydın, şimdi iş öyle oldu 16

ki, birinin adını vermek gerekti. Yoksa mahkeme başlayamıyor Birden sen aklıma geldin.

Aydın: Sağol.

İbrahim: Bir şey yok, abartmayın, her şeyi abartmayın İlk celsede fırt diye çıkıcaz Muzaffer: Benim bu olaylarla hiç bi ilgim yok

İbrahim: Ya muzo ortada olaylar denicek bişey yok abartma ne olayı ya. Ben kaçtım polis kovaladı olup biten bu.

Aydın: Polis seni niye kovalıyor?

İbrahim: Ben kaçıyorum diye

Aydın: Niye kaçıyorsun?

İbrahim: Polis beni kovalıyor diye

Aydın: Sen kaçmaya başlamadan polis kovalamaya mı başladı yani İbrahim: Tabi onun öyle olması çok zor coğrafi bakımdan da fakat nasılsa tamamen öyle oldu işte.

Aydın: Sebep?

İbrahim: Ya bi sebep yok

Aydın: Nasıl yani?

Muzaffer: Bu polisi görünce kaçmaya başlıyo polis bunu görüncede kovalıyor tabi.

Bu hıyar gibi bizim eve geliyo. Polis bunu takip ediyo bizim evi mimliyolar.

Biz daha rakıya oturamadan polis bizim evi sardı. Ambulans özel tim ekip otosu falan derken megafonla teslim olun diye bağrıyorlardı.

İbrahim: Biz de bunu hiç üstümüze alınmadık tabi ne alakamız var Muzaffer: Üst katta öğrenciler oturuyor onlara bağırıyorlar sanıyoruz İbrahim: Pencereyi açtık operasyonu izleyelim teröristleri görelim diye Bi baktık bize doğrultmuşlar tüfeği bize sesleniyorlar teslim olun diye iyi mi

Muzaffer: Bunu alıp gittiler. Oh kurtuldum bu İbrahimden diye düşünürken içerde neler anlattıysa sonra gelip beni de aldılar.

İbrahim: Bişey anlatmadım ne anlatacağım anlatılacak ne var

Muzaffer: Bi bok anlattın ki gelip aldılar. İlk geldiklerinde niye bana ilişmediler İbrahim: Ne bileyim be ben kendim niye tutuklandım ki seninkini bileyim. Vardır bi bokluğun. Hayali ihracat mayali ihracat nataşalar falan ohooo. Bak ondan işte ya bunu hiç düşünememiştim ikimizde bu muzonun ayağına

tutuklandık. Neyse canın sağolsun muzo

Muzaffer: İbrahim asabımı bozma benim üçümüzde senin yüzünden buradayız İbrahim: Öyle değimli. Ama bişey olmaz bizi burada ne kadar tutabilirler 24 saat bilemedin 48 saat. Bizi yarın sabah nöbetçi mahkemeye çıkarmaları lazım.

Mahkeme 9 da olsa 9 da beraat ederiz sen 9.30 da gidersin bankana Aydın 10. da büfesini açar ben düz kontak siirte akşama siirtteyim ne var.

Abartmayın her şeyi abartmayın. Üçümüz birlikte bi gece geçirmiş olduk.

Ne zamandır birbirimizi görmüyorduk. Siz ikiniz ben askere gittiğimden beri ne zaman görüştünüz?

Aydın:Evet, epey oldu.

Muzaffer: İyi ki tutuklandık İsterseniz bu günü 13 Haziran dünya tutuklanma günü olarak kutlayalım, hadi hep beraber şeyi söyleyelim, Haydarpaşa Gar'ında aman Kadriye'm

Aydın: Durumumuzun öyle kutlanacak bir durum olmadığı kesin. Kader işte 17

İbrahim Ne kaderi be ne kaderi bi daha duymıyayım herifin anlattığı gasp masp hikayeleriyle bizim ne alakamız var? Birilerinin suçunu üstümüze atmaya çalışıyorlar, avukat bulsak pırt diye çıkacağız.

Aydın: Hiç sanmıyorum, ben her şeyi itiraf ettim.

Muzaffer: Hangi her şeyi

Aydın: Otomobil gaspını, marketteki olayı, marketçinin alnına iki çizik çekişimizi bir kahveye molotof kokteyli atışımızı, hepsini üçümüzün nasıl planlayıp

yaptığımızı bir bir anlattım.

II. PERDE

Müdür: Sevmedi bu çiçek burayı

İkinci Müdür: E her çiçek her yerde olmaz müdürüm

Müdür: Hayır Hayır, yetiştirdim ben bu çiçekten Çankırı cezaevinde saksıda ağaç oldu çıkardık bahçeye diktik fakat burada bir türlü serpilemedi gitti İkinci Müdür: Çankırı nede olsa buraya göre farklıdır müdürüm. Şimdi temmuz, Temmuz buranın en sıcak zamanıdır. Siz daha buranın kışını görmediniz.

Buranın kışı çok acayiptir. Çok ayaz olur

Müdür: Ne ya, ne diyorsun sen ya Çankırı da ayaz olmaz mı zannediyorsun İkinci Müdür: Olur mu ?

Müdür: Çankırı’da ayazın… ha bak bak iki malta eriğide çekirdekten zırt diye çıktı İkinci Müdür: Çeğirdekten dimi müdürüm

Müdür: Hayıri çekirdekten çeğirdekten değil. Geçen sene savcı beyle oturduk iki tane malta eriği yedik ben… ( kuş öter) sus lann , sus. 7. koğuştaki vaziyet nedir?

Yoklama alınabildi mi?

İkinci Müdür: Bu 7. koğuşla başa çıkamıyoruz müdürüm. Kapının arkasına dayamışlar ranzaları içeri giremiyoruz sayım vermiyorlar. Firar var mı yok mu bilrmiyoruz.

Müdür: Ama olmaz ki canım olmaz ki Sayım alınmazsa firarda olur her bok olur. Ne istiyorlarmış?

İkinci Müdür: Vallah onu bilemiyoruz Devamlı slogan atıyorlar... İsterseniz ben gidip bir konuşma yapayım şunlarla.

Müdür: yok yok

İkinci Müdür: Ağır konuşurum

Müdür: Hiç faydası olmaz, en tehlikelisi var ya bu dincilerle devrimciler. Döv öldür gıkları çıkmaz ağzından burnundan kan gelsin dinci dua ediyor devrimci slogan atıyor. Bu devrim dedikleri şeye öbürlerinin Allaha inandıkları gibi inanıyorlar. Yok canım bunlarla baş edilmez. Ben bi daha sakin bir

hapishaneye tahinimi isteyeceğim…( Kapı çalar) gel gel

Gardiyan: Rahatsız ettim sayın müdürüm, candarma o üç törörüsü getürmüş, hangi goğuşa verelim

Müdür: Hangisi onlar?

18

İkinci Müdür: Geçen ay yakalanan örgüt.

Müdür: Militan değil mi onlar?

Gardiyan: Evet sayın müdürüm, öyle militan militan bir halleri var Müdür: Bunları ayrı koymak lazım.

İkinci Müdür: İsterseniz savcı beye bir soralım sayın müdürüm

Müdür: Yok yok, her bok savcıya sorulmayacak. Her şeyi sorarsan hapisanenin müdürü o olur Ben nerenin müdürü oluyorum o zaman. Öt bakayım öt öt. (

kuş öter ) bak ( güler)

İkinci Müdür: Vallah çok haklısınız sayın müdürüm. Ayrı koymak lazım onları karantinaya alabiliriz.

Gardiyan: Bence üçünüde ayrı ayrı koymak lazım. Bunlar devamlı kavga ediyo, bana kalırsa bunlar birbirlerini şişler sayın müdürüm.

Müdür: Üçünü de ayrı ayrı hücrelere koyun hal ve gidişlerine bakarız.

Gardiyan: Emredersiniz sayın müdürüm. Sayın müdürüm başka bir emriniz var mı?

Müdür: Sen bize iki çay daha getir …iki çay daha. Haa Osman efendi bi dakika bi dakika bir tane bahçıvan mahkum vardı. Sen git o bahçıvan mahkumu bul , gelsin baksın bakalım bu çiçeğin neyi var neden niçin serpilmiyor bu çiçek burada. Gübresi mi fazla geldi , toprağı mı eksik güneşi mi az geldi suyu mu fazla anlayamadım gitti canım. Niçin serpilmesin bu çiçek burada?

İkinci Müdür: Müdürüm aynısından Çankırı hapishanesinde yetiştirmiş orada ağaç olmuş.

Gardiyan: E nede olsa Çankırı buradan biraz farklıdır

Müdür: Hiç farkı yok canım hiç farkı yok. Ben hergün bakıyorum Çankırı kaç derece burası kaç derece, arada 1-2 derece ya var ya yok

İkinci Müdür: Sen en iyisi getir şu mahkumu da baksın çiçeklere. Bi baksın yav.

Gardiyan: Ben getireyim mahkumu da baksın sayın müdürüm.

Müdür: (çiçeklerle ilgilenir) Bak bak bak

İkinci Müdür: Temin tahin dediniz ya müdürüm bende buradan çok memnun değilim yani öyle sakin bir hapishane olursa , benide kabul buyurursanız tahin olmak isterim yani

Müdür: Hee tabi ama yani burası da o kadar fena değil ayrıca müdürüm artık öyle sakin bir hapishane de kalmadı yani. Kalmadı ama acaba biz…

İkinci Müdür: Hee

Müdür: Acaba biz bu çiçeği balkona mı çıkarsak biraz yoksa sarımsaklasakta mı saklasak.

II. SAHNE

İbrahim: Bu muslukların suyu içiliyor mudur acaba?

Muzaffer: Sen bir iç, sana bir bok olmazsa biz de içeriz.

İbrahim: Musluğun üstünde "NO DRlNK" falan yazmıyor.

Aydın: Musluktan su akmıyor.

İbrahim: Yapma ya! Cigara falan nerden n'apılacak?

Muzaffer: Bilmiyorum, daha önce hiç hapse düşmedim.

İbrahim: Bir kantini falan yok mudur bu mapusanenin?

19

Aydın: Vardır mutlaka. Ben askeri hapisanenin kantinine mal veriyordum.

İbrahim: Askeriye başka oğlum. Askeriyede her şey düzenlidir. Bu sivil işler çok dandik.

Muzaffer: Benim bugün kaç tane çekim karşılıksız çıktı kaç tane senedim protesto oldu biliyor musunuz? Hepsinin de arkasını yazdırmıştır adiler

İbrahim: Tamam takma artık bu çek senet işlerini olan oldu artık. Benim de askeriliğim yandı

Muzaffer: Nasıl takmam oğlum ya bu çek senet işi en bok iş. Mafyası var adamın yakasına yapışıyorlar.

İbrahim: Burada kimse senin kılına dokunamaz. Ben dokundurtmam bi kere Muzaffer: Ben buradan bahsetmiyorum ki çıkınca ne olucak

Aydın: Ne zaman çıkacağımız belli mi?

Muzaffer: Bugün yarın çıkacağız müebbet değiliz ya. Yanlışlıkla bulunuyoruz Aydın: Ayrıca bu çek senet mafyası çok acayip hapishanelerde de adamları var şişletiyorlar, bıçaklatıyorlar icabında öldürüyorlar

Muzaffer: Yapma ya

Aydın: Takma kafana alnına yazılmamışsa bişey olmaz

Muzaffer: Ya yazılmışsa

Aydın: Ona bişey yapamazsın kader

İbrahim: Muzo bence yazılmıştır. Yoksa ne işimiz var burada

Muzaffer: Gardiyan bey, sigara nereden aldırabiliriz?

İbrahim: Cigara diyoruz nerden aldırabiliriz?

Muzaffer: Kaç paraysa vereceğiz.

Gardiyan: Siz Dev- Yol'musunuz?

İbrahim: Hayır, biz bok yoluna gittik.

Muzaffer: Biz bir yanlışlık eseri burada bulunuyoruz, bugün yarın çıkacağız.

Gardiyan: Buraya herkes yanlışlıkla gelmiştir. Sahiden suçlu hiç yoktur. Herkes suçsuzdur, ben biliyorum bu hikayeyi. Ne sigarası istiyorsunuz?

Muzaffer: İki karton malboro light, bir baks kibrit. Siz de aldıracaksanız para verin...

İbrahim: Bende para yok, ben senin light'tan çifter çifter içerim artık.

Muzaffer: Nasıl yok be, içeri girmesek Siirt'e hangi parayla gidecektin?

İbrahim: Sen bana İstanbul'da bir kıyak yapacaktın, daha sana konuyu açamadım.

Gardiyan: Başka bir şey istiyor musunuz?

Aydın: Bana da bir karton 2000, beş kutu kibrit.

İbrahim: Gardiyan bey, su nerden n'apılacak?

Gardiyan: Orda musluk var.

İbrahim: Akmıyor.

Gardiyan: Akar akar ara sıra akar.

Muzaffer: Sen bana üç şişe de su al!

İbrahim: Sizinki de kapuska mı?

Muzaffer: Sana kapuska mı gelmiş, şansına küs

İbrahim: Nasıl be sana ne gelmiş

Muzaffer: Portakallı ördek

İbrahim: Nasıl ya

Muzaffer: Şarap soslu yapmışlar. Sosu hafif buruk

Aydın: İşletiyor seni üçümüzünki de kapuska

20

İbrahim: Bende biliyordum zaten

Muzaffer: Demek kapuskanın içinde bi parça ördek vardı o da bana rastladı. Pek sevmem aslında sizde kafanıza fazla takmayın iyi pişmemiş. Bunun sosuna şarap katmakla olmaz ki , ördeği alacaksın bir gece önceden şaraba

yatıracaksın. Şarabın Fransız şarabı olmazsı lazım, öyle ördeğin Fransızca bilmesi yetmez

Dış Ses: İnsanlık onuru işkenceyi yenecek.

İbrahim: Burada işkence var mıdır?

Aydın: Var ki bas bas bağrıyorlar

Muzaffer: Onlar siyasi onlara yapıyor olabilirlerde bizim öyle bir durumumuz yok.

Aydın: Ayrıca biz bülbül gibi konuştuk.

İbrahim: Biz ne konuşacağız oğlum sen inek gibi konuştun

Aydın: E sizde koyun gibi itirafnameleri imzaladınız

Muzaffer: Ben imzalamayacakım ama bu İbrahim zart diye bastı imzayı İbrahim: İmzalamasaydın ben sana zorla mı imzalattım zaten o sırada tanışmıyorduk Muzaffer: İmzalamada gör ananınkini sabaha kadar dayak ye diye babaladın , dolduruşa getirdin panik halinde imzaladım.

Muzaffer: Allah cezanı versin İbrahim. Nerde kaldı bu gardiyan niye getirmiyo sigaraları. Paranın üstüne yatmış olmasın lan bu ?

Aydın: Getirir canım niye getirmesin getirip bahşiş alıcak

Muzaffer: Getirsin sigaraları veririz bahşişini

Aydın: Bahşişi sıkı tutarsak rahat ederiz. Bu gardiyan bizim elimiz ayağımız Muzaffer: Ee buna para dayanmaz ki. Mahkeme ağustosun kaçına gün verdi duruşma için?

Aydın: 10 u

Muzaffer: Ağustosa 15 gün var 25 gün çıldırırım ben burada be

( gardiyan gelir)

Aydın: Teşekkür ederim

Muzaffer: Ben light istemiştim

Gardiyan: Bundan varmış

Muzaffer: Ben bunu hayatta içemem be. İki karton istemiştim

Gardiyan: Kantinde bir karton varmış

Muzaffer: Paranın üstü

Gardiyan: Burada para üstü olmaz. Kimsede bozuk olmaz

Muzaffer: Oo olmaz ki kardeşim

İbrahim: Haklısın muzo çok haklısın böyle mapushane olmaz ki sen aç resepsiyona telefonu çek fırçanı.

III. SAHNE

İkinci Müdür: Kafes yine boş kaldı müdürüm bari yeni bir kanarya alsaydık.

Müdür: O kanarya içimde ukde oldu bana bak kuş kafeste yaşamaz doğada uçması lazım kafes için yaratılmamış ki bak şuraya bak 2 yılda ölen 4. kanaryam artık almayacağım

İkinci Müdür: E muhabbet kuşu alalım ona bişey olmaz sayın müdürüm …

21

Müdür: İsetmez isemez istemez kuş kafeste yaşamaz. Ne demişler bülbülü altın kafese koymuşlar altın değil lan bu kafes altın kaplama demiş. O hikaye İkinci Müdür: Vay be kuşa bak

Müdür: O hikaye. Onun için ne yapacaksın nebatatla uğraşacaksın ama onunda dibini eşeleyeceksin suyunu vereceksin gübresini vereceksin. Bak sen çok iyi biliyorsun geçen sene şurda oturduk savcıyla iki malta eriği yedik ben zart soktum ikisini saksıya, ikiside çıktı, çıktı ama birisi maydonoz gibi kaldı bu maşallah aldı başını geliyor. Bana bak bunun saksısını değiştirmek lazım İkinci Müdür: Evet müdürüm bu saksı buna küçük geliyor artık

Müdür: Bravo, sonra Mart ayında buna ne yaparız bide

İkinci Müdür: Ne?

Müdür: Kalem aşısı yaparız. Şimdi Mayısta kalem aşısı yapılmaz. Mayısta ne yapılır İkinci Müdür: Ne?

Müdür: Mayısta yaprak aşısı yapılır. Ya bana bak bugün mayısın 20 si değil mi?

İkinci Müdür: Evet müdürüm

Müdür: Geç kaldı

İkinci Müdür: Kim

Müdür: Geç kaldı canım

İkinci Müdür: Kim yahu

Müdür: Denizkıran fırtınası, patlaması lazımdı geç kaldı. Yani bu fırtınalar arada bir bir iki gün geç kalıyor böyle yani. Ama ben sana bir şey söyleyeyim mi bir iki seneye kalmaz biz bu malta eriğinden meyve alırız

İkinci Müdür: Siz onu da becerirsiniz müdürüm.

Müdür: Sen ne diyorsun be sen ne diyorsun Çankırı cezaevinin bahçesinde 4 tane malta eriği ağacı vardı dördünüde ben çekirdekten yetiştirdim. Her biri birer küfe meyve veriyordu

İkinci Müdür: Vay be

Müdür: Ama benden sonra gelen müdür kestirtmiş

İkinci Müdür: Vay gaddar vay niye kestirmiş müdürüm

Müdür: Çok büyümüştü ağaçlar dallarından birkaç firar olmuş o da kestirtmiş.

Kökünden ne kestiriyorsun be adam kökünden ne kestiriyorsun. Bak ne

demiş Cemalettin Namedi zavallı soğanımdan piyaz yapmış bahçıvan. O

hikaye işte kökünden ne kestiriyorsun be adam. Ben konuşa konuşa

büyütmüşüm. Yani bu nebatat aynen insan gibidir kardeşim o kadar hassastır.

O kadar hassastır yani. Kökünden ne kestiriyorsun ben çocuğum gibi

büyütmüşüm onları çocuğum gibi. Çok üzülüyorum. Nebatat çok hassas bir şeydir. Bak ben sana bir şey söyleyeyim mesela şimdi ilk bahar geldi ağaç çiçek açtı ne yapacaksın?

İkinci Müdür: Ne?

Müdür: İltifat edeceksin. Ondan sonra yaz geldi ağaç meyve verdi ne yapacaksın?

İkinci Müdür: Yirim

Müdür: Ulan teşekkür edeceksin be

İkinci Müdür: Ağaca?

Müdür: Tabi

İkinci Müdür: Olur mu ya

Müdür: Ya aynı insan gibi her bi lafını anlar

22

İkinci Müdür: Tabi tabi

Müdür: Çok hassatırlar hassa. Savcı beyle filan… ya bana bak be daha önce ben Çankırı cezaevinden önce Sivas cezaevinde ne yaptım biliyor musun?

Çekirdekten armut yetiştirdim çok zor. Çekirdekten armut en zoru çünkü Niye armudun çekirdeğini önce iyice bi kurutacaksın. Şimdi biz ne yaptık armudun çekirdeğini kuruttuk, toprağı gübresi suyu

İkinci Müdür: Hüüpp

Müdür: Yok zart kurudu gitti. Neden? E iltifat etmedin konuşmadın.

İkinci Müdür: Öyle olur mu ya?

Müdür: Çok hassastır her bi lafını anlar

İkinci Müdür: Tabi tabi

Müdür: Aynı insan gibi. Savcı beyede anlatıyorum bunu o da bana …… Savcı derken bana bak 7. koğuşta yoklama alınabildi mi?

İkinci Müdür: Hayır müdürüm, içeri girilemiyor. Yahu iki gardiyan arkadaşımızı yaraladılar. Bir gardiyan arkadaşımızı esir aldılar. Onlar ordu gibi içerde.

Yaklaşınca böyle cam parçaları atıyorlar. Ya neyle atıyorlarsa o cam

parçalarını, gelip böyle bıçak gibi saplanıyor ya.

Müdür: havalandırmadan bayıltıcı gaz verin

İkinci Müdür: Verdik sayın müdürüm, havalandırma deliklerini alçıyla kapamışlar, gaz geri tepti, gardiyanlar bayıldılar

Müdür: Allah Allah... Alçıyı nerden buluyorlar bunlar?

İkinci Müdür: Yahu neyi bulamıyorlar ki sayın müdürüm?

Müdür: Yahu olmazki, yahu olmaz ki be kardeşim ya, yoklama yapamıyorsun. İçerde herkes tamam mı, firar var mı yok mu bilemiyorsun. Biz neyin müdürü

oluyoruz burada be kardeşim ya? Yani benim mahkumumun bunu

yapmaması lazım... Ben baba müdürüm baba..

İkinci Müdür: Gayet tabii ama, siz gene de durumu bakanlığa bir bildirin, asker göndersinler, o koğuşa girerse süngülü asker girer, biz giremeyiz.

Müdür: Gel

Gardiyan: Saygılar sayın müdürüm

Müdür: Osman efendi iyi ki geldin sen şimdi git bize acele iki tane büyük saksı aldırt.

İkinci Müdür: Ben istemem.

Müdür: En büyüğünden olsun, ha şu malta eriğini dikeceğim. Küçük almasınlar ha, yani çok çetrefilli bir kökü vardır bu malta eriğinin. Bir tanesi var ya Çankırı cezaevinde nizamiye duvarını deldi

İkinci Müdür: Katiyen yanlış yere dikmeyeceksin malta eriği ağacını Gardiyan: Emredersiniz sayın müdürüm.

İkinci Müdür: Osman efendi... Sen niye gelmiştin?

Gardiyan: E, şey diyecektim.

İkinci Müdür: De.

Gardiyan: Bu İbrahimgili gene bırakmamışlar mahkemede, koğuşa geçmek istiyorlar.

Müdür: Kim onlar?

Gardiyan: Hani geçen seneden önceki sene geldiydiler törörüs diye,3 kişi mahkemeleri hala sürüyor, iki yıldır içerdeler, her mahkemeye gidişlerinde bizle vedalaşıyorlar beraat diye… Akşamüstü gerisin geri geliyorlar

23

İkinci Müdür: Onlar sakıncasız tipler müdürüm, alabiliriz bir koğuşa..

Müdür: Evet ama hangi koğuşa? Koğuşlar çok sakıncalı.

Gardiyan: İbrahim, "benim için fark etmez, kadınlar koğuşu da olabilir!"diyor.

İkinci Müdür: Müdürüm şu an çocuk koğuşu boş, isterseniz onları çocuk koğuşuna alalım.

Müdür: Evet öyle yapalım tamam, çocuk koğuşuna alalım onları. Ama sen önce benim iki tane büyük saksımı getir, en büyüğünden.

IV. SAHNE

Aydın: Niye bitmiyor bu mahkeme?

Muzaffer: Hakim bize taktı

İbrahim: Bizim başka bir örgütle ilişkimiz ortaya çıkmış.

Muzaffer: Ne örgütü be biz örgüt değiliz ki başka bir örgütle ilişkimiz olsun.

Aydın: Gel de sen bunu hakime anlat.

İbrahim: Zaten artık üç arkadaş bir arada görüldü mü örgütten sayılıyor.

Muzaffer: Öyleyse örgütüz diyelim. Suçsuzuz diyoruz, hıyar muamelesi görüyoruz.

İbrahim: Giderek neredeyse ben de inanmaya başlıyorum bu suçları işlediğimize. İki çizik attım marketçinin alnına çakı bıçağıyla...

Aydın: Benim hemen bırakılmam lazım. Avukat o gece İzmir'de kaldığım otelden yazı almış. Geceyi o otelde geçirdiğim kanıtlanmış, ben niye bırakılmıyorum arkadaş. Bu işin boku çıktı... Ben firar etmeyi düşünüyorum.

Muzaffer: En doğrusu.

Aydın:7. koğuşta ölüm orucuna başlamışlar.

Muzaffer: Biliyorum

Aydın: Biz de tutalım mı?

Muzaffer: Ben tutamam oğlum, ben ramazanda da tutmuyorum.

İbrahim: Biz niye ölüm orucu tutuyoruz Aydın? Ölüm orucu ne boka yarıyor? Oruç tutan ölüyor, üç gün sonra unutuluyor, o öldüğüyle kalıyor.

Dış Ses: Şuayip'ler ölmez! Şuayip'ler ölmez!...

İbrahim: Bak, Şuayip'de gitti!

Aydın: Firar etmeyi düşünüyorsak, 7. koğuşla bütünleşmemiz lazım. Sanırım onlar bir tünel kazıyorlar. Bir gece hepsi kuş gibi pırr diye uçacaklar.

Muzaffer: Nerden biliyorsun?

Aydın: Hissediyorum

İbrahim: Buradan nereye tünel kazıyorlar oğlum? Kazsalar kazsalar kaç metre kazabilirler? Diyelim ki kazdılar, arkadaşlar buyurun kaçıyoruz deseler, ben kaçmam.

Muzaffer: Tabii. Salak olduğun için.

24

İbrahim: Sensin salak. Kaçarsak suçlu durumuna düşeriz. Eninde sonunda masum olduğumuz anlaşılacak.

Muzaffer: Ne eninde sonunda be? 2,5 yıldır içerdeyiz. Suçsuzuz diyoruz beraat edemiyoruz.

İbrahim: Hüküm giymiş değiliz.

Aydın: Tamam da kardeşim, inek gibi yatıyoruz ya bu mapusta işimizden gücümüzden olduk dükkan elimizden gitti benim firar etmem şart.

Muzaffer: Benimde

İbrahim: Ben etmem arkadaş

Aydın: Neden?

İbrahim: Firar edersek mapushane kaçkını olucaz ben gidip askere teslim olamam bir yandan da asker kaçağı olacağım se.. ha benim hayatım kayacak

Muzaffer: Kaymış zaten kayacağı zaten daha ne kayacak

İbrahim: Ayrıca daha boktan bi durum var sizde firar edemezsiniz Muzaffer: Hee delik bulduk niye çıkmıyoruz

İbrahim: Siz firar ederseniz bu mahkeme siz yakalanana kadar sürür ben buradan hayat boyu çıkamam. Öyle adilik yok oğlum birlikte girdik birlikte

çıkacağız

Muzaffer: Aydın, biz bu İbrahimi bu gece şişleyelim

Aydın: Mecburen öyle olucak artık

Muzaffer: Sen şişi aldın mı?

Aydın: Şiş hemen hazır canım

Muzaffer: Koğuşta mı?

Aydın: Hıhı

Muzaffer: Zulada mı?

Aydın: Hıhı

İbrahim: Sizi gardiyana ihbar edeceğim. Hiç sevmem böyle ihbar ayaklarını ama sizin güzel hatırınız için bir kere yapacağım. Bunlar firar etmeyi düşünüyorlar deyicem sizi herhalde artık Hizbullah koğuşuna alırlar. Bende o çocuk koğuşunda tek başıma daha rahat ederim arkadaş.

V. SAHNE

Baba: Nasılsın? Sağlığın iyi mi İbrahim?

İbrahim: İyiyim. İyiyim. Çok iyiyim baba

Baba: Mahkeme nasıl böyle bir karar verdi?

İbrahim: Akıl almıyor. Beraat beklerken 24 yıl verdi.

Baba: Nasıl oldu bu iş İbrahim?

İbrahim: Ben de anlamadım baba, bu işlerle hiç alakam yok.

Baba: Arkadaşlarının yüzünden mi oldu?

İbrahim: Hayır, onların daha da alakası yok, onlar tamamen benim yüzümden içerdeler

Baba: Ne yaptın ki sen oğlum?

İbrahim: Bir şey yapmadım baba.

25

Baba: Bir terör işine mi bulaştın İbrahim?

İbrahim: Hayır baba, ortada delil yok, bir şey yok Marketçi bunlar değildi dedi. Taksi şoförü bunlar olabilir, dedi diye, hakim 24 yıl verdi

Baba: Taksi şoförü niye öyle diyor?

İbrahim: O bir bok görmemiş ki gecenin karanlığında... Kimi görse bunlardı diyecek.

Fakat temyize gitti. Avukat itiraz dilekçesi yazdı... Bozulacak o karar...

Baba: Koğuşta mı kalıyorsun?

İbrahim: H ıhı.

Baba: Kalabalık mı koğuş?

İbrahim: Yok yok. Biz üç arkadaş, ayıptır söylemesi, çocuk koğuşunda kalıyoruz Baba: Bir ihtiyacın var mı oğlum?

İbrahim: Yok baba... Sağol.. Asuman evlenmiş mi?

Baba: İyi bilmiyorum, böyle bir laf oldu ama.

İbrahim: Evlendi değil mi o herifle?

Baba: Galiba... Paran var mı?

İbrahim: Var o var, sağol.

Baba: Nerden var paran? Üç yıldır hapistesin... Birileri sana para mı veriyor?

İbrahim: Hayır... Yok baba, param yok da burada çok lazım olmuyor.

Baba: Olmaz olur mu oğlum, para en çok burada lazım sana... İdareye para bırakacağım, oradan alırsın.

İbrahim: Gerek yok baba. Sizin daha çok ihtiyacınız olur paraya.

Baba: Bizim paramız var. Dükkanı sattık.

İbrahim: Dükkanı mı sattınız? Niye satıyorsunuz? Delirdiniz mi?

Baba: Enişten çok iyi bir müşteri buldu. Güzel para verdiler.

İbrahim: Enişte sizi ketempereye getirmiş be.

Baba: Bir sürü bankayla görüştü, en güzel faizi aldı.

İbrahim: Para bankaya kimin adına yattı?

Baba: Ben uğraşamam ki bankayla, anlamam zaten, beni kandırırlar. Kız kardeşinle enişten ikisi gidip hallettiler.

İbrahim: Parayı da kendi hesabına geçirdi ha?

Baba: Kız kardeşinle ortak hesap açmışlar.

İbrahim: O daha da fena.

Baba: Oğlum niye fena olsun? Elimiz para gördü.

İbrahim: Zamanında, para parayken satalım, bir iş kuralım dedik, hiç oralı olmadın.

Benden kıymetli oldu osuruk dükkan

Baba: Bir şey demedim oğlum, askerliğini yap gel, ondan sonra satarız, dedim.

İbrahim: Şurdan bir kurtulayım, ilk iş o enişteyi vuracağım... Kız kardeşim de artık dul kalsın, ne yapayım?

1.23.50 /141

26

VI. SAHNE

İkinci Müdür: Bu koğuşlarla baş etmek mümkün değil canım, kaldıracaksın bu koğuşları Amerikan sistemine geçeceksin. Her mahkumun kendisine ait bir odası olacak.

Gardiyan: Hücre gibi değil mi sayın müdürüm

İkinci Müdür: Evet ama hücreden daha büyük, daha düzgün bir yer yani Bunlar bir arada olunca birbirlerini dolduruşa getiriyorlar... Hadi ölüm orucu... Ne lan bu

Gardiyan: Ben TV'de Mehmet Ali Ağca'nın İtalya'da kaldığı odayı gördüydüm, otel odası gibiydi Bizim evden büyüktü... Televizyonu melevizyonu var...

İkinci Müdür: O kadar teferruatı olmasına gerek yok canım benim dediğim daha düzgün tuvaleti filan olan bir hücre. Ne demiş Cemalettin Namedin her soğandan piyaz olmaz. O hikaye işte

Gardiyan: Hücre tabi canım hücre en doğrusu hücre 70 kişiyi bir araya koyunca azıyorlar tabii. Herkesin bir hücresi olsa yoklama kolay olur bir firar odlumu hemen fark edilir.

Müdür: Merhaba arkadaşlar

İkinci Müdür: Merhabalar müdürüm.

Gardiyan: Hoş geldiniz sayın müdürüm

Müdür: Yahu tam gününde patladı bu Kozkavuran fırtınası. Her yıl Mart'ın 23'ü, hiç şaşmaz. Ne var ne yok?

İkinci Müdür: Haberler kötü sayın müdürüm

Müdür: Hayrola

İkinci Müdür: 5. koğuştan 4 kişi firar etmiş sayın müdürüm.

Müdür: Yok yahu? Rezalet. Sabah yoklamasında mı anladınız?

İkinci Müdür: Hayır, gazete yazıyor.

Müdür: Akşam yoklamasında buradalar mıymış?

Gardiyan: Bilemiyoruz sayın müdürüm, epeydir yoklama alamıyoruz.

Müdür: Olmaz ki yoklama olmazsa firar da olur, her bok da olur... Nasıl kaçmışlar peki?

İkinci Müdür: Bilemiyoruz.

Müdür: Gazete yazmıyor mu nasıl kaçtıklarını?

İkinci Müdür: Gazete "ellerini kollarını sallayarak" yazıyor.

Müdür: Nasıl canım? Olur mu öyle şey mahkum el kol sallayarak hapisaneden çıksa, dikkati çekmez mi?

İkinci Müdür: Bunlar örgüt müdürüm, bir yolunu bulmuşlardır

Müdür: Ne yolunu buluyorlar be nasıl buluyorlar

Gardiyan: Şimdi müdürüm, yani ben almam da mesela, o para yiyen gardiyanlar var.

Kaç para isterse veriyorsun, asker, polis elbisesi getiriyor... Öyle şeyler oluyor yani.

İkinci Müdür: Tabii canım, biliyorsunuz ben almam ama rüşvet alan 2. müdürler var Müdür: Kim onlar? Hangi 2. müdürler? Niye bu kadar 2. müdür var?

İkinci Müdür: Evet, o da çok saçma... Bu kadar çok 2. müdür olmaz ki...Örneğin ben yalnız ikinci müdür olsam muma çeviririm bu hapishaneyi

27

Müdür: Bravo

İkinci Müdür: Savsı bey aradı aramanızı söyledi

Müdür: Aramayacağım çok meraklıysa bir daha arasın. Osman efendi bak şimdi sen hemen git şu saksıyı dolduracak toprak al gel. Bugün martın 23 ü benim ekmem gereken tohumlar var baksana. Vakit geçiyor hadi.

Gardiyan: Emredersiniz sayın müdürüm. Sayın müdürüm gübrede alayım mı?

Müdür: Al tabi canım gübresiz olur mu gübre şart ( ağlar)

İkinci Müdür: Noluyo yav

Gardiyan: Ağlıyor

Müdür: Kanaryalar geldi aklıma da birden. Kanaryalar varken kanaryanın bokunu koyuyorduk gübre diye. Kanarya boku en iyi gübredir. Bu malte eriği ağacı o kanaryanın bokunlan böyle büyüdü işte. Savcı beyde gak guk edeceğine gelsinde malta eriği ağacını koysun.

İkinci Müdür: Gelicem dedi zaten

Müdür: Yapma ya. Arkadaşlar bu firar işi pis konu ayrıca bu olayı bizim gazeteden öğrenmemiz daha da enayice biz deriz ki savcıya biz deriz ki biz

biliyordukta siz üzülmeyin diye söylemedik deriz savcı beye

VII. SAHNE

İbrahim: Poker oynayalım mı?

Muzaffer: Hayır

İbrahim: Bizi koğuşa bir televizyon alalım mı?

Muzaffer: Niçin?

İbrahim: Söküp içine bakmak için. Niçin olacak be, maçlara bakarız, haberleri izleriz.

Dünyadan haberimiz olur. Burada inek gibi oturmuş, duvarlara bakıyoruz.

Muzaffer: Niye yerleşiyoruz koğuşa evimiz gibi? Müebbet miyiz? Bugün yarın çıkacağız.

Aydın: Öyle derken epey vakit geçti. Bugün 13 Haziran! Dünya Tutuklanma Günü'nün 6. yıldönümü! Kutlayacak mıyız?

Muzaffer: Vay canına. Altı yıl bitti ha?

Aydın: Galiba biz bu 24 yılı yatacağız. Kaderimiz böyleymiş. Daha 18 yılımız var.

Ben artık kendimi yaşlı hissediyorum. İsterseniz bir TV alalım.

Muzaffer: Hangi parayla?

Aydın: Bilmiyorum. Bende para kalmadı. Kardeşim ara sıra kıyak yapıyordu ama onun işleri de bozulmuş.

Muzaffer: İbrahim zaten zil!

İbrahim: Ne demek İbrahim zil? Üç yıl önce babam idareye bir tomar para bıraktığında, bizim para bok gibi yenildi. O benim param, demedim... Şimdi bende para yok, adilik ediyorsunuz.

Aydın: Kimsede para kalmadı İbrahim, senden para sakladığımız yok.

İbrahim: Muzo'nun dolarları var.

Muzaffer: Onlar bozdurulmaz.

İbrahim: Niye?

Muzaffer: E dolar her gün yükseliyor, ne gün bozdursak zarar yazık.

28

İbrahim: Hiç bozdurmayıp onlardan kapitone kefen mi yaptıracaksın?

Muzaffer: Oğlum o dolarlar üçümüzün, senden para esirgemiyoruz. Buradan bir şekilde çıkarsak onlara acayip ihtiyacımız olacak.

Aydın: buradan bir biçimde, bir an önce çıkmamız lazım.

Muzaffer: O kadar dilekçe yazdık, cevap bile vermediler, avukat da bezdi.

Aydın: Ne biçim alınyazımız varmış be!

İbrahim: Ne alınyazısı be, her bok da alınyazısı değil ya!

Aydın: Mahkeme çıkışında kaçalım, dedim oralı olmadınız.

İbrahim: Nereye kaçıyoruz be üçümüz birbirine kelepçeli, sen salakça o jandarmaya kelepçeli, nereye kaçıyoruz biz? O jandarma arkadaşın memleketine doğru mu?

Muzaffer: Karı meselesi ne oldu?

İbrahim: Gardiyan, imkansız diyor. Kaç paraysa vereceğiz dedim. Eskiden buradan kadınlar tarafına geçiş varmış, sonra bazı olaylar olmuş artık nolmuşsa savcı duvar ördürtmüş O tarafta düzgün karılar var, fakat buraya geçirilmesi imkansız diyor.

Muzaffer: Ne imkansız?Burada imkansız diye bir şey yok. Gazetede okudum, kırmızı bültenle aranan herif Türkiye'ye giriş yapmış İstanbul'da hapisanede

sevgilisiyle buluşmuş, çekmiş gitmiş... İmkansızmış...

İbrahim: O başka oğlum, kırmızı bültenle aranıyorsa, o herif zaten devletin adamıdır.

Ama isterseniz size bir şişme bebek uydururum diyor gardiyan.

Muzaffer: Şişme bebek mi?

İbrahim: Evet, o da aynen kadın gibi işte. Şişirir sırayla yaparız... İşimiz bitince söndürür, bir kenara zulalarız. Şişine güvenen bir daha şişirir, bir daha yapar.

Aydın: En temizi valla, hamile kalmaz, hastalık kaptındı kapmadındı diye bir takıntı olmaz.

Muzaffer: Plastik mi oluyor o?

İbrahim: Latekis diye bir dalga, neyin neyiyse o latekis, bilakis kadın gibi işte.

Aydın: Sen gördün mü hiç?

İbrahim: Yaptım oğlum?

Muzaffer: Ne zaman

İbrahim: Sivildeyken. Ankara'da. Bir arkadaş Almanya'dan getirtmiş... Bana da bir kere yaptırttı.

Muzaffer: Bir kerecik mi yaptırdı?

İbrahim: Evet, çünkü o arkadaş çok kıskançtı.

Aydın: Güzel miydi?

İbrahim: Çok kral, aynen kadın gibi işte

Muzaffer: Kaç paradır?

İbrahim: Bilmiyorum, gardiyana sormak lazım..

Muzaffer: Gardiyan alırım, getiririm dedi mi?

İbrahim: Evet

Muzaffer: E aldıralım o zaman.

İbrahim: Aldıralım da muzo hangi paraylan

Muzaffer: Böyle bir iş için biraz dolar bozdurabiliriz.

Aydın: Çok iyi olur.

29

İbrahim: Şart. Çünkü bizim buradan ne zaman firar edeceğimiz, daha da tam da belli de değilde.

Muzaffer: Firar mı ediyoruz?

İbrahim: Şart

Muzaffer: Nasıl bir planın var?

İbrahim: Bir planım yok.

Muzaffer: İyi

İbrahim: Gerekirse tünel kazarız ne var

Muzaffer: O iğneyle kuyu kazmak gibi

Aydın: Tünel işi de garanti değil. O kadar toprak nereye zulalanıcak İbrahim: Ben zulalarım arkadaş

Aydın: Aylarca uğraşıcaz tüneli bitiremeden enselenicez

İbrahim: Niye enseleniyoruz ben mi ihbar ediyorum

Aydın: O kadar toprak zulalanmaz bizimki 7. koğuş gibi 5. koğuş gibi girilemeyen bir koğuş değil ki zart gardiyan geliyor zurt ikinci müdür geliyor. Ayrıca muzonun sığacağı tünelin epey geniş olması lazım

İbrahim: Şimdi Aydın tabi şimdi biz kazabildiğimiz kadar kazarız muzoyuda göz önünde bulundurarak böyle bi metro inşaatı yapacak halimiz yok. Biz senlen çıkarız muzo sığmazsa icabında kendi bir özel tadilat yaptırır mütadil firmayla birlikte törenli bayraklı bir çıkış yapar.

Muzaffer: Adileşme İbrahim

Aydın: Tünel münel onlar eskimiş yöntemler. Elimizi kolumuzu sallayarak çıkmamız lazım buradan. Geçen gün DHKPC liler nasıl kaçtı

İbrahim: Onlar örgüt oğlum bizim gibi üç arkadaş salak durumunda değiller. Onlar dışarıdan acayip yardım gördüler.

Muzaffer: Bizim çok sağlam bir plan yapmamız lazım.

İbrahim: Hastayız diye hastaneye naklimizi isteyelim.

Muzaffer: Üçümüz aynı anda mı hastalanıyoruz?

İbrahim: Olamaz mı?

Muzaffer: Hastalığımız ne?

İbrahim: Bilmiyorum, bulalım bir hastalık, hemen olalım.

Aydın: Bir şeyden zehirlenebiliriz, yemekten mesela... Midemizin yıkanması lazım, deriz.

Muzaffer: Sahiden mi zehirleniyoruz?

Aydın: Yemeğimize az miktarda zehir koyarız.

İbrahim: Onun miktarlığını kim ayarlayacak? O az miktarı, biraz geçtin mi geberir gideriz. Nerden buluyorsun böyle manyak manyak fikirleri? Hapisanenin ortasında zehiri nerden buluyorsun bir kere?

Aydın: Ben bir filmde görmüştüm nazi kampında herifin biri günlerce bir şey yemiyor sigara filtrelerini küçük küçük parçalar Halinde yutuyor onlar adamın midesine yapışıp röntgende kanser gibi görünüyor. Pat hastaneye

götürüyolar herif ölücek sanarlarken fırt kaçıyor

Muzaffer: O filmde olur oğlum

İbrahim: Nerede manyak film var gider onu izler. Nerede görüyorsun sen bu manyak manyak filmleri dönemeçli yer altı sinemalarında mı

Muzaffer: Bir kere günlerce nasıl aç kalıyor. Ben ölürüm be hastaneye cenazem gider 30

İbrahim: Fena mı hastanede ciddiye alnırsın imam bakımından

Muzaffer: Tebeşir tozu yutalım. Ben okulda yapardım ateş çıkartırdı Diyelim ki hastalığı ayarladık, hastaneye attık kapağı, ordan nasıl kaçacağız?

İbrahim: Bilmiyorum, ama hastaneden kaçması buradan kaçmaktan kolaydır. Siz onu biliyor muydunuz? Bilmiyordunuz. Şiştiniz mi? Şimdi şişik şişik dinleyin bakalım. Hastaneye girer girmez hemşirelerden birini kafaya alıyorum, aramızda ani, geri dönülemez, vıcık bir aşk başlıyor. Kafadan evlenme teklif ediyorum hemşireye. Merhaba, nasılsınız, benimle evlenir misiniz? Sittin yıldır bu teklifi bekleyen hemşirenin gözü dönüyor, bizi kocam ve

arkadaşları diyerekten pelerininin altına alıyor, acil çıkış kapısından çıkarıyor. Acil çıkış kapısında, ambulansın direksiyonunda bizi kim bekliyor ha? Ambül ağbi! Biniyoruz ambulansa, vınn Stutgart, nasıl?

Aydın: Hemşire evlilik teklifini kabul etmezse?

İbrahim: Bozma şimdi mükemmel planı bak Stutgarta kadar ayarlamışım o kabul etmesse başka birine teklif edeceğim birinden biri kabul eder. Öyle salak salak bakmayın bana stutgarttayız in di ştat zenturum!

Aydın: Bütün hemşireler evliyse

Muzaffer: Kader işte

İbrahim: Ne kaderi be anında ayırırım ben onu kocasından

Muzaffer: Kes İbrahim kes

İbrahim: Neyi kes oğlum? Bizim buradan firar etmemiz şart. Çünkü enişte... dükkanı satmış, repo yapmış. Asuman evlenmiş.

VIII. SAHNE

Müdür: Kütür kütür vallahi, çekirdeğini yeme kenara koy

İkinci Müdür: Müdürüm bu ağaç olmuş artık isterseniz bunu bahçeye dikelim Müdür: Haziranda ağaç dikilir mi be. Haziranda ağaç dikilmez ağaç ne zaman dikilir?

Ağaç şubat ayında dikilir. 1. cemre düşmeden önce dikkat et o zaman

tabiatın en azgın zamanıdır kuşlarında sevişme mevsimidir.

İkinci Müdür: İnsanlarda da bir azma olur tabi o sıralarda, müdürüm, isterseniz dış

nizamiyenin oraya da bir sarmaşık dikelim Amerikan sarmaşığı diyorlar, çok sırnaşık, hemen sarıyor dört bir yanı.

Müdür: Güzel değildir o... Ben dış nizamiyeye asma dikeceğim. İç kısma da bir çardak yaparız. Ne demiş Cemalettin Namedi her sene aynı mevsim çardak çardak gezerim. O hikaye işte

İkinci Müdür: O da güzel olur müdürüm.

Müdür: Ne desem güzel olur diyorsun. Senin hiç şahsi fikrin yok mu? Bir şeye de hayır, öyle olmaz desene lan.

İkinci Müdür: Ben sizi şey yapmamak için şey yaptım sayın müdürüm. Yoksa öyle olmaz zaten. Hiç olacak şey değil yani. Dış nizamiyeye asma, içeri çardak, ortaya havuz, fıskiye.. ne lan bu . Orduevi bahçesi mi burası?

Müdür: Fikrini söyle... Hıyarca da olsa belirt. Belirt ki ne kadar hıyar olduğun anlaşılsın.

31

İkinci Müdür: Hayır müdürüm, siz aksini söyle dediniz diye ben şey yaptım, yoksa dış nizamiyenin sarmaşık olmasının ne mahsuru var? Sonra çardak, çok

güzel fikir

Müdür: Ayrıca bana bak havuz fışkiye hiç aklıma gelmemişti. O çardağın altına bir havuz bide fışkiye, orada şu malta eriğiylen bi güzel rakı içmezsem bana da müdür demesinler.

İkinci Müdür: Çok güzel olur müdürüm yeni gelen savcı içkiciymiş zaten.

Müdür: Bana bak içki içen adam, adam gibi adamdır. O eski savcı neydi öyle sigara içmez içki içmez bok gibi herif, tahin olduda kurtulduk ha

İkinci Müdür: Vallah çok haklısınız sayın müdürüm

Müdür: Gel

Gardiyan: Saygılar sayın müdürüm, günaydın ikinci müdürüm

Müdür: Ne oldu Osman efendi yine firar mı var?

Gardiyan: Yok sayın müdürüm artık öyle kolay kolay firar olmaz gözümüzü dört açıyoruz vallah. Bu çocuk koğuşunda kalan İbrahim gil koğuşa televizyon almak istiyorlar, kaç paraysa veririz diyorlar

Müdür: Alsınlar

Gardiyan: Sayın müdürüm ben düşünüyorum ki onlar kaç paraysa bize versin biz yeni televizyon alalım yeni televizyonu buraya koyalım buradaki siyah beyaz televizyonu onlara verelim he

Müdür: Ne!.. İyi ama onlar bizim televizyon niçin siyah beyaz diye sormazlar mı?

Gardiyan: Sorarlar. Sorarlar ama bende onlara burada böyle çekiyor derim.

İkinci Müdür: Evet iyi düşünmüşsün

Müdür: Güzel fikir, yap işlet seyret.

IX. SAHNE

İbrahim: Çok bilmiş bir Oktay binbaşı vardı bizde onun alay nöbeti olduğu geceler acayip eğlenirdik.

Aydın: Komik bir adam mıydı?

İbrahim: Yo yoo şüpheci şüpheci her şeyden şüpheleniyor. Şimdi normal olarak ben gazinoyu kapatmadan önce, sorumlusuyum ya , alay komutanına açarım

telefonu tabi o akşam nöbetçi kimse komutanım emriniz olursa vukuatsız olarak gazinoyu kapatabilir miyim derim. O da kapat der emredersiniz

derim kapatırım. Her gece bu hikaye, yalnız Oktay binbaşının nöbetçi

olduğu akşamlar şüpheci ya bu ben hiç vukuat lafı filan etmeden hafif tedirgin bir seslen komutanım .. ben bu gazinoyu kapatsam mı acaba ,

herkes gitti bende burada korkmaya başladım derim. Bu ona yeter Allah.

‘İbrahim yoksa orada bir vukuat mı var’, “hayır komutanım vukuat

sayılmazda dış nizamiyeden iç nizamiyeye doğru bazı iri fareler hızlan geçtiler derim. Allah Oktay binbaşı bütün alayı ayağa kaldırır iner alayın ortasına alt pijama üst binbaşı “ o fareleri ölü veya diri sabaha kadar istiyorum canlı olarak ya da ölü olarak” askeri sabaha kadar uyutmaz.

32

Aydın: Fareden mi korkuyor?

İbrahim: Her şeyden korkuyor, şüpheci ya şüpheci dedim ya. Şırnakta filan bulunmuş

operasyonlara katılmış orada kafayı yemiş gidip gidip geliyor. Asker ne yapsın tabi yeniden yatağına kavuşmak için alayda ne kadar fare varsa öldürür getirir atar Oktay binbaşının önüne, Oktay binbaşı da tabi mecburen beni çağırır bilir kişi olarak. “İbrahim denen adam gel bak bakayım bu fareler senin gördüğün fareler mi?” Ben şöyle bir alıcı cinsten bakarım o farelere yok komutanım ne ilgisi var nereden bulmuşlar bunlar bu fareleri nerenin faresi bu böyle cibil cibil Adapazarının mı? Askere bir fırça esas fareleri istiyorum der Oktay Binbaşı. Asker operasyona dönüştürür bunu alayın dışına çıkar çevrede ne kadar fare varsa yakalar getirirler öldürüp atarlar öldürüp atarlar. Sabaha karşı gün doğarken ben o askere acırım da İbrahim olarak, bak buraya dikkatini çekerim acırım o askere ben İbrahim olarak gelen farelere bir göz atarım evet komutanım bunlardı hatta şu kaytan bıyıklı en önden gidiyordu derim de ben İbrahim olarak bak buraya

dikkatini çekerim o asker yatağına kavuşur. Benim orada piyade er olmama rağmen komutan gibi bir durumumda var. Her bok benden sorulur bir günde hamam da keserim sıcak suyu delikanlı olan soğuk suyla derim….

Muzaffer: Kes İbrahim kes

İbrahim: Hamamda çıt yok. Ne kesi be

Muzaffer: Dört ay askerlik yaptın altı yıldır anlatıyorsun bide bizim gibi 2 sene yapsaydın ne bok yiyecektin onu merak ediyorum. Aydında ezberledi bütün hikayeleri. Sana ayıp olmasın diye dinliyor.

Aydın: Ben biliyorum zaten Oktay binbaşıyı fare hikayesini üçüncü anlatışın İbrahim: Niye yesyeniden anlattırıyorsun?

Aydın: Her seferinde aynı mı anlatıyorsun onu kontrol ediyorum Aydın: Ya İbrahim bizim şişme bebek ne zaman gelecek

İbrahim: Banane, ayrıca sanane sende yapıcı gruptan mısın? Geldi oğlum şişme bebek mapushanemize ulaştı bugünde koğuşumuza ulaşacak

Aydın: Yapma ya niye getirmiyor?

İbrahim: Getirecek, bi punduna getirince getiricek, pundunu bekliyor, pundu biraz gecikmiş biliyor musun, hep öyle ağırdan ağırdan alır ya o pundu ayağını sürüye sürüye. Küçük bir şey değil oğlum o hayvan gibi bi paket

Muzaffer: Şişme bebeğe kimse sulanmasın, onu ilk önce ben yapacağım İbrahim: Yok ya niye?

Muzaffer: Parasını ben verdim

İbrahim: Se…

Aydın: Benim için fark etmez siz yapın ben en son yaparım

İbrahim: Olur mu br brnim için fark eder

Muzaffer: Ne fark eder İbrahim ya bakire değil ya bu. Önce ben yapacağım İbrahim: Olur mu be önce sen yapıcan sonra ben yapıcam onun hiç zevki kalmaz ki ondan sonra

Muzaffer: İbrahim, sen kerhaneye gittiğin zaman seçtiğin karının daha önce hiç becerilmemiş olmasını talep ediyor musun?

İbrahim: Aynı durum değil ki, aynı durum değil ki, bu hiç aynı durum değil. Bu şişme bebek daha önce hiç yapılmamış.

33

Aydın: Bence fabrikasında bir kere yapmışlardır. Kontrol için yani. Hani nasıl fabrikasında arabaya biniyorlar şöyle bir tur atıyorlar. Buna da ustabaşı filan biri bi kontrol etmiştir.

İbrahim: Şimdi tabi o ustabaşının hayvanlığı da önce muzo yapacak diye bir kural yok ki

Muzaffer: Senin yapman içinde bir sebep yok

İbrahim: Tamam yazı tura atarız kibrit çekeriz şişe çekeriz ne çekilecekse çekeriz arkadaş

Muzaffer: Hayır önce en yapacağım

İbrahim: Muzo o şişme bebek gelir gelmez delerim onu yaptırtmam Muzaffer: Manyak mısın sen İbrahim?

İbrahim: Evet

İkinci Müdür: Dikkat!

Müdür: Merhaba arkadaşlar, merhaba İbrahim merhaba

Muzaffer: Muzaffer

Müdür: Evet Muzaffer, İbrahim merhaba

Aydın: Aydın

Müdür: İbrahim.

İbrahim: İbrahim olan sakata mı geliyor?

Müdür: Arkadaşlar size çok güzel bir haberim var, serbestsiniz toparlanın gidiyorsunuz

İbrahim: Nereye gidiyoruz

Müdür: Nereye isterseniz suçsuz olduğunuz anlaşıldı.

Muzaffer: Yemezler. Tezgah açıyorlar arkadan vurdu kaçtı diyecekler İkinci Müdür: Hayır arkadaşlar

İbrahim: Biz burada iyiyiz çok iyiyiz anca yerleşiyoruz müdür bey zemin kayalık çok memnunuz

Muzaffer: İyiyiz biz gayet iyiyiz.

İkinci Müdür: Yahu yazı neyim geldi suçsuzsunuz, suçsuz olduğunuz anlaşıldı serbestsiniz.

Aydın: Nereden anlaşıldı suçsuz olduğumuz

Müdür: Marketten parayı gasp eden taksiyi gasp eden sonra o kahveye Molotof kokteyli atan üç kişi var ya, İstanbul’da bir kuyumcu dükkanını soyarken suçüstü yakalandılar mahkeme de bütün suçlarını itiraf ettiler. Böylece sizin suçsuz olduğunuz anlaşıldı. Osman efendi sen arkadaşların ,dareyle olan ilişkilerini kes. Ha bu arada bende sizi odma bekliyorum bir kahve ikram edeyim geçmiş olsun.

İkinci Müdür: Geçmiş olsun.

İbrahim: Durun bir dk bana bir şey olmaz. Osman efendi biz sahiden çıkıyor muyuz şimdi

Gardiyan: Tabi çıkıyorsunuz, hadi çabuk toparlanın müdür bey gayfeye bekliyor.

Artık giderken o yatağı yorganı televizyonu filan bırakırsınız he. Ne demiş

Cemalettin Namedi “ ne boka yarar piyaz olmayan soğan”

Aydın, Muzaffer,İbrahim: Heee tabi

Gardiyan: O hikaye işte. Ya siz boşu boşuna yatıtormuşsunuz burada bende sizi bir adam sanıyordum.

34

Aydın: Adam olmadığımız anlaşıldı yani

Muzaffer: Osman efendi bizim şişme bebek n’olucak

Gardiyan: Sen onu artık bana hediye etmiş ol, ben onu şişirip bi yere zulalarım parayla yaptırıp yolumu bulurum he

İbrahim: Olur mu be o zaman şişme pezevenk Osman derler.

Gardiyan: Ne dedikleri önemli değil. Parayı versinler ne derlerse desinler ben artık haysiyet takınmıyorum oğlum , maddiyat takınıyom.

X. SAHNE

İkinci Müdür: Gördün mü? Gördün mü! Şşt la kendine gel lan

Müdür: Arkadaşlar tam buraya dikeceğim asmayı

İkinci Müdür: En doğrusu sayın müdürüm

İbrahim: Eyvallah tertip

Jandarma: Güle güle tertip

İbrahim: Hay…

Jandarma: Sağ ol

Müdür: Hee arkadaşlar hadi bakalım geçmiş olsun. Sakın bir daha böyle şeyler yapmayın.

Muzaffer: Biz bir şey yapmadık ki

Müdür: Öyle canım işte mahkum yolcu ederken ağız alışkanlığı söylüyorum işte İbrahim: Bir şey yapmamakla kalmadık üstüne bir de 6 sene 3 ay hapis yattık.

Müdür: Oluyor bazen böyle yanlışlıklar

Aydın: Yanlışlık dediğiniz 6 sene 3 ay

İbrahim: Devletten 6 yıl 3 ay alacaklıyız. Üçümüzün toplam alacağı 18 yıl 9 ay.

Müdür bey, ben şimdi gitsem enişteylen Asumanı öldürsem devletlen ödeşir miyiz?

Müdür: Hayır

İbrahim: Lan peki asuman kalsın sıçayım ağzına yalnız enişteyi öldürsem Müdür: Olur mu İbrahim o ayrı bir suç olur

İbrahim: E ben 6 yıl 3 ay haybeye yatmışım

Müdür: E yani içerde her haybeye yata dışarı çıkıp cinayet işlerse bunun sonu ne olur İbrahim:

İbrahim: Tamam da müdür bey o zaman neden içeride bu kadar çok haybeye yatan var bunun sonu ne olacak

Muzaffer: Müdür bey şimdi biz 6 sene 3 ay haybeye yattığımız için devletten bir tazminat alabilir miyiz?

Müdür: Hayır

İbrahim: Olur mu be o zaman ben ne anladım bu yatıştan? Adalet dediğiniz o kadar adil bir şey değil demek ki

Müdür: Evet , ama ne demiş Cemalettin Namedi “ patıma mani lazım, kanuna geçmez nazım, gayri mahal sazım , nasıl çalmaz şinanay”

Müdür: O hikaye işte

35

Muzaffer: Müdür bey, bu Cemalettin Namedi, kim?

Müdür: Yolculuk ne tarafa

Muzaffer: Hemen Ankaraya gidip bi rakı içeceğiz

İkinci Müdür: Buradan geçer zaten Ankara otobüsleri sık sık

Muzaffer: İlk arabaya binmemiz lazım İbrahimin acelesi var enişteyi öldürücek Aydın: Cinayetten önce bi rakı içeriz ama değil mi İbrahim

İbrahim: Ben Ankaraya mankaraya gelmem arkadaş. Ankaraya geldimi bu muzo adamın başına bela açıyor.

Muzaffer: Aaaa kim kimin başına bela açıyor acaba

İbrahim: Hadi be. Ben Burdur’dan doğru Siirt’e gitsem sana uğramasam 6 sene 3 ay hapis yatar mıyım? Her bok senin yüzünden oldu muzo ben Ankaraya

mankaraya gelmem arkadaş

Müdür: Sen Ankaraya mankaraya gidemezsin zaten İbrahim çünkü seni uzun bir tren yolculuğu bekliyor. Senin Siirte birliğinr katılman gerekiyor.

İbrahim: Nasıl ya hemen mi?

Müdür: Maalesef hemen, ekip bekliyor. Jandarma

İbrahim: Hassiktir. Burdur’dan Siirde 6 yıl 3 ay da giden ilk keriz ben oluyorum herhalde …

SON

36